N.a.v. het jaarverslag van de Nationale Bank (NBB) en een reactie daarop van N-VA’s nieuwe fractieleider Peter De Roover, die zei dat de regering Di Rupo (figuurlijk gesproken) ‘doping’ gebruikte i.v.m. de cijfers van de tewerkstelling in overheidsdiensten, is daarover nogal wat polemiek ontstaan. Voor de verandering kwam de kritiek op de N-VA in de eerste plaats niet van Di Rupo zelf (alhoewel die ook reageerde), maar nog maar eens van CD&V. Raar daarbij was het deze keer niet federaal linksbuiten Kris Peeters, maar de eigen CD&V- ‘rechtsbuiten’ Hendrik Bogaert, ook wel eens ‘Straffe Hendrik’ genoemd. Bogaert was in de regering Di Rupo nl staatssecretaris voor Ambtenarenzaken en zegt dat tijdens zijn termijn – en dus onder Di Rupo – het aantal federale ambtenaren al met liefst 4.500 was gedaald. Dat er vorig jaar voor het eerst een daling was in het aantal ambtenaren sinds 17 jaar, blijkt alleen te kloppen als men alle niveaus bij elkaar telt, dus zowel federaal als regionaal en dat dit fenomeen eigenlijk niets te maken heeft met de vergelijking tussen enig N-VA model en dat van de PS. Volgens cijfers van de Europese Commissie verbeterde het begrotingssaldo onder Di Rupo inderdaad met 1,3%, terwijl het onder Michel is stilgevallen. Men zegt er echter niet bij dat dit onder Elio gebeurde met eenmalige ingrijpen en verhoogde overheidsinkomsten, terwijl onze nationale Charel het nu structureel probeert en de overheidsuitgaven wel degelijk verlaagd worden, waar mogelijk.

   De loonkostenhandicap zou dit jaar weggewerkt worden, maar verdere inspanningen van de huidige meerderheid hebben de begroting nauwelijks iets opgebracht. Ze heeft ook de conjunctuur niet mee en zolang de inkomsten niet gevoelig stijgen, zal het nog wel even duren vóór dit land zijn schulden van meer dan 100% van het bbp onder die grens zal zien zakken. Die schulden zijn grotendeels het gevolg van de regeerperiode Verhofstadt, die de moeilijk tot stand gekomen buffer uit de jaren 1980/90 heeft opgesoupeerd en waar geen N-VA bij te pas kwam. Er bestaan geen toverformules om de vele fouten uit het verleden te doen verdwijnen, zoals Guy Mathot (PS) het ooit zei als minister van Begroting onder een der regeringen Martens (‘Het gat in de begroting is er vanzelf gekomen en zal ook wel vanzelf weg gaan’). Rekenen op een hogere economische Europese heropleving is wachten op Godot. De enige troost die we hebben is dat we het met een regering met socialisten waarschijnlijk nog veel moeilijker zouden hebben. In heel die discussie is CD&V tenslotte maar verworden tot een quantité négligeable.

24-02-2016, 00:11 Geschreven door guido van alphen  
Reageren (0)

   Dat eerder saaie Brexit verhaal blijkt nu plots toch nog erg spannend te worden. David Cameron had de Britten een referendum beloofd als hij de verkiezingen zou winnen. Tegen alle verwachtingen in, polls inbegrepen, won hij die ook, zodat het kans bestaat dat heel wat landgenoten vooral daarom voor de Tories gestemd hebben. Daar Cameron zelf liever in de E.U. wil blijven, zat er voor hem niets anders op dat bij die E.U. te gaan bedelen om voor Great Britain betere voorwaarden te krijgen. Na dertig uur dag en nacht vergaderen heeft hij in Brussel enkele toegevingen gekregen, maar veel meer dan de klassieke dooie mus was dat niet. Nu wordt het afwachten wat het resultaat van dat referendum - in juni al - zal worden. Als Cameron het verliest, zal er hem niet veel anders overblijven dan op te stappen als eerste minister. Dat zit er dik in, temeer omdat een deel van zijn eigen regering vóór een Brexit is. Die opposanten worden aangevoerd door de Londense burgemeester Boris Johnson en dat is niet toevallig. Die man heeft nl een niet zo erg verborgen eigen kalender: hij wil zelf baas van de partij worden en zo straks ook als prime minister in Downing Street 10 logeren. Men kan zich zelfs afvragen of de Tories niet met opzet verdeeld zijn over de mogelijke uitstap uit de E.U. Mocht Cameron winnen, dan blijft hij premier en partijleider. Verliest hij, dan wordt het populist Boris, maar in beide gevallen redden de conservatieven hun gezicht en hun regering. Tenzij het fout zou lopen met het buitengebeuren…

   Dat buitengebeuren zijn de andere regio’s binnen de U.K.: Wales, Noord-Ierland en vooral Schotland. Het is nu reeds zo goed als zeker dat de Schotten overwegend zullen stemmen tégen de Brexit en nu al aangekondigd hebben in het andere geval een nieuw referendum te zullen vragen voor een Schotse afscheiding. Als Vlamingen kunnen we alleen maar hopen dat het dat laatste wordt, dan hebben we misschien een argument om straks weer zelf voor een onafhankelijke regio te gaan. We kunnen nog veel leren van de Schotten (én van de Catalanen). Vandaag over vier maanden zullen we meer weten.

23-02-2016, 00:09 Geschreven door guido van alphen  
Reageren (2)

   In de weekeindeditie van De Standaard beklaagt een hoogleraar artsgeneeskunde van de UGent er zich over dat steeds meer eerstejaarsstudenten arts in de politiek kiezen voor rechts. De uiteraard linkse professor denkt zelfs dat, voor wat de studenten betreft, er tegenwoordig een rechtse meerderheid is van Open VLD’ers, N-VA’ers én VB’ers. Vooral dat laatste vindt hij ernstig. De man, een zekere Jan De Maeseneer, moet zelfs toegeven dat het gaat om studenten die gemotiveerd zijn om arts te worden, intelligent zijn en een open blik op de samenleving hebben. Erg, hé. Wat zou hij willen, dat die jonge mensen bekrompen zouden zijn en alles zouden blijven slikken wat onze linkse media de publieke opinie al enkele decennia willen wijsmaken?

   De man moet trouwens, waarschijnlijk met de dood in het linkse hart, toegeven dat er in die eerste jaars amper studenten zitten van etnisch-culturele minderheden. Dit laatste komt – volgens de studenten zelf – omdat die minderheden niet genoeg hun best doen. Om dat te weten te komen, moet men trouwens geen geleerde professor zijn. Het volstaat eens te zien hoeveel mensen van die aangehaalde minderheden er te zien zijn bij culturele evenementen.

---

   Een heel ander type professor was Urbain Vermeulen, die – jammer genoeg – recentelijk overleed in de leeftijd van 76 jaar. Vermeulen was bij ons misschien wel de meest beslagen historicus i.v.m. arabistiek en islam. Voor hem had de islam alleen met macht te maken. Zoals hij het uitdrukte: ‘Van meet af aan was het Mohammed’s bedoeling een staat te stichten met God als wetgever’.

   Onnodig te vertellen dat Vermeulen zwaar aangevallen werd door onze linkse media. Vooral Yves Desmet spaarde hem niet in zijn hoofdartikels van De Morgen, daarin gevolgd door De Standaard en een aantal academici. Dat leidde tot een officieel onderzoek binnen de KU Leuven, waarbij Vermeulen echter volledig in het gelijk werd gesteld. Een erkenning van fouten is er van Desmet en Co echter nooit gekomen, zelfs na zijn overlijden niet. Slechte verliezers…

   Urbain Vermeulen was een moedig mens die, zeker voor wat zijn beoordeling van de islam betreft, het gelijk aan zijn kant had, alhoewel dat tegenwoordig nog altijd niet voldoende lijkt. Vlaanderen zal hem missen.

22-02-2016, 00:11 Geschreven door guido van alphen  
Reageren (3)