NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Op zoek naar een bepaalde info ? Geef dan hieronder een trefwoord in...
Zoeken in blog

Foto
Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom !
Foto
Gastenboek
  • nopounc
  • shatter weed
  • Revolutional software XRumer 16.0 + XEvil 4.0 breaking of captchas more than 8400 types
  • hemp oil canada
  • shatter weed

    Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek

    Foto
    Raadpleeg steeds je arts !
    Foto
    Laatste commentaren
  • ovdgwetfja (vrcPaild)
        op Vluchten in het werk
  • tbvhtzzuui (brdOxict)
        op Vluchten in het werk
  • fbfqmaikadkncd (VrdDrind)
        op Even geduld...
  • dfyosrvmty (bdsabite)
        op Fibromyalgie - Chronische slaapstoornissen
  • Pass Easily Certification Exams (Holly Spruson)
        op Even geduld...
  • Pass Easily Certification Exams (Callum Finnis)
        op Even geduld...
  • zlefknhoen (brdTaupt)
        op Even geduld...
  • oaxjdolanlhoddoy (baaentego)
        op Fibromyalgie - Chronische slaapstoornissen
  • mxvxagwfxy (bbxemawn)
        op Fibromyalgie - Chronische slaapstoornissen
  • nivxonudko (brdOxict)
        op Fibromyalgie - Chronische slaapstoornissen
  • Foto
    Blog als favoriet !
    Foto
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    jetteke
    blog.seniorennet.be/jetteke
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    charlyfoxtrot
    blog.seniorennet.be/charlyf
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    toeternietoe
    blog.seniorennet.be/toetern
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    willy_dekindt
    blog.seniorennet.be/willy_d
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    borboleta
    blog.seniorennet.be/borbole
    Foto
    Mijn favorieten
  • Kennis=macht=gezondheid - Pillie Willie
  • Vlaamse Liga voor Fibromyalgie Patiënten
  • Lotgenoten Fibromyalgie Nederland
  • APS-Therapie
  • Alles over fibromyalgie
  • Fibromyalgie-Online
  • Leven met CVS / Leven met Fibromyalgie
  • Gezondheidspein.nl
  • TopSiteGuide.BelgischeTop100
  • Fibromyalgie PR-site
    Foto
    Fibromyalgie
    Strijd om erkenning
    16-03-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.The biology of chronic fatigue syndrome
    Klik op de afbeelding om de link te volgen  





















     The biology of chronic fatigue syndrome

    Anthony L. Komaroff, M.D. - Harvard Health Publications, USA : komaroff@hms.harvard.edu - The American Journal of Medicine, 2000


    The Epidemiologic Context

    The presenting complaint of chronic fatigue is a very common cause of visits to a doctor.
    Very often, an underlying depression (often with accompanying anxiety) is the cause of chronic fatigue.
    In our experience, overwork is another very common cause.
    Well-defined organic conditions such as anemia, hypothyroidism and occult malignancy are the underlying cause chronic fatigue in a small fraction (2-5%) of cases.
    Chronic fatigue syndrome (CFS) is found in another small fraction of cases (2%).


    Symptoms

    CFS is an illness with a formal case definition that has been developed with the leadership of the Centers for Disease Control and Prevention.
    The illness is characterized by at least six months of exceptional fatigue, with several associated chronic symptoms: Impaired memory or concentration, sore throat, tender cervical or axillary lymph nodes, muscle pain, multi-joint pain, new headaches, unrefreshing sleep, post-exertional malaise.

    Patients may be of any age, either sex and from all walks of life : the typical patient is a 35-year old white woman.
    Often, the onset is sudden, often following an acute "viral" syndrome.
    Some patients appear to be completely disabled by the symptoms.
    The impairment in functional status of patients with CFS, as measured by the SF-36 instrument, is comparable to that of patients with congestive heart failure.

    Past medical history is notable primarily for a high frequency of atopic or allergic illness (in approximately 50%-80%).

    Physical examination is notable for posterior cervical adenopathy in about 35% and abnormal tests of balance (Romberg and tandem gait) in about 25%.


    Laboratory Tests

    No single laboratory test has been identified that has both high sensitivity and specificity for CFS; hence, there is no diagnostic test for CFS.
    However, a growing literature reports a number of objective laboratory findings that clearly distinguish patients with CFS from healthy control subjects (and, in some cases, from comparison group patients with various fatiguing psychiatric and organic diseases).
    In our experience, several findings are seen more often in patients with CFS : circulating immune complexes (low levels), elevated total complement (CH50), elevated IgG, atypical lymphocytosis and ANA (low levels).


    Neuroendocrine Findings

    Many studies have found that patients with CFS, in comparison with healthy control subjects, have a variety of abnormalities of the hypothalamic-pituitary axes.
    For example, there is reduced hypothalamic production of corticotropin releasing hormone, leading to diminished pituitary release of ACTH, leading to basal hypocortisolism.
    This axis abnormality is the opposite of what is seen in patients hospitalized for major, melancholic depression.
    A recent study, using CT, found that the adrenal glands of patients with CFS were half the size of adrenals from healthy control subjects.

    Neuroimaging

    Several different groups have reported that magnetic resonance imaging (MRI) reveals punctate areas of high signal in the white matter, particularly in the subcortical areas, more frequently than in age and gender-matched healthy control subjects.
    Nevertheless, these findings are neither very sensitive nor specific.
    MRI is not recommended for the diagnosis of CFS, although it can be useful in pursuing the diagnosis of multiple sclerosis.
    MS is sometimes in the differential diagnosis, since patients with MS often present with prominent fatigue, paresthesias, visual blurring and other symptoms suggestive of CFS and since some patients (about 10%, in our experience) with CFS have had a transient focal neurologic deficit.

    Single-photon emission tomography (SPECT) also reveals defects of perfusion and/or metabolism much more often in patients with CFS than in healthy control subjects.
    Depression also produces SPECT scan abnormalities; however, most studies indicate that SPECT abnormalities occur more often in CFS than in depression.
    SPECT is not recommended for the diagnosis of CFS.

    Autonomic Nervous System Testing

    Studies from Johns Hopkins, Harvard and other institutions find evidence of both sympathetic and parasympathetic neuropathy in patients with CFS.
    Clinically, many patients meet criteria for neurally-mediated hypotension and postural tachycardia syndromes.


    Studies of Infectious Agents

    No infectious agent has been convincingly shown to be a cause of CFS and most investigators think it is unlikely that a single novel agent is the cause.
    Nevertheless, there is evidence from several controlled studies of the reactivation of several chronic viral infections in CFS.
    In our opinion, the evidence is strongest for human herpesvirus-6, a neurotropic and immunotropic virus.
    CFS has been documented following a variety of acute infections with viruses (such as following acute infectious mononucleosis), bacteria (such as following properly-treated Lyme disease) and other microbial infections (such as following Q fever).


    Immunological Studies

    A variety of other immunologic abnormalities have been reported, especially impaired function of natural killer cells and increased numbers of activated CD8+ T cells.
    Neither of these two abnormalities, however, is adequately sensitive or specific to constitute a diagnostic test.
    They are consistent with the hypothesis that the immune system is chronically activated in patients with CFS.

    Recently, two groups have reported what appears to be a more specific immune system abnormality in CFS : increased activity of the 2-5A pathway enzymatic pathway in lymphocytes.
    Patients with CFS were very different from patients with major depression, fibromyalgia or healthy control subjects.
    Further studies are needed to determine if this test is adequately sensitive and specific to constitute a diagnostic test.
    At this time, it is still experimental.


    Psychiatric Issues

    Probably only a small fraction of patients who seek medical care for fatigue have CFS; most fatigued patients probably suffer from depression or overwork.
    Of the few patients with chronic fatigue who meet criteria for CFS, most become depressed and anxious after the onset of the illness and this depression and anxiety need to be recognized and treated, when present.
    Most patients with CFS have no prior history of significant psychiatric disease prior to the onset of CFS, according to several careful studies.
    However, at least 50% of patients develop depression, anxiety or other psychoneurotic disorders in the years after the onset of CFS.
    One randomized, placebo-controlled, double-blind trial of fluoxetine therapy in patients with CFS found no evidence of benefit : neither the fatigue nor the coexisting depression in some patients got better with fluoxetine.


    Treatment

    Treatment with low-dose tricyclics (e.g. amitriptyline, 10-20mg q.h.s.) has been proven efficacious in a randomized trial of a clinically similar condition (fibromyalgia) and is widely used in CFS.
    This treatment improves an objectively documented sleep disorder (alpha intrusion into delta wave sleep) seen in these conditions; results are apparent within days (not weeks) of initiating therapy.
    Such low doses of tricyclics do not appear to improve any coexisting depression.
    Recently, some improvement has been reported with the use of cognitive behavioral therapy, in skilled hands and with slowly graded aerobic exercise programs.


    What is CFS ?

    In our view, the evidence above indicates that CFS has an organic basis : in many (but not all) patients, there are abnormalities of the limbic system of the brain and abnormal regulation of the immune system (possibly as a result of limbic system abnormalities).
    A single cause seems unlikely; multiple different triggering agents (infectious agents, toxins, stress) could be involved in different cases.


    Cfr. : http://www.ahmf.org/01komaroff.html


    Also read :



    Dr. Anthony Komaroff's Recommendations for Chronic Fatigue Syndrome Care

    John W. Addington - ImmuneSupport.com, 01-24-2003 - HealthWatch Spring 2003


    Persons with Chronic Fatigue Syndrome (CFS) can be thankful that Dr. Anthony Komaroff is on their side.
    To begin with, he is a staunch advocate of the disorder's legitimacy.
    He is also a Professor of Medicine at Harvard Medical School, the Senior Physician at Brigham and Women's Hospital and the Editor-in-Chief of Harvard Health Publications. Thus, Dr. Komaroff has the right clout to influence others to accurately understand this disorder.

    Dr. Komaroff has put that clout to good use in his roll as member of the U.S. Department of Health and Human Services CFS Coordinating Committee. Aided by Komaroff, a particularly noteworthy accomplishment of that committee was the identification of CFS funds that had been misallocated for other purposes by the Centers for Disease Control.
    The committee's work led to the restoration of those funds for CFS research as originally designated.

    Research

    Dr. Komaroff publishes and lectures widely on research that he and other experts have conducted regarding CFS.
    His own CFS research has addressed immune dysfunction, viral involvement, allergies and nervous system problems including cognitive difficulties and hormonal imbalances.
    Dr. Komaroff explains that "the most exciting area of research in the past 5 years has been the many studies finding neuroendocrine [hormone related] abnormalities in CFS. These studies provide further evidence of a biological process involving the central nervous system in CFS."

    .../...
    Distinguishing Other Ailments
    .../...
    Drug Therapy
    .../...
    Cognitive Behavioral Therapy & Exercise
    .../...
    Psychological Issues
    .../...

    Conclusion

    Dr. Anthony Komaroff's dedicated research efforts have brought us further in understanding the exact nature of this perplexing malady.
    His sage treatment guidelines have also proven their value.
    Just as remedial for many CFS patients, however, has been Dr. Komaroff's respect for the legitimacy of the ailment.
    With his help, the battle against CFS is a little easier.


    Cfr. : http://www.immunesupport.com/Library/showarticle.cfm/ID/4242/HealthWatch/HealthWatch-Spring-2003

    16-03-2008 om 00:44 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    15-03-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Living With Chronic Fatigue Syndrome - Videos







    Catherine Morgan

    Living With Chronic Fatigue Syndrome

    - Videos -

    Cfr. : http://livingwithcfs.wordpress.com/tips-for-living-with-cfs/ 





    15-03-2008 om 20:26 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    14-03-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Is clinical psychology selling its soul (again) ?
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

     

     

     

     

     

    Is clinical psychology selling its soul (again) ?

    David Smail -Clinical Psychology Forum, 2006, no. 168, 17-20


    But then mental health is only indirectly his concern – much more important is reducing the number of those claiming state benefits.


    Trailing along for most of its career as a minor profession in the shadow of medicine, clinical psychology has often been tempted to sacrifice integrity to expediency.

    In the days before almost anyone can remember, when the greatest confirmation of professional status was to be permitted to lunch in the “doctors’ dining room” of the old Victorian psychiatric institutions, it was our dream to be able to talk to and try to help patients without first having to get medical consent.
    That breakthrough was achieved at the cost of espousing and promulgating a clearly inadequate ideology of ‘behaviour therapy’, and gradually easing our way out of a ‘scientific’ role, as advocated in the ‘Zuckerman Report’ (Zuckerman 1968), into a ‘professional’ one, as advocated in the ‘Trethowan Report’ (Department of Health 1977).

    There can be no doubt that these moves brought us money and – to a degree – status beyond the wildest dreams of those early psychiatric helots.
    But they also ended up tying us to a model of clinical psychology as being essentially about ‘treatment’, with the more accommodating ideology of CBT replacing that of ‘pure’ behaviour therapy.
    Since we cannot afford to discover that such treatment doesn’t work, critical thought, genuine empirical enquiry and (in the best sense) scientific detachment have become encumbrances to the smooth advance of professional influence and no longer figure seriously in our discourse.

    However, the course of true self-interest never runs that smoothly and having pretty successfully ducked out of the medical yoke, we found ourselves, following the Thatcherite counter-revolution, facing new masters.
    These were no longer themselves clinicians, but business people looking to set up health services as profitable enterprises in which clinical activities are strictly supervised and controlled to conform to managerial aims.

    It is thus not surprising that many clinical psychologists should be tempted to overlook the questionability - even contradictoriness - of such notions as ‘evidence-based practice’ (in fact there is no reliable evidence base for much of what we do – cfr. Moloney, 2006) when a chance to jump on the new bandwagon offers.
    Given that basking in the approval of the powerful is a rare experience for us, it is even less surprising that many of us should react with excitement to the advice of Lord Richard Layard that clinical psychologist numbers should be dramatically increased in order to help deliver ‘therapy for all on the NHS’.
    Layard’s view was, after all, conceived within the Prime Minister’s Strategy Unit and published in two main documents (Layard, 2004; 2005) which have been received with interest (to put it mildly) in clinical circles (e.g. Roth & Stirling, 2005; Turpin, 2006; Independent on Sunday, 2006).
    Indeed, Layard’s proposals appear to have set a bandwagon rolling which has found eager passengers in the form of credulous journalists (e.g. Toynbee, 2006) and compliant academics (cfr. for example London School of Economics, 2006).
    Richard Layard, we should remember, is an academic economist as well as New Labour peer and acknowledged in his 2005 talk that ‘I probably know less about mental health than anyone’ in his audience.
    But then mental health is only indirectly his concern – much more important is reducing the number of those claiming state benefits.
    Mental illness is one of the biggest causes of misery in our society – as I shall show, it is at least as important as poverty.
    It also imposes heavy costs on the economy (some 2% of GDP) and on the Exchequer (again some 2% of GDP).
    There are now more mentally ill people drawing incapacity benefits than there are unemployed people on Jobseeker’s Allowance. (Layard 2004, p2, emphasis in original).

    Again… we desperately need a better NHS, delivering more help and understanding to patients.
    But for many patients, work is also a major route to recovery.
    And as taxpayers who pay for Invalidity Benefits, we can all say amen to this. (Layard 2005, p5)

    Layard seems to have dispelled any doubts his ignorance of mental health matters may have caused him by placing his reliance on the productions of the National Institute for Health and Clinical Excellence (NICE) : their guidelines (on such matters as “OCD and ‘body dysmorphic disorder’”, ‘the management of anxiety’ etc.) are downloadable from their website (NICE 2006), as is their more recent advice on ‘computerized cognitive behaviour therapy for depression and anxiety’.

    Layard concludes from his self-confessedly untutored examination of the NICE guidelines that the number of clinical psychologists should be doubled, operating from and leading, psychological treatment centres set up country-wide on a ‘hub-and-spoke basis’.

    The staff would operate under clear NICE guidelines relating to number of sessions and patient progress would be monitored using a standard national system of recording completed at the beginning of each session ( Layard 2005, p4).

    There is no doubt that the NICE guidelines come down heavily on the side of CBT (though leaving plenty of room for drug treatments also to prosper) and, as a clinical psychologist, one would have to be phenomenally incorruptible not to experience just a tiny frisson of interest at contemplating such inducements as those dangled by Layard before one’s eyes.
    But Mephistopheles turns up in unlikely disguises : for Faust he was a poodle, for us a Labour peer.

    For the kind of bureaucratized ‘science’ peddled by NICE is exactly the kind of thing a healthy and independent clinical psychology, in charge of its own soul, would criticize, not endorse.
    In many ways the guidelines make fascinating, if somewhat numbing, reading, since they appear to wipe out almost everything the copious research into psychotherapy in the twentieth century seemed to establish about the complexity and uncertainty of the therapeutic enterprise.
    In their way they’re masterpieces of pseudo-scientific bureaucracy, taking the Taylorization of intellectual endeavour and clinical practice to an extreme one wouldn’t really have thought possible.
    Their method is to proceed via a kind of algorithm of treatment recommendations for the various DSM categories under consideration, with the recommendations in turn being scrupulously backed up by recitation of the ‘evidence base’ that has been identified for them.

    It is impossible in the space available to attempt a detailed critique of this ‘evidence base’, though relevant critiques do exist (I think in particular of the chapter on CBT in a forthcoming book by William Epstein (2006, in press).
    What is striking about the evidence base is its near total reliance on rationalized / mechanized research methodology together with an equally near total indifference to the actual content of the research (this is demonstrated in the reliance placed on review articles and meta-analyses, for a trenchant critique of which see Charlton, 2000).
    A kind of unholy alliance is built up involving the DSM IV, the Cochrane Library and various limiting methodological requirements concerning control groups, double-blind trials etc., which results in the virtually automatic churning out of ‘results’ that, on the principle that the emergence only of garbage can follow from its input, inevitably support the relative superiority of CBT.

    None of the factors that one had always taken research in psychological therapies to point up as being important receive any real consideration or influence the NICE evaluation of the so-called evidence.
    Very little attention is paid to who ‘delivers’ the treatments or what their theoretical allegiances are or what the characteristics, personal or demographic, of clients are beyond their age and diagnosis.
    Nothing about the quality of relationship between treaters and treated.
    Huge reliance is placed on DSM IV and on self-report questionnaires to indicate improvement or otherwise.
    Reflecting a total faith in mechanization, ‘measurement’ is everywhere and meaning nowhere; questions concerning reliability are mostly taken for granted while validity is on the whole simply not considered.
    There is no indication of what practitioners actually do beyond the ascription of an orientation (mostly variants of behavioural and cognitive approaches).

    This is in fact a strangely unhinged, make-believe world in which entirely hypothetical constructs - mere words - are taken as necessarily pointing to valid entities in the real world (the DSM productions are of course prototypical in this respect).
    The combination of an almost metaphysical set of beliefs about the potency of ‘cognitions’ and the nature of ‘disorder’ with obsessively detailed procedures of ‘measurement’ and statistical analysis is in fact uncannily reminiscent of the procedures of 17th century astrologers as recounted by Keith Thomas (Thomas 1973) : interestingly, astrologers pointed to the complex methodology and mathematical intricacy of horoscope production as an argument for its scientific validity.

    What emerges from all this is that CBT appears to be either mildly ‘effective’ or at least not harmful in about two thirds of cases; this is what we already knew to be the case with pretty well all therapies, talking or otherwise.
    The apparent triumph of CBT is thus a kind of sleight of hand performed, so to speak, on a darkened stage where the world beyond its rationalist/mechanist limits is simply hidden from view.

    The NICE version of things may not be valid or remotely true in any significant sense, but it is certainly useful in enabling the central control and direction of professional activity, whether in research or practice.
    As you can imagine, it’s also not uninteresting to those practitioners who stand to gain from its undisputed rule.

    Roth and Stirling, for example, although they feel that Layard may be a bit too enthusiastic about what CBT can achieve (‘…there is a real risk that the efficacy of CBT is being over-sold’), are nevertheless quite clear about which side their bread’s buttered :

    The government will only be persuaded to move on these proposals on the basis of hard-headed arguments, especially because this is - at the end of the day - an exercise in transfer of costs between departments, justified by a projection that this will be a cost-neutral exercise with major social benefit.
    It is for this reason that the rationale of offering evidence-based treatments of known efficacy is pragmatic, even if not completely consonant with clinical opinion.
    The case for the profession pulling together on this is clear
    ”.
    (Roth & Stirling 2005, p 48, my italics)

    Graham Turpin, is also just a little nervous that Layard’s proposals could mean jobs for only some of the boys and girls, but feels nevertheless that :

    Whereas the evidence for the efficacy of CBT interventions exists, the contribution of other evidence-based psychotherapeutic approaches could also be factored within the design of psychotherapy services to ensure that clients have a real choice of talking therapies on offer by the NHS”.
    ( Turpin, 2006, p 12)

    Turpin proposes therefore that the Society should formulate a response ‘as to how psychologists can help drive this agenda forward’.

    What all this amounts to is that we have lost any semblance - indeed any pretence - of pursuing scientific inquiry, what is the case, what is true.
    Just look again at those sentences of Roth and Stirling :

    “…the rationale of offering evidence-based treatments of known efficacy is pragmatic, even if not completely consonant with clinical opinion.
    The case for the profession pulling together on this is clear.

    This is almost classic in its near-phobic avoidance of considering anything that could possibly be construed as speaking the truth about the world.
    What we deal with, rather, are rationales, pragmatics and opinions.
    What is not disputed, of course, is that these latter constitute what one might call a clear interest-base for professional action.

    Despite its eagerness to sell its soul over the years, clinical psychology somehow managed to retain a critical edge which permitted those so inclined to question their discipline and to test the official line through empirical investigation and many clinical psychologists were wary also of playing too compliant a role in a political orthodoxy having an interest in individualizing distress.
    Given the oppressive conventionality of most training courses, a large part of the successful guardianship of our scientific (in the best sense) soul can be put down to Clinical Psychology Forum (CPF) and its editorial collective under the leadership of Craig Newnes.
    Though a commendably unpretentious publication, CPF has a large readership in Britain for a journal of its kind and there can be few clinical psychologists who are unaware of its content.
    Under Craig’s stewardship it has somehow managed to achieve a critical social awareness while at the same time satisfying the need to reflect and inform on conventional professional issues.
    This kind of balancing act is very hard to achieve : CPF could so easily have become just another boring outlet for received views and professional self-congratulation or, less likely of course, a strident hectoring of the professional establishment ignoring the everyday concerns of readers.

    With Craig’s departure and a change of editorial structure one’s fear is that CPF might take the former of these two possible routes.
    If that should happen, only Mephistopheles will gain.


    Cfr. :
    -
    http://www.davidsmail.freeuk.com/soul-selling.doc
    -
    http://direct.bl.uk/bld/PlaceOrder.do?UIN=201199916&ETOC=RN&from=searchengine


    Cfr. also :

    1. Anthem For An Industry...
      Phoni, 16 February 2008
      Cfr. :
      http://pharmagiles.blogspot.com/2008/02/anthem-for-industry.html

    2. CFS is a call for soulwork
      Gretchen Brooks Nassar - Cold Tree Press (30 May 2005) – ISBN-10 : 1583850716 – ISBN-13 : 978-1583850718
      ME/CFS in itself is difficult enough to cope with.
      To then have to read through reams of uninspiring (and sometimes even downright disheartening) words is hardly a cheery thought.
      When you are affected by ME/CFS, you are probably in a more urgent need of support and positivity in your life than ever before.
      For the sake of your own wellbeing, it's absolutely crucial to take a fresh, nurturing perspective of yourself, your illness, and your life.
      Sadly though, this kind of thing is often overlooked or even snubbed and belittled.
      This nurturing approach to yourself, your life and your illness is explored in Gretchen Brooks Nassar's charming book titled 'CFS Is A Call For Soulwork'.
      Her book goes beyond the usual medical jargon and explores less chartered waters - aspects of the soul.
      Cfr. :
      http://www.amazon.co.uk/Call-Soulwork-Gretchen-Brooks-Nassar/dp/1583850716/ref=pd_sim_b_img_3

    3. CFS toolkit for health care professionals
      Chronic fatigue syndrome is not rare.
      In fact, CDC research indicates that more than one million Americans have CFS, yet less than 20% have been diagnosed.
      This is a major public health concern.

      -WILLIAM REEVES, MD -
      Because there’s no diagnostic test or biologic marker for CFS, it’s a diagnosis of exclusion.
      But CFS can be diagnosed in a primary care setting.
      Referring patients to various specialists just to confirm a CFS diagnosis is costly and usually unnecessary.

      - PETER ROWE, MD -
      Chronic fatigue syndrome can be challenging to treat.
      But helping patients develop effective coping strategies and treating pain, sleep problems and other prominent symptoms can make a huge difference in a patient’s quality of life.

      - DAVID BELL, MD -
      In the past, there have been questions about whether CFS is a real illness.
      There is now a preponderance of scientific evidence that CFS is a real biological illness.
      It’s not a form of depression or hypochondria.

      - ANTHONY KOMAROFF, MD -
      Helping CFS patients redefine exercise in a way that paces activity and avoids postexertional malaise is critical.
      Exercise won’t cure CFS, but it can help avoid deconditioning and ameliorate symptoms.

      - NANCY KLIMAS, MD -
      There is now substantial evidence to indicate that CFS has a biologic basis.
      It is complex and heterogeneous.
      By combining genetics and gene activity with clinical and epidemiologic data into a molecular profile, we should be able to customize intervention and control CFS.

      - SUZANNE VERNON, PHD -
      Cfr. :
      http://www.cfids.org/sparkcfs/tool-kit.pdf

    4. Chronic Fatigue Syndrome Provider Education Project
      Supported by the Centers for Disease Control and Prevention and the CFIDS Association of America
      The CFS continuing education courses formerly available on the CFIDS Association of America's provider education website www.cfids.org/treatcfs have moved to a new online home at www.cdc.gov/cfs/cme.
      We regret that registrants who began the course on this site will have to register again at the new site.
      We appreciate your interest in chronic fatigue syndrome and invite you to explore other areas of our site for additional resources developed especially for health care professionals.
      Cfr. :
      http://www.cfids.org/treatcfs/onlinece.asp

    5. Cognitive behavioural therapy - Junk medicine : I think this might work
      Mark Henderson, Science Editor of The Times - The Times, September 15, 2007
      Cfr. :
      http://women.timesonline.co.uk/tol/life_and_style/women/body_and_soul/article2452845.ece

    6. Deliberate Deceit or Inexcusable Ignorance ?
      Margaret Williams - 4th March 2008
      Cfr. :
      http://www.meactionuk.org.uk/Deliberate_deceit.htm

    7. Evidence of efficacy ?
      Margaret Williams - 10th March 2008
      Cfr. :
      -
      http://meagenda.wordpress.com/2008/03/12/evidence-of-efficacy-margaret-williams-10-march-2008/
      -
      http://www.meactionuk.org.uk/EVIDENCE_OF_EFFICACY.htm

    8. ME/CFS patients are being incorrectly treated-effectively abusing our human rights ! - Help us fight !
      Chezzag, October 24, 2007
      .../... The issue now is that the UK NICE guidelines are going backwards in their thinking and are approaching the treatment of ME/CFS as a psychiatric illness.
      This classification has huge ramifications for ME/CFS sufferers in the UK and possibly worldwide.
      ME/CFS support groups are now trying to raise funds to oppose these antiquated and biased guidelines and we need your help .../...
      ME/CFS misdiagnosis is being carried out on a massive scale around the world because it is an easy box to tick and a simple label to append.
      It is the ultimate wastepaper basket diagnosis.
      From cancer to variantCreutzfeldt Jakob Disease (vCJD/Mad Cow), Multiple Sclerosis, Lupus, Parvovirus Infection, Guillam-Barre, Lyme Borreliosis, Stroke and so on as but a VERY few examples, many patients have died whilst under the exclusive care of the psychiatrists who go to extraordinary lengths to bury their mistakes ..../...
      Cfr. :
      http://chezzag.wordpress.com/2007/10/24/mecfs-patients-are-being-incorrectly-diagnosed-effectively-abusing-our-human-rights-help-us-fight/

    9. One Lesson From A Decade Of Fighting Chronic Illness
      Catherine Morgan, February 16, 2008 (this post was originally published on March 7, 2007) - Living With Chronic Fatigue Syndrome
      Grieving For The Loss Of The Person You Once Knew — While Learning To Be The Person You Have Become
      There comes a time in every fight, where you have to wonder what it is you are fighting for.
      In the case of chronic illness, I thought I was fighting to take my life back.
      I thought I was fighting to find a cure for myself.
      I thought I was fighting for the right combination of medications to help me lead a “normal” life again.
      I was fighting, fighting, fighting... until that one day when I realized, I was fighting a losing battle.
      No matter how much I fought, I was never going to get my life back.
      No matter how much I fought, I was never going to be “normal” again.
      I actually even fought myself at this time, to not give-up the fight.
      I thought that if I admitted failure, I was letting the disease win.
      But the truth is, that as with most fights, the toll the fight takes on you emotionally is much worse than the fight itself.
      I finally realized that by giving-up my fight, what I was really doing was accepting my condition.
      And by acceptance of my condition, it meant that I was accepting my limitations and that was very depressing to me.
      I admit that at this point I fell into a deep depression.
      My life as I knew it was over.
      There was no hope that I would ever be able to return to my nursing career and my feelings of hopelessness about ever being able to support myself financially was all encompassing.
      I felt useless to myself, my family and to the world…
      I was a person without a purpose.
      How could I go on ?
      And yes, why me ?
      Why me ?
      What did I do to deserve this ?
      Why was life so unfair ?
      I hate to admit it, but there were times like that, times that I just felt sorry for myself.
      I felt as if I had hit rock bottom, but then the earth would open up to swallow me even further down, each time
      I thought I couldn’t fall any further, I did.
      How could I even begin to climb out of my despair ?
      Did I even want to try ?
      In retrospect, I now can see this time as my grieving period, much like the grieving for the loss of a loved one, I needed to grieve the loss of myself.
      And as with all grief, you feel you will never get over the pain of your loss.
      But just as in grief, there comes a time when we have to allow ourselves to move on, to let go of the pain and to hold on to the happier times.
      Let me assure you, this was not a brief amount of time by any means.
      I would say that I still have one foot in this part of the process, even though I feel I am beginning to move on.
      I still have days of doubt and hopelessness, that sometimes suck me back into my feelings of grief.
      But, at least now I can say that I also have times when my awareness and acceptance has become a friend to me.
      Excepting my limitations allows me to feel empowered to turn my life in a different direction, a direction I may not have seen had it not been for my hitting rock bottom with nowhere else to turn.
      I am still very afraid that I will fail, I am just more afraid of failing to even try.
      The one thing I have is my hope and as long as I never let go of that, I think I will be o.k.
      I do have a different kind of hope now than I did in the past.
      I don’t hope to have my illness go away, I just hope that I can learn to live the best life I possibly can along side of it.
      I hope for the courage to not allow my illness to push me back into depression and that if it does, I hope to find the strength to pull myself back out.
      I hope for my continued understanding that what weakens me, might also be what empowers me.
      I hope for the ability to allow the lessons I have learned through my own struggles, be a catalyst in helping others who may be in similar situations as I have been.
      I hope that I will never allow myself to lose hope again.
      So, just in case my “lesson” was lost in this commentary…
      The lesson was “acceptance“.
      The sooner someone with a chronic illness can accept their condition, the sooner that person can begin to live the life they were meant to live.
      This doesn’t happen overnight, you will have to go through the grieving process in your own way, but the sooner you begin your journey to acceptance, the sooner you will get there.
      And, time does have an eerie way of helping to heal our wounds.
      Cfr. :
      http://livingwithcfs.wordpress.com/

    10. Shared Transformation – Misdiagnosis ?
      El Collie - © 2008 ME-NET
      On this page, you will find the characteristics of CFS quackery.
      One cannot want CFS to be accepted by the medical community and also support CFS quackery (health fraud, pseudo medicine).
      Note that the sceptic view of CFS ('CFS is just an FD') is that the disease is promoted by quack doctors that just want to sell products to 'customers' that suffer from psychosomatic symptoms and therefore tell them that they have a physcial disease. The truth is that :
      - there is no test for CFS
      - there is no therapy for CFS and
      - biological alchemy is not the same thing as biomedical research.
      Patients should realize that any belief system, among quackery, takes a lot of energy.
      Cfr. :
      http://www.elcollie.com/html/Issue30.html

    11. Ten Discoveries about the Biology of CFS
      The CFIDS Association of America
      This summary of CFS research findings was provided by Anthony Komaroff, MD, a professor of medicine at Harvard Medical School, senior physician at Brigham and Women’s Hospital in Boston and the editor-in chief of Harvard Health Publications.
      Dr. Komaroff has an ongoing research program on chronic fatigue syndrome and has published over 230 research articles and book chapters.
      Cfr. :
      http://www.cfids.org/cfidslink/2007/062004.pdf

    12. Why Me ? - My Journey from M.E. to Health and Happiness
      Alex Howard - Cherry Red Books (1 Sep 2003) – ISBN-10 : 1901447170 – ISBN-13 : 978-1901447170
      Alex Howard was a normal, happy teenager until just before his sixteenth birthday when he began to experience strange, unexplained physical symptoms.
      In time he was diagnosed with ME (or Chronic Fatigue Syndrome), a severe illness that the medical profession has yet to offer anyexplanation or cure for.
      After spending two years bed-bound and developing clinical depression, Alex committed himself to finding a cure and returning himself to health and happiness.
      This book follows him on an amazing journey that will challenge your most basic assumptions about life.
      Cfr. :
      http://www.amazon.co.uk/Why-Journey-M-E-Health-Happiness/dp/1901447170

     

    14-03-2008 om 22:53 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eén keer per dag eten is slecht voor gezondheid
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

      






    Eén keer per dag eten
    is slecht voor gezondheid

    Quintin Wierenga
    Elsevier, 12-03-2008

    Afvallen en vet verliezen, maar toch meer kans op hart- en vaatziekten lopen ?
    Dat zijn de gevolgen wanneer je een keer per dag eet, zo stellen Amerikaanse onderzoekers.

    Driemaal daags eten blijft het gezondst

    Onderzoekers van het Amerikaanse ministerie van Landbouw en het National Institute on Aging (NIA) verdeelden gezonde vrijwilligers in twee groepen.
    De ene groep begon met een dieet van een maaltijd per dag voor acht weken, de andere groep at drie maaltijden per dag.
    In totaal kregen beide groepen evenveel calorieën binnen.

    Na deze periode wisselden de groepen van dieet, zodat elke deelnemer als zijn eigen controlepersoon fungeerde, tussentijds werden de proefpersonen getest.


    Cholesterol

    In de periode dat ze een maaltijd per dag aten, hadden de deelnemers een aanmerkelijk hoger cholesterolgehalte dan tijdens de periode dat ze driemaal daags aten.
    Verder steeg de bloedsuikerspiegel omdat het lichaam minder insuline aanmaakte en ging de bloeddruk omhoog.

    Daardoor nam de kans op hart- en vaatziekten toe, ondanks dat het eenmaal per dag eten wel zorgde voor minder vet en een lager gewicht.


    De bevindingen zijn gepubliceerd in de wetenschappelijke tijdschrijften American Journal of Clinical Nutrition en Metabolism.


    Cfr. : http://www.elsevier.nl/lifestyle/gezondheid_en_gezin/gezondheid/artikel/asp/artnr/196780/index.html

    14-03-2008 om 22:12 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De vele gezondheidsvoordelen van fruit
    Klik op de afbeelding om de link te volgen  













    De vele gezondheidsvoordelen van fruit

    Michiel Callens, arts
    CM -Spreekuur - Voeding (Deel 21 : Fruit)


    Zoals in de eerste bijdrage over fruit vermeld, bevat elke soort specifieke voedingsstoffen.
    Deze hebben een positieve weerslag op de gezondheid.
    Maar wat betekent dat concreet ?
    Welk gezondheidsvoordeel halen we uit welk fruit ?
    Voor zes inlandse soorten serveert 'Spreekuur' u het antwoord.

    Het exacte gezondheidsvoordeel van elke fruitsoort is wetenschappelijk moeilijk te bewijzen.
    Niettemin kunnen, op basis van de samenstelling, diverse effecten aan fruitsoorten worden toegeschreven.


    Appelen

    Appelen helpen tegen hart- en vaatziekten.
    Ze bevatten immers veel pectine, een oplosbare vezel die het cholesterolgehalte doet dalen.
    Bovendien zijn ze rijk aan vitamine C en antioxidanten die bescherming bieden tegen verschillende kankers, astma en veroudering.
    Door de vele vezels en de lage energiewaarde passen appelen ook perfect in vermageringsdiëten.
    Recente studies tonen ook aan dat ze een positief effect hebben op de werking van longen en hersenen.


    Peren

    Peren zitten boordevol vezels, die voor een goede darmfunctie zorgen en afvalstoffen en kankerverwekkende stoffen absorberen.
    Daarnaast verlagen peren de cholesterol, houden ze de bloedsuikerspiegel in balans en passen ze perfect in vermageringskuren.


    Aardbeien

    Aardbeien leveren veel vitamine C.
    Vijf stuks per dag volstaan zelfs om de dagelijkse behoefte aan vitamine C te dekken.
    Aardbeien zijn ook rijk aan mineralen die instaan voor een evenwichtige groei en ontwikkeling.
    De vruchten werken bovendien preventief tegen kanker, houden hart en bloedvaten gezond en geven u een fit gevoel.
    Ze bestaan voor 90 procent uit water, zodat ze ook hun steentje bijdragen tot een slanke lijn.


    Kersen

    Kersen bevatten vele antioxidanten, mineralen en vitaminen.
    Ze spelen respectievelijk een rol bij de preventie tegen aderverkalking, kanker en veroudering, de opbouw van botten en tanden en het verbeteren van de weerstand.
    Bovendien zijn kersen ontstekingsremmend en pijnstillend.
    Twintig kersen hebben dezelfde werking als één aspirine !
    In grotere hoeveelheden (250 gram per dag) helpen kersen tegen jicht.
    En kersensap is werkzaam tegen koorts.


    Bessen

    In bessen zijn vitamines, mineralen en vezels rijkelijk vertegenwoordigd.
    Hun voornaamste troef is echter de antioxidatieve werking, die veroudering en ziektes tegengaat en u er jonger doet uitzien.
    Maar bessen doen veel meer.
    Ze geven extra energie, verhogen de immuniteit, verminderen mogelijke allergie, zorgen voor een goede bloeddoorstroming en een betere wondgenezing, voorkomen dat er slechte cholesterol wordt gevormd, hebben een positief effect op de ogen, verhinderen het ontstaan van nachtblindheid, bevorderen de spijsvertering, zijn goed om diarree te bestrijden en verbeteren het geheugen.


    Pruimen

    Pruimen staan al lang bekend als een belangrijke bron van vezels die een goede darmtransit bevorderen.
    Maar daarnaast hebben pruimen een uitgesproken antioxidatieve werking.
    Die zorgt voor een mooie huid, beschermt tegen ziekten (bv. kanker) en heeft een gunstige invloed op het verouderingsproces.


    Tot slot

    Om een optimale gezondheidswinst te verkrijgen, doet u er goed aan voldoende variatie te voorzien.
    Dat kan bijvoorbeeld door fruitsoorten af te wisselen op basis van de kleur.


    Cfr. : http://www.cm.be/nl/100/infoenactualiteit/publicaties/straal/straal_12_maart/spreekuur.jsp?ComponentId=7092&SourcePageId=4222

    waterbeeld_ad2


    Beter geen vis én nitraatrijke groente

    GezondNU, 12-03-2008 – Bron : ConsuMed®


    Groente en vis zijn zeer gezonde voedingsmiddelen, maar gecombineerd mogelijk niet.

    Het Voedingscentrum adviseert om nitraatrijke groenten als spinazie, sla, andijvie, venkel, bleekselderij en krootjes niet te combineren met vis, schaal of schelpdieren, omdat tijdens het spijsverteringsproces nitraten worden omgezet in nitriet.
    Nitriet kan weer worden omgezet in nitrosaminen die kankerverwekkend kunnen zijn.
    In welke mate de combinatie vis en nitraatrijke groente daadwerkelijk kankerverwekkend is, is niet bekend.
    Het Voedingscentrum adviseert om bij vis nitraatarme groente als bloemkool, broccoli, komkommer, prei, spruitjes, tomaat, witlof of worteltjes te serveren.


    Cfr. : http://www.gezondnu.nl/nieuws.php?week=11&year=2008&lang=#131858


     

    14-03-2008 om 16:27 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Braintrainer
    Klik op de afbeelding om de link te volgen  

















    Braintrainer


    Cfr. : http://www.elsevier.nl/extra/braintrainer.asp


     

    14-03-2008 om 15:55 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Chronic fatigue syndrome - Treatment Options
    Klik op de afbeelding om de link te volgen  

































    Cfr. : http://www.amazon.co.uk/Overcoming-Chronic-Fatigue-Mary-Burgess/dp/1841199427

     


    Chronic fatigue syndrome 

    Treatment Options -

    Centers for Disease Control and Prevention, (last modified on) May 26, 2006


    Contents

    1. Introduction

    2. Coping with CFS
      2.1 - Common Difficulties
      2.2 - Professional Counseling
      2.3 - Cognitive Behavioral Therapy (CBT)
      2.4 - Syptomatic Treatment
      2.5 - Alternative Therapies
      2.6 - Support Groups

    3. Managing Activity and Exercise
      3.1 - Avoiding Extremes
      3.2 - Developing an Exercise Program
      3.3 - Severely Ill Patients


    1. - Introduction

    Managing chronic fatigue syndrome can be as complex as the illness itself.
    There is no cure yet, no prescription drugs have been developed specifically for CFS and symptoms vary considerably over time.
    These factors complicate the treatment picture and require you and your health care team to constantly monitor and frequently revise treatment strategies.

    It may take some time to find a combination of traditional and alternative therapies that works for you, but it’s important not to delay symptom management.
    For instance, untreated sleep problems can actually make other symptoms—like pain and memory problems—worse.

    One key to managing CFS is working with your doctor and other health care practitioners to create an individualized treatment program for you.
    This program should be based on a combination of therapies that address coping techniques, symptoms and activity management.

    A multidisciplinary team of health care professionals working together to develop this individualized care plan is ideal.
    This team might include physicians and other primary care professionals, mental health professionals, rehabilitation specialists and physical or exercise therapists.
    Other professionals, like a sleep therapist or dietician, can be added as needed and you may only need one or two consultations with such specialists.

    If you live in an area where you don’t have access to specialists or if your insurance professional doesn’t cover such consultations, you can still work with your primary care professionals to develop an effective treatment plan.


    2. - Coping with CFS

    Living with chronic fatigue syndrome can be difficult.
    Like other debilitating chronic illnesses, CFS can have a profound impact on daily life, requiring patients to make significant lifestyle changes and adapt to a series of new limitations.

    2.1 - Common Difficulties

    Common difficulties for CFS patients include problems coping with :

    • the severe, changing and unpredictable symptoms of varying severity
    • a decrease in stamina that interferes with activities of daily living
    • memory and concentration problems that seriously impact work or school performance
    • an uncertain prognosis that makes it hard to plan for the future
    • loss of independence, livelihood and economic security
    • alterations in relationships with family and friends
    • worries raising children
    • concerns about the potential impact of decreased sexual activity on intimate relationships
    • skepticism and misconceptions about the illness.

    Feelings of anger, guilt, anxiety, isolation and abandonment are common in CFS patients.
    While it's normal to have such feelings, unresolved emotions and stress can make symptoms worse, interfere with pharmacological therapies and make recovery harder.
    It's important for patients to acknowledge the life-altering changes imposed by their illness and to develop effective coping strategies to deal with these changes.

    2.2 - Professional Counseling

    Consulting a trained professional will help most patients build effective coping skills.
    A supportive counselor can help you cope with the prospects of long-term illness, as well as the anxiety, depression, grief, anger and guilt that often accompany chronic illness.
    A competent therapist, using problem-solving techniques and standard psychotherapy and counseling methods, can help you work through these issues.
    In some cases, a therapist may recommend a combination of medication and psychotherapy.

    Because chronic illnesses like CFS impact the entire family, not just the patient, you may want to consider family education and counseling.
    Consulting a behavioral health professional may be helpful to address changes in family dynamics related to living with CFS.

    2.3 - Cognitive Behavioral Therapy (CBT)

    Cognitive behavioral therapy, or CBT, is often prescribed to help chronically ill patients cope with illness and develop behaviors and strategies that help alleviate symptoms.
    It has been successful in helping patients with cardiovascular disease, diabetes and cancer and recent studies indicate that CBT can be useful in treating some CFS patients.

    CBT is frequently prescribed as part of therapeutic process; it help patients learn to manage activity levels, stress and symptoms.
    Optimally, CBT can help you better adapt to the impact of CFS and improve your level of function and quality of life.

    2.4 - Symptomatic Treatment

    People with CFS present with different patterns of primary symptoms.
    Symptom severity can also vary considerably.
    Clinicians should query patients about which symptoms are most disruptive or disabling and tailor the management plan accordingly.
    Treatment can be directed toward the most problematic symptoms as prioritized by the patient, but only after underlying conditions applicable to those symptoms have been investigated and excluded.

    Primary symptoms may include sleep problems, muscle and joint pain, cognitive dysfunction, fatigue, headaches and sore throat.
    Gastrointestinal complaints, orthostatic instability, depression and allergies are also seen in many patients.
    Aggressive symptom management for these and other disruptive symptoms is indicated.

    2.5 - Alternative Therapies

    Deep breathing and muscle relaxation techniques, massage and healing touch and movement therapies like stretching, yoga and tai chi can be beneficial for some
    CFS patients in reducing anxiety and promoting a sense of well-being.

    Be sure to discuss all potential alternative therapies with your health care professional since many so-called cures and treatments for CFS that are promoted on the Internet are unproven and could be dangerous.

    2.6 - Support Groups

    Many people with CFS find it therapeutic to meet with other people who have this illness.
    Support groups can provide patients with useful, current information and they can provide a sense of community with people who understand what you're going through.

    For information on how to select a support group, what kinds of groups to avoid and how to find a group in your area, go to : http://www.cdc.gov/cfs/cfssupport.htm -.


    3. - Managing Activity and Exercise

    3.1 - Avoiding Extremes

    For patients with CFS, learning to manage activity levels is key to managing the illness itself.
    This requires a new way of defining exercise.
    While vigorous aerobic exercise is beneficial for many chronic illnesses, CFS patients can't tolerate traditional exercise routines.
    Exercise programs aimed at optimizing aerobic capacity are not recommended.

    The majority of people with CFS are affected by postexertional malaise, which is defined as an exacerbation of symptoms following physical or mental exertion, with symptoms typically worsening 12-48 hours after activity and lasting for days or even weeks.
    It's important, however, not to avoid activity and exercise altogether.
    Such avoidance leads to serious deconditioning and can actually worsen other symptoms.
    It's also important not to engage in an endless "push-crash" cycle in which patients do too much, crash, rest, start to feel a little better, do too much again and so on.

    Instead, CFS patients must learn to pace activities and work with their health care professionals to create an individualized exercise program that focuses on interval activity or graded exercise.
    The goal is to balance rest and activity to avoid both deconditioning from lack of activity and flare-ups of illness due to overexertion.
    Effective activity management may help improve mood, sleep, pain and other symptoms so patients can function better and engage in activities of daily living.

    3.2 - Developing an Exercise Program

    It is imperative that any activity plan be started slowly and increased gradually.
    When beginning an activity program, some CFS patients may only be able to exercise for as little as a few minutes.
    Patients who are severely deconditioned or who are caught in the "push-crash" cycle should limit themselves to the basic activities of daily living - getting up, personal hygiene, dressing, essential tasks - until they have stabilized.

    Several daily sessions of brief, low-impact activity can then be added.
    Simple stretching and strengthening exercise using only body weight for resistance is a good starting place for most people with CFS.
    All exercise needs to be followed by a rest period at a 1:3 ratio, exercising for one minute, then resting for three minutes.
    These sessions can be slowly increased by one to five minutes a week as tolerance develops.

    Daily exercise can be divided into two or more sessions to avoid symptom flare-ups.
    Activity should be intermittent, brief, spread throughout the day and followed by rest.
    If patients experience a worsening of symptoms, they should return to the most recent manageable level of activity.

    Strength and conditioning exercises are an important component of the overall activity program.
    Standard rehabilitative methods, such as resistance training and flexibility exercises, may help improve stamina and function, increase strength and flexibility, reduce pain and increase range of motion.

    Activity should begin slowly with simple stretching and strengthening exercises.
    Examples of functional exercises include repeated hand stretches, sitting and standing, wall push-ups or picking up and grasping objects.
    Patients can begin with a set of two to four repetitions, building to a maximum of eight repetitions.
    Once this stage is mastered, resistance band exercises can be added to build strength and flexibility.
    Patients should be careful to adhere to the principle of brief intervals of exercise, followed by adequate rest, to avoid postexertional malaise.

    3.3 - Severely Ill Patients

    A subset of people with CFS are so severely ill that they're largely housebound or bedbound.
    They require special attention, including a modified approach to exercise.
    Hand stretches and picking up and grasping objects may be all that can be managed at first.
    Gradually increasing activity to the point patients can handle essential activities of daily living-getting up, personal hygiene and dressing-is the next step.

    A realistic goal with severely ill patients is focusing on improving flexibility and minimizing the impact of deconditioning so they can increase function enough to manage basic activities.

    Cfr. : http://www.cdc.gov/cfs/cfstreatment.htm

    14-03-2008 om 00:17 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    13-03-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Neus bepaalt tevredenheid werkplek - Deel I
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


























    Neus bepaalt tevredenheid werkplek

    Deel I

     

         De drie belangrijkste factoren
         die een negatieve invloed kunnen hebben op de werksfeer :

    1. Werkdruk (64%)

    2. Slechte humeur van de collega's (55 %)

    3. Geur (52 %)



    Neus bepaalt tevredenheid werkplek

    De Volkskrant, 27-02-2008 – ANP


    AMSTERDAM - Ruim de helft van de Nederlanders die op een kantoor werkt, vindt het belangrijk hoe het ruikt op de werkvloer.
    Dat is een van de resultaten van het Werkplek Tevredenheidonderzoek onder 513 mensen dat onderzoeksbureau ITHAKA research uit Amsterdam uitvoerde.
    De resultaten werden woensdag gepubliceerd.

    52 Procent noemt ‘geur’ als een van de belangrijkste factoren die een negatieve invloed kunnen hebben op de werksfeer.
    Alleen de werkdruk en het (slechte) humeur van collega's worden nog belangrijker geacht als het gaat om negatieve invloed.
    De werkdruk werd genoemd door 64 procent van de ondervraagden, het slechte humeur van de collega's door 55 procent.

    De houding van collega's levert een belangrijke bijdrage aan de sfeer op de werkvloer.
    Collegialiteit (71 procent) en sociale contacten met collega's tijdens het werk (60 procent) zijn belangrijke factoren voor een positieve bijdrage.
    Bijna een op de drie mensen vindt het fijn als er radiomuziek klinkt op de vloer.


    Cfr. : http://www.volkskrant.nl/economie/article508103.ece/Neus_bepaalt_tevredenheid_werkplek




    Ben jij tevreden met je job ?

    © NetOnline 2007, 29-11-2006



    Vroeg of laat is het zo ver. Je studeert af, gaat op zoek naar een job en als alles meezit kan je aan de slag.
    Uit een recent onderzoek blijkt echter dat niet iedereen tevreden is met zijn huidige job.
    We zochten voor je uit wat er allemaal kan leiden tot (on)tevredenheid...


    Studieniveau en diploma's

    Wie bepaalde studies aanvat, doet dat in de eerste plaats omdat hij of zij geïnteresseerd is in een bepaalde materie of vakgebied.
    Na deze studies hoop je dan ook een job te vinden die in de lijn ligt van deze studies.
    Dit is logisch want enerzijds heb je al die jaren heel wat kennis verzameld die je nu in de praktijk wil toepassen.
    Anderzijds hoop je dat je nog heel wat nieuwe zaken kan bijleren via je job.

    Voor veel mensen is het dan ook heel belangrijk om een job te vinden die aansluit bij het behaalde diploma.
    Toch zijn er ook mensen die er voor kiezen om (na een bepaalde tijd) een totaal andere richting in te slaan.
    De redenen hiervoor zijn uiteenlopend.
    Wie al een tijdje dezelfde job heeft, kan bijvoorbeeld nood hebben aan verandering.
    Soms kan het ook gebeuren dat je je (droom)job compleet anders had voorgesteld.


    Uurrooster, gezin, vrije tijd en sociaal leven

    Niet iedereen heeft dezelfde werkweek.
    Een goed uurrooster is voor vele werknemers dan ook van kapitaal belang.
    Sta je graag vroeg op, dan zal je een job weten te appreciëren waarbij je vroeg kan beginnen en dus ook relatief vroeg gedaan hebt.
    Geraak je 's morgens maar met moeite uit je bed, kies dan voor een job waarbij je iets later kan beginnen.

    Sommigen kiezen dus voor een 9 to 5 job met een vast uurrooster, terwijl anderen liever een glijdend of variabel uurschema hebben.
    Het is daarbij belangrijk of je (soms) in het weekend moet werken.
    Voor de één is het weekend heilig, terwijl andere werknemers het niet erg vinden om ook op zaterdag en/of zondag te werken.
    Deze laatste categorie werknemers neemt zijn vrije dag(en) op in de week wat zo ook zijn voordelen heeft (winkels open, minder volk...).

    Hou bij de keuze van een job dus rekening met je uurrooster.
    Zorg daarbij dat je nog voldoende tijd hebt voor je partner en kinderen.
    Daarnaast moet je ook nog de dagdagelijkse taken kunnen vervullen: boodschappen doen, kinderen naar school brengen en afhalen...
    Tenslotte denk je best ook nog aan je hobby's en je vrije tijd in het algemeen : zorg dat je kan blijven sporten en dat je sociaal leven niet danig onder druk komt te staan door het vele werken of de onregelmatige uren !

    Probeer dus om een goed evenwicht te vinden tussen je werk(uren), je hobby's, gezin en sociaal leven.
    Wie (te) veel werkt, kan misschien een heel mooi loon opstrijken maar daarvan kan je niet echt genieten als je iedere avond totaal afgepeigerd thuiskomt !


    Loon naar werk ?

    Bij vele mensen is het loon een van de hoofdbekommernissen.
    Dit is begrijpelijk maar zorg er toch wel voor dat een mooie verloning je niet verblindt !
    Zo zijn de mate van stress, de afwisseling, de verantwoordelijkheid, doorgroeikansen, werkritme, aantal pauzes, creativiteit, werkzekerheid... in je job ook heel belangrijke factoren.


    Afstand en soort vervoer

    Niemand staat voor zijn plezier in de file. 
    Bepaalde werknemers die zich met de auto verplaatsen zijn dan ook al gestresseerd nog voor ze op hun werk aankomen.
    De afstand, het soort weg en de verkeersdrukte van je huis naar je werk (en vice versa) zijn dan ook cruciale factoren.
    Zie je het niet zitten om iedere dag met de auto heel wat kilometers af te leggen ?
    Kies dan zeker niet voor een job waarbij je heel wat tijd in de auto moet doorbrengen.

    Rest nog de vraag hoe je je werkplaats kan bereiken.
    Dit is niet enkel een persoonlijke (milieu, stress...) afweging.
    Vaak betaalt een werkgever je (iets) meer terug als je met het openbaar vervoer reist. 
    Toch is een verplaatsing met het openbaar vervoer niet altijd even evident.
    Zo moet je het station zonder problemen kunnen bereiken, moet je soms meerdere malen overstappen, kan je te maken hebben met overvolle en drukke treinen, ben je ofwel te vroeg of te laat op je werk...


    Je collega's, overste(n) en machtsrelaties

    In heel wat bedrijven moet je een echte 'teamplayer' zijn.
    Zo kan het voorkomen dat bepaalde collega's na verloop van tijd echte vrienden worden.
    Anderzijds hebben heel wat mensen (vroeg of laat) ook te maken met minder sympathieke werknemers.
    Bepaalde collega's buiten hun machtspositie uit waardoor er spanningen ontstaan.

    Ook je baas (bazin) speelt een belangrijke rol in de (on)tevredenheid over je job.
    Meer bepaald de manier waarop hij met je communiceert, je behandelt, je aanspreekt... kan je visie op hem of haar én je werk grondig beïnvloeden.


    Conclusie

    De perfecte jobs liggen heus niet voor het rapen.
    Toch is het belangrijk dat je in een bepaalde mate tevreden bent over je job, want tenslotte beslaat je werk een groot deel van je dag, je week... en je leven.
    Probeer dan ook na te gaan welke vernoemde aspecten je het belangrijkst vindt en ga na of je deze voldoende terugvindt in je huidige of toekomstige job.


    Cfr. : http://www.netonline.be/jobs/detail.asp?id=725




    Slechte lucht in uw kantoor veroorzaakt ziektes !

    © NetOnline 2007, 12-10-2005


    Bent U zich niet lekker als U van het werk komt ?
    Voelt U zich een stuk beter na het werk, na het verlaten van je kantoor ?
    Of heeft U last van hoofdpijn, lopende neus… allemaal oorzaken die niet stroken met een klassieke diagnose ?
    Dan zou de oorzaak wel eens je werkruimte zélf kunnen zijn.
    Men spreek dan van een “ziek gebouw” syndroom.

    Het gebouw kan intern “ziek” zijn ten gevolge van slechte lucht veroorzaakt door een slechte verluchting van de werkruimte, een slecht werkende verwarming of een slecht afgestelde airconditioning t.o.v. de werkruimte.
    Ook elektrische toestellen of kantoormateriaal kan de oorzaak zijn van het verschijnsel.

    De oorzaak ligt een groot stuk aan de indeling en het ontwerp van het gebouw zelf.
    Alsook de technische uitrusting om de werkruimte voldoende te ventileren.
    Om energie te besparen worden kantoorgebouwen vandaag de dag potdicht gemaakt.
    Hierdoor is er veel te weinig luchtcirculatie wat kan zorgen voor te weinig zuurstof of slechte lucht.
    Landschapskantoren worden onderverdeeld in kleine compartimenten om het werkrendement te verhogen.
    Dit heeft natuurlijk ook nadelige gevolgen voor de luchtcirculatie en de aanvoer van verse lucht in de verschillende compartimenten.

    Uiteraard kunnen deze slechte omstandigheden ervoor zorgen dat de lucht binnenin het kantoor slechter wordt dan buiten het kantoor.

    Uit studies blijkt dat ongeveer 30 % van nieuwe ontworpen of verbouwde kantoren zorgen voor een slechte luchtkwaliteit.


    1. - Wat zijn de symptomen van het werken in een “ziek” kantoorgebouw ?

    Neusverstopping
    Zere keel
    Moeheid
    Droge keel
    Hoofdpijn
    Brandende ogen
    Huidirritatie.

    Uiteraard is het vrij moeilijk te achterhalen of bovenstaande oorzaken iets te maken hebben met uw werkomgeving.


    2. - Wat veroorzaakt nu de “luchtvervuiling” binnenin een kantoor ?


    2.1. Biologische vertegenwoordigers

    De biologische vertegenwoordigers zoals bacteriën, virussen, pollen, huisstofmijten, schimmels, … zijn bijna overal aanwezig, zowel binnen de kantoorruimte als buiten de kantoorruimte.

    Deze kunnen zich verplaatsen door de lucht en zijn meestal niet zichtbaar.

    Ook kunnen ze zich vastklemmen aan andere rondvliegende deeltjes welke in ons ademhalingssysteem terecht komen.

    De oorzaak van de aanwezigheid van deze organismen is omdat ze zichzelf kunnen voeden door slechte afzuigsystemen en slecht onderhouden ruimtes zoals cafetaria, toiletten, …

    De biologische vertegenwoordigers kunnen allergische reacties veroorzaken alsook waterende ogen, hoesten, ademhalingsproblemen, ...
    Vooral mensen die een astma probleem hebben moeten de ruimte voldoende onderhouden doordat zij zeer gevoelig zijn voor deze vertegenwoordigers.


    2.2. Carbon Monoxide

    Dit reukloze gas kan risico’s inhouden binnenin een kantoorruimte of werkruimte.
    Dit gas zit in de uitlaatgassen van wagens.
    Indien een kantoorgebouw een ondergrondse garage heeft, gesitueerd onder het kantoorgebouw, kunnen de uitlaatgassen binnenin het kantoorgebouw “sluipen” ten gevolge van het verschil in luchtdruk tussen compartimenten.
    Ook spleten en openingen in de afvoersystemen kan ervoor zorgen dat het gas “binnensluipt”.

    Werken in een omgeving, dicht gelegen bij een druk bereden weg, kan ervoor zorgen dat het gas de werkruimte binnenkomt.

    Carbon Monoxide kan moeheid, verwardheid, draaierigheid, hartproblemen, … veroorzaken.


    2.3. Formaldehyde

    Is een chemisch product dat aanwezig is in meer dan 3.000 producten, gebruikt in een werkomgeving.
    Het product wordt aangetroffen in: lijmen, vezelplaat, panelen, gordijnstoffen, zonneweringsstoffen,…

    Formaldehyde kan een zere keel, hoofdpijn, moeheid, draaierigheid, … veroorzaken.
    Het product kan kanker veroorzaken.


    2.4. Sigarettenrook, passief roken

    Het is geweten dat sigarettenrook meer dan 4.000 chemische stoffen bevat zoals: nicotine, formaldehyde,…

    Het effect van passief roken is even desastreus voor meerokers dan voor mensen die actief roken.
    Roken op het werk moet gebeuren in de daar voor voorziene ruimtes.
    Deze ruimtes moeten ook duidelijk aanduiden dat enkel daar kan gerookt worden.
    Een degelijk afzuigsysteem moet voorzien worden.

    Sigarettenrook kan geïrriteerde ogen veroorzaken, longkanker, hartproblemen,…


    2.5. -VOC’s

    VOC’s of Volatile Organic Compounds (vluchtige organische stoffen) zijn afkomstig van vaste of vloeibare delen als gas op kamertemperatuur.
    Deze bevatten verschillende chemische producten zoals : benzeen, carbon tetrachloride,…

    Deze kunnen op korte als op lange termijn een ernstig effect hebben op de gezondheid van de werknemers.

    Het product wordt aangetroffen in : kantoormeubelen, verf, bekleding, toners, markeerstiften & pennen,…

    VOC’s kunnen de ogen, neus en keel irriteren, hoofdpijn veroorzaken.
    Langdurige blootstelling kan de nieren en de lever aantasten en het zenuwstelsel.


    3. - Wat kan eraan gedaan worden ?

    • Maak alle ruimtes zoveel mogelijk rookvrij.
      Laat geen niet-rokers door een rookruimte gaan.

    • Voorzie een degelijk ventilatie systeem binnenin een kantoorruimte.
      Het systeem met duidelijk de slechte lucht afvoeren en verse lucht toevoeren in een juiste verhouding.
      Alle compartimenten in een landschapskantoor moeten voorzien zijn van verse lucht.

    • Open zoveel mogelijk ramen en deuren om een luchtcirculatie te bekomen (niet aan te raden als buiten lawaai en uitlaatgassen aanwezig zijn).

    • Houdt rekening met een juiste luchtvochtigheidsgraad.
      Deze ligt het best tussen 30% en 60%.
      De kamertemperatuur mag niet te hoog zijn in combinatie met een te hoge vochtigheidsgraad.
      Deze stimuleren de biologische vertegenwoordigers (cfr. boven).

    • Reinig en desinfecteer regelmatig elk deel van het ventilatiesysteem, verwarmsysteem, airconditioning, bevochtigers, luchtfilters, blazers en pompen.

    • Hou rekening met het plaatsen van nieuw kantoormateriaal, kantoormaterieel, bekleding, tapijt, …
      Deze kunnen stoffen bevatten die slecht zijn voor de gezondheid.

    • Verhoog de eerste weken het ventileren van nieuwe of gerenoveerde kantoorgebouwen.

    • Verwijder en vernieuw de oorzaken die luchtvervuiling veroorzaken.

    • Vraag de verkoper van bureaumateriaal of de materialen vrij zijn van gassen en of deze teruggebracht mogen worden indien blijkt dan werknemers ziek worden.

    • Laat alle afvoerbuizen nakijken op gaten en spleten.
      Zeker afzuigbuizen die afkomstig zijn uit een ondergrondse garage of rookruimte.

    • Vraag aan onderhoudsfirma’s voldoende garanties dat er geen onderhoudsproducten gebruikt worden die schade kunnen aanrichten aan de luchtwegen van de werknemers.

    • Indien U zelf last hebt, spreek uw overste aan.

    Indien zou blijken dat werknemers klachten krijgen door hun werkomgeving, raden wij aan een specialist aan te stellen die de luchtkwaliteit van kantoorruimtes kan verbeteren.
    Die kan de lucht testen en eventueel een professionele oplossing bieden om de werkomgeving gezonder te maken.


    Cfr. : http://www.netonline.be/jobs/detail.asp?id=503




    Vlamingen en hun opvattingen over (betaalde) arbeid

    Myriam Vanweddingen
    E-mail : myriam.vanweddingen@dar.vlaanderen.be
    Ministerie van de Vlaamse Gemeenschap – Administratie Planning en Techniek
    Stativaria 38 - Januari 2006
    Depotnummer : D / 2006 / 3241 / 004
    Contact : Caroline Temmerman : caroline.temmerman@azf.Vlaanderen.be

    Stativaria
    Stativaria is de titel van een publikatie van de administratie Planning en Statistiek, departement Algemene Zaken en Financiën van de Vlaamse Gemeenschap.
    Aan de geïnteresseerden wordt originele informatie bezorgd die nuttig is bij de voorbereiding, de uitvoering en de evaluatie van het Vlaams beleid


    Voorwoord

    De ontgroening en vergrijzing in Vlaanderen zullen zich volgens recente studies voortzetten in de toekomst.
    Al vanaf 2010 zou een merkbare daling van de werkende bevolking optreden die de volgende decennia blijft aanhouden.
    Het verhogen van de werkzaamheidsgraad zou dit proces initieel nog kunnen tegen gaan.
    De Vlaamse overheid roept dan ook iedereen op om een bijdrage te leveren.
    Elke Vlaming op actieve leeftijd moet de kans krijgen én de attitude hebben om een volwaardige job uit te oefenen.

    De bedoeling van voorliggende publicatie is na te gaan hoe de Vlaming momenteel aankijkt tegenover betaalde arbeid.
    Hiervoor wordt gebruik gemaakt van data verkregen op basis van de vragenmodule van het International Social Survey Programme (ISSP) over ‘work orientations’ - cfr. : http://www.gesis.org/en/data_service/issp/data/2005_Work_Orientations_III.htm - die in 2005 gekoppeld werd aan de SCV-survey ‘Sociaal-culturele verschuivingen in Vlaanderen’ - cfr. : http://aps.vlaanderen.be/sgml/largereeksen/1069.htm -.
    De eerste analyses laten toe een globaal licht te werpen op de opvattingen die er bij de Vlamingen heersen over betaald werken.
    Hoe belangrijk is arbeid ?
    Wat is er van belang in een baan ?
    Hoe tevreden is men met de job ?
    Hoe ziet men de eigen arbeidssituatie ?
    Hiervoor werd gepolst bij een representatief staal van de Vlaamse bevolking.

    Bij de voorstelling van de resultaten wordt er speciaal aandacht besteed aan de overeenkomsten en de verschillen die er heersen tussen de verschillende bevolkingsgroepen naargelang geslacht, leeftijd, opleiding en werksituatie.

    Josée Lemaître,
    Directeur-Generaal.


    Samenvatting

    Stativaria 38 - 'Vlamingen en hun opvattingen over (betaalde) arbeid' - een publicatie van de Studiedienst van de Vlaamse Regering, heeft als bedoeling na te gaan hoe de Vlaming vandaag aankijkt tegenover betaalde arbeid.
    Hiervoor wordt gebruik gemaakt van data verkregen op basis van de vragenmodule van het International Social Survey Programme (ISSP) over 'work orientations' die in 2005 gekoppeld werd aan de SCV-survey 'Sociaal-culturele verschuivingen in Vlaanderen'.
    Belang van arbeid…
    Uit de eerste analyses blijkt dat slechts één op vier Vlamingen een baan louter ziet als een manier om geld te verdienen.
    Dit kan er op duiden dat het merendeel van de Vlaamse bevolking toch nog dicht aanleunt bij een traditionele arbeidsethos waarbij arbeid op zichzelf als waardevol beschouwd wordt.
    Bovendien geeft iets meer dan de helft aan verder te willen werken ook als men het geld niet nodig heeft.
    Het zijn vooral jongeren en hoogopgeleiden die een job beschouwen als méér dan een middel om geld te verdienen.
    Aspecten die belangrijk zijn in een job…
    Meer dan 95% van de Vlaamse bevolking vindt het belangrijk dat ze werkzekerheid hebben.
    Ook aspecten als een interessante job en goede mogelijkheden om vooruit te komen scoren hoog.
    Het belang van de verscheidende werkaspecten wordt niet door iedereen op dezelfde manier gezien.
    Zo hechten bijvoorbeeld vrouwen in vergelijking met mannen een hoger belang aan een baan waar men anderen kan helpen.
    De hoge scores op de verschillende werkaspecten, geven aan dat de Vlamingen toch behoorlijk hoge eisen stellen aan een job.
    … worden deze aspecten ook teruggevonden in de huidige baan ?
    Ongeveer drievierde van de werkende Vlamingen is het ermee eens dat ze in hun huidige job zelfstandig kunnen werken en dat ze in feite een interessante baan hebben.
    Circa tweederde van de werkenden ziet inderdaad zijn verwachtingen gerealiseerd op vlak van werkzekerheid en het hebben van een job waar men de kans heeft zijn vaardigheden te ontplooien.
    Amper één op vier van de Vlaamse werkenden is van mening dat ze daadwerkelijk een hoog inkomen hebben.
    Welk soort werk verkiest men ?
    Bij de keuze tussen loondienst of zelfstandige geeft drievierde van de Vlamingen de voorkeur aan het eerste.
    Werken bij een klein bedrijf gaat bij 60% van de Vlaamse bevolking boven arbeid in een grote onderneming.
    Bijna twee op de drie Vlamingen verkiest werken in het bedrijfsleven boven een baan bij de overheid.
    Hoe tevreden is de werkende Vlaming over zijn/haar job ?
    De arbeidstevredenheid bij de werkende Vlaming ligt anno 2005 nog steeds vrij hoog.
    Maar liefst negen op de tien geeft te kennen tevreden te zijn met het werk in zijn geheel.
    Naar deelaspecten bekeken blijkt tachtig procent van de werkenden tevreden te zijn over de inhoud van de job, de collega's, de uurregeling, werkzekerheid en de mate waarin men vaardigheden en kennis kan gebruiken.
    Eén op de vijf werkenden is ontevreden over de mogelijkheden om bij te leren, de kansen op promotie en de werkdruk.
    Hoe schat men de eigen arbeidssituatie in ?
    Bij het beschouwen van de eigen arbeidssituatie maakt één op tien van de werkende Vlamingen zich in 2005 zorgen over baanverlies.
    Meer dan vier op vijf acht het onwaarschijnlijk dat ze binnen het jaar op zoek zullen gaan naar een andere job.
    Een even goede baan vinden als de huidige wordt door zes op tien Vlaamse werkenden beschouwd als moeilijk.
    Wilt u meer weten ?
    - Gratis exemplaar - Men kan een gratis exemplaar van Stativaria 38 bestellen bij : Caroline Temmerman : tel. : 02 553 57 84 of e-mail : caroline.temmerman@dar.vlaanderen.be -.
    - Bijkomende informatie - Voor bijkomende informatie kan u contact opnemen met Myriam Vanweddingen : tel. : 02 553 57 88 of e-mail : myriam.vanweddingen@dar.vlaanderen.be -.
    Cfr. : http://aps.vlaanderen.be/statistiek/publicaties/stat_Publicaties_stat38.htm



    Inhoudstafel

    1. Inleiding

    2. Basismateriaal
      - 2.1 – Onderzoeksmethode
      - 2.2 - Representativiteit steekproef

    3. Hoe belangrijk is werken voor de Vlaming ?
      - 3.1 - Meer/minder tijd ?
      - 3.2 - Meer/minder werken ?
      - 3.3 - Belang van arbeid ?

    4. Waar hecht de Vlaming belang aan in het werk ?
      - 4.1 - Welke aspecten zijn van belang in een job?
      - 4.2 - Wat maakt een baan de moeite waard ?
      - 4.3 - Welk soort werk verkiest de Vlaming ?

    5. Hoe tevreden is de werkende Vlaming over zijn/haar job ?

    6. Hoe schat de werkende Vlaming zijn eigen arbeidssituatie in ?

    7. Besluit

    Bibliografie



    1. - Inleiding

    Statistieken tonen niet alleen aan dat Vlaanderen een welvarende regio is, maar ook dat we voor een aantal uitdagingen staan : een lage werkzaamheidsgraad, toenemende vergrijzing, ...
    De Vlaamse Regering gaat er in haar Regeerakkoord vanuit dat ‘bouwen aan een beter Vlaanderen een opdracht is voor iedereen’ (2004: 5).
    Meer ondernemen en meer werk worden naar voor geschoven als topprioriteit.
    De beleidsnota Werk stelt dat ‘het behoud van onze verzorgingsstaat een duidelijke keuze vereist voor méér werk en méér mensen aan het werk’ (2004: 6) en ‘roept iedereen op om binnen zijn of haar mogelijkheden de uitdagingen waar Vlaanderen voor staat mee op te nemen’ (2004: 6).
    De slagzin van het Regeerakkoord ‘vertrouwen geven, verantwoordelijkheid nemen’ vertaald naar werkgelegenheid betekent dat ‘elke Vlaming op actieve leeftijd de kans moet krijgen én de attitude hebben om een volwaardige job uit te oefenen’ (2004: 8).

    Hoe zit het nu met de attitude van de Vlaming tegenover het uitoefenen van (betaalde) arbeid anno 2005 ?
    Daarop tracht de administratie Planning en Statistiek (APS) (APS maakt vanaf 2006 deel uit van de IVA Studiedienst van de Vlaamse Regering) van het ministerie van de Vlaamse Gemeenschap een antwoord te geven.
    Er wordt daarbij gebruik gemaakt van de vragenmodule van het International Social Survey Programme (ISSP) over ‘work orientations’ die in 2005 gekoppeld werd aan de SCV-survey ‘Sociaal-culturele verschuivingen in Vlaanderen’ (SCV-survey, voorheen gekend als APS-survey, peilt naar waarden, houdingen en gedragingen van Vlamingen).
    De eerste analyses laten toe een recent beeld te schetsen over de opvattingen van de Vlaamse bevolking tegenover het uitoefenen van (betaalde) arbeid.
    Bedoeling hierbij is een breed scala van elementen aan bod te laten komen.
    Bij het voorstellen van de resultaten wordt er in het bijzonder aandacht besteed aan de verschillen en gelijkenissen tussen de Vlamingen al naargelang geslacht, leeftijd, opleidingsniveau, …
    Diepgaander onderzoek volgt later.

    Om een globaal beeld te schetsen van hoe de Vlaming aankijkt tegen (betaalde) arbeid in 2005, wordt er gezocht naar de antwoorden op een aantal vragen.

    Hoe belangrijk is werken voor de Vlaming ?
    Daartoe konden de respondenten vooreerst aangeven of ze meer/minder tijd wensten voor bepaalde levenssferen.
    Vervolgens werd er ook gepolst of men meer/minder wil werken voor meer/minder loon.
    Er werd eveneens gekeken naar het belang dat de Vlaming hecht aan arbeid.

    Waar hecht de Vlaming belang aan in het werk ?
    Om deze vraag te beantwoorden werd er gekeken naar aspecten die men van belang acht in een baan.
    Nadien werd er bij de werkende Vlamingen nagegaan of ze het ermee eens zijn dat deze aspecten ook daadwerkelijk in hun job terug te vinden zijn.
    Ook de keuze voor bepaalde soorten werk kwam aan bod.

    Hoe tevreden is de werkende Vlaming met zijn/haar job ?
    Zowel de globale arbeidstevredenheid als de tevredenheid met verschillende deelaspecten van een baan werden verder onderzocht.

    Hoe schat de werkende Vlaming zijn eigen arbeidssituatie in ?
    Niet alleen werd er gepeild naar de vrees om jobverlies, maar werd er tevens aandacht geschonken aan de intentie om ander werk te zoeken en de moeilijkheid om een even goede baan te vinden.


    2. - Basismateriaal

    Er wordt gebruik gemaakt van data van de SCV-survey 2005 en de daarbij eveneens afgenomen ISSP-module over ‘work orientations’ om te kijken hoe het staat met de houding van Vlamingen tegenover betaalde arbeid anno 2005.
    Daarom eerst een korte kennismaking met het onderzoeksmateriaal.


    2.1 – Onderzoeksmethode

    De survey ‘Sociaal-culturele verschuivingen in Vlaanderen’, kortweg de 'SCV-survey' genaamd, is een meetinstrument dat in opdracht van de Vlaamse Regering door de administratie Planning en Statistiek is ontwikkeld.
    Sinds 1996 wordt er jaarlijks aan de hand van een face-to-face-enquête bij een representatief staal van de Vlaamse bevolking (1.500 personen tussen 18 en 85 jaar), gepeild naar de opvattingen, de visies en de verwachtingen van de Vlamingen.
    De vragenlijst van de survey bestaat uit drie delen: een vast gedeelte, een variabel periodiek gedeelte en een variabel ad hoc gedeelte.
    Het vaste deel bevat een aantal onderzoeksvragen die elk jaar opnieuw aan de orde zijn.
    In het periodieke variabele gedeelte komen thema’s aan bod die maar om de twee à drie jaar bevraagd worden.
    Het variabele ad hoc gedeelte wordt ieder jaar opgebouwd rond een beleidsrelevant thema.
    Zo handelde het in 2005 over ICT en leefmilieu.

    Doorheen de jaren kwamen er eveneens vragen over opvattingen en houdingen tegenover werk aan bod.
    Sommige vragen worden nagenoeg jaarlijks gesteld zoals de tevredenheid met de verschillende aspecten van arbeid (1998 en vanaf 2000 jaarlijks) of de vrees voor werkverlies (1996-1998 en 2000-2005).
    Andere vragen worden op een meer onregelmatige basis afgenomen.
    Een voorbeeld hiervan zijn de vraagstellingen die peilen naar arbeidsethos (1998, 1999 en 2005).

    In 2005 werd voor de derde maal een vragenmodule van het International Social Survey Programme (ISSP) opgenomen in de SCV-survey.
    Dit moet toelaten Vlaanderen naast meer dan 30 andere landen te plaatsen.
    Deze keer ging de vragenmodule over ‘work orientations’ waarin aan de hand van een zestigtal items gepolst wordt naar de opvattingen over het uitoefenen van betaald werk.
    Deze schriftelijke vragenlijst wordt aan het einde van het face-to-face interview bij de respondenten van de SCV-survey achtergelaten.
    Circa 88% van de ondervraagden heeft het ISSP enquêteformulier ingevuld en teruggestuurd.


    2.2 - Representativiteit steekproef

    Zowel voor de SCV-survey als de ISSP drop-off vragenlijst werd via vergelijking tussen de beschikbare populatie-informatie en de steekproefinformatie de representativiteit van de steekproef nagegaan (Carton e.a. 2004: 3-9, Carton e.a. 2005).
    Zo werd er vergeleken voor de (gecombineerde) verdeling van geslacht, leeftijd en onderwijsniveau.
    Hieruit bleek dat de representativiteit goed is voor de gecombineerde verdeling van geslacht en leeftijd, maar niet naar onderwijsniveau.
    Dit heeft als gevolg dat de gezamenlijke verdeling van geslacht, leeftijd en onderwijsniveau niet meer representatief is.
    De gerealiseerde steekproef heeft dus af te rekenen met een zekere vertekening door oververtegenwoordiging van bepaalde groepen en ondervertegenwoordiging van andere groepen.
    Om hiervoor te corrigeren worden de data uit de steekproef gewogen op basis van de Enquête naar de Arbeidskrachten (EAK) en de bevolkingsstatistieken van het Nationaal Instituut voor de Statistiek (NIS).

    Er wordt eveneens gewerkt met een weging op basis van de EAK 2000 om cross-sectionele vergelijkingen te maken over de in verschillende jaren afgenomen SCV-surveys heen.
    Toepassing van deze weging laat toe een stabiele vergelijking over de jaren heen te maken, door nonresponsschommelingen en fluctuaties in de bevolkingssamenstelling statistisch uit te schakelen met behulp van een weging op basis van een referentiejaar.



    3. - Hoe belangrijk is werken voor de Vlaming ?

    Om meer te weten te komen over de algemene opvattingen van de Vlaamse bevolking tegenover (betaalde) arbeid, wordt er zowel indirect als direct gepeild.
    Er wordt van start gegaan met het bevragen van de voorkeur voor meer/minder tijd voor de verschillende levenssferen.
    Ook het meer/minder werken van de werkende Vlaming tegen meer/minder loon wordt onderzocht.
    Vervolgens wordt er dieper ingegaan op het belang dat er gehecht wordt aan arbeid.

    3.1 - Meer/minder tijd ?

    Historische reeksen tonen aan dat de feitelijke arbeidsduur systematisch daalt, zeker voor de voltijds werkenden.

    Uit een studie van het Federaal Planbureau (1997: 17) blijkt bijvoorbeeld dat de arbeidsduur voor een voltijds loontrekkende in 1995 drievierde bedroeg van de arbeidsduur van een voltijds loontrekkende in 1955.
    Dit is onder meer de verdienste van arbeiders- en sociale bewegingen die strijd leverden, waardoor de werknemers kortere arbeidstijden kregen en meer tijd overhielden voor gezin en vrije tijdsactiviteiten.
    In 1978 werd in België een 40-urenweek wettelijk bekrachtigd.
    In 1997 volgde een wettelijke 39-urenweek en in 2003 werd dankzij een intersectoraal akkoord de 38-urenweek gerealiseerd.
    Wat gaan de mensen doen als ze over meer vrije tijd kunnen beschikken bij een significante daling van de arbeidstijd (Work Orientation drafting Group ISSP 2003: 5) ?
    Zullen ze meer tijd doorbrengen met hun familie, met vrienden, … ?

    Recent tijdsbestedingonderzoek (Glorieux e.a. 2005: 1-3) toont aan dat de Vlaming in 2004 nog evenveel tijd besteedt aan loonarbeid als in 1999.
    Aan huishoudelijk werk wordt wel 40 minuten minder gespendeerd.
    De tijd besteed aan sociale participatie en vrije tijd daarentegen steeg wel met respectievelijk 1 uur 10 minuten en 30 minuten.
    De vaststellingen gaan niet in dezelfde mate op voor mannen en vrouwen.
    Zo is de arbeidsmarktparticipatie van de vrouwen toegenomen en de bestede tijd aan huishoudelijk werk gedaald.
    Mannen presteren minder loonarbeid en doen meer huishoudelijk werk.
    Ook op vlak van vrije tijd is er een toenadering : alhoewel vrouwen nog steeds over minder vrije tijd beschikken dan mannen, neemt deze tijdsbesteding voor hun lichtjes toe.
    Ondanks het feit dat de arbeidslast voor sommigen daalt, is er een algemene stijging van het subjectieve gevoel van tijdsdruk (Glorieux e.a. 2005: 10-11).
    Zo blijkt in 2004 dat een hoge werklast gepaard gaat met een hoge tijdsdruk.
    Vooral de combinatie van verschillende rollen in verband met arbeid, het gezin en het sociale leven, zorgt voor een hogere werklast en een hogere ervaren drukte.

    De ISSP-module 2005 peilt naar de voorkeur van de Vlaming als deze zijn/haar wijze van tijdsbesteding voor verschillende levensdomeinen zou kunnen aanpassen.
    Achterliggend concept hier is dat werk tegenover andere sociale activiteiten gezet wordt in termen van tijdsbesteding.
    Het kan immers gesteld worden dat de tijd die men aan iets wil besteden, een goede indicatie geeft van hoe belangrijk deze activiteit voor iemand is (Autonome Provinz Bozen-Südtirol, Landesinstitut für Statistik – ASTAT 1997: 25-26).
    Bij de interpretatie van de bevindingen op de vraag of men meer of minder tijd wenst voor verschillende levenssferen, dient men echter voor ogen te houden dat de wens voor meer tijd voor sommigen een indicatie kan zijn voor een verhoogde interesse voor een welbepaald domein en voor anderen erop kan duiden dat er daadwerkelijk een tekort aan beschikbare tijd is.

    Tabel 1 - Gewenste wijziging in de tijdsbesteding van de Vlaamse bevolking in 2005
    (naar levenssfeer, in %)
    Cfr. : http://aps.vlaanderen.be/statistiek/publicaties/pdf/stativaria_38.pdf (p. 10)

    De Vlaming verlangt vooral meer tijd voor vrijetijdsactiviteiten (64,8%), gezin (54%) en vrienden (50,6%).
    Slechts één op vier wil meer tijd voor huishoudelijk werk en iets minder dan één op zes zou graag meer tijd hebben voor betaald werk.
    Opmerkelijk is ook dat haast één op drie Vlamingen minder tijd met het werk wil doorbrengen.

    Er zijn een aantal significante verschillen (op niveau p<0,001) tussen de Vlamingen al naargelang de levenssituatie waarin ze zich bevinden.
    Zo verlangt bijna één op drie personen die nog bij de ouders woont naar meer tijd om in zijn/haar job te steken en bijna zeven op tien zou meer tijd met vrienden willen doorbrengen.
    Bij mensen die alleen door het leven gaan, zijn er maar tien op honderd die meer tijd wensen voor betaald werk.
    Het is ook niet verwonderlijk dat meer dan 70% van de Vlamingen met partner en kinderen graag meer tijd zou hebben voor gezin en vrijetijdsactiviteiten.

    Tabel 2. - Wens om meer tijd door Vlaamse bevolking in 2005
    (naar levenssfeer en levenssituatie, in %)
    Cfr. : http://aps.vlaanderen.be/statistiek/publicaties/pdf/stativaria_38.pdf (p. 10)

    Naar geslacht bekeken valt het op dat er eigenlijk weinig verschillen tussen mannen en vrouwen zijn op vlak van wensen voor meer of minder tijd.
    Wat het huishoudelijk werk betreft, is er één opvallend verschil: meer mannen (29,4%) dan vrouwen (20,9%) vragen meer tijd en omgekeerd willen meer vrouwen (26,9%) dan mannen (16,5%) minder tijd voor deze activiteit.
    Dat laatste hoeft niet echt te verwonderen daar vrouwen toch nog steeds een groter deel van hun tijd, 23 uren 53 minuten gedurende een volledige week in 2004 (Glorieux e.a. 2005: 2), in het huishoudelijk werk steken.
    Mannen daarentegen besteden maar 13 uren 56 minuten per week aan huishoudelijke taken.

    Tabel 3 - Wens om meer tijd door Vlaamse bevolking in 2005
    (naar levenssfeer en leeftijd, in %)

    Cfr. : http://aps.vlaanderen.be/statistiek/publicaties/pdf/stativaria_38.pdf (p. 11)

    Bij opdeling naar leeftijdsklassen komen een aantal verschillen (significant op niveau p<0,001) tot uiting.
    Een hoog percentage (71,8%) jonge mensen (< 25 jaar) wil meer tijd om door te brengen met vrienden.
    Ook voor vrijetijdsactiviteiten wensen zeven op de tien jongeren meer tijd.
    Bij de 25-54-jarigen kunnen de hoogste percentages teruggevonden worden bij meer tijd voor vrijetijdsactiviteiten.
    Bij deze groep wordt ook opmerkelijk meer tijd voor het gezin gewenst.
    Het is net bij deze groep, die in het spitsuur van het leven staat, dat tijdstekort zich het meest zal laten voelen.
    Bij de 55-plussers vermindert de wens naar meer tijd in haast alle levenssferen.

    Naargelang het genoten opleidingsniveau vallen er eveneens een aantal verschillen op.
    Iets meer dan de helft van de kortgeschoolden wil meer tijd om aan vrijetijdsactiviteiten te kunnen deelnemen; bij de hooggeschoolden zijn er dat meer dan zeven op tien.
    Bij de kortgeschoolden wil vier op tien meer tijd om met vrienden te kunnen doorbrengen; bij de hooggeschoolden loopt dit op tot zes op tien.
    Voor betaald werk en huishoudelijk werk daarentegen vragen er dan weer relatief minder hooggeschoolden dan kortgeschoolden om meer tijd.

    Het al dan niet hebben van betaald werk speelt mee in het aangeven van de wens om meer tijd.
    Haast drie op de vier Vlamingen met een job wil meer tijd voor vrijetijdsactiviteiten.
    Bij de personen zonder betaalde arbeid zijn er dat goed de helft.
    Ook opvallend meer mensen met een baan willen meer tijd voor gezin (65,9%) en vrienden (56,8%).

    Figuur 1 - Wens om meer tijd door Vlaamse bevolking in 2005
    (naar levenssfeer en werksituatie)

    Cfr. : http://aps.vlaanderen.be/statistiek/publicaties/pdf/stativaria_38.pdf (p. 11)


    3.2 - Meer/minder werken ?

    Bij de werkende Vlamingen werd er gepolst of ze meer/hetzelfde/minder aantal uren willen arbeiden en voor meer/hetzelfde/minder geld willen werken.
    De respondenten konden maar één mogelijkheid aangeven.

    Iets meer dan zeven op tien werkende Vlamingen verkiest hetzelfde aantal arbeidsuren en hetzelfde inkomen, wat toch een indicatie kan zijn dat men tevreden is over de huidige situatie.
    Mannen en vrouwen en zelfs alle opleidingsniveaus zitten hier op één lijn.
    Eén op vijf werkenden geeft bovendien aan dat ze meer uren willen kloppen en meer geld opstrijken.
    Bij de 18-24-jarigen zijn er dit zelfs vier op tien.
    De bereidheid om beroepsprestaties neer te zetten lijkt vrij hoog bij de werkende Vlaming.

    Figuur 2 - Keuze werk/geld door werkende Vlamingen in 2005
    (in %)

    Cfr. : http://aps.vlaanderen.be/statistiek/publicaties/pdf/stativaria_38.pdf (p. 13)


    3.3 - Belang van arbeid ?

    Bij het peilen naar houdingen van de Vlaamse bevolking tegenover (betaalde) arbeid kan men moeilijk om het belang heen dat Vlamingen hechten aan werken.
    Er bestaan verschillende manieren om de arbeidsoriëntatie in beeld te brengen.
    Zo maakt het Nederlandse Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) in het Sociaal en Cultureel Rapport 2000 een onderscheid tussen een traditionele en moderne arbeidsoriëntatie (2000: 171).
    Volgens de traditionele arbeidsoriëntatie is arbeid op zichzelf waardevol.
    Extreem gezien staat de waarde van arbeid tot op een zekere hoogte los van de materiële en immateriële beloning.
    Werken is goed volgens de traditionele visie, zelfs als werk niet of slecht betaald wordt, oninteressant is, in weinig comfortabele omstandigheden moet worden verricht en prestige ontbeert.
    De arbeid wordt beschouwd als een religieuze of existentiële plicht; zonder arbeid blijft het leven onvervuld.
    Tegenover het traditionele arbeidsethos zet het SCP de moderne, enigszins calculerende arbeidsoriëntatie.
    Arbeid wordt verricht om iets te verwerven.
    Als de noodzaak daartoe wegvalt of als het onvoldoende lukt de beloning te verkrijgen, verzwakt de zin tot arbeid.

    Via de ISSP 2005-peiling wordt de arbeidsoriëntatie van de Vlaamse bevolking in kaart gebracht door twee verschillende uitspraken.
    Elke uitspraak kon beoordeeld worden aan de hand van een vijfpuntenschaal variërend van helemaal oneens tot helemaal eens.
    Vooreerst werd gevraagd of een baan alleen maar een manier is om geld te verdienen en niets meer dan dat.
    Een bevestigend antwoord wijst op een calculerende opvatting over de arbeid (SCP 2000: 171).
    Bij de tweede vraag werd geïnformeerd of de respondent graag een betaalde baan wil hebben, ook als hij het geld niet nodig heeft.
    In dat geval duidt een positieve reactie op een traditionele houding.

    Figuur 3 - Arbeidsoriëntatie van de Vlaamse bevolking in 2005
    (in %)

    Cfr. : http://aps.vlaanderen.be/statistiek/publicaties/pdf/stativaria_38.pdf (p. 14)

    Ongeveer één op vier Vlamingen onderschrijft de stelling dat een baan alleen maar een manier is om geld te verdienen.
    Vlamingen lijken dus een weinig berekende houding ten overstaan van arbeid te hebben en leunen eerder aan bij een traditionele arbeidsethos.
    Net iets meer dan de helft geeft aan te willen doorgaan met werken ook als men het geld niet nodig heeft.

    Tabel 4 - Arbeidsoriëntatie van de Vlaamse bevolking in 2005 naar enkele achtergrondkenmerken
    (in %)

    Cfr. : http://aps.vlaanderen.be/statistiek/publicaties/pdf/stativaria_38.pdf (p. 15)

    Wat de arbeidsoriëntatie betreft zitten mannen en vrouwen quasi op dezelfde golflengte.
    Naar leeftijd, opleidingsniveau en werksituatie vallen er wel meer significante verschillen te noteren.

    Opvallend is dat de jongere leeftijdsklassen een meer traditionele arbeidsoriëntatie schijnen te vertonen dan de oudere groepen.
    Men zou net het omgekeerde verwacht hebben, namelijk dat de jongeren een calculerende en de ouderen een traditionele arbeidsoriëntatie hebben.
    Het verschil komt vooral tot uiting in het onderschrijven van de uitspraak dat een baan alleen maar een manier is om geld te verdienen.
    Bij de 18-24-jarigen is haast één op zeven het hiermee eens tot helemaal eens.
    Deze verhouding neemt toe met de leeftijd en komt bij de 75-85-jarigen op iets meer dan de helft.
    Ook als ze het geld niet nodig hebben, zouden zes op de tien jongeren graag werk hebben.
    Bij de 55-plussers is dit niet eens de helft.

    Naarmate het opleidingsniveau stijgt, zijn steeds minder mensen van opvatting dat een job alleen maar een manier is om geld te verdienen.
    Zo is circa één op twee van de groep Vlamingen die geen of enkel lager onderwijs volgde, het eens tot helemaal eens dat werk enkel dient om geld te verdienen.
    Bij de mensen met een universitair diploma zijn er dit nog nauwelijks één op vijftig.
    Ongeveer zeven op de tien uit deze laatste groep geeft tevens aan te willen blijven werken ook al is dat financieel niet nodig.
    Een mogelijke verklaring voor deze verschillen kan liggen in het soort arbeid dat verricht wordt door de onderscheiden opleidingsniveaus.
    Hooggeschoolden verrichten meestal werk dat meer inhoudelijke voldoening geeft dan de lageropgeleiden die doorgaans aangewezen zijn op een job die minder inspirerend is of waar ze minder vat hebben op inhoud en organisatie.

    De resultaten variëren eveneens met de werksituatie van de respondenten.
    In vergelijking met de nietwerkenden (35,2%) is er bij de werkenden (18,9%) een lager percentage het eens tot helemaal eens met de uitspraak dat een baan alleen maar een manier van geld verdienen is.

    Voorgaande (bivariate) analyses tonen aan dat er (significante) verschillen optreden naargelang achtergrondkenmerken zoals geslacht, leeftijd, opleidingsniveau en werksituatie.
    Deze achtergrondvariabelen kunnen echter samenhangen.
    Door middel van een (binaire) logistische regressie kunnen de netto-effecten van de achtergrondkenmerken berekend worden.
    Op die manier kan er gekeken worden of de verschillen inderdaad aan een bepaald achtergrondkenmerk toegeschreven kunnen worden.

    In de logistische regressie treden de significante verschillen volgens geslacht duidelijker naar voren.
    Vrouwen vinden minder dan mannen dat een baan alleen maar een manier is om geld te verdienen.


    Meer dan mannen willen vrouwen gaan werken, ook als ze het geld niet nodig hebben.
    De vaststellingen naar leeftijd en opleidingsniveau blijven behouden.
    Opvallend is dat het effect van de werksituatie in deze multivariate analyse verdwijnt.
    Er is niet langer een significant verschil waar te nemen tussen Vlamingen met en zonder betaald werk.
    De eerder vastgestelde verschillen naargelang werksituatie vloeien voort uit verschillen in andere achtergrondkenmerken (leeftijd, opleidingsniveau, …) en zijn dus geen gevolg van het al dan niet hebben van een betaalde baan.

    Tabel 5 - Netto-effecten in een binaire logistische regressie op stellingen i.v.m. arbeidsoriëntatie van de Vlaamse bevolking in 2005
    Cfr. : http://aps.vlaanderen.be/statistiek/publicaties/pdf/stativaria_38.pdf (p. 15)



    4. - Waar hecht de Vlaming belang aan in het werk ?

    Wat vinden de Vlamingen belangrijk in hun werk ?
    Om dit na te gaan wordt er eerst gekeken naar het belang van een aantal werkaspecten.
    Vervolgens wordt er bij de werkende Vlaming nagegaan of deze arbeidsaspecten in hun huidige baan voldoen aan de verwachtingen.
    Tot slot wordt er ook gepeild naar het soort werk dat de voorkeur van de Vlaming geniet.


    4.1 - Welke aspecten zijn van belang in een job ?

    Een studie van waarden en houdingen ten aanzien van arbeid zou niet compleet zijn zonder te polsen naar aspecten van het werk, die als belangrijk worden ervaren door de Vlamingen.
    In de onderzoeksliteratuur is er heel wat materiaal terug te vinden rond arbeidsaspecten.
    De verschillende werkaspecten kunnen op basis van intuïtieve of theoretische gronden in groepen ingedeeld worden.
    Traditioneel wordt hierbij een onderscheid gemaakt tussen extrinsieke en intrinsieke arbeidsmotivatie (o.a. De Witte 2000, Super 1957, Tarnai 1995).
    Extrinsieke factoren liggen buiten het werk zelf.
    Mensen waarderen hun baan bijvoorbeeld omwille van het inkomen, de werkzekerheid of de goede mogelijkheden om vooruit te komen.
    Intrinsieke factoren hebben dan weer eerder te maken met de job zelf.
    Hier horen aspecten thuis als een interessante baan of een job waar men zelfstandig kan werken.
    Er zijn ook auteurs (o.a. Rosenberg 1957) die een derde set werkaspecten onderscheiden die onder de noemer van sociale factoren kan geplaatst worden.
    Aspecten zoals anderen helpen en een bijdrage leveren aan de maatschappij kunnen hier onder vallen.

    De bevraagde werkaspecten in de ISSP-module 2005 kunnen bijna allemaal teruggebracht worden tot bovenstaande dimensies.
    Al de respondenten kregen acht aspecten voorgelegd met de vraag aan te geven hoe belangrijk deze items voor hun persoonlijk in een baan zijn.
    Elk werkaspect kon beoordeeld worden met een vijfpuntenschaal gaande van helemaal niet belangrijk tot zeer belangrijk.

    Figuur 4 - Aspecten die volgens de Vlaamse bevolking belangrijk zijn in een baan in 2005
    (in %)

    Cfr. : http://aps.vlaanderen.be/statistiek/publicaties/pdf/stativaria_38.pdf (p. 18)

    Tabel 6 - Aspecten die volgens de Vlaamse bevolking belangrijk zijn in een baan in 2005
    (in %)

    Cfr. : http://aps.vlaanderen.be/statistiek/publicaties/pdf/stativaria_38.pdf (p. 19)

    Ongeveer 96% van de Vlaamse bevolking vindt het aspect ‘werkzekerheid’ belangrijk tot zeer belangrijk.
    Ook het aspect ‘een interessante baan’ scoort zeer hoog met plusminus 95%.
    Ongeveer vier op de vijf Vlamingen vindt goede mogelijkheden om vooruit te komen en een hoog inkomen eveneens van belang in het werk.
    De hoge scores geven aan dat de verwachtingen van de Vlamingen ten aanzien van een job over de ganse lijn hooggespannen zijn.
    Niet alleen de extrinsieke, maar ook de intrinsieke aspecten worden hoog gewaardeerd.

    Aan de hand van een factoranalyse (principale componentenanalyse, promaxrotatie) op de werkaspecten kan worden nagegaan of er inderdaad drie onderliggende dimensies (extrinsieke, intrinsieke en sociale) zijn, waarvan sprake in bepaalde onderzoeken en waarmee betrouwbare schalen kunnen worden gemaakt.
    De verschillende werkaspecten kunnen zo een indicatie vormen voor de verschillende motivaties die de mensen hebben om te gaan werken.

    Op basis van bevindingen uit de eerste factoranalyses werd beslist om het werkaspect ‘een baan met flexibele werktijden’ niet mee op te nemen, omdat het weinig overtuigend aan één dimensie kon toegewezen worden.
    Er werd dus verder gewerkt met zeven arbeidsaspecten.
    De verkregen resultaten tonen aan dat de drie factoren/componenten samen in het totaal 67,1% van de totale variantie van de oorspronkelijke zeven variabelen verklaren.

    Tabel 7 - Patroonmatrix met factorladingen geschat d.m.v. principale componentenanalyse voor aspecten die volgens de Vlaamse bevolking belangrijk zijn in een baan in 2005
    Cfr. : http://aps.vlaanderen.be/statistiek/publicaties/pdf/stativaria_38.pdf (p. 20)

    De patroonmatrix toont aan dat aspecten als een interessante baan en zelfstandig kunnen werken hoog laden op de eerste factor.
    Deze dimensie wijst op een intrinsieke motivatie.
    Items als werkzekerheid, hoog inkomen en mogelijkheden om vooruit te komen laden hoog op de tweede factor.
    Die duidt op extrinsieke motivatie.
    Aspecten als ‘een baan die nuttig is voor de samenleving’ en ‘een baan waarin u andere mensen kunt helpen’ ten slotte laden hoog op de derde factor.
    Deze dimensie verwijst naar sociale motivatie.

    Men kan zich de vraag stellen of deze drie dimensies ook onderling samenhangen.
    Om die vraag te beantwoorden werden de factoren oblique geroteerd, zodanig dat correlaties tussen de drie factoren toegestaan en ook berekend werden.
    De resultaten tonen aan dat er drie maal een positieve correlatie gevonden wordt tussen de verschillende factoren, zij het niet overal even hoog.
    De sterkste samenhang wordt gevonden tussen de extrinsieke en intrinsieke dimensie (r = 0,32).
    Een extrinsieke motivatie sluit een intrinsieke gerichtheid niet uit, maar gaat er integendeel mee gepaard.
    Ook tussen intrinsieke en sociale werkaspecten is er een positieve correlatie (r = 0,23).
    Tussen de extrinsieke en sociale dimensie is de correlatie veel minder uitgesproken (r = 0,13).

    Voor de verdere analyse van de aspecten die van belang worden geacht in een baan, wordt er gebruik gemaakt van de drie dimensies en wordt er gewerkt met gemiddelde scores die variëren tussen 1 (helemaal niet belangrijk) en 5 (helemaal belangrijk).
    De gemiddelde scores op de drie dimensies voor de volledige populatie liggen vrij hoog : 4,1 voor de intrinsieke aspecten, 4,1 voor de extrinsieke aspecten en 3,8 voor de sociale aspecten.
    De Vlaming vindt niet alleen de intrinsieke kant van een job belangrijk, maar ook de extrinsieke en sociale aspecten zijn voor hem/haar van belang.

    In een volgende stap kan er bivariaat gekeken worden of er significante verschillen zijn tussen de Vlamingen al naargelang hun achtergrondkenmerken.

    Tabel 8 - Aspecten die volgens de Vlaamse bevolking belangrijk zijn in een baan in 2005
    (naar enkele achtergrondkenmerken, gemiddelden)

    Cfr. : http://aps.vlaanderen.be/statistiek/publicaties/pdf/stativaria_38.pdf (p. 21)

    Voor de Vlaamse vrouwen blijken de sociale werkaspecten significant belangrijker te zijn dan voor de mannen.
    Omgekeerd gaat de intrinsieke motivatie bij de mannen hoger liggen dan bij de vrouwen.
    Wat de extrinsieke gerichtheid betreft, zitten beide geslachten op dezelfde lijn.

    De jongere leeftijdscategorieën blijken meer intrinsiek georiënteerd dan de oudere leeftijdsklassen.
    Omgekeerd stellen de oudere generaties zich overwegend extrinsieker op dan de jongere groepen.
    Ook de sociale werkaspecten worden door de ouderen sterker benadrukt.

    Met het toenemen van het opleidingsniveau stijgt ook de gerichtheid op intrinsieke werkaspecten en daalt de extrinsieke werkoriëntatie.
    Op vlak van sociale aspecten vallen er weinig verschillen te noteren tussen de diverse opleidingsniveaus.

    Ook de werksituatie kan voor verschillen zorgen tussen Vlamingen op vlak van intrinsieke en in mindere mate extrinsieke werkmotivatie.
    Zo gaan personen met betaald werk, in vergelijking met mensen zonder baan, in meerdere mate belang hechten aan intrinsieke aspecten.
    Tegenover de werkenden beklemtoont de groep zonder betaald werk dan weer meer de extrinsieke arbeidsaspecten.

    Tabel 9 - Netto-effecten in een lineaire regressie op werkaspecten die voor Vlaamse bevolking van belang zijn in 2005
    Cfr. : http://aps.vlaanderen.be/statistiek/publicaties/pdf/stativaria_38.pdf (p. 22)

    Aan de hand van een multivariate analyse kan er gekeken worden in welke mate de gevonden (bivariate) bevindingen overeind blijven.
    Met een lineaire regressie kunnen de netto-effecten van de achtergrondvariabelen berekend worden.

    Waar er bij de bivariate analyses relatief veel significante verschillen tussen de verscheidene groepen van Vlamingen waar te nemen vallen op vlak van intrinsieke gerichtheid, is dit bij een multivariaat onderzoek veel minder uitgesproken.
    Enkel bij uitsplitsing naar opleiding vallen er duidelijke verschillen tussen de verscheidene niveaus vast te stellen.
    Hoe hoger het opleidingsniveau, hoe meer men intrinsiek georiënteerd is.
    Vrouwen zijn minder intrinsiek gemotiveerd dan mannen, maar niet significant.
    Mensen met een job hebben in vergelijking met personen zonder betaald werk een hogere intrinsieke motivatie, maar niet significant als leeftijd, geslacht en opleidingsniveau mee in rekening gebracht worden.
    Bij opdeling naar leeftijd blijkt enkel de oudste groep nadrukkelijk minder intrinsiek gemotiveerd te zijn.


    Lees verder : Deel II

    13-03-2008 om 01:16 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Neus bepaalt tevredenheid werkplek - Deel II
    Klik op de afbeelding om de link te volgen









    Neus bepaalt tevredenheid werkplek

    Deel II

     

    Ook voor de extrinsieke werkaspecten dienen een aantal vaststellingen bijgesteld te worden.
    Zo zijn er niet langer significante verschillen tussen de Vlamingen naargelang leeftijd en werksituatie.
    Opleiding zorgt nog wel voor uitdrukkelijke discrepanties tussen de hogere niveaus en de referentiecategorie (geen/lager onderwijs).

    De bivariate conclusies bij de gerichtheid op sociale aspecten van de Vlaamse bevolking, blijven na multivariate analyse, grotendeels behouden.
    Vrouwen hechten meer dan mannen belang aan sociale aspecten in een job.
    Ook de 45-74-jarigen vinden sociale aspecten in een baan significant belangrijker dan de jongere generatie.
    Mensen met een diploma niet-universitair hoger onderwijs zijn meer dan de anderen overtuigd van het belang van sociale werkaspecten.

    Tot slot dient nog opgemerkt te worden dat de verklaarde varianties van de verschillende regressies laag zijn.
    De meervoudige regressies bevestigen dus maar een aantal van de gevonden bivariate samenhangen en bovendien verklaren de verschillende achtergrondvariabelen samen slechts een beperkt deel van de variantie in het belang dat aan de verschillende werkaspecten gehecht wordt.


    4.2 - Wat maakt een baan de moeite waard ?

    Uit de peiling naar de aspecten die belangrijk zijn in het werk blijkt dat de verwachtingen ten opzichte van een job hooggestemd zijn.
    Maar worden deze wensen ook ingelost ?
    Daartoe werd een vraag aan de werkende Vlamingen gericht waarbij ze aan de hand van een vijfpuntenschaal, konden aangeven in welke mate ze helemaal oneens tot helemaal eens waren met een aantal werkaspecten in hun belangrijkste baan.
    Bij het bekijken van de resultaten dient men voor ogen te houden dat het waarnemen van een objectieve situatie mee gekleurd wordt door de subjectieve tevredenheid ermee (Autonome Provinz Bozen-Südtirol, Landesinstitut für Statistik – ASTAT 1997: 42).

    Tabel 10 - Aspecten in belangrijkste baan van de werkende Vlaming waar men mee eens/oneens is in 2005
    (in %)

    Cfr. : http://aps.vlaanderen.be/statistiek/publicaties/pdf/stativaria_38.pdf (p. 24)

    Circa drievierde van de werkende Vlamingen is het ermee eens tot helemaal eens dat ze zelfstandig in hun job kunnen werken en dat ze een interessante baan hebben.
    Plusminus twee op drie van de werkenden ziet zijn verwachtingen gerealiseerd op vlak van werkzekerheid en het hebben van een baan, waar men de kans heeft zijn vaardigheden te ontplooien.
    Nog niet één op vier daarentegen ziet zijn objectief van een hoog inkomen vervuld.

    Tabel 11 - Patroonmatrix met factorladingen geschat d.m.v. principale componentenanalyse voor aspecten in belangrijkste baan waar de Vlaamse werkende bevolking mee eens/oneens is in 2005
    Cfr. : http://aps.vlaanderen.be/statistiek/publicaties/pdf/stativaria_38.pdf (p. 25)

    Via factoranalyse (principale componentenanalyse, promaxrotatie) wordt ook hier nagegaan of de acht werkaspecten wijzen op drie onderliggende dimensies (extrinsieke, intrinsieke en sociale).
    Dit is inderdaad het geval.
    De patroonmatrix toont aan dat items als ‘ik heb goede mogelijkheden om hogerop te geraken’, ‘ik heb een interessante baan’, ‘ik kan in mijn baan zelfstandig werken’ en ‘ik heb een baan die mij de kans geeft mijn vaardigheden te ontplooien’ hoog laden op de eerste factor.
    Deze dimensie wijst op intrinsieke aspecten van een job.
    Het hebben van werkzekerheid en een hoog inkomen laden hoog op de tweede factor die verwijst naar het extrinsieke.
    Een baan die nuttig is voor de samenleving en een job waarin andere mensen kunnen geholpen worden laden hoog op de derde factor en geeft hiermee invulling aan de sociale component.

    Tussen de drie dimensies onderling vallen er eveneens samenhangen te bespeuren.
    Deze worden in kaart gebracht door het berekenen van de correlaties tussen de drie factoren.
    De eerste (intrinsieke) factor hangt zowel met de extrinsieke (r = 0,316) als de sociale (r = 0,308) component samen en dit op een positieve manier.
    Dit toont aan dat mensen die een intrinsieke motivatie vinden in hun baan, ook extrinsiek gemotiveerd worden.
    Mensen die zich intrinsiek gewaardeerd voelen, zijn ook meer tevreden over de sociale aspecten van hun job.
    Ook tussen de sociale en de extrinsieke dimensie (r =0,112) valt een positieve, maar zwakkere, samenhang te noteren.

    Als men de achterliggende structuur van de aspecten, die volgens de Vlaamse bevolking belangrijk geacht worden in een baan (gewenste situatie), vergelijkt met de structuur van de werkaspecten waarmee de werkende Vlaming het eens/oneens is (feitelijke situatie), dan blijkt dat deze overeenkomt.
    De gewenste en feitelijke werkaspecten kunnen teruggebracht worden tot drie dezelfde dimensies waartussen een (positieve) samenhang is.

    Tabel 12- Aspecten in belangrijkste baan waar de Vlaamse werkende bevolking mee eens/oneens is in 2005
    (naar enkele achtergrondkenmerken, gemiddelden)

    Cfr. : http://aps.vlaanderen.be/statistiek/publicaties/pdf/stativaria_38.pdf (p. 26)

    Zijn er grote verschillen tussen de werkende Vlamingen in de ervaring van deze verscheidene aspecten in hun eigen werksituatie ?
    Om deze vraag te beantwoorden wordt er verder gegaan met de drie onderliggende componenten waartoe de verschillende werkaspecten behoren en wordt er gewerkt met gemiddelde scores die gaan van 1 (helemaal niet eens) tot 5 (helemaal eens).
    De gemiddelde scores maken duidelijk dat de werkende Vlamingen niet alleen intrinsieke (3,5) aspecten die voor hun van belang zijn terugvinden in hun belangrijkste job, maar ook de sociale (3,5) en extrinsieke (3,2) arbeidsaspecten komen er aan bod.

    Bivariaat onderzoek toont aan dat er een aantal significante verschillen zijn tussen de werkenden al naargelang de achtergrondkenmerken, zij het minder dan bij de vergelijking van de gewenste situatie.
    Dit is mee een gevolg van de kleinere steekproefomvang, aangezien enkel de werkende Vlamingen om hun mening gevraagd werden.
    Daarom wordt de werksituatie hier ook niet langer als achtergrondvariabele gehanteerd.

    De ervaringen van mannen en vrouwen lopen parallel op vlak van intrinsieke en extrinsieke arbeidsaspecten.
    Vrouwen vinden wel significant meer sociale werkaspecten in hun feitelijke job terug dan mannen.

    Alle generaties zitten op één lijn wat het inschatten van de verschillende dimensies aangaat, die zij in hun baan aantreffen.
    Leeftijd schijnt geen vat te hebben op de beoordeling van de verschillende globale werkaspecten.

    Naar opleidingsniveau zijn er echter wel significante verschillen vast te stellen.
    Het terugvinden van de intrinsieke en de extrinsieke aspecten in een job, neemt toe met het studieniveau.
    Ook wat de sociale dimensie in werk betreft, loopt het oordeel uiteen tussen de verschillende niveaus van opleiding.


    4.3 - Welk soort werk verkiest de Vlaming ?

    Om na te gaan welk soort werk de Vlaming verkiest, werden er drie mogelijkheden voorgelegd waarbij telkens één keuzecategorie kon aangeduid worden :
    - werken in loondienst of als zelfstandige;
    - werken in een klein of groot bedrijf;
    - werken in het bedrijfsleven of bij de overheid.

    Als de Vlaming kan kiezen tussen werken in loondienst of als zelfstandige, dan geeft haast drie op vier de voorkeur aan het eerste.
    Wellicht speelt het aspect van werkzekerheid, dat bij de Vlaamse bevolking hoog scoort, hier ook een rol.
    Bovendien is bijna vier op de tien Vlamingen overtuigd dat werknemers meer werkzekerheid hebben dan zelfstandigen.

    Vrouwen geven meer dan mannen de voorkeur aan het werken in dienstverband.
    Zelfs naar leeftijd vallen er significante verschillen te noteren.
    Daar waar zes op de tien Vlaamse jongeren (18-24 jaar) loonarbeid verkiest, loopt dit bij de ouderen (65-74 jaar) op tot acht op tien.
    Ook naar opleidingsniveau verschilt de voorkeur.

    Als er gekeken wordt naar de feitelijke arbeidssituatie van de werkende Vlaming, die deelgenomen heeft aan de ISSP-bevraging 2005, dan blijkt dat ongeveer 87% loontrekkende is en dat haast 13% op zelfstandige basis werkt.
    Werkelijkheid en voorkeur liggen voor sommigen nog zo ver niet uit elkaar; voor anderen wel.

    Zes op de tien Vlamingen geeft te kennen dat werken in een klein bedrijf boven werken in een grote onderneming gaat.
    Bij de vrouwen loopt dit op tot zeven op de tien en bij de mannen amper de helft.

    Als kan gekozen worden tussen werken in het bedrijfsleven versus overheid, wordt door haast twee op de drie Vlamingen de voorkeur gegeven aan het eerste.
    Meer mannen dan vrouwen zien het bedrijfsleven zitten.
    Ook naargelang de leeftijd vallen er markante verschillen op te tekenen.
    Bij de 18-24-jarigen ziet haast drievierde zichzelf werken in het bedrijfsleven; bij de oudere leeftijdsklassen is dit nog goed de helft.
    Het opleidingsniveau zorgt eveneens voor verscheidenheid in antwoorden.
    Zo kiezen universitairen minder voor de overheid dan mensen met geen of enkel een diploma lager onderwijs.

    De realiteit, op basis van de antwoorden van de ISSP-respondenten anno 2005, toont aan dat ongeveer drie op vier werkende Vlamingen actief is in de privé-sector en dat het overige deel voor de overheid werkt.
    Dus ook hier is een weliswaar niet zo grote kloof tussen voorkeur en werkelijkheid.

    Tabel 13 - Keuze soort werk door Vlaamse bevolking in 2005
    (in %)

    Cfr. : http://aps.vlaanderen.be/statistiek/publicaties/pdf/stativaria_38.pdf (p. 28)



    5. - Hoe tevreden is de werkende Vlaming over zijn/haar job ?

    Niet alleen meer, maar ook betere jobs vormt al jaren de kern van het Vlaamse werkgelegenheidsbeleid.
    Zo stond in 2001 de kwaliteit van arbeid hoog op de beleidsagenda; dit zowel in Vlaanderen als in België en Europa.
    Op de Top van Laken (december 2001) werd de kwaliteit van de arbeid als horizontale doelstelling in de Europese werkgelegenheidsstrategie weerhouden.
    Ook op Vlaams niveau, met name in het Pact van Vilvoorde, werd er een doelstelling rond deze materie aangenomen.
    Men hoopt dat kwalitatief betere banen ertoe kunnen bijdragen dat mensen langer blijven werken.
    Zo kan er bovendien tegemoet gekomen worden aan de relatief hoge verwachtingen die de Vlamingen koesteren als het gaat om een baan.

    Het concept arbeidstevredenheid peilt naar de mate waarin men ‘zich goed voelt in de job die men uitoefent’ en kan zo beschouwd worden als een subjectieve indicatie van de kwaliteit van arbeid bij de werkende bevolking (De Witte 2000: 104, De Witte 2001: 74).
    De arbeidstevredenheid van werkenden kan op twee manieren bevraagd worden.
    Zo kan men aan de werkenden vragen naar een globaal oordeel over het werk in zijn geheel.
    Daarnaast kan er ook gepolst worden naar afzonderlijke werkaspecten zoals bijvoorbeeld tevredenheid met het loon, met de collega’s, …
    In een onderzoek aan het Hoger Instituut voor de Arbeid (HIVA) werd een batterij met 13 items ontwikkeld, die beide bevragingswijzen combineert (Hooghe en De Witte 1998).

    Deze vragenbatterij werd in 1998 voor het eerst aan de SCV-survey toegevoegd en nadien, sinds 2000, jaarlijks afgenomen.
    Via een vijfpuntenschaal kunnen de respondenten aangeven in welke mate ze zeer tevreden tot zeer ontevreden zijn over de diverse werkaspecten en het werk in zijn geheel.
    Bij het bevragen van de verschillende aspecten van werk wordt gebruik gemaakt van de opdeling in vier dimensies, die gewoonlijk gehanteerd wordt bij het analyseren van de arbeidssituatie (De Witte 2001: 76).
    Zo verwijst de arbeidsinhoud naar de concrete taken die worden uitgevoerd en omvat aspecten zoals de mate waarin men initiatief kan nemen of de mate waarin men kan bijleren tijdens de werkuren.
    De arbeidsomstandigheden verwijzen naar de fysieke omstandigheden waarin het werk wordt uitgevoerd en naar werkdruk.
    Arbeidsvoorwaarden hebben dan weer betrekking op contractueel vastgelegde condities zoals bijvoorbeeld loon en werktijden.
    De arbeidsverhoudingen ten slotte gaan over relaties met collega’s en leidinggevenden op het werk.

    Tabel 14 - Gradatie van tevredenheid bij de werkende Vlaamse bevolking met diverse aspecten van de job in 1998, 2000 en 2005
    (in %)

    Cfr. : http://aps.vlaanderen.be/statistiek/publicaties/pdf/stativaria_38.pdf (p. 30)

    Wanneer de arbeidstevredenheid als indicatie voor welzijn op het werk gehanteerd wordt, dan lijkt dit welzijn in Vlaanderen anno 2005 vrij hoog te liggen.
    Dit blijkt eerst en vooral uit de globale beoordeling van het werk.
    Negen op tien van de werkende respondenten geeft aan zeer tot eerder tevreden te zijn met werk in zijn geheel.
    Dit zijn er iets meer dan in 1998 toen 88,6% tevreden was.

    Naar twaalf deelaspecten bekeken is meer dan 80% van de ondervraagden in 2005 tevreden of eerder tevreden over de inhoud van de job, de collega’s, de uurregeling, de werkzekerheid en de mate waarin men kennis en vaardigheden kan gebruiken.
    Wat dit laatste aspect betreft, vallen er significante verschillen te noteren naargelang leeftijd.
    De tevredenheid neemt overwegend toe met het stijgen van de leeftijd.

    Ontevreden is de werkende Vlaming (ongeveer 20%) over aspecten als mogelijkheden om bij te leren, kansen op promotie en werkdruk.
    Vrouwen zijn meer dan mannen ontevreden met deze drie aspecten, maar niet significant.
    Over de jaren heen valt ook relatief weinig variatie te bespeuren.

    Door middel van een factoranalyse (principale componentenanalyse, promaxrotatie) kan nagegaan worden of de vier onderliggende dimensies, die in de onderzoeksliteratuur gehanteerd worden voor het analyseren van de tevredenheid met de arbeidssituatie, ook hier aanwezig zijn.
    Volgens de eerste resultaten is het moeilijk om het aspect ‘uurregeling’ overtuigend aan de factor arbeidsvoorwaarden toe te wijzen.
    In de verdere analyse wordt dit aspect dan ook niet meer opgenomen.
    De overige elf deelaspecten kunnen wel in een specifieke dimensie ondergebracht worden.
    Zo laden werkaspecten als tevredenheid met loon, werkzekerheid en kansen op promotie hoog op de eerste factor (arbeidsvoorwaarden).
    De aspecten fysieke omstandigheden en werkdruk laden hoog op de tweede factor (arbeidsomstandigheden).
    Tevredenheid met de directe chef en collega’s kunnen onder de derde factor (arbeidsverhoudingen) geschoven worden.
    Aspecten zoals kennis en vaardigheden, inhoud van de job, mogelijkheden om bij te leren en initiatief nemen, zitten dan weer onder een vierde en laatste factor arbeidsinhoud.

    Tabel 15 - Patroonmatrix met factorladingen geschat d.m.v. principale componentenanalyse voor aspecten in baan waar de Vlaamse werkende bevolking mee tevreden/ontevreden is in 2005
    Cfr. : http://aps.vlaanderen.be/statistiek/publicaties/pdf/stativaria_38.pdf (p. 31)

    De gemiddelde scores op een schaal van 1 tot 5, tonen aan dat de werkende Vlaming anno 2005 het meest tevreden is over de factor arbeidsverhoudingen (4,1).
    Tussen de vier dimensies onderling blijken er, weliswaar niet allemaal even sterke, samenhangen te zijn.
    De hoogste correlatie wordt genoteerd tussen de arbeidsinhoud en de arbeidsvoorwaarden.
    Arbeidsinhoud blijkt bovendien ook het belangrijkste te zijn voor de tevredenheid met het werk in zijn geheel.
    Het is ook enkel voor deze factor dat er significante verschillen in de tevredenheid kunnen genoteerd worden, naargelang het opleidingniveau van de werkende Vlaming.
    Hogere opgeleiden blijken meer tevreden te zijn over de inhoud van hun job dan mensen met een ander opleidingsniveau.
    Voor de overige drie dimensies (arbeidsvoorwaarden, arbeidsomstandigheden en arbeidsverhoudingen) zitten de werkende Vlamingen ongeacht leeftijd, geslacht of zelfs opleidingsniveau schijnbaar op één golflengte.
    De afwezigheid van significante verschillen hangt ook samen met de kleinere steekproefomvang.
    Ook voor deze analyse kan er immers alleen gekeken worden naar personen met betaald werk.

    Figuur 5 - Tevredenheid werkende Vlaamse bevolking met diverse aspecten van de job in 2005
    (gemiddelde score (van 1 tot 5))

    Cfr. : http://aps.vlaanderen.be/statistiek/publicaties/pdf/stativaria_38.pdf (p. 32)



    6 - Hoe schat de werkende Vlaming zijn eigen arbeidssituatie in ?

    Herstructureringen en bedrijfssluitingen, hoge werkloosheid, toenemende flexibiliteit, verhoogde werkdruk, eindeloopbaandebat, …
    Het zijn allemaal ontwikkelingen op de arbeidsmarkt die de werkenden zeker niet onberoerd laten.
    Tegen deze achtergrond kan men zich natuurlijk de vraag stellen hoe de werkende Vlaming aankijkt tegen zijn eigen situatie op de arbeidsmarkt.
    Via de ISSP-module 2005 werd een aantal vragen opgenomen die hier wat meer klaarheid kunnen bieden (Autonome Provinz Bozen-Südtirol, Landesinstitut für Statistik – ASTAT 1997: 53-55).

    Zo wordt aan de werkenden onder meer gevraagd in welke mate zij zich zorgen maken over de mogelijkheid hun baan te verliezen.
    De respondenten kregen vier antwoordmogelijkheden gaande van ‘daar maak ik mij helemaal geen zorgen over’ tot ‘daar maak ik mij veel zorgen over’.
    Deze bezorgdheid over het voortbestaan van de arbeidsplaats wordt in de onderzoeksliteratuur onder de noemer van jobonzekerheid geplaatst (De Witte 2001: 87).
    In deze subjectieve perceptie staat de onzekerheid over de toekomst centraal.

    Figuur 6 - Mate van zorgen maken over de mogelijkheid baan te verliezen bij werkende Vlaamse bevolking in 2005
    (in %)

    Cfr. : http://aps.vlaanderen.be/statistiek/publicaties/pdf/stativaria_38.pdf (p. 33)

    De resultaten tonen aan dat anno 2005 ongeveer 90% van de werkende Vlamingen zich geen of maar een beetje zorgen maakt over baanverlies.
    Dit betekent dat slechts één op tien zich echt zorgen maakt over ontslag.
    De Vlaming heeft blijkbaar nogal vertrouwen in zijn werk.

    Vrouwen maken zich relatief gezien niet meer zorgen over het verlies van hun job dan mannen.
    Ouderen daarentegen maken zich wel meer zorgen dan de jongere generatie: één op zes 55-plussers vreest ontslag tegen ongeveer één op dertien 18-24-jarigen.

    Figuur 7 - Waarschijnlijkheid om proberen een andere baan te zoeken de komende 12 maanden door werkende Vlaamse bevolking in 2005
    (in %)
    Cfr. : http://aps.vlaanderen.be/statistiek/publicaties/pdf/stativaria_38.pdf (p. 33)

    Er werd eveneens bij de respondenten gepeild naar de intentie om op zoek te gaan naar een nieuwe job.
    Dit wordt gedaan via de vraag naar hoe waarschijnlijk het is dat men probeert naar een baan te zoeken bij een ander bedrijf of andere instelling in de komende 12 maanden.
    Ook hier werden verschillende antwoordcategorieën aangeboden variërend van zeer onwaarschijnlijk tot zeer waarschijnlijk.
    Meer dan vier op vijf werkende Vlamingen acht het onwaarschijnlijk tot zeer onwaarschijnlijk dat ze een andere baan gaan zoeken binnen het komende jaar.

    Vrouwen (80%) achten het minder onwaarschijnlijk dan mannen (85%) dat ze op zoek gaan naar een andere baan.
    Ook naar leeftijd zijn er verschillen.
    Bij de 18-24-jarigen denkt zeker één op drie dat het waarschijnlijk is dat ze op zoek gaan naar ander werk.
    Bij de 55-plussers zijn er dit nog acht op honderd.

    Figuur 8 - Moeilijkheid even goede baan te vinden door werkende Vlaamse bevolking in 2005
    (in %)
    Cfr. : http://aps.vlaanderen.be/statistiek/publicaties/pdf/stativaria_38.pdf (p. 35)

    Hoe beoordelen de Vlamingen ten slotte hun kansen om minstens een even goede baan te vinden als hun huidige ?
    Ongeveer zes op tien Vlaamse werkenden denkt dat het vinden van een even goede baan tamelijk tot zeer moeilijk is.
    Maar één op zes meent dat het vinden van een even goede job gemakkelijk zal gaan.

    Mannen en vrouwen schatten hun kansen even hoog in om een evenwaardige baan te vinden.
    Naar leeftijd bekeken zijn er wel verschillen vast te stellen.
    Minder dan de helft van de 18-24-jarigen raamt de kans op het vinden van een even goede job als moeilijk; bij de 25-54-jarigen stijgt dit tot 60%.

    Tabel 16 - Beoordelen eigen werksituatie door werkende Vlaamse bevolking in 2005
    (naar opleidingsniveau, in %)

    Cfr. : http://aps.vlaanderen.be/statistiek/publicaties/pdf/stativaria_38.pdf (p. 36)

    Vooral naar opleidingsniveau doen er zich significante verschillen voor tussen de werkende Vlamingen bij het beschouwen van hun arbeidssituatie.
    De kortgeschoolden vrezen meer dan de midden en hogere opgeleiden om hun werk te verliezen.
    Toch acht maar één op tien van de kortgeschoolden het waarschijnlijk dat ze een andere job zullen zoeken binnen het jaar. Bij de hooggeschoolden is dit het dubbel.



    7. - Besluit

    Door gebruik te maken van data uit de ISSP-module 2005 kon er voor dat jaar een schets gemaakt worden van hoe de Vlaming tegen betaalde arbeid aankijkt.

    Uit de analyses blijkt dat slechts één op vier Vlamingen een baan louter ziet als een manier om geld te verdienen.
    Dit kan erop duiden dat het merendeel van de Vlaamse bevolking toch nog dicht aanleunt bij een traditionele arbeidsethos.
    Bovendien geeft iets meer dan de helft aan verder te willen werken, ook als men het geld niet nodig heeft.
    Het zijn vooral jongeren en hoogopgeleiden die een job beschouwen als meer dan een middel om geld te verdienen.

    Meer dan 95% van de Vlaamse bevolking vindt het belangrijk dat ze werkzekerheid hebben.
    Ook aspecten als een interessante job en goede mogelijkheden om vooruit te komen scoren hoog.
    Het belang van de verscheidende werkaspecten wordt niet door iedereen op dezelfde manier gezien.
    Zo hechten bijvoorbeeld vrouwen in vergelijking met mannen een hoger belang aan een baan waar men anderen kan helpen.
    De hoge scores van de Vlamingen op het belang dat aan de verschillende werkaspecten gehecht wordt, geven aan dat ze toch behoorlijke eisen stellen aan een job.

    Ongeveer drievierde van de werkende Vlamingen is het ermee eens dat ze eigenlijk zelfstandig in hun job kunnen werken en dat ze in feite een interessante baan hebben.
    Circa tweederde van de werkenden ziet inderdaad zijn verwachtingen gerealiseerd op vlak van werkzekerheid en het hebben van een job waar men de kans heeft zijn vaardigheden te ontplooien.
    Amper één op vier van de Vlaamse werkenden is van mening dat ze daadwerkelijk een hoog inkomen hebben.

    Bij de keuze tussen loondienst of zelfstandige geeft drievierde van de Vlamingen de voorkeur aan het eerste.
    Werken bij een klein bedrijf gaat bij 60% van de Vlaamse bevolking boven arbeid in een grote onderneming.
    Bijna twee op de drie Vlamingen verkiest werken in het bedrijfsleven boven een baan bij de overheid.

    De arbeidstevredenheid bij de werkende Vlaming ligt anno 2005 nog steeds vrij hoog.
    Maar liefst negen op de tien geeft te kennen tevreden te zijn met het werk in zijn geheel.
    Naar deelaspecten bekeken blijkt 80% van de werkenden tevreden te zijn over de inhoud van de job, de collega’s, de uurregeling, werkzekerheid en de mate waarin men vaardigheden en kennis kan gebruiken.
    Ontevreden is één op de vijf werkenden over de mogelijkheden om bij te leren, kansen op promotie en de werkdruk.

    Bij het beschouwen van de eigen arbeidssituatie maakt één op tien van de werkende Vlamingen zich in 2005 zorgen over baanverlies.
    Meer dan vier op vijf acht het onwaarschijnlijk dat ze binnen het jaar op zoek zullen gaan naar een andere job.
    Een even goede baan vinden als de huidige wordt door zes op tien Vlaamse werkenden beschouwd als moeilijk.

    Minder dan één op de vier Vlaamse vrouwen vindt dat een baan alleen maar een middel is om een inkomen te verwerven.
    Ook als ze het geld niet nodig hebben, willen vrouwen meer dan mannen gaan werken.
    Vrouwen gaan ook meer dan mannen belang hechten aan sociale werkaspecten.
    Vier op vijf vrouwen acht het onwaarschijnlijk dat ze op zoek gaan naar een nieuwe job in de komende 12 maanden.

    Mannen denken meer dan vrouwen dat een baan alleen maar een manier is om geld te verdienen.
    Iets minder dan de helft van de mannen zou werk willen, ook als ze het inkomen niet nodig hebben.
    Voor de Vlaamse man zijn de sociale werkaspecten in een job minder belangrijk dan voor de vrouw.
    Ongeveer 15% van de mannen heeft de intentie om op zoek te gaan naar een andere baan in het komende jaar.

    Bij het kijken naar de jonge generatie (< 25-jarigen) valt op dat ze een relatief traditionele arbeidsethos schijnen te vertonen: minder dan één op zes vindt een baan alleen maar een middel om een inkomen te verwerven.
    De jongere leeftijdsklasse blijkt relatief meer georiënteerd te zijn op intrinsieke werkaspecten.
    Bij zowat 8% van de jongeren leeft de vrees dat ze hun job kunnen verliezen.

    Bij de actieve middengroep (25-54-jarigen) geeft één op vijf aan dat ze een job enkel zien als een middel om geld te verdienen.
    Deze categorie hecht ook relatief veel belang aan intrinsieke werkaspecten.
    Ongeveer zes op de tien uit deze generatie denkt dat het moeilijk zal zijn om een even goede baan te vinden als hun huidige.

    Bij de 55-plussers is 37% overtuigd dat een baan enkel een manier is om geld te verdienen.
    Niet alleen de sociale werkaspecten worden door de oudere generatie sterker benadrukt; deze groep stelt zich ook overwegend extrinsieker op dan de jongere Vlamingen.
    De vrees voor jobverlies is bij deze leeftijdsgroep het hoogst: één op zes maakt zich zorgen over ontslag.

    Bijna de helft van de Vlamingen met geen of enkel een diploma lager onderwijs is de mening toegedaan dat werk enkel dient om geld te verdienen.
    Nog geen twee op vijf van hen zou graag blijven werken als ze het financieel niet nodig hebben.
    Kortgeschoolden blijken ook meer extrinsiek werkgeoriënteerd dan hooggeschoolden.
    Bijna één op zes lager opgeleiden maakt zich zorgen over het mogelijke verlies van hun job.

    Slechts één op vijftig Vlamingen met een universitair diploma vindt dat een baan alleen maar een manier is om geld te verdienen.
    In vergelijking met de lager geschoolden gaan de hooggeschoolden meer gericht zijn op intrinsieke werkaspecten.
    Bij de hooggeschoolden maken slechts zeven op honderd zich zorgen over de mogelijkheid om hun baan te verliezen.


    Bibliografie

    1. Autonome Provinz Bozen-Südtirol, Landesinstitut für Statistik – ASTAT (1997), Social Survey 1997.

    2. Arbeitswerte und wirtschaftlich-sozialer Wandel in Südtirol, Bozen, Autonome Provinz Bozen-Südtirol, Landesinstitut für Statistik – ASTAT

    3. Carton, A., Verbelen, J., Van Geel, H. (2004), Basisdocumentatie : Culturele verschuivingen in Vlaanderen 2004, Brussel, ministerie van de Vlaamse Gemeenschap, administratie Planning en Statistiek

    4. Carton, A., Vander Molen, T., Van Geel, H. (2005), Basisdocumentatie : Culturele verschuivingen in Vlaanderen 2005, Brussel, ministerie van de Vlaamse Gemeenschap, administratie Planning en Statistiek

    5. De Witte, H. (2000), ‘Houdingen tegenover arbeid in België op de drempel van de eenentwintigste eeuw’ in Dobbelaere, K., Elchardus, M., e.a. (red.), Verloren Zekerheid. De Belgen en hun waarden, overtuigingen en houdingen, Brussel/Tielt, Koning Boudewijnstichting/Lannoo, p. 77-115

    6. De Witte, H., Hooghe, J., Vandoorne, J., Glorieux, I. (2001), ‘Prettig werken in een gezonde samenleving’ in ministerie van de Vlaamse Gemeenschap, Vlaanderen gepeild !, Brussel, p. 73-98

    7. Federaal Planbureau (1997), Veertig jaar arbeidsduurontwikkeling in België, Planning Paper 80, Brussel, Federaal Planbureau

    8. Glorieux, I., Minnen, J., Vandemeyer, J. (2005), De tijd staat niet stil. Veranderingen in de tijdsbesteding van Vlamingen tussen 1999 en 2004, Brussel, vakgroep Sociologie, Onderzoeksgroep TOR, VUB

    9. Hooghe, J., De Witte, H. (1998), Herverdelen is een kunst. Houdingen van werknemers ten aanzien van diverse vormen van arbeidsherverdeling, Leuven, HIVA-KU Leuven, 244 p.

    10. Rosenberg, M. J. (1957), Occupations and values, Glencoe, IL, Free Press Sociaal en Cultureel Planbureau (2000), Sociaal Cultureel Rapport 2000, Den Haag

    11. Super, D. E. (1957), The psychology of careers, New York, Harper

    12. Tarnai, C., Grimm, H., Watermann, R. (1995), ‘Work Values in European Comparison : School Education and Work Orientation in Nine Countries’, Journal für Internationale Bildungsforschung, vol. 1, nr. 2, p. 139-163

    13. Vandoorne, J., De Witte, H. (2003), ‘Arbeidsethos in Vlaanderen. Een exploratie van de morele inbedding van arbeid op basis van de APS-survey van 1998’, Tijdschrift voor Sociologie 2003, vol. 24, nr. 1, p. 37-63

    14. Van Liedekerke, L. (2001), ‘Arbeid, vrije tijd en arbeidsethos’ in Ethische perspectieven 11 (2001) 4, p. 247-255

    15. Vlaamse Regering (2004), Regeerakkoord 2004-2009, Brussel

    16. Vice-minister-president van de Vlaamse Regering, Vlaams minister van Werk, Onderwijs en Vorming (2004), Beleidsnota Werk 2004-2009, Brussel 40

    17. Work Orientation drafting Group ISSP (2003), The 2005 ISSP Work Orientation module. Report for preliminary discussion at the ISSP meeting 26-30 april 2003, Obernai-France

    18. Zanders, H. (1994), ‘Veranderende arbeidsoriëntaties in Europa 1981-1990’ in De Witte, H. (red.), Op zoek naar de arbeidersklasse. Een verkenning van de verschillen in opvattingen en leefstijl tussen arbeiders en bedienden in Vlaanderen, Nederland en Europa, Leuven, Acco, p. 292-314



    Cfr. : http://aps.vlaanderen.be/statistiek/publicaties/pdf/stativaria_38.pdf



    Cfr. ook :


    1. Balanceren op de scheidingslijn tussen werk en gezin - Werk-gezin conflict en tevredenheid in Vlaanderen en andere Westerse landen - Vlaanderen gepeild 2007 -
      Piet Bracke & Sara Symoens, Vakgroep sociologie, Universiteit Gent
      Cfr. : http://aps.vlaanderen.be/statistiek/publicaties/pdf/survey/gepeild2007/hoofdstuk9.pdf

    2. Ben jij tevreden met je job ?
      © NetOnline 2007, 29-11-2006
      Vroeg of laat is het zo ver.
      Je studeert af, gaat op zoek naar een job en als alles meezit kan je aan de slag.
      Uit een recent onderzoek blijkt echter dat niet iedereen tevreden is met zijn huidige job.
      We zochten voor je uit wat er allemaal kan leiden tot (on)tevredenheid... 
      Cfr. : http://www.netonline.be/jobs/detail.asp?id=725

    3. De determinanten van het werk-privé en privé-werk conflict
      Elke Valgaeren & Marjan Van Aerschot - SEIN, Uhasselt
      Cfr. : http://aps.vlaanderen.be/statistiek/publicaties/pdf/survey/gepeild2007/hoofdstuk10.pdf

    4. Grote meerderheid tevreden met job (NP)
      Uit de bevraging van 758 werkenden in Vlaanderen naar hun arbeidstevredenheid en gevoelens van jobzekerheid, blijkt dat liefst 89 % van de Vlamingen tevreden is met zijn job en 33,6 % zelfs zeer tevreden is.
      Deze reslutaten werden verwerkt door een team van onderzoekers van de KU Leuven, het Hoger Instituut voor de Arbeid en de VUB.
      Meer dan 80 % is tevreden over de collega’s, de inhoud van het werk en de uurregeling.
      Slechts matig tevreden is men over het bijscholingsgraad (55 %) en de werkdruk ( 53 %).
      De laagste score werd behaald voor de promotiekansen ( 46 %).
      Het loon scoort 70,1 %, de fysieke werkomstandigheden 74,4 % en de werkzekerheid 75,4 %.
      Voor vrouwen is de tevredenheid over de arbeidsinhoud belangrijker dan gemiddeld, voor 50-plussers zijn dat de werkdruk en de fysieke arbeidsomstandigheden en voor arbeiders en lager geschoolden de mogelijkheid om initiatieven te nemen.
      6,5 % vreest regelmatig zijn werk te zullen verliezen, voor 22 % is dat soms het geval.
      Gevoelens van jobonzekerheid gaan samen met een lagere arbeidstevredenheid.
      Jobonzekerheid en onvrede over het werk dragen bij tot het ontstaan van intolerantie en een extreem-rechtse partijvoorkeur.
      Voor meer informatie :
      Hoger Instituut voor de Arbeid - Katholieke Universiteit Leuven, Parkstraat 47, 3000 Leuven – E-mail : hiva@kuleuven.ac.be - Website: http://www.kuleuven.ac.be/hiva/ -.
      Cfr. : http://aps.vlaanderen.be/statistiek/nieuws/arbeidsmarkt/2001-04_tevreden.htm#top

    5. Hoe dien je je ontslag in ?
      © NetOnline 2007, 04-05-2006
      Het selectiebureau Office Angels ondervroeg 1.500 Britse werknemers die hun ontslag indienden.
      Eén vijfde van hen werd getrakteerd een woede-uitbarsting van de baas.
      Je zou voor minder geloven dat je ontslag indienen meer stress oplevert dan solliciteren.
      Het kan echter ook anders.
      Er valt onverwachts misschien een tegenaanbod uit de lucht : een salarisverhoging of promotie bijvoorbeeld.
      Cfr. : http://www.netonline.be/jobs/detail.asp?id=628

    6. Hoe houd je een efficiënte vergadering ?
      © NetOnline 2007, 14-02-2007
      De meeste bedrijven besteden heel wat tijd en geld aan vergaderingen.
      Toch gebeurt het meer dan eens dat deze meetings niet echt effeciënt zijn.
      We geven alvast enkele tips om er voor te zorgen dat je vergadering de nodige resultaten oplevert.
      Cfr. : http://www.netonline.be/jobs/detail.asp?id=765

    7. Meer tijd, meer geld, meer promotiekansen op het werk, ... - De tevredenheid van de Vlaming. Een beschrijvende analyse, 1996-2006
      Mark Elchardus & Wendy Smits • Onderzoeksgroep TOR, Vrije Universiteit Brussel
      Cfr. : http://aps.vlaanderen.be/statistiek/publicaties/pdf/survey/gepeild2007/hoofdstuk3.pdf

    8. Ontslagen ? Welke rechten heb ik ?
      © NetOnline 2007, 14-07-2006
      Als je werkgever je ontslaat, moet hij bepaalde regels respecteren.
      Zo moet hij je de kans geven om nog enkele weken te blijven werken, de zogenaamde opzegtermijn.
      Anders maak je aanspraak op een opzegvergoeding.
      Daarnaast moet je sollicitatieverlof krijgen zodat je al kan beginnen solliciteren.
      In wat volgt krijg je een overzicht van de rechten en plichten van ontslagen werknemers.
      Cfr. : http://www.netonline.be/jobs/detail.asp?id=667

    9. Op naar het perfecte cv
      © NetOnline 2007, 02-06-2006
      Je cv moet niet enkel in volledigheid uitblinken.
      Ook een aangename lay-out en stijl zijn een must om op te vallen in stapels vol cv’s.
      Cfr. : http://www.netonline.be/jobs/detail.asp?id=640

    10. Pesten, mobbing & pesterijen op het werk ?
      © 2007 NetOnline.be, 14-07-2004
      Helaas krijgen meer en meer werknemers te maken met pesterijen op het werk.
      Waarschijnlijk is dit toe te schrijven aan de toenemende werkdruk en de toenemende onverschilligheid waarmee werknemers onderling te maken hebben.
      Wat is nu eigenlijk het verschil tussen pesterijen en mobbing ?
      Wat kan men eraan doen ?
      Wat is het verschil tussen pesterijen en mobbing ?
      - Pesterijen
      Onder pesterijen verstaan we handelingen waardoor een werknemer zijn dagelijkse taken niet meer naar behoren kan uitvoeren doordat hij/zij : psychisch of fysisch lastiggevallen wordt, bedreigd of aangevallen wordt.
      Pesten kan via verschillende manieren : via het uiten van woorden, bedreigingen, handelingen, gebaren en d.m.v. Geschriften.
      - Hoe kan een de werkgever ingrijpen, meewerken ?
      De inrichting van de arbeidsplaatsen aanpassen
      Het slachtoffer duidelijk inlichten van de mogelijkheden tot onderzoek en bescherming van het slachtoffer.
      Het inschakelen van een preventieadviseur
      Voldoende voorlichting geven aan zijn werknemers, comité,..
      - Mobbing
      Het woord mobbing komt voort uit "the Mob", de maffia die Amerikaanse bareigenaars lastigvielen.
      Mobbing gaat eigenlijk verder dan pesten.
      Bij mobbing wordt een persoon systematisch gepest en afgeschilderd als het "zwarte schaap" in een werkomgeving.
      Cfr. ook 'Stop mobbing !' op : http://www.stopmobbing.nl/html/index.htm -.
      Gevolgen van mobbing en pesterijen
      Niet enkel het slachtoffer maar ook het bedrijf en de pester moeten de gevolgen dragen van dit soort gedrag.
      Volgende oorzaken kunnen voortvloeien : isolatie van het slachtoffer, angst, gevoel van wanhoop, lichamelijke klachten, zelfmoord, ...
      Tot waar kan men zich richten indien uzelf slachtoffer bent ?
      De site Mobbing.be geeft interessante informatie alsook verschillende adressen tot wie slachtoffers zich kunnen richten.
      Cfr. : http://www.netonline.be/jobs/detail.asp?id=26

    11. Prettig werken in een gezonde samenleving - Omvang, verschillen en gevolgen van arbeidstevredenheid in Vlaanderen
      Hans De Witte, Jeannine Hooge, Jan Vandoorne en Ignace Glorieux - K.U.Leuven – VUB
      Cfr. : http://aps.vlaanderen.be/statistiek/publicaties/pdf/survey/02418-04-de_witte.pdf

    12. RSI - Het onderschatte kantoorrisico
      © NetOnline 2007, 14-07-2004
      Wat is RSI ?
      RSI komt niet enkel voor bij mensen op kantoor maar ook bij de bouw, transportsector enz en bestaat omdat mensen een lange periode de zelfde beweging doen.
      De symptomen zijn : pijn, vermoeidheid en stroeve spieren.
      Op kantoor heeft RSI een grote ophang gemaakt omdat meer en meer administratieve opdrachten zoals mailen, kopiëren, tekstverwerking, faxen etc via de computer verlopen.
      Daarnaast is de werkdruk op bedrijven enorm toegenomen en wordt daarom minder pauze genomen.
      Waarom is het belangrijk dat er aandacht besteed wordt aan RSI ?
      Vrij simpel : RSI kost geld.
      Als werknemers uitvallen omwille van RSI moeten de taken herverdeelt worden en zeker in KMO's geeft dit soms enorme problemen.
      Wat kan je doen om RSI te vermijden ?
      Hieronder enkele tips die je altijd moet proberen aanhouden :
      - wissel uw werk zo goed mogelijk af
      - sla geen pauzes over
      - werk maximum 5 uur per dag aan een beeldscherm
      - na 2 uur werken achter uw beeldscherm 10 minuten pauze
      - probeer zoveel mogelijk STRESS te vermijden
      - zorg voor een aangename werkplek
      - leg veel gebruikte materialen op minimum 1 meter hoogte.
      Computer RSI
      De computer wordt meer en meer gebruikt dus wordt het ook steeds belangrijker om hier aandacht aan te besteden.
      Uw houding aan de computer is van doorslaggevend belang bij het voorkomen van RSI.
      Nog enkele extra tips voor het computerwerk :
      - zorg dat er geen invallend licht is
      - zorg dat uw voeten ondersteund worden en dat uw knieën een hoek van 90° vormen
      - ondersteun ellebogen en onderrug
      - zorg voor een ontspannen houding
      - laat minimum 50 cm tussen het scherm en de ogen.
      Bijkomend nog een laatste tip : hou bovenstaande tips in het oog MAAR niet bij uzelf maar bij uw collega's en vraag of zij het zelfde doen, zo wordt U en uw collega's op tijd gewaarschuwd als uw houding verkeerd is.
      Cfr. : http://www.netonline.be/jobs/detail.asp?id=27

    13. Solliciteren & privacy
      © NetOnline 2007, 13-04-2006
      Hebben personeelschefs het recht te informeren naar familieleden, persoonlijke toekomstplannen of voorkeuren ?
      Nee, het is een schending van je privacy en niet relevant voor de functie.
      Maar hoe reageer je er best op ?
      Cfr. : http://www.netonline.be/jobs/detail.asp?id=619

    14. Tevredenheid en toekomstverwachtingen
      APS-Vlaanderen
      Cfr. : http://aps.vlaanderen.be/statistiek/publicaties/pdf/vrind2007/hoofdstuk1_2007.pdf

    15. Verdien je wel genoeg ?
      © NetOnline 2007, 23-06-2006
      Voor je je baas om loonsverhoging vraagt, moet je eerst bepalen hoe royaal je huidige salaris is.
      Misschien zit er niets anders op dan je loon te aanvaarden, vanwege de geldende loonbarema’s...
      Cfr. : http://www.netonline.be/jobs/detail.asp?id=654

    16. Vijf steken diep graven naar levenskwaliteit - Een conceptuele en empirische aftasting van het begrip 'levenskwaliteit'
      Eindredactie : Hendrik Van Geel - Strativaria 28 , september 2003
      Er wordt veel gesproken en geschreven over de verzuurde samenleving, maar weerspiegelt die verzuring zich ook in de wijze waarop Vlamingen hun levenskwaliteit percipiëren ?
      Zowel in Vlaanderen als in andere welvarende regio’s blijkt dat heel erg mee te vallen.
      Positief nieuws mag ook eens.
      En toch is er sprake van een paradox.
      Want ook diegenen die het objectief minder goed hebben blijken toch tevreden te zijn met heel wat levensaspecten.
      In deze Stativaria willen we dan ook wat dieper graven naar de levenskwaliteit van de Vlamingen.
      De administratie Planning en Statistiek beschikt immers over heel wat materiaal dat ook zou kunnen worden geanalyseerd vanuit de invalshoek van levenskwaliteit.
      Het wordt een verkenning van aspecten van levenskwaliteit aan de hand van beschikbare bronnen.
      Om pragmatische redenen viel de keuze op vijf levensdomeinen: gezin, arbeid, inkomen, gezondheid en sociaal leven.
      Al was de keuze pragmatisch, uit empirisch onderzoek blijken juist deze domeinen vaak door respondenten als belangrijk te worden beoordeeld.
      De focus ligt op de subjectieve beleving, met name op aspecten van perceptie en beleving van de levensdomeinen.
      Telkens wordt deze perceptie geplaatst tegen een objectieve context.
      Deze publicatie is het resultaat van teamwerk.
      APS-medewerkers die in het kader van VRIND en van de opvolging van beleidsindicatoren op een van de vijf levensdomeinen betrokken zijn, leverden een bijdrage waarbij de algemene definitie van levenskwaliteit en het conceptuele schema de gemeenschappelijke toonaard gaven voor vijf variaties op een thema.
      Het geheel werd gecoördineerd door Hendrik Van Geel die eveneens het concept uittekende en instond voor de eindredactie.
      Cfr. : http://aps.vlaanderen.be/statistiek/publicaties/pdf/stativaria/stat28/Stativaria28.pdf

    17. Voordelig bijscholen met opleidingscheques
      © NetOnline 2007, 22-09-2006
      Om de tien jaar verdubbelt ’s werelds algemene kennis.
      Het is dus logisch dat je met een diploma van vijftien jaar geleden niet meer up-to-date de arbeidsvloer betreedt.
      Bijscholing is onmisbaar, maar tegelijk erg duur. Belgische werknemers kunnen daarom opleidingscheques aanvragen, waarbij de overheid de helft van de kosten op zich neemt.
      Cfr. : http://www.netonline.be/jobs/detail.asp?id=694

    18. Vrouwen heel gevoelig voor werksfeer - Hoge WAO-instroom komt door onze cultuur
      Sylvia Marmelstein - © Rotterdams Dagblad, 26 juni 2000
      Jonge vrouwen lopen een groter risico om in de WAO de belanden dan mannen.
      Hoogleraar Christien Brinkgreve heeft een aantal opvallende verklaringen voor het bataljon vrouwen dat ziek thuis zit.
      ,,Als de werksfeer slecht is gooien ze eerder dan mannen de handdoek in de ring.''
      En : ,,Velen werken zo ontzettend hard dat de WAO erop volgt.''
      Amsterdam - Jong, vrouw, geen kinderen en alleenwonend.
      Het lijken dé ingrediënten voor een gezond bestaan.
      Een overdosis energie, geen kinderen die op tijd van de crèche hoeven te worden gehaald en geen partner waar rekening mee moet worden gehouden.
      Echter, wie aan dat profiel voldoet, heeft juist een hele grote kans arbeidsongeschikt te worden !
      In rap tempo stijgt het aantal jonge vrouwelijke WAO'ers.
      Vorig jaar kwamen er bijna 50.000 nieuwe bij, 15.000 meer dan het jaar daarvoor.
      Het aantal arbeidsongeschikte mannen daalt juist.
      Hoe dat komt is een mysterie waar politici, keuringsartsen en uitkeringsinstellingen (uvi's) dolgraag een antwoord op willen hebben.
      Het ministerie van Sociale Zaken heeft verschillende verklaringen : keuringsartsen keuren vrouwen niet streng genoeg en vrouwen raken overspannen omdat ze het werk niet met het huishouden kunnen combineren.
      Ook zouden vrouwen het bijltje erbij neergooien omdat ze banen hebben met weinig carrièreperspectief.
      En ze gaan pas weer aan de slag als ze zich helemaal fit voelen.
      Mannen beginnen weer zodra het een beetje gaat.
      Voor de bulk van WAO'ers gaan die verklaringen echter niet op, blijkt uit onderzoek.
      Maar waar worden deze vrouwen dan wél ziek van ?
      ,,Politici en onderzoekers zouden eens goed naar de verhalen achter de cijfers moeten kijken,'' meent Christien Brinkgreve, hoogleraar sociale wetenschappen aan de Universiteit van Utrecht : ,,De hoge WAO-instroom komt namelijk voor een deel door onze cultuur.''
      Sfeer
      Nederlandse vrouwen permitteren zich volgens haar eerder om te zeggen : ,,ik stop met deze baan, ik zie het niet meer zitten. Dat betekent niet dat vrouwen werk niet belangrijk vinden,'' benadrukt ze : “Maar het werk moet leuk zijn; het heeft voor vrouwen vooral een sociale functie. Dus als ze werken in een bedrijf waar ze niet worden gewaardeerd of waar de sfeer slecht is, gooien ze eerder dan mannen de handdoek in de ring.''
      Het is niet zo dat vrouwen die hun werk niet leuk vinden zich maar meteen ziek melden.
      ,,Maar als ze iedere dag met tegenzin naar hun werk gaan, kunnen ze daar ziek van worden. Ze krijgen stress en dat uit zich vaak in lichamelijke klachten.''
      Mannen buffelen langer door.
      Schermen zich af voor de slechte sfeer.
      Dat heeft alles te maken met de rol die zij altijd hebben gehad als kostwinner.
      Ze moesten werken om hun gezin te onderhouden.
      Ook al was het werk niet leuk, ook al hadden ze lichamelijke of geestelijke klachten, er moest geld in het laatje komen.
      Dus hebben mannen nooit de kans gehad om zich af te vragen : ,,is dit werk wel leuk, ga ik er wel mee door ?''
      Brinkgreve ziet ook een parallel tussen hoe veel vrouwen zich vroeger ondergeschikt maakten aan de wensen van hun echtgenoot (,,ze wilden het huishouden perfect runnen'') en hoe ze dat nu doen aan hun werk of hun baas.
      ,,Als ik verhalen hoor van jonge vrouwen die overspannen zijn dan blijkt dat ze ongelooflijk hard werken en soms ongezond gehoorzaam zijn. Als het werk te veel wordt of ze voelen zich niet lekker, weigeren ze een stapje terug te doen. Sterker nog, ze gaan juist nóg harder werken.''
      Die reactie komt doordat vrouwen veel waarde hechten aan goedkeuring van anderen.
      ,,Ze voelen zich pas veilig als de banden met de collega's goed zijn en als ze het gevoel hebben dat ze hun werk goed doen. Om dat gevoel van waardering te krijgen gaan ze heel ver.''
      Bij veel mannen is dat anders.
      ,,Die voelen zich eerder veilig als ze macht hebben. Dat zie je vaak als er ruzie is op de werkvloer. Dan willen ze daar per se als winnaar uitkomen. Laten zien dat ze de sterkste en de beste zijn. Goedkeuring van anderen is voor hen minder belangrijk.''
      Gemoedsrust
      De grote vraag is nu : hoe kunnen we de run op de WAO stoppen ?
      Moeten vrouwen dezelfde harde houding aannemen als mannen of moeten de mannen zich meer aanpassen aan de vrouwen ?
      ,,Geen van beide,'' vindt Brinkgreve : ,,Mannen en vrouwen moeten van elkaar leren.''
      Vrouwen hebben volgens haar groot gelijk dat ze niet willen werken in een rottig werkklimaat.
      En mannen hebben gelijk dat ze zich niet te veel storen aan afkeurende opmerkingen.
      Vrouwen moeten dus wat onafhankelijker worden.
      Niet in paniek raken als ze geen complimenten krijgen.
      ,,Dan kunnen ze met meer gemak, meer gemoedsrust hun werk doen. Mannen mogen daarentegen best wat complimenteuzer worden en minder machtsspelletjes spelen.''
      Vrouwen hebben wél een voorsprong op de mannen.
      ,,Het is goed dat vrouwen zich de vraag durven stellen ,wil ik voor deze baan alles opgeven ?. Mannen zouden zich dat ook moeten permitteren. Maar misschien dat dat vanzelf komt.''
      Ook jonge mannen vinden het steeds belangrijker dat werk leuk is en de sfeer goed, zo blijkt uit onderzoek van de FNV.
      Scoren
      Toch lijkt de ontwikkeling de andere kant op te gaan, signaleert de hoogleraar.
      Bedrijven voeren massaal prestatiebeloning in en zijn steeds meer uit op scoren.
      ,,Een nieuw soort flinkheid dient zich aan. Veel bedrijven doen er nog een schepje bovenop door te zeggen dat als vrouwen willen werken, ze gewoon moeten meedoen met de mannen. Maar vrouwen voelen zich niet thuis in zo'n machocultuur.''
      Zelf wil Brinkgreve niet langer alleen maar toekijken hoe vrouwen de WAO instromen.
      Ze adviseert bedrijven over dit probleem.
      ,,Veel ondernemingen hebben nu al mensen op de werkvloer die controleren of werknemers niet lichamelijk ziek worden van het werk. Bijvoorbeeld door een verkeerde houding. Die begeleiders moeten voortaan ook letten op de verhoudingen. Dan kunnen ze ingrijpen voordat de werknemers ziek worden van het werk.''
      Cfr. : http://www.emancipatie.nl/_documenten/nws/2000/06/rd-marmelstein.htm

    19. Wat niet doen bij een sollicitatiegesprek
      © NetOnline 2007, 19-11-2004
      Je hebt eindelijk de openstaande vacature gevonden waar je al zo lang naar zocht.
      Nadat je je eigenhandig geschreven CV per post verzonden hebt met je algemene gegevens, werkervaring, hobby’s en je positieve eigenschappen, word je eindelijk uitgenodigd voor een persoonlijk sollicitatiegesprek met je toekomstige werkgever.
      Je gezond verstand zegt je waarschijnlijk wat je wel moet doen bij zo’n gesprek.
      Maar weet je ook wel wat je eigenlijk helemaal niet moet doen bij een sollicitatiegesprek ?
      Het zou immers zeer spijtig zijn om een nieuwe kans op een job al van bij het sollicitatiegesprek te verknallen.
      NetOnline geeft een aantal tips over wat je NIET moet doen bij een persoonlijk sollicitatiegesprek.
      Cfr. : http://www.netonline.be/jobs/detail.asp?id=181

    20. Werken en kinderen ? Zoek online een kinderopvang
      © NetOnline 2007, 21-03-2005
      Hebben jij en je partner kinderen en oefenen jullie beide een fulltime job uit, dan kan kinderopvang een mogelijke oplossing zijn.
      Bij de keuze van een gepaste kinderopvang... 
      Cfr. : http://www.netonline.be/jobs/detail.asp?id=300


     

    13-03-2008 om 01:02 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    11-03-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Deliberate deceit or inexcusable ignorance ?
    Klik op de afbeelding om de link te volgen












     



















    This pilot study ... does not confirm the high success rates regularly claimed by research into the effectiveness of CBT for ME/CFS.
    Overall, CBT for ME/CFS does not improve patients’ well-being : more patients report deterioration of their condition rather than improvement.
    Our conclusion is that the claims in scientific publications about the effectiveness of this therapy, based on trials in strictly controlled settings within universities, has been overstated and are therefore misleading.

    Cfr. : http://www.immunesupport.com/library/showarticle.cfm/ID/8724




    Deliberate deceit or inexcusable ignorance ?

    Margaret Williams - 4th March 2008


    The UK Government’s response of 27th February 2008 to a petition containing 8,481 signatures asking that myalgic encephalomyelitis / chronic fatigue syndrome (ME/CFS) be accepted in the UK in the same category as in the World Health Organisation’s International Classification of Diseases was predictable.

    That petition asked :

    We the undersigned petition the Prime Minister to get the Health Service and medical profession to accept the WHO classification of ME/CFS as an organic neurological disorder and not as a psychosocial syndrome

    and it noted that official Guidelines are still directing the Health Service to treat ME sufferers by means of cognitive behavioural therapy (CBT) and graded exercise therapy (GET), these being tools used to treat mental illnesses.
    The petition asked for money to be invested in research into the physiological aetiology of ME/CFS and noted that :

    Patients should not be forced into becoming psychiatric cases or lose their benefits” (cfr. : http://petitions.pm.gov.uk/ME-is-real/ -).

    The Government’s response was tortuous :

    The World Health Organisation classifies CFS/ME as a neurological illness, but we recognise that many others working in the field of CFS/ME believe that until further research identifies its aetiology and pathogenesis, there is a risk of restricting research into the causes, mechanisms and future treatments for CFS/ME.
    There is currently very little information about the relative benefits of CBT and graded exercise treatment and a scientific trial is the only way to find out which is the most effective approach.
    The aim behind CBT is to support a sustainable improvement in functioning and adaptation to illness (and) CBT can help the patient to feel more in control of their illness.
    In common with other illnesses such as cancer where it has been successfully used, its use does not imply that the cause of (CFS/ME) is psychological”
    (cfr. :
    http://www.pm.gov.uk:80/output/Page14656.asp -).

    On 4th March 2008, Amanda O’Donovan, Lead Clinical Psychologist at St Bartholomew’s Hospital, London (whose CFS Unit is heavily involved with the psychosocial model of “CFS/ME”) posted a message of support for the Government’s response on a UK ME/CFS internet group ( http://health.groups.yahoo.com/group/IMEGA-e/message/24450 ), stating :

    The use of CBT in cancer is not used to justify its application in CFS/ME, nor does (the Government’s response) imply that.
    CBT is recommended for management of CFS/ME as the evidence base shows it (and GET bien sur) to be the most effective interventions.
    The list of physical conditions where CBT is recommended is much longer than CFS/ME and cancer and includes cardiac rehabilitation and chronic pain as well as diabetes, stroke, cystic fibrosis (and) HIV.
    I hope this clarifies”.

    This would seem to be a most disingenuous response as it implies (i) that CBT has been shown to be efficacious in “CFS/ME” and (ii) that CBT is used as a primary intervention in other organic disorders to help sufferers deal with serious illness (so “CFS/ME” sufferers should not reject it), when neither of these implications is true.

    In relation to the first point, the reality is that the so-called “evidence-base” for the efficacy of CBT that NICE (National Institute for Health and Clinical Excellence) relied upon in its Guideline of 22nd August 2007 for the management of “CFS/ME” simply does not exist.

    This is because NICE chose to rely on the “evidence” produced by psychiatrists of the Wessely School, whose data was flawed because they deliberately included patients in their studies who, by the psychiatrists’ own case definition, could not be suffering from ME, yet they claim their studies refer to “CFS/ME”.

    Furthermore, it has been clearly demonstrated that in the Systematic Review of the literature on CBT/GET which formed a major part of the “evidence-base” used in the NICE Guideline on “CFS/ME”, information was skewed and even deleted in order to cast CBT/GET in a more favourable light than the evidence permitted, a matter which may constitute research misconduct (for a detailed exposition of the evidence, cfr. 'Inadequacy of the York (2005) - Systematic Review of the CFS/ME Medical Evidence Base' at : http://www.meactionuk.org.uk/FINAL_on_NICE_for_Gibson.html ).

    It will be recalled that even the team from the Centre for Reviews and Dissemination at York who carried out the Systematic Review specifically to support the NICE Guideline found that after a course of CBT, there is no objective evidence of improvement and that any transient gains may be illusory (Whiting P, Bagnall A-M et al; JAMA 2001:286:1360-1368).

    In relation to the second point, the NICE Guideline on “CFS/ME” itself does not interpret CBT or GET as adjunctive support in dealing with a devastating disorder and neither does the Chief Medical Officer’s Working Group Report of January 2002.

    The CMO’s Working Group Report defines CBT as :

    a tool for constructively modifying attitude and behaviour” (Annex 6: 11:8).

    The NICE Guideline recommends the use of CBT to correct “unhelpful beliefs”; it states that CBT should be used to address “the relationship between thoughts, feelings, behaviours and symptoms” and it refers to “the distinction between causal and perpetuating factors”.
    It specifically states that the CBT plan will include “identifying perpetuating factors that may maintain CFS/ME symptoms” and that the CBT plan will address “any over-vigilance to symptoms”.
    This is wholly unacceptable: it demeans people with ME/CFS and it ignores the substantial body of evidence that ME/CFS is not a psychosocial disorder.

    Referring to GET, the NICE Guideline specifically states that the intensity of GET should be incrementally increased, leading to aerobic exercise.
    This is in direct contradiction to international experts such as Professor Paul Cheney from the US, who advise that aerobic exercise should not be used in patients with ME/CFS who may be in a form of heart failure.

    It would thus seem to be improper for anyone to suggest that in “CFS/ME”, CBT/GET is merely providing adjunctive support for people who have to deal with serious organic disease.

    As shown in the Spring 2008 edition of “Breakthrough” produced by the research charity ME Research UK (MERUK), it is only in the case of “CFS/ME” that a NICE Guideline recommends CBT as the primary management approach and contrary to the implications of Ms O’Donovan’s statement, CBT is not promoted by NICE or anyone else as the main intervention in cancer, chronic heart failure, Parkinson’s Disease, multiple sclerosis, chronic pulmonary disease, diabetes, hypertension or indeed in any other physical disorder.

    Since NICE was founded in 1999, well over one third of its appraisals (42) have been challenged and gone to appeal, and nearly half of these appeals have been upheld.
    On 10th January 2008 the UK House of Commons Health Select Committee called for a major review in the way that the Government-appointed NICE makes its recommendations.
    The Committee’s decision is not surprising, given the current levels of public, patient and industry dissatisfaction with the Institute’s performance (cfr. 'The Patient as Activist: HSCNews International, issue 11, February 2008' at :
    http://www.patient-view.com -).

    A significant amount of evidence showing that CBT is not effective (either in ME/CFS or in other organic disorders) was submitted to NICE during the consultation period. NICE, however, chose to disregard this evidence, just as it disregarded all the evidence that was unsupportive of its seemingly pre-determined policy (i.e. ensuring that the only regime to be recommended for the management of “CFS/ME” would be CBT/GET).

    In particular, evidence from world-renowned psychiatrists such as Per Dalen, a Professor of Psychiatry from Sweden and from Australian psychiatrist Neil McLaren was disregarded (for their evidence, cfr. “Myalgic Encephalomyelitis - A review with emphasis on key findings in biomedical research” - M Hooper. J Clin Pathol 2007:60:466-471).

    Myalgic encephalomyelitis - A review with emphasis on key findings in biomedical research
    M Hooper – ImmuneSupport.com, 08-24-2007 – Source : Journal of Clinical Pathology. 2007 May;60:466-471. PMID: 16935967, by Hooper M, School of Health, Natural and Social Sciences, University of Sunderland, Sunderland, UK; [E – mail : malcolm.hooper@virgin.net -]
    This review examines research findings in patients with Myalgic Encephalomyelitis in light of the current debate about this chronic multiple-symptom, multiorgan, multisystem illness and the conflicting views in medicine.
    These issues cannot be separated from the political opinions and assertions that conflict with science and medicine and will be part of this review as they have enormous consequences for scientific and medical research, patients, clinicians, carers and policy makers.
    Cfr. :
    http://www.immunesupport.com/library/showarticle.cfm?ID=8289&t=CFIDS_FM

    To date, there has been no explanation from NICE as to why, for example, it disregarded the evidence contained in “Clinical Psychology Forum 162”, June 2006 (i.e. over a year before the publication of its Guideline), in which internationally renowned psychologists exposed the reality that psychological therapies do not actually work and may in fact harm patients who submit to them.

    For the avoidance of doubt, the following are quotations from that issue (all are fully referenced in the document itself) :

    • Reflections on the practice of clinical psychology - Bob Diamond (pp 3- 8)
      Clinical psychology is part of mental health services that, on occasions, contribute more to people’s distress than provide possible benefits.
      There are plenty of testaments to suggest that the iatrogenic effect of mental health services contribute to the ongoing damage to people’s lives.
      There’s plenty of evidence showing positive outcomes to psychotherapy to be much more modest than our profession has so far acknowledged.
      We should ensure that our work is based in reality and not premised on prevailing popular, even fashionable, concepts.
      Whilst specific psychological approaches may continue to offer some help to some people, some of the time, such claims should be more modestly made”.

    • Fundamental questions for psychology - John Cromby (pp 9 – 11)
      This paper argues that the mainstream of psychology is misconceived in ways which make it largely unsuitable as a basis for clinical interventions”.

    • Implications for practice - David Smail (pp 17 – 20)
      Evidence for the effectiveness of psychological therapies is far weaker than can be considered acceptable.
      Largely to avoid these difficulties, clinical psychology has tended to opt for dogma rather than truth.
      Perhaps the greatest danger facing us is that we become reduced to production-line workers who deliver packages of treatment in accordance with centrally authorised notions of what constitutes an ‘evidence-base’.
      This certainly is the direction advocated by Richard Layard and endorsed by prominent members of the profession”.

    • Lost for Words - Paul Kelly and Paul Maloney (pp 21 – 24)
      Narrative therapy emerged from its parent discipline of family therapy (and) its theoretical base draws upon social constructionism.
      It has become clear that social constructionist philosophy may have serious practical implications”.

    • That was then, this is now - Penny Priest (pp 25 – 28)
      The gulf between fiction and reality – perhaps we cling to the illusion of control because it’s unbearable to think about the possibility that sometimes we are not much more powerful than the people we are trying to help.
      It’s easy to get caught up in playing this game of changing people
      .
      We might feel disingenuous pretending that our work is a scientific exercise, calling an intervention ‘CBT’, as if this is some quantifiable thing and then calling the outcome successful or not successful on the basis of scores on a questionnaire”.

    • The trouble with psychotherapy - Paul Maloney (pp 29 – 33)
      The supposedly sound evidence base for the effectiveness of the psychological therapies may be far more questionable than is widely supposed
      .
      The term ‘psychotherapy’ refers to a broad family of talking treatments which are of proven effectiveness.
      The assumptions contained within this sentence constitute the taken-for-granted world of the profession (and) are endorsed in central government recommendations for the use of psychological therapies in the NHS and most recently in calls by Richard Layard (for CBT to be the) main answer to the personal and social malaise which seems to be afflicting us at record levels.
      In contrast, the enduring reality is that the psychotherapy outcome literature offers precious little support for any of the above notions.
      This is an observation that seems to have been consistently ignored.
      A large number of investigations (assessing the effectiveness of psychological therapies) have been conducted and although the results of these studies have been extremely variable, so-called meta-analyses suggest that most forms of psychological therapy are at least mildly helpful (and) undergoing psychological therapy is claimed to reliably lead to significant improvement in the mental health of up to a quarter or above of all recipients.
      Not surprisingly, these claims seem to be authored by the core psychotherapy professions.
      Yet there are a number of serious methodological problems associated with attempts to assess the effectiveness of psychotherapy in this way, so much so that some academics and practitioners admit that it is hard to decide whether studies do or do not support the notion that psychotherapy is generally helpful.

      To begin with, the field has long suffered from a bias towards selective reporting and publication of those studies that show only the desired positive results
      .
      Many trials have included inadequate control groups (and) a large proportion of studies have also suffered from systematic participant attrition or selection effects that make the result hard to interpret.
      Statistically significant differences in outcome have often concealed large numbers of people for whom psychotherapy has been ineffective.
      Aside from these far from minor difficulties, this literature may suffer from an even more pervasive problem.
      This is the tendency to rely almost exclusively upon the reports of participants in the absence of any fully independent check upon the treated person’s progress in the world outside the consulting room.

      Rather than getting to grips with these findings, the clear possibility remains that most of the claimed benefits of psychotherapy might reside in the placebo effects
      .
      This last prospect is strongly underscored by four further lines of evidence
      (these are set out in the article)
      .
      A reliable trend within the psychotherapy outcome literature is that the closer the study comes to real life settings, the less significant the outcomes tend to be.
      The recent American multi-centre research trial involved the analysis of 42,000 clients over a span of five years.
      The results were disappointing in that there was no evidence that psychological therapy led to improvement in the lives of these recipients.
      As Tana Dineen (1999) observes : ‘ These results should raise serious doubts about some current clinical beliefs about the effectiveness of psychological services….there is scant evidence of its effectiveness in real life settings’.
      None of (this evidence) seems to be very encouraging for the official view of psychological therapy as a well-validated body of effective clinical treatments, (yet) the tendency inside the therapeutic professions seems to have been to ignore or downplay these considerations.
      Personal conviction is doubtless one of the reasons.
      Another element may be the reliance upon meta-analytic studies, a trend that is reinforced by the accumulating NICE guidelines on psychotherapeutic practice in the NHS.
      Although officially presented as both definitive and authoritative, such methods are notoriously prone to generating misleading or inconclusive data
      .

    Given that this is actual confirmation that CBT is ineffective and that this evidence was in the public domain for over a year before the production of its Guideline on “CFS/ME”, why would NICE have ignored this relevant evidence that was available to its Guideline Development Group ?

    Although it post-dates the publication of the NICE Guideline on “CFS/ME”, there is further criticism of the NICE policy of recommending CBT.
    On 10th January 2008 Malcolm Learmonth, a senior art psychotherapist with Devon Partnership NHS Trust, wrote an article called “The wrong advice” (cfr. :
    http://www.psychminded.co.uk/news/news2008/jan08/wrongadvice001.htm -).
    It was also published in Openmind magazine.
    He said the following :

    Both (the Layard report) and the NICE guideline on depression are shaping policy and having a major impact on what help is available to people.
    And both claim that CBT is the ‘evidence-based’ psychological treatment.
    The full NICE guideline runs to 358 pages, but it is also available in three shortened versions.
    Unsurprisingly, few people – including those who implement the guideline – read the full version.
    Yet it is only in the full version that the flaws show themselves.
    The shortened versions simply remove all the doubts.
    What is presented to the world as ‘Now we know all the facts we can tell you what‘s good for you' turns out to be highly questionable.
    Let’s start with user participation.
    The guideline claims that ‘For any guideline to be credible it has to be informed at every stage of its development by the perspective of patients’ (p31).
    Yet the service user perspective takes up less than one page out of 358.
    This is mere lip service : there is no evidence of service user participation having taken place beyond this statement.
    The apparent logic and coherence of the guideline’s approach breaks down under scrutiny.

    Then there is the question of what constitutes ‘evidence’.
    Grade A evidence is obtained from random controlled trials (RCTs).
    Grade B evidence is (from) well-designed controlled studies without randomisation.
    Grade C evidence is expert opinion.
    It is extraordinary to claim that the guideline is based on the clinical experience of healthcare professionals, when only the professional group define who they regard as expert authorities and what constitutes evidence.
    As we have seen, evidence that is service user based doesn’t count, making a nonsense of claims that these perspectives are central.

    And then there are the vested interests of those who manufacture the evidence (and who), as the guideline acknowledges, may produce unreliable evidence.
    The writers of the guideline know that this evidence is distorted, and say so.
    And yet it is still presented as Grade A evidence.
    Even this evidence for CBT is a lot weaker than the abbreviated guideline would have us believe.
    Read the shortened guideline and you could believe that antidepressants and CBT are ‘facts’ of what ‘works’.
    Read the full version or try talking with a few people and you get a different picture.

    I conclude that the guideline is a logically flawed mouthpiece for the professional and commercial vested interests that have created it.
    We must challenge NICE’s approach to mental health, root and branch”.

    On 29th February 2008 Learmonth followed this up with a letter published in The Guardian, which was unequivocal :

    Only in the small print of the National Institute for Health and Clinical Excellence guidelines that are pushing CBT as the psychological therapy do we find statements like ‘the clinical evidence review showed no overall superiority for CBT alone on treatment outcomes over antidepressants’ .

    There is also the recent Dutch report of February 2008 by Drs MP Koolhaas, H de Boorder and Professor Elke van Hoof (cfr. : http://www.immunesupport.com/library/showarticle.cfm/ID/8724 -) which comes to unambiguous conclusions about CBT :

    Cognitive behavior therapy for chronic fatigue syndrome from the patient’s perspective [Article in Dutch]
    MP Koolhass (>m.p.koolhaas@consunet.nl<), H de Boorder & E van Hoof – ImmuneSupport.com, 03-03-2008 – Source : Medisch Contact, February 2008, ISBN: 978-90-812658-1-2
    Background
    In recent years, Chronic Fatigue Syndrome, also known as Myalgic Encephalomyelitis (ME/CFS), has been getting a lot of attention in scientific literature.
    There is as yet no consensus about the treatment of ME/CFS.
    The different treatments can be subdivided into two groups, the pharmacological and the psychosocial therapies.

    Most of the scientific articles on treatment emphasize the psychosocial approach.
    The most intensively studied psychological therapeutic intervention for ME/CFS is cognitive behaviour therapy (CBT).

    In recent years several publications on this subject have been published.
    These studies report that this intervention can lead to significant improvements in 30% to 70% of patients, though rarely include details of adverse effects.

    This pilot study was undertaken to find out whether patients’ experiences with this therapy confirm the stated percentages.
    Furthermore, we examined whether this therapy does influence the employment rates and could possibly increase the number of patients receiving educational training, engaged in sports, maintaining social contacts and doing household tasks.

    Method
    By means of a questionnaire posted at various newsgroups on the Internet, the reported subjective experiences of 100 respondents who underwent this therapy were collected.
    These experiences were subsequently analysed.

    Results
    -
    Only 2% of respondents reported that they considered themselves to be completely cured upon finishing the therapy
    - 30% reported ‘an improvement’ as a result of the therapy
    - The same percentage [30%] reported no change
    -
    38% said the therapy had affected them adversely, the majority of them even reporting substantial deterioration
    -
    Participating in CBT proved to have little impact on the number of hours people were capable of maintaining social contacts or doing household tasks
    -
    A striking outcome is that the number of those respondents who were in paid employment or who were studying while taking part in CBT was adversely affected.
    The negative outcome in paid employment was statistically significant.

    A subgroup analysis showed that :

    - Those patients who were involved in legal proceedings in order to obtain disability benefit while participating in CBT did not score worse than those who were not
    - Cases where a stated objective of the therapy was a complete cure did not have a better outcome
    - Moreover, the length of the therapy did not affect the results.

    Conclusions
    This pilot study, based on subjective experiences of ME/CFS sufferers, does not confirm the high success rates regularly claimed by research into the effectiveness of CBT for ME/CFS.
    Overall, CBT for ME/CFS does not improve patients’ well-being: More patients report deterioration of their condition rather than improvement.
    Our conclusion is that the claims in scientific publications about the effectiveness of this therapy, based on trials in strictly controlled settings within universities, has been overstated and are therefore misleading”.

    The evidence of the lack of efficacy of CBT continues to mount up, but who – apart from the ME/CFS community – is paying attention or cares about this travesty ?

    Could it be that both NICE and Amanda O’Donovan (not forgetting the UK Government and the Wessely School psychiatrists who act as its advisers on “CFS/ME”, the NHS, the Department of Health, the Department for Work and Pensions and the Medical Research Council) prefer their personal conviction to actual evidence ?


    Cfr. : http://www.meactionuk.org.uk:80/Deliberate_deceit.htm

    11-03-2008 om 20:16 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)


    Blog als favoriet !

    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Foto

    Raadpleeg steeds je arts !
    Inhoud blog
  • Tijd om afscheid te nemen...
  • Fibromyalgie in het kort
  • Leden ME/CVS Vereniging unaniem tegen CBO-voorstel
  • Blood donation, XMRV & chronic fatigue syndrome
  • Illness duration and coping style in chronic fatigue syndrome
  • Review confirms PTSD in Gulf vets - Panel finds many reports of multisymptom illnesses
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel I
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel II
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel III
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel IV
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel V
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel VI
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel VII
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel VIII
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel IX
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel X
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel XI
  • When do symptoms become a disease ?
  • Burnout
  • Gepest ? - Zet de juiste stappen
  • Voldoet jouw werkplek aan de ARBO-normen ?
  • Chiropractie - Vrijspraak voor Simon Singh in smaadzaak
  • ME/CVS ? - Werk mee aan onderzoek naar tegemoetkoming chronisch zieken !
  • Magical Medicine - How to make a disease disappear
  • A new hypothesis of chronic fatigue syndrome - Co-conditioning theory
  • A light in the darkness - Good news ahead for XMRV ?
  • Zomertijd - Help je biologische klok
  • Beter van de bedrijfsarts
  • De invloed van economisering op het werk van artsen
  • Chronisch Vermoeidheidssyndroom (IOCOB)
  • Gezond brein, gezonde darmen
  • A retrospective review of the sleep characteristics in patients with chronic fatigue syndrome and fibromyalgia
  • Opdracht voor het volgende kabinet : afschaffing van het UWV
  • Test maakt validering pijn bij ME/CVS patienten mogelijk
  • Surprise discovery that HIV retrovirus hides in bone marrow offers new hope for eradication
  • A doctor's roadmap for dealing with the problems of ME/CFS
  • De Terug Plezant Club
  • Het retrovirus XMRV - Waar of niet waar ?
  • Being homebound with chronic fatigue syndrome - A multidimensional comparison with outpatients
  • Oplaaiende symptomen ME patient verraden ontstekingsreactie
  • UWV : 'ME/CVS is ziekte in zin van arbeidsongeschiktheid'
  • Een succesverhaal met Vistide in de strijd tegen ME/CVS - Een verhaal over herstel
  • Depressie
  • Hoe stressvol is je leven ?
  • Making the diagnosis of CFS/ME in primary care - A qualitative study
  • A new system of evaluating fibromyalgia and chronic fatigue
  • Nijmeegs onderzoek haalt CVS-doorbraak onderuit
  • Psychotherapie bij depressie overschat
  • Secrets of novel retrovirus unfolding
  • XMRV : 'missing link' bij ME/CVS ?
  • Reeves, hoofd van CDC CVS onderzoeksprogramma, gaat weg
  • Constant agony of an ME sufferer
  • Canon van de geneeskunde in Nederland
  • Dr. Frank dieet
  • Defeatism is undermining evidence that chronic fatigue syndrome can be treated
  • Cellular and molecular mechanisms of interaction between the neuroendocrine and immune systems under chronic fatigue syndrome in experiment
  • Zo zorg je voor weerstand - Houd je lichaam in optimale conditie
  • Fibromyalgie Vlaanderen Nederland - Dr. Bauer
  • Bussemaker komt terug op erkenning CVS
  • Postexertional malaise in women with chronic fatigue syndrome - Laboratioriumonderzoek bevestigt inspanningsintolerantie bij ME/CVS
  • Ze vertelden stervende dochter dat ze een leugenaar was - Interview met ME moeder Criona Wilson
  • Bijwerkingen antidepressiva erger dan gedacht
  • Bereken je BMI
  • Host range and cellular tropism of the human exogenous gammaretrovirus XMRV
  • The Brain Boosting B-12 - Hydroxocobalamin
  • Vertaling Canadese criteria ME/CVS
  • Slapeloosheid & osteopathie
  • Het Advies- en meldpunt ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid
  • Association between serum ferritin [stored iron] level and fibromyalgia syndrome
  • Dr. Mikovits XMRV Seminar (videos)
  • Zorgen voor een ander (2010) - Antwoorden op veelgestelde vragen
  • Herwin je veerkracht - Omgaan met chronische vermoeidheid en pijn
  • Je eten bepaalt je slaap
  • Dierenleed
  • ME/CVS erkend als chronische ziekte
  • Understanding fibromyalgia pain
  • Hyperalgesia in chronic fatigue syndrome
  • Wegwijzer psychische problemen
  • Positieve psychologie
  • Fietsen in de sneeuw...
  • Tips tegen de koude
  • Failure to detect the novel retrovirus XMRV in chronic fatigue syndrome
  • Nieuwe behandeling VermoeidheidCentrum zeer effectief
  • Een Zalig Kerstfeest en een gezond en voorspoedig 2010 !
  • Taming stressful thoughts
  • Burn-out - Werken tot je erbij neervalt - Deel I
  • Burn-out - Werken tot je erbij neervalt - Deel II
  • Canadese kriteria voor kinderen ook geschikt om onderscheid te maken tussen "milde" en "ernstige" gevallen
  • Stop met piekeren
  • Gedumpt, wat nu ? - Deel I
  • Gedumpt, wat nu ? - Deel II
  • Making a Difference in ME/CFS (Chronic Fatigue Syndrome) and FM
  • Psychotherapie - Van theorie tot praktijk
  • Fibromyalgie, waardevolle dagbesteding en werk - Deel I
  • Fibromyalgie, waardevolle dagbesteding en werk - Deel II
  • Fibromyalgie
  • Europees instrument spoort fibromyalgie op
  • Gezinsgeluk heeft positieve invloed op werk
  • Cognitieve gedragstherapie bij depressie
  • Nooit meer hetzelfde...
  • Rugklachten en RSI beroepsziekten nummer 1
  • SOS ! Hulp voor ouders
  • Dr. Nancy Klimas opens new Chronic Fatigue Center
  • The dramatic story of microbiologist Elaine DeFreitas' discovery
  • Fibromyalgie - Genezing is mogelijk - Gratis boek !
  • Verdedig je tegen wintervirussen
  • 7 geheimen die vrouwen verzwijgen
  • Eén op de twee Belgen krijgt ooit last van reuma
  • Wie langdurig ziek wordt heeft nood aan informatie
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel I
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel II
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel III
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel IV
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel V
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel VI
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel VII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel VIII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel IX
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel X
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XI
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XIII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XIV
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XV
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XVI
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XVII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XVIII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XIX
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XX
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXI
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXIII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXIV
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXV
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXVI
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXVII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXVIII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXIX
  • Doe een wens... - Make a wish...
  • 7 geheimen die mannen verzwijgen
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXX
  • Fibromyalgie - Genezing is mogelijk - GRATIS !
  • Af en toe een geheim is juist gezond
  • FM/CVS en verzekeringen - Info voor thesis
  • Mogelijke doorbraak MS-behandeling
  • Wees een winterdepressie voor
  • Vitamine B12-tekort - Een mogelijke oorzaak van Chronische vermoeidheid ? - Deel I
  • Vitamine B12-tekort - Een mogelijke oorzaak van Chronische vermoeidheid ? - Deel II
  • The Guaifenesin Story
  • A virus linked to chronic fatigue syndrome - Dr. Nancy Klimas interviews
  • Don't wait for a cure to appear
  • Gezonde chocoladeletters van Sinterklaas
  • Oorzaken van puisten
  • Sporten beter dan pauzeren bij RSI
  • Alles voor het goeie doel !!
  • Gewoon gelukkig zijn...
  • Chronic Fatigue Syndrome - La bête noire of the Belgian Health Care System
  • Persoonlijkheidstests
  • Vaccinatie risicogroepen H1N1
  • Geopereerd Prof. Johann Bauer - Een update (Greta)
  • Weersfactoren oorzaak van hoofdpijn
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part I
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part II
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part III
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part IV
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part V
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part VI
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part VII
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part VIII
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part IX
  • Challenges to conventional thinking about mind and body
  • What is CFS and what is ME ?
  • CVS-Referentiecentra - Opheffing en sluiting
  • Heb ik voldoende ontspanning ?
  • 7 tips tegen een overactieve blaas
  • Wallen en kringen onder de ogen
  • Recovered CFS/ME Patient Goes to Washington, D.C.
  • Chronische vermoeidheid zit niet tussen de oren
  • Dr. Bauer heeft mijn leven gered
  • Has your marriage been damaged by fibromyalgia or chronic fatigue syndrome ?
  • Vijf grootste bedreigingen gezondheid
  • Onbegrepen lage rugpijn beter te behandelen
  • Je beste antistresstip
  • Sufferers of chronic fatigue see life as a balancing act
  • Te hard gewerkt...
  • Prof. Dr. Johann Brauer op mijn blog
  • Geopereerd Prof. Johann Bauer
  • Is de griepprik gevaarlijk ?
  • Griep en verkoudheid - Deel I
  • Griep en verkoudheid - Deel II
  • Support the 500 Professionals of the IACFS/ME
  • Slanker met je hartritme
  • Enzym veroorzaakt gevolgen slaaptekort
  • Now we can get down to business
  • XMRV and chronic fatigue syndrome
  • Verslaving is een behandelbare hersenziekte
  • Kopstukken filosofie - Oktober 2009
  • Gek op je werk
  • Fikse schadevergoeding om antidepressivum
  • ME/CFS patients have retrovirus (XMRV) on YouTube

    Foto

    Archief per week
  • 12/04-18/04 2010
  • 05/04-11/04 2010
  • 29/03-04/04 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 08/02-14/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 25/01-31/01 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 04/01-10/01 2010
  • 28/12-03/01 2010
  • 21/12-27/12 2009
  • 14/12-20/12 2009
  • 07/12-13/12 2009
  • 30/11-06/12 2009
  • 23/11-29/11 2009
  • 16/11-22/11 2009
  • 09/11-15/11 2009
  • 02/11-08/11 2009
  • 19/10-25/10 2009
  • 12/10-18/10 2009
  • 05/10-11/10 2009
  • 28/09-04/10 2009
  • 21/09-27/09 2009
  • 14/09-20/09 2009
  • 07/09-13/09 2009
  • 31/08-06/09 2009
  • 10/08-16/08 2009
  • 27/07-02/08 2009
  • 20/07-26/07 2009
  • 06/07-12/07 2009
  • 22/06-28/06 2009
  • 15/06-21/06 2009
  • 08/06-14/06 2009
  • 01/06-07/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 18/05-24/05 2009
  • 11/05-17/05 2009
  • 04/05-10/05 2009
  • 27/04-03/05 2009
  • 20/04-26/04 2009
  • 13/04-19/04 2009
  • 30/03-05/04 2009
  • 23/03-29/03 2009
  • 16/03-22/03 2009
  • 09/03-15/03 2009
  • 02/03-08/03 2009
  • 23/02-01/03 2009
  • 16/02-22/02 2009
  • 09/02-15/02 2009
  • 02/02-08/02 2009
  • 26/01-01/02 2009
  • 19/01-25/01 2009
  • 12/01-18/01 2009
  • 05/01-11/01 2009
  • 22/12-28/12 2008
  • 15/12-21/12 2008
  • 08/12-14/12 2008
  • 01/12-07/12 2008
  • 24/11-30/11 2008
  • 17/11-23/11 2008
  • 10/11-16/11 2008
  • 03/11-09/11 2008
  • 27/10-02/11 2008
  • 20/10-26/10 2008
  • 13/10-19/10 2008
  • 06/10-12/10 2008
  • 29/09-05/10 2008
  • 22/09-28/09 2008
  • 15/09-21/09 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 01/09-07/09 2008
  • 25/08-31/08 2008
  • 18/08-24/08 2008
  • 11/08-17/08 2008
  • 04/08-10/08 2008
  • 28/07-03/08 2008
  • 21/07-27/07 2008
  • 14/07-20/07 2008
  • 30/06-06/07 2008
  • 23/06-29/06 2008
  • 16/06-22/06 2008
  • 09/06-15/06 2008
  • 02/06-08/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 19/05-25/05 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 05/05-11/05 2008
  • 28/04-04/05 2008
  • 21/04-27/04 2008
  • 14/04-20/04 2008
  • 07/04-13/04 2008
  • 31/03-06/04 2008
  • 24/03-30/03 2008
  • 17/03-23/03 2008
  • 10/03-16/03 2008
  • 03/03-09/03 2008
  • 25/02-02/03 2008
  • 18/02-24/02 2008
  • 11/02-17/02 2008
  • 04/02-10/02 2008
  • 28/01-03/02 2008
  • 21/01-27/01 2008
  • 14/01-20/01 2008
  • 07/01-13/01 2008
  • 31/12-06/01 2008
  • 24/12-30/12 2007
  • 17/12-23/12 2007
  • 10/12-16/12 2007
  • 03/12-09/12 2007
  • 26/11-02/12 2007
  • 19/11-25/11 2007
  • 12/11-18/11 2007
  • 05/11-11/11 2007
  • 29/10-04/11 2007
  • 22/10-28/10 2007
  • 15/10-21/10 2007
  • 08/10-14/10 2007
  • 01/10-07/10 2007
  • 24/09-30/09 2007
  • 17/09-23/09 2007
  • 10/09-16/09 2007
  • 03/09-09/09 2007
  • 27/08-02/09 2007
  • 20/08-26/08 2007
  • 13/08-19/08 2007
  • 06/08-12/08 2007
  • 30/07-05/08 2007
  • 23/07-29/07 2007
  • 16/07-22/07 2007
  • 09/07-15/07 2007
  • 18/06-24/06 2007
  • 11/06-17/06 2007
  • 04/06-10/06 2007
  • 28/05-03/06 2007
  • 21/05-27/05 2007
  • 14/05-20/05 2007
  • 07/05-13/05 2007
  • 30/04-06/05 2007
  • 23/04-29/04 2007
  • 16/04-22/04 2007
  • 09/04-15/04 2007
  • 02/04-08/04 2007
  • 26/03-01/04 2007
  • 19/03-25/03 2007
  • 12/03-18/03 2007
  • 05/03-11/03 2007
  • 26/02-04/03 2007
  • 19/02-25/02 2007
  • 12/02-18/02 2007
  • 05/02-11/02 2007
  • 29/01-04/02 2007
  • 22/01-28/01 2007
  • 15/01-21/01 2007
  • 08/01-14/01 2007
  • 18/12-24/12 2006
  • 11/12-17/12 2006
  • 04/12-10/12 2006
  • 27/11-03/12 2006
  • 20/11-26/11 2006
  • 13/11-19/11 2006
  • 06/11-12/11 2006
  • 30/10-05/11 2006
  • 23/10-29/10 2006
  • 16/10-22/10 2006
  • 09/10-15/10 2006
  • 02/10-08/10 2006
  • 25/09-01/10 2006
  • 18/09-24/09 2006
  • 11/09-17/09 2006
  • 04/09-10/09 2006
  • 28/08-03/09 2006
  • 07/08-13/08 2006
  • 31/07-06/08 2006
  • 24/07-30/07 2006
  • 03/07-09/07 2006
  • 26/06-02/07 2006
  • 19/06-25/06 2006
  • 12/06-18/06 2006
  • 29/05-04/06 2006
  • 22/05-28/05 2006
  • 15/05-21/05 2006
  • 08/05-14/05 2006
  • 01/05-07/05 2006
  • 24/04-30/04 2006
  • 17/04-23/04 2006
  • 10/04-16/04 2006
  • 27/03-02/04 2006
  • 20/03-26/03 2006
  • 13/03-19/03 2006
  • 06/03-12/03 2006
  • 27/02-05/03 2006
  • 20/02-26/02 2006
  • 13/02-19/02 2006
  • 06/02-12/02 2006
  • 30/01-05/02 2006
  • 23/01-29/01 2006
  • 16/01-22/01 2006
  • 09/01-15/01 2006
  • 26/12-01/01 2006
  • 19/12-25/12 2005
  • 12/12-18/12 2005
  • 05/12-11/12 2005
  • 28/11-04/12 2005
  • 21/11-27/11 2005
  • 14/11-20/11 2005
  • 07/11-13/11 2005
  • 24/10-30/10 2005
  • 17/10-23/10 2005
  • 10/10-16/10 2005
  • 03/10-09/10 2005
  • 26/09-02/10 2005
  • 19/09-25/09 2005
  • 12/09-18/09 2005
  • 05/09-11/09 2005
  • 29/08-04/09 2005
  • 22/08-28/08 2005
  • 15/08-21/08 2005
  • 08/08-14/08 2005
  • 01/08-07/08 2005
  • 25/07-31/07 2005
  • 04/07-10/07 2005
  • 27/06-03/07 2005
  • 20/06-26/06 2005
  • 13/06-19/06 2005
  • 06/06-12/06 2005
  • 30/05-05/06 2005
  • 23/05-29/05 2005
  • 16/05-22/05 2005
  • 09/05-15/05 2005
  • 02/05-08/05 2005
  • 25/04-01/05 2005
  • 18/04-24/04 2005
  • 11/04-17/04 2005
  • 29/11-05/12 1999
  • 29/12-04/01 1970

    Foto

  • 12/04-18/04 2010
  • 05/04-11/04 2010
  • 29/03-04/04 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 08/02-14/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 25/01-31/01 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 04/01-10/01 2010
  • 28/12-03/01 2010
  • 21/12-27/12 2009
  • 14/12-20/12 2009
  • 07/12-13/12 2009
  • 30/11-06/12 2009
  • 23/11-29/11 2009
  • 16/11-22/11 2009
  • 09/11-15/11 2009
  • 02/11-08/11 2009
  • 19/10-25/10 2009
  • 12/10-18/10 2009
  • 05/10-11/10 2009
  • 28/09-04/10 2009
  • 21/09-27/09 2009
  • 14/09-20/09 2009
  • 07/09-13/09 2009
  • 31/08-06/09 2009
  • 10/08-16/08 2009
  • 27/07-02/08 2009
  • 20/07-26/07 2009
  • 06/07-12/07 2009
  • 22/06-28/06 2009
  • 15/06-21/06 2009
  • 08/06-14/06 2009
  • 01/06-07/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 18/05-24/05 2009
  • 11/05-17/05 2009
  • 04/05-10/05 2009
  • 27/04-03/05 2009
  • 20/04-26/04 2009
  • 13/04-19/04 2009
  • 30/03-05/04 2009
  • 23/03-29/03 2009
  • 16/03-22/03 2009
  • 09/03-15/03 2009
  • 02/03-08/03 2009
  • 23/02-01/03 2009
  • 16/02-22/02 2009
  • 09/02-15/02 2009
  • 02/02-08/02 2009
  • 26/01-01/02 2009
  • 19/01-25/01 2009
  • 12/01-18/01 2009
  • 05/01-11/01 2009
  • 22/12-28/12 2008
  • 15/12-21/12 2008
  • 08/12-14/12 2008
  • 01/12-07/12 2008
  • 24/11-30/11 2008
  • 17/11-23/11 2008
  • 10/11-16/11 2008
  • 03/11-09/11 2008
  • 27/10-02/11 2008
  • 20/10-26/10 2008
  • 13/10-19/10 2008
  • 06/10-12/10 2008
  • 29/09-05/10 2008
  • 22/09-28/09 2008
  • 15/09-21/09 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 01/09-07/09 2008
  • 25/08-31/08 2008
  • 18/08-24/08 2008
  • 11/08-17/08 2008
  • 04/08-10/08 2008
  • 28/07-03/08 2008
  • 21/07-27/07 2008
  • 14/07-20/07 2008
  • 30/06-06/07 2008
  • 23/06-29/06 2008
  • 16/06-22/06 2008
  • 09/06-15/06 2008
  • 02/06-08/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 19/05-25/05 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 05/05-11/05 2008
  • 28/04-04/05 2008
  • 21/04-27/04 2008
  • 14/04-20/04 2008
  • 07/04-13/04 2008
  • 31/03-06/04 2008
  • 24/03-30/03 2008
  • 17/03-23/03 2008
  • 10/03-16/03 2008
  • 03/03-09/03 2008
  • 25/02-02/03 2008
  • 18/02-24/02 2008
  • 11/02-17/02 2008
  • 04/02-10/02 2008
  • 28/01-03/02 2008
  • 21/01-27/01 2008
  • 14/01-20/01 2008
  • 07/01-13/01 2008
  • 31/12-06/01 2008
  • 24/12-30/12 2007
  • 17/12-23/12 2007
  • 10/12-16/12 2007
  • 03/12-09/12 2007
  • 26/11-02/12 2007
  • 19/11-25/11 2007
  • 12/11-18/11 2007
  • 05/11-11/11 2007
  • 29/10-04/11 2007
  • 22/10-28/10 2007
  • 15/10-21/10 2007
  • 08/10-14/10 2007
  • 01/10-07/10 2007
  • 24/09-30/09 2007
  • 17/09-23/09 2007
  • 10/09-16/09 2007
  • 03/09-09/09 2007
  • 27/08-02/09 2007
  • 20/08-26/08 2007
  • 13/08-19/08 2007
  • 06/08-12/08 2007
  • 30/07-05/08 2007
  • 23/07-29/07 2007
  • 16/07-22/07 2007
  • 09/07-15/07 2007
  • 18/06-24/06 2007
  • 11/06-17/06 2007
  • 04/06-10/06 2007
  • 28/05-03/06 2007
  • 21/05-27/05 2007
  • 14/05-20/05 2007
  • 07/05-13/05 2007
  • 30/04-06/05 2007
  • 23/04-29/04 2007
  • 16/04-22/04 2007
  • 09/04-15/04 2007
  • 02/04-08/04 2007
  • 26/03-01/04 2007
  • 19/03-25/03 2007
  • 12/03-18/03 2007
  • 05/03-11/03 2007
  • 26/02-04/03 2007
  • 19/02-25/02 2007
  • 12/02-18/02 2007
  • 05/02-11/02 2007
  • 29/01-04/02 2007
  • 22/01-28/01 2007
  • 15/01-21/01 2007
  • 08/01-14/01 2007
  • 18/12-24/12 2006
  • 11/12-17/12 2006
  • 04/12-10/12 2006
  • 27/11-03/12 2006
  • 20/11-26/11 2006
  • 13/11-19/11 2006
  • 06/11-12/11 2006
  • 30/10-05/11 2006
  • 23/10-29/10 2006
  • 16/10-22/10 2006
  • 09/10-15/10 2006
  • 02/10-08/10 2006
  • 25/09-01/10 2006
  • 18/09-24/09 2006
  • 11/09-17/09 2006
  • 04/09-10/09 2006
  • 28/08-03/09 2006
  • 07/08-13/08 2006
  • 31/07-06/08 2006
  • 24/07-30/07 2006
  • 03/07-09/07 2006
  • 26/06-02/07 2006
  • 19/06-25/06 2006
  • 12/06-18/06 2006
  • 29/05-04/06 2006
  • 22/05-28/05 2006
  • 15/05-21/05 2006
  • 08/05-14/05 2006
  • 01/05-07/05 2006
  • 24/04-30/04 2006
  • 17/04-23/04 2006
  • 10/04-16/04 2006
  • 27/03-02/04 2006
  • 20/03-26/03 2006
  • 13/03-19/03 2006
  • 06/03-12/03 2006
  • 27/02-05/03 2006
  • 20/02-26/02 2006
  • 13/02-19/02 2006
  • 06/02-12/02 2006
  • 30/01-05/02 2006
  • 23/01-29/01 2006
  • 16/01-22/01 2006
  • 09/01-15/01 2006
  • 26/12-01/01 2006
  • 19/12-25/12 2005
  • 12/12-18/12 2005
  • 05/12-11/12 2005
  • 28/11-04/12 2005
  • 21/11-27/11 2005
  • 14/11-20/11 2005
  • 07/11-13/11 2005
  • 24/10-30/10 2005
  • 17/10-23/10 2005
  • 10/10-16/10 2005
  • 03/10-09/10 2005
  • 26/09-02/10 2005
  • 19/09-25/09 2005
  • 12/09-18/09 2005
  • 05/09-11/09 2005
  • 29/08-04/09 2005
  • 22/08-28/08 2005
  • 15/08-21/08 2005
  • 08/08-14/08 2005
  • 01/08-07/08 2005
  • 25/07-31/07 2005
  • 04/07-10/07 2005
  • 27/06-03/07 2005
  • 20/06-26/06 2005
  • 13/06-19/06 2005
  • 06/06-12/06 2005
  • 30/05-05/06 2005
  • 23/05-29/05 2005
  • 16/05-22/05 2005
  • 09/05-15/05 2005
  • 02/05-08/05 2005
  • 25/04-01/05 2005
  • 18/04-24/04 2005
  • 11/04-17/04 2005
  • 29/11-05/12 1999
  • 29/12-04/01 1970

    Foto

    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    fotosstefi
    blog.seniorennet.be/fotosst
    Foto


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!