NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Op zoek naar een bepaalde info ? Geef dan hieronder een trefwoord in...
Zoeken in blog

Foto
Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom !
Foto
Gastenboek
  • buy furosemide australia is there an over the counter furosemide
  • cialis with dapoxetine Si
  • celexa cost cvs order celexa online no prescription
  • viagra with dapoxetine Si
  • naproxen dosage over the counter can you buy naproxen 250 mg over the counter

    Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek

    Foto
    Raadpleeg steeds je arts !
    Foto
    Laatste commentaren
  • oknyeqgyrx (Evgidell)
        op Fibromyalgie - Chronische slaapstoornissen
  • bwysukkjhdficj (Grdmorgo)
        op Fibromyalgie - Chronische slaapstoornissen
  • how much cost viagra samples (GenaHoF)
        op Even geduld...
  • agadckfkpnmxdq (TbsRuirl)
        op Fibromyalgie - Chronische slaapstoornissen
  • Frerajod adjurnerxc (BrcSteamb)
        op Fibromyalgie - Chronische slaapstoornissen
  • ymjubvdizuyinq (Gbrteems)
        op Fibromyalgie - Chronische slaapstoornissen
  • mlfqbwrqeoihbw (Ltvstync)
        op Fibromyalgie - Chronische slaapstoornissen
  • sgqdrubnlynuqd (RnlFrork)
        op Fibromyalgie - Chronische slaapstoornissen
  • wfvdwszughkmrq (Fvrtwelt)
        op Fibromyalgie - Chronische slaapstoornissen
  • bseajpbfcpahms (FvlTrity)
        op Fibromyalgie - Chronische slaapstoornissen
  • Foto
    Blog als favoriet !
    Foto
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    tom
    blog.seniorennet.be/tom
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    eerda
    blog.seniorennet.be/eerda
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    croky_boys
    blog.seniorennet.be/croky_b
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    flicka
    blog.seniorennet.be/flicka
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    sarandahs
    blog.seniorennet.be/saranda
    Foto
    Mijn favorieten
  • Kennis=macht=gezondheid - Pillie Willie
  • Vlaamse Liga voor Fibromyalgie Patiënten
  • Lotgenoten Fibromyalgie Nederland
  • APS-Therapie
  • Alles over fibromyalgie
  • Fibromyalgie-Online
  • Leven met CVS / Leven met Fibromyalgie
  • Gezondheidspein.nl
  • TopSiteGuide.BelgischeTop100
  • Fibromyalgie PR-site
    Foto
    Fibromyalgie
    Strijd om erkenning
    19-04-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Leefstijltest
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     


    Leefstijltest

    Gezond eten, niet roken, regelmatig bewegen.
    Daarmee kun je bepaalde gezondheidsrisico´s verminderen zoals hart- en vaatziekten en ouderdomsdiabetes.
    Maar soms tijfel je of je wel echt goed genoeg bezig bent.

      Doe de ConsuMed leefstijltest.

    De test is samengesteld door een team van artsen en deskundigen en duurt ongeveer 20 minuten.
    Per onderwerp krijg je waardevolle tips om je leefstijl te verbeteren.

    De resultaten van de test worden alleen gebruikt om de gemiddelde scores te bepalen.
    Hoe meer mensen de test hebben gedaan, hoe beter de gemiddelden een indruk van de doorsnee bevolking zullen weergeven.
    Op persoonlijk niveau wordt er niets met de resultaten gedaan, zij worden niet bewaard.


    Cfr. : http://www.consumed.nl/leefstijltest/v6/index.php?act=formulier&lifestyletest=smpbio508dr24jeieusgu0hcr5


     

    19-04-2008 om 22:07 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (5 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    18-04-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Fibromyalgie
    Klik op de afbeelding om de link te volgen  




    Fibromyalgie

    DeaM - www.deam.de - Die etwas andere Medizin, (letzte Änderung) 19-April-2008
     © 1996-2008 Peter und Alexander Grunert

    Krankheitsbild

    Rund 80% unserer Bevölkerung leidet hin und wieder an Schmerzen im Bereich der Muskel, Gelenke oder Knochen.
    Meist lassen sich diese akut auftretenden Beschwerden mit Hilfe von gymnastischen oder medikamentösen Therapieformen heilen.
    Leider gibt es aber auch Erkrankungen des rheumatischen Formenkreises, die chronisch und sehr schmerzhaft verlaufen können.
    Eine dieser chronischen Formen ist die Fibromyalgie, auch als Generalisierte Tendomyopathie – cfr. :
    http://www.deam.de/krank/00512.htm – bezeichnet.

    Man geht inzwischen davon aus, dass in Deutschland mehr als 1 Million Menschen zu den Fibromyalgieerkrankten zu rechnen sind.
    Obwohl so viele Menschen betroffen sind, ist das Krankheitsbild noch nicht sehr bekannt.
    Auch ist die Diagnose nicht ganz so leicht wie bei anderen Erkrankungen.

    Als Hauptbeschwerden tauchen meist Schmerzen in zahlreichen Körperabschnitten auf, meist aber im Rückenbereich und an der Halswirbelsäule.
    Auch können die Bereiche um die Gelenke wie etwa Hände, Knie, Ellbogen oder Schultern schmerzhaft betroffen sein.
    Ebenso können sich Gesichtsschmerzen, Muskelverspannungen und Brustschmerzen hinzugesellen.
    Auch Wasserödeme sind nicht selten.
    Neben Schmerzen ist die Fibromyalgie aber auch mit zahlreichen anderen körperlichen und geistigen Beeinträchtigungen verbunden : Erschöpfungszustände, Schlafstörungen, Leistungsabfall, Konzentrationsprobleme, Kribbeln an Händen und Füßen, Magen- und Darmprobleme, Atemnot, Herzrasen und bei Frauen auch Menstruationsbeschwerden sind nicht selten.
    In zahlreichen Fällen treten mehrere der vorgenannten Schmerzzustände und Gesundheitsprobleme gemeinsam auf und führen dann zu deutlichen Einschränkungen der Lebensqualität und der täglichen Aktivitäten.
    Auffällig ist, dass sieben- bis achtmal häufiger Frauen durch die Krankheit betroffen sind als Männer.
    Leider gibt es bis heute noch keine exakte Diagnosemöglichkeit, die durch Laboruntersuchungen, Röntgenbilder o.ä. unterstützt sind.
    Um die Fibromyalgie zu erkennen bedarf es einer möglichst genauen Befragung des Patienten durch den Arzt, der außerdem noch über einige Erfahrung auf diesem Gebiet verfügen sollte.


    Mögliche Therapieformen

    Da die exakten Ursachen der Erkrankung noch nicht ausreichend erforsch sind, gibt es in der Schulmedizin auch keine genauen Therapievorschläge.
    Alles was derzeit unternommen wird, basiert auf den Erkenntnissen, die sich aus der Zusammenarbeit zwischen Ärzten, Wissenschaftlern, Krankengymnasten, Psychologen, Heilpraktikern und vor allem den Selbsthilfegruppen ergeben haben.
    Häufig werden dabei vor allem die für den einzelnen Patienten jeweils unangenehmen Symptome zuerst therapiert.
    Hierbei fiel in der Praxis auf, dass durchtrainierte
    Körper anscheinend weniger anfällig sind als untrainierte.

    Eine Umstellung auf leichtere, pflanzliche Kost hat Besserungen im Bereich der Magen- und Darmbeschwerden gebracht. nach Aussagen einiger Betroffener hat auch die Einnahme von Obstessig, wie sie in der Volksmedizin oft beschrieben wird, die Magen- und Darmbeschwerden gelindert.
    Doch wie bereits gesagt, hierbei handelt es sich nur um die Linderung bestimmter Symptome, nicht um die Heilung der Erkrankung selbst.

    Je nach Krankheitsverlauf haben sich auch bereits homöopathische Arzneien als wirksam gezeigt.

    Gegen die Schmerzzustände im Bereich der Wirbelsäule und der Gelenke können Akupunktur, Akupressur oder auch die Magnetfeldtherapie angewendet werden.

    Auch Massagen mit Teebaumöl können schmerzlindernd sein, ebenso wie ätherische Bäder.


    DeaM Empfehlung

    Unterstützzend : MSM Methyl Sulfonyl Methan von Purawell Nahrungsergänzung
    Cfr. :
    http://www.purawell.com/Nahrungsergaenzung/Grundversorgung/MSM-Methyl-Sulfonyl-Methan::5.html?referer=deam -.


    Cfr. : http://www.deam.de/krank/00511.htm


     

    18-04-2008 om 23:31 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Fatigue Chronique et Fibromyalgie
    Klik op de afbeelding om de link te volgen  








    Fatigue Chronique et Fibromyalgie

    Bio-Santé


    Le syndrome de fatigue chronique est un terme relativement nouveau, même si l'on retrouve trace de cette affection dans la littérature médicale depuis aussi loin que 1860.
    Si les symptômes décrits sont les mêmes, on lui attribue cependant un nom différent au fil du temps et des époques.
    Il existe une grande similitude entre les symptômes du syndrome de fatigue chronique et la fibromyalgie.
    Nous allons passer en revue les deux affections.


    Principaux symptômes dans le Syndrome de Fatigue Chronique (SFC)

    Bien entendu en toute logique, le premier et plus important des symptômes ressentis est la fatigue.
    Une fatigue que le repos n'arrive pas à éliminer la personne se réveillant tout aussi, sinon plus, fatiguée qu'au coucher.
    Mais le syndrome est accompagné de nombreux autres symptômes qui seront plus ou moins ressentis intensément par la personne affectée :

    • fièvre légère

    • mal de gorge persistant ou réapparaissant régulièrement

    • ganglions lymphatiques douloureux

    • faiblesse musculaire

    • douleur musculaire

    • fatigue persistante après l'exercice.

    • maux de tête constants

    • douleur articulaire

    • sensibilité à la luminosité

    • confusion mentale, perte de mémoire, difficulté à se concentrer

    • dépression, irritabilité

    • sommeil peu réparateur, insomnie ou au contraire trop profond


    Les causes

    En fait les causes ne sont pas réellement connues et le sujet est encore ouvert aux spéculations des chercheurs et à la controverse dans les avis.

    Certaines causes possibles sont cependant acceptées par la plupart des spécialistes.
    Un système immunitaire déréglé joue un rôle important dans l'apparition du SFC.
    Les allergies de tous types et particulièrement certaines allergies alimentaires non diagnostiquées sont souvent une des premières causes du syndrome.
    Un dérèglement de la flore intestinal favorise l'apparition de certains parasites et champignons qui peuvent conduire au SFC.
    Le stress est un autre facteur qui retient toute l'attention des chercheurs.
    N'oublions pas que le stress est la porte ouverte à une multitude de dérèglements hormonaux et physiologiques pouvant provoquer un véritable effet de domino.

    Le rôle joué par certains virus dans l'apparition du SFC a été récemment mis de l'avant.
    Le virus peut être neutralisé par un système immunitaire sain, mais lorsqu'il y a baisse de vitalité ou déficience de celui-ci, le virus peut reprendre vigueur et agir à nouveau.
    Il est cependant difficile de définir si le virus est la cause du SFC ou si au contraire le SFC permet au virus de réapparaître.

    Ce qui semble certain c'est que l'on retrouve chez la grande majorité des personnes atteintes du SFC un système immunitaire déréglé avec dans certains cas un taux réduit de l'activité des globules blancs et autres cellules "tueuses" protectrices de l'organisme ou au contraire un taux trop élevé d'interféron, un élément important de la défense organique contre les atteintes virales.
    Il est intéressant de noter que lorsque l'interféron est utilisé dans la thérapie de certains cancers, les effets secondaires sont souvent semblables aux symptômes du SFC.


    Le traitement

    Rien n'est simple dans le SFC et le traitement lui-même ne saurait y échapper.
    Il est important d'adopter une approche faisant la juste part au mental et au physique.
    La personne atteinte ne cesse de centrer son attention sur la fatigue ressentie.
    Celle-ci devient une obsession et un sujet de conversation.
    Le changement d'attitude mentale doit se faire progressivement et la pratique de certaines techniques de relaxation ou méditation d'une part et d'exercices physiques légers telle que la marche quotidienne au grand air ou la pratique d'une discipline comme le Tai Chi seront de bons moyens de progresser.

    Il n'est cependant pas toujours facile d'opérer le changement par une discipline qui demande un effort personnel, aussi minime soit-il.
    Il est souvent plus facile de prendre un supplément naturel sous une forme ou l'autre.
    Et il en existe qui peuvent procurer le soulagement et l'impulsion de départ.


    Pour soulager l'état de dépression et de stress

    Le Millepertuis est utilisé avec beaucoup de succès dans les états de dépression légère.
    Il a la réputation d'égayer l'humeur et d'exalter l'esprit et a connu une grande popularité ces derniers temps lorsque des études cliniques ont confirmé ses vertus dans le traitement des dépressions à caractère modéré.
    Cette efficacité lui a d'ailleurs valu le surnom de Prozac des plantes.
    Le Biosome de Millepertuis est une formule incluant 10 plantes, dont le Ginseng (un des meilleur tonique et reconstituant connu) soigneusement sélectionnées pour leur action sur la dépression et le stress.
    La Valériane peut être plus intéressante pour les personnes souffrant plus d'un état de stress nerveux que de dépression.
    Plus de deux cents études scientifiques ont été réalisées sur les propriétés pharmacologiques de la Valériane, la plupart en Europe.
    La racine de cette plante contient plusieurs éléments, dont des huiles essentielles qui semblent contribuer à son pouvoir sédatif en agissant au niveau du système nerveux de la même façon que le font les barbituriques.
    Le Relaxol contient 16 plantes reconnues pour leur action sur les conséquences du stress : une nervosité excessive, l'anxiété, l'insomnie, les contractions musculaires, les dérèglements cardiaques, troubles digestifs.


    Intégrité du système gastro-intestinal

    Nous avons vu que le SFC est souvent relié à une baisse de la fonction gastro-intestinale et une détérioration de la flore intestinale, permettant l'apparition de parasites et autres champignons.
    La meilleure solution dans ces cas, est de suivre une cure de désintoxication et de rétablissement de l'équilibre intestinal et de sa flore.
    Une cure de désintoxication efficace doit inclure certaines plantes permettant le nettoyage de la vésicule biliaire et le désengorgement du foie, le nettoyage et la stimulation des reins.
    Ces plantes sont présentes en parfaites proportion et synergie dans le Dépuratum – cfr. : http://www.bio-sante.com/depuratum.htm -.

    Pour compléter le nettoyage entrepris dans la cure de désintoxication l'élimination intestinale est primordiale.
    Doulax normal ou Doulax fort – cfr. : http://www.bio-sante.com/doulax.htm - seront le complément idéal de la cure.

    Il n'est de meilleur aliment pour rétablir la flore intestinale que les produits à base de bactéries probiotiques.
    On les appelle du nom de probiotique, parce qu'elles favorisent la vie.
    Ce sont principalement les : Lactobacillus acidophilus, Lactobacillus rhamnosus A, Streptococcus thermophilus, Lactobacillus delbrucckill et bulgaricus.
    On les retrouve en différentes concentrations dans les capsules de Yogourt – cfr. : http://www.bio-sante.com/yogourt.htm -.

    Lorsque la cure de désintoxication aura été menée à bien, une cure de revitalisation à base de vitamines B et fer, tel que le Nutrifort – cfr. : http://www.bio-sante.com/nutrifort.htm -, de même qu'un supplément de Calcium-Magnésium, tel que la Dolomite – cfr. : http://www.bio-sante.com/calcium-magnesium.htm -, permettront de reprendre progressivement des forces et de retrouver l'énergie nécessaire à une activité normale.


    L'alimentation

    Inutile de préciser l'importance d'une alimentation saine et équilibrée.
    Prédominance de fruits et légumes, fibres alimentaires sous forme principalement de céréales complètes.
    Diminution de l'apport en gras animal, c'est à dire surtout des viandes rouges et des produits laitiers.
    Éliminer autant que possible le sucre, surtout blanc, le café, l'alcool.
    N'oubliez pas que c'est l'excès plus que l'usage modéré, qui est nuisible.
    Il est cependant plus efficace dans certains cas de supprimer complètement ce type d'aliments, surtout lorsque l'on entame une cure.

    Ne négligez pas la relation possible entre allergies alimentaires et le SFC.
    Les aliments les plus suspects selon le corps médical sont : les produits laitiers, les produits à base de blé ou de maïs, les levures, la caféine, les citrus.
    Mais n'oubliez pas qu'en fait n'importe quel aliment peut induire une allergie, selon la sensibilité de chacun.
    Le meilleur moyen est de supprimer un type d'aliment durant un certain temps, et de noter s'il y a changement ou pas.
    Passer ensuite à un autre aliment.


    La Fibromyalgie

    La similitude entre le syndrome de fatigue chronique et la fibromyalgie est très grande.
    L'unique différence au niveau du diagnostic est la présence de douleurs au niveau du système osseux et musculaire pour la fibromyalgie et une prédominance de la fatigue pour le SFC.

    Malgré le fait que de nombreux facteurs interviennent dans la fibromyalgie, il semble qu'une baisse du niveau de la sérotonine soit responsable de la douleur.

    Une baisse de sérotonine amplifie la sensation de douleur.

    Les deux affections étant fort semblables et les thérapies naturelles agissant en profondeur sur le terrain et non juste sur le symptôme, le traitement recommandé pour le SFC conviendra également pour la fibromyalgie.


    Cfr. : http://www.bio-sante.com/chroniques-fatigue.htm


     

    18-04-2008 om 23:01 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Paddestoel 'Phellinus linteus' remt kanker
    Klik op de afbeelding om de link te volgen  










     




    Paddestoel 'Phellinus linteus' remt kanker           

    Song gen (China)           
    Sang-hwang (Korea)           
    Meshimakobu (Japan)           


    Paddestoel ter vertraging van prostaatkanker           

    Voeding en gezondheid in de media, 15-02-2007 – Bron : AGF           

    Een Britse studie heeft uitgewezen dat een extract van de paddestoel Phellinus linteus helpt bij het vertragen van de groei van een tumor aan de prostaat.
    Het extract moet toegevoegd worden aan het conventionele medicijn Adriamycine (1).
    Resultaten van deze studie zijn onlangs gepubliceerd in de British Journal of Cancer.

    Uit het artikel blijkt dat men verwacht, dat bij behandeling met deze paddestoel aan de medicatie toegevoegd, minder chemokuren nodig zijn en dat er tevens een kleinere dosis Adriamycine nodig is.
    Aan de beschrijving van het onderzoek is nog toegevoegd dat verder onderzoek nodig is naar de precieze werking van de paddestoel.
    Prostaatkanker is de op twee na meest voorkomende vorm van kanker onder mannen.

    (1) - Adriamycine (Doxorubicine)
    Adriamycine is een medicijn dat actief is tegen vele verschillende kankersoorten.
    Het is één van de oudere cytostatica en wordt al tientallen jaren gebruikt.
    Het behoort tot de groep van de anthracyclines.
    Het oefent zijn anti-kankerwerking uit door te interfereren met de DNA-productie van de cel.
    Opgelost is het een heldere, oranjerood gekleurd vloeistof die enkel intraveus wordt toegediend.
    Cfr. :
    http://www.borstkanker.net/hoofdframe.html?adriamycine.html&2


    Cfr. : http://voeding.web-log.nl/voeding/2007/02/paddestoel_ter_.html



    Paddestoel remt groei borstkankercellen

    Maartje Willems – Elsevier, 16-04-2008

    Een Oosterse paddestoel heeft mogelijk een remmende werking op de groei van borstkankercellen, doordat ze er bloedcellen uitzuigen.

    Oosterse paddestoelen zouden de groei van kankercellen remmen.

    Dat hebben wetenschappers van de Methodist Research Instituut uit Indianapolis – cfr. : http://www.clarian.org/portal/patients - aangetoond.
    Het onderzoek is gepubliceerd in het Britse Journal of Cancer – cfr. :
    http://www.nature.com/bjc/index.html -.


    Bewijs

    De onderzoekers hebben bewijs gevonden dat de paddestoel, Phellinus linteus, de activiteit van een enzym – cfr. : http://nl.wikipedia.org/wiki/Enzym - genaamd AKT blokkeert.
    De enzym speelt een belangrijke rol in de groei van kankercellen en de ontwikkeling van bloedcellen, die kankercellen voeden.

    De wetenschappers hebben hun hypothese getest op borstkankercellen.
    Recente studie heeft aangetoond dat de paddestoel de groei van huid- long- en prostaatkanker zou kunnen vertragen.


    Oosterse genezers

    De paddestoel wordt door Oosterse genezers eeuwenlang gebruikt.
    Zij geloven dat de paddestoel de levensduur kan verlengen.

    Begin april werd bekend dat kankerbestrijding door middel van chemotherapie mogelijk effectiever is, als de patiënt twee dagen voor de behandeling stopt met eten.
    Dit zou de gezonde cellen beschermen tegen de schadelijke bijeffecten van de chemische therapie.


    Cfr. : http://www.elsevier.nl/lifestyle/gezondheid_en_gezin/gezondheid/artikel/asp/artnr/201945/index.html



    Mushroom extract could stop breast cancer cell growth

    Medical News Tofya, 16 Apr 2008 – Source : Cancer Research UK

    Mushroom extracts could halt the growth of breast cancer cells, suggests research published in the British Journal of Cancer (cfr. : http://www.nature.com/bjc/index.html -) yesterday. (1)

    Extracts of the mushroom Phellinus linteus have been used for centuries in Eastern Ancient medicine where it is believed to refresh bodies and extend life.
    Recent studies have shown that this type of mushroom can slow the growth of different types of cancer cells and improve the effects of anticancer drugs. (2)

    Scientists looking at the effects of Phellinus linteus extracts on breast cancer cells in the lab now also believe they understand how its anti-cancer properties work.

    Researchers based at the Methodist Research Institute in Indianapolis, USA, think that the mushroom could stop an enzyme called AKT from working.
    This enzyme is known to control signals that lead to cell growth and the development of new blood vessels, which are vital for cancer cell survival.

    Lead researcher, Dr Daniel Sliva, said : "The anti-cancer properties of this type of mushroom have been recently investigated by scientists using various types of cancer cells. We saw a number of positive results from our investigation on aggressive human breast cancer cells, including a lower rate of uncontrolled growth of new cancer cells, suppression of their aggressive behaviour and the formation of fewer blood vessels that feed cancer cells essential nutrients."

    Dr Lesley Walker, director of cancer information at Cancer Research UK which owns the British Journal of Cancer, said : "Although natural products have been used to develop many important drugs, there is no guarantee that they are all safe or will be effective in the clinic."

    Dr Sliva added : "We're not yet able to apply this knowledge to modern medicine, but we're excited that we can begin to explain how this ancient medicine works by acting on specific molecules. We hope our study will encourage more researchers to explore the use of medicinal mushrooms for the treatment of cancer."

    Phellinus linteus is known as 'song gen' in Chinese medicine, 'sang-hwang' in Korean and 'meshimakobu' in Japanese.

    Dr Walker added : "The results from this study are interesting, but it's certainly too early to advise people to stock up on mushrooms. Further research will be needed before we will know if mushroom extracts can be used to treat cancer patients."

    References & notes

    1. Phellinus linteus suppresses growth, angiogenesis and invasive behaviour of breast cancer cells through the inhibition of AKT signalling
      Sliva D, Jedinak A, Kawasaki J, Harvey K, Slivova V -- [1] 1Cancer Research Laboratory, Methodist Research Institute, 1800 N Capitol Ave, E504, Indianapolis, IN 46202, USA -- [2] 2Department of Medicine, Indiana University, Indianapolis, IN, USA -- [3] 3Indiana University Simon Cancer Center, School of Medicine, Indiana University, Indianapolis, IN, USA - Br J Cancer. 2008 Apr 22;98(8) :1348-1356. Epub 2008 Mar 25 - www.bjcancer.com - PMID: 18362935
      The antitumour activity of a medicinal mushroom Phellinus linteus (PL), through the stimulation of immune system or the induction of apoptosis, has been recently described.
      However, the molecular mechanisms responsible for the inhibition of invasive behaviour of cancer cells remain to be addressed. In the present study, we demonstrate that PL inhibits proliferation (anchorage-dependent growth) as well as colony formation (anchorage-independent growth) of highly invasive human breast cancer cells.
      The growth inhibition of MDA-MB-231 cells is mediated by the cell cycle arrest at S phase through the upregulation of p27(Kip1) expression.
      Phellinus linteus also suppressed invasive behaviour of MDA-MB-231 cells by the inhibition of cell adhesion, cell migration and cell invasion through the suppression of secretion of urokinase-plasminogen activator from breast cancer cells.
      In addition, PL markedly inhibited the early event in angiogenesis, capillary morphogenesis of the human aortic endothelial cells, through the downregulation of secretion of vascular endothelial growth factor from MDA-MB-231 cells.
      These effects are mediated by the inhibition of serine-threonine kinase AKT signalling, because PL suppressed phosphorylation of AKT at Thr(308) and Ser(473) in breast cancer cells.
      Taken together, our study suggests potential therapeutic effect of PL against invasive breast cancer.
      Cfr. :
      http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18362935

    2. Phellinus linteus has been shown to have anti-cancer effects on skin, lung and prostate cancer cells.
      Also, when used in combination with anti-cancer drug doxorubicin, it increased the number of prostate cancer cells killed.

    Cfr. : http://www.medicalnewstoday.com/articles/104243.php



    Chinese champignons song gen kunnen helpen met chemotherapie

    Susan Aldridge, PhD, medisch journalist - Bron : British Journal of Cancer 1st August 2006

    Een paddestoel extract gebruikt in de Chinese geneeskunde verhoogt het effect van kanker chemotherapie volgens de nieuwe experimenten.
    Extracten van een Chinese champignons bekend als 'song gen' zeggen dat ze anti-kanker eigenschappen en zijn gebruikt in de Oost-Aziatische geneeskunde voor eeuwen.
    Nu brengt een team aan de Boston University School of Medicine verslag uit over het effect van de song gen op prostaatkanker cellen.
    Ze gecombineerd met de bekende chemotherapie medicijn doxorubicine.

    Lage doses van doxorubicine alleen óf van song gen alleen doden de kankercellen niet.
    Hogere doses van het medicijn doden ze wel, zoals verwacht.
    Maar een combinatie van een lage dosis doxorubicine en song gen doodt nog meer cellen zonder gevaar voor gezonde cellen.
    Als we dit vertalen naar de mens, dan kan deze combinatie misschien het gebruik van lagere doses doxorubicine in de chemotherapie toelaten, mét minder bijwerkingen.
    Het is nog niet duidelijk hoe song gen kankercellen doodt, maar verder onderzoek moet meer licht werpen op deze interessante ontwikkeling.


    Cfr. : http://translate.google.be/translate?hl=nl&langpair=en|nl&u=http://www.healthandage.com/public/health-center/30/news/8803/Chinese-mushroom-song-gen-may-help-with-chemotherapy.html&prev=/translate_s%3Fhl%3Dnl%26q%3DSong%2Bgen%2B-%2Bpaddestoel%26tq%3DSong%2Bgen%2B-%2Bmushroom%26sl%3Dnl%26tl%3Den


    Chinese mushroom song gen may help with chemotherapy

    Reported by Susan Aldridge, PhD, medical journalist – Source : British Journal of Cancer 1st August 2006

    A mushroom extract used in Chinese medicine boosts the effect of cancer chemotherapy according to new experiments.
    Extracts of a Chinese mushroom known as song gen are said to have anti-cancer properties and have been used in Eastern Asian medicine for centuries.
    Now a team at the Boston University School of Medicine reports on the effect of song gen on prostate cancer cells.
    They combined it with the well-known chemotherapy drug doxorubicin.
    Low doses of doxorubicin alone or song gen alone did not kill the cancer cells.
    Higher doses of the drug did kill them, as expected.
    But a combination of low dose doxorubicin and song gen killed even more cells and did not affect healthy cells.
    If this translated to humans, then maybe this combination would allow the use of lower doses of doxorubicin in chemotherapy, which would mean fewer side effects.
    It is not yet clear just how song gen kills cancer cells but further research should shed further light on this interesting development.

    Cfr. : http://translate.google.be/translate?hl=nl&langpair=en|nl&u=http://www.healthandage.com/public/health-center/30/news/8803/Chinese-mushroom-song-gen-may-help-with-chemotherapy.html&prev=/translate_s%3Fhl%3Dnl%26q%3DSong%2Bgen%2B-%2Bpaddestoel%26tq%3DSong%2Bgen%2B-%2Bmushroom%26sl%3Dnl%26tl%3Den


    Cfr. ook :

    1. Health Meshimakobu
      Cfr. : http://www.jikco.co.jp/eng_pdf/08.pdf

    2. Mushroom extract may stop breast cancer growth
      Ben Hirschler – Reuters, Apr 15, 2008 – Source : The British Journal of Cancer

      Cfr. : http://www.reuters.com/article/healthNews/idUSL1582873820080415?feedType=RSS&feedName=healthNews

    3. Phellinus Linteus (Sang-hwang) - The Elexir for Health and Long Life
      Cfr. :
      http://www.dprkorea-trade.com/sang/sang01.htm 
       

    18-04-2008 om 22:21 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    17-04-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hartaanval een situatie van pre-diabetes
    Klik op de afbeelding om de link te volgen  







    Hartaanval een situatie van pre-diabetes



    Diabetesvrije infarctpatiënt krijgt op termijn toch vaak diabetes

    Hartaanval.nl, 24-08-2007 – Bron : Redactie MedNet


    Patiënten met een myocardinfarct die voor het infarct nog vrij waren van diabetes ontwikkelen na verloop van tijd vier maal vaker diabetes en vijftien maal vaker een verstoorde nuchtere glucosewaarde (IFG) dan de algemene bevolking.

    Dat blijkt uit onderzoek dat is gepubliceerd in The Lancet.

    Het onderzoek was een samenwerking van de Amerikaanse Harvard Medical School, Harvard School of Public Health en het Italiaanse Consorzio Mario Negri Sud. Ruim 8000 Italiaanse patiënten met een myocardinfarct in de drie voorafgaande maanden die vrij waren van diabetes werden drieëneenhalf jaar gevolgd op het ontstaan van diabetes of een glucoseintolerantie.

    Als een nuchtere bloedglucosewaarde van 6,1 mmol/l of hoger als criterium werd gebruikt, ontwikkelde eenderde van deze patiëntengroep gedurende de follow-up diabetes of IFG.
    Met een iets lagere afkapwaarde van 5,6 mmol/l, ontwikkelde tweederde diabetes of IFG.
    In vergelijking met de algmene bevolking kregen de infarctpatiënten vier maal vaker diabetes en vijftien maal vaker IFG.

    Onafhankelijke risicofactoren voor dit hoger risico waren een hogere leeftijd, hypertensie, het gebruik van bètablokkers, cholesterolverlagers en diuretica (middelen die de de uitscheiding van water door de nieren bevorderen).

    Leefstijlfactoren die als onafhankelijke risicofactor een rol spelen, zijn onder meer de body mass index, de toename van deze BMI en roken.

    De onderzoekers zien een myocardinfarct (het afsterven van een deel van de hartspier door onderbreking van de bloedtoevoer ervan door de kransslagaderen) als een situatie van pre-diabetes.
    In een aanvullend commentaar wordt vermeld dat het onderzoek de relatie tussen myocardinfarct en diabetes steeds verder bloot legt.


    Cfr. : http://www.hartaanval.nl/news/displaynewsitem.asp?SEARCH=&PAGE=14&NEWSID=%7BD9FFA980-B1AD-44E5-B8D4-23340DF6B823%7D




    Who is pre-diabetic ?

    Gabe Mirkin, M.D.
    © 2007
    www.DrMirkin.com


    A study from Sweden showed that many people discover that they are diabetic only after they have had a heart attack.
    Researchers recorded blood sugar levels in men who had had heart attacks and then did sugar tolerance tests at discharge and three months later.
    They found that 40 percent had impaired sugar tolerance tests three months later.
    This suggests that 40 percent of people who have heart attacks are diabetic, even though they may not know it.
    The authors recommend that all people with heart attacks be tested for diabetes (Lancet 2002; 359: 2140-44).

    You can tell if you are at high risk for diabetes if you store fat primarily in your belly.
    Pinch your belly; if you can pinch an inch, you are at increased risk and should get a blood test called HBA1C (cfr. :
    http://www.faqs.org/faqs/diabetes/faq/part2/section-9.html -).
    Having high blood levels of triglycerides and low levels of the good HDL cholesterol that helps prevent heart attacks also increases your risk for diabetes.
    When you eat sugar or flour, your blood sugar rises too high.
    This causes your pancreas to release insulin that converts sugar to triglycerides (cfr. :
    http://en.wikipedia.org/wiki/Triglyceride -), which are poured into your bloodstream.
    Then the good HDL cholesterol tries to remove triglycerides by carrying them back into the liver, so having high blood levels of triglycerides and low blood levels of the good HDL cholesterol are both individual risk factors for diabetes.

    High blood levels of insulin constrict arteries to raise blood pressure, so many people who have high blood pressure are also prediabetic.
    High insulin levels also constrict the arteries leading to your heart to cause heart attacks directly.
    People with insulin resistance have an increase in small, dense, low-density lipoprotein (LDL) cholesterol, which is more likely to cause heart attacks than the large, buoyant regular LDL cholesterol.
    High levels of insulin also cause clotting to increase your risk for heart attacks.
    You can help to prevent diabetes and heart attacks by avoiding sugar and flour, exercising and eating lots of vegetables.


    Cfr. : http://www.drmirkin.com:80/diabetes/1555.html



    17-04-2008 om 20:26 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    14-04-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dik worden en medicijngebruik - Deel I
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

















    Dik worden en medicijngebruik

    Deel I

    Van sommige medicijnen word je dik.

    Een vervelende bijwerking van sommige medicijnen is dat je er dikker van kan worden.
    Berucht zijn bijvoorbeeld anti-depressiva en anti-allergie (antihistamine) medicatie.
    Ook zijn er medicijnen die ongewild een hongergevoel stimuleren, zoals sommige middelen tegen reumatische artritis of voor een opgeblazen effect zorgen, zoals Prednison.
    Andere medicijnen hebben bijwerkingen dat je meer vocht vasthoudt; bepaalde hoge bloeddrukmedicijnen bijvoorbeeld of antibiotica en enkele anticonceptiepillen.
    Bent u net begonnen met een nieuw medicijn en komt u opeens aan, overleg dan even met uw huisarts.


    Cfr. : http://communities.zeelandnet.nl/data/tijd_voor_jezelf/index.php?page=13&showpage=25222



    Weight loss - What is obesity ?

    Cynthia Dennison Haines, MD - October 01, 2005 - Reviewed by the Department of Nutrition Therapy at The Cleveland Clinic - ©2005-2008 WebMD


    Obesity is an excess proportion of total body fat.
    A person is considered obese when his or her weight is 20% or more above normal weight.
    The most common measure of obesity is the body mass index or BMI (cfr. :
    http://men.webmd.com/weight-loss-bmi -).
    A person is considered overweight if his or her BMI is between 25 and 29.9; a person is considered obese if his or her BMI is over 30.
    "Morbid obesity" means that a person is either 50%-100% over normal weight, more than 100 pounds over normal weight, has a BMI of 40 or higher or is sufficiently overweight to severely interfere with health or normal function.


    1. - What causes obesity ?

    Obesity occurs when a person consumes more calories than he or she burns.
    For many people this boils down to eating too much and exercising too little.
    But there are other factors that also play a role in obesity.
    These may include :

    • Age
      As you get older, your body's ability to metabolize food slows down and you do not require as many calories to maintain your weight.
      This is why people note that they eat the same and do the same activities as they did when they were 20 years old, but at age 40, gain weight.

    • Gender
      Women tend to be more overweight than men.
      Men have a higher resting metabolic rate (meaning they burn more energy at rest) than women, so men require more calories to maintain their body weight.
      Additionally, when women become postmenopausal, their metabolic rate decreases.
      That is partly why many women gain weight after menopause.

    • Genetics
      Obesity (and thinness) tends to run in families.
      In a study of adults who were adopted as children, researchers found that participating adult weights were closer to their biological parents' weights than their adoptive parents.
      The environment provided by the adoptive family apparently had less influence on the development of obesity than the person's genetic makeup.
      In fact, if your biological mother is heavy as an adult, there is approximately a 75% chance that you will be heavy.
      If your biological mother is thin, there is also a 75% chance that you will be thin.
      Nevertheless, people who feel that their genes have doomed them to a lifetime of obesity should take heart.
      Many people genetically predisposed to obesity do not become obese or are able to lose weight and keep it off.

    • Environmental factors
      Although genes are an important factor in many cases of obesity, a person's environment also plays a significant role.
      Environmental factors include lifestyle behaviors such as what a person eats and how active he or she is.

    • Physical activity
      Active individuals require more calories than less active ones to maintain their weight.
      Additionally, physical activity tends to decrease appetite in obese individuals while increasing the body's ability to preferentially metabolize fat as an energy source.
      Much of the increase in obesity in the last 20 years is thought to have resulted from the decreased level of daily physical activity.

    • Psychological factors
      Psychological factors also influence eating habits.
      Many people eat in response to negative emotions such as boredom, sadness or anger.
      While most overweight people have no more psychological disturbances than people at their normal weight, about 30% of people who seek treatment for serious weight problems have difficulties with binge eating.
      During a binge-eating episode, people eat large amounts of food while feeling they can't control how much they are eating.

    • Illness
      Although not as common as many believe, there are some illnesses that can cause obesity.
      These include hormone problems such as hypothyroidism (poorly acting thyroid slows metabolism), depression and some rare diseases of the brain that can lead to overeating.

    • Medication
      Certain drugs, such as steroids and some antidepressants, may cause excessive weight gain.


    2. - Emotional aspects of obesity

    One of the most painful aspects of obesity may be the emotional suffering it causes.
    American society places great emphasis on physical appearance, often equating attractiveness with slimness or muscularity.
    In addition, many people wrongly stereotype obese people as gluttonous, lazy or both.
    However, more and more evidence contradicts this assumption.
    Obese people often face prejudice or discrimination at work, at school, while looking for a job and in social situations.
    Feelings of rejection, shame or depression are common.


    3. - When to seek help

    You should call your doctor if you are having emotional problems related to your weight, need help losing weight or if you fall into either of the following categories :

    • If your BMI is 30 or greater, you're considered obese.
      You should talk to your doctor about losing weight since you are at high risk of having health problems (cfr. :
      http://www.webmd.com/cholesterol-management/obesity-health-risks -).

    • If you have an "apple shape" - a so-called, "potbelly" or "spare tire" - you carry more fat in and around your abdominal organs.
      Fat in your abdomen increases your risk of many of the serious conditions associated with obesity.
      Women's waist measurement should fall below 35 inches.
      Men's should be less than 40 inches.
      If you have a large waist circumference, talk to your doctor about how you can lose weight.


    Cfr. : http://www.webmd.com/diet/what-is-obesity



    Overgewicht anders bekeken !

    Infoblog.be – Bron : 'Luc's homepage over gezondheid, milieu, voeding en electropollutie' : www.geocities.com/lucasvo


    1. - Mogelijke symptomen

    • te veel vet

    • te veel vocht

    • te veel darmgassen.


    2. - Mogelijke oorzaken of beïnvloedende factoren


    2.1 - Ontregeld honger- en verzadigingscentrum

    Bvb. door stress of door een teveel aan afval- of gifstoffen in de voeding kan ons honger- en verzadigingscentrum ontregeld raken.
    Om deze stoffe, op te slaan en zo te neutraliseren maakt het lichaam extra vet aan, waarvoor het hongercentrum meer geprikkeld moet worden.
    Als men te snel eet en onvoldoende kauwt, dan worden er minder suikers vrijgemaakt uit de eerste verteringsfase en gaat het verzadigingscentrum pas later een impuls krijgen, nl. als de maag vol is en de spanning op de maagwand een impuls geeft aan dit hersencentrum.
    Dit gebeurt vooral bij granen en brood.
    Het zetmeel van brood wordt makkelijk in vet omgezet.
    Kan ook veroorzaakt worden door een gebrek aan ballaststoffen in de voeding, lage kwaliteit van voedingsproducten, hoofdzakelijk gekookt voedsel eten enz.


    2.2 - Eten als doel i.p.v. als middel

    Eten is in de industriële samenleving en de gastronomie een stimulans tot genot geworden (gebruik van extra smaakmiddelen, suiker, kleurstoffen, zout enz.) waardoor het honger- en verzadigingsgevoel misleid wordt.


    2.3 - Lage kwaliteit van voedingsmiddelen

    Door de lage kwaliteit van voedingsproducten, geraffineerde voedingsmiddelen met een gebrek aan vitale stoffen, gaat de mens instinctief meer eten om toch voldoende vitaminen en mineralen binnen te krijgen.
    Ondanks het eten van een grote hoeveelheid voedsel lijden veel mensen toch aan een kwalitatieve ondervoeding…


    2.4 - Erfelijke belasting

    Als één ouder zwaarlijvig is, hebben de kinderen 50% kans het ook te worden.
    Zijn beide ouders zwaarlijvig, dan is de kans ong. 80%.
    Ouders kunnen echter ook het verkeerde voorbeeld geven van eetgedrag : in dit geval spreekt men van 'familiale vetzucht'.
    Het is moeilijker om af te vallen als er sprake is van erfelijkheid, men moet meer opletten, maar het kan zeker wel.


    2.5 - Jojo-effect

    Door het volgen van meerdere diëten, gaat de verbranding trager werken, waardoor men bij het hervatten van het voedingspatroon dat men gewoon was gaat bijkomen.
    De verklaring hiervoor ligt bij onevenwichtige diëten in een verlies aan spierweefsel, een verstoring van de stofwisseling en de natrium-kaliumverhouding of de osmotische druk en het vasthouden van vocht.


    2.6 - Een verstoord zuur-basenevenwicht

    Basenvormende voedingsmiddelen zijn rijk aan water : fruit, groente, melk, aardappelen, yoghurt, ...
    Zuurvormende voedingsmiddelen zijn arm aan water en rijk aan calorieën : olie, boter, noten, vlees, vis, kaas, eieren, soja, granen, brood, …
    Het gaat hier om de verhouding tussen bepaalde mineralen in de voedingsmiddelen.
    De westerse voeding is hfdz. zuurvormend en dit belast de buffersystemen in het lichaam die de zuurtegraad van het bloed binnen bepaalde grenzen moeten houden.
    Een zuurvormende voeding brengt meer gifstoffen met zich mee.
    Cfr. 'Het zuur-basenevenwicht in de voeding !' op :
    http://gezondheid.infoblog.be/316/het_zuurbasenevenwicht_in_de_voeding -.


    2.7 - Een te calorierijke voeding

    Calorieën worden geleverd door koolhydraten, vetten en eiwitten.
    Men heeft zich hier echter lang op blind gestaard.
    Het blijkt nu dat er veel andere factoren een rol spelen, zoals de kwaliteit van de stofwisseling en de vertering, bewerking en bereiding van het voedsel, het soort voedsel, voedselcombinaties, het zuur-basenevenwicht enz.


    2.8 - Brede heupen

    Mensen met brede heupen zullen makkelijker zwaarlijvig worden dan mensen met smalle heupen : ze hebben een groter hongergevoel, een tragere stofwisseling en kunnen moeizamer gifstoffen uitscheiden.
    Door het bredere spijsverteringsstelsel duurt het langer voor hun verzadigingscentrum in werking treedt.


    2.9 - Onvoldoende uitscheiding van afval- of gifstoffen

    Sommige mensen maken extra vet of vocht aan om de afvalstoffen uit de voeding, de vertering, de stofwisseling of het milieu op te slaan en zo onschadelijk te maken.
    Een teveel aan gifstoffen kan ontstaan door meer te eten dan het lichaam nodig heeft, door constipatie, door verkeerde voedselcombinaties en de gistings- en rottingsprocessen als gevolg daarvan, gebrek aan ballaststoffen, door langdurig gebruik van medicamenten, door leidingwater te gebruiken, door voor het lichaam ongeschikt voedsel te gebruiken, door blootstelling aan gifstoffen in het milieu (verfdampen, uitlaatgassen, plasticdampen enz.), door een verstoord zuur-basen evenwicht in de voeding, door additieven in de voeding e.v.a.


    2.10 - Psychische spanningen, stress, emotionele aandoeningen

    Psychische spanningen, stress, emotionele aandoeningen stimuleren de neiging tot zwaarlijvigheid, tot het zoeken van troost voor een gebrek aan waardering en voor een negatief zelfbeeld vooral in suikerrijke voeding, tot eten om de verveling te verdrijven enz.
    Stress kan leiden tot functiestoornissen van het zenuwstelsel, het hormonaal stelsel, de spijsvertering, de waterhuishouding waardoor het vetweefsel meer vocht vasthoudt enz.
    Stress brengt ook heel wat gifstoffen met zich mee.
    Psychische problemen zoals minderwaardigheidsgevoelens, angst, teleurstellingen, zich onbegrepen voelen, negatieve gedachten, introvert karakter, onverwerkte gevoelens, obsessies enz. belasten het zenuwstelsel, wat op langere termijn tot functiestoornissen kan leiden.
    Bij bepaalde mensen is zwaarlijvigheid de weerspiegeling van hun innerlijk leven.
    Stress, psychische spanningen, het gevoelsleven en voeding maken gebruik van dezelfde hersengebieden (o.a. spijsvertering en stofwisseling) en beïnvloeden elkaar.


    2.11 - Bepaalde medicamenten

    Medicamenten als antihistaminica, de pil, migrainemiddelen, antidepressiva, corticosteroïden kunnen een toename van de eetlust of het vasthouden van vocht bewerkstelligen.
    Andere kunnen leiden tot een slechte stoelgang zoals maagzuurremmers, anti-epileptica, kalmerende middelen, middelen tegen ziekte van Parkinson.


    2.12 - Onwetendheid en onverschilligheid

    Ondanks de stortvloed van gezondheidstijdschriften en –programma’s op TV, zijn er veel mensen die weinig weten over de nadelige invloed van suiker, koffie, alcohol, wit brood, charcuterie, additieven enz.
    Sommige mensen weten het wel, maar trekken het zich niet aan onder het idee van “wat moeten we nog eten op den duur ?”, “er is niks goed”, “we moeten toch ergens van doodgaan ?”, “ik heb er geen last van” enz.


    2.12 - Hormonale stoornissen

    Hormonale stoornissen zoals een traag werkende schildklier, die een tragere verbranding geeft van vetten, eiwitten en koolhydraten, tragere stoelgang, vermoeidheid, luiheid, vasthouden van vocht, overgewicht enz..
    Er kan ook sprake zijn van een stoornis van de hypofyse waardoor er teveel insuline geproduceerd wordt en teveel suikerrijke voeding gegeten wordt.
    Ook een voortijdig climacterium bij de vrouw is mogelijk waarbij de eierstokken stoppen met het aanmaken van oestrogeen wat leidt tot vetzucht.
    In verband met de schildklier is het zo dat zwaarlijvige mensen met dit probleem beter heel matig zijn met groente van de Brassica-familie, nl. witte, rode, groene kool, savooikool, bloemkool, spruitjes, broccoli, radijs, Chinese kool, koolrabi, tuinkers, mosterd, mierikswortel, waterkers, tuinkers, …
    Deze bevatten glucosinolaten.
    Bij de afbraak hiervan tijdens de vertering komen mosterdoliën – cfr. :
    http://nl.wikipedia.org/wiki/Mosterdolie - vrij zoals isothiocyanaten en vinylthio-oxazolidine.
    Deze laatste remt de schildklierwerking : het gaat de opbouw van jodium in thyroxine tegen en zorgt voor vergroting van de schildklier (kropvorming).


    2.13 - Verborgen allergie of intolerantie voor bepaalde voedingsmiddelen of additieven

    Verborgen allergie of intolerantie voor bepaalde voedingsmiddelen of additieven kunnen overgewicht of een sterk schommelend gewicht tot gevolg hebben.
    Meestal gaat het om een reactie op bepaalde eiwitmoleculen of additieven die vanuit de darmwand in het bloed terecht komen.
    De darmwand kan te poreus worden als gevolg van allergische reacties die op de darmwand zelf inwerken waardoor deze een deel van de beschermende werking verliest.
    Daardoor kunnen voedselmacromoleculen in de bloedbaan komen.
    Deze onvolledig verteerde proteïnes en endogene toxines in het bloed worden als 'vreemd' beschouwd waardoor de witte bloedlichaampjes hun chemische inhoud vrijgeven.
    Beschadiging en ontsteking van het omliggende weefsel is het gevolg van overstimulering van dit systeem, meestal heeft dit ook tot gevolg dat het lichaam teveel vocht vasthoudt.
    Een tekort aan het enzym IgA (een beschermend bestanddeel in onze ingewanden) kan hetzelfde effect veroorzaken.
    De veranderingen in de cellen zijn nauwelijks waarneembaar en het is vrijwel onmogelijk te herkennen dat er een relatie is met het voedsel dat u regelmatig nuttigt terwijl juist daardoor uw probleem almaar verergert.
    Het vreemde is dat men aan deze voedingsmiddelen waarvoor men een allergie of intolerantie heeft, soms licht verslaafd is en er meer van eet dan nodig.
    Cfr. ook 'De darmen' op :
    http://www.medinet.be/shownews.asp?ID=1312


    2.14 - Bloedsuikerschommelingen

    Bij een te lage bloedsuikerspiegel of hypoglycemie kunnen sommige mensen in de verleiding komen om te grijpen naar ongezond suikerrijk voedsel.


    2.15 - Een voeding die niet geschikt is voor het spijsverteringsstelsel van de mens

    De mens is van nature een planteneter, in het bijzonder een fructivoor (dieren en vruchteneter).
    Door het verlaten van zijn oorspronkelijke biotoop is hij genoodzaakt geweest andere voeding te gaan gebruiken en te kweken om te overleven : granen, vlees, vis, melkproducten enz.
    Door de ontwikkeling van de landbouw, de cultuur, het hebben van een vaste woonplaats en later de industrie, heeft de mens een voedingspatroon ontwikkeld dat soms ver afwijkt van wat de natuur voor hem voorzien heeft; zijn noodvoeding om te overleven werd zijn hoofdvoeding.


    2.16 - Vasthouden van vocht

    Vasthouden van vocht kan het gevolg zijn van een verstoorde natrium-kalium verhouding in de voeding door een te hoge inname van al of niet verborgen zout in de voeding en/of een onvoldoende uitscheiding van zout door de nieren.
    Verder kan het vocht vasthouden een beschermingsreactie zijn om gifstoffen in oplossing te houden.
    Ook zetmeel houdt vocht vast (brood, bakkerswaren, granen).
    Het waterhuishoudingscentrum in de hersenen kan ontregeld zijn bvb. door stress of er kan een probleem zijn ter hoogte van het lymfestelsel, het hart of de nieren.
    Mensen die weinig eten en toch zwaarlijvig zijn, houden waarschijnlijk eerder vocht vast, hoewel dit niet altijd zo is.
    Andere symptomen bij deze mensen zijn veel dorst, veel drinken, zweten en plassen.


    2.17 - Te veel vet in de voeding

    Te veel vet in de voeding kan ook het gevolg zijn van een teveel aan suikers of eiwitten dat in vet wordt omgezet.
    Laten we ook niet de verborgen vetten vergeten in allerhande snoep en bakkerswaren, in fastfood, volle melkproducten enz.
    Een ander element dat een rol kan spelen is een tekort aan gammalinoleenzuur (GLZ), het vertrekpunt voor hormoonachtige verbindingen als prostaglandinen, die heel wat functies in organen stimuleren en controleren.
    Uit teunisbloemolie gesynthetiseerde prostaglandinen (vetzuur in het lichaam) activeren een sluimerend type lichaamsvet om sneller calorieën te verbranden én bevorderen de uitscheiding van natrium uit lichaamscellen, wat leidt tot een verminderen van vastgehouden vocht.
    Een supplement met teunisbloemolie, zoals Barlean’s Essential Woman Oil, kan zelfs zonder een dieet te volgen, heel wat kilo’s doen kwijtspelen.

    Prostaglandinen
    Prostaglandinen zijn een groep hormonen, die werken op lokaal niveau in het reguleren van ontsteking, verwijding en vernauwing van bloedvaten, pijn en koorts.
    Voorts beschermen ze de maagwand tegen de zure maaginhoud.
    Men ontdekte prostaglandines voor het eerst in het prostaatvocht van de mannelijke dieren, maar deze hormonen zijn ook elders in het lichaam (bijv. traanvocht) aanwezig.
    Bij niet-drachtige vrouwelijke dieren vindt productie plaats in de baarmoederwand.
    Als grondstof voor prostaglandines wordt het arachidonzuur gebruikt, zodat de essentiële onverzadigde vetzuren ook hun betekenis hebben bij de ovulatiecyclus.
    Prostaglandines worden onwerkzaam gemaakt bij de passage van de longen in de kleine bloedsomloop.
    Om te voorkomen, dat de concentraties prostaglandines te laag worden om nog effecten te bewerkstelligen in de ovaria, is er een opvallend transportsysteem aanwezig de ader, die het bloed vanaf de baarmoederwand wegvoert, wordt een aantal malen omslingerd door de slagader, die het bloed naar de eierstok voert en juist op deze plaats vindt overdracht plaats van prostaglandines vanuit de ader naar de slagader.
    Cfr. :
    http://nl.wikipedia.org/wiki/Prostaglandine


    2.18 - Bepaalde persoonlijkheidseigenschappen of psychische problemen

    Bepaalde persoonlijkheidseigenschappen of psychische problemen kunnen zich reflecteren in overgewicht, zoals moeilijk iets kunnen loslaten, minderwaardigheidsgevoelens, meerderwaardigheidsgevoelens of een opgeblazen ego, een belangrijke (gewichtige) positie innemen bvb. in een bedrijf, angstgevoelens, hoge kwetsbaarheid, eenzaamheid, luiheid, onverschilligheid, apathie, onwetendheid, gebrek aan langetermijndenken enz.


    2.19 - Te veel darmgassen

    Een teveel aan darmgassen kan veroorzaakt worden door te snel eten, een verstoorde darmflora, verkeerde voedselcombinaties, voedselintoleranties, te veel eten, moeilijk verteerbare voedingsmiddelen zoals bonen, kolen, ajuinen enz.
    In feite ontstaan gassen door onvoldoende darmflora, die niet in staat is de eiwit- en suikerresten af te breken.
    Gassen wegen niets maar kunnen wel het figuur vervormen.
    Bovendien komen er door de gistings- en rottingsprocessen toxische stoffen in het bloed terecht, waarop het lichaam kan reageren door extra vet of vocht aan te maken om ze te neutraliseren.


    2.20 - Constipatie

    Mensen kunnen meerdere kilo’s stoelgang met zich meedragen als ze leiden aan constipatie.
    De normale regel is “bij elke maaltijd hoort een stoelgang”.
    Ik verwijs naar de tekst over 'Constipatie' op :
    http://gezondheid.infoblog.be/abc/Constipatie – en over 'Verstopping” op : http://gezondheid.infoblog.be/abc/Verstopping -.
    Bovendien kan men ook heel wat nooit uitscheiden stoelgang met zich meedragen die aan de wand van de darm is blijven kleven als een laag rubber en daar de opname van nuttige stoffen belemmert.
    Een goede remedie hiervoor, onder doktersbegeleiding, zijn hoge darmspoelingen (cfr. :
    http://users.pandora.be/zeldzame.ziekten/List.d/Hdarmsp.htm -).
    Door onvoldoende functioneren van de darm bvb. door gebrek aan ballaststoffen, door minderwaardig voedsel, door vooral gekookt voedsel te eten e.d. wordt constipatie in de hand gewerkt.
    Omdat de darmen onvoldoende werken en een slechte vertering veroorzaken, kan men zwaarlijvig worden; het overgewicht veroorzaakt dan weer een vertraging van de darmwerking.


    2.21 - Gebrek aan lichaamsbeweging

    Voor een uitvoerige beschrijving van de effecten van een gebrek aan lichaamsbeweging verwijs ik naar de rubriek 'Lichaamsbeweging is een gezonde bezigheid' op : http://gezondheid.infoblog.be/419/lichaamsbeweging_is_een_gezonde_bezigheid – en 'Lichaamsbeweging in verschillende stukjes effectiever' op : http://gezondheid.infoblog.be/nieuws/146/lichaamsbeweging_in_verschillende_stukjes_effectiever - de tekst over lichaamsbeweging elders op de site.
    Beweging zorgt voor een betere bloedcirculatie, meer uitademing, transpiratie, een betere stoelgang en op deze manieren raakt men meer gifstoffen kwijt.


    2.22 - Verkeerde voeding

    Als we spreken over verkeerde voeding denken we hier aan geraffineerde producten zoals industriesuiker, wit meel (tarwebloem), zout en de talloze producten waar dit aan toegevoegd werd zoals snoep, wit brood, deegwaren, gebak, taart, koeken, chocolade, conserven, fast-food enz. én aan bier, wijn, koffie, frisdranken, zwarte thee.
    Al deze “lekkere” producten zijn vitaminen- en mineralenrovers, belasten de spijsverterings- en uitscheidingsorganen en zorgen voor extra gifstoffen die zorgen voor extra vet of vocht en darmgassen.


    2.23 - Verkeerde drank

    Heel wat klassieke dorstlessers hebben een nadelige invloed op de gezondheid : bier, wijn, frisdrank, chocomelk, gewone thee, koffie enz.
    Cafeïne wekt bij breedgebouwde mensen de eetlust op, heeft een negatieve invloed op de insuline-productie zodat de behoefte aan suiker toeneemt.
    Bovendien bevat koffie veel gifstoffen zoals purinen, reststoffen uit de chemische landbouw, smaak- en bewaarstoffen.
    Het feit dat men koffie nodig heeft om op gang te komen en te blijven, wijst op een slechte ontgifting.
    Voor een uitgebreide bespreking verwijs ik naar de tekst 'Wat zullen we drinken ?' op :
    http://gezondheid.infoblog.be/437/wat_zullen_we_drinken -.
    Ook cola, gewone thee en chocolade bevatten cafeïne.


    2.24 - Te weinig slaap

    Tijdens de slaap worden gifstoffen opgeruimd.
    Door onvoldoende slaap raakt men dus minder gifstoffen kwijt.
    Om wakker te worden of te blijven overdag, grijpt men naar koffie, dat zelf een bron is van gifstoffen.
    Zoals eerder uitgelegd, maken sommige mensen extra vet of vocht aan om gifstoffen in op te slaan.


    2.25 - Roken

    Roken kan bijdragen tot dichtslibbing van bloedvaten, hoge bloeddruk, chronische longproblemen enz.
    Maar in tabaksrook zitten ook zeer veel giftige stoffen, niet alleen teer, nicotine en koolmonoxide !
    In een sigaret zijn ongeveer 4700 bestanddelen te vinden, waarvan er zeker 43 kankerverwekkend zijn.
    De reactie op gifstoffen werd reeds eerder uitgelegd.
    Anderzijds is het zo dat het stofwisselingstempo afneemt door het stoppen met roken en men hierdoor dus minder energie verbruikt; men heeft dan ook nog de behoefte om iets in de mond te steken, een verbetering van de smaak en de reuk.
    Deze factoren kunnen bijdragen tot een toename van het gewicht.


    26. - Te veel eiwit

    Een te groot aanbod aan eiwit is één van de belangrijkste oorzaken van veel beschavingsziektes.
    Eiwit is de moeilijkst te verteren voedingsstof en laat veel afvalstoffen achter; eiwitrijke voedingsmiddelen hebben bijna altijd een zuuroverschot en worden bovendien bijna altijd in een verkeerde voedselcombinatie gegeten, wat ook weer extra afvalstoffen met zich meebrengt.
    We weten intussen dat onvoldoende uitscheiding van afvalstoffen kan leiden tot overgewicht bij mensen die hiervoor aanleg hebben.
    Ik verwijs ook naar de tekst over eiwit en de aminozurenbank.



    3. - Mogelijke verwikkelingen


    3.1 - Arteriosclerose of aderverkalking

    Arteriosclerose of aderverkalking verhogen de kans op hoge bloeddruk, hart- en vaatziekten, spataders.
    Ik verwijs voor meer uitleg naar de teksten over


    3.2 – Ademhalingsproblemen

    De opgezette buik drukt tegen het middenrif en de longen kunnen onvoldoende uitzetten, waardoor een oppervlakkige ademhaling ontstaat en men vlugger buiten adem raakt.
    Tevens ontstaat er een moeilijkere bloedsomloop van de longen.


    3.3 – Suikerziekte

    Bij een koolhydraatrijke en/of vetrijke voeding is de insuline behoefte groter en wordt de pancreas zwaarder belast.
    De insulineproductie kan uitgeput raken.


    3.4 – Spijsverteringsproblemen

    Vooral bij een ongecontroleerd eetgedrag of eetverslaving kunnen spijsverteringspoblemen ontstaan.
    In het bijzonder denken we aan winderigheid of darmgassen, constipatie, belasting van de pancreas, galklachten.


    3.5 – Artrose

    Door het grotere gewicht wordt het kraakbeen van de gewrichten zwaarder belast en gaan de steungewrichten zoals knieën, heupen en de ruggenwervels degenereren.
    Dit maakt de bewegingen moeilijker en zal de noodzaak om aan regelmatige lichaamsbeweging te doen belemmeren.


    3.6 – Rugklachten

    De druk van de uitgezette buik op de ruggenwervels, het gewicht van de organen en van het lichaam zelf betekenen een zware belasting voor de rugspieren en de ruggenwervels, soms uitmondend in hernia.
    Ook stress en emotionele aandoeningen hebben een invloed op spierspanningen.


    3.7 - Seksuele stoornissen

    Seksuele stoornissen kunnen ontstaan door versmachting van de geslachtsorganen in het bekken, waar zich immers makkelijk vet en vocht ophopen.
    Hier komt nog bij dat zwaarlijvige mensen zich vaak niet aantrekkelijk voelen.
    Zwaarlijvige vrouwen hebben meestal een moeilijkere bevalling dan slanke.
    Zwaarlijvige mensen raken ook moeilijker aan een partner.


    3.8 - Vroegtijdige veroudering

    Door de grotere belasting van vitale organen zoals het hart, de longen, de lever, de nieren, de pancreas en de galblaas.


    3.9 - Grotere kans op ongelukken

    Door de traagheid in bewegen en reageren vergroot de kans op ongevallen.
    Er is vaak meer pijn en verwonding door het zwaardere gewicht, men loopt makkelijker ergens tegen.


    3.10 - Zwakkere weerstand

    Door de belasting door zwaarlijvigheid kunnen organen zich moeilijker verdedigen, zweet men vaak meer, loopt men meer risico op infecties.
    Soms wordt de immuniteit ook verzwakt door negatieve gedachten, een laag zelfbeeld, depressiviteit.


    3.11 – Slaapproblemen

    Slaapproblemen kunnen ontstaan door de moeilijkere ademhaling, negatieve gedachten, het niet vinden van een goede slaaphouding door de uitgezette buik.


    3.12 – Vermoeidheid

    Vermoeidheid kan het gevolg zijn van eventuele slaapproblemen, meer infecties, de grotere inspanning bij beweging door het grotere gewicht, de traagheid, een verstoorde bloedsuikerspiegel, negatieve gedachten en gevoelens, rugklachten, een moeilijkere uitscheiding van gifstoffen enz.


    3.13 - Psychische problemen

    Een grote druk kan ontstaan door het opgedrongen slankheidsideaal, de reacties van de omgeving, gevoelens van minderwaardigheid, onmacht, schuld, angsten, ontevredenheid, afwijzing enz.


    3.14 - Maagbreuk en liesbreuk

    Door de grote druk van de uitgezette buik kan de maag door het middenrif geraken via de opening voor de slokdarm in het middenrif.
    Dit kan allerlei soorten spijsverteringsproblemen zoals reflux, slokdarmontsteking of –vernauwing als gevolg hebben.
    Bij een liesbreuk stulpt het buikvlies uit door een zwakke plek in de liesstreek (dit kan operatief hersteld worden).



    4. - Preventie en behandeling


    Afslanken is op de eerste plaats ontgiften en bijgevolg komen tot een gezond, dagelijks voedingspatroon dat aangepast is aan iemands individuele constitutie en aanleg voor bepaalde ziekten.
    Om iemands voeding, lichaamsbeweging en psychische ingesteldheid op punt te stellen, dient men toch te rekenen op een periode van min.drie jaar.
    Dit is heel wat anders dan de knaldiëten die overal in tijdschriften en boeken opduiken.
    Het heeft geen zin om op korte tijd veel gewicht te verliezen om het daarna op korte tijd weer bij te winnen en te hervallen in dezelfde fouten.
    Niet alleen het lichaam in het bijzonder de spijsvertering, de stofwisseling, het zenuwstelsel, het hormonaal stelsel enz. heeft tijd nodig om aan het nieuwe, betere voedingspatroon te wennen, maar ook de geest.

    De behandeling kan zich globaal op drie terreinen richten :


    4.1 - Levenswijze
     

    - Lichaamsbeweging
    Uithoudingssporten zoals wandelen, fietsen, zwemmen
    Men kan de fiets met fietstassen aan het bagagerek of de benenwagen nemen om te gaan winkelen in plaats van de auto, op het werk kan men tijdens de pauze eventjes een luchtje gaan scheppen, een hond aanschaffen om te kunnen (moeten) gaan wandelen enz.

    - Manuele behandelingen leren of laten toepassen zoals massage, lymfedrainage, voetreflexologie, dieptemassage, de huid afborstelen enz.

    - Stressbeheersing vb. door spierontspanningsoefeningen, ademhalingsoefeningen, yoga, t’ai-chi

    - Eventuele slaapproblemen aanpakken

    - Zoeken van een leuke hobby, vrijwilligerswerk, een opleiding om iets zinvol om handen te hebben in plaats van te eten uit verveling of teveel aan eten te zitten denken

    - Dragen van makkelijke maar mooie kleding in plaats van ongemakkelijke mode en hoge hakken die de gewrichten en de rug belasten

    - Jezelf leren verwennen met andere dingen dan chips, gebak, taart enz.
    Bijvoorbeeld door een massage (geven of krijgen), verdampen van etherische olie in de woning, een wandeling in het park, iets herinrichten in de woning, werken in de tuin, lezen van een goed boek enz.

    - Sociaal contact : opzoeken van lotgenoten en niet zichzelf afzonderen om geen kwetsende blikken of reacties te krijgen

    - Stoppen met roken : hiervoor kan de huisarts goed hulp bieden.


    4.2 - Voeding

    Er zijn verschillende mogelijkheden of stappen.

    Gespreid over min. 3 jaar gaat men meer en meer natuurlijke voedingsmiddelen gebruiken en steeds minder voedingsproducten.
    Het aandeel groente, fruit, aardappelen, goede vetten, kruiden, honing, volle granen enz. neemt toe en het aandeel suiker, zout, verborgen vetten, vlees, wit brood of witte deegwaren, koffie, frisdrank, alcohol enz. neemt af.
    Men zet telkens een kleine stap in de goede richting.

    Dit kan door bvb. te beginnen met het zich eigen maken van de goede gewoonte ’s ochtends alleen fruit te eten of brood met groente en voor de rest van de dag zoals men gewoon is.

    Enkele weken of maanden later kan men proberen slechts 3 keer per week vlees te eten in plaats van elke dag of men kan op zoek gaan naar confituur zonder suiker; naar carobpasta in plaats van choco; men kan frieten eten met ketchup in plaats van mayonaise; men kan op het werk of onderweg ergens een broodje “gezond” kiezen in plaats van met kaas of hesp; granenkoffie in plaats van gewone koffie; kruidenthee in plaats van gewone thee; knäckebröd of rijstwafels in plaats van altijd brood; op restaurant kiezen voor een vegetarische maaltijd; kiezen voor een vegetarische pizza; groentesap of fruitsap drinken in plaats van frisdrank; desserts weg te laten; de combinatie zetmeelrijke met eiwitrijke voedingsmiddelen weglaten en kiezen voor één van de twee; telkens met groente; etiketten van voedingsproducten leren lezen; tussendoor een kom soep drinken of een stuk fruit eten in plaats van een paar koeken of een stuk chocolade enz.
    Dit alles zonder forceren en naargelang de eigen creativiteit en mogelijkheden.

    Men kan overwegen een wekelijkse “rust”-dag voor de spijsvertering in te schakelen bvb. op zondag, waarbij men alleen kruidenthee met honing of alleen groentesoep of fruitsap gebruikt of alleen fruit eet, alnaargelang iemands voorkeur.

    Men kan regelmatig een vastenkuur doen (onder begeleiding), een sapkuur, een monodieet (vb. een druivenkuur van 2 dagen) of een gemengd fruitdieet van een dag of enkele dagen.
    Als men gezonder gaat eten en drinken, meer gaat bewegen, gaat het lichaam de kans grijpen om de opgestapelde gifstoffen kwijt te raken.
    In verband met ontgiftingsreacties is het aangewezen traag over te schakelen naar een gezondere voedingswijze in plaats van drastisch en radicaal, niet te overdrijven met sporten, reinigende kruidenthees te drinken, warme baden of douches te nemen enz.
    Hoge darmspoelingen kunnen door een arts toegepast worden om de darmen te zuiveren.


    4.3 - Psyche

    - Gesprekstherapie om oorzaken van psychische problemen te achterhalen, om beter met gevoelens te leren omgaan, vb. door middel van de SAM-methode.
    Spelen emotionele problemen een belangrijke rol in iemands gemoedsleven, dan kan het beter zijn dat men eerst therapie volgt vóór men aan vermageren denkt :

    • Creativiteit stimuleren
    • Levenshouding in vraag stellen en verbeteren
    • Visualisatieoefeningen, autosuggestie, positief denken.


    Cfr. : http://gezondheid.infoblog.be/225/overgewicht_anders_bekeken




    Dik worden en medicijngebruik

    Ruud van Dorth – v.dorth@planet.nl
    Schizofrenieplein.nl, 20-06-2004 (laatste bewerking : 20-07-2006) – Bron : Ypsilon Nieuws, juni 2004 - © Redactie Ypsilon Nieuws


    Overgewicht leidt tot negatief welbevinden en kan naast lichamelijke ook psychische gevolgen hebben.
    En als je ook nog eens denkt dat jouw overgewicht te wijten is aan de medicijnen die je slikt, kan dat kwalijke gevolgen hebben voor de medicatietrouw.
    Ruud van Dorth zet op een rijtje wat de oorzaken zijn van dik worden bij antipsychoticagebruik en wat je eraan kunt doen.

    Het aantal mensen dat te dik is neemt toe.
    Eén miljard mensen op de wereld zou thans aan overgewicht leiden, een derde hiervan in ernstige mate.
    De Verenigde Staten hebben de twijfelachtige eer om voorop te lopen op dit gebied : de helft van de bevolking is te zwaar en één op de drie mensen leidt aan obesitas (vetzucht).
    In alle Westerse landen speelt dit probleem, maar ook in ontwikkelingslanden gaat het steeds meer de verkeerde kant op.
    En wat Nederland betreft : volgens de Wereldgezondheidsorganisatie zal, als de huidige ontwikkelingen zo doorgaan, in 2025 een kwart van de Nederlanders aan vetzucht leiden.

    Om het lichaamsgewicht constant te houden moeten energie–inname (via voedsel) en energieverbruik met elkaar in evenwicht zijn.
    In toenemende mate is het daar in de afgelopen tientallen jaren misgegaan.
    Maaltijden zijn gevarieerder, maar ook calorierijker geworden en flinke lichamelijke inspanning, met veel energieverbruik, komt in onze dagelijkse bezigheden steeds minder voor.

    De kansen om te dik te worden zijn overigens niet voor iedereen gelijk : naast de ’leefstijl’ dragen genetische factoren voor 40 á 50 procent bij aan overgewicht.
    Veel verschillende genen beïnvloeden de eetlust, de stofwisseling en het aantal vetcellen.
    En hoe meer de aanleg een rol speelt, hoe moeilijker het is om slanker te worden.


    Slankheidsnorm

    Overgewicht leidt tot een negatief welbevinden van veel mensen en het vermindert de levensverwachting.
    Zo verhoogt het in sterke mate de kans op het ontstaan van hart– en vaatziekten, op type 2–diabetes, op gewrichtsklachten en op kanker.
    De behandeling van deze ziekten legt dan ook overal een steeds groter beslag op de gezondheidszorg.

    Te dik zijn kan ook psychische gevolgen hebben.
    Het niet kunnen voldoen aan de ‘slankheidsnorm’, die in de Westerse wereld zo’n belangrijke rol speelt, veroorzaakt vaak minderwaardigheidsgevoelens, schuldgevoelens en soms depressie.

    Veel mensen die behandeld worden voor een psychose hebben ook last van overgewicht.
    In principe zijn dezelfde oorzaken als bij de rest van de bevolking hiervoor verantwoordelijk.
    Maar door de inactiviteit welke vaak deel uitmaakt van het ziektebeeld en door de soms bijzondere verblijfssituatie van de patiënten, die bovendien veelal niet deelnemen aan het arbeidsproces, kunnen verkeerde voedingsgewoonten en onvoldoende beweging hard aankomen.
    Bovendien is er nog een extra risicofactor bij deze groep.
    Antipsychotica kunnen namelijk tot dikker worden leiden en ook medicijnen tegen depressie – we laten deze verder buiten beschouwing – vertonen soms eenzelfde effect.

    Gewichtstoename was al bekend bij de allereerste antipsychotica, zoals chloorpromazine (Largactil), in de zestiger jaren.
    Bij middelen als haloperidol (Haldol) en pimozide (Orap) en flupenthixol (Fluanxol) was er geen of een geringe gewichtstoename.
    Bij deze eerste generatie antipsychotica kwamen wel veel andere bijwerkingen voor.
    Vooral de – soms gevaarlijke – bewegingsstoornissen zijn berucht.
    De tweede generatie geneesmiddelen – atypische antipsychotica genoemd – werd daarom in de negentiger steeds belangrijker en steeds meer als voorkeursmiddel toegepast.
    Ze hebben minder vervelende bijwerkingen en zouden ook beter werken op de zogenoemde ‘negatieve symptomen’ (inactiviteit).
    De deskundigen zijn het er nog niet over eens of dit laatste gunstige effect wel voorkomt in de praktijk van alledag.
    Steeds meer blijkt overigens, dat het bij deze nieuwere geneesmiddelen niet zozeer om minder bijwerkingen gaat, maar eerder om andere.
    En zowel bij de ‘oudere’ als bij de ‘nieuwere’ middelen zijn die bijverschijnselen vaak reden voor de patiënt, om voortijdig te stoppen met de medicijnen.

    Zichtbaar en daardoor snel als een probleem ervaren is de gewichtstoename, die naar schatting bij 50 procent van de gebruikers van de atypische antipsychotica ontstaat.
    Die is per middel verschillend.
    De gemiddelde gewichtstoename na 10 weken is bij het gebruik van clozapine (Leponex – cfr. :
    http://www.hulpgids.nl/medicijnen/medicijnsoorten/clozapine.htm -) bijvoorbeeld 4,5 kg, bij olanzapine (Zyprexa – cfr. : http://www.hulpgids.nl/medicijnen/medicijnsoorten/olanzapine.htm -) 4,1 kg, bij risperidon (Risperdal – cfr. : http://www.hulpgids.nl/medicijnen/medicijnsoorten/risperidon.htm -) en bij quetiapine (Seroquel – cfr. : http://www.hulpgids.nl/medicijnen/medicijnsoorten/quetiapine.htm -) 2,1 kg.
    De toename van het gewicht kan soms nog lang doorgaan.


    Mogelijkheden

    Veel mensen worstelen dagelijks met hun gewichtsproblemen, waarvoor een uitgebreide ‘slankheids–industrie’ is ontstaan.
    De resultaten van alle inspanningen zijn wisselend en vaak zeer bescheiden.
    Bij mensen met een psychose kan het medicijngebruik dan nog een extra belastende factor vormen.

    Welke mogelijkheden zijn er voor deze speciale groep ?

    Verlaging van de toegepaste dosering heeft weinig zin.
    De gewichtstoename is namelijk onafhankelijk van de dosis.
    Dit bijverschijnsel van de atypische antipsychotica verschilt in dit opzicht van die van de bijwerkingen van de klassieke, waar wel een relatie tussen dosering en bewegingsstoornissen bestaat.
    Overstappen op een geneesmiddel met een minder gewichtsverhogend profiel zou een alternatief kunnen zijn.
    Werkt dat andere middel echter even goed bij deze patiënt ?
    Veroorzaakt het geen andere vervelende bijwerkingen ?
    Verschillende bijverschijnselen (zoals bijvoorbeeld hormonale veranderingen) kunnen namelijk in verschillende frequentie bij de diverse merken voorkomen.
    Goed overleg met de behandelaar is daarom beslist noodzakelijk.

    Veel mensen, die behandeld worden voor een psychose, stoppen voortijdig met hun medicijnen.
    De bijwerkingen spelen daarbij een belangrijke rol.
    Stoppen om deze reden is natuurlijk geen alternatief.
    De kans op het verergeren of weer terugkomen van de psychose is immers groot.

    In bijzondere gevallen worden bij de behandeling van ‘gewone’ vetzucht soms vermageringsmiddelen gebruikt.
    Deze pillen hebben slechts een bescheiden gewichtsverlagend effect en helaas geen invloed op de belangrijke gedragscomponenten bij te dik zijn.
    Er zijn geen voordelen gevonden voor het gebruik van deze middelen bij mensen die voor een psychose behandeld worden.
    Er zijn zelfs argumenten die pleiten tégen het gebruik door deze groep.

    Internationaal worden enkele atypische antipsychotica gebruikt, die in Nederland nog niet geregistreerd of op de markt zijn.
    Het gaat dan om ziprasidon (Zeldox) en aripiprazole (Abilify).
    Deze medicijnen zouden nauwelijks tot gewichtsvermeerdering leiden.
    De voor– en nadelen van deze middelen ten opzichte van de huidige medicijnen op de Nederlandse markt zullen binnenkort duidelijker zijn.
    Want natuurlijk gaat het om het afwegen van meerdere factoren !

    In steeds meer instellingen in Nederland worden patiënten geholpen om tot gedragsveranderingen te komen bij het omgaan met de bijwerkingen van psychofarmaca. Zo bestaan er bijvoorbeeld op verschillende plaatsen loopgroepen. Deze zijn niet alleen gericht op gewichtsvermindering, maar ook op de lichamelijke en geestelijke stimulering, die van deze running therapy uitgaat. Soms zijn deze programma’s verder uitgebouwd tot een gestructureerd gewichtscontroleprogramma. Er is dan tevens psychiatrische en psychologische consultatie, dieetvoorlichting en begeleiding en er vindt psycho–educatie plaats. Bij de Symforagroep in Amersfoort functioneert een dergelijke groep al tien jaar en staat nu open voor de gehele regio. Op andere plaatsen zullen er beslist ook dergelijke initiatieven zijn. De gunstige ervaringen, die gemeld werden uit dit soort programma’s zijn kort geleden, in een Amerikaans onderzoek, nu ook voor het eerst wetenschappelijk aangetoond. Daarmee is het laatste woord natuurlijk nog niet gezegd, het gaat om één onderzoek, dat nader bestudeerd en herhaald moeten worden.

    Antipsychotica gebruiken zonder dikker te worden, wordt wellicht straks wat makkelijker. Niet alleen door nieuwere medicijnen, maar óók door anders met eten en bewegen om te gaan.

    Cfr. ook : http://www.ad.nl/diagnose/article1657902.ece


    Lees verder Deel II

     

    14-04-2008 om 19:58 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (5 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dik worden en medicijngebruik - Deel II
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
















    Dik worden en medicijngebruik

    Deel II


    Atypische antipsychotica en gewichtstoename
    - Een zwaarwegende bijwerking -

    K. Cengic en H. Mulder - Pharmaselecta.nl


    Samenvatting

    Een groot percentage van de patiënten dat antipsychotica gebruikt, is niet therapietrouw op de voorgeschreven medicatie.
    Naast de veel beschreven extrapiramidale stoornissen geven patiënten aan dat zij gewichtstoename als één van de vervelendste bijwerkingen ervaren.
    Daarnaast wordt overgewicht geassocieerd met diverse ziektebeelden zoals diabetes mellitus en hart- en vaatziektes.
    Gezien deze risico's is het van groot belang om de toename van het gewicht tijdens de behandeling zo veel mogelijk te beperken.

    De meeste atypische antipsychotica geven een grotere kans op overgewicht dan de klassieke middelen, waarbij het risico bij clozapine en olanzapine het grootst is.
    Er zijn verschillende receptoren betrokken bij de regulatie van de gewichtstoename, onder andere een subtype serotoninereceptor (5-HT2C), histaminereceptoren en adrenerge receptoren.

    Door patiënten met een verhoogd risico op gewichtstoename of aan gewicht gerelateerde ziektes te behandelen met middelen die de minste invloed hebben op het gewicht en een goede voorlichting te geven, kan de gewichtstoename worden beperkt.


    Abstract

    A substantial proportion of patients treated with antipsychotics do not take their medication appropriately.
    Besides the often-reported extra-pyramidal disturbances, many patients report weight gain as being one of the most unpleasant side effects.
    Overweight is also associated with various disorders, such as diabetes mellitus and cardiac and vascular diseases.
    Given these risks, it is important to restrict the weight gain during treatment as much as possible.

    Most atypical antipsychotics carry a greater risk of weight gain than most of the classical drugs, the risk being greatest with clozapine and olanazapine.
    Several receptors are involved in weight regulation, among which a serotonin receptor subtype (5-HT2C), histamine receptors and adrenoceptors.

    Weight gain can be limited by treating patients at extra risk of weight gain or of diseases associated with overweight with drugs that have the least effect on weight gain and by giving them appropriate information and advice.


    1. - Inleiding

    Een percentage variërend van 20 - 89 van de patiënten die antipsychotica gebruikt, is niet therapietrouw op de voorgeschreven medicatie.[1]
    Therapieontrouw kan leiden tot een hoger risico op terugval van psychotische symptomen.
    Belangrijke determinanten voor therapieontrouw zijn het ontbreken van respons en het optreden van bijwerkingen.[2]
    Naast de veel beschreven extrapiramidale stoornissen geven patiënten aan dat zij gewichtstoename als één van de vervelendste bijwerkingen ervaren.[3]
    Gewichtstoename als gevolg van antipsychotica is allang bekend; reeds in de jaren vijftig werd met de komst van chloorpromazine deze bijwerking gemeld.
    De problemen met gewichtstoename lijken echter groter bij het gebruik van atypische antipsychotica.
    Chronisch gebruik van (atypische) antipsychotica veroorzaakt bij ongeveer de helft van de schizofreniepatiënten gewichtstoename.[4]
    Overgewicht wordt in onze maatschappij als onesthetisch gezien.
    Dit kan het zelfvertrouwen schaden en het dagelijks functioneren negatief beïnvloeden.
    Uiteindelijk kan dit ervoor zorgen dat de patiënt de therapie staakt, met als gevolg een terugval in een psychose.
    Daarnaast wordt overgewicht geassocieerd met diverse ziektebeelden zoals diabetes mellitus, hyperlipidemie, hypertensie, coronaire hartziekten, beroerte, problemen met de ademhaling, osteo- artritis en sommige typen kanker (van borst, endometrium, prostaat en colon).[5]

    Preventie van gewichtstoename als gevolg van antipsychotica zou een belangrijke bijdrage kunnen leveren aan de patiëntenzorg van psychiatrische patiënten.
    Voor deze preventie is het noodzakelijk kennis te hebben van mogelijke mechanismen en determinanten voor gewichtstoename.
    Daarnaast is het belangrijk te weten of er afwijkingen bestaan in het risico op gewichtstoename tussen de verschillende antipsychotica.
    Dit artikel geeft een overzicht van de beschikbare informatie over deze onderwerpen.


    2. - Gewichtstoename en receptoren

    Het risico op gewichtstoename verschilt per antipsychoticum.
    Dit wordt mogelijk veroorzaakt door de uiteenlopende affiniteiten van de te onderscheiden antipsychotica voor receptoren die betrokken zijn bij het optreden van gewichtsveranderingen.
    In eerste plaats is een subtype van de serotoninereceptor (5-HT2C) een van de belangrijke receptoren die betrokken is bij de gewichtregulatie.
    Toediening van 5-HT2C -antagonisten leidt tot hogere voedingsinname en hoger lichaamsgewicht bij ratten.
    Knock-out muizen zonder 5-HT2C-receptoren zijn zwaarder en hebben daarnaast een grotere kans op het ontstaan van diabetes.[6]

    In de tweede plaats is er de mogelijke rol van histaminereceptoren.
    Een afname van de voedselinname bij ratten wordt waargenomen na activering van de postsynaptische H1-receptor of inhibitie van presynaptische H3-receptoren.

    Histamine uit de hypothalamus speelt daarnaast mogelijk ook een rol in leptine gemoduleerde voedingsinname.
    Inhibitie van histaminerge banen remt de leptine geïnduceerde reductie van het hongergevoel bij muizen.[7]
    Leptine is een peptide dat onder andere in vetcellen wordt gesynthetiseerd.
    Normaal zorgt een toename in lichaamsvet voor een verhoogde leptine-afgifte en gereduceerde voedselinname.
    Gewichtstoename samen met een toename van de leptinesecretie is gerapporteerd bij behandeling met clozapine en olanzapine.
    Een toegenomen leptine-afgifte wordt echter gezien als secundair aan een toegenomen eetlust en de gewichtstoename.[8]
    Mogelijk is er ook sprake van een afgenomen gevoeligheid voor leptine bij patiënten behandeld met antipsychotica.[9]

    Figuur 1 - Receptorprofielen van verschillende atypische antipsychotica met uitlichting van risicoreceptoren voor gewichtstoename
    Cfr. 'Antipsychotic-induced weight gain - A comprehensive research synthesis'
    op : http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10553730

    In de derde plaats is het bekend dat vele psychotrope geneesmiddelen die een hoge affiniteit voor α1- en/of α2-receptoren hebben (bijvoorbeeld tricyclische antidepressiva) zorgen voor gewichtstoename, terwijl de geneesmiddelen die weinig affiniteit hebben voor deze receptoren (bijvoorbeeld selectieve serotonineheropnameremmers), deze bijwerking niet hebben.

    Tenslotte zijn er naast deze drie receptortypes nog vele andere receptoren die mogelijk geassocieerd zijn met het optreden van gewichtstoename.
    Voorbeelden hiervan zijn dopaminereceptoren en noradrenalinereceptoren.
    Ondanks de wetenschap over de invloed van bovengenoemde receptoren op het gewicht, is het moeilijk te voorspellen wat voor een effect een antipsychoticum met een bepaald farmacologisch profiel op het gewicht heeft.
    Atypische antipsychotica hebben naast affiniteit voor D2-receptoren ook affiniteit voor veel andere receptoren.
    De wisselwerking tussen deze verschillende receptoraffiniteiten draagt bij aan het verschil op het risico van overgewicht bij verschillende antipsychotica.

    Een overzicht van de receptorprofielen van de verschillende atypische antipsychotica wordt weergegeven in figuur 1, waarbij de beschreven receptoren met mogelijk een hoog risico op overgewicht worden uitgelicht.


    3. - Gewichtstoename en verschillende antipsychotica

    De vraag hoe en in welke mate antipsychotica voor gewichtstoename zorgen is niet eenvoudig te beantwoorden.
    Klinische studies die tijdens de ontwikkeling van een nieuw geneesmiddel worden gedaan, zijn in principe niet ontworpen om veranderingen in het gewicht te meten en indien deze parameter wel wordt gemeten wordt de gewichtstoename vaak verschillend gerapporteerd (toename gewicht in kg, toename body mass inde x, BMI).
    Daarnaast is er geen consensus over de definitie van klinisch relevante gewichtstoename.
    De US Food and Drug Administration (FDA) hanteert hiervoor een gewichtstoename van tenminste 7% ten opzichte van het uitgangsgewicht.

    Clozapine
    (cfr. :
    http://www.schizofrenieplein.nl/hulp/advies/medicijn/bijsluit/leponex.htm -)
    Clozapine heeft een hogere affiniteit voor 5-HT2A-, 5-HT2C-, H1-, α1- en M1-receptoren dan voor D2-receptoren.
    Een gewichtstoename van 10% is niet ongebruikelijk.
    De sterkste toename treedt op tijdens de eerste paar weken van de behandeling.
    Het gewicht blijft gedurende het eerste jaar toenemen, weliswaar minder snel.
    Sommige studies melden zelfs een toename over 36 maanden.
    De vergelijkende studies wijzen erop dat de gewichtstoename, veroorzaakt door clozapine, waarschijnlijk ernstiger is dan die veroorzaakt door haloperidol of risperidon, maar vergelijkbaar met de gewichtstoename veroorzaakt door olanzapine.

    Olanzapine
    (cfr. :
    http://www.psychoseplein.nl/hulp/advies/medicijn/bijsluit/zyprexa.htm -)
    Op basis van de structuur en het farmacologische profiel van olanzapine is het theoretisch te verwachten dat olanzapine in dezelfde mate gewichtstoename zal veroorzaken als clozapine.
    Uit verschillende studies is gebleken dat olanzapine bij 29%-40%10 van de patiënten voor een gemiddelde gewichtstoename van 7% zorgt.
    In de eerste zes weken is de gewichtstoename het grootst, hoewel één studie een gewichtstoename over twintig weken meldt.
    Vergelijkende studies tonen aan dat de gewichtstoename, veroorzaakt door olanzapine, ernstiger is dan die veroorzaakt door risperidon en haloperidol.

    Quetiapine
    (cfr. :
    http://www.psychoseplein.nl/hulp/advies/medicijn/bijsluit/seroquel.htm -)
    Van quetiapine zijn alleen data beschikbaar uit kortetermijnstudies.
    Quetiapine heeft de grootste affiniteit voor H1- en α1- receptoren en in mindere mate voor M1-, 5-HT1A-, 5-HT2A- en D2-receptoren.
    Een gewichtstoename van gemiddeld 7% bij ongeveer een kwart van de patiënten is gemeld.
    Het gewicht bleef toenemen tijdens het eerste jaar van de behandeling.
    Uit vergelijkende onderzoeken is gebleken dat de gewichtstoename door quetiapine groter is dan door haloperidol, chloorpromazine of een placebo.
    De reputatie van quetiapine als atypisch antipsychoticum zonder overgewicht is dan ook twijfelachtig.

    Risperidon
    (tabeletten – cfr. : http://www.psychoseplein.nl/hulp/advies/medicijn/bijsluit/risperdal.htm -)
    (andere vormen – cfr. :
    http://www.psychoseplein.nl/hulp/advies/medicijn/bijsluit/risperdal2.htm -)
    De gewichtstoename door risperidon treedt waarschijnlijk in mindere mate op dan bij clozapine of olanzapine, maar in grotere mate dan een placebo.
    Een toename trad op bij 39% van de patiënten behandeld met risperidon in vergelijking tot een toename bij 20% van de patiënten behandeld met perphenazine.[8]
    Hier zijn echter geen statistische analyses beschikbaar.
    De toename is dosisafhankelijk.[12]
    Dit antipsychoticum heeft hoge affiniteit voor 5-HT2A-, D2- en α1-receptoren en minder voor H1- en 5-HT2C-receptoren.

    Ziprasidon
    (cfr. :
    http://www.ziprasidone.com/ -)
    Ziprasidon is één van de nieuwe antipsychotica die in Nederland nog niet is geregistreerd.
    Beschikbare data laten zelden een aan ziprasidon geassocieerde gewichtstoename zien.
    Uit een metanalyse van Allison e.a. blijkt dat een significante gewichtstoename optreedt bij de behandeling met clozapine en olanzapine, een bescheiden toename door risperidon en een verwaarloosbare toename door ziprasidon.
    Echter, als er wordt gekeken naar het farmacologisch profiel van ziprasidon, wordt dit niet helemaal verwacht.
    In tegenstelling tot andere antipsychotica heeft ziprasidon een grotere affiniteit voor serotoninereceptoren, waaronder 5-HT2C en in mindere mate voor adrenerge-, histaminerge- of muscarinereceptoren.
    De grote affiniteit van ziprasidon voor D2- en 5-HT2A-receptoren is te vergelijken met die van risperidon.

    Aripiprazol
    (cfr. :
    http://www.efarma.nl/pages/winap.asp?ID=166&Method=infotekst -)
    Aripiprazol is een nieuw antipsychoticum dat nog niet in Nederland is geregistreerd.
    Het is een partiële D2- en 5-HT2A-agonist.
    Affiniteit voor de 5-HT1A-receptor is tevens groot, terwijl die voor D3-, D4-, muscarine-, α1- en H-receptoren kleiner is.
    Uit kortetermijnstudies bleek dat aripiprazol (8,1%) minder grote gewichtstoename veroorzaakte dan risperidon (10,6%) of haloperidol (9,8%), waarbij niet duidelijk was of de verschillen significant waren.
    Alle drie de middelen zorgden voor een significant grotere gewichtstoename in vergelijking tot placebo.
    Een langetermijnstudie laat zien dat gewichtstoename door aripiprazol 0,9 kg was, terwijl olanzapine een gewichtstoename van 3,6 kg veroorzaakte.[11]
    Dit verschil was significant (p<0,01) en niet dosis gerelateerd.
    In een 52 weken lange studie werd aripiprazol vergeleken met haloperidol.
    In week 8 en 26 was de gewichtstoename door aripiprazol significant groter, terwijl er in week 52 dit verschil niet meer aantoonbaar was.


    4. - Mogelijke determinanten

    Gewichtstoename door de antipsychotica wordt waarschijnlijk beïnvloed door verschillende factoren, waaronder de duur van de behandeling, leeftijd, geslacht, fenotype, initiële BMI en de omgeving :

    • Duur van de behandeling
      De maximale gewichtstoename zal voornamelijk in de eerste 12-16 weken van de behandeling plaats vinden waarbij het onduidelijk is of de gewichtstoename reversibel is.[12]

    • Doering
      Relatie met dosering is moeilijk aan te geven aangezien de dosis gerelateerd is aan het type en de ernst van de ziekte, terwijl gewichtstoename of afname inherent kan zijn aan bepaalde ziektebeelden.
      Aangezien het nog onduidelijk is of er een verband bestaat tussen de dosering en het gewicht, moet daarom een doseringsverandering niet standaard geadviseerd worden.

    • Leeftijd en geslacht
      De prevalentie van overgewicht is hoger bij vrouwen dan bij mannen.
      Tussen leeftijd en gewichtstoename is ook een positief verband gevonden.[13]

    • Initiële BMI
      De gewichtstoename bij patiënten die voor aanvang van de therapie al een hoge BMI hadden blijkt minder te zijn dan bij patiënten met een lagere BMI.[14]

    • Fenotype en genotype (fenotype = genotype + invloed van buitenaf)
      Polymorfisme van de 5HT2C-receptor heeft invloed op gewichtstoename door antipsychotica.[15]
      Patiënten met het -759T allel kwamen significant minder aan dan patiënten zonder dit allel (p<0,005).

    • De omgeving
      De gewichtstoename blijkt meer opvallend te zijn bij klinische patiënten.


    5. - Beschouwing

    Overgewicht is één van de mogelijke oorzaken van een toegenomen morbiditeit en mortaliteit bij schizofreniepatiënten.
    Daarnaast heeft overgewicht een grote invloed op de therapietrouw.
    Gezien deze risico's is het van groot belang om de toename van het gewicht tijdens de behandeling zo veel mogelijk te beperken.

    Voordat de behandeling met atypische antipsychotica begint, is het aan te bevelen de patiënten te screenen op risicofactoren voor diabetes en cardiovasculaire aandoeningen.
    Daarnaast zullen het gewicht en de aan het gewicht gerelateerde klinische parameters als bloedglucose, tryglyceriden, cholesterol en lipoproteïnen gemeten moeten worden.
    Met name tijdens de start, maar ook tijdens de behandeling zullen deze waarden bewaakt moeten worden.[16]

    De grootste gewichtstoename treedt op in het begin van de behandeling.
    Het is van groot belang dat patiënten hierover geïnformeerd worden.
    De apotheek en de voorschrijvende arts kunnen hierbij een belangrijke rol spelen.
    Een goede voorlichting bij de eerste en tweede uitgifte, waarbij de patiënt voorgelicht wordt over gewichtstoename als mogelijke bijwerking en het belang van regelmatige fysieke activiteit, gezond en caloriebeperkt eten, dragen zeker bij aan het voorkómen van overgewicht en het bevorderen van de therapietrouw.
    Het geven van schriftelijke informatie waarin meer aandacht wordt besteed aan overgewicht, is een zinvolle aanvulling op de mondelinge informatie.
    Overigens worden er vanuit verschillende fabrikanten nu FPZ-projecten (FPZ staat voor 'farmaceutische patiëntenzorg' – cfr. :
    http://www.pragmascoop.nl/projecten/farmaceutische_pat_zorg.htm -) gestart om mensen te helpen bij het beheersen van hun gewicht.

    Er is geen bewijs over de zin van het verlagen van de dosis van het antipsychoticum.
    Het verband tussen de dosis van het antipsychoticum en de gewichtstoename iszeer complex omdat de dosis gerelateerd is aan het type en de ernst van de ziekte.
    Bovendien is er gebleken dat de gewichtstoename door sommige antipsychotica niet dosis gerelateerd is.

    Voorzichtigheid is geboden bij het gebruik van vermageringsmiddelen.
    Deze middelen dienen alleen voorgeschreven te worden aan patiënten bij wie alle andere behandelmogelijkheden gefaald hebben.
    Daarnaast moet de patiënt ervan op de hoogte gesteld worden dat behandeling met deze middelen een long term commitment is.
    Deze middelen zullen niet op korte termijn voor gewichtsafname zorgen, bij het stoppen zullen patiënten naar hun oude gewicht teruggaan.
    Sommige van deze middelen zoals sibutramine beïnvloeden serotonine- en dopaminereceptoren, wat mogelijk een interactie kan geven met antipsychotica.
    Orlistat (cfr. :
    http://www.fk.cvz.nl/Preparaatteksten/O/orlistat.asp?blPrint=True -), een middel dat de lipidenabsorptie remt, geeft deze interactie niet.
    Er zijn echter nog geen studies naar interacties tussen orlistat of sibutramine en antipsychotica.
    Bovendien is het gebruik bij schizofreniepatiënten nog niet onderzocht.

    Ondanks dat er nog geen robuuste klinische voorspellende parameters zijn voor geneesmiddel geïnduceerde gewichtstoename, is het belangrijk om de behandeling van patiënten met een verhoogd risico op gewichtstoename of op aan gewicht gerelateerde ziektes, te beginnen met middelen die de minste invloed hebben op het gewicht.
    Wanneer klinisch significante gewichtstoename optreedt, is het overstappen naar een antipsychoticum dat de minste invloed heeft op het gewicht, een mogelijkheid.
    De meeste atypische antipsychotica hebben een groter risico op overgewicht dan de klassieke middelen, waarbij het risico bij clozapine en olanzapine het grootst is.
    Indien een patiënt aangeeft overgewicht heel erg te vinden, is het aan te raden om niet met clozapine of olanzapine te starten.
    Hierbij moet benadrukt worden dat de keuze van een antipsychoticum niet alleen op de grond van de gewichtstoename plaats moet vinden.
    De effectiviteit van een antipsychoticum, maar ook de extrapiramidale bijwerkingen en QT-verlenging, zijn aspecten die overwogen moeten worden voordat een keuze gemaakt wordt.


    6. - Literatuur

    1. Prevalence of and risk factors for medication nonadherence in patients with schizophrenia - A comprehensive review of recent literature
      Lacro JP, Dunn LB, Dolder CR et al. - J Clin Psychiatry 2002;63:892-909
      Cfr. :
      http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12416599

    2. Switching antipsychotic therapies
      Masand PS, Berry SL - Ann Pharmacother 2000; 34(2):200-207
      Cfr. :
      http://www.theannals.com/cgi/content/abstract/34/2/200

    3. Rationale and strategies for switching antipsychotics
      Ganguli R - Am J Health Syst Pharm 2002; 59(22 Suppl 8):S22-S26
      Cfr. :
      -
      http://ajhp.org/cgi/content/abstract/59/suppl_8/S22
      -
      http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12455296

    4. Body weight gain induced by antipsychotic drugs - Mechanisms and management
      Baptista T, Department of Physiology, Medical School, Universidad de Los Andes, Mérida, Venezuela - Acta Psychiatr Scand. 1999 Jul;100(1):3-16 - PMID: 10442434
      Long-term administration of typical and atypical antipsychotic drugs (AP) induces excessive weight gain which afflicts up to 50% of patients, impairs health and interferes with treatment compliance.
      Basic and clinical research has shown that AP may affect body weight through diverse mechanisms.
      Increased appetite is probably related to the interaction of AP with neuronal receptors to dopamine, serotonin and histamine.
      Additional metabolic-endocrine disruption of weight regulation may be related to the effects of AP-induced hyperprolactinaemia on gonadal-adrenal steroids and insulin sensitivity.
      In humans, programmed physical activity, dietary restriction, anorectic agents and drugs that counteract hyperprolactinaemia have been shown to be successful in a limited number of studies.
      Two novel strategies could expand the available therapeutic options.
      First, in preclinical experiments in female rats the estradiol antagonist/agonist drug tamoxifen or estradiol itself have been shown to completely prevent the obesity provoked by the AP sulpiride and to induce an endocrine-metabolic milieu that seems to counteract AP-induced obesity.
      Secondly, it has also been shown that oral antihyperglycaemic agents such as metformin may decrease body weight and counteract insulin resistance and hyperinsulinaemia which is correlated with several metabolic abnormalities in obese subjects.
      Lastly, estradiol replacement, tamoxifen and/or antihyperglycaemic agents are not devoid of significant side-effects and these drugs have not been tested in obese psychiatric patients.
      Therefore, further research is needed before their clinical use may be recommended
      Cfr
      . :
      http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10442434
      Also read the comment on this article
      Antipsychotic drugs and weight gain
      Baptista T - Acta Psychiatr Scand. 2001 Feb;103(2):158 - PMID: 11167321
      at :
      http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11167321?ordinalpos=1&itool=EntrezSystem2.PEntrez.Pubmed.Pubmed_ResultsPanel.Pubmed_Dis
      coveryPanel.Pubmed_RVAbstractPlus

    5. Antipsychotic-induced weight gain - A comprehensive research synthesis
      Allison DB, Mentore JL, Heo M, Chandler LP, Cappelleri JC, Infante MC, Weiden PJ, Obesity Research Center, St. Luke's-Roosevelt Hospital, Columbia University College of Physicians and Surgeons, NY 10025, UDA : dba8@columbia.edu - Am J Psychiatry. 1999 Nov;156(11):1686-96 - PMID: 10553730
      Objective - The purpose of this study was to estimate and compare the effects of antipsychotics-both the newer ones and the conventional ones-on body weight.
      Method - A comprehensive literature search identified 81 English- and non-English-language articles that included data on weight change in antipsychotic-treated patients.
      For each agent, a meta-analysis and random effects metaregression estimated the weight change after 10 weeks of treatment at a standard dose.
      A comprehensive narrative review was also conducted on all articles that did not yield quantitative information but did yield important qualitative information.
      Results - Placebo was associated with a mean weight reduction of 0.74 kg.
      Among conventional agents, mean weight change ranged from a reduction of 0.39 kg with molindone to an increase of 3.19 kg with thioridazine.
      Among newer antipsychotic agents, mean increases were as follows : clozapine, 4.45 kg; olanzapine, 4.15 kg; sertindole, 2.92 kg; risperidone, 2.10 kg; and ziprasidone, 0.04 kg. Insufficient data were available to evaluate quetiapine at 10 weeks.
      Conclusions - Both conventional and newer antipsychotics are associated with weight gain.
      Among the newer agents, clozapine appears to have the greatest potential to induce weight gain and ziprasidone the least.
      The differences among newer agents may affect compliance with medication and health risk.
      Cfr. :
      http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10553730
      Also read the comment on this article
      Differing tolerability profiles among atypical antipsychotics
      Hellewell JS, Haddad PM - Am J Psychiatry. 2001 Mar;158(3):501-2 - PMID: 11230007
      at :
      http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11230007?ordinalpos=1&itool=EntrezSystem2.PEntrez.Pubmed.Pubmed_ResultsPanel.Pubmed_Dis
      co
      veryPanel.Pubmed_RVAbstractPlus

    6. The pharmacology of weight gain with antipsychotics
      Casey DE, Zorn SH, Portland Veterans Affairs Medical Center, Oregon Health Sciences University, USA - J Clin Psychiatry. 2001;62 Suppl 7:4-10 - PMID: 11346195
      In general, antipsychotic agents have diverse actions on a wide range of neurotransmitter systems.
      Data strongly suggest that a number of these systems may play a role in the regulation of body weight.
      In addition to having very distinct pharmacologic profiles, individual agents possess discrete weight gain liabilities.
      This article briefly reviews the evidence for the involvement of specific neurotransmitter systems in the control of body weight and describes the relevant pharmacologic characteristics of individual antipsychotic agents.
      By comparing the pharmacologic profiles of specific antipsychotic agents with their respective weight gain liabilities, this article attempts to gain an insight into the specific receptors underlying a drug's propensity to induce weight gain.
      However, there is still much to be learned concerning weight control mechanisms and the role of many of the receptors at which antipsychotic agents are active remains unclear.
      In spite of this, an overview of current knowledge in the field may facilitate prediction of a potential novel antipsychotic agent's weight gain liability.
      Cfr. :
      http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11346195
      Also read the comment on this article
      Mechanisms of weight gain induced by antipsychotic drugs
      Baptista T - J Clin Psychiatry. 2002 Mar;63(3):245-6 - PMID: 11926725
      at :
      http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11926725?ordinalpos=1&itool=EntrezSystem2.PEntrez.Pubmed.Pubmed_ResultsPanel.Pubmed_Dis
      coveryPanel.Pubmed_RVAbstractPlus

    7. Epidemiology, implications and mechanisms underlying drug-induced weight gain in psychiatric patients
      Zimmermann U, Max Planck Institute of Psychiatry, Kraepelinstr. 10, 80804 , Munich, Germany - Kraus T, Himmerich H, Schuld A & Pollmacher T, Journal of Psychiatric Research, Volume 37, Number 3, May 2003 , pp. 193-220(28)
      Cfr. :
      http://www.ingentaconnect.com/content/els/00223956/2003/00000037/00000003/art00018;
      jsessionid=gs0toaelfmr71.alexandra?format=print

    8. Weight gain and glucose and lipid metabolism disturbances during antipsychotic medication
      Hannu Koponen1, Kaisa Saari3, Markku Savolainen4 and Matti Isohanni1 -- 1 Department of Psychiatry, University of Oulu, Oulu, Finland, FI -– 2 Department of Psychiatry, Hospital District of Lapland, Rovaniemi, Finland, FI -– 3 Department of Psychiatry, Oulu University Central Hospital, Oulu, Finland, FI – 4 Department of Internal Medicine, University of Oulu, Oulu, Finland, FI -- Tuukkalantie 17, 50500 Mikkeli, Finland FI - Correspondence to : Prof. Hannu Koponen : hannu.koponen@reimari.net - J European Archives of Psychiatry and Clinical Neuroscience, Volume 252, Number 6 / December, 2002
      Antipsychotic medication is the mainstay of treatment for functional psychotic illnesses.
      However, for some patients weight gain and the disturbances in blood-lipid levels and glucose balance associated with their use are significant disadvantages, and pose health risks that may affect prognosis.
      A substantial body of evidence suggests that weight gain is at least partly related to the blocking effects of antipsychotic medication on serotonin- and histamine-mediated neurotransmission.
      The disadvantages associated with weight gain can be reduced by an appropriate choice of antipsychotic and avoidance of polypharmacy, by regular monitoring of the patient's weight and, if necessary, by the patient's participation in a dieting programme.
      Cfr. :
      http://www.springerlink.com/content/n8gelerphm46q4ee/

    9. Body weight and leptin plasma levels during treatment with antipsychotic drugs
      Kraus T, Haack M, Schuld A, Hinze-Selch D, Kühn M, Uhr M, Pollmächer T, Max Planck Institute of Psychiatry, Munich, Germany - Am J Psychiatry. 1999 Feb;156(2):312-4 - PMID: 9989571
      Objective
      - Leptin is produced by fat cells and is presumed to signal the size of the adipose tissue to the brain.
      The authors investigated whether antipsychotic drugs that often induce weight gain affect circulating levels of leptin.
      Method - Weight, body mass index and leptin plasma level were measured weekly over 4 weeks in psychiatric inpatients who received clozapine (N = 11), olanzapine (N = 8), haloperidol (N = 13) or no psychopharmacological treatment (N = 12).
      Results - In patients receiving clozapine or olanzapine, significant increases in weight, body mass index and leptin level were found, whereas these measures remained stable in patients who received haloperidol or no pharmacological treatment.
      Conclusions - Weight gain induced by clozapine or olanzapine appears to be associated with an increase in leptin level that cannot be attributed to dietary changes upon hospitalization.
      Cfr. :
      http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9989571
      Full text :
      http://ajp.psychiatryonline.org/cgi/content/full/156/2/312

    10. Atypical antipsychotics and weight gain - A systematic review
      Taylor DM, McAskill R, Maudsley Hospital, London, UK - Acta Psychiatr Scand. 2000 Jun;101(6):416-32 - PMID: 10868465
      Objective - To review systematically data relating to weight changes with atypical antipsychotics.
      Method - We conducted a Medline search on October 29 1999 and covered the period 1980-99.
      All recovered papers were examined for further relevant reports.
      In addition, we wrote to pharmaceutical manufacturers and 10 practising clinicians to ask them to provide other relevant reports known to them.
      Results - Eighty reports mentioning change in body weight were retrieved.
      Data relating to weight changes were of variable quality.
      Weight changes were indicated by a variety of measures.
      The majority of reports related to short-term changes.
      Conclusion - All atypical drugs, with the exception of ziprasidone, have been associated with weight increases.
      Clozapine seems to have the highest risk of weight gain, followed by olanzapine and quetiapine.
      There is probably a lower risk with risperidone, sertindole and zotepine and a still lower risk with amisulpride.
      Ziprasidone appears not to be associated with weight gain.
      In the absence of more compelling data, these rankings must be considered approximate and preliminary.
      Longer, more robust trials are needed.
      Cfr. :
      http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10868465
      Also read the comment on this article
      Antipsychotic drugs and weight gain
      Baptista T, Acta Psychiatr Scand. 2001 Feb;103(2):158 - PMID: 11167321
      Cfr. :
      http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11167321?ordinalpos=1&itool=EntrezSystem2.PEntrez.Pubmed.Pubmed_ResultsPanel.Pubmed_Dis
      coveryPanel.Pubmed_RVAbstractPlus

    11. Aripiprazole - A new atypical antipsychotic drug
      Bowles TM, Levin GM, Department of Pharmacy Practice, College of Pharmacy, University of Florida, Gainesville, FL, USA - Ann Pharmacother. 2003 May;37(5):687-94 - PMID: 12708948
      Objective - To review the pharmacology, pharmacokinetics, clinical efficacy and safety profile of aripiprazole for the treatment of schizophrenia.
      Data sources - Information was selected from MEDLINE (1995-August 2002).
      Abstracts, scientific posters and presentations were also used.
      Study selection / data ectraction - All published information regarding the pharmacokinetic, pharmacodynamic and clinical characteristics of aripiprazole was considered.
      Studies providing a comprehensive description of aripiprazole were selected.
      Data synthesis - Aripiprazole is a dopamine partial agonist and a serotonin-2A antagonist; it is dosed 10-30 mg/d, with no initial titration necessary.
      Short-term clinical trials demonstrated efficacy in acute exacerbations and long-term studies showed that aripiprazole can maintain remission of schizophrenia.
      Most adverse events were mild.
      The incidence of extrapyramidal symptoms was low, with akathisia being the most common.
      Conclusions - Aripiprazole currently demonstrates comparable efficacy and safety for use in schizophrenia.
      Cfr. :
      http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12708948

    12. Weight gain - Side effect of atypical neuroleptics ?
      Wettering T, Müßigbroodt HE - J Clin Psychopharmacol 1999;19:316-321

    13. Antipsychotic-associated weight gain and clinical outcome parameters
      Blin O, Micallef J, Centre de Pharmacologie Clinique et d'Evaluatións Therapeutiques, H pital de la Timone, Marseille, France : oblin@mail.ap.hm.fr - J Clin Psychiatry. 2001;62 Suppl 7:11-21 - PMID: 11346191
      Weight gain has been observed with many of the antipsychotics, including the atypical antipsychotics.
      The assessment of whether, and to what degree, a drug causes changes in body weight is not straightforward, since clinical studies performed during a drug development program are not designed to measure changes in body weight.
      Even when weight change data are obtained from adverse event data or from part of the vital signs measured during a study, assessment is not standardized.
      Nevertheless, evidence points to the fact that weight gain with the atypical antipsychotics is becoming an increasing problem.
      This review examines whether antipsychotic-associated weight gain, when it occurs, is associated with clinical outcome parameters.
      Cfr. :
      http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11346191

    14. Association of antipsychotic drug-induced weight gain with a 5-HT2C receptor gene polymorphism
      Reynolds GP, Zhang ZJ, Zhang XB, Department of Biomedical Science, University of Sheffield, Sheffield S10 2TN, UK : g.p.reynolds@sheffield.ac.uk - Lancet. 2002 Jun 15;359(9323):2086-7 - PMID: 12086765
      A side-effect of treatment with antipsychotic drugs for schizophrenia is increased body fat, which leads to further morbidity and poor adherence to treatment.
      The 5-hydroxytryptamine 2C receptor (5-HT2C) has been associated with this effect; we aimed to establish whether a genetic polymorphism of the promoter region of this receptor affects weight gain after drug treatment in first-episode patients with schizophrenia.
      We noted significantly less weight gain in patients with the -759T variant allele (p=0.0003) than in those without this allele, who were more likely to have substantial (>7%) weight gain (p=0.002).
      We have identified a genetic factor that is associated with antipsychotic drug-induced weight gain.
      Cfr. :
      http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12086765
      Also read the comments on this article
      - -759C/T genetic variation of 5HT(2C) receptor and clozapine-induced weight gain
      Tsai SJ, Hong CJ, Yu YW, Lin CH - Lancet. 2002 Nov 30;360(9347):1790 - PMID: 12480466
      Cfr. :
      http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12480466?ordinalpos=1&itool=EntrezSystem2.PEntrez.Pubmed.Pubmed_ResultsPanel.Pubmed_Dis
      coveryPanel.Pubmed_RVAbstractPlus

      - 759C/T genetic variation of 5HT(2C) receptor and clozapine-induced weight gain
      Basile VS, Masellis M, De Luca V, Meltzer HY, Kennedy JL - Lancet. 2002 Nov 30;360(9347):1790-1 - PMID: 12480467
      Cfr. :
      http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12480467?ordinalpos=2&itool=EntrezSystem2.PEntrez.Pubmed.Pubmed_ResultsPanel.Pubmed_Dis
      coveryPanel.Pubmed_RVAbstractPlus

    15. Not so nice
      Steenhoek A, Schulte P.F.J, Peetoom J.J - Pharmaceutisch Weekblad 2003;138(25):880-882


    Cfr. : http://www.pharmaselecta.nl/psonline/archive/2003/18/main.1.html

     

    Lees verder Deel III


     

    14-04-2008 om 19:54 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dik worden en medicijngebruik - Deel III
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
















    Dik worden en medicijngebruik

    Deel III

     

    Atypische antipsychotica en gewichtstoename
    - Een zwaarwegende bijwerking -

    K. Cengic en H. Mulder - Pharmaselecta.nl


    Samenvatting

    Een groot percentage van de patiënten dat antipsychotica gebruikt, is niet therapietrouw op de voorgeschreven medicatie.
    Naast de veel beschreven extrapiramidale stoornissen geven patiënten aan dat zij gewichtstoename als één van de vervelendste bijwerkingen ervaren.
    Daarnaast wordt overgewicht geassocieerd met diverse ziektebeelden zoals diabetes mellitus en hart- en vaatziektes.
    Gezien deze risico's is het van groot belang om de toename van het gewicht tijdens de behandeling zo veel mogelijk te beperken.

    De meeste atypische antipsychotica geven een grotere kans op overgewicht dan de klassieke middelen, waarbij het risico bij clozapine en olanzapine het grootst is.
    Er zijn verschillende receptoren betrokken bij de regulatie van de gewichtstoename, onder andere een subtype serotoninereceptor (5-HT2C), histaminereceptoren en adrenerge receptoren.

    Door patiënten met een verhoogd risico op gewichtstoename of aan gewicht gerelateerde ziektes te behandelen met middelen die de minste invloed hebben op het gewicht en een goede voorlichting te geven, kan de gewichtstoename worden beperkt.


    Abstract

    A substantial proportion of patients treated with antipsychotics do not take their medication appropriately.
    Besides the often-reported extra-pyramidal disturbances, many patients report weight gain as being one of the most unpleasant side effects.
    Overweight is also associated with various disorders, such as diabetes mellitus and cardiac and vascular diseases.
    Given these risks, it is important to restrict the weight gain during treatment as much as possible.

    Most atypical antipsychotics carry a greater risk of weight gain than most of the classical drugs, the risk being greatest with clozapine and olanazapine.
    Several receptors are involved in weight regulation, among which a serotonin receptor subtype (5-HT2C), histamine receptors and adrenoceptors.

    Weight gain can be limited by treating patients at extra risk of weight gain or of diseases associated with overweight with drugs that have the least effect on weight gain and by giving them appropriate information and advice.


    1. - Inleiding

    Een percentage variërend van 20 - 89 van de patiënten die antipsychotica gebruikt, is niet therapietrouw op de voorgeschreven medicatie.[1]
    Therapieontrouw kan leiden tot een hoger risico op terugval van psychotische symptomen.
    Belangrijke determinanten voor therapieontrouw zijn het ontbreken van respons en het optreden van bijwerkingen.[2]
    Naast de veel beschreven extrapiramidale stoornissen geven patiënten aan dat zij gewichtstoename als één van de vervelendste bijwerkingen ervaren.[3]
    Gewichtstoename als gevolg van antipsychotica is allang bekend; reeds in de jaren vijftig werd met de komst van chloorpromazine deze bijwerking gemeld.
    De problemen met gewichtstoename lijken echter groter bij het gebruik van atypische antipsychotica.
    Chronisch gebruik van (atypische) antipsychotica veroorzaakt bij ongeveer de helft van de schizofreniepatiënten gewichtstoename.[4]
    Overgewicht wordt in onze maatschappij als onesthetisch gezien.
    Dit kan het zelfvertrouwen schaden en het dagelijks functioneren negatief beïnvloeden.
    Uiteindelijk kan dit ervoor zorgen dat de patiënt de therapie staakt, met als gevolg een terugval in een psychose.
    Daarnaast wordt overgewicht geassocieerd met diverse ziektebeelden zoals diabetes mellitus, hyperlipidemie, hypertensie, coronaire hartziekten, beroerte, problemen met de ademhaling, osteo- artritis en sommige typen kanker (van borst, endometrium, prostaat en colon).[5]

    Preventie van gewichtstoename als gevolg van antipsychotica zou een belangrijke bijdrage kunnen leveren aan de patiëntenzorg van psychiatrische patiënten.
    Voor deze preventie is het noodzakelijk kennis te hebben van mogelijke mechanismen en determinanten voor gewichtstoename.
    Daarnaast is het belangrijk te weten of er afwijkingen bestaan in het risico op gewichtstoename tussen de verschillende antipsychotica.
    Dit artikel geeft een overzicht van de beschikbare informatie over deze onderwerpen.


    2. - Gewichtstoename en receptoren

    Het risico op gewichtstoename verschilt per antipsychoticum.
    Dit wordt mogelijk veroorzaakt door de uiteenlopende affiniteiten van de te onderscheiden antipsychotica voor receptoren die betrokken zijn bij het optreden van gewichtsveranderingen.
    In eerste plaats is een subtype van de serotoninereceptor (5-HT2C) een van de belangrijke receptoren die betrokken is bij de gewichtregulatie.
    Toediening van 5-HT2C -antagonisten leidt tot hogere voedingsinname en hoger lichaamsgewicht bij ratten.
    Knock-out muizen zonder 5-HT2C-receptoren zijn zwaarder en hebben daarnaast een grotere kans op het ontstaan van diabetes.[6]

    In de tweede plaats is er de mogelijke rol van histaminereceptoren.
    Een afname van de voedselinname bij ratten wordt waargenomen na activering van de postsynaptische H1-receptor of inhibitie van presynaptische H3-receptoren.

    Histamine uit de hypothalamus speelt daarnaast mogelijk ook een rol in leptine gemoduleerde voedingsinname.
    Inhibitie van histaminerge banen remt de leptine geïnduceerde reductie van het hongergevoel bij muizen.[7]
    Leptine is een peptide dat onder andere in vetcellen wordt gesynthetiseerd.
    Normaal zorgt een toename in lichaamsvet voor een verhoogde leptine-afgifte en gereduceerde voedselinname.
    Gewichtstoename samen met een toename van de leptinesecretie is gerapporteerd bij behandeling met clozapine en olanzapine.
    Een toegenomen leptine-afgifte wordt echter gezien als secundair aan een toegenomen eetlust en de gewichtstoename.[8]
    Mogelijk is er ook sprake van een afgenomen gevoeligheid voor leptine bij patiënten behandeld met antipsychotica.[9]


    Figuur 1 - Receptorprofielen van verschillende atypische antipsychotica met uitlichting van risicoreceptoren voor gewichtstoename

    Bron : 

    Antipsychotic-induced weight gain - A comprehensive research synthesis
    Cfr. :
    http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10553730  

    In de derde plaats is het bekend dat vele psychotrope geneesmiddelen die een hoge affiniteit voor α1- en/of α2-receptoren hebben (bijvoorbeeld tricyclische antidepressiva) zorgen voor gewichtstoename, terwijl de geneesmiddelen die weinig affiniteit hebben voor deze receptoren (bijvoorbeeld selectieve serotonineheropnameremmers), deze bijwerking niet hebben.

    Tenslotte zijn er naast deze drie receptortypes nog vele andere receptoren die mogelijk geassocieerd zijn met het optreden van gewichtstoename.
    Voorbeelden hiervan zijn dopaminereceptoren en noradrenalinereceptoren.
    Ondanks de wetenschap over de invloed van bovengenoemde receptoren op het gewicht, is het moeilijk te voorspellen wat voor een effect een antipsychoticum met een bepaald farmacologisch profiel op het gewicht heeft.
    Atypische antipsychotica hebben naast affiniteit voor D2-receptoren ook affiniteit voor veel andere receptoren.
    De wisselwerking tussen deze verschillende receptoraffiniteiten draagt bij aan het verschil op het risico van overgewicht bij verschillende antipsychotica.

    Een overzicht van de receptorprofielen van de verschillende atypische antipsychotica wordt weergegeven in figuur 1, waarbij de beschreven receptoren met mogelijk een hoog risico op overgewicht worden uitgelicht.


    3. - Gewichtstoename en verschillende antipsychotica

    De vraag hoe en in welke mate antipsychotica voor gewichtstoename zorgen is niet eenvoudig te beantwoorden.
    Klinische studies die tijdens de ontwikkeling van een nieuw geneesmiddel worden gedaan, zijn in principe niet ontworpen om veranderingen in het gewicht te meten en indien deze parameter wel wordt gemeten wordt de gewichtstoename vaak verschillend gerapporteerd (toename gewicht in kg, toename body mass inde x, BMI).
    Daarnaast is er geen consensus over de definitie van klinisch relevante gewichtstoename.
    De US Food and Drug Administration (FDA) hanteert hiervoor een gewichtstoename van tenminste 7% ten opzichte van het uitgangsgewicht.

    Clozapine
    (cfr. :
    http://www.schizofrenieplein.nl/hulp/advies/medicijn/bijsluit/leponex.htm -)
    Clozapine heeft een hogere affiniteit voor 5-HT2A-, 5-HT2C-, H1-, α1- en M1-receptoren dan voor D2-receptoren.
    Een gewichtstoename van 10% is niet ongebruikelijk.
    De sterkste toename treedt op tijdens de eerste paar weken van de behandeling.
    Het gewicht blijft gedurende het eerste jaar toenemen, weliswaar minder snel.
    Sommige studies melden zelfs een toename over 36 maanden.
    De vergelijkende studies wijzen erop dat de gewichtstoename, veroorzaakt door clozapine, waarschijnlijk ernstiger is dan die veroorzaakt door haloperidol of risperidon, maar vergelijkbaar met de gewichtstoename veroorzaakt door olanzapine.

    Olanzapine
    (cfr. :
    http://www.psychoseplein.nl/hulp/advies/medicijn/bijsluit/zyprexa.htm -)
    Op basis van de structuur en het farmacologische profiel van olanzapine is het theoretisch te verwachten dat olanzapine in dezelfde mate gewichtstoename zal veroorzaken als clozapine.
    Uit verschillende studies is gebleken dat olanzapine bij 29%-40%10 van de patiënten voor een gemiddelde gewichtstoename van 7% zorgt.
    In de eerste zes weken is de gewichtstoename het grootst, hoewel één studie een gewichtstoename over twintig weken meldt.
    Vergelijkende studies tonen aan dat de gewichtstoename, veroorzaakt door olanzapine, ernstiger is dan die veroorzaakt door risperidon en haloperidol.

    Quetiapine
    (cfr. :
    http://www.psychoseplein.nl/hulp/advies/medicijn/bijsluit/seroquel.htm -)
    Van quetiapine zijn alleen data beschikbaar uit kortetermijnstudies.
    Quetiapine heeft de grootste affiniteit voor H1- en α1- receptoren en in mindere mate voor M1-, 5-HT1A-, 5-HT2A- en D2-receptoren.
    Een gewichtstoename van gemiddeld 7% bij ongeveer een kwart van de patiënten is gemeld.
    Het gewicht bleef toenemen tijdens het eerste jaar van de behandeling.
    Uit vergelijkende onderzoeken is gebleken dat de gewichtstoename door quetiapine groter is dan door haloperidol, chloorpromazine of een placebo.
    De reputatie van quetiapine als atypisch antipsychoticum zonder overgewicht is dan ook twijfelachtig.

    Risperidon
    (tabeletten – cfr. : http://www.psychoseplein.nl/hulp/advies/medicijn/bijsluit/risperdal.htm -)
    (andere vormen – cfr. :
    http://www.psychoseplein.nl/hulp/advies/medicijn/bijsluit/risperdal2.htm -)
    De gewichtstoename door risperidon treedt waarschijnlijk in mindere mate op dan bij clozapine of olanzapine, maar in grotere mate dan een placebo.
    Een toename trad op bij 39% van de patiënten behandeld met risperidon in vergelijking tot een toename bij 20% van de patiënten behandeld met perphenazine.[8]
    Hier zijn echter geen statistische analyses beschikbaar.
    De toename is dosisafhankelijk.[12]
    Dit antipsychoticum heeft hoge affiniteit voor 5-HT2A-, D2- en α1-receptoren en minder voor H1- en 5-HT2C-receptoren.

    Ziprasidon
    (cfr. :
    http://www.ziprasidone.com/ -)
    Ziprasidon is één van de nieuwe antipsychotica die in Nederland nog niet is geregistreerd.
    Beschikbare data laten zelden een aan ziprasidon geassocieerde gewichtstoename zien.
    Uit een metanalyse van Allison e.a. blijkt dat een significante gewichtstoename optreedt bij de behandeling met clozapine en olanzapine, een bescheiden toename door risperidon en een verwaarloosbare toename door ziprasidon.
    Echter, als er wordt gekeken naar het farmacologisch profiel van ziprasidon, wordt dit niet helemaal verwacht.
    In tegenstelling tot andere antipsychotica heeft ziprasidon een grotere affiniteit voor serotoninereceptoren, waaronder 5-HT2C en in mindere mate voor adrenerge-, histaminerge- of muscarinereceptoren.
    De grote affiniteit van ziprasidon voor D2- en 5-HT2A-receptoren is te vergelijken met die van risperidon.

    Aripiprazol
    (cfr. :
    http://www.efarma.nl/pages/winap.asp?ID=166&Method=infotekst -)
    Aripiprazol is een nieuw antipsychoticum dat nog niet in Nederland is geregistreerd.
    Het is een partiële D2- en 5-HT2A-agonist.
    Affiniteit voor de 5-HT1A-receptor is tevens groot, terwijl die voor D3-, D4-, muscarine-, α1- en H-receptoren kleiner is.
    Uit kortetermijnstudies bleek dat aripiprazol (8,1%) minder grote gewichtstoename veroorzaakte dan risperidon (10,6%) of haloperidol (9,8%), waarbij niet duidelijk was of de verschillen significant waren.
    Alle drie de middelen zorgden voor een significant grotere gewichtstoename in vergelijking tot placebo.
    Een langetermijnstudie laat zien dat gewichtstoename door aripiprazol 0,9 kg was, terwijl olanzapine een gewichtstoename van 3,6 kg veroorzaakte.[11]
    Dit verschil was significant (p<0,01) en niet dosis gerelateerd.
    In een 52 weken lange studie werd aripiprazol vergeleken met haloperidol.
    In week 8 en 26 was de gewichtstoename door aripiprazol significant groter, terwijl er in week 52 dit verschil niet meer aantoonbaar was.


    4. - Mogelijke determinanten

    Gewichtstoename door de antipsychotica wordt waarschijnlijk beïnvloed door verschillende factoren, waaronder de duur van de behandeling, leeftijd, geslacht, fenotype, initiële BMI en de omgeving :

    • Duur van de behandeling
      De maximale gewichtstoename zal voornamelijk in de eerste 12-16 weken van de behandeling plaats vinden waarbij het onduidelijk is of de gewichtstoename reversibel is.[12]

    • Doering
      Relatie met dosering is moeilijk aan te geven aangezien de dosis gerelateerd is aan het type en de ernst van de ziekte, terwijl gewichtstoename of afname inherent kan zijn aan bepaalde ziektebeelden.
      Aangezien het nog onduidelijk is of er een verband bestaat tussen de dosering en het gewicht, moet daarom een doseringsverandering niet standaard geadviseerd worden.

    • Leeftijd en geslacht
      De prevalentie van overgewicht is hoger bij vrouwen dan bij mannen.
      Tussen leeftijd en gewichtstoename is ook een positief verband gevonden.[13]

    • Initiële BMI
      De gewichtstoename bij patiënten die voor aanvang van de therapie al een hoge BMI hadden blijkt minder te zijn dan bij patiënten met een lagere BMI.[14]

    • Fenotype en genotype (fenotype = genotype + invloed van buitenaf)
      Polymorfisme van de 5HT2C-receptor heeft invloed op gewichtstoename door antipsychotica.[15]
      Patiënten met het -759T allel kwamen significant minder aan dan patiënten zonder dit allel (p<0,005).

    • De omgeving
      De gewichtstoename blijkt meer opvallend te zijn bij klinische patiënten.


    5. - Beschouwing

    Overgewicht is één van de mogelijke oorzaken van een toegenomen morbiditeit en mortaliteit bij schizofreniepatiënten.
    Daarnaast heeft overgewicht een grote invloed op de therapietrouw.
    Gezien deze risico's is het van groot belang om de toename van het gewicht tijdens de behandeling zo veel mogelijk te beperken.

    Voordat de behandeling met atypische antipsychotica begint, is het aan te bevelen de patiënten te screenen op risicofactoren voor diabetes en cardiovasculaire aandoeningen.
    Daarnaast zullen het gewicht en de aan het gewicht gerelateerde klinische parameters als bloedglucose, tryglyceriden, cholesterol en lipoproteïnen gemeten moeten worden.
    Met name tijdens de start, maar ook tijdens de behandeling zullen deze waarden bewaakt moeten worden.[16]

    De grootste gewichtstoename treedt op in het begin van de behandeling.
    Het is van groot belang dat patiënten hierover geïnformeerd worden.
    De apotheek en de voorschrijvende arts kunnen hierbij een belangrijke rol spelen.
    Een goede voorlichting bij de eerste en tweede uitgifte, waarbij de patiënt voorgelicht wordt over gewichtstoename als mogelijke bijwerking en het belang van regelmatige fysieke activiteit, gezond en caloriebeperkt eten, dragen zeker bij aan het voorkómen van overgewicht en het bevorderen van de therapietrouw.
    Het geven van schriftelijke informatie waarin meer aandacht wordt besteed aan overgewicht, is een zinvolle aanvulling op de mondelinge informatie.
    Overigens worden er vanuit verschillende fabrikanten nu FPZ-projecten (FPZ staat voor 'farmaceutische patiëntenzorg' – cfr. :
    http://www.pragmascoop.nl/projecten/farmaceutische_pat_zorg.htm -) gestart om mensen te helpen bij het beheersen van hun gewicht.

    Er is geen bewijs over de zin van het verlagen van de dosis van het antipsychoticum.
    Het verband tussen de dosis van het antipsychoticum en de gewichtstoename iszeer complex omdat de dosis gerelateerd is aan het type en de ernst van de ziekte.
    Bovendien is er gebleken dat de gewichtstoename door sommige antipsychotica niet dosis gerelateerd is.

    Voorzichtigheid is geboden bij het gebruik van vermageringsmiddelen.
    Deze middelen dienen alleen voorgeschreven te worden aan patiënten bij wie alle andere behandelmogelijkheden gefaald hebben.
    Daarnaast moet de patiënt ervan op de hoogte gesteld worden dat behandeling met deze middelen een long term commitment is.
    Deze middelen zullen niet op korte termijn voor gewichtsafname zorgen, bij het stoppen zullen patiënten naar hun oude gewicht teruggaan.
    Sommige van deze middelen zoals sibutramine beïnvloeden serotonine- en dopaminereceptoren, wat mogelijk een interactie kan geven met antipsychotica.
    Orlistat (cfr. :
    http://www.fk.cvz.nl/Preparaatteksten/O/orlistat.asp?blPrint=True -), een middel dat de lipidenabsorptie remt, geeft deze interactie niet.
    Er zijn echter nog geen studies naar interacties tussen orlistat of sibutramine en antipsychotica.
    Bovendien is het gebruik bij schizofreniepatiënten nog niet onderzocht.

    Ondanks dat er nog geen robuuste klinische voorspellende parameters zijn voor geneesmiddel geïnduceerde gewichtstoename, is het belangrijk om de behandeling van patiënten met een verhoogd risico op gewichtstoename of op aan gewicht gerelateerde ziektes, te beginnen met middelen die de minste invloed hebben op het gewicht.
    Wanneer klinisch significante gewichtstoename optreedt, is het overstappen naar een antipsychoticum dat de minste invloed heeft op het gewicht, een mogelijkheid.
    De meeste atypische antipsychotica hebben een groter risico op overgewicht dan de klassieke middelen, waarbij het risico bij clozapine en olanzapine het grootst is.
    Indien een patiënt aangeeft overgewicht heel erg te vinden, is het aan te raden om niet met clozapine of olanzapine te starten.
    Hierbij moet benadrukt worden dat de keuze van een antipsychoticum niet alleen op de grond van de gewichtstoename plaats moet vinden.
    De effectiviteit van een antipsychoticum, maar ook de extrapiramidale bijwerkingen en QT-verlenging, zijn aspecten die overwogen moeten worden voordat een keuze gemaakt wordt.


    6. - Literatuur

    1. Prevalence of and risk factors for medication nonadherence in patients with schizophrenia - A comprehensive review of recent literature
      Lacro JP, Dunn LB, Dolder CR et al. - J Clin Psychiatry 2002;63:892-909
      Cfr. :
      http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12416599

    2. Switching antipsychotic therapies
      Masand PS, Berry SL - Ann Pharmacother 2000; 34(2):200-207
      Cfr. :
      http://www.theannals.com/cgi/content/abstract/34/2/200

    3. Rationale and strategies for switching antipsychotics
      Ganguli R - Am J Health Syst Pharm 2002; 59(22 Suppl 8):S22-S26
      Cfr. :
      -
      http://ajhp.org/cgi/content/abstract/59/suppl_8/S22
      -
      http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12455296

    4. Body weight gain induced by antipsychotic drugs - Mechanisms and management
      Baptista T, Department of Physiology, Medical School, Universidad de Los Andes, Mérida, Venezuela - Acta Psychiatr Scand. 1999 Jul;100(1):3-16 - PMID: 10442434
      Long-term administration of typical and atypical antipsychotic drugs (AP) induces excessive weight gain which afflicts up to 50% of patients, impairs health and interferes with treatment compliance.
      Basic and clinical research has shown that AP may affect body weight through diverse mechanisms.
      Increased appetite is probably related to the interaction of AP with neuronal receptors to dopamine, serotonin and histamine.
      Additional metabolic-endocrine disruption of weight regulation may be related to the effects of AP-induced hyperprolactinaemia on gonadal-adrenal steroids and insulin sensitivity.
      In humans, programmed physical activity, dietary restriction, anorectic agents and drugs that counteract hyperprolactinaemia have been shown to be successful in a limited number of studies.
      Two novel strategies could expand the available therapeutic options.
      First, in preclinical experiments in female rats the estradiol antagonist/agonist drug tamoxifen or estradiol itself have been shown to completely prevent the obesity provoked by the AP sulpiride and to induce an endocrine-metabolic milieu that seems to counteract AP-induced obesity.
      Secondly, it has also been shown that oral antihyperglycaemic agents such as metformin may decrease body weight and counteract insulin resistance and hyperinsulinaemia which is correlated with several metabolic abnormalities in obese subjects.
      Lastly, estradiol replacement, tamoxifen and/or antihyperglycaemic agents are not devoid of significant side-effects and these drugs have not been tested in obese psychiatric patients.
      Therefore, further research is needed before their clinical use may be recommended
      Cfr
      . :
      http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10442434
      Also read the comment on this article
      Antipsychotic drugs and weight gain
      Baptista T - Acta Psychiatr Scand. 2001 Feb;103(2):158 - PMID: 11167321
      at :
      http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11167321?ordinalpos=1&itool=EntrezSystem2.PEntrez.Pubmed.Pubmed_ResultsPanel.Pubmed_Dis
      coveryPanel.Pubmed_RVAbstractPlus

    5. Antipsychotic-induced weight gain - A comprehensive research synthesis
      Allison DB, Mentore JL, Heo M, Chandler LP, Cappelleri JC, Infante MC, Weiden PJ, Obesity Research Center, St. Luke's-Roosevelt Hospital, Columbia University College of Physicians and Surgeons, NY 10025, UDA : dba8@columbia.edu - Am J Psychiatry. 1999 Nov;156(11):1686-96 - PMID: 10553730
      Objective - The purpose of this study was to estimate and compare the effects of antipsychotics-both the newer ones and the conventional ones-on body weight.
      Method - A comprehensive literature search identified 81 English- and non-English-language articles that included data on weight change in antipsychotic-treated patients.
      For each agent, a meta-analysis and random effects metaregression estimated the weight change after 10 weeks of treatment at a standard dose.
      A comprehensive narrative review was also conducted on all articles that did not yield quantitative information but did yield important qualitative information.
      Results - Placebo was associated with a mean weight reduction of 0.74 kg.
      Among conventional agents, mean weight change ranged from a reduction of 0.39 kg with molindone to an increase of 3.19 kg with thioridazine.
      Among newer antipsychotic agents, mean increases were as follows : clozapine, 4.45 kg; olanzapine, 4.15 kg; sertindole, 2.92 kg; risperidone, 2.10 kg; and ziprasidone, 0.04 kg. Insufficient data were available to evaluate quetiapine at 10 weeks.
      Conclusions - Both conventional and newer antipsychotics are associated with weight gain.
      Among the newer agents, clozapine appears to have the greatest potential to induce weight gain and ziprasidone the least.
      The differences among newer agents may affect compliance with medication and health risk.
      Cfr. :
      http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10553730
      Also read the comment on this article
      Differing tolerability profiles among atypical antipsychotics
      Hellewell JS, Haddad PM - Am J Psychiatry. 2001 Mar;158(3):501-2 - PMID: 11230007
      at :
      http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11230007?ordinalpos=1&itool=EntrezSystem2.PEntrez.Pubmed.Pubmed_ResultsPanel.Pubmed_Dis
      co
      veryPanel.Pubmed_RVAbstractPlus

    6. The pharmacology of weight gain with antipsychotics
      Casey DE, Zorn SH, Portland Veterans Affairs Medical Center, Oregon Health Sciences University, USA - J Clin Psychiatry. 2001;62 Suppl 7:4-10 - PMID: 11346195
      In general, antipsychotic agents have diverse actions on a wide range of neurotransmitter systems.
      Data strongly suggest that a number of these systems may play a role in the regulation of body weight.
      In addition to having very distinct pharmacologic profiles, individual agents possess discrete weight gain liabilities.
      This article briefly reviews the evidence for the involvement of specific neurotransmitter systems in the control of body weight and describes the relevant pharmacologic characteristics of individual antipsychotic agents.
      By comparing the pharmacologic profiles of specific antipsychotic agents with their respective weight gain liabilities, this article attempts to gain an insight into the specific receptors underlying a drug's propensity to induce weight gain.
      However, there is still much to be learned concerning weight control mechanisms and the role of many of the receptors at which antipsychotic agents are active remains unclear.
      In spite of this, an overview of current knowledge in the field may facilitate prediction of a potential novel antipsychotic agent's weight gain liability.
      Cfr. :
      http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11346195
      Also read the comment on this article
      Mechanisms of weight gain induced by antipsychotic drugs
      Baptista T - J Clin Psychiatry. 2002 Mar;63(3):245-6 - PMID: 11926725
      at :
      http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11926725?ordinalpos=1&itool=EntrezSystem2.PEntrez.Pubmed.Pubmed_ResultsPanel.Pubmed_Dis
      coveryPanel.Pubmed_RVAbstractPlus

    7. Epidemiology, implications and mechanisms underlying drug-induced weight gain in psychiatric patients
      Zimmermann U, Max Planck Institute of Psychiatry, Kraepelinstr. 10, 80804 , Munich, Germany - Kraus T, Himmerich H, Schuld A & Pollmacher T, Journal of Psychiatric Research, Volume 37, Number 3, May 2003 , pp. 193-220(28)
      Cfr. :
      http://www.ingentaconnect.com/content/els/00223956/2003/00000037/00000003/art00018;
      jsessionid=gs0toaelfmr71.alexandra?format=print

    8. Weight gain and glucose and lipid metabolism disturbances during antipsychotic medication
      Hannu Koponen1, Kaisa Saari3, Markku Savolainen4 and Matti Isohanni1 -- 1 Department of Psychiatry, University of Oulu, Oulu, Finland, FI -– 2 Department of Psychiatry, Hospital District of Lapland, Rovaniemi, Finland, FI -– 3 Department of Psychiatry, Oulu University Central Hospital, Oulu, Finland, FI – 4 Department of Internal Medicine, University of Oulu, Oulu, Finland, FI -- Tuukkalantie 17, 50500 Mikkeli, Finland FI - Correspondence to : Prof. Hannu Koponen : hannu.koponen@reimari.net - J European Archives of Psychiatry and Clinical Neuroscience, Volume 252, Number 6 / December, 2002
      Antipsychotic medication is the mainstay of treatment for functional psychotic illnesses.
      However, for some patients weight gain and the disturbances in blood-lipid levels and glucose balance associated with their use are significant disadvantages, and pose health risks that may affect prognosis.
      A substantial body of evidence suggests that weight gain is at least partly related to the blocking effects of antipsychotic medication on serotonin- and histamine-mediated neurotransmission.
      The disadvantages associated with weight gain can be reduced by an appropriate choice of antipsychotic and avoidance of polypharmacy, by regular monitoring of the patient's weight and, if necessary, by the patient's participation in a dieting programme.
      Cfr. :
      http://www.springerlink.com/content/n8gelerphm46q4ee/

    9. Body weight and leptin plasma levels during treatment with antipsychotic drugs
      Kraus T, Haack M, Schuld A, Hinze-Selch D, Kühn M, Uhr M, Pollmächer T, Max Planck Institute of Psychiatry, Munich, Germany - Am J Psychiatry. 1999 Feb;156(2):312-4 - PMID: 9989571
      Objective
      - Leptin is produced by fat cells and is presumed to signal the size of the adipose tissue to the brain.
      The authors investigated whether antipsychotic drugs that often induce weight gain affect circulating levels of leptin.
      Method - Weight, body mass index and leptin plasma level were measured weekly over 4 weeks in psychiatric inpatients who received clozapine (N = 11), olanzapine (N = 8), haloperidol (N = 13) or no psychopharmacological treatment (N = 12).
      Results - In patients receiving clozapine or olanzapine, significant increases in weight, body mass index and leptin level were found, whereas these measures remained stable in patients who received haloperidol or no pharmacological treatment.
      Conclusions - Weight gain induced by clozapine or olanzapine appears to be associated with an increase in leptin level that cannot be attributed to dietary changes upon hospitalization.
      Cfr. :
      http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9989571
      Full text :
      http://ajp.psychiatryonline.org/cgi/content/full/156/2/312

    10. Atypical antipsychotics and weight gain - A systematic review
      Taylor DM, McAskill R, Maudsley Hospital, London, UK - Acta Psychiatr Scand. 2000 Jun;101(6):416-32 - PMID: 10868465
      Objective - To review systematically data relating to weight changes with atypical antipsychotics.
      Method - We conducted a Medline search on October 29 1999 and covered the period 1980-99.
      All recovered papers were examined for further relevant reports.
      In addition, we wrote to pharmaceutical manufacturers and 10 practising clinicians to ask them to provide other relevant reports known to them.
      Results - Eighty reports mentioning change in body weight were retrieved.
      Data relating to weight changes were of variable quality.
      Weight changes were indicated by a variety of measures.
      The majority of reports related to short-term changes.
      Conclusion - All atypical drugs, with the exception of ziprasidone, have been associated with weight increases.
      Clozapine seems to have the highest risk of weight gain, followed by olanzapine and quetiapine.
      There is probably a lower risk with risperidone, sertindole and zotepine and a still lower risk with amisulpride.
      Ziprasidone appears not to be associated with weight gain.
      In the absence of more compelling data, these rankings must be considered approximate and preliminary.
      Longer, more robust trials are needed.
      Cfr. :
      http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10868465
      Also read the comment on this article
      Antipsychotic drugs and weight gain
      Baptista T, Acta Psychiatr Scand. 2001 Feb;103(2):158 - PMID: 11167321
      Cfr. :
      http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11167321?ordinalpos=1&itool=EntrezSystem2.PEntrez.Pubmed.Pubmed_ResultsPanel.Pubmed_Dis
      coveryPanel.Pubmed_RVAbstractPlus

    11. Aripiprazole - A new atypical antipsychotic drug
      Bowles TM, Levin GM, Department of Pharmacy Practice, College of Pharmacy, University of Florida, Gainesville, FL, USA - Ann Pharmacother. 2003 May;37(5):687-94 - PMID: 12708948
      Objective - To review the pharmacology, pharmacokinetics, clinical efficacy and safety profile of aripiprazole for the treatment of schizophrenia.
      Data sources - Information was selected from MEDLINE (1995-August 2002).
      Abstracts, scientific posters and presentations were also used.
      Study selection / data ectraction - All published information regarding the pharmacokinetic, pharmacodynamic and clinical characteristics of aripiprazole was considered.
      Studies providing a comprehensive description of aripiprazole were selected.
      Data synthesis - Aripiprazole is a dopamine partial agonist and a serotonin-2A antagonist; it is dosed 10-30 mg/d, with no initial titration necessary.
      Short-term clinical trials demonstrated efficacy in acute exacerbations and long-term studies showed that aripiprazole can maintain remission of schizophrenia.
      Most adverse events were mild.
      The incidence of extrapyramidal symptoms was low, with akathisia being the most common.
      Conclusions - Aripiprazole currently demonstrates comparable efficacy and safety for use in schizophrenia.
      Cfr. :
      http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12708948

    12. Weight gain - Side effect of atypical neuroleptics ?
      Wettering T, Müßigbroodt HE - J Clin Psychopharmacol 1999;19:316-321

    13. Antipsychotic-associated weight gain and clinical outcome parameters
      Blin O, Micallef J, Centre de Pharmacologie Clinique et d'Evaluatións Therapeutiques, H pital de la Timone, Marseille, France : oblin@mail.ap.hm.fr - J Clin Psychiatry. 2001;62 Suppl 7:11-21 - PMID: 11346191
      Weight gain has been observed with many of the antipsychotics, including the atypical antipsychotics.
      The assessment of whether, and to what degree, a drug causes changes in body weight is not straightforward, since clinical studies performed during a drug development program are not designed to measure changes in body weight.
      Even when weight change data are obtained from adverse event data or from part of the vital signs measured during a study, assessment is not standardized.
      Nevertheless, evidence points to the fact that weight gain with the atypical antipsychotics is becoming an increasing problem.
      This review examines whether antipsychotic-associated weight gain, when it occurs, is associated with clinical outcome parameters.
      Cfr. :
      http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11346191

    14. Association of antipsychotic drug-induced weight gain with a 5-HT2C receptor gene polymorphism
      Reynolds GP, Zhang ZJ, Zhang XB, Department of Biomedical Science, University of Sheffield, Sheffield S10 2TN, UK : g.p.reynolds@sheffield.ac.uk - Lancet. 2002 Jun 15;359(9323):2086-7 - PMID: 12086765
      A side-effect of treatment with antipsychotic drugs for schizophrenia is increased body fat, which leads to further morbidity and poor adherence to treatment.
      The 5-hydroxytryptamine 2C receptor (5-HT2C) has been associated with this effect; we aimed to establish whether a genetic polymorphism of the promoter region of this receptor affects weight gain after drug treatment in first-episode patients with schizophrenia.
      We noted significantly less weight gain in patients with the -759T variant allele (p=0.0003) than in those without this allele, who were more likely to have substantial (>7%) weight gain (p=0.002).
      We have identified a genetic factor that is associated with antipsychotic drug-induced weight gain.
      Cfr. :
      http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12086765
      Also read the comments on this article
      - -759C/T genetic variation of 5HT(2C) receptor and clozapine-induced weight gain
      Tsai SJ, Hong CJ, Yu YW, Lin CH - Lancet. 2002 Nov 30;360(9347):1790 - PMID: 12480466
      Cfr. :
      http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12480466?ordinalpos=1&itool=EntrezSystem2.PEntrez.Pubmed.Pubmed_ResultsPanel.Pubmed_Dis
      coveryPanel.Pubmed_RVAbstractPlus

      - 759C/T genetic variation of 5HT(2C) receptor and clozapine-induced weight gain
      Basile VS, Masellis M, De Luca V, Meltzer HY, Kennedy JL - Lancet. 2002 Nov 30;360(9347):1790-1 - PMID: 12480467
      Cfr. :
      http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12480467?ordinalpos=2&itool=EntrezSystem2.PEntrez.Pubmed.Pubmed_ResultsPanel.Pubmed_Dis
      coveryPanel.Pubmed_RVAbstractPlus

    15. Not so nice
      Steenhoek A, Schulte P.F.J, Peetoom J.J - Pharmaceutisch Weekblad 2003;138(25):880-882


    Cfr. : http://www.pharmaselecta.nl/psonline/archive/2003/18/main.1.html

     

    Lees verder Deel IV


     

    14-04-2008 om 19:52 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dik worden en medicijngebruik - Deel IV
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

































    Dik worden en medicijngebruik

    Deel IV


    De behandeling van overgewicht

    Pillie Willie


    Pillie Willie's ervaringen met de behandeling van overgewicht – cfr. : http://overgewicht.pilliewillie.nl/ - worden nu door Cora de Fluiter vastgelegd in een boek :

    SLIM
    Slank worden – Slank blijven

    Heeft u er wel eens aan gedacht dat uw gewichtstoename niets met uw eten te maken hoeft te hebben ?

    De belangrijkste oorzaken van gewichtstoename :

    • 25% wordt door hyperinsulinemie veroorzaakt dat zich kenmerkt doordat u gewicht rond het middel vasthoudt

    • 10% door een koolhydraatverslaving, een stoornis waarbij u somber wordt als u koolhydraten probeert te verminderen

    • 5% door een onopgemerkte schildklier deficiëntie een stoornis waarbij u het vaak koud heeft en veel moe bent

    • 10% door een testosteron deficiëntie bij mannen die zich kenmerkt door een bierbuik en een verminderd libido

    • 5% door zaken als PMS, medicijngebruik, voedingstekorten, chronische stress en een verminderd verzadigingsgevoel.

    'SLIM - Slank worden – Slank blijven' geeft de auteur een duidelijke uitleg hoe u dit herkent en wat u er aan moet doen.

    Het boek ligt pas volgend jaar in de winkel, maar om u nu al een beetje een indruk te geven van waar het boek over gaat plaats Pillie Willie elke maand één pagina van de eerste twee hoofdstukken op het internet : cfr. : http://coradefluiter.nl/ -.


    Cfr. : http://www.coradefluiter.nl/inleiding.1.php

     

    Literatuur

    1. A neuropeptide Y Y5 antagonist selectively ameliorates body weight gain and associated parameters in diet-induced obese mice
      Ishihara A, Kanatani A, Mashiko S, Tanaka T, Hidaka M, Gomori A, Iwaasa H, Murai N, Egashira S, Murai T, Mitobe Y, Matsushita H, Okamoto O, Sato N, Jitsuoka M, Fukuroda T, Ohe T, Guan X, MacNeil DJ, Van der Ploeg LH, Nishikibe M, Ishii Y, Ihara M, Fukami T, Tsukuba Research Institute, Banyu Pharmaceutical Co., Ltd., 3 Okubo, Tsukuba 300-2611, Japan : akane_ishihara@merck.com - Proc Natl Acad Sci U S A. 2006 May 2;103(18):7154-8. Epub 2006 Apr 24 - PMID: 16636293
      Neuropeptide Y (NPY) is thought to have a major role in the physiological control of energy homeostasis.
      Among five NPY receptors described, the NPY Y5 receptor (Y5R) is a prime candidate to mediate some of the effects of NPY on energy homeostasis, although its role in physiologically relevant rodent obesity models remains poorly defined.
      We examined the effect of a potent and highly selective Y5R antagonist in rodent obesity and dietary models.
      The Y5R antagonist selectively ameliorated diet-induced obesity (DIO) in rodents by suppressing body weight gain and adiposity while improving the DIO-associated hyperinsulinemia.
      The compound did not affect the body weight of lean mice fed a regular diet or genetically obese leptin receptor-deficient mice or rats, despite similarly high brain Y5R receptor occupancy.
      The Y5R antagonist acts in a mechanism-based manner, as the compound did not affect DIO of Y5R-deficient mice.
      These results indicate that Y5R is involved in the regulation and development of DIO and suggest utility for Y5R antagonists in the treatment of obesity.
      Cfr. :
      http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16636293

    2. Analysis of the spectrum of depression
      Robert M. Miller - Serendip, 07-Jan-2002
      .../... Diagnosing major depressive episodes can be a challenge if other mental or physical disorders are present.
      However a general criterion has been developed : an individual is clinically depressed if he or she meets the following four points :
      A / Displays an abnormally depressed mood or exhibits an abnormal loss of all interest and pleasure, most of the day, almost everyday, for at least two weeks.
      B
      / For the same two week period, five of the following symptoms are present and represent a change from the patient's normal behavior :
      - significant weight loss when not dieting or weight gain (more than 5% of body weight in a month) or decrease in appetite. in children, failure to make expected weight gains
      - insomnia or hypersomnia
      - psychomotor agitation retardation which is noticeable to others, not merely subjective feelings of restlessness or being slowed down
      - fatigue or loss of energy
      - feelings of worthlessness, excessive or inappropriate guilt (which may be delusional)
      - diminished ability to think or concentrate or indecisiveness
      - recurrent thoughts of death (not just fear of dying, recurrent suicidal ideation without a specific plan, or suicide attempt or a specific plan for committing suicide).
      C
      / These symptoms must cause clinically significant distress or impairment in social, occupational or other important areas of functioning.
      D
      / The symptoms are not due to the direct physiological effects of a substance, general medical condition or normal bereavement .../...
      Cfr. :
      http://serendip.brynmawr.edu/bb/neuro/neuro98/202s98-paper3/Miller3.html

    3. Behandeling overgewicht
      © 2007 – pilliewillie.nl
      U zou toch heel raar staan te kijken als u bij uw huisarts binnen kwam en uw arts, nog voor u ging zitten, zei : "U krijgt van mij een antibioticumkuur".
      Toch is dat hetgeen wat de bekende diëten zoals Atkins, Montignac en South Beach al tientallen jaren doen.
      Ze geven u een dieetadvies zonder ook maar te letten op de oorzaak van uw overgewicht.
      Overgewicht is echter net als koorts een symptoom waaraan verschillende ziekten en stoornissen ten grondslag kunnen liggen.
      U moet daarom eerst weten om welke ziekte of stoornis het bij u gaat voor u met behandelen kan beginnen, anders is een dieet dweilen met de kraan open.
      Een vermageringsdieet heeft pas zin als de oorzaak van uw overgewicht behandeld is.
      En als u met dit dieet begint hoeft u niet sterk te zijn zoals u bij de Great Diets gewend bent, maar wordt u geleerd slimmer te zijn dan uw oergenen, die u dik willen houden .../...
      Cfr. :
      http://overgewicht.pilliewillie.nl/obesitas/behandeling.overgewicht.3.php

    4. Behandeling overgewicht – Chroom
      © 2007 – pilliewillie.nl

      Chroom tekort veroorzaakt insuline resistentie en daardoor overgewicht.
      Het Amerikaanse ministerie van landbouw rapporteert dat 90% van alle volwassenen volgens hun informatie een chroom tekort heeft.
      In Nederland zal de situatie waarschijnlijk niet veel beter zijn.
      Door dit chroom tekort ontstaat insuline resistentie en daardoor overgewicht.
      In 1997 werd tijdens de 57ste Annual Scientific Session van het Amerikaanse Diabetes Association de resultaten van een studie van vier maanden gepresenteerd.
      Hier kregen diabetes patiënten dagelijks 1000mcg chroom picolinaat toegediend.
      De conclusie van de wetenschappers was dat chroom picolinaat de werking van insuline aanzienlijk (40% beter dan de controle groep die geen chroom kreeg) verbeterd had.
      Chroom is goedkoop en veilig en kan daardoor zonder meer toegepast worden bij de behandeling van overgewicht alsgevolg van hyperinsulinemie (insuline resistentie) .../...
      Cfr :
      http://overgewicht.pilliewillie.nl/obesitas/chroom1.php

    5. Bijna de helft van Euopeanen kampt met overgewicht
      Wanda Bregman - Fitness.blog.nl, 26-04-2007

      Cfr. : http://fitness.blog.nl/algemeen/2007/04/26/bijna-de-helft-van-euopeanen-kampt-met-overgewicht

    6. Brain dependence - The debate over the addictive personality and gender implications
      MaryBeth Curtiss – Serendip, (last modified) 02-Mar-2004

      Some of the symptoms of alcohol consumption and drunkenness are less acceptable for women, such as uncontrolled behavior, lessened inhibitions and weight gain, while these are more acceptable for men.
      Cfr. :
      http://serendip.brynmawr.edu/bb/neuro/neuro04/web1/mcurtiss.html

    7. Centrum voor Preventieve Gezondheidszorg (CPG) DenBosch
      E-mail : info@cpgdenbosch.nl
      Cfr. :
      http://www.cpgdenbosch.nl/

    8. CVS/ME - Schildklier deficiëntie
      © 2007 – pilliewillie.nl
      Een groot aantal patiënten die op klinische gronden (gewichtstoename, vermoeidheid, lage lichaamstemperatuur, droge huid, brosse nagels, dun haar, obstipatie) door de huisarts werden gediagnosticeerd met schildklier deficiëntie (hypothyroidie) maar waarvan het laboratoriumonderzoek een negatief resultaat aan gaf bleken wel degelijk te herstellen door een schildklier hormoonbehandeling.
      Dit onderzoek suggereert dat een klinisch onderzoek wat betreft hypothyroidie betere resultaten oplevert dan een laboratorium onderzoek.
      Het is daarom voor een patiënt verstandig om een arts te zoeken die naar de klachten kijkt die horen bij schildklier deficientie en minder naar bloeduitslagen en referentiewaarden en op basis van deze klachten bereid is te behandelen .../...
      Cfr. :
      http://chronische-vermoeidheidssyndroom.pilliewillie.nl/cvs-me/hypothyroidie.cvs.me.1.php

    9. Dealing with clinical depression - A rough idea
      Nazia Ahmed – Serendip
      .../... Some drugs that stabilize neurotransmitters are tricyclic antidepressants (TCAs), monoamine oxidase inhibitors (MAOIs) and the newer selective serotonin reuptake inhibitors (SSRIs).
      Each acts on different chemical pathways of the human brain related to mood.
      The first two mentioned are older and have many associated side affects such as drowsiness, weight change, nausea and insomnia.
      All of which might have further affect a depressed individual.
      Thus, a new wave of drugs called Selective Serotonin Reuptake Inhibitors (SSRIs) have taken vogue and carry such house-hold names like Prozac, Paxil and Zoloft.
      They work by allowing the serotonin molecules released by your brain to stay in the space between your neurons longer so you receptor cells can absorb and use the serotonin longer and more efficiently.
      Interestingly enough both psychotherapy and drugs relieve depression in some cases, so the treatment does not clarify the causes.
      My guess is that psychological factors play a role in almost all depressions and physiological (chemical) factors are a significant causal factors in some depressions, especially the very severe cases but my guess is as good as an others .../...
      Cfr. : http://serendip.brynmawr.edu/bb/neuro/neuro01/web1/Ahmed.html

    10. Depression and antidepressants
      Alicia Ebbitt - Serendip, 07-Jan-2002
      .../... Clomipramine(Anafranil), a SSRI was the first medication used for obsessive-compulsive disorder.
      The tricyclic antidepressants include amitriptyline(Elavil) and desipramine(Norpramin).
      The most common side affects of these are dry mouth, drowsiness, weight gain, constipation, sweating, increased pulse and reduced blood pressure.
      Phenelzine(Nardil) is a commonly used monoamine oxidase inhibitor.
      The most common side effects of this drug are dry mouth, insomnia, increased heart rate, lowered blood pressure sedation and over stimulation. Fluoxetine(Prozac), sertraline(Zoloft) and paroxetine(Paxil) and the newest and most common antidepressants.
      They are most commonly used because they cause less severe side effects than the other antidepressants.
      The most common side effects of these drugs are decreased sexual interest and other sexual problems, nausea, sedation, dizziness, headache, nervousness, insomnia, diarrhea and dry mouth.
      Venlafaxine(Effexor) inhibits the uptake of norepinephrine, serotonin and dopamine.
      Its most common side effect are nausea, headache, sleepiness, dry mouth, insomnia and constipation.
      Although many of the above mentioned drugs are quite effective in relieving the symptoms of depression, in people suffering from Bi-polar Disorder, these drugs cause a constant state of mania and elation. Bupropion (Wellbutrin) is used in many patients with Bi-Polar Disorder to reduce the possibility of these constant states of mania.
      This most common side effects of this drugs are agitation, weight loss, dizziness and a decreased appetite.
      Cfr. : http://serendip.brynmawr.edu/bb/neuro/neuro98/202s98-paper3/Ebbitt3.html

    11. Depression at the synaptic level - SSRI's and their limitations
      Richard Cruz – Serendip, 01-17-2008
      Depression is a fairly common problem that affects as many as 1 out of 5 of us (about 1 in 10 for males and 1 in 4 for females) at some time in their lives.
      We all know what it is like to feel very sad, but real depression is an unshakable sadness that saps away your energy to want to do anything.
      Clinical depression has many different facets and affects not only someone's mood, but often also their ability to function normally.
      The DSM-IV defines a major depressive episode as depressed mood most of the day, nearly every day, markedly diminished interest or pleasure in all or almost all, activities most of the day, significant weight loss when not dieting or weight gain (e.g., a change of more than 5% of body weight in a month) or decrease or increase in appetite nearly every day, large changes in psychomotor agitation or retardation, fatigue or loss of energy, feelings of worthlessness or excessive or inappropriate guilt, diminished ability to think or concentrate or indecisiveness and recurrent thoughts of death (not just fear of dying), suicide (sometimes accompanied by attempt(s)).
      Cfr. :
      http://serendip.brynmawr.edu/exchange/node/1909

    12. Dik worden van anti-depressiva
      OpDieet.nl, 02-02-2007
      Voor de mensen die het nog niet gelezen hebben,hier opnieuw.
      Mijn topic was opeens verwijderd,weet niet waarom.
      Het enigste wat ik kan bedenken dat de bronnen die vermeld waren hier niet mogen,nou ja dan zonder die bronnen en moeten mensen ze maar googlen.
      Ik ken veel mensen die door anti-depressiva dik zijn geworden en door dieetiste en dokters niet serieus worden genomen,omdat men die mensen de schuld geven dat ze alleen maar dik worden van teveel eten.
      Er is ook een andere oorzaak die oorzaak wil ik hier graag vermelden.
      Zelf ben ik ook tientallen kilo's aangekomen door de anti-depressiva.
      Ja ik at te veel dat je in 6 maanden al 26 kilo aankom.
      Als je weet dat anti-depressiva met een hormoon loopt te klooien en dat dit waarschijnlijk de oorzaak ook is dat je zo dik wordt.
      Bij mij heeft een kh arm dieet geholpen en ben ik mijn anti-depressiva kilo's kwijt + nog 11 kilo.
      Maar zelfs in het begin hielp het niet.
      Als je op dieet bent en je bent er vanaf,dan nog kun je niet afvallen.
      Wees geduldig,als je van de anti-depressiva af bent, na een paar maanden,val je alsnog af.
      A.d = Anti-depressiva
      Cortisol=stresshormoon

      Anti Depressiva heeft wel degelijk bij SOMMIGE mensen te maken met de gewichtsproblemen.
      Sommige mensen produceren een teveel CORTISOL. Cortisol heeft invloed op je bloedsuikerspiegel.
      Als je bloedsuiker spiegel omhoog gaat,door een tehoog CORTISOL gehalte,gebeurt er dus dit.
      Insuline wordt geproduceerd door de Eilandjes van Langerhans die in de alvleesklier liggen.
      Als het suikergehalte in uw bloed stijgt, zet insuline een gedeelte van die glucose om in glycogeen, een zetmeel dat in de spieren en de lever wordt opgeslagen en dat direct als brandstof dienst kan doen.
      Als alle glycogeenreservoirs vol zitten en zich in het bloed meer glucose bevindt dan het lichaam op dat moment nodig heeft, zal insuline deze overmaat omzetten in vetweefsel, waarvan triglyceride de belangrijkste chemische component is.
      Dat is dus de reden dat je dik kan worden van anti-depressiva en anti-psychotica.
      Bij anti-psychotica vormt er zelfs een risico op diabetes type 2.
      Maar ik zal even een kleine uitleg geven over cortisol.
      Cortisol regelt onder andere het suiker niveau in je lichaam.
      Cortisol zet je lever aan om glycogeen in je lever om te zetten in glucose en af te geven aan het bloed.
      In combinatie met insuline gebruikt je lichaam dit systeem om je bloedsuiker normaal te houden.
      Cortisol regelt onder andere ook je lichaams temperatuur.
      Je lichaamstemperatuur kan alle kanten opschieten (van koorts tot onderkoeling) bij een laag cortisol niveau.
      Ook heeft cortisol onvloed op je bloeddruk (wel stukken minder dan natrium, maar wel een meetbare werking).
      Bij een te hoog cortisol gaat je bloedsuiker onder andere omhoog, er treed een verplaatsing op van vetten uit de ledematen naar de romp van het lichaam, calcium word aan de botten onttrokken, er worden spieren afgebroken en er treden verschillende mentale veranderingen op.
      Bij een te laag cortisol gehalte gaat je bloedsuiker omlaag, kan je lichaam je lichaamstemperatuur niet meer goed regelen, bloeddruk daalt dramatisch, je krijgt een bruine huid (ACTH zorgt hiervoor, dit is het signaalstofje dat ervoor zorgt dat cortisol gemaakt word, alleen bij langere periodes), spieren verliezen aan kracht, mentale veranderingen.
      Een veel te hoog cortisol gehalte is niet dodelijk zover ik weet, alhoewel de complicaties zeer ernstig kunnen zijn over tijd (afhankelijk van hoe hoog je cortisol is).
      Een laag cortisol gehalte daarentegen kan levensbedreigend zijn.
      Als je lichaam stopt met cortisol maken leef je maximaal 48 uur.
      Maar dat zijn extremen.
      Cortisol regelt ook zoiets subtiels als je dag en nachtritme.
      Tijdens je slaap is je cortisol waarde heel laag, maar ongeveer 2 uur voordat je wakker wordt gaat je cortisol spiegel flink omhoog om je voor te bereiden op de dag.
      Cortisol heeft een dikmakende werking.
      Ik denk dat meerdere mensen hier op het forum vast wel van het middel prednison gehoord hebben (krijgen bejaarden vrij vaak in geval van ziekte).
      Dit is ook een vorm van de lichaamseigen cortisol alleen eentje met een langere en sterkere werking.
      Mensen die prednison slikken voor langere periodes worden meestal ook zwaarder.
      Cortisol is vooral een mes met 2 kanten.
      Als je cortisol slikt krijg je op de eerste plaats al meer honger (stimuleerd honger gevoel) en op de 2de plaatst zorgt het ervoor dat vetten makkelijker opgeslagen worden in de romp van het lichaam.
      Als ik bijvoorbeeld mijn bewegingspatroon en mijn etenspatroon niet verander maar mijn cortisol verhoog die ik per dag slik kan ik makkelijk kilo's bijkomen.
      Dit is wel een effect dat je niet gelijk na een paar dagen merkt.
      Hiervoor heb je minimaal 1 week voor nodig om een effect te krijgen dat meetbaar is op de weegschaal, langer voordat het zichtbaar wordt.
      Ik kan een gok wagen waarom je precies dikker word van cortisol maar dit doe ik liever niet omdat ik nog geen artikelen ben tegengekomen waarin omschreven staat waarom je precies dikker kan worden en hoe het onderliggende proces werkt (zelfde als bij osteoporose).
      Gooi cortisol op menselijk bot en er gebeurt niets.
      Krijgt een mens teveel cortisol binnen kan hij botontkalking ontwikkelen.
      Ik weet dat het mogelijk is en in welke situaties het waarschijnlijk is dat het optreed maar hoe het werkt dat weet ik weer niet.
      Maar dit was even een intro die ik moest geven om het onderstaande een beetje duidelijker te maken...
      Ik heb wat gezocht op internet naar de combinatie tussen SSRI's en cortisol.
      Nu blijkt dat een SSRI wel degelijk invloed heeft op de cortisolwerking in je lichaam.
      Bij depressieve patienten is gebleken dat ze een verhoogd CRF, ACTH en Cortisol niveau hebben in hun lichaam.
      Dit waarschijnlijk omdat er een cortisol resistentie is in het het regulerend systeem of door de stress veroorzaakt door de depressie (of een andere oorzaak, misschien PTSS).
      Dit betekent : Normaal gesproken als er ACTH geproduceerd word krijgen de bijnieren de opdracht om cortisol te maken.
      Hoe meer cortisol in je bloed, des te minder ACTH en zullen je bijnieren steeds minder cortisol produceren.
      Daalt je cortisol word er meer ACTH geproduceert en start het proces opnieuw.
      Als je een cortisolresistentie hebt op de receptoren, maakt je lichaam meer ACTH aan dan nodig (ook bij stress) en dus zullen je bijnieren langer cortisol maken en meer dan nodig.
      SSRI's schenen volgens een onderzoek de gevoeligheid van de receptor te normaliseren en dus ook de waardes in je bloed (dit was 1 artikel die ik tegenkwam en in het geval waar de serotines zich normaliseren door de SSRI's).
      Verdere artikelen spreken erover dat een SSRI zelf de cortisol waardes beinvloeden.
      En wel doordat je lichaam een reactie geeft door meer cortisol en adrenaline te maken door de verhoogde serotine waardes.
      In zo'n geval kan de SSRI de cortisolresistentie juist veroorzaken.
      Bron : mag ik niet vermelden dus doe ik het maar zonder.
      Je zult dus even moeten googlen op cortisol + anti-depressiva.
      Helaas zijn er alleen maar engelse site te vinden hierover.
      Cfr. :
      http://www.opdieetforum.net/forum/topics/850.jsp

    13. Eet gezond, begin bij jezelf
      Romano Sandee – ISBN : 978-9-0812-5561-5
      Met het boek 'Eet Gezond, Begin Bij Jezelf' kun je in gemakkelijke stappen zelfstandig je eigen dieet samenstellen en hiermee je eetpatroon verbeteren.
      Dit is een boek waar u niets wordt voorgekauwd, maar waar u zelf de touwtjes in handen houdt.
      U begint in dit boek met wat algemene informatie over overgewicht.
      Aan het einde van het boek weet u waarom u eet, waarom voeding gezond is en hoe u deze gezonde voeding moet toepassen in een dagelijks menu.
      Daarnaast kunt u met deze cursus aan de slag met uw sport.
      Wat voor sport is geschikt voor u ?
      U krijgt kant-en-klare trimschema's om uw conditie op te leren bouwen.
      Wat wilt u nog meer ?
      Cfr. :
      -
      http://boeken.gewichtsconsulent.info/productssimple.html
      -
      http://www.lulu.com/content/1362680

    14. Effectieve leefstijlprogramma's voor mensen met een chronische ziekte
      BAG-Nieuws, Jaargang 2, nummer 6, november 2006
      Thuiszorg Het Friese Land, Thuiszorg Zuidwest Friesland en Thuiszorg De Friese Wouden gaan samenwerken met Bureau voor Arbeid en Gezondheid (BAG – cfr. :
      http://www.bagned.nl/home/ -).
      De organisaties gaan de komende drie jaar gezamenlijk preventieve bewegingsprogramma's opzetten en uitvoeren voor de snel groeiende groep van mensen met een chronische ziekte.
      Met als doel de kwaliteit van leven te vergroten en verergering van het ziektebeeld te voorkomen.
      Cfr. :
      http://www.bagned.nl/uploads/media/BAG_Nieuws__nummer_6.pdf

    15. Fibromyalgie - Inleiding voor artsen, patienten en arbeidskundigen
      A.F. Haarlemmer - Reed business - 1ste druk – ISBN10 : 9035216296 | ISBN13 : 9789035216297
      Recensie van M.A.M. Bomhof - Biblion, 25-03-2006 :
      Fibromyalgie is een aandoening waarbij wijdverspreide spierpijn, -stijfheid en vermoeidheid opreden.
      Ook zijn er vaak klachten over gestoorde slaap, hoofd- en buikpijn en abnormale huidprikkeling.
      Er zijn overlappingen met klachtenbeelden als het chronische vermoeidheids- (ME) en het whiplashsyndroom.
      Bij onderzoek zijn er geen objectieve afwijkingen bij de patiënten te vinden en het bestaan van deze ziektebeelden is daarom omstreden.
      Dit boek is een bewerking van een doctoraalscriptie van Dr. Soerjanto, die als revalidatiearts verbonden was aan het Leids academisch ziekenhuis en zich heeft opgeworpen als pleitbezorger voor patiënten met dit symptomencomplex.
      In dit boek wordt eerst een overzicht gegeven van achtergronden en recente ontwikkelingen; daarna beschrijven patiënten hun ervaringen.
      Dan volgt de beschrijving van de Ergoswerksimulator waarmee mogelijk objectiever gemeten kan worden waartoe de patiënt nog in staat is, gevolgd door de resultaten bij een onderzoek daarmee bij 48 patiënten.
      Een overzichtelijk boek waarbij vooral het eerste hoofdstuk een goed overzicht van dit intrigirende ziektebeeld geeft.
      Geschikt voor medici; voor patiënten vrij moeilijk door de medische terminologie.
      Cfr. :
      http://www.nl.bol.com/is-bin/INTERSHOP.enfinity/eCS/Store/nl/-/EUR/BOL_DisplayProductInformation-Start?BOL_OWNER_ID=666776379&Section=BOOK&iref=precp

    16. Fight fat after forty
      Pamela Peeke - Viking Adult (April 24, 2000) – ISBN-10 : 0670889199 / ISBN-13 : 978-0670889198
      Review by Joan Price - If you're a woman over 40, you are undergoing physical and emotional changes, declining metabolism, fat deposits at your waistline, decreased energy, mood swings, food cravings... do we need to continue this list ?
      Now pile on chronic, long-term stress (which the author terms toxic stress), which hits women between 40 and 60 and leads to self-destructive eating behavior.
      "Uncontrolled or toxic stress keeps the refueling appetite on, thus inducing stress eating and weight gain," Peeke explains.
      The stress triggers are constant, so the body never gets to turn off the stress response.
      The weight gained from this chronic, toxic stress - toxic weight - settles inside the abdomen and is associated with heart disease, diabetes and cancer.
      Peeke explains the association between stress and fat gain and describes the stress/eating cycle ("the itch you can't scratch").
      Then she teaches tools for "regrouping" : formulating and following a contingency plan of nutrition, exercise and self-care.
      Next are suggestions for a nutritional plan tied to stressful times of the day and an explanation of food needs after age 40.
      In the final chapters, Peeke nudges us to exercise to relieve stress, reduce body fat and benefit overall health.
      Peeke is a highly regarded scientist and clinician who studies the link between stress and fat at the National Institutes of Health. She's also Assistant Clinical Professor of Medicine at the University of Maryland School of Medicine and works with Vice President Gore as the Medical Director of the National Race for the Cure for Breast Cancer.
      Cfr. :
      http://www.amazon.com/Fight-After-Forty-Pamela-Peeke/dp/0670889199

    17. Focus op vet - Hoe de hersenen hun greep op het gewicht verliezen
      Elmar Veerman – Noorderlicht, 26-04-2005 – Bron : 'Neurobiology of obesity' by Annette Markus - Nature Neuroscience, 26 april 2005 – cfr. : http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15856060
      De westerse wereld wordt geteisterd door een epidemie van overgewicht en dat heeft vele duizenden wetenschappers aan het werk gezet.
      Ze zijn druk bezig te ontdekken welke knoppen in ons hoofd eetgedrag en vetopslag sturen.
      Nature Neuroscience zet de huidige kennis op een rij.
      Cfr. :
      http://noorderlicht.vpro.nl/artikelen/22150864/

    18. Het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM)
      Het RIVM is het onderzoeksinstituut van de overheid op het gebied van volksgezondheid en milieu.
      Het verricht niet alleen zelf onderzoek, maar verzamelt ook wereldwijd kennis en past die kennis toe.
      Het brengt jaarlijks een groot aantal rapporten en adviezen uit.
      Bij het RIVM, dat gevestigd is in Bilthoven, werken ongeveer 1550 mensen.
      Het onderzoek en de adviestaak van het RIVM hebben betrekking op :
      - de ontwikkeling van de volksgezondheid en de gezondheidszorg
      - de effecten van voeding en andere consumentenproducten op de gezondheid
      - milieu- en natuurvraagstukken
      - voorbereidingen, maatregelen en nazorg die nodig zijn bij calamiteiten en rampen.
      Opdrachtgevers
      Het RIVM voert met name onderzoek uit voor de ministeries van 
      VWSVROM en LNV, inspecties en internationale organisaties zoals de Europese Unie en de Verenigde Naties.
      Cfr. :
      http://www.rivm.nl/

    19. How to deal with stress productively
      Sarah Naimzadeh – Serendip, (last modified) 07-Jan-2002
      .../... One professor at the University of Maryland School of Medicine in Baltimore wrote that stress is not only bad for mental health, but may also lead to weight gain .../...
      The article about stress and weight gain brings up an interesting aspect of stress management : exercise.
      Another excellent way to keep, or put, stress in check is to exercise.
      A regular fitness routine of thirty to forty-five minutes per day three to four times per week “will strengthen your heart and lungs. These two vital organs - especially the heart - bear the brunt of the body's physiological stress response, constantly being called upon to 'fight or flee' from job, school, family, financial, relationship and every other kind of stressor we confront daily."
      Other benefits include a change in metabolism and an ability to sleep better at night.
      To aid this the BMC fitness center is currently open from 6:30am to 9pm Monday through Friday of no charge to students.
      Along with this fitness regimen, a balanced diet is also crucial.
      Most of us are very familiar with the food pyramid, but it is worth another look now that we have to fend for ourselves in the dining hall.
      The USDA recommends six to eleven servings of pasta, cereal and rice, three to five servings of vegetables, two to four servings of fruit, two to three servings of dairy products, two to three servings of meat, fish and bans and occasional use of fats, oils and sweets.
      All of these items are available daily in all of the Bryn Mawr College and Haverford College dining halls .../...
      Cfr. :
      http://serendip.brynmawr.edu/biology/b103/f00/web3/naimzadeh3.html

    20. Hunger and eating
      Takako Hara, California State University, Northridge (spring 1997)
      Cfr. :
      http://www.csun.edu/~vcpsy00h/students/hunger.htm

    21. Hunger and eating disorders
      C. George Boeree (2003)
      Cfr. :
      http://webspace.ship.edu/cgboer/genpsyhunger.html

     

    Lees verder Deel V

     

    14-04-2008 om 19:50 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dik worden en medicijngebruik - Deel V
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
















    Dik worden en medicijngebruik

    Deel V


    1. Hunger and obesity - Are we really hungry ?
      Shu-Zhen Kuang - Serendip, (last modified) 25-Apr-2005
      My mother always said that being overweight is a blessing because only the rich can afford to be fat.
      Having lived most of her life in a rural countryside in China, my mother never thought there could be other reasons why people are overweight.
      America is the richest country in the world and obesity has become a major health concern.
      A person is considered obese if their body weight is 20% over the normal weight (1).
      With obesity on the rise, the health problems that come along with being overweight are major concern in most American households.
      Being obese carries with it the predisposition to get diabetes, heart disease and many other serious illnesses (2).
      Our bodies have biological mechanisms that tell us when we are hungry and when we are full.
      Do obese people have a defect in their biological mechanisms that control their weight or are other issues, such as lifestyle and psychology, affecting their weight ?
      From a biological prospective, our body must have a way of telling us when we need to eat to ensure survival.
      People are usually aware of their hunger when their stomach starts making noises.
      These noises are stomach contractions, but this sign is not the most important indication of hunger (2).
      The feeling of hunger comes from the hypothalamus, which is responsible for maintaining our body weight by telling us to consume more or less calories in order to have a properly functioning body (4).
      The mechanism starts when blood glucose levels are low.
      Then the liver, which changes food into glucose, sends a signal to the lateral hypothalamus.
      In order to increase the blood glucose levels, the lateral hypothalamus activates the behavior that each individual has for finding and consuming food (2).
      Low levels of leptin, a hormone released by fat cells, when detected by the hypothalamus, have also been showed to generate the feeling of hunger (4).
      The hypothalamus controls the sensation of hunger, but it also plays a role in the amount of food consumed.
      Satiety is when we feel full, and as a result, we stop eating.
      When food begins to move from the stomach to the intestines, certain hormones are released from the stomach that signals the ventromedial hypothalamus to stop consumption (1), (5).
      Leptin is also released from fat cells in response to increased levels in caloric storage (4).
      Each individual has a similar mechanism that controls his or her body weight, but some people are predisposed to be obese.
      Forty to seventy % of body mass can be associated with genetics (2).
      An example of genetic predisposition is indicated in studies that show adopted children's weight being similar to their biological parents' weight instead of their adoptive parents (5).
      A case where genetics severely affects hunger is in the rare genetic disorder called Prader-Willi Syndrome.
      Because the hypothalamus functions abnormally, people with this syndrome are constantly hungry and can never be satisfied no matter how much is consumed.
      Unless parents set up a controlled diet early on in the child's life, obesity will be one of the results of this syndrome (6).
      Another biological aspect that relates to hunger is the set point hypothesis.
      This is the idea that the weight of every individual is determined and maintained by their hypothalamus.
      As a result, when a person tries to lose weight, the hypothalamus resists these changes.
      When people are on a diet, their leptin levels decrease and in turn cause the hypothalamus to trigger the feeling of being hungry.
      In other words, this continual cycle is the downfall of many people who attempt dieting.
      In addition, the set point for obese people may be higher than for healthy individuals.
      Studies have found that satiety point, which is determined by the hypothalamus, is higher in obese individuals compared to average weight individuals (5).
      Therefore, the biological mechanisms that maintain a certain weight may be different for obese individuals compared to healthy individuals.
      Although genetics plays an important role in regulating our weight, a large portion of our body mass is determined by the daily choices we make.
      The time, amount and type of food we consume are selected by us.
      For some people, it is the lack of willpower that leads to the path of obesity.
      Although the extra snack eaten every day may not seem to contribute to the overall weight gain, the extra calories from this snack gets converted to fat and build up overtime (3).
      Since most people who tried dieting have failed, many physicians have resorted to treating the side effects of obesity such as diabetes instead of a cause of the diabetes which is obesity (2).
      Because not enough emphasis has been placed on diet and exercise, there is an increasing trend toward obesity.
      One national study states that 65% of American adults are overweight compared to 56% in 1994 (3).
      This study shows that genetics is not to blame for all cases of obesity.
      Part of the increase can be associated with our inability stay with the regimen of diet and exercise.
      The way our culture chooses to deal with this problem is not working since the continuation of fad diets still persists along with obesity.
      For others, unhealthy eating habits are developed from upbringing and culture.
      In America, advertisers spend a great deal money promoting unhealthy foods to children and adults.
      This temptation is hard to resist for many who have grown accustomed to eating these foods.
      However, other parts of the world are also experiencing the same obesity trend as America (2).
      Perhaps, the spreading of Western culture is influencing the diets of other cultures as well.
      There is more than just the biological explanation of hunger.
      Physical hunger and psychological hunger are very different things.
      Some people have developed the habit of eating during a certain time of the day ever since they were children.
      The time of day can be a component that triggers the feeling of hunger for many people.
      For others, the smell of certain foods could instantaneously make the person feel hungry even though they may have just consumed a meal not long ago.
      As most people have experienced, these sudden urges are not satisfied until the certain type of food is consumed.
      Many people also use food as a way to suppress an emotional problem in order to avoid dealing with the actual problem (5).
      These people find that by eating food, their emotional problems become temporarily solved.
      High fat and sweet foods have been found to give off a pleasurable sensation through the brain after consumption (7).
      These external stimuli provide other ways to signal the hypothalamus to make us feel hungry even though the signals are not physiological.
      There has been much debate about whether biology or other aspects play a greater role in obesity.
      Genetics is only one of the many factors that are involved in determining a person weight.
      Subconsciously, most people know that living a healthy lifestyle through diet and exercise is the best way to avoid obesity whether you are genetically predisposed or not.
      However, our culture is providing conflicting messages about weight control.
      The food and snack industry continually promotes fattening foods while it promotes diet foods at the same time (2).
      Among scientists, there is still a difference of opinion on whether genetics or self-control affects a person's weight more (3).
      Because none of these viewpoints can provide a definitive answer to the current obesity trend, it is possible that the combination of genetics and self-control determines a person's weight.
      Regardless of these issues, the dramatic increase of obesity among populations is a warning sign that we are leading unhealthy lives.
      A more comprehensive understanding of all the issues surrounding obesity will hopefully lead to healthier lives.
      References
      - Weight Loss - What is obesity ?
      Cynthia Dennison Haines, MD - October 01, 2005 - Reviewed by the Department of Nutrition Therapy at The Cleveland Clinic - ©2005-2008 WebMD
      Cfr. :
      http://www.webmd.com/diet/what-is-obesity
      - Hunger and Eating Disorders
      C. George Boeree (2003)
      Cfr. :
      http://webspace.ship.edu/cgboer/genpsyhunger.html
      - The Great Weight Debate
      Jeanie L. Davis - WebMD Medical News, Feb. 5, 2003
      Cfr. :
      http://www.webmd.com/diet/news/20030206/great-weight-debate
      - Hypothalamic Neuropeptides - Responding to Caloric Challenges
      ©2007 T.A. Houpt, last updated May 22, 2007
      Cfr. :
      http://www.magnet.neuro.fsu.edu/Research/Hypo1.html
      - Hunger and Eating
      Takako Hara, California State University, Northridge (spring 1997)
      Cfr. :
      http://www.csun.edu/~vcpsy00h/students/hunger.htm
      - Prader-Willi Syndrome
      Cfr. :
      http://www.pwsausa.org/
      - Why do we eat what we eat - Biology of food choice
      Eufic, 07/2004
      Cfr. :
      http://www.eufic.org/article/en/health-lifestyle/food-choice/artid/biology-of-food-choice/
      Cfr. :
      http://serendip.brynmawr.edu/bb/neuro/neuro05/web2/skuang.html

    2. Hypothalamic neuropeptides - Responding to caloric challenges
      ©2007 T.A. Houpt, last updated May 22, 2007
      Cfr. :
      http://www.magnet.neuro.fsu.edu/Research/Hypo1.html

    3. Ik ben te dik, maar ik eet goed…
      Nicolas Rousseau, diëtist-voedingsdeskundige – 13-04-2004 - © 2000/2007 e-gezondheid.be
      Uit een recente opiniepeiling blijkt dat 73% van de Belgen vindt correct en evenwichtig te eten, terwijl 43% de normen overschrijdt.
      Vier Belgen op tien hebben overgewicht dat schadelijk is voor hun gezondheid (d.w.z. ze hebben een BMI van meer dan 25), maar slechts twee Belgen op tien zijn zich echt bewust van het feit dat ze teveel eten.
      Dat zijn de voornaamste resultaten uit het onderzoek dat het Nationaal Instituut voor Landbouwkundig Onderzoek (Institut National de Recherche Agronomique (INRA)) voerde in opdracht van het Forum Obesitas, de overkoepelende vereniging van alle organisaties in België tegen obesitas .../...
      Bijna één Belg op twee associeert medicijnen die worden voorgeschreven om gewicht te verliezen met amfetamines, die in ons land nochtans al 2,5 jaar verboden zijn.
      De twee bestaande medicijnen (orlistat en sibutramine) zijn dus totaal onbekend, terwijl ze op lange termijn goede resultaten opleveren voor personen met een hoge BMI of met een aantal risicofactoren (diabetes, tabaksgebruik…) .../...
      Cfr. :
      http://www.e-gezondheid.be/nl/tijdschrift_gezondheid/sante_voeding_afslanking/ben_te_dik_maar_eet_goed-12126-901-art.htm

    4. Kinderen en overgewicht
      Gezonderworden.nl
      Obesitas bij kinderen gaat de komende jaren enorm toenemen.
      De verwachting is dat in 2010 ruim 26 miljoen kinderen in de Europese Unie last hebben van (ernstig) overgewicht.
      Op deze site vindt u een overzicht van actuele nieuwsberichten over kinderen en overgewicht.
      Cfr. :
      -
      http://www.gezonderworden.nl/overgewicht-kinderen-2005.html
      -
      http://www.gezonderworden.nl/overgewicht-kinderen-2006.html
      -
      http://www.gezonderworden.nl/overgewicht-kinderen-2007.html
      -
      http://www.gezonderworden.nl/overgewicht-kinderen.html

    5. Kinderen en overgewicht - Een gratis boek in de strijd tegen overgewicht bij kinderen
      Remy Hirasing en Monique Gouwerok – Bron : Startpagina BV, 2007-03-09
      Vandaag verschijnt het boek Kinderen en overgewicht, een actieplan voor ouders.
      De auteurs Remy Hirasing en Monique Gouwerok overhandigen in Den Haag een eerste exemplaar aan Paul Rosenmöller, voorzitter van het Convenant Overgewicht.
      Het boek 'Kinderen en overgewicht' biedt ouders een praktisch actieplan om hun kind te helpen een gezond gewicht te krijgen en te behouden.
      Cfr. :
      http://startpagina.paginablog.nl/startpagina/tags/overgewicht

    6. Lichaamsgewicht – Samengevat
      Leent-Loenen HMJA van (RIVM), Visscher TLS (Vumc) – In : 'Volksgezondheid Toekomst - Verkenning', Nationaal Kompas Volksgezondheid. Bilthoven : RIVM : http://www.nationaalkompas.nl - Gezondheidsdeterminanten Persoonsgebonden Lichaamsgewicht, 4 juli 2007 - Nationaal Kompas Volksgezondheid, versie 3.12, 13 december 2007
      Cfr. :
      http://www.rivm.nl/vtv/object_document/o1251n18950.html

    7. Male menopause - Fact or fiction ?
      Enor Wagner – Serendip, (last modified) 21-Nov-2003
      Male menopause is a lot more fun than female menopause.
      With female menopause you gain weight and get hot flashes.
      Male menopause - you get to date young girls and drive motorcycles.
      Cfr. :
      http://serendip.brynmawr.edu/biology/b103/f03/web2/ewagner.html

    8. Minder zin in vet - Hersenblokkade houdt muizen slank
      Elmar Veerman – Noorderlicht, 25-04-2006 - Bron : 'A neuropeptide Y Y5 antagonist selectively ameliorates body weight gain and associated parameters in diet-induced obese mice' - Proc Natl Acad Sci U S A. 2006 May 2;103(18) - cfr. : http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16636293
      Muizen die zich naar hartelust mogen volproppen met vet voedsel, veranderen in dikke diabeten.
      Behalve als er een schakelaar in hun brein is geblokkeerd, laten Japanse farmacologen zien.
      De beestjes gaan dan minder eten, zodat ze slanker en gezonder blijven.
      Cfr. :
      http://noorderlicht.vpro.nl/artikelen/28074162/

    9. Neurobiology of obesity
      Annette Markus - Nat Neurosci. 2005 May;8(5):551 - PMID: 15856060
      Cfr. :
      http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15856060

    10. Orthomoleculaire geneeskunde
      Orthomoleculaire geneeskunde, ook wel orthomoleculaire therapie is een alternatieve geneeswijze.
      Het centrale idee van de
      orthomoleculaire geneeskunde is dat er verschil gemaakt kan worden tussen lichaamseigen stoffen, die het lichaam ondersteunen en het lichaamseigen natuurlijke genezingsproces stimuleren enerzijds en lichaamsvreemde stoffen, die afweerreacties van het lichaam zouden oproepen, anderzijds.
      Orthomoleculaire artsen en therapeuten streven naar zogenoemde "
      optimale
      " concentraties voedingsstoffen in het lichaam, die men probeert te bereiken met doseringen die soms ver boven de aanbevolen dagelijkse hoeveelheden uitkomen.
      Cfr. :
      http://nl.wikipedia.org/wiki/Orthomoleculaire_geneeskunde
      Cfr. ook :
      http://www.natuurlijk-welzijn.org/artikel/Orthomo171.html

    11. Orthonutrition
      Gonny de Vetten, orthomoleculair therapeut - Praktijk voor orthomoleculaire geneeskunde
      Orthonutrition werkt volgens de principes uit de Orthomoleculaire geneeskunde – cfr. :
      http://www.pilliewillie.nl/therapeuten/gonnydevetten.html -&- http://www.orthos-instituut.be/?q=orthogeneeskunde -.
      Voedingsadvies heeft een centrale plaats in de behandeling.
      Waar nodig wordt een behandeling aangevuld met supplementen.
      Door een goede samenwerking met reguliere artsen en laboratoria bestrijken we een zeer breed werkterrein .../...
      Cfr. :
      http://www.pilliewillie.nl/therapeuten/gonnydevetten.html

    12. Ouderdomssuikerziekte en overgewicht - Diabetes mellitus type 2
      SchoolTV – Eigenwijzer, de digitale wezgwijzer voor scholieren
      Overgewicht is meer dan 'dat het in de weg zit'.
      Het verhoogt de kans op allerlei ziektes en mensen met overgewicht leven korter.
      Een aantal jaren geleden kwam ouderdomssuikerziekte voornamelijk voor bij mensen van 40 jaar en ouder.
      Nu komt het steeds vaker al bij jongeren met overgewicht voor.
      Wat gebeurt er eigenlijk in een te zwaar lichaam ?
      Cfr. :
      http://www.schooltv.nl/eigenwijzer/infoblok.jsp?infoblok=571507

    13. Overgewicht
      - Monique van Loon :
      http://www.moniquesbodycare.nl/overgewicht.html
      - Schoolbieb.nl. : http://www.schoolbieb.nl/voortgezet_onderwijs_doelgroep/1_44_2_vmbo__40_onderwijs
      niveau_41_/lichamelijke_opvoeding/sport_en_gezondheid_dr/overgewicht_dr

    14. Preventie gericht op lichaamsgewicht
      Volksgezondheid Toekomst Verkenning, Nationaal Kompas Volksgezondheid. Bilthoven : RIVM : http://www.nationaalkompas.nl - versie 3.12, 13 december 2007
      Cfr. :
      http://www.rivm.nl/vtv/object_class/kom_prevlichaamsgewicht.html

    15. Preventie van overgewicht
      Brancherapporten VWS. Den Haag : http://www.brancherapporten.minvws.nl/object_class/br_branches.html - versie 2.1, 18 mei 2005
      Overgewicht is het gevolg van een positieve energiebalans.
      Dat wil zeggen dat iemand meer energie opneemt via de voeding dan hij verbruikt voor onder andere lichamelijke activiteit.
      Belangrijke gevolgen van ernstig overgewicht (obesitas) voor de volksgezondheid zijn diabetes mellitus type 2, een verhoogd risico op een verhoogde bloeddruk en cholesterol, hart- en vaatziekten, psychosociale problemen, kanker en aandoeningen aan het bewegingsapparaat (artrose) en de ademhalingsorganen.
      Omdat kinderen met overgewicht een verhoogde kans hebben om ook op latere leeftijd (ernstig) overgewicht te hebben is preventie van gewichtsstijging bij kinderen en jongvolwassenen van belang voor de preventie van obesitas.
      Dit geldt temeer omdat steeds vaker diabetes mellitus type 2 bij kinderen wordt gesignaleerd.
      Daarom is overgewicht ook gekozen als één van de speerpunten van het Volksgezondheidsbeleid voor de komende jaren (
      VWS, 2003s).
      In dit kader is er in januari 2005 een convenant 'Overgewicht' getekend door de ministeries van VWS en OCW met diverse organisaties en het bedrijfsleven (
      CBL, FNLI, KHN, MKB-Nederland, NOC*NSF, Veneca, VNO-NCW en ZN).
      De leidraad van het convenant is preventie van overgewicht door o.a. de gezonde keuze voor eten en bewegen gemakkelijker en aantrekkelijker te maken en meer samenhang in de diverse activiteiten van de partijen te krijgen.
      Cfr. :
      http://www.brancherapporten.minvws.nl/object_class/br_prevovergewicht.html

    16. Seasonal affective disorder
      Clare Lindner – Serendip, (last modified) 07-Jan-2002
      .../... Seasonal Affective Disorder or (SAD) refers to mood changes that include the symptoms : depression, hypersomnia, hyperphagia (increase of food consumption and/or appetite) and weight gain .../...
      Cfr. :
      http://serendip.brynmawr.edu/biology/b103/f00/web3/lindner3.html
      Cfr. also :
      http://www.mentalhealth.com/book/p40-sad.html

    17. Seasonal Affective Disorder - A Clear Link Between the Outside and the Inside of the Brain
      Julia Johnson – Serendip, (last modified) 07-Jan-2002
      Cfr. :
      http://serendip.brynmawr.edu/bb/neuro/neuro98/202s98-paper3/Johnson3.html

    18. Stress is bad, but one expert says it's also fattening
      Christy Feig - CNN.com, October 30, 2000 - © 2001 Cable News Network
      WASHINGTON (CNN) -- Not only is stress bad for your psychological health, new research points out stress could do a number on your waistline, too.
      A diet book that's out now suggests that chronic, unrelenting stress can lead to dangerous weight gain, at least in some middle-aged men and women.
      Pamela Peeke, author of "Fight Fat After Forty" – cfr. :
      http://www.amazon.com/Fight-After-Forty-Pamela-Peeke/dp/0670889199 - and an assistant clinical professor at the University of Maryland School of Medicine in Baltimore, said that when people are exposed to a stressful situation -- the brain sends out a stress hormone.
      That hormone, in turn, triggers a chain reaction that causes certain cells to retain more fat.
      "There are special receptors on the fat cells deep inside the abdomen which are specifically intended to hook up with stress hormone -- and stress hormone stimulates them to accept fat," said Peeke, a former senior scientist at the National Institutes of Health.
      She said the human body has a predisposition to store up fat for when it engages the "fight or flight" defense mechanism, where a speeding heart can flood muscles with blood for on-the-spot strength.
      That worked fine for our ancestors, Peeke said, but the brain can't tell the difference between survival stress and chronic, daily stress.
      Thus, stressed-out folks are storing more fat than people who approach their day relaxed or in a better state of mind, according to her book.
      But relaxation techniques may not be enough, Peeke said, since the best way to block stress hormones is through beta endorphin -- produced during exercise.
      "Weightlifting on a routine basis -- meaning twice a week vigorously for 30-40 minutes -- for both men and women is really the key," Peeke said.
      Healthful eating also helps, she said. Try to limit protein intake to lean sources of protein and avoid starches, especially after 5 p.m.
      The exact role of stress in weight gain has yet to be proven, experts said, but understanding the sources of stress is key to finding relief.
      Another important factor in weight gain is genetics.
      Dr. Esther Sternberg, author of "The Balance Within" – cfr. :
      http://www.amazon.com/Balance-Within-Science-Connecting-Emotions/dp/0716734796 -), said the perception of whether something is stressful or not could also have a lot do with whether people getting a hold of their stress level.
      Sternberg recommends people "figure out ways that you -- in your own situation -- could turn bad stress into good stress."
      Cfr. :
      http://archives.cnn.com/2000/HEALTH/diet.fitness/10/30/stress.fat/

    19. Succesvolle behandeling van fibromyalgie
      Leven zonder beperking, 02-01-2006 - Bron : Telegraaf
      Chronische pijn, stijfheid van de spieren, extreme vermoeidheid, gespannenheid en hoofdpijn die lijkt op migraine; ofwel fibromyalgie, een reumatische spieraandoening.
      Maar liefst 700.000 vrouwen in ons land lijden aan deze ziekte.
      Voor de meeste patiënten begint na de diagnose het probleem echter pas echt.
      Volgens veel artsen bestaat de aandoening namelijk n iet en zit fibromyalgie tussen de oren.
      Toch hebben deze mensen dagelijks ondragelijke pijn en slapen ze slecht waardoor ze chronisch moe zijn.
      Hoe dat kan ?
      Artsen weten het ook niet en halen als antwoord de schouders op.
      Neem maar wat extra paracetamol, is vaak het advies.
      Ook voor familie, vrienden en collega’s van de patiënt is het moeilijk te accepteren dat de naaste fibromyalgie heeft : er is immers niets te zien.
      Omdat de aandoening niet erkend is en omdat niemand echt weet wat het is en waar het vandaan komt, is er ook geen medicijn of therapie die de patient van de pijn afhelpt.
      Althans niet in het reguliere circuit.
      Acupuncturist Ed Talens heeft zich in deze aandoening verdiept en een behandeling ontwikkeld die wonderwel aanslaat.
      Het is een soort van acupunctuur maar dan met hete naalden”, zo legt hij uit.
      De pijnlijke spierbalanspunten worden met een gloeiend hete naald even aangeprikt.
      De behandeling is volgens de patiënten erg pijnlijk, maar werkt wel.
      Voor het eerst in jaren kan ik zonder hulp mijn bed uit komen”, zegt de 51-jarige Jannie Graaf.
      Afgelopen zomer heeft zij de hetenaaldentherapie ondergaan.
      Voor die tijd was ik echt een wrak. Vooral bij weersveranderingen verging ik van de pijn. Als het ging regenen, voelde ik dat meteen aan mijn spieren. Ik kon niet meer op of om. Daarnaast was ik altijd moe en humeurig. Nu, na de behandeling, ben ik energiek. Ik kan zelfs weer sporten zonder pijn.
      Talens ging naar China om de techniek te leren.
      Daar wordt deze behandeling toegepast bij verschillende soorten reuma. Het staat daar ook gewoon in de geneeskunde boeken beschreven”, zegt hij.
      Terug in Nederland is hij de eerste en tot nu toe enige alternatieve genezer die deze techniek toepast.
      Ik zou graag zien dat meerdere behandelaars dit gaan leren.
      Reumatologen en huisartsen in de omgeving van Amersfoort weten van de behandeling van Talens.
      Ze verwijzen patiënten officieus zelfs door naar zijn praktijk.
      Er is volgens reumatologen eerst wetenschappelijk onderzoek nodig om aan te tonen dat het echt werkt. Ze staan er zelfs open voor om het te doen. Maar een dergelijke studie kost 200.000 euro en de overheid heeft vanaf 1 januari 2006 alle subsidies buiten de reguliere onderzoeken stopgezet”, zo legt de acupuncturist uit.
      Volgens Talens zijn de fibromyalgiepatiënten binnen drie behandelingen van de pijn af en kunnen ze weer normaal functioneren.
      De behandeling inclusief voorgesprek en nacontrole kost 750 euro.
      Veel verzekeraars vergoeden deze behandeling.
      Wel adviseert hij iedereen goed naar de nieuwe verzekeringsvoorwaarden te kijken : „Niet alle verzekeraars vergoeden de alternatieve therapieën 100 procent.
      Door de uit China afkomstige behandeling nemen mensen die jarenlang niet konden werken, weer deel aan het arbeidsproces en staan patiënten die niet eens meer wisten wat bewegen was, nu weer op de ski’s.
      Het is toch geweldig dat ik deze mensen met mijn behandeling hun leven terug kan geven.
      De hetenaaldentherapie wordt altijd samen met een stofwisselingsbehandeling gegeven.
      Ik ben ervan overtuigd dat een belangrijke oorzaak van deze ziekte in ons huidige eetpatroon ligt. Iedereen krijgt dan ook een lijst met ’verboden’ etenswaren mee. Centraal daarin staat suiker. Suiker maakt alles kapot”, zo meent Talens.
      Cfr. :
      http://www.handicap.info/viewnews.asp?ac=view&nws_id=1003605
      Cfr. ook :
      http://www.praktijk-ed-talens.nl/fibromyalgie/index.html

    20. The balance within - The science connecting health and emotions
      Esther M. Sternberg M.D. - W.H. Freeman & Company; 1 edition (May 2000) – ISBN-10 : 0716734796 / ISBN -13: 978-0716734796
      Review from Publishers Weekly - © 2000 Reed Business Information, Inc. - The immune system was long believed to be autonomous--unconnected to the brain; Sternberg, a neuroscientist at the National Institute of Mental Health, focuses here on research done over the last few decades that disproves this belief.
      She methodically details the history of this science--describing, for example, the Nobel prize-winning work of three French scientists who, in 1958, discovered the "interleukins" (molecules that signal between cells), which led to further investigations into how immune cells communicate with the brain and discussing the seminal but controversial work of Hans Selye, who in the 1950s explored the body's response to stress.
      Although Sternberg leavens her account with anecdotes and historical snapshots of early medical treatment, her litany of scientific experiments (mostly performed on rats) into the body-mind connection may overwhelm readers without any scientific background.
      Of greater interest are her reflections on the implications of this research for maintaining health and treating disease.
      According to Sternberg, physical and psychological stresses - such as prolonged lack of sleep, divorce or social isolation - can make people sick by adversely affecting their immune and hormonal responses.
      Conversely, a strong belief in healing rituals and prayer may help make them well (via the placebo effect).
      All in all, Sternberg is optimistic about the idea of bridging disciplines to develop new treatments for disease. B&w illustrations. BOMC selection; author tour.
      Cfr. :
      http://www.amazon.com/Balance-Within-Science-Connecting-Emotions/dp/0716734796

    21. The great weight debate
      Jeanie L. Davis - WebMD Medical News, Feb. 5, 2003
      Cfr. :
      http://www.webmd.com/diet/news/20030206/great-weight-debate

    22. Traditional versus atypical antipsychotics
      Rachel Freeland – Serendip, (last modified) 21-Apr-2006
      .../... There are two categories of antipsychotics, traditional antipsychotics and atypical antipsychotics.
      Traditional antipsychotics were first developed in the 1950's and were used to treat psychosis, particularly schizophrenia.
      They are especially good at reducing the positive symptoms, but do not reduce the negative symptoms.
      Traditional antipsychotics are broken into two classifications : low-potency and high-potency.
      Common side effects of traditional antipsychotics include : dry mouth, tremors, weight gain, muscle tremors and stiffness.
      In addition, traditional antipsychotics yield extrapyramidal side effects.
      These side effects include : motor disturbances, parkinsonian effects, akathesia, dystonia, akinesia, tardive dyskinesia and neuroleptic malignant syndrome.
      Some of these side effects have been described to be worse than the actual symptoms of schizophrenia.
      The first atypical antipsychotic, Clozapine was discovered in the 1950's, but was not introduced clinically until the 1970's.
      However, it quickly fell out of popularity due to drug induced agranulocytosis (loss of white blood cells that fight infection).
      During the 1990's olanzapine, risperidone and quetiapine were introduced into the market.
      Atypical antipsychotics treat both the positive and negative symptoms of schizophrenia.
      Side effects of atypical antipsychotics include : agranulocytosis, weight gain and some extrapyramidal side effects.
      Atypical antipsychotics are considered to be the first line of treatment for schizophrenia and are gradually replacing traditional antipsychotics .../...
      Cfr. :
      http://serendip.brynmawr.edu/bb/neuro/neuro06/web2/rfreeland.html

    23. Veertien procent Vlaamse jongeren heeft overgewicht
      Gezonderworden.nl, 13-11-2007
      Veertien procent van de Vlaamse jongeren tussen de 9 en 10 jaar hebben last van overgewicht, twee procent heeft zelfs obesitas.
      Dat blijkt uit een onderzoek onder meer dan 1000 kinderen van Vlaamse basisscholen door de K.U.Leuven.
      Cfr. :
      http://www.gezonderworden.nl/2007/11/veertien-procent-vlaamse-jongeren-heeft.html

    24. Vetarme producten maken dik
      Afvallen-weblog.nl, 10-12-2006 - Bron : Cornell University Food and Brand Lab
      .../... “De meeste mensen realiseren zich niet dat vetarme producten niet hetzelfde zijn als calorie-arme producten”, zegt Wansink van Cornell.
      Vaak wordt het vet in vetarme producten vervangen door suiker.
      Vetarme snacks bevatten gemiddeld maar 11 procent minder calorieën dan de normale varianten, maar de meeste mensen denken dat deze producten 40 procent minder calorieën bevatten .../... kijk eerst goed naar het aantal calorieën op de verpakking en vergelijk het met de normale versie .../...
      Cfr. :
      http://www.afvallen-weblog.nl/item/20http://www.afvallen-weblog.nl/item/20

    25. Volksgezondheid Toekomst Verkenning
      Nationaal Kompas Volksgezondheid – Bilthoven : RIVM :
      http://www.nationaalkompas.nl - versie 3.12, 13 december 2007
      Hier kunt u antwoord vinden op allerlei vragen over de volksgezondheid in Nederland.
      Het Kompas biedt informatie over gezondheid, ziekte, risicofactoren, zorg en preventie.
      De website is vooral bedoeld voor de professionele gebruiker, maar biedt ook informatie die voor een breder publiek interessant kan zijn.
      Cfr. :
      http://www.rivm.nl/vtv/root/o6.html

    26. Wat is overgewicht en wat is ondergewicht ?
      Leent-Loenen HMJA van (RIVM) – In : 'Volksgezondheid Toekomst Verkenning' - Nationaal Kompas Volksgezondheid. Bilthoven : RIVM : http://www.nationaalkompas.nl - Gezondheidsdeterminanten Persoonsgebonden Lichaamsgewicht, 7 november 2007 - Nationaal Kompas Volksgezondheid, versie 3.12, 13 december 2007
      Cfr. :
      http://www.rivm.nl/vtv/object_document/o6419n18950.html

    27. Wat zijn de mogelijke gezondheidsgevolgen van een ongezond voedingspatroon ?
      Ocké MC (RIVM), Hulshof KFAM (TNO Kwaliteit van Leven), Löwik MRH (TNO Kwaliteit van Leven) – In : 'Volksgezondheid Toekomst Verkenning' - Nationaal Kompas Volksgezondheid. Bilthoven : RIVM : http://www.nationaalkompas.nl - Gezondheidsdeterminanten Leefstijl Voeding, 23 september 2005 - Nationaal Kompas Volksgezondheid, versie 3.12, 13 december 2007
      Cfr. :
      http://www.rivm.nl/vtv/object_document/o1450n19088.html

    28. Wat zijn de mogelijke gezondheidsgevolgen van overgewicht en ondergewicht ?
      Visscher TLS (VUmc), Schoemaker C (RIVM) – In : 'Volksgezondheid Toekomst Verkenning' - Nationaal Kompas Volksgezondheid. Bilthoven : RIVM : http://www.nationaalkompas.nl - Gezondheidsdeterminanten Persoonsgebonden Lichaamsgewicht, 5 juli 2007 – Lichaamsgewicht, de determinant, gezondheidsgevolgen en oorzaken - Nationaal Kompas Volksgezondheid, versie 3.12, 13 december 2007 - © RIVM, Bilthoven
      Cfr. :
      http://www.rivm.nl/vtv/object_document/o1252n18950.html

    29. Wat zijn de mogelijke oorzaken van overgewicht en ondergewicht ?
      Visscher TLS (VUmc), Schoemaker C (RIVM) – In : 'Volksgezondheid Toekomst Verkenning' - Nationaal Kompas Volksgezondheid. Bilthoven : RIVM : http://www.nationaalkompas.nl - Gezondheidsdeterminanten Persoonsgebonden Lichaamsgewicht, 5 juli 2007 - Nationaal Kompas Volksgezondheid, versie 3.12, 13 december 2007
      Cfr. :
      http://www.rivm.nl/vtv/object_document/o1257n18950.html

    30. Weight loss - Health risks associated with obesity
      Marc C. Levesque, MD, PhD, Cholesterol Management Health Center – WebMD, February 01, 2007 - Reviewed by the Department of Nutrition Therapy at The Cleveland Clinic
      The health problems associated with obesity are numerous.
      Obesity is not just a cosmetic problem.
      It's a health hazard.
      Someone who is 40% overweight is twice as likely to die prematurely as is an average-weight person.
      This is because obesity has been linked to several serious medical conditions, including :
      - heart disease and stroke
      - high blood pressure
      - diabetes
      - cancer
      - gallbladder disease and gallstones
      - osteoarthritis
      - gout
      - breathing problems, such as sleep apnea (when a person stops breathing for a short time during sleep) and asthma.
      Doctors generally agree that the more obese a person is the more likely he or she is to have health problems.
      People who are 20% or more overweight can gain significant health benefits from losing weight.
      Many obesity experts believe that people who are less than 20% above their healthy weight should still try to lose weight if they have any of the following risk factors :
      -
      Family history of certain chronic diseases
      People with close relatives who have had heart disease or diabetes are more likely to develop these problems if they are obese.
      -
      Pre-existing medical conditions
      High blood pressure, high cholesterol levels or high blood sugar levels are all warning signs of some obesity-associated diseases.
      - "Apple" shape
      People whose weight is concentrated around their stomachs may be at greater risk of developing heart disease, diabetes or cancer than people of the same weight who are "pear-shaped" (they carry their weight in their hips and buttocks).
      Fortunately, even a modest weight loss of 10 to 20 pounds can bring significant health improvements, such as lowering one's blood pressure and cholesterol levels.
      How Is Obesity Linked to Heart Disease and Stroke ?
      Heart disease and stroke are the leading causes of death and disability for people in the U.S.
      Overweight people are twice as likely to have high blood pressure, a major risk factor for heart disease and stroke, than people who are not overweight.
      Very high blood levels of cholesterol can also lead to heart disease and often are linked to being overweight.
      Being overweight also contributes to angina (chest pain caused by decreased oxygen to the heart) and sudden death from heart disease or stroke without any signs or symptoms.
      The good news is that losing a small amount of weight can reduce your chances of developing heart disease or a stroke.
      Reducing your weight by 10% can decrease your chance of developing heart disease.
      How Is Obesity Linked to Diabetes ?
      Type 2 diabetes reduces your body's ability to control blood sugar.
      It is a major cause of early death, heart disease, stroke and blindness.
      Overweight people are more than twice as likely to develop type 2 diabetes compared to normal weight people.
      You can reduce your risk of developing type 2 diabetes by losing weight and exercising more.
      If you have type 2 diabetes, losing weight and becoming more physically active can help control your blood sugar levels.
      Increasing your physical activity may also allow you to reduce the amount of diabetes medication you need.
      How Is Obesity and Cancer Linked ?
      Several types of cancer are associated with being overweight.
      In women, these include cancer of the uterus, gallbladder, cervix, ovary, breast and colon.
      Overweight men are at higher risk for developing colorectal cancer and prostate cancer.
      For some types of cancer, such as colon or breast, it is not clear whether the increased risk is due to the extra weight or to a high-fat, high-calorie diet.
      How Is Obesity Related to Gallbladder Disease ?
      Gallbladder disease and gallstones are more common if you are overweight.
      Your risk of disease increases as your weight increases.
      It is not clear how being overweight may cause gallbladder disease.
      Ironically, weight loss itself, particularly rapid weight loss or loss of a large amount of weight, can actually increase your chances of developing gallstones.
      Modest, slow weight loss of about 1 pound a week is less likely to cause gallstones.
      How Does Obesity Cause Osteoarthritis ?
      Osteoarthritis is a common joint condition that most often affects the knee, hip and lower back joints.
      Carrying extra pounds places extra pressure on these joints and wear away the cartilage (tissue that cushions the joints) that normally protects them.
      Weight loss can decrease stress on the knees, hips and lower back and may improve the symptoms of osteoarthritis.
      How Is Obesity Linked to Gout ?
      Gout is a disease that affects the joints that is caused by high levels of a substance called uric acid in the blood.
      The large amount of uric acid can form into solid or crystal-like masses that deposit in the joints.
      Gout is more common in overweight people and the risk of developing the disorder increases with higher body weights.
      Over the short term, certain dietary changes may lead to an attack of gout in people who have high levels of uric acid or who have had gout before.
      If you have a history of gout, check with your doctor before trying to lose weight.
      How Is Obesity Linked to Sleep Apnea ?
      Sleep apnea is a serious breathing condition that is associated with being overweight.
      Sleep apnea can cause a person to snore heavily and to stop breathing for short periods during sleep.
      Sleep apnea may cause daytime sleepiness and even heart failure.
      The risk for sleep apnea increases as body weight increases.
      Weight loss usually improves sleep apnea.
      Cfr. :
      http://www.webmd.com/cholesterol-management/obesity-health-risks

    31. Weight loss - What is obesity ?
      Cynthia Dennison Haines, MD - October 01, 2005 - Reviewed by the Department of Nutrition Therapy at The Cleveland Clinic - ©2005-2008 WebMD
      Cfr. :
      http://www.webmd.com/diet/what-is-obesity

    32. Weight Loss and Body Mass Index (BMI)
      Reviewed by Jonathan L Gelfand, MD, The Department of Nutrition Therapy at The Cleveland Clinic, November 18, 2007 - ©2005-2007 WebMD, Inc.
      The BMI is one way to determine whether or not an adult is overweight.
      BMI assesses height and weight; muscle mass is not a part of the equation.
      BMI is calculated by dividing a person's weight (in kilograms) by his or her height (in meters, squared). BMI can also be calculated by multiplying weight (in pounds) by 705, then dividing by height (in inches) twice.
      Cfr. :
      http://men.webmd.com/weight-loss-bmi

    33. Welke factoren beïnvloeden de kans op eetstoornissen ?
      Son G van (Centrum Eetstoornissen Ursula), Furth EF van (Centrum Eetstoornissen Ursula), Schoemaker C (RIVM) – In : 'Volksgezondheid Toekomst Verkenning', Nationaal Kompas Volksgezondheid. Bilthoven : RIVM : http://www.nationaalkompas.nl - Gezondheid en ziekte Ziekten en aandoeningen Psychische stoornissen Eetstoornissen, 24 september 2007 - Nationaal Kompas Volksgezondheid, versie 3.12, 13 december 2007
      Diverse factoren spelen een rol
      De determinanten van eetstoornissen zijn vooralsnog onbekend.
      Wel is duidelijk dat eetstoornissen het gevolg zijn van een combinatie van meerdere factoren.
      Zo zijn er factoren die in aanleg al aanwezig zijn (genetische achtergrond en persoonlijkheid).
      Verder kunnen er ongunstige omgevingsfactoren zijn, zoals sociale, culturele en familiale factoren (bijvoorbeeld een goede vriendin met anorexia nervosa), seksueel misbruik, in een groep verkeren waarin uiterlijk en gewicht zeer belangrijk zijn of meer algemeen het wonen in een westers land, in de puberteit zijn etc.
      Tenslotte zijn er factoren die ervoor zorgen dat de stoornis blijft voortbestaan (bijvoorbeeld biologische veranderingen in het lichaam).
      Tabel 1. - Veelgenoemde risicofactoren voor eetstoornissen (
      Szmukler et al., 1986) :
      - depressie en/of verslavingen in gezin
      - depressie in de voorgeschiedenis
      - dieet houden in voorgeschiedenis
      - gezinscultuur met overmatige aandacht aan voedsel, gewicht of figuur
      - gezinsleden met een eetstoornis of overgewicht
      - grote mate van onvrede met het eigen lichaam
      - lage zelfwaardering, faalangst
      - overgewicht of ondergewicht in de voorgeschiedenis
      - persoonlijkheidskenmerken: overmatig inschikkelijk, introvert, competitief, perfectionistisch, impulsief
      - seksueel misbruik
      Veel van de in tabel 1 genoemde risicofactoren voor eetstoornissen zijn niet specifiek voor het ontstaan van eetstoornissen.
      De meeste factoren verhogen ook de kans op andere psychische aandoeningen zoals depressie en angststoornissen (
      Jacobi et al., 2004).
      Meer onderzoek nodig naar specifieke risicofactoren
      Het onderzoek naar risicofactoren voor eetstoornissen staat nog in de kinderschoenen.
      De verwachting is dat de komende tijd veel meer onderzoek zal worden verricht naar specifieke risicofactoren voor de diverse eetstoornissen.
      Dit geldt ook voor genetisch onderzoek dat de laatste jaren steeds belangrijker wordt (
      Bulik et al., 2007; Op ’t Landt-Slof et al., 2005).
      Indien meer inzicht in de risicofactoren en de instandhoudende factoren ontstaat, zal het in de toekomst mogelijk zijn om een risicoprofiel samen te stellen op grond waarvan ‘gevoelige individuen’ kunnen worden geïdentificeerd.
      Dit biedt mogelijkheden voor (primaire en secundaire) preventie, maar geeft ook aanknopingspunten voor de verbetering van de behandeling.
      Cfr. :
      http://www.rivm.nl/vtv/object_document/o3271n17540.html

    34. Why do we eat what we eat - Biology of food choice
      Eufic, 07/2004
      Cfr. :
      http://www.eufic.org/article/en/health-lifestyle/food-choice/artid/biology-of-food-choice/

     

    14-04-2008 om 19:49 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (2)


    Blog als favoriet !

    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Foto

    Raadpleeg steeds je arts !
    Inhoud blog
  • Tijd om afscheid te nemen...
  • Fibromyalgie in het kort
  • Leden ME/CVS Vereniging unaniem tegen CBO-voorstel
  • Blood donation, XMRV & chronic fatigue syndrome
  • Illness duration and coping style in chronic fatigue syndrome
  • Review confirms PTSD in Gulf vets - Panel finds many reports of multisymptom illnesses
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel I
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel II
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel III
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel IV
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel V
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel VI
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel VII
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel VIII
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel IX
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel X
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel XI
  • When do symptoms become a disease ?
  • Burnout
  • Gepest ? - Zet de juiste stappen
  • Voldoet jouw werkplek aan de ARBO-normen ?
  • Chiropractie - Vrijspraak voor Simon Singh in smaadzaak
  • ME/CVS ? - Werk mee aan onderzoek naar tegemoetkoming chronisch zieken !
  • Magical Medicine - How to make a disease disappear
  • A new hypothesis of chronic fatigue syndrome - Co-conditioning theory
  • A light in the darkness - Good news ahead for XMRV ?
  • Zomertijd - Help je biologische klok
  • Beter van de bedrijfsarts
  • De invloed van economisering op het werk van artsen
  • Chronisch Vermoeidheidssyndroom (IOCOB)
  • Gezond brein, gezonde darmen
  • A retrospective review of the sleep characteristics in patients with chronic fatigue syndrome and fibromyalgia
  • Opdracht voor het volgende kabinet : afschaffing van het UWV
  • Test maakt validering pijn bij ME/CVS patienten mogelijk
  • Surprise discovery that HIV retrovirus hides in bone marrow offers new hope for eradication
  • A doctor's roadmap for dealing with the problems of ME/CFS
  • De Terug Plezant Club
  • Het retrovirus XMRV - Waar of niet waar ?
  • Being homebound with chronic fatigue syndrome - A multidimensional comparison with outpatients
  • Oplaaiende symptomen ME patient verraden ontstekingsreactie
  • UWV : 'ME/CVS is ziekte in zin van arbeidsongeschiktheid'
  • Een succesverhaal met Vistide in de strijd tegen ME/CVS - Een verhaal over herstel
  • Depressie
  • Hoe stressvol is je leven ?
  • Making the diagnosis of CFS/ME in primary care - A qualitative study
  • A new system of evaluating fibromyalgia and chronic fatigue
  • Nijmeegs onderzoek haalt CVS-doorbraak onderuit
  • Psychotherapie bij depressie overschat
  • Secrets of novel retrovirus unfolding
  • XMRV : 'missing link' bij ME/CVS ?
  • Reeves, hoofd van CDC CVS onderzoeksprogramma, gaat weg
  • Constant agony of an ME sufferer
  • Canon van de geneeskunde in Nederland
  • Dr. Frank dieet
  • Defeatism is undermining evidence that chronic fatigue syndrome can be treated
  • Cellular and molecular mechanisms of interaction between the neuroendocrine and immune systems under chronic fatigue syndrome in experiment
  • Zo zorg je voor weerstand - Houd je lichaam in optimale conditie
  • Fibromyalgie Vlaanderen Nederland - Dr. Bauer
  • Bussemaker komt terug op erkenning CVS
  • Postexertional malaise in women with chronic fatigue syndrome - Laboratioriumonderzoek bevestigt inspanningsintolerantie bij ME/CVS
  • Ze vertelden stervende dochter dat ze een leugenaar was - Interview met ME moeder Criona Wilson
  • Bijwerkingen antidepressiva erger dan gedacht
  • Bereken je BMI
  • Host range and cellular tropism of the human exogenous gammaretrovirus XMRV
  • The Brain Boosting B-12 - Hydroxocobalamin
  • Vertaling Canadese criteria ME/CVS
  • Slapeloosheid & osteopathie
  • Het Advies- en meldpunt ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid
  • Association between serum ferritin [stored iron] level and fibromyalgia syndrome
  • Dr. Mikovits XMRV Seminar (videos)
  • Zorgen voor een ander (2010) - Antwoorden op veelgestelde vragen
  • Herwin je veerkracht - Omgaan met chronische vermoeidheid en pijn
  • Je eten bepaalt je slaap
  • Dierenleed
  • ME/CVS erkend als chronische ziekte
  • Understanding fibromyalgia pain
  • Hyperalgesia in chronic fatigue syndrome
  • Wegwijzer psychische problemen
  • Positieve psychologie
  • Fietsen in de sneeuw...
  • Tips tegen de koude
  • Failure to detect the novel retrovirus XMRV in chronic fatigue syndrome
  • Nieuwe behandeling VermoeidheidCentrum zeer effectief
  • Een Zalig Kerstfeest en een gezond en voorspoedig 2010 !
  • Taming stressful thoughts
  • Burn-out - Werken tot je erbij neervalt - Deel I
  • Burn-out - Werken tot je erbij neervalt - Deel II
  • Canadese kriteria voor kinderen ook geschikt om onderscheid te maken tussen "milde" en "ernstige" gevallen
  • Stop met piekeren
  • Gedumpt, wat nu ? - Deel I
  • Gedumpt, wat nu ? - Deel II
  • Making a Difference in ME/CFS (Chronic Fatigue Syndrome) and FM
  • Psychotherapie - Van theorie tot praktijk
  • Fibromyalgie, waardevolle dagbesteding en werk - Deel I
  • Fibromyalgie, waardevolle dagbesteding en werk - Deel II
  • Fibromyalgie
  • Europees instrument spoort fibromyalgie op
  • Gezinsgeluk heeft positieve invloed op werk
  • Cognitieve gedragstherapie bij depressie
  • Nooit meer hetzelfde...
  • Rugklachten en RSI beroepsziekten nummer 1
  • SOS ! Hulp voor ouders
  • Dr. Nancy Klimas opens new Chronic Fatigue Center
  • The dramatic story of microbiologist Elaine DeFreitas' discovery
  • Fibromyalgie - Genezing is mogelijk - Gratis boek !
  • Verdedig je tegen wintervirussen
  • 7 geheimen die vrouwen verzwijgen
  • Eén op de twee Belgen krijgt ooit last van reuma
  • Wie langdurig ziek wordt heeft nood aan informatie
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel I
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel II
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel III
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel IV
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel V
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel VI
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel VII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel VIII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel IX
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel X
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XI
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XIII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XIV
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XV
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XVI
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XVII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XVIII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XIX
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XX
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXI
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXIII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXIV
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXV
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXVI
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXVII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXVIII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXIX
  • Doe een wens... - Make a wish...
  • 7 geheimen die mannen verzwijgen
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXX
  • Fibromyalgie - Genezing is mogelijk - GRATIS !
  • Af en toe een geheim is juist gezond
  • FM/CVS en verzekeringen - Info voor thesis
  • Mogelijke doorbraak MS-behandeling
  • Wees een winterdepressie voor
  • Vitamine B12-tekort - Een mogelijke oorzaak van Chronische vermoeidheid ? - Deel I
  • Vitamine B12-tekort - Een mogelijke oorzaak van Chronische vermoeidheid ? - Deel II
  • The Guaifenesin Story
  • A virus linked to chronic fatigue syndrome - Dr. Nancy Klimas interviews
  • Don't wait for a cure to appear
  • Gezonde chocoladeletters van Sinterklaas
  • Oorzaken van puisten
  • Sporten beter dan pauzeren bij RSI
  • Alles voor het goeie doel !!
  • Gewoon gelukkig zijn...
  • Chronic Fatigue Syndrome - La bête noire of the Belgian Health Care System
  • Persoonlijkheidstests
  • Vaccinatie risicogroepen H1N1
  • Geopereerd Prof. Johann Bauer - Een update (Greta)
  • Weersfactoren oorzaak van hoofdpijn
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part I
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part II
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part III
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part IV
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part V
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part VI
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part VII
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part VIII
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part IX
  • Challenges to conventional thinking about mind and body
  • What is CFS and what is ME ?
  • CVS-Referentiecentra - Opheffing en sluiting
  • Heb ik voldoende ontspanning ?
  • 7 tips tegen een overactieve blaas
  • Wallen en kringen onder de ogen
  • Recovered CFS/ME Patient Goes to Washington, D.C.
  • Chronische vermoeidheid zit niet tussen de oren
  • Dr. Bauer heeft mijn leven gered
  • Has your marriage been damaged by fibromyalgia or chronic fatigue syndrome ?
  • Vijf grootste bedreigingen gezondheid
  • Onbegrepen lage rugpijn beter te behandelen
  • Je beste antistresstip
  • Sufferers of chronic fatigue see life as a balancing act
  • Te hard gewerkt...
  • Prof. Dr. Johann Brauer op mijn blog
  • Geopereerd Prof. Johann Bauer
  • Is de griepprik gevaarlijk ?
  • Griep en verkoudheid - Deel I
  • Griep en verkoudheid - Deel II
  • Support the 500 Professionals of the IACFS/ME
  • Slanker met je hartritme
  • Enzym veroorzaakt gevolgen slaaptekort
  • Now we can get down to business
  • XMRV and chronic fatigue syndrome
  • Verslaving is een behandelbare hersenziekte
  • Kopstukken filosofie - Oktober 2009
  • Gek op je werk
  • Fikse schadevergoeding om antidepressivum
  • ME/CFS patients have retrovirus (XMRV) on YouTube

    Foto

    Archief per week
  • 12/04-18/04 2010
  • 05/04-11/04 2010
  • 29/03-04/04 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 08/02-14/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 25/01-31/01 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 04/01-10/01 2010
  • 28/12-03/01 2010
  • 21/12-27/12 2009
  • 14/12-20/12 2009
  • 07/12-13/12 2009
  • 30/11-06/12 2009
  • 23/11-29/11 2009
  • 16/11-22/11 2009
  • 09/11-15/11 2009
  • 02/11-08/11 2009
  • 19/10-25/10 2009
  • 12/10-18/10 2009
  • 05/10-11/10 2009
  • 28/09-04/10 2009
  • 21/09-27/09 2009
  • 14/09-20/09 2009
  • 07/09-13/09 2009
  • 31/08-06/09 2009
  • 10/08-16/08 2009
  • 27/07-02/08 2009
  • 20/07-26/07 2009
  • 06/07-12/07 2009
  • 22/06-28/06 2009
  • 15/06-21/06 2009
  • 08/06-14/06 2009
  • 01/06-07/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 18/05-24/05 2009
  • 11/05-17/05 2009
  • 04/05-10/05 2009
  • 27/04-03/05 2009
  • 20/04-26/04 2009
  • 13/04-19/04 2009
  • 30/03-05/04 2009
  • 23/03-29/03 2009
  • 16/03-22/03 2009
  • 09/03-15/03 2009
  • 02/03-08/03 2009
  • 23/02-01/03 2009
  • 16/02-22/02 2009
  • 09/02-15/02 2009
  • 02/02-08/02 2009
  • 26/01-01/02 2009
  • 19/01-25/01 2009
  • 12/01-18/01 2009
  • 05/01-11/01 2009
  • 22/12-28/12 2008
  • 15/12-21/12 2008
  • 08/12-14/12 2008
  • 01/12-07/12 2008
  • 24/11-30/11 2008
  • 17/11-23/11 2008
  • 10/11-16/11 2008
  • 03/11-09/11 2008
  • 27/10-02/11 2008
  • 20/10-26/10 2008
  • 13/10-19/10 2008
  • 06/10-12/10 2008
  • 29/09-05/10 2008
  • 22/09-28/09 2008
  • 15/09-21/09 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 01/09-07/09 2008
  • 25/08-31/08 2008
  • 18/08-24/08 2008
  • 11/08-17/08 2008
  • 04/08-10/08 2008
  • 28/07-03/08 2008
  • 21/07-27/07 2008
  • 14/07-20/07 2008
  • 30/06-06/07 2008
  • 23/06-29/06 2008
  • 16/06-22/06 2008
  • 09/06-15/06 2008
  • 02/06-08/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 19/05-25/05 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 05/05-11/05 2008
  • 28/04-04/05 2008
  • 21/04-27/04 2008
  • 14/04-20/04 2008
  • 07/04-13/04 2008
  • 31/03-06/04 2008
  • 24/03-30/03 2008
  • 17/03-23/03 2008
  • 10/03-16/03 2008
  • 03/03-09/03 2008
  • 25/02-02/03 2008
  • 18/02-24/02 2008
  • 11/02-17/02 2008
  • 04/02-10/02 2008
  • 28/01-03/02 2008
  • 21/01-27/01 2008
  • 14/01-20/01 2008
  • 07/01-13/01 2008
  • 31/12-06/01 2008
  • 24/12-30/12 2007
  • 17/12-23/12 2007
  • 10/12-16/12 2007
  • 03/12-09/12 2007
  • 26/11-02/12 2007
  • 19/11-25/11 2007
  • 12/11-18/11 2007
  • 05/11-11/11 2007
  • 29/10-04/11 2007
  • 22/10-28/10 2007
  • 15/10-21/10 2007
  • 08/10-14/10 2007
  • 01/10-07/10 2007
  • 24/09-30/09 2007
  • 17/09-23/09 2007
  • 10/09-16/09 2007
  • 03/09-09/09 2007
  • 27/08-02/09 2007
  • 20/08-26/08 2007
  • 13/08-19/08 2007
  • 06/08-12/08 2007
  • 30/07-05/08 2007
  • 23/07-29/07 2007
  • 16/07-22/07 2007
  • 09/07-15/07 2007
  • 18/06-24/06 2007
  • 11/06-17/06 2007
  • 04/06-10/06 2007
  • 28/05-03/06 2007
  • 21/05-27/05 2007
  • 14/05-20/05 2007
  • 07/05-13/05 2007
  • 30/04-06/05 2007
  • 23/04-29/04 2007
  • 16/04-22/04 2007
  • 09/04-15/04 2007
  • 02/04-08/04 2007
  • 26/03-01/04 2007
  • 19/03-25/03 2007
  • 12/03-18/03 2007
  • 05/03-11/03 2007
  • 26/02-04/03 2007
  • 19/02-25/02 2007
  • 12/02-18/02 2007
  • 05/02-11/02 2007
  • 29/01-04/02 2007
  • 22/01-28/01 2007
  • 15/01-21/01 2007
  • 08/01-14/01 2007
  • 18/12-24/12 2006
  • 11/12-17/12 2006
  • 04/12-10/12 2006
  • 27/11-03/12 2006
  • 20/11-26/11 2006
  • 13/11-19/11 2006
  • 06/11-12/11 2006
  • 30/10-05/11 2006
  • 23/10-29/10 2006
  • 16/10-22/10 2006
  • 09/10-15/10 2006
  • 02/10-08/10 2006
  • 25/09-01/10 2006
  • 18/09-24/09 2006
  • 11/09-17/09 2006
  • 04/09-10/09 2006
  • 28/08-03/09 2006
  • 07/08-13/08 2006
  • 31/07-06/08 2006
  • 24/07-30/07 2006
  • 03/07-09/07 2006
  • 26/06-02/07 2006
  • 19/06-25/06 2006
  • 12/06-18/06 2006
  • 29/05-04/06 2006
  • 22/05-28/05 2006
  • 15/05-21/05 2006
  • 08/05-14/05 2006
  • 01/05-07/05 2006
  • 24/04-30/04 2006
  • 17/04-23/04 2006
  • 10/04-16/04 2006
  • 27/03-02/04 2006
  • 20/03-26/03 2006
  • 13/03-19/03 2006
  • 06/03-12/03 2006
  • 27/02-05/03 2006
  • 20/02-26/02 2006
  • 13/02-19/02 2006
  • 06/02-12/02 2006
  • 30/01-05/02 2006
  • 23/01-29/01 2006
  • 16/01-22/01 2006
  • 09/01-15/01 2006
  • 26/12-01/01 2006
  • 19/12-25/12 2005
  • 12/12-18/12 2005
  • 05/12-11/12 2005
  • 28/11-04/12 2005
  • 21/11-27/11 2005
  • 14/11-20/11 2005
  • 07/11-13/11 2005
  • 24/10-30/10 2005
  • 17/10-23/10 2005
  • 10/10-16/10 2005
  • 03/10-09/10 2005
  • 26/09-02/10 2005
  • 19/09-25/09 2005
  • 12/09-18/09 2005
  • 05/09-11/09 2005
  • 29/08-04/09 2005
  • 22/08-28/08 2005
  • 15/08-21/08 2005
  • 08/08-14/08 2005
  • 01/08-07/08 2005
  • 25/07-31/07 2005
  • 04/07-10/07 2005
  • 27/06-03/07 2005
  • 20/06-26/06 2005
  • 13/06-19/06 2005
  • 06/06-12/06 2005
  • 30/05-05/06 2005
  • 23/05-29/05 2005
  • 16/05-22/05 2005
  • 09/05-15/05 2005
  • 02/05-08/05 2005
  • 25/04-01/05 2005
  • 18/04-24/04 2005
  • 11/04-17/04 2005
  • 29/11-05/12 1999
  • 29/12-04/01 1970

    Foto

  • 12/04-18/04 2010
  • 05/04-11/04 2010
  • 29/03-04/04 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 08/02-14/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 25/01-31/01 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 04/01-10/01 2010
  • 28/12-03/01 2010
  • 21/12-27/12 2009
  • 14/12-20/12 2009
  • 07/12-13/12 2009
  • 30/11-06/12 2009
  • 23/11-29/11 2009
  • 16/11-22/11 2009
  • 09/11-15/11 2009
  • 02/11-08/11 2009
  • 19/10-25/10 2009
  • 12/10-18/10 2009
  • 05/10-11/10 2009
  • 28/09-04/10 2009
  • 21/09-27/09 2009
  • 14/09-20/09 2009
  • 07/09-13/09 2009
  • 31/08-06/09 2009
  • 10/08-16/08 2009
  • 27/07-02/08 2009
  • 20/07-26/07 2009
  • 06/07-12/07 2009
  • 22/06-28/06 2009
  • 15/06-21/06 2009
  • 08/06-14/06 2009
  • 01/06-07/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 18/05-24/05 2009
  • 11/05-17/05 2009
  • 04/05-10/05 2009
  • 27/04-03/05 2009
  • 20/04-26/04 2009
  • 13/04-19/04 2009
  • 30/03-05/04 2009
  • 23/03-29/03 2009
  • 16/03-22/03 2009
  • 09/03-15/03 2009
  • 02/03-08/03 2009
  • 23/02-01/03 2009
  • 16/02-22/02 2009
  • 09/02-15/02 2009
  • 02/02-08/02 2009
  • 26/01-01/02 2009
  • 19/01-25/01 2009
  • 12/01-18/01 2009
  • 05/01-11/01 2009
  • 22/12-28/12 2008
  • 15/12-21/12 2008
  • 08/12-14/12 2008
  • 01/12-07/12 2008
  • 24/11-30/11 2008
  • 17/11-23/11 2008
  • 10/11-16/11 2008
  • 03/11-09/11 2008
  • 27/10-02/11 2008
  • 20/10-26/10 2008
  • 13/10-19/10 2008
  • 06/10-12/10 2008
  • 29/09-05/10 2008
  • 22/09-28/09 2008
  • 15/09-21/09 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 01/09-07/09 2008
  • 25/08-31/08 2008
  • 18/08-24/08 2008
  • 11/08-17/08 2008
  • 04/08-10/08 2008
  • 28/07-03/08 2008
  • 21/07-27/07 2008
  • 14/07-20/07 2008
  • 30/06-06/07 2008
  • 23/06-29/06 2008
  • 16/06-22/06 2008
  • 09/06-15/06 2008
  • 02/06-08/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 19/05-25/05 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 05/05-11/05 2008
  • 28/04-04/05 2008
  • 21/04-27/04 2008
  • 14/04-20/04 2008
  • 07/04-13/04 2008
  • 31/03-06/04 2008
  • 24/03-30/03 2008
  • 17/03-23/03 2008
  • 10/03-16/03 2008
  • 03/03-09/03 2008
  • 25/02-02/03 2008
  • 18/02-24/02 2008
  • 11/02-17/02 2008
  • 04/02-10/02 2008
  • 28/01-03/02 2008
  • 21/01-27/01 2008
  • 14/01-20/01 2008
  • 07/01-13/01 2008
  • 31/12-06/01 2008
  • 24/12-30/12 2007
  • 17/12-23/12 2007
  • 10/12-16/12 2007
  • 03/12-09/12 2007
  • 26/11-02/12 2007
  • 19/11-25/11 2007
  • 12/11-18/11 2007
  • 05/11-11/11 2007
  • 29/10-04/11 2007
  • 22/10-28/10 2007
  • 15/10-21/10 2007
  • 08/10-14/10 2007
  • 01/10-07/10 2007
  • 24/09-30/09 2007
  • 17/09-23/09 2007
  • 10/09-16/09 2007
  • 03/09-09/09 2007
  • 27/08-02/09 2007
  • 20/08-26/08 2007
  • 13/08-19/08 2007
  • 06/08-12/08 2007
  • 30/07-05/08 2007
  • 23/07-29/07 2007
  • 16/07-22/07 2007
  • 09/07-15/07 2007
  • 18/06-24/06 2007
  • 11/06-17/06 2007
  • 04/06-10/06 2007
  • 28/05-03/06 2007
  • 21/05-27/05 2007
  • 14/05-20/05 2007
  • 07/05-13/05 2007
  • 30/04-06/05 2007
  • 23/04-29/04 2007
  • 16/04-22/04 2007
  • 09/04-15/04 2007
  • 02/04-08/04 2007
  • 26/03-01/04 2007
  • 19/03-25/03 2007
  • 12/03-18/03 2007
  • 05/03-11/03 2007
  • 26/02-04/03 2007
  • 19/02-25/02 2007
  • 12/02-18/02 2007
  • 05/02-11/02 2007
  • 29/01-04/02 2007
  • 22/01-28/01 2007
  • 15/01-21/01 2007
  • 08/01-14/01 2007
  • 18/12-24/12 2006
  • 11/12-17/12 2006
  • 04/12-10/12 2006
  • 27/11-03/12 2006
  • 20/11-26/11 2006
  • 13/11-19/11 2006
  • 06/11-12/11 2006
  • 30/10-05/11 2006
  • 23/10-29/10 2006
  • 16/10-22/10 2006
  • 09/10-15/10 2006
  • 02/10-08/10 2006
  • 25/09-01/10 2006
  • 18/09-24/09 2006
  • 11/09-17/09 2006
  • 04/09-10/09 2006
  • 28/08-03/09 2006
  • 07/08-13/08 2006
  • 31/07-06/08 2006
  • 24/07-30/07 2006
  • 03/07-09/07 2006
  • 26/06-02/07 2006
  • 19/06-25/06 2006
  • 12/06-18/06 2006
  • 29/05-04/06 2006
  • 22/05-28/05 2006
  • 15/05-21/05 2006
  • 08/05-14/05 2006
  • 01/05-07/05 2006
  • 24/04-30/04 2006
  • 17/04-23/04 2006
  • 10/04-16/04 2006
  • 27/03-02/04 2006
  • 20/03-26/03 2006
  • 13/03-19/03 2006
  • 06/03-12/03 2006
  • 27/02-05/03 2006
  • 20/02-26/02 2006
  • 13/02-19/02 2006
  • 06/02-12/02 2006
  • 30/01-05/02 2006
  • 23/01-29/01 2006
  • 16/01-22/01 2006
  • 09/01-15/01 2006
  • 26/12-01/01 2006
  • 19/12-25/12 2005
  • 12/12-18/12 2005
  • 05/12-11/12 2005
  • 28/11-04/12 2005
  • 21/11-27/11 2005
  • 14/11-20/11 2005
  • 07/11-13/11 2005
  • 24/10-30/10 2005
  • 17/10-23/10 2005
  • 10/10-16/10 2005
  • 03/10-09/10 2005
  • 26/09-02/10 2005
  • 19/09-25/09 2005
  • 12/09-18/09 2005
  • 05/09-11/09 2005
  • 29/08-04/09 2005
  • 22/08-28/08 2005
  • 15/08-21/08 2005
  • 08/08-14/08 2005
  • 01/08-07/08 2005
  • 25/07-31/07 2005
  • 04/07-10/07 2005
  • 27/06-03/07 2005
  • 20/06-26/06 2005
  • 13/06-19/06 2005
  • 06/06-12/06 2005
  • 30/05-05/06 2005
  • 23/05-29/05 2005
  • 16/05-22/05 2005
  • 09/05-15/05 2005
  • 02/05-08/05 2005
  • 25/04-01/05 2005
  • 18/04-24/04 2005
  • 11/04-17/04 2005
  • 29/11-05/12 1999
  • 29/12-04/01 1970

    Foto

    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    hendrik1956
    blog.seniorennet.be/hendrik
    Foto


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!