NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Op zoek naar een bepaalde info ? Geef dan hieronder een trefwoord in...
Zoeken in blog

Foto
Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom !
Foto
Gastenboek
  • rpfggavnuo
  • Repair Air Conditioner Compressor
  • jjfbnzimgwvxcn
  • Air Conditioner Service And Repair Real Estate
  • xgsvpxjtsb

    Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek

    Foto
    Raadpleeg steeds je arts !
    Foto
    Laatste commentaren
  • How to squirt when masturbating. Painful first black cock. Urdu Sex Videos. (Hpnwu172h)
        op Vluchten in het werk
  • Motorcycle handjob. Fuck korean movies. Spy Camera Porno. (Rbmex331w)
        op Vluchten in het werk
  • only here best herbal viagra (YapparovaCek)
        op Tijd om afscheid te nemen...
  • xiaozheng6666 (xiaozheng6666)
        op Fibromyalgie & hormonen... - Deel II
  • can you buy viagra in tesco (YapparovaCek)
        op Tijd om afscheid te nemen...
  • Lesbian straight girl video. Porn Tube Fast. (Eppkq102i)
        op Vluchten in het werk
  • vendo viagra lima (YapparovaCek)
        op Tijd om afscheid te nemen...
  • Convenient employment Products - A Closer Look (EllisBop)
        op Tijd om afscheid te nemen...
  • Www Katrina Kaif Sex In. First Time Vergin Sex Video. (Fvbjb193z)
        op Vluchten in het werk
  • Xnxx Sex Pakistani. Film Indian Sex. (Iiwtl890g)
        op Vluchten in het werk
  • Foto
    Blog als favoriet !
    Foto
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    remnicole
    blog.seniorennet.be/remnico
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    vlaamsepolitie
    blog.seniorennet.be/vlaamse
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    kees1943_nisse
    blog.seniorennet.be/kees194
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    hetpinegeltje3
    blog.seniorennet.be/hetpine
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    quo
    blog.seniorennet.be/quo
    Foto
    Mijn favorieten
  • Kennis=macht=gezondheid - Pillie Willie
  • Vlaamse Liga voor Fibromyalgie Patiënten
  • Lotgenoten Fibromyalgie Nederland
  • APS-Therapie
  • Alles over fibromyalgie
  • Fibromyalgie-Online
  • Leven met CVS / Leven met Fibromyalgie
  • Gezondheidspein.nl
  • TopSiteGuide.BelgischeTop100
  • Fibromyalgie PR-site
    Foto
    Fibromyalgie
    Strijd om erkenning
    14-11-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Even geduld...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

       

    Beste vrienden,
          
    Ik ben een tijdje buiten strijd geweest...
    Mag ik allen die me een persoonlijke mailtje stuurden vragen even geduld te hebben ?
    Ik beantwoord alles zo vlug als ik kan !

    Dank voor het begrip !
         
    Jules.

    14-11-2005 om 15:01 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (11 Stemmen)
    >> Reageer (21)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De temperamentenleer
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Claudius Galenus



    De temperamentenleer

    Nieuwe Maan - Ontdek de Magie van het Leven : http://nieuwemaan.punt.nl/?home=1 
    Bron : Natuurgeneeskunde, 1 juni 2055


    De theorie van de temperamenten, is ontwikkeld door Hippocrates – Cfr. : http://nl.wikipedia.org/wiki/Hippocrates
    Het begint in feite bij de vier elementen : aarde, water, lucht en vuur. Deze elementen, waar ook de mens uit is opgebouwd en in de vorm van voedsel tot zich neemt, dragen een combinatie van de vier tegenstellingen (koud, warm, vochtig en droog) in zich. Vuur is warm en droog, lucht is warm en vochtig, water is koud en vochtig en aarde is koud en droog.

    De vier elementen vinden we in de mens terug als de vier lichaamssappen of humores, die door een bepaalde mengverhouding het karakter (temperament) van de mens bepalen. Volgens de middeleeuwse medische opvatting was het zo, dat als een van de lichaamssappen overheerste, er ook een bepaald humeur of temperament overheerste. Het voedsel, de werking van de organen, de stand van sterren en planeten, het jaargetijde en de leeftijd hadden invloed op de samenstelling.

    • Het sanguinische temperament : warm en vochtig.
      Het overheersende lichaamssap is bloed (sanguis). Mensen met dit temperament noemen we warmbloedig en opgewekt.

    • Het cholerische temperament : warm en droog.
      Het overheersende lichaamssap is gele gal (cholos). Een cholericus is opvliegend en snel driftig. Dit temperament treffen we vaker bij mannen aan en openbaart zich het duidelijkst in zuidelijke streken en in de zomer.

    • Het flegmatische temperament : koud en vochtig.
      Het overheersende lichaamssap is slijm (flegma). Een flegmaticus is rustig, bijna ongevoelig kalm. We treffen dit temperament vaker bij vrouwen aan. Flegmatische types komen we het meest tegen in het noorden en in de winter.

    • Het melancholische temperament : koud en droog.
      Hier overheerst de zwarte gal (melas cholos). De melancholicus noemen we zwaarmoedig, zwartgallig. Dit temperament openbaart zich het duidelijkst in westelijke streken en in de herfst. 


    Galenus – cfr. : http://nl.wikipedia.org/wiki/Claudius_Galenus - breidde deze theorie uit
    Elke factor die van belang was in het genezingsproces (planeten, dierenriemtekens, windrichtingen, seizoenen, uiterlijk,...) werd aan een temperament toegekend. Het overwicht van één van de vochten bepaalde nu niet enkel het temperament, maar ook het uiterlijk en de karaktertrekken.

    Er worden aan de temperamentenleer bepaalde, wetenschappelijk gefundeerde, consequenties verbonden. Zo blijkt, dat alleen mensen met hetzelfde temperament op elkaar verliefd kunnen worden. Verder blijken de sanguinische types de meest hartstochtelijke minnaars te zijn. De leer biedt zelfs een verklaring voor het verschil in gedrag van man en vrouw in de liefde ! Zo neigen de veelal vurige, cholerische mannen bijvoorbeeld tot het maken van slippertjes, terwijl de vrouwen door hun kalme, flegmatische instelling minder impulsief en veel trouwer in de liefde zijn.

    De huidige medische wetenschap hecht geen waarde meer aan de opvatting dat het temperament berust op de verhouding van de vier lichaamssappen. Maar de terminologie en indeling wordt in de psychologie, nog steeds gebruikt om de overheersende gemoedstoestand van patiënten aan te geven.

    Niet één persoon bezit een zuiver temperament. Er zijn vele mengvarianten. De horoscoop kan er enig licht op werpen : de standen van de planeten in de tekens geven aan welke elementen overheersen en dus het type temperament.


    Cfr. : http://nieuwemaan.punt.nl/?a=2005-06#239501  

    14-11-2005 om 14:53 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ziekte van Scheuermann
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
        Ziekte van Scheuermann

           Kinderorthopedie.nl :
           
    http://www.kinderorthopedie.nl/


         Wat is de ziekte van Scheuermann ?
    Bij de ziekte van Scheuermann ontstaat er van met name de bovenrug de neiging om voorover te buigen. Deze bolling van de bovenrug wordt vaak gecompenseerd door een holling van de onderrug en gaat gepaard met vooroverhangende schouders.

         Wat is de oorzaak ?
    Onregelmatige groei aan de voorkant van de wervellichamen zorgt ervoor dat deze aan de voorzijde uiteindelijk platter (wigvormig) zijn, dan aan de achterzijde. Hierdoor kan “wigvorming”ontstaan die de versterkte bolling veroorzaakt.

    Wat zijn de klachten ?
    De klachten zijn meestal alleen van cosmetische aard. Soms wordt moeheid en rugpijn gemeld, die echter na het eind van de groei meestal verdwenen zijn.

    Welk onderzoek is zinvol ?
    Röntgen-onderzoek van de zijkant van de wervelkolom kan de diagnose bevestigen.

    Wat is de behandeling ?
    Oefentherapie doet de afwijking niet verminderen maar kan wel helpen de houding te verbeteren. Over korsetten bestaan verschillende studies die hier meer of minder effect van beschrijven : elke patiënt zal samen met de behandelend orthopedisch chirurg moeten bepalen of een korset in zijn/haar geval invloed op het natuurlijke beloop zal hebben. De behandeling met een korset is relatief intensief en is tegenwoordig minder geaccepteerd dan 10-20 jaar geleden. Bij de meeste kinderen met de ziekte van Scheuerman wordt dan ook geen therapie meer voorgeschreven. In zeer ernstige gevallen kan een operatieve correctie overwogen worden, dit komt echter vrijwel niet voor.

    Wat is de prognose ?
    Meestal neemt de aandoening in de loop van de groei wel toe. Echter, uit lange termijnstudies blijkt dat patiënten met de ziekte van Scheuermann later niet meer rugklachten of arbeidsverzuim door rugpijn hebben dan willekeurige andere mensen. De uiteindelijke rugbelastbaarheid is dus goed en het restprobleem meestal alleen cosmetisch.


    Cfr. : http://www.kinderorthopedie.nl/content/ko/scheuermann.asp

    14-11-2005 om 14:49 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (9 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Eed van Hippocrates
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

            






      De Eed van Hippocrates


    1. - Griekse tekst

    Ed. E. Littré, Oeuvres complètes d'Hippocrate, vol. 4 (Baillière, Paris 1844), p. 628-632

    Cfr. :
    http://www.ordomedic.be/eed%20hippo.pdf



    2. - De Eed van Hippocrates

    Vertaling uit Hermeneus 53 (1981)
    In enigszins gewijzigde vorm overgenomen uit : Drs. A.B. van Gool - “Hellas en Rome met hun voorgeschiedenis” - Nijmegen : Dekker & van de Vegt, 1976 - ISBN : 90 255 9747 5 (p. 158) – cfr. :
    http://www.boekwinkeltjes.nl/singleorder.php?ID=466530272 --- Cfr. ook “Hellas en Rome met hun voorgeschiedenis” : Utrecht : Uitgeverij Impress , 1984 - ISBN : 90 6402 015 9

    Ik zweer bij Apollo, de Genezer, bij Asclepius, Hygieia et Panaceia en bij alle goden en godinnen, die ik tot getuigen roep, dat ik deze eed en deze verklaring, naar beste weten en vermogen, zal nakomen.
    Ik zal hem, die deze kunst aan mij heeft onderwezen, beschouwen als een vader, hem laten delen in mijn levensonderhoud en, als hij in schulden of nood zou geraken, hem op zijn verzoek steun verlenen. Zijn zonen zal ik gelijk stellen met mijn eigen broers; ik zal hun, als zij de wens daartoe te kennen geven, deze kunst leren zonder vergoeding en zonder schuldbewijs; tot mijn voorschriften, voordrachten en heel mijn verdere onderricht zal ik toegang geven aan mijn zonen, aan die van mijn leermeester en aan die leerlingen die zich bij mij hebben ingeschreven en gehouden zijn aan de medische wet; maar aan niemand anders.
    Ik zal diëetregels naar beste weten en vermogen aanwenden tot heil der zieken, nooit tot hun verderf of schade.
    Ik zal niemand een dodelijk geneesmiddel toedienen, ook niet aan iemand die dit van mij vraagt; zelfs een aanwijzing in die richting zal ik niet verstrekken.
    Ik zal nooit aan een vrouw een middel toedienen ter vernietiging van ontkiemend leven.
    Ik zal mijn leven en mijn kunst steeds zuiver en rein bewaren.
    Ik zal geen operaties uitvoeren, zelfs niet bij lijders aan blaasstenen, maar ik zal dat werk aan deskundigen overlaten.
    In welk huis ik ook binnentreed, ik zal er alleen binnengaan om de zieken te helpen; nooit zal ik er willens en wetens enig onrecht doen, in het bijzonder mij nooit schuldig maken aan sexuele omgang met man of vrouw, vrije of slaaf.
    Ik zal, wat ik bij de uitoefening van mijn beroep ook zal horen of zien of ook daarbuiten over het leven van mensen te weten kom aan dingen, die nooit bekend mogen worden, in stilzwijgen bewaren en het beginsel hooghouden, dat dingen die mij zó bekend worden vallen onder de plicht van geheimhouding.
    Als ik deze eed trouw in acht neem en niet ontwijd, moge ik dan in mijn leven en in mijn kunst gezegend worden, en aanzien genieten bij alle mensen, te allen tijde, - maar als ik hem schend en meinedig word, dan wil ik het tegendeel ondergaan.

    Cfr. :
    http://www.ordomedic.be/eedhippocrates.htm



    3. - The Oath of Hippocrates

    Hippocrates (c. 460–c. 370 B.C.) - The Oath and Law of Hippocrates, The Harvard Classics, 1909–14 - Bartleby.com :
    http://www.bartleby.com/

    I SWEAR by Apollo the physician and Æsculapius and Health and All-heal and all the gods and goddesses, that, according to my ability and judgment, I will keep this Oath and this stipulation—to reckon him who taught me this Art equally dear to me as my parents, to share my substance with him and relieve his necessities if required; to look upon his offspring in the same footing as my own brothers and to teach them this Art, if they shall wish to learn it, without fee or stipulation; and that by precept, lecture and every other mode of instruction, I will impart a knowledge of the Art to my own sons and those of my teachers and to disciples bound by a stipulation and oath according to the law of medicine, but to none others. I will follow that system of regimen which, according to my ability and judgment, I consider for the benefit of my patients and abstain from whatever is deleterious and mischievous. I will give no deadly medicine to any one if asked, nor suggest any such counsel; and in like manner I will not give to a woman a pessary to produce abortion. With purity and with holiness I will pass my life and practice my Art. I will not cut persons labouring under the stone, but will leave this to be done by men who are practitioners of this work. Into whatever houses I enter, I will go into them for the benefit of the sick and will abstain from every voluntary act of mischief and corruption; and, further, from the seduction of females or males of freemen and slaves. Whatever, in connection with my professional practice or not in connection with it, I see or hear, in the life of men, which ought not to be spoken of abroad, I will not divulge, as reckoning that all such should be kept secret. While I continue to keep this Oath unviolated, may it be granted to me to enjoy life and the practice of the Art, respected by all men, in all times. But should I trespass and violate this Oath, may the reverse be my lot.

    Cfr. :
    http://www.bartleby.com/38/1/1.html

    14-11-2005 om 14:33 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Goed humeur helpt tegen '˜vage' klachten
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Goed humeur helpt tegen
    ‘vage’ klachten

    Leids Universitair Medisch Centrum

    Medisch onverklaarde klachten blijven psychologen en medici bezighouden. Zij komen veel voor, met name in de huisarts-praktijk, gaan vaak weer vanzelf over, maar kunnen ook voor langdurig leed zorgen. Volgens psychologe Véronique de Gucht - De Gucht promoveerde op 13 november bij prof. dr. C.M.J.G. Maes en prof. dr. W.J. Heiser (Faculteit Sociale Wetenschappen) - is het humeur (‘affect’) een belangrijke factor die bepaalt hoe de klachten zich ontwikkelen.

    De geneeskunde kan vaak prachtige dingen doen voor mensen met een goed gedefinieerde organische ziekte. Helaas zijn er ook zeer veel patiënten die zich ziek voelen zonder dat de arts een duidelijke oorzaak kan vinden. Er bestaan lange lijsten met ‘ziektebeelden’ die weinig meer zeggen dan dat de medische wetenschap niet goed raad weet met het klachtenpatroon, zoals bijvoorbeeld de spastische dikke darm of het chronisch vermoeidheidssyndroom. Vaak wordt beweerd dat deze klachten ‘psychisch’ bepaald zijn, zonder dat duidelijk is hoe de psyche ervoor zorgt dat het lichaam pijn en ellende ervaart.

    Véronique de Gucht verrichtte vanuit psychologisch perspectief onderzoek naar deze klachten in de huisartspraktijk. De resultaten staan beschreven in haar proefschrift, met de titel ‘Neuroticism, alexithymia, negative affect and positive affect as predictors of medically unexplained symptoms in primary care’.

    Neuroticism, alexithymia, negative affect and positive affect as predictors of medically unexplained symptoms in primary care 1.
    De Gucht, V. - Acta Neuropsychiatrica. 14(4):181-185, August 2002 – © 2002 Munksgaard International Publishers Ltd.
    Abstract

    Background : Somatization has been defined in a number of ways. Despite their differences, these definitions have one element in common, namely the presence of somatic symptoms that cannot be explained (adequately) by organic findings.
    Objective : The primary objectives of the dissertation were to gain a better insight into the concept of somatization and to study (prospectively) the relationship between neuroticism and alexithymia, two personality traits that have been shown to be related to somatization, the affective state dimensions positive and negative affect (or psychological distress) and medically unexplained symptoms.
    Method : A selective review was conducted regarding conceptual and methodological issues related to somatization. A total number of 318 patients, presenting to their primary care physician with medically unexplained symptoms, participated in the prospective study. Both at baseline and at 6-month follow-up a number of measures were filled out with respect to somatization, neuroticism, alexithymia, negative and positive affect, anxiety and depression. Results : The concept of somatization was clarified, thereby making use of the distinction between presenting and functional somatization. The personality traits neuroticism and alexithymia were found to have an indirect influence on symptom reports. Both the cross-sectional and follow-up data pointed to the importance of positive and negative affect as determinants of (changes in) number of symptoms (over time). Negative affect, together with the alexithymia dimension measuring difficulty identifying feelings, predicted symptom persistence.
    Conclusions : The theoretical as well as therapeutic implications of the present paper may give an impetus to new research in the domain of somatization.
    Cfr. :
    http://pt.wkhealth.com/pt/re/acnp/abstract.00012993-200208000-00004.htm;jsessionid=D4vG9EiTVgXLfWsLkHTGJJ0xvSq6755JLPmg6nOBKGakg7tsGAJ2!232945895!-949856144!9001!-1

    Uit een analyse van de vakliteratuur werd duidelijk dat de ‘vage’ lichamelijke klachten ook in het wetenschappelijk onderzoek zelden helder gedefinieerd worden. De Gucht kon wel aantonen dat in de meeste gevallen de lichamelijke klachten niet in de plaats komen van psychische klachten, zoals soms wel beweerd wordt. Hoe meer ‘vage’ lichamelijke klachten iemand presenteert, des te vaker rapporteert hij ook psychische problemen.

    Het eigen onderzoek van De Gucht was gericht op de invloed van enkele psychologische kenmerken van patiënten die mogelijk samenhangen met het optreden van medisch onverklaarde klachten: neuroticisme, alexithymie, een positief en een negatief affect. Populair vertaald (en dus slechts ten dele correct) : neiging tot piekeren en zeuren, moeite met het herkennen en benoemen van gevoelens, een goed en een slecht humeur. Zij bestudeerde deze kenmerken bij patiënten die met medisch onverklaarde klachten de huisarts bezochten. Een half jaar later onderzocht zij dezelfde groep patiënten nogmaals.

    Uit deze studie bleek dat neuroticisme en alexithymie geen rechtstreeks verband hebben met de ziekteverschijnselen, maar dat zij de patiënt kwetsbaarder maken voor de gevolgen van somberheid (negatief affect) of dat zij het gunstige effect van een goed humeur tenietdoen. Het niet kunnen herkennen van gevoelens, een aspect van alexithymie, hangt samen met een slechtere genezing van medisch onverklaarde klachten.

    Helaas kon ook dit onderzoek weinig zekerheid bieden over het ontstaan van de veel voorkomende ‘vage klachten’. Wel werd duidelijk dat een positief affect, dus een goed humeur, de beste voorspeller is van herstel. ‘Positief affect krijgt te weinig aandacht bij de behandeling van somatisatie’, luidt dan ook een van De Gucht’s stellingen. Onduidelijk blijft, hoe de arts het affect van de patiënt positiever kan maken - misschien moeten er Boerhaave cursussen in het cliniclownen worden opgezet.



    Cfr. : http://www.lumc.nl/1080/archief/2001/20011130.html

    14-11-2005 om 00:00 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (7 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het ziektebeeld alexithymie
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Het ziektebeeld alexithymie

    Carolien Karsten


    'Ik ben in behandeling voor burnout, maar psychisch is er eigenlijk niets te vinden. Mijn therapeut zegt dat het vooral een fysiek probleem is en stuurt me door naar een haptotherapeut. Ik ken je boek “Omgaan met burnout” - cfr. : http://www.managementboek.nl/zibb/boekeninfo.asp?CODE=bgnrqrimqr&ReferrerID=1 - en weet hoe de stresshormonen je lichaam beïnvloeden. Toch snap ik eigenlijk niet waarom het bij mij niet verbetert. Ik doe de goede dingen, ga op tijd naar bed, werk niet te lang door, eet goed, sport. Eigenlijk is er niets aan de hand. Maar toch ervaar ik vermoeidheid, transpireer ik overmatig en kan ik me niet ontspannen. Ik kom niet tot rust. Kan ik hiervoor behandeld worden ?'

    Ik ontmoet Wouter op een managementcongres. Een representatieve veertiger, geslaagd, goed in het pak, bekleder van een hoge functie in het bedrijfsleven.

    Wat me opvalt is de intense blik in zijn ogen, supergespitst op m'n antwoord natuurlijk, maar het bevestigt ook zijn klacht dat hij niet meer kan ontspannen. Het adrenalineniveau zit op een hogere uitgangswaarde dan voorheen, waardoor hij niet meer tot rust komt en ook 's nachts zijn hart te snel voelt kloppen. Hoe hij zich ook probeert te ontspannen, het lukt niet, hij blijft klaarwakker.

    Wouter doet me denken aan een andere manager die ik in behandeling heb, Fred, die zich ook heeft gemeld vanwege overmatige transpiratie, onvermogen om zich te ontspannen en vermoeidheid. Het opvallende verschil is dat Fred wel een duidelijk verband ziet tussen zijn gedachten, gevoel en lichamelijke reactie. Fred is erg goed in zijn werk, kan goed organiseren en functioneert, ondanks een MBO-opleiding, op HBO/academisch niveau. De meeste managers van zijn niveau hebben een academische achtergrond. Bij trainingen en overleggen zegt hij vaak tegen zichzelf dat hij er waarschijnlijk niets van zal bakken, een sukkel is vergeleken met de anderen en waarschijnlijk door de mand zal vallen. Zodra een dergelijke zelfondermijnende gedachte er is, gutst het zweet in straaltjes over zijn gezicht. De gedachte is duidelijk : ik deug niet en dat zal zodirect in deze workshop of vergadering blijken. En dat is vreselijk.

    Zijn gevoel van angst, zijn fysieke reactie kun je zien en ruiken.

    Wat uit dit voorbeeld blijkt is dat lichaam en geest één zijn, een gevoel is even lichamelijk als een stomp in je maag. Bij stress kun je je altijd afvragen : waar voel ik dit in mijn lichaam ? Waar voel ik de angst, de boosheid of verdriet ?

    Wouter is zich vooral bewust van zijn lijf en kan zijn gevoelens niet benoemen. Hij lijdt aan het ziektebeeld Alexithymie, wat betekent : het moeilijk kunnen beschrijven of herkennen van eigen gevoelens. De tweede betekenis is dat je een arm fantasieleven hebt.

    Wat kan helpen ?
    Wellicht haptonomie – cfr. : http://haptonomie.pagina.nl/ - en andere lichaamsgerichte benaderingen, bijvoorbeeld Pessotherapie. Wat ook helpt, en met die richting hebben psychotherapeuten ervaring, is Eye Movement Desensitisation and Reprocessing. Als therapeut vraag je dan niet om het gevoel te benoemen, je hoeft je als cliënt je er alleen maar op te concentreren, terwijl je met je ogen de handbewegingen van de therapeut volgt. Het verhaal komt dan vanzelf.

    Cfr. : http://www.carienkarsten.nl/column/alexithimie.htm

    14-11-2005 om 00:00 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wat is haptonomie ?
    Klik op de afbeelding om de link te volgen  


        Wat is haptonomie ?

         Wetenschappelijk Instituut voor Haptonomie bv : http://www.haptonomie.com/nederlands/


    De haptonomie is een wetenschap die de wetmatigheden van het menselijke gevoelsleven bestudeert. Zij legt zich daarbij in het bijzonder toe op het beschrijven van al datgene wat een rol speelt in de tussen-menselijke affectieve verhoudingen, communicatie, interacties en relaties en het overdragen en beleefbaar maken hiervan in scholing en begeleiding.

    Het begrip haptonomie is een samenvoeging van twee Oudgriekse begrippen : “hapsis” en “nomos”.
    Hapsis betekent : gevoel, gevoelsbeleving, tact, tast en nomos betekent wet, regel, norm.
    Hapto, in het woord haptonomie, stamt van het werkwoord haptein wat betekent: aanraken, verenigen, een relatie vestigen, zich hechten aan.... en in overdrachtelijke zin : in (tactiel) contact treden om gezond te maken, te helen, te bevestigen.
    Dit specifieke contact karakteriseert de haptonomische benadering : het ontmoetend, helend (is heel makend, heel de mens omvattend) aanraken om de ander in zijn wezen te bevestigen.

    In haar praktische toepassing is de haptonomie geen geneeswijze of therapie maar een benaderingswijze die binnen elk beroep van de welzijns- of gezondheidszorg te integreren is. Op basis van deze integratie kan men vanuit haptonomische optiek zicht krijgen op de aangeboden problematiek, het mogelijk ontstaan ervan en wat de mens vanuit persoonlijke vermogens en mogelijkheden daaraan zelf kan doen.
    Deze begeleidingsvorm wil mensen onder meer laten ontdekken hoe zij zelf keuzes kunnen maken, richting kunnen geven aan en daar zelf verantwoordelijkheid voor kunnen nemen en dragen. Het appèl op de eigen vermogens en mogelijkheden en het actief participeren is daarom essentieel binnen een haptonomische begeleiding.

    De mens neemt deel aan de leefwereld via een veelheid aan contacten en interacties, waarbij hij voortdurend geconfronteerd wordt met de noodzaak tot het nemen van al dan niet bewuste persoonlijke keuzes of stellingnamen.
    In onze maatschappij - en ook onze opvoeding - zijn wij maar al te vaak geneigd keuzes te maken op grond van wat wij menen dat onze omgeving van ons verwacht of wenselijk acht.
    Het is daarbij niet vanzelfsprekend te luisteren naar wat wij diep in ons zelf voelen en beleven en dié keuze te maken die voor ons zélf van belang is en bij ons past.
    Het maken van keuzes gebaseerd op datgene wat men van ons verwacht kan zelfs zo eigen geworden zijn dat men de innerlijke overtuiging gekregen heeft dat het zo hoort.
    Als wij hebben geleerd op dié grond keuzes te maken blijkt het op latere leeftijd niet eenvoudig om te kunnen beluisteren hoe het voor ons zélf ligt.
    Hierin kan een belangrijke grond gelegen zijn voor stoornissen in het persoonlijk fungeren en het zich daarbij al dan niet welbevinden.


    Cfr. : http://www.haptonomie.com/nederlands/page12.html

    14-11-2005 om 00:00 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (5 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.TENS - Zenuwstimulatie als effectieve methode voor pijnbestrijding
    Klik op de afbeelding om de link te volgen  


    TENS (TNS)
    - Algemene informatie
    Zenuwstimulatie
    als effectieve methode
    voor pijnbestrijding

    Van Lent Systems B.V.

    De hierna volgende tekst tracht een zo goed mogelijk beeld van de voor- en nadelen van pijnbestrijding door middel van zenuwstimulatie te geven.



    Inhoud

    1. - Wat is zenuwstimulatie ?
    2. - Hoe werkt TENS ?
    3. - Hoe voelt TENS aan ?
    4. - Hoe wordt pijndemping precies gerealiseerd met TENS ?
    5. - De voordelen van TENS.
    6. - De nadelen van TENS.
    7. - Wordt TENS volledig vergoed ?
    8. - Hoe begint U met TENS ?
    9. - Zuinig zijn op de huid.
    10. - Voorbeelden van TENS gebruik bij chronische pijnen.
    11. - Ook bij sommige acute pijnen kan TENS ingezet worden.
    12. - Beunhazerij in TENS.
          
    Tot slot ...


    1. - Wat is zenuwstimulatie ?

    Het woord zegt het al : de zenuwen worden gestimuleerd. Er worden kleine elektroden op de huid geplaatst. Door deze elektroden loopt een geringe stroom, van de ene elektrode, via de huid door de zenuw en weer terug naar de andere elektrode.
    Omdat de elektroden zich aan de buitenkant van het lichaam bevinden, wordt deze vorm van stimulatie transcutaan (door de huid) genoemd.
    De volledige internationale benaming is daarom “Trancutaneous Electrical Nerve Stimulation” (T.E.N.S.). De Nederlandse vertaling luidt : “transcutane elektrische zenuwstimulatie”, gemakshalve wordt er meestal over 'TENS' gesproken.


    2. - Hoe werkt TENS ?

    Hieronder wordt in grote lijnen globaal beschreven hoe TENS werkt. In de volgende hoofdstukken wordt op sommige gebieden uitgebreider ingegaan.
    Laten we teruggaan naar een eerder aangehaald voorbeeld van fantoompijn. Stel een geamputeerde duim geeft een groot pijnprobleem, terwijl de duim zelf niet meer aanwezig is.

    Een arts uit het pijnteam besluit TENS uit te proberen als pijnbestrijding. Één of meerdere zenuwvezels zijn verantwoordelijk voor het ontstaan en doorgifte van deze pijnprikkels. De arts zal daarom allereerst de positie lokaliseren van deze verantwoordelijke zenuwen.
    Ter hoogte van de zenuwbaan worden op de huid twee elektroden geplaatst : één elektrode links en één rechts naast de zenuwbaan. Met een dun soepel kabeltje worden deze beide elektroden verbonden met een zenuwstimulator (vaak ook TENS-apparaat genoemd). Dit dunne kabeltje wordt samen met het apparaat onzichtbaar onder de kleding gedragen.

    De zenuwstimulator zelf is een klein draagbaar apparaat ter grootte van een pakje sigaretten en werkt met een oplaadbare batterij.
    De arts stelt het apparaat in op de gewenste elektrische parameters en draait langzaam de amplitude knop om, zodat er een stroompje gaat vloeien. Zoals hierboven al omschreven vloeit deze stroom van de ene elektrode, door de huid naar de andere elektrode. Een deel van deze stroom dringt ook de zenuwvezel binnen en vermengd zich daar met de aanwezige pijnprikkel.

    Een deel van de werking (hierover later meer) wordt veroorzaakt doordat deze zenuwstimulatie stroom op lichamelijk niveau de werking van de eerder genoemde 'schakelkastjes' gaan beïnvloeden. Deze beïnvloeding wordt in de medische literatuur beschreven als de 'poorttheorie' van de Amerikaanse onderzoekers Melzack en Wall. Het resultaat is dat er minder pijnprikkels doorgegeven worden naar de hersenen; in feite wordt hiermee dus de pijndrempel verhoogd.


    3. - Hoe voelt TENS aan ?

    De TENS stroompjes die gebruikt worden voor de pijndemping, worden door de gebruiker ook gevoeld. De hersenen herkennen deze kunstmatige stroompjes niet en 'vertalen' dit in een bepaald gevoel dat door alle gebruikers weer enigszins anders omschreven wordt. De ene gebruiker praat over een 'tintelend' gevoel; een ander gebruiker zou het misschien als 'kriebelend' of 'gonzend' omschrijven.
    TENS stroompjes zijn van een lage intensiteit en vrij onschuldig. Als iemand pas begint met TENS, dan is dit tintelend gevoel een interessante nieuwigheid waar men bewust op let. De ervaring leert dat de meeste mensen na een paar dagen wennen aan de aanwezigheid van dit tintelend gevoel; de nieuwigheid is er af en de tinteling valt steeds minder op.


    4. - Hoe wordt pijndemping precies gerealiseerd met TENS ?

    Hieronder wordt beschreven hoe TENS pijndempend werkt. Het eerste argument werd hiervoor al beschreven :

    • op lichamelijk (zintuiglijk) niveau beïnvloed TENS de werking van de schakelkastjes, volgens de poorttheorie van Melzack en Wall. De pijndrempels worden verhoogd, zodat minder pijnprikkels de hersenen bereiken.

    • een ander lichamelijk proces dat dankzij TENS optreedt, is de aanmaak van endorfine, een lichaamseigen hormonale pijnstiller. Als het lichaam te zwaar belast wordt (bijvoorbeeld bij extreem zware sport) of als het lichaam zwaar verwond wordt (verkeersongeluk) dan kan het lichaam zelf zijn eigen pijnstiller gaan aanmaken om deze overdosis aan pijn te bestrijden. TENS bevordert de aanmaak van deze pijnsteller endorfine, zodat een extra pijndempend effect verkregen wordt.

    • zoals eerder vermeld kunnen emoties een behoorlijke invloed hebben op de hoogte van de pijndrempels. Het derde argument van pijndemping door TENS komt tot stand door de duidelijk positieve invloed, die TENS over het algemeen op emoties heeft.
      Er gaat een 'geruststellend' gevoel van TENS naar de gebruiker uit; het apparaat wordt ingeschakeld en het tintelend gevoel geeft aan dat 'iets' bezig is om hun pijnprobleem aan te pakken. Daarnaast kan elke gebruiker de stroomsterkte van de TENS stroompjes zelf regelen; ook dit gevoel van eigen controle is geruststellend.
      Ook deze positieve nevenwerking van TENS kan een belangrijke rol spelen binnen de totale pijndemping.
      Bij medicijn gebruik is dit aspect veel minder aanwezig; het slikken van twee rode en drie gele pilletjes gaat vaak eerder gepaard met onrustgevoelens ('wat voor spul slik ik eigenlijk ?'). Bij operaties is er zelfs sprake van negatieve emotionele beïnvloeding door gevoelens van angst en stress.


    5. - De voordelen van TENS.

    • het belangrijkste : het is mogelijk om een aanzienlijke pijndemping te bereiken zonder bijwerkingen.

    • TENS werkt niet verdovend of versuffend (in tegenstelling tot veel sterke pijnstillers). TENS kan dus probleemloos gebruikt worden tijdens de normale bezigheden; dus ook bij autorijden.

    • TENS bevindt zich aan de buitenkant van het lichaam en werkt alleen plaatselijk waar de pijn aanwezig is. Dit in tegenstelling tot medicijnen, die in heel het lichaam aanwezig zijn en hierdoor allerlei ongewenste neveneffecten kunnen veroorzaken.

    • TENS heeft een zeer laag gezondheidsrisico in vergelijking tot bijvoorbeeld operaties waarbij een pijnblokkade aangelegd wordt. Bij dit soort operaties is er altijd een risico op beschadiging van andere zenuwen, waardoor bijvoorbeeld (tijdelijke) verlammingen kunnen optreden. TENS zit aan de buitenkant van het lichaam en heeft dit risico niet.


    6. - De nadelen van TENS.

    TENS heeft eigelijk niet veel nadelen. Het belangrijkste nadeel is de kans op huidirritatie die door het gebruik van elektroden kan ontstaan (hierover later meer).


    7. - Wordt TENS volledig vergoed ?

    Ja, TENS als therapie wordt volledig vergoed : het TENS apparaat zelf compleet met twee oplaadbare batterijen, de bijbehorende elektroden, alle verbruiksartikelen die voor de therapie nodig zijn, eventuele speciale elektroden om huidirritatie tegen te gaan, alle onderhoud- en reparatiekosten enzovoort. Dit alles wordt volledig vergoed.
    Er is echter één uitzondering : de batterijen die het TENS apparaat later nodig heeft (als de twee eerste oplaadbare batterijen verbruikt zijn), worden niet meer vergoed.
    Hierbij dient opgemerkt te worden dat TENS apparaten zuinig met energie omgaan : er gaat tenslotte ook maar een klein stroompje het lichaam in. Hierdoor kan ook lang met de batterijen gewerkt worden.


    8. - Hoe begint U met TENS ?
    De huisarts kan een doorverwijzing geven naar een polikliniek voor pijnbestrijding, waar een pijnteam aanwezig is. Daar wordt een onderzoek verricht naar het pijnprobleem. Een arts kan een keuze maken uit diverse vormen van pijnbestrijding.
    Indien voor TENS als pijnbestrijding gekozen wordt, dan wordt de gebruiker eerst bekend gemaakt met deze zenuwstimulatie techniek. De optimale plaats voor de elektroden wordt door de arts bepaald. De gebruiker krijgt uitleg en training in het aanbrengen van de elektroden en de bediening van het TENS apparaat.
    Hierna volgt een proefperiode, meestal van twee weken of langer. Tijdens deze proefperiode kan de gebruiker ervaring opdoen met de TENS therapie.
    Op deze manier kan de gebruiker wennen aan de therapie en bepalen in welke mate de pijn afneemt (pijndemping).
    Na deze proefperiode volgt een evaluatie om vast te stellen of er voldoende pijndemping opgetreden is. Belangrijk hierbij zijn de eigen ervaringen en gevoelens van de gebruiker zelf. Indien hierna besloten wordt om met TENS door te gaan, dan zal de arts een aanvraag indienen bij de zorgverzekeraar. De zorgverzekeraar gaat praktisch altijd akkoord met deze aanvraag. Hierna krijgen wij als TENS leverancier een opdracht van de zorgverzekeraar om een definitief TENS apparaat te leveren. Vanaf dat moment komt de gebruiker onder onze hoede en wij zorgen ervoor dat de praktische kant van de TENS therapie zo soepel mogelijk verloopt.
    In de praktijk betekent dit dat de gebruiker bij ons bedrijf terecht kan met allerlei mogelijke vragen over het gebruik van de apparatuur, naleveranties van verbruiksartikelen (elektroden, kabeltjes), reparaties, onderhoud enzovoort.


    9. - Zuinig zijn op de huid.

    Zoals eerder beschreven worden er bij TENS elektroden op de huid geplaatst. Er zijn nogal wat verschillende typen elektroden; echter alle elektroden hebben een duidelijke overeenkomst: elektroden worden vast geplakt op de huid. Het feit dat er 'iets' op de huid geplakt wordt, geeft nu eenmaal altijd een bepaalde huidbelasting.
    Iedereen heeft een ander type huid; de één heeft nergens last van en de ander heeft een bijzonder overgevoelige huid of is overgevoelig voor bepaalde stoffen.
    Om deze redenen zijn er zeer veel verschillende soorten TENS elektroden ontwikkeld : er zijn rubber elektroden die met diverse soorten pleisters op de huid vastgeplakt kunnen worden, er zijn ook vele verschillende typen zelfklevende elektroden, die voorzien zijn van een plaklaagje direct onder de elektrode zelf en dus geen extra pleister meer nodig hebben.
    Wij hebben veel expertise opgebouwd op dit gebied, zodat als de gebruiker definitief met de TENS therapie gaat beginnen, wij de meest geschikte elektrode kunnen leveren, die het beste resultaat geeft bij het type huid van de gebruiker.


    10. - Voorbeelden van TENS gebruik bij chronische pijnen.

    TENS kan in het algemeen goed ingezet worden bij symptomatische verlichting van diverse vormen van chronische pijnproblemen :

    • nek- schouder pijn.

    • allerlei pijnproblemen aan de ledematen, vingers, handen, armen, benen enzovoort.

    • lage rugpijn.

    • jicht, gewrichtsontsteking.

    • allerlei vormen van zenuwpijnen.

    • fantoompijn.

    • pijnproblemen samenhangend met het bloedvaatstelsel.

    • hoofdpijnen.

    • aangezichtspijn.

    • tand- en kiespijn.


    11. - Ook bij sommige acute pijnen kan TENS ingezet worden.

    Zoals hiervoor al vermeld wordt TENS praktisch altijd gebruikt bij chronische pijnen. Er zijn echter ook een aantal acute pijnsituaties denkbaar waarbij TENS nuttig kan zijn :

    • pijnbestrijding bij weeën tijdens de bevalling.

    • post-chirurgische en post-traumatische acute pijnproblemen.

    • Littekenweefselpijn.

    • sommige botbreuken, bijvoorbeeld gebroken ribben.


    12. - Beunhazerij in TENS.

    Misschien bent U verrast te vernemen dat dit bestaat; wij verbazen ons er ook altijd over. Een woord van waarschuwing is daarom dan ook zeker op zijn plaats.
    TENS is een serieuze medische techniek, die door artsen binnen pijnteams zeer vaak gebruikt wordt voor pijnbestrijding. Daarnaast vergoeden zorgverzekeraars volledig alle kosten van de TENS therapie. Dit is dus de plaats van TENS in de officiële medische aanpak; volledige professionele begeleiding zonder kosten.
    Daarnaast bestaat er nog een merkwaardig fenomeen, namelijk TENS in het 'grijze' gebied (semi-medisch/cosmetisch). In dit grijze gebied moet de gebruiker zelf voor de TENS therapie betalen en is er geen medische begeleiding bij betrokken.
    In het Verre Oosten (Taiwan, Hongkong, Korea enzovoort) worden TENS-apparaten geproduceerd, veelal van matige kwaliteit. Tijdens het transport naar Nederland ondergaan deze TENS-apparaten waarschijnlijk onder invloed van de frisse zeelucht en het zoute water een 'magische' gedaantewisseling.
    Eenmaal aangekomen in Nederland kunnen deze TENS apparaten ineens voor van alles en nog wat gebruikt worden; een aantal voorbeelden :

    • TENS uiteraard. Normaal bepaalt een arts de correcte plaats van de elektroden; nu mag U de plaatsbepaling op eigen risico met behulp van een schimmig tekeningentje zelf uitzoeken.

    • spierversteviging. Vrouwen zouden er fraaiere borsten van krijgen ('speciale' borstelektroden) en mannen brede schouders.

    • de huid zou jonger worden. Ja hoor; eeuwige jeugd met een TENS apparaat, het wordt echt beloofd.

    • rimpels zouden als sneeuw voor de zon verdwijnen.

    Een kleine greep uit het assortiment van de moderne kwakzalver. Voor al dit soort uitspraken bestaat er uiteraard geen enkele wetenschappelijke onderbouwing. Omwille van commerciële drijfveren wordt er handig gebruik gemaakt van wensen en verlangens, angsten en onrustgevoelens die nu eenmaal bij mensen leven.
    Een TENS-apparaat is een TENS-apparaat, niets meer en niets minder en mits goed gebruikt kan het een zinvolle bijdrage leveren om de pijn te verminderen. Alle overige toezeggingen zijn alleen maar holle verkooppraatjes, waarbij het risico aanwezig is dat er meer kwaad dan goed aangericht wordt.


    Tot slot ...

    Hiermee komt een einde aan onze voorlichting. We hopen U een goede indruk gegeven te hebben in de achtergronden van pijn en een mogelijke pijnbestrijding met de TENS zenuwstimulatie therapie.
    Indien U naar aanleiding van deze informatie nog vragen heeft kunt U altijd contact met ons bedrijf opnemen. Wij helpen U graag verder.



    Cfr. : http://www.vanlentsystems.nl/Nederlands/TENS/Zenuwstimulatie_algemeen.html

    14-11-2005 om 00:00 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bier kan hartkwalen en kanker helpen voorkomen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen  

    Bier kan hartkwalen en kanker helpen voorkomen

    Bier-en-gezondheid.com
    10/12/2002


    ReutersHealth, de provider van gezondheidsnieuws, heeft de resultaten van twee recente studies omtrent bier samengevat: een van Nederlandse onderzoekers van het TNO Nutrition and Food Research in Zeist in verband met hartziekten en een ander van Duitse kankeronderzoekers in Heidelberg omtrent aan antioxidant bestanddeel van bier, xanthohumol genaamd.

    In Zeist heeft Dr. HFJ Hendriks en zijn medewerkers een kleine gerandomiseerde, kruiselings afwisselende en dieet-gecontroleerde studie ondernomen met 19 volwassenen die gedurende drie weken dagelijks bier dronken bij hun avondmaal. De vrouwen dronken dagelijks 3 glazen en de mannen vier glazen bier. Het peil van C-reactief proteïne – cfr. : http://www.dk.cvz.nl/testbeschrijvingen/C/c-reactief%20proteine,%20ultra-sensitief.asp - en van fibrinogen in het plasma werd gemeten en de resultaten toonden aan dat matige alcoholconsumptie het peil van beide stoffen significant deden dalen. C-reactief proteïne is een stof geassocieerd met ontsteking en fibrinogen is een essentiëel bestanddeel van het proces dat bloedstolling regelt.

    In het Duitse Instituut voor Kankeronderzoek in Heidelberg denken wetenschappers een bier te hebben ontwikkeld dat rijk is aan xanthohumol, een polyfenol afkomstig van hop. Dit is een sterk antioxidant die zoals bekend, de groei van tumor cellen kan beperken. Deze stof wordt in normaal bier aangetroffen in lage concentraties (0.01 – 0.20 mg/liter). Het bier echter dat door de groep voor kankeronderzoek gebrouwd werd, daarin, bijgestaan door collega’s van de van de Technische Universiteit van Munchen, bevat 1.0 – 2.5 mg/l xanthohumol.

    Deze realisatie houdt interessante beloften in, al geeft het onderzoeksteam toe dat het nog enkele jaren van gecontroleerde proeven met mensen kan vergen om te weten of zulk bier effectief kankergezwellen kan helpen bestrijden.
    Een groep geleid door Donald Buhler van het Linus Pauling Institute bij de Oregon State University in de US heeft een aantal bijdragen gepubliceerd omtrent xanthohumol, terwijl achtergrond informatie over hop en zijn fysiologisch actieve ingrediënten gegeven worden door de New Zeemand Hop Marketeers.


    Cfr. : http://www.bierengezondheid.be/index_nl.jsp?Page=Doc666&Doc=alc_en_lichaam

    Lees ook :

    14-11-2005 om 00:00 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Chronisch benigne pijn
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Chronisch benigne pijn

    Met onze dank aan Het MPC in het A.Z. Maria-Middelares, St.-Niklaas : http://www.pijncentrum.be/index1.html 
    © 't Lichtmuntje :
    http://www.tlichtpuntje.be 


    Inleiding

    Behandelingsmogelijkheden in het MPC

    • Conservatieve therapie : medicatie, fysio- en kinesitherapie, die meestal in de 1e en 2e lijnsgezond- heidszorg toegepast worden. Ook TENS (Transcutane Elektrische Zenuwstimulatie) behoort tot de conservatieve behandelingen.

    • Interventionele pijnbestrijding : o.a. Gerichte epidurale infiltraties met depocorticosteroïden; Radiofrequentiebehandelingen en neuromodulatietechnieken (Perifere, subcutane en epidurale neurostimulatie - pompen voor intrathecale medicatietoediening). Deze technieken worden in het MPC toegepast door een anesthesist.

    • Heelkundige technieken : o.a. Complexe Neuromodulatietechnieken via een Hersenoperatie (Corticale Stimulatie - Deep Brain Stimulatie) of via een Rugoperatie (Epidurale neurostimulatie). Deze operaties worden in het ziekenhuis uitgevoerd door een neurochirurg, in samenwerking met het MPC.

    • Cognitieve en gedragsmatige aanpak, dewelke specifiek in het MPC worden aangeboden.
      Invalshoek van diagnose en behandeling in het MPC : Voor een goede pijnbehandeling is een juiste diagnostiek van het type en de oorzaak van de pijn essentieel. Een "Multidisciplinaire invalshoek", een nauwe samenwerking, overleg en/of een consensus met de doorverwijzer (huisarts - andere diverse specialismen) en een "Evidence based medicine therapeutisch- / zorgenplan" is voor het MPC een primaire doelstelling. In het MPC wordt bijvoorbeeld in de farmacologische en/of de interventionele behandelingsopties voor chronische benigne pijn rekening gehouden met de therapeutische richtlijnen van de wereldgezondheidsorganisatie (ladder).


    Behandelingsopties

    • Medicamenteuze behandeling : Vanuit farmacologische optiek wordt bij pijn onderscheid gemaakt tussen nociceptie en sensitisatie. Nociceptie wordt behandeld met non-opioïden en opioïden. De non-opioïden bestaan hoofdzakelijk uit de NSAID’s; er zijn argumenten om daar ook paracetamol onder te scharen. De NSAID-gastropathie is een groot probleem, maar profylaxie blijkt zinvol. Daarom wordt er in de algoritmische ladder meer en meer gebruik gemaakt van cox-2 remmers.
      De opioïden als slow-release preparaat, tablet of pleister worden steeds meer voorgeschreven bij ernstige nociceptieve pijn.
      Sensitisatie wordt niet alleen behandeld met analgetica maar met antidepressiva, anti-epileptica, gabaminerge en adrenerge farmaca. Er zijn steeds meer aanwijzingen dat op de NMDA-receptor werkende medicatie ook een belangrijke rol spelen in de behandeling van chronisch benigne pijn.

    • Kinesitherapie – fysiotherapie : Chronisch benigne patiënten kunnen via het MPC doorverwezen worden naar het revalidatiecentrum van het A.Z. Maria Middelares. Er bestaat vanuit het MPC een nauwe samenwerking met deze eenheid, welke onder de medische coördinatie staat van Dr. A. Debuysscher. Er wordt beoogd het functioneel niveau van de patiënt te verhogen of te normaliseren. In de fysische revalidatie technieken wordt er gebruik gemaakt van massage, oefentherapie en rugschool (David Back Concept - cfr. : http://www.tlichtpuntje.be/info/davidbackconcept.htm -).
      Bij de aanwezigheid van significante bijkomende psychologische factoren, wordt gedragsrevalidatie overwogen al of niet in combinatie met de fysische revalidatie technieken.

    • TENS : Transcutane elektrische neurostimulatie, is een vorm van elektrotherapie bij chronische pijnpatiënten, welke door het MPC kan aangewend worden. Het is een non-invasieve vorm van symptomatische pijnbestrijding, waarbij stimulatie van zenuwen plaatsvindt via op de huid aangebrachte elektroden. Het pijnverminderend effect kan worden verklaard vanuit een tweetal theorieën : de poorttheorie en de stimulusgeproduceerde analgesie.
      TENS wordt toegepast met behulp van een apparaatje – cfr. : http://www.pijncentrum.be/html/images/pijnbehandeling/infdeel1/tens.jpg (foto) - en is eenvoudig door de patiënt zelf uit te voeren na instructie en proefbehandeling door een (para)medicus. In het algemeen kan TENS therapeutisch worden toegepast bij de volgende aandoeningen of klachten :
      * neurogene pijn, zoals neuralgieën, neuropatische pijn, stomppijn, fantoompijn
      * spier- en gewrichtspijnen, zoals reuma, lage rugpijn, nek- en schouderpijn
      * doorbloedingsstoornissen
      * complex regionaal pijnsyndroom = CRPS type I en II. (voormalige algoneurodystrofie en causalgie) - TENS kan ook een diagnostische doeleinde beogen, dit onder de vorm van een bijkomend selectiecriterium voorafgaandelijk aan bepaalde minimale invasieve pijntherapieën (neurostimulatie)
      Op zichzelf zijn er weinig contra-indicaties voor TENS. Contra-indicaties zijn het gebruik van een on demand pacemaker, huidaandoeningen, sensibiliteitsstoornissen en stimulatie in het gebied van een minimaal invasief geplaatst neurostimulatie-systeem.

    • Epidurale infiltratie : Toediening van corticosteroïden in de epidurale ruimte is een minimaal invasieve techniek die vaak toegepast wordt in het MPC. Het doel is de inflammatie maximaal te onderdrukken door middel van een gerichte infiltratie in de epidurale ruimte. De ontsteking rondom de zenuwwortels in de epidurale ruimte kan ontstaan door lokale irritatie of ten gevolge van een compressie door een discus hernia. De beste kandidaten voor deze behandeling zijn patiënten met ernstige acute of subacute lumbo-ischialgie of cervicobrachialgie, die niet voldoende reageren op conservatieve behandelingen. Ook een patiënt met een discushernia zonder duidelijke neurologische uitval voor wie een heelkundige ingreep overwogen wordt, is een mogelijke kandidaat voor epidurale corticosteroïdeninjecties. Met gebruikmaking van röntgencontrole en contrastmiddelen kunnen epidurale infiltraties op een gerichte en veilige manier uitgevoerd worden.
      Absolute contra-indicaties voor epidurale injecties zijn : infectie ter hoogte van de injectieplaats, sepsis, coagulatiestoornissen en allergie voor corticosteroïden of locale anaesthetica.
      Bij patiënten met hartdecompensatie, maagulcus, diabetes mellitus en chronische nierinsufficiëntie worden de mogelijke voordelen afgewogen tegen de potentiële bijwerkingen.
      In het MPC worden een drietal technieken gebruikt voor het toedienen van epidurale corticosteroïden :
      * de klassieke midline of paramediane approach met loss of resistance en epidurogram onder fluoroscopie. Deze behandeling kan uitgevoerd worden op lumbaal, thoracaal en cervicaal niveau – cfr. : http://www.pijncentrum.be/html/images/pijnbehandeling/infdeel1/big/lumbale.jpg (lumbale epidurale met contrastof) – cfr. : http://www.pijncentrum.be/html/images/pijnbehandeling/infdeel1/big/cervicale.jpg (cervicale epidurale) – cfr. : http://www.pijncentrum.be/html/images/pijnbehandeling/infdeel1/big/inf1.jpg & http://www.pijncentrum.be/html/images/pijnbehandeling/infdeel1/big/inf2.jpg - (anatomisch beeld epirudale ruimte).
      * de transforaminale epidurale injectie van een segmentale zenuwwortel : sleeve-injectie met fluoroscopie. Deze behandeling kan uitgevoerd worden op lumbaal, thoracaal en cervicaal niveau – cfr. : http://www.pijncentrum.be/html/images/pijnbehandeling/infdeel1/big/inf4.jpg & http://www.pijncentrum.be/html/images/pijnbehandeling/infdeel1/big/inf5.jpg (transforaminale epidurale lumbaal).
      * de Hiatus sacralis approach met een opschuifbare / flexibele katheter (Racz) en epidurogram onder fluoroscopie. Deze behandeling kan uitgevoerd worden bij een moeilijke lumbale approach (vb. Arthrodese L5-S1) of bij een sacrale causaliteit – cfr. : http://www.pijncentrum.be/html/images/pijnbehandeling/infdeel1/big/inf6.jpg & http://www.pijncentrum.be/html/images/pijnbehandeling/infdeel1/big/inf7.jpg (hiatus sacrolis met Racz katheter).
      Mogelijke complicaties en bijwerkingen zijn :
      * hypotensie en Bradycardie tot 2-3h na de behandeling
      * Dural tap met postdurale hoofdpijn
      * epidurale bloeding dwarslaesie ( ==>Pré-therapie : Belang van tijdig stoppen anticoagulantia / evt. controle PTT / APTT)
      * anafylactische reactie op medicatie

    • Radiofrequentie :
      * Inleiding
      - Percutane radiofrequente laesies (RF-laesis) worden in het MPC, reeds lang toegepast in de behandeling van chronische pijn.
      Globaal wordt deze behandeling voorafgegaan door een proefblokkade (uitz. Ganglion van Gasser, Ganglion Sphenopalatinum en percutane chordotomie) met een L.A. en/of een corticosteroid. De bedoeling van de proefblokkade is de pijnfocus op te sporen, te lokaliseren en tijdelijk uit te schakelen. De verdere strategie in de behandeling van de patiënt is mede gebaseerd op de uitkomst van deze blokkades.
      De gegevens verkregen bij anamnese, lichamelijk onderzoek en diagnostiek leiden tot het opstellen van een verder behandelingsplan, dit in overleg met de patiënt.
      * Methode - Momenteel bestaan er twee methoden van RF-laesis nl., de klassieke RF-Laesis en de gepulseerde RF-Laesis. Bij de klassieke RF-Laesis wordt warmte opgewekt (>60°C) in de weefsels die een elektrode omgeven. Een radiofrequente stroom loopt vanuit een elektrode naar een aardingsplaat die is geplaatst op de arm of het been van de patiënt. Het spanningsverschil dat gecreëerd wordt tussen de actieve elektrode en de aardingsplaat veroorzaakt RF-stroom door de weefsels, hetgeen resulteert in een wisselend elektrisch veld dat de ionen in de weefsels in beweging brengt. Deze frictie veroorzaakt warmte in de weefsels. Bij de gepulseerde RF-Laesis is de warmte van minder belang (42°C), maar hierbij wordt een hoogfrequente RF-stroom gepulseerd aan een zenuw toegevoegd. Deze gepulseerde laesis zijn op dit moment onderwerp van wetenschappelijk onderzoek.
      Een neurostimulator is van groot belang in de RF-procedure. Wanneer de naald röntgenologisch en evt. met contraststof op de juist plaats gepositioneerd is, wordt er altijd gecontroleerd met elektrostimulatie. Er wordt eerst een stimulatie uitgevoerd van 50 Hz, waarbij men ervan uitgaat dat de gevonden drempel een indicatie biedt voor de afstand van de elektrodepunt tot de sensorische vezels. Vervolgens worden met een 2 Hz-stimulatie spiercontracties opgewekt die een aanwijzing kunnen geven voor de afstand van de naaldpunt tot de motorische vezels.
      * Toepassingen :
      • Lumbale regio
      • Lumbale mechanische pijn : (Axiale pijn) uitgaande van facetgewrichten (ramus dorsalis) – cfr. : http://www.pijncentrum.be/html/images/pijnbehandeling/infdeel1/big/inf9.jpg & http://www.pijncentrum.be/html/images/pijnbehandeling/infdeel1/big/inf10.jpg (behandeling axiale pijn lumbaal regio)
      • Lumbale neurogene pijn : (radiculaire pijn) uitgaande van segmenten met uitstraling in deze segmenten (dorsale ganglion) – cfr. : http://www.pijncentrum.be/html/images/pijnbehandeling/infdeel1/big/inf12.jpg (behandeling radiculair lumbaal regio)
      • Sympatisch gemedieerde pijn met symptomen van autonome disregulatie – cfr. :
      http://www.pijncentrum.be/html/images/pijnbehandeling/infdeel1/big/inf22.jpg (behandeling sympatische gemedieerde pijn lumbaal regio)
      • Sacro-ilialgie – cfr. : http://www.pijncentrum.be/html/images/pijnbehandeling/infdeel1/big/sacro.jpg (behandeling Sacro-ilialgie)
      • Trigger points
      Thoracale regio :
      ° thoracale mechanische pijn : (Axiale pijn) uitgaande van de facetgewrichten (ramus dorsalis)
      ° thoracale segmentale pijn : (Radiculaire pijn) met uitstraling in een bepaald segment, meestal door betrokkenheid van een intercostaalzenuw (dorsale ganglion)
      Cervicale regio :
      ° cervicale pijn : (Axiale pijn) gelokaliseerde cervicale mechanische pijn, mogelijk uitgaande van de facetgewrichten (ramus dorsalis)
      ° cervicobrachialgie : (Radiculaire pijn) cervicale pijn afkomstig van één of meer segmenten met uitstraling in deze segmenten (dorsale ganglion) – cfr. : http://www.pijncentrum.be/html/images/pijnbehandeling/infdeel1/big/inf13.jpg (behandeling radiculaire pijn cervicale regio)
      ° cervicogene hoofdpijn, voornamelijk eenzijdig
      ° maligne unilaterale pijnen (vb. pancoastsyndroom) met een beperkte levensverwachting (percutane chordotomie)
      Aangezicht en hoofd :
      ° medicatieresistente clusterhoofdpijn : Aanvallen, de pijn is strikt éénzijdig gelokaliseerd rondom, achter of in een oog, ofwel ter hoogte van de slaap. Tevens treden nevensverschijnselen op zoals een rood oog, tranend oog, verstopte neus, een anauwe pupil,… (Ganglion Sphenopalatinum) – cfr. : http://www.pijncentrum.be/html/images/pijnbehandeling/infdeel1/big/inf19.jpg & http://www.pijncentrum.be/html/images/pijnbehandeling/infdeel1/big/inf20.jpg (medicatieresistente clusterhoofdpijn)
      ° medicatieresistente paroxysmale aanvallen van unilaterale pijn, gelokaliseerd in één of meerdere takken van de nervus trigeminus. (Ganglion van Gasser) – cfr. : http://www.pijncentrum.be/html/images/pijnbehandeling/infdeel1/big/inf15.jpg & http://www.pijncentrum.be/html/images/pijnbehandeling/infdeel1/big/inf16a.jpg & http://www.pijncentrum.be/html/images/pijnbehandeling/infdeel1/big/inf16b.jpg & http://www.pijncentrum.be/html/images/pijnbehandeling/infdeel1/big/inf17.jpg (medicatieresistente paroxysmale aanvallen)
      * Nevenwerkingen
      - De meest beschreven nevenwerking bij de klassieke RF-laesis techniek voor chronisch benigne pijn is transiènte neuritis (brandige nabehandelingspijn gedurende 1-2 weken). Eventueel kan het infiltreren met een lokaal anestheticum + een corticosteroid op het einde van de procedure en/of het tijdelijk voorschrijven van cox-2 remmers dit probleem tot een minimum herleiden.
      Men moet zich ervan bewust zijn dat corticosteroïden wel andere aandoeningen kunnen beïnvloeden. Bij pt. met hartdecompensatie, maagulcus, diabetes mellitus en chronische nierinsufficiëntie zal men de mogelijke voordelen afwegen tegen potentiële bijwerkingen
      Het inefficiënt aanwenden van deze beschreven technieken kan aanleiding geven tot irreversibele complicaties (brandwonden, iatrogene pijnen, deafferentiatiepijn).
      * Contra-indicaties :
      • Neurologische afwijkingen
      • Huidinfectie
      • Sepsis
      • Stollingsproblematiek (==>Pré-therapie: Belang van tijdig stoppen anticoagulantia / evt. controle PTT / APTT)
      • Motorische uitval t.g.v. discuspathologie

    • Neurostimulatie :
      *
      Inleiding
      - Neurostimulatie wordt als invasieve therapie voor chronisch benigne pijn al meer dan 10 jaar toegepast in het MPC. Deze neuromodulatie techniek wordt overwogen als alle gangbare algoritmische behandelingen hebben gefaald.
      Alvorens tot neurostimulatie wordt overgegaan, vindt er een zorgvuldige indicatiestelling door een multidisciplinair team plaats. Behandeling is geïndiceerd als volgende volwaarden zijn voldaan :
      • er is een objectieve basis voor de pijnklacht vastgesteld
      • alle alternatieve therapieën zijn geprobeerd of zijn in dit stadium niet meer acceptabel
      • een psychologische beoordeling is verricht om uit te sluiten dat bij patiënten medicatieverslavings- problemen spelen, belangrijke psychiatrische problematiek of persoonlijkheidsstoornissen zijn vast- gesteld en er sprake kan zijn van secundaire winst
      • de werkzaamheid van de procedure is technisch aangetoond tijdens een transmurale proefperiode
      De pijnvermindering is beperkt tot het gebiedsverloop waarin de stimulatie de paresthesieën opwekt.
      * Indicaties -
      • Complex regionaal pijnsyndroom type II (Sudeck)
      • Failed Back Surgery Syndroom met neuropatische en/of radiculaire component
      • Fantoompijn
      • Perifeer zenuwletsel
      • Monoradiculopathieën :
      ° deafferentiatie
      ° intercostale neuralgie
      ° postherpetisch neuralgie
      • Perineal pijn
      ° vulvodynia
      ° coccigodynia
      ° presacrale plexusproblematiek
      • Nervus Occipitalis neuralgie
      • Perifeer vasculair vaatlijden (Ziekte van Burgher)
      • Angina Pectoris
      • Plexusletsel
      * Werkingsmechanisme -
      Waarschijnlijk is het effect van neurostimulatie te danken aan een spectrum van verschillende werkingsmechanismen :
      • GABA-activiteit
      • Geleidingsblok tractus spinothalamicus
      • Perifere zenuwen (antidrome stimulatie)
      • Centrale mechanismen (activatie centrale sympathicusremmende mechanismen en remming van pijnregulerende systemen op supraspinaal niveau)
      * Contra-indicaties -
      • Huidinfectie t.h.v. Aanprikplaats
      • Sepsis
      Stollingsproblematiek (==>Pré-therapie : Belang van tijdig stoppen anticoagulantia / evt. controle PTT / APTT)
      Videofragmennt : werkingsmechanisme Epidurale neurostimulatie – cfr. : http://www.tlichtpuntje.be/info/rtsp://www.affix.be/ftp2056/wm_ep.rm (U heeft real media player nodig om dit bestand te kunnen bekijken. U kunt RealOne op : http://europe.real.com/playerplus/?try=2 downloaden).
      * Methode - Implantatie van een neurostimulatiesysteem dient altijd te zijn voorafgegaan door een succesvolle proefperiode met behulp van een uitwendige stimulator. De proef dient zoveel mogelijk in de thuissituatie plaats te vinden, omdat het effect het best valt te beoordelen wanneer de patiënt zijn normale activiteiten ontplooit.
      De volgende proeftechnieken worden in het MPC toegepast
      ==>Epidurale percutane approach :
      • Mogelijkheden :  Sacraal, lumbaal, thoracaal, cervicaal
      • Techniek : één of twee 4 polige elektroden
      • Met de patiënt in buiklig of zittend wordt onder lokale anesthesie de epidurale ruimte gelokaliseerd met een Tuohynaald. Doorheen de naald wordt een definitieve 4 polige elektrode opgeschoven. De elektrode kan een top-down (retrograad) – cfr. : http://www.pijncentrum.be/html/images/pijnbehandeling/app/big/elektrode_td.jpg & http://www.pijncentrum.be/html/images/pijnbehandeling/app/big/elektrode_td1.jpg (zaalopstelling elektrode top-down) & http://www.pijncentrum.be/html/images/pijnbehandeling/app/big/RX_TD.jpg (RX elektrode top-down) - of bottom-up verloop hebben afhankelijk van het oorzakelijk dermatoom. - cfr. : http://www.pijncentrum.be/html/images/pijnbehandeling/app/big/elektrode_bu.jpg - (zaalopstelling elektrode bottom-up) & http://www.pijncentrum.be/html/images/pijnbehandeling/app/big/RX2_BU.jpg (RX elektrode bottom-up). Deze technieken gebeuren altijd onder directe röntgendoorlichting. De elektrode wordt gekoppeld aan een externe stimulator en de positie van de elektrode wordt aangepast totdat de patiënt paresthesieën ervaart in het gebied van de pijn. Pas wanneer de opgewekte paresthesieën exact het pijnlijk gebied bekleden, kan de naald worden teruggetrokken en een incisie worden gemaakt. De elektrode wordt verankerd en verbonden met een tijdelijke extensie, welke gedeeltelijk onderhuids wordt doorgevoerd. Deze extensie wordt verbonden met de externe stimulator.
      ==>Perifere percutane approach :
      • Mogelijkheden : subcutane stimulatie voor Nervus occipitalis neuralgie
      • Met de patiënt in buiklig of zijlig wordt onder algemene anesthesie de subcutane weefselstructuur C1-C2 gelokaliseerd met een tuohynaald. Doorheen de naald wordt een speciale definitieve 4 polige elektrode (met grote afstand tussen de polen) opgeschoven. De elektrode verloopt horizontaal doorheen de subcutane weefselstructuur van C1-C2. Deze techniek gebeurt altijd onder directe röntgendoorlichting. Na de plaatsing van de elektrode, wordt de naald teruggetrokken en een incisie gemaakt. De elektrode wordt verankerd en verbonden met een tijdelijke extensie, welke gedeeltelijk onderhuids wordt doorgevoerd. Deze extensie wordt verbonden met een externe stimulator – cfr. : http://www.pijncentrum.be/html/images/pijnbehandeling/app/big/elektrode_sc.jpg (zijlig) & http://www.pijncentrum.be/html/images/pijnbehandeling/app/big/elektrode_sc1.jpg (buiklig) & http://www.pijncentrum.be/html/images/pijnbehandeling/app/big/RX_SC.jpg & http://www.pijncentrum.be/html/images/pijnbehandeling/app/big/RX_SC1.jpg (elektrode subcutaan)
      ==>Epidurale chirurgische approach :
      • Mogelijkheden : lumbaal, thoracaal, cervicaal na onbereikbaarheid epidurale ruimte d.m.v. percutane approach.
      • Techniek : Plaatjeselektrode met 4 of 8 polen
      • Met de patiënt in buiklig of zijlig wordt door de neurochirurg onder lokale anesthesie + sedatie een laminotomie gemaakt. De plaatjeselektrode – cfr. : http://www.pijncentrum.be/html/images/pijnbehandeling/app/big/plaatjeselektroden.jpg - wordt bevestigd op de dura-mater t.h.v. dermatoom dat verantwoordelijk is voor de pijn. Deze techniek gebeurt onder directe röntgendoorlichting. Na een perfecte coverage van de paresthesieën wordt de elektrode verankerd en verbonden met een tijdelijke extensie, welke gedeeltelijk onderhuids wordt doorgevoerd. Deze extensie wordt verbonden met een externe stimulator.
      ==>Centrale (hersenen) chirurgische approach :
      • Mogelijkheden : Corticale stimulatie en deep brain (thalamus) stimulatie
      • Met de patiënt in ruglig en met behulp van schedelsteun, voorafgaande stereotaxie en NMR wordt door de neurochirurg onder lokale anesthesie en sedatie een schedelluik gemaakt. De elektrode wordt afh. van de indicatie geplaatst in de thalamus of op de motorcortex. Directe röntgendoorlichting kan een bijkomend hulpmiddel vormen tijdens deze techniek. Na een juiste plaatsing wordt de elektrode verankerd en verbonden met een tijdelijke extensie, welke gedeeltelijk onderhuids (subclaviculair) wordt doorgevoerd. Deze extensie wordt verbonden met een externe stimulator – cfr. : http://www.pijncentrum.be/html/images/pijnbehandeling/app/big/permanent_systeem.jpg .
      Algemeen wordt geadviseerd om uit te gaan van minimaal 50% pijnklachtenreductie, voordat men overschakelt op een permanent systeem. Deze procedure gebeurt onder algemene anesthesie. De elektrode wordt ongewijzigd gelaten. De tijdelijke extensie wordt steriel verwijderd. Vervolgens wordt een subcutane pocket in de buikwand, claviculaire ruimte of boven de stuit gemaakt, waarin een pulsgenerator wordt geplaatst die met de elektrode wordt verbonden via een onderhuids doorgevoerde verlengkabel. Na het sluiten van de huid wordt de pulsgenerator geactiveerd en ingesteld met behulp van een uitwendige programmer – cfr. : http://www.pijncentrum.be/html/images/pijnbehandeling/app/big/programmer.jpg -. Patiënten kunnen de sterkte van de stroomafgifte door de pulsgenerator zelf bijstellen met een gelimiteerde afstandsbediening. De implanteerbare pulsgenerator heeft wel een begrensde energiecapaciteit, hierdoor is deze na verloop van tijd aan vervanging toe.
      * Complicaties en bijwerkingen :
      • dislocatie elektrode
      • elektrode breuk
      • infectie Meningitis
      • allergie aan het systeem
      • irritatie connectiestuk elektrode-extensie
      • intrathecale / intraventiculaire toediening van opiaten al of niet in combinatie met andere medicatie :

    Intrathecale / intraventiculaire toediening van opiaten al of niet in combinatie met andere medicatie

    Inleiding
    In het MPC wordt deze techniek toegepast wanneer alle gangbare behandelingen hebben gefaald (inbegrip van neurostimulatie) en oraal of transdermaal toegediende opioïden onvoldoende effect of te veel bijwerkingen genereren.
    Alvorens tot deze techniek wordt overgegaan, vindt er zoals bij neurostimulatie, ook een zorgvuldige indicatiestelling door een multidisciplinair team plaats. Behandeling is geïndiceerd als volgende volwaarden zijn voldaan :
    • er is een objectieve basis voor de pijnklacht vastgesteld;
    • alle alternatieve therapieën zijn geprobeerd of zijn in dit stadium niet meer acceptabel;
    • een psychologische beoordeling is verricht om uit te sluiten dat bij patiënten medicatieverslavings- problemen spelen, belangrijke psychiatrische problematiek of persoonlijkheidsstoornissen zijn vastgesteld en er sprake kan zijn van secundaire winst;
    • de werkzaamheid van de procedure is technisch aangetoond tijdens een transmurale proefperiode
    Wanneer men besluit een patiënt te behandelen met intrathecale / intraventiculaire morfine is het essentieel de juiste indicaties voor het gebruik van intrathecale opioïden te kennen. Nociceptieve pijn is in tegenstelling met neuropatische pijn, veelal opiaatgevoelig en daarom goed te behandelen met intrathecale opioïden. De noodzaak van deze therapie wordt in het MPC echter nauwkeurig afgewogen, omdat bij langdurige toediening van opioïden bijwerkingen en complicaties kunnen optreden.
    Indicaties
    • Viscerale pijn (vb. chronische pancreatitis)
    • Failed back met rugklachten
    • Axiale somatische pijn
    Werkingsmechanisme
    Het werkingsmechanisme berust op een directe binding aan de opiaatreceptoren op ruggenmergniveau (intrathecaal) of centraal niveau (intraventiculair)
    Videofragment - Werkingsmechanisme intrathecale opioïden – cfr. : http://www.tlichtpuntje.be/info/rtsp://www.affix.be/ftp2056/wm_int.rm
    Contra-indicaties
    • Huidinfectie t.h.v. aanprikplaats
    • Sepsis
    • Morfine allergie
    • Stollingsproblematiek (==>Pré-therapie: Belang van tijdig stoppen anticoagulantia / evt. controle PTT / APTT)
    Methode
    • Technieken :
    ==>percutaan intrathecaal door anesthesist
    ==>chirurgisch intrathecaal via laminotomie door neurochirurg
    ==>chirurgisch intraventiculair via schedelluik door neurochirurg
    • Implantatie van een pomp voor intrathecale of intraventucaire toediening van farmaca dient altijd vooraf te zijn gegaan door een succesvolle proefperiode met behulp van een uitwendige pomp. Hierbij gelden dezelfde richtlijnen als bij neurostimulatie : de proef dient zoveel mogelijk thuis plaats te vinden en tot implantatie van een definitief pompsysteem dient alleen besloten te worden bij een aanzienlijke pijnklachtenreductie in een voldoende langdurige proefperiode.
    Voor de duur van de proef wordt bij de patiënt onder lokale anesthesie en/of algemene anesthesie een katheter ingebracht die vervolgens onderhuids wordt doorgevoerd en aangesloten op een subcutaan chemo-port systeem. Doormiddel van een speciale naald (gripppernaald) wordt het chemo-port systeem aangeprikt en in verbinding gestelt met een externe pomp. De kathetertip wordt gecontroleerd met behulp van Röntgendoorlichting.
    Bij implantatie van het definitieve pompsysteem – cfr. : http://www.pijncentrum.be/html/images/pijnbehandeling/app/big/trial.jpg (permanent systeem met afstandsbediening) - wordt de katheter ongewijzigd gelaten – cfr. : http://www.pijncentrum.be/html/images/pijnbehandeling/app/big/pomp.jpg (permanent systeem en catheter) - . Het chemo-port systeem wordt verwijderd en wordt na het vergroten van de pocket in de buikwand vervangen door een elektronisch gestuurde pomp. Na het sluiten van de huid wordt de elektronisch gestuurde pomp geprogrammeerd met behulp van een uitwendige computer – cfr. : http://www.pijncentrum.be/html/images/pijnbehandeling/app/big/pakket.jpg (aktivator-computer-pomp-catheter). Bij sommige indicaties kunnen patiënten d.m.v. een patiënt gecontroleerde activator, vooraf geprogrammeerde/gelimiteerde bolussen bij zichzelf toedienen. Na de def. implantatie dient de pt. zich te houden aan afgesproken ambulante vulafspraken (follow-up) voor het reservoir van de electronisch gestuurde pomp. De implanteerbare elektronisch gestuurde pomp heeft wel een begrensde energiecapaciteit, hierdoor is deze na verloop van tijd (5-7 jaar) aan vervanging toe.
    Videofragment - Permanent systeem en Refill – cfr. : http://www.tlichtpuntje.be/info/rtsp://www.affix.be/ftp2056/synchr.rm
    Over het gebruik van intrathecale lypofiele / hydrofiele opioïden in monotherapie is het MPC het eens dat de beste resultaten worden behaald bij patiënten met puur nociceptieve pijn. Een combinatietherapie met Lokale anaesthetica, Adrenergica en GABA-agonisten wordt uit het indicatieoogpunt van een opiaatsparend effect, een aanvankelijke aanpak van neuropatische pijn en spasticiteit aangewend.
    Aandachtspunt : In het MPC worden ook patiënten, uitsluitend behandeld voor spasticiteit met intrathecale baclofen (GABA-agonist / monotherapie). De methode is grotendeels identiek aan de Intrathecale / toediening van opiaten, toch is de indicatie en het werkingsprincipe verschillend. De proefperiode is ook korter.
    De presentatie over intrathecale baclofen kunt u via http://www.tlichtpuntje.be/info/rtsp://www.affix.be/ftp2056/synchr.rm downloaden.
    Complicaties en bijwerkingen
    Complicaties bij intrathecale toediening van farmaca zijn gerelateerd aan de ingreep zelf / het postoperatief verloop en aan de toegediende medicatie.
    • Tot de eerste groep (ingreep en postoperatief verloop) behoort de post-spinalepunctiehoofdpijn, hygromen, infectie en hematomen.
    • Kortdurende bijwerkingen veroorzaakt door het toegediende farmacon (Morfine) kunnen zijn : jeuk – urineretentie - misselijkheid en braken
    • Bijwerkingen bij langdurig intrathecaal morfinegebruik kunnen zijn : myoclonieën - impotentie / amenorroe - hypogonadotroop hypogonadisme – oedeem – gewichtstoename - granulomen t.h.v. Cathetertip.

    • Cognitieve en gedragsmatige behandelingen :
      De Hoofddoelstelling van deze aanpak binnen het MPC is het verbeteren van de kwaliteit van leven. Dit globaal begrip bestaat uit meerdere dimensies. Algemene gezondheidsbeleving, functionele status (zowel fysiek als psychologisch) vormen onderdelen van de kwaliteit van leven.
      Concreet richt de behandeling zich enerzijds op een reconceptualisatie van pijncognities. De patiënt moet inzicht krijgen in alle factoren die bij pijn een rol spelen. Anderzijds krijgt de patiënt mentale, fysieke en sociale vaardigheden aangeleerd waardoor hij/zij beter om kan gaan met de pijnklachten. De zelfredzaamheid van de patiënt verbeteren staat voorop. De patiënt moet uiteindelijk meer (actieve) controle krijgen over eigen klachten en daarmee samenhangend over zijn eigen leven en functioneren.

     

    Cfr. : http://www.tlichtpuntje.be/info/Chronische%20benige%20pijn.htm 

    14-11-2005 om 00:00 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    11-11-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hippocrates - De grondlegger van de natuurlijke geneeskunst
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Hippocrates
    De grondlegger
    van de natuurlijke geneeskunst

    Gerard Maas
    De Natuur/Uw arts - Stichting Natturlijk Welzijn :
    http://www.natuurlijk-welzijn.org/index.htm
    Oorspronkelijk gepubliceerd in De Natuur/Uw Arts, 22e jaargang nr. 128, 1997


    Het is een wonderlijke ervaring te weten, dat Hippocrates, priester, arts en filosoof (460-370 jr.v.Chr.) een unieke kijk op gezondheid had. Hippocrates : 'De geneeskunst is lang, het leven is kort, de ontmoeting met de arts is vluchtig en zijn proefneming hachelijk, zijn oordeel over gezondheid is moeilijk. Een geneesheer behoort een open oog en oor te hebben voor de leefomstandigheden van de patiënt, de invloed van de jaargetijden, de leeftijd en andere omstandigheden die inwerken op de patient'.

    Hippocrates is voor de medische wetenschap een begrip. Zijn levenswerk heeft door de eeuwen heen tot de verbeelding gesproken. In 1996 is op het eiland Kos in Griekenland het 32e medische congres gehouden, waarbij artsen op de resten van het Asklepion-een gezondheidscentrum uit de tijd van Hippocrates- hun belofte van geheimhouding plechtig hernieuwden. Een zinsnede uit de eed van Hippocrates, bij werkers in de natuurlijke geneeswijze wel bekend : 'Ik beloof geheim te zullen houden alles wat mij als geheim is toevertrouwd of waarvan ik het vertrouwelijk karakter behoor te begrijpen.'

    Hippocrates werd geboren op Kos. Zijn vader wijdde hem in in de geneeskunde, de filosofie en het priesterschap. Hippocrates studeerde verder in Athene en Egypte.


    1. - Temperamenten-leer

    Op zijn verre reizen per boot leerde hij de invloeden van het klimaat, het jaargetijde, het samenzijn met allerlei mensen van verschillende leeftijden en culturele achtergronden kennen. Zo kwam hij tot het beschrijven van het menselijk gedrag, de zgn. temperamenten-leer. Het is aardig te weten dat de stormachtige overtocht over de Middellandsche Zee een prikkel is geweest op onderzoek te gaan naar de invloeden van de seizoenen op de menselijke gezondheid, het menselijk gedrag, het karakter en het temperament. Hij onderscheidde :

    • het sanguinische type : warmbloedig en wispelturig

    • het flegmatische type : kalm en onbewogen

    • het cholerische type : opvliegend en heftig

    • het melancholische type : somber en pessimistisch.

    Freud en Jung baseerden hun visie op de mens op deze basisprincipes van Hippocrates.


    2. - Reinigende activiteiten

    De sleutelbegrippen in onze gezondheidszorg nu, zoals hygiëne, anamnese, observatie, prognose, diagnose en therapie, zijn rechtstreeks van Hippocrates afkomstig. De verwevenheid met de natuur was bij Hippocrates essentiëel. Hij sprak vaak over het belang van schoon water, schone lucht en hygiëne bij de lichaamsverzorging als basis van gezondheid.

    De reinigende aktiviteiten stonden bij de behandelingen van Hippocrates in een hoog vaandel, zoals de waterbehandelingen, de massages, het gesprek, de lucht- en lichttherapieën.

    Hippocrates : 'Wie de geneeskunst op de juiste wijze wil beoefenen moet nadenken over de jaargetijden, de werking die ervan kan uitgaan en over de plaats waar iemand woont. Ook maakt het verschil uit of een huis naar de zonsopgang of de zonsondergang gericht is. Zodra de geneesheer meer afweet van de leefomstandigheden, zullen ziekteverschijnselen geen geheimen meer bevatten.'

    Hippocrates ging uit van 3 observaties :

    • ziekte wordt veroorzaakt door allerlei omgevingsinvloeden

    • ziekte wordt opgeroepen door hetgeen men eet en door verstoringen in de vertering van het voedsel. Hippocrates schreef rust, dieet en purgeerkuren (purgeren=braken) voor

    • ziekte kan men leren begrijpen door na te gaan hoe verschillende krachten in verhouding tot elkaar functioneren.

    'Het menselijk lichaam maakt zelf bloed, flegma (slijm), gele en zwarte gal aan. Deze elementen maken de natuur van het menselijk lichaam uit en via deze voelt de mens zich goed of niet goed in zijn gezondheidsbeleving'.

    Hippocrates zegt over observaties het volgende : 'Mij lijkt dat de belangrijkste taak van de geneesheer de observatie is. Zodra de geneesheer erin slaagt de symptomen van de ziekte te herkennen en de zieke kan vertellen wat er met hem gebeurd is en daarop doorvraagt, zal de zieke vertrouwen in hem krijgen. De geneesheer moet dan kijken, luisteren, aanvoelen, weten en zonodig zwijgen.'
    Hippocrates had in die tijd al een holistische kijk : 'Alles staat met elkaar in verband. De natuur en het menselijk lichaam. Ziet de geneesheer dat over het hoofd dan kan er geen sprake zijn van een natuurlijke geneeskunst. Niet de geneesheer maar de natuur geneest. De geneesheer is de dienaar van de natuur. Hij mag alleen maar het natuurlijke proces ondersteunen.'

    Op grond van de opvattingen van Hippocrates zijn in de natuurgeneeskundige scholen de volgende principes heel belangrijk geworden :

    • elk lichaam bezit een grote kracht om te genezen en te herstellen

    • de oorzaak van ziekten is terug te voeren tot een ophoping van afvalstoffen

    • geest en lichaam bezitten een grote kracht tot genezing en herstel.

    De ware natuurgeneeskundige hulpverlener zal het bovenstaande onderschrijven en de ander begeleiden in dit proces.


    3. - Hippocrates als psychotherapeut

    Hippocrates was ook wat men noemt een psychotherapeut. 'Het uitbreken van gevoelens bij een patiënt is minder te vrezen dan dat deze dof voor zich uit zit te broeden.'

    Hippocrates werd eens geroepen bij koning Perdikkes, omdat deze depressief was. De hofartsen en droomuitleggers wisten er geen raad mee. De koning kon niet meer regeren en het volk maakte zich ernstig ongerust want de koning was zeer geliefd. Hippocrates kwam bij de koning en vroeg hem zijn totale levensverhaal, van zover als diens herinnering ging. Koning Perdikkes vertelde enige jeugdervaringen. Zo kwam hij bij een gebeurtenis op zijn 16e jaar. 'Op mijn 16e werd ik verliefd op een mooi meisje, Phila. We waren samen heel gelukkig, maakten allerlei toekomstplannen en genoten van elkaars nabijheid. Mijn vader was jaloers op mij en nam na enige tijd Phila tot maîtresse. Onmachtig en diep bedroefd moest ik dit aanzien. Ik wilde iets doen, maar kon het niet. Mijn vader is allang dood, toch heb ik hem niet kunnen vergeven. Ik kan niet meer leven, want deze gedachten zijn gevangen in melancholie.'
    Hippocrates zei tegen de koning : 'Uw geest stond niet toe uw vader te vergeven, als u wilt kan ik u bijstaan dit verdriet te verwerken.' De koning koos voor de hulp die Hippocrates bood.


    4. - Oude en moderne wijsheid

    De opvattingen van Hippocrates over ziekte en gezondheid en de holistische kijk op de mens en over de juiste plek van de arts en andere hulpverleners, zijn nog volop actueel. Zijn zienswijze is helemaal van deze en komende jaren.

    Het laatste woord is aan Hippocrates : 'Een wijs mens vat gezondheid (geestelijk, lichamelijk en emotioneel) op als de grootste zegening van de mensheid. Dergelijke wijsheid groeit alleen bij mensen die wensen te leren van alle door henzelf doorgemaakte ziekten, stoornissen en verliesprocessen.'


    5. - Energiebronnen

    In 1997 begeleid ik voor het 12e jaar een groep mensen die Kos willen beleven en ervaren. Zij zullen energieplekken ervaren, waaraan de doorsnee toerist voorbij gaat. Ik wil u iets uitleggen over deze bijzondere plekken : ik neem u mee naar Kos.


    6. - Het Asklepion

    Het Asklepion is 1000 jaar lang een gezondheidscentrum geweest met een opleiding voor priester/artsen en filosofen. Het was een soort bedevaartsoord waar men offerde voor eigen gezondheid. Het meest stond het Asklepion bekend om de 'ziekenhuis'-functie. In 1899 deed de Duitse archeoloog onderzoek op die plek en ontdekte de resten van dat ziekenhuis. Op 4 km buiten de stad Kos ligt dit Asklepion op een heuvel. Door twee dichte rijen cypressen gaande gaan de gedachten naar het Asklepion, het hogere. Aangekomen bij de heuvel zien we dat het zeer grote Asklepion uit 3 niveau's bestaat, verbonden door brede trappen.

    Het eerste niveau bereikt men via 24 treden. Hier was een galerij voor het verblijf van patiënten. Er zijn nog vele nissen waar beelden stonden van de goden. Op dit niveau werd de patiënt, die vaak al een lange zeereis achter de rug had, om tot rust en bezinning te komen, slaap, ontspanning en onthouding aanbevolen.

    Op het tweede niveau, na 30 treden, zijn resten van tempels van Apollo en Asklepios te zien. Op dit niveau bracht men de offers voor het onderhoud van de priesters. Hier nam men deel aan waterkuren, massages, dieetkuren en het uitspreken van gedachtes en gevoelens.

    Op het 3e niveau, na 60 treden, stond de grote tempel van Apollo en kwamen patiënten voor de hypnotische slaap, de droomuitleg en het antwoord op de vraag : 'Wat is de zin van mijn ziekzijn'.

    Zonder inzicht in de oorzaken van ziekzijn mocht de patiënt het Asklepion niet verlaten. Achter het Asklepion is nu ook nog steeds het zgn. heilige bos. Wanneer de artsen toen geen inzicht kregen in de zieke of ziekten, werden de mensen het bos ingestuurd. Het inzicht kwam daar dan als men zich daarvoor openstelde. Dat is nu nog zo. Nog is het verblijf in het Asklepion indrukwekkend : een plaats voor bezinning en meditatie, een plaats om zo maar te zitten en de energie te voelen stromen.


    Cfr. : http://www.natuurlijk-welzijn.org/artikel/HIPPOCRA.129.html

    11-11-2005 om 00:00 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (5 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    09-11-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Meting van pijn
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Meting van pijn

    Prof. dr. Wouter W.A. Zuurmond
    SpreekuurThuis
    © Inmerc bv, Wormer, 22 augustus 2005



    Om pijn goed te kunnen behandelen moet eerst duidelijk zijn hoe ernstig de pijn is. Pijn is meer dan een eenvoudig neurofysiologisch gebeuren. Hoewel bijna iedereen het verschijnsel pijn kent, is het moeilijk te meten. Individuele interpretatie en expressie maken evaluatie en vergelijking lastig. De drie-eenheid van somatische, psychologische en sociale factoren bepalen pijn en pijngedrag.


    De Visuele Analoge Schaal (VAS)

    De Visuele Analoge Schaal bestaat uit een 10 cm lange horizontale lijn die loopt van 'Geen pijn' (0) tot 'Ondraaglijke pijn' (10). De patiënt wordt gevraagd hierop een markering aan te brengen. De score wordt dan gemeten en uitgedrukt in mm of cm. Deze schaal wordt waarschijnlijk het meest gebruikt bij de meting van pijn. Het is een eenvoudige methode om pijn in een getal te laten uitdrukken. Nadelen van het gebruik van de VAS-schaal kunnen zijn dat de bepaling van de ernst van de pijn op een te simpele, ééndimensionale wijze plaatsvindt en dat er altijd patiënten zullen zijn die de test niet (kunnen) begrijpen.

    Op het “pijnmeetlatje” geeft de patiënt aan de voorzijde aan hoe ernstig de pijn is, variërend van geen pijn tot maximale (ondragelijke) pijn. Aan de achterzijde is dan het bijpassende getal af te lezen.

    Bij kinderen wordt gebruik gemaakt van een plaatje met 'gezichtjes' met verschillende gelaatsuitdrukkingen, waaruit het kind dan het meest toepasselijke kiest.

    Om de gelaatsuitdrukking van de patiënt weer te geven maakt men wel gebruik "gezichtjes". Voor meting van pijn bij kinderen worden de zogenaamde "smiley-zonnetjes" gebruikt.


    Meetvariabelen

    Pijngedragingen kunnen op verschillende manieren worden gemeten. Een aantal meetparameters zijn :

    • aantal uren dat de patiënt per etmaal op bed doorbrengt

    • geneesmiddelengebruik, welke en hoeveel

    • A(ctiviteiten) D(agelijks) L(even)-niveau (ADL).

    Bij chronische pijnpatiën-ten kan het bijhouden van een pijndagboek veel informatie over pijnbeleving en pijngedrag opleveren. Op voorgedrukte bladen kan de patiënt per dag opschrijven wat hij of zij deed (slapen, liggen, zitten, lopen), evenals de pijnscore en het geneesmiddelengebruik.

    De voordelen zijn dat bij bezoek aan de behandelende medicus het verslag van de pijn niet beïnvloed wordt door de pijn die de patiënt onlangs leed en dat het een beeld geeft van het activiteitenpatroon van de patiënt en de invloed van pijn hierop.

    Het bijhouden van het dagboek is eenvoudig en geeft een indruk van het gedrag van de patiënt thuis.

    Een nadeel kan zijn dat door het bijhouden van het dagboek de patiënt te veel geconfronteerd wordt met zijn pijn en pijnbeleving. Bovendien vult de ene patiënt het dagboek waarschijnlijk trouwer en preciezer in dan een andere.


    Meting van de kwaliteit van het leven

    Pijnmeting geeft op zich onvoldoende informatie over de toestand van degene die aan pijn lijdt. De vraag is wat voor gevolgen de pijn heeft op het leven van de patiënt. Hoe gaat het op het werk, met het gezinsleven, hoe zijn de sociale contacten ?

    Om 'de kwaliteit van leven' te meten zijn veel testen ontwikkeld.

    De bekendste is de schaal volgens McGill, waarin aandacht wordt besteed aan de verschillende dimensies van het leven : het puur lichamelijke, het sociale gebeuren en de psychologie.

    De mening van de familieleden en bekenden die in nauw contact staan met de patiënt en die van de behandelende artsen en paramedici moet eveneens betrokken worden bij de meting van kwaliteit van leven.

    Een vermindering van pijn volgens de VAS heeft slechts geringe betekenis als dit weinig of geen invloed heeft op de algemene kwaliteit van leven. Zowel arts als patiënt kunnen dan niet tevreden zijn. Andere mogelijkheden tot verbetering van de levenskwaliteit moeten dan nagegaan worden.


    Cfr. :
    http://www.spreekuurthuis.nl/themapag.html?thema=Chronische+pijn&hfdstk=2

    09-11-2005 om 01:15 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Genezen is iets anders dan ziekten wegdrukken - Een gesprek met Hans Moolenburgh, arts
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Genezen is iets anders dan ziekten wegdrukken
    Een gesprek met Hans Moolenburgh, arts

    Tijn Touber


    Zijn missie : mensen helpen zichzelf beter te maken. Hans Moolenburgh, arts sinds 1952. Regulier én alternatief onderzoekt hij op hun verdiensten, maar altijd vaart hij zijn eigen koers. Praktisch en helder verwoord. Bij zijn vijftigjarig jubileum als arts sprak Tijn Touber met hem. ‘Ik streef ernaar de omstandigheden zo te maken, dat de eigen genezing van mijn patiënten op gang komt. Dat vind ik schitterend !’

    Hans Moolenburgh woont al sinds 1952 in hetzelfde huis. Onlangs kreeg het huis een prijs : voor de mooiste gevel van de stad Haarlem. Een andere prijs voor dezelfde locatie, die ook onderdak biedt aan de praktijk van Moolenburgh was niet minder verdiend geweest : voor de toewijding en het succes waarmee op die plaats al vijftig jaar mensen worden geholpen om ziekten te overwinnen en gezond te blijven.

    De reden voor het succes van Moolenburgh ligt ongetwijfeld in zijn vermogen om alle gebieden van het leven – het fysieke, geestelijke en emotionele – met elkaar te verbinden. Zijn eigen leven is daarvan een voorbeeld. Hij is bloedserieus en bevlogen, maar barst net zo makkelijk uit in aanstekelijke lachsalvo’s. Hij is vriendelijk en invoelend, maar ook bereid om vertegenwoordigers van onzinnige vitaminepreparaten op de pijnbank te leggen. Het is duidelijk, dat hij is gewend om in het openbaar te spreken. Hij formuleert helder en weet complexe onderwerpen van ziekte en gezondheid begrijpelijk te maken.

    Om te begrijpen vanuit welk perspectief Hans Moolenburgh denkt en werkt, gaan we eerst terug in de tijd.  Moolenburgh : ‘De grondlegger van de hedendaagse geneeskunde is Louis Pasteur. Zijn redenering was als volgt : je hebt een bacterie; die veroorzaakt een ziekte; we moeten iets tegen die bacterie doen.  Dat is – in een notendop – de visie van de moderne geneeskunde. Daarom hebben wij zo gigantisch veel ziekten en komen er steeds meer bij. Het is nauwelijks bij te houden.
    Drie van mijn zonen zijn arts. Soms noemen ze ziekten waarvan ik denk : waar heb je het over ? Voor elke ziekte hebben wij een naam bedacht – meestal die van de ontdekker – en we proberen voor elke ziekte een afzonderlijk geneesmiddel te vinden. Hierdoor ontstaat een soort tunnelvisie. Je ziet alleen de ziekte en het specifieke geneesmiddel. Alles wat daarbuiten valt, is niet relevant.

    Pasteur had een tijdgenoot met een heel andere visie, Claude Bernard. Bernard is de grondlegger van wat je de "terreingeneeskunde" zou kunnen noemen. Hij geloofde wel dat bacteriën ziekten veroorzaken, maar alleen als het "terrein" daarvoor gunstig is. Net als in een tuin : als er veel kalk in de bodem zit, groeien er madeliefjes. In vochtige hoeken groeit een vlier of een wilg. De omstandigheden bepalen de aanwezigheid van organismen, die in die omstandigheden nuttig werk kunnen doen. Zo kun je bacteriën zien als een soort vuilnismannen, die een vervuild terrein opruimen.
    Neem een longontsteking. Volgens de moderne geneeskunde komt dat door een pneumokok. De terreingeneeskunde zegt daarentegen : er was sprake van een verstoring van de werking van de longen en pneumokok is alleen maar een vuilnisman die dat probleem komt bestrijden. Een mesthoop brengt nu eenmaal ratten met zich mee.
    De terreingeneeskunde legt de nadruk op het schoonmaken van de persoon in kwestie. Wanneer je – zoals de moderne geneeskunde – slechts de bacterie doodt, zie je de longontsteking – of een andere aandoening – vaak binnen de kortste keren terugkeren. Met één belangrijk verschil : de pneumokok is nu bestand tegen het gebruikte antibioticum. Wat we in feite doen, is een ziekte wegdrukken, waardoor er weer een nieuwe tevoorschijn komt, die we vervolgens ook weer wegdrukken. Artsen worden dus opgeleid in wat ik de medische verschuifkunde noem.

    Je kunt dat op het ogenblik mooi zien aan het inentingenbeleid. Er is altijd een bepaalde hoeveelheid mensen per jaar die hersenvliesontsteking (meningitis) krijgt. Die ernstige ziekte wordt onder meer veroorzaakt door de bacteriën hemofilus influenca en door meningokokken A, B en C. Meningokok C was altijd de kleinste groep, totdat alle kinderen een aantal jaar geleden werden ingeënt tegen de hemofilus influenza. Toen die bacterie werd weggedrukt, zagen we plotseling een toename van hersenvliesontsteking veroorzaakt door de meningokok C. Nu moeten alle kinderen tegen meningokok C worden ingeënt. Ik durf te voorspellen, dat we over een jaar of drie een toename zien van de meningitis B. Dat is medische verschuifkunde !’

    Moolenburgh heeft een grote kinderpraktijk en ziet dagelijks de gevolgen van het huidige inentingenbeleid : ‘Veel kinderen hebben vanaf de tweede of derde enting chronische klachten, zoals huidirritaties, hyperactiviteit of hoofdpijn. Kinderen worden bij twee maanden al ingeënt. Als het kind veertien maanden is, heeft het drie maal DKTP gehad, drie maal HIB en een maal BMR. Als je bedenkt dat een kind pas met anderhalf een goed werkend immuunsysteem heeft, enten wij veel te vroeg – en veel te veel. Bovendien zitten er alle mogelijke andere stoffen in de ampullen die niet zo lekker zijn, bijvoorbeeld iets wat op antivries lijkt. Ik heb een hele lijst van alles wat er in zit.’

    Moolenburgh werkt met middelen – ontdekt door de homeopathische arts Tinus Smits – die het schadelijke effect van de entingen neutraliseren. ‘Na zo’n ontgiftingskuur – die vooral voor DKTP van belang is – zeggen ouders vaak : "Dokter, ik heb een heel ander kind gekregen". We moeten goed kijken wat nodig is. Waarom moet je een jongetje inenten tegen rode hond ?’
    Moolenburgh valt haast van zijn stoel van het lachen.
    ‘Zijn we bang dat hij binnenkort zwanger wordt – want dan kun je er last van krijgen ?’
    Dan weer serieus : ‘Ik ben vóór polio-enting, dat is een rotziekte. Ik ben vóór tetanus, als je dat krijgt, ga je dood. Difterie is er niet meer. De kinkhoestenting vind ik erger dan de kinkhoest. Je moet zorgen, dat je baby geen kinkhoest krijgt, maar een kind dat borstvoeding krijgt, zal die ziekte niet snel krijgen. Bof is alleen gevaarlijk voor jongens in de puberteit, dus moet je dat pas enten als een jongen dertien jaar is en nog geen bof heeft gehad. De mazelen is gemener geworden. Als mensen die inenting willen geven, moet dat maar. Maar als mensen dan alleen een mazelenenting willen, krijgen ze te horen dat dat niet kan. Het is "economisch onverantwoord". Dat noem ik veeartsenijkunde. Wij behandelen mensen alsof het een veestapel betreft.’

    Het is opvallend hoe gemakkelijk Moolenburgh zich heen en weer beweegt tussen verschillende – voor menig arts tegenstrijdige – werelden. Alternatief, orthodox, homeopathisch, spiritueel, chemisch, psychologisch, hypermodern en oeroud : hij heeft overal kennis van genomen en test het simpelweg op zijn verdiensten. Als het werkt, werkt het en wordt het toegevoegd aan het arsenaal. Om de terreingeneeskunde te beoefenen, maakt hij gebruik van een oeroud schema, dat van de vier elementen aarde, water, lucht en vuur. ‘Dat klinkt misschien wat mystiek, maar dat is het niet. Aarde staat voor het vaste, water voor het vloeibare, lucht voor het vluchtige en vuur voor het stralende. Ik kijk bij een patiënt allereerst naar het vaste, de voeding dus. Over het algemeen is die bar en boos. Om te begrijpen wat gezond voedsel is, moeten we kijken hoe voedsel ontstaat. Het eerste voedsel ontstaat uit koolzuurgas, water en zonlicht. Die drie worden in het groene blad omgezet in suikers. Die suikers worden door het plantenlichaam vervoerd en vervolgens omgezet in eiwitten, vetten en vitaminen. Vitaal voedsel is voedsel dat zo dicht mogelijk bij de originele bron zit. Daarom is het van belang, dat we rauwe delen van de verse plant binnenkrijgen. Je zou kunnen zeggen, dat daar het meeste zonlicht in zit.

    Tegenwoordig kunnen we dat meten met Kirlian-fotografie. Als je een vers blad onder de lens legt, dan zie je dat het een enorme hoeveelheid licht uitstraalt. Na drie dagen doet het dat niet meer. Bij rauwe melk zie je dat ook. Gepasteuriseerde melk straalt veel minder. Hoe verder je van de bron af komt, hoe zwakker het voedsel wordt. Een dier eten, is tweedehandsvoeding eten. Als het dier geen planteneter, maar een vleeseter is, is het voedsel al derdehands. Een varken is bijvoorbeeld een roofdier. Mensen die veel varkensvlees eten, zitten aan het eind van de voedselketen. In die voeding zit niet alleen geen kracht, maar bovendien een hele hoop gifstoffen die wij in ons lichaam opslaan. Dat bleek tijdens de Eerste Wereldoorlog, toen in Europa de hongersnood uitbrak. De Denen besloten massaal hun varkens te slachten en graan te verbouwen. Ze bleven relatief gezond. Zelfs de Spaanse griep had weinig greep op hen. De Duitsers daarentegen gingen meer varkens fokken om de troepen te bevoorraden. De Spaanse griep heeft vreselijk huis gehouden en er ontstond bovendien op grote schaal kanker.’

    Moolenburgh verbaast zich erover hoe weinig belang de gevestigde geneeskunde nog steeds aan goede voeding hecht : ‘Het allerergste is junkfood met kunstmatige kleur- en smaakstoffen – waarvan zoveel kinderen ziek worden – en witte suiker. De Amerikaanse artsen Cleve en Campbell hebben een groot onderzoek gedaan naar witte suiker. Zij noemen het ‘pure white and deadly’. Wij kunnen witte suiker niet goed verwerken, het geeft een schok aan de pancreas en er ontstaan allerlei ziekten. Wij zijn een gekonfijte maatschappij : de hoeveelheid suiker die hier wordt gegeten, is verschrikkelijk.

    Ik maak me ook grote zorgen over de genetische manipulatie van voedsel. We hebben daarmee iets losgelaten waarvan het eind nog niet in zicht is. Ik heb de eerste allergieën al gezien bij een kind dat regelmatig soja van de supermarkt at. Toen ze overschakelde op soja van het reformhuis verdwenen de klachten. Maar ze doen ook iets geks. Soja wordt genetisch gemanipuleerd om het bestand te maken tegen de steeds grotere hoeveelheden bestrijdingsmiddelen. Wat ze erin hebben gebouwd, is een gen van het agrobacterium tumofaciens – een parasiet die bij planten kanker veroorzaakt – en een gen uit het bloemkoolmozaiekvirus, dat lijkt op het menselijk hepatitis B-virus. Dan denk ik bij mezelf : ben je dan nooit eens bang voor wat je doet ? Maar ja, het gaat om groot geld. Een plant kun je niet patenteren. Als je hem genetisch manipuleert, kan dat wel.’

    Na de voedingspatronen van zijn patiënten te hebben onderzocht, kijkt Moolenburgh naar de vochthuishouding. Volgens hem is de kwaliteit van het Nederlandse drinkwater niet best. ‘Daar kwam ik voor het eerst achter, toen ik bij een patiënt op bezoek ging die bij de waterleiding werkt. Ik zag een aantal flessen Spa blauw staan. Hij dronk geen kraanwater omdat hij – zoals hij het zelf zei – "het zelf maakt en weet wat er in zit". Ik ben het water gaan meten en geef hem gelijk. Niets ten nadele van de waterleiding. Ze doen hun uiterste best, maar het is ondoenlijk om alle rotzooi die wij in het water lozen eruit te halen. Af en toe zit de Rijn vol radioactiviteit of andere gifstoffen. Ik raad mensen dus aan schoon water te drinken. Spa blauw is uitstekend. Voldoende water is essentieel. Ten eerste omdat het ons lichaam schoonspoelt. Vandaar dat er zo min mogelijk mineralen en dergelijke in dat water moet zitten. Ten tweede geeft water direct energie. Ons lichaam is een soort hydro-elektrische centrale. Wanneer water goed stroomt, krijg je energie. Sommige mensen denken dat ze veel drinken als ze liters thee of koffie drinken. Maar dat is niet hetzelfde als water. Om nog maar te zwijgen over cola. Mensen die veel van dat soort producten drinken, zijn innerlijk verdroogd. Die kun je alleen beter maken door ze zes tot acht glazen Spa blauw per dag te laten drinken. Ik heb een heleboel patiënten hierdoor zien opknappen.

    Dan de lucht. Er is nu eenmaal veel luchtverontreiniging. Daaraan kan je niet zoveel doen. Maar het probleem wordt onnodig groter doordat mensen slecht ademen. Ik stuur patiënten vaak naar een fysiotherapeut of yogaleraar om goed te leren ademen. Dan krijgen ze meer energie. Op die manier heb ik ook veel mensen kunnen genezen.

    En ten slotte het vuur, de straling. Elektromagnetische vervuiling is een zwaar onderschat onderwerp. Ik krijg hier mensen die een gigantische elektrische overlast hebben. Dat is erg gevaarlijk. Onze celmembranen hebben namelijk een bepaalde lading, die tegenovergesteld is aan de lading van het protoplasma van de cel. Als dat evenwicht wordt verstoord, worden de cellen als het ware ontladen. Ze worden poreuzer, waardoor allerlei schadelijke stoffen kunnen binnenkomen. Op die manier kan elektromagnetische vervuiling mensen ziek maken.’

    Moolenburgh kreeg twee jaar geleden een meisje van acht op zijn spreekuur. Ze was al een half jaar vreselijk moe. Hij deed alle mogelijke allergietesten, maar het kind reageerde niet. Na een half jaar zei hij tegen de moeder : ‘Meestal lukt het me wel, 85 procent van de kinderen die ik zie, wordt beter. Is er in het afgelopen jaar misschien iets gebeurd dat ik nog niet weet ?’ De moeder kon zich niets herinneren, het meisje echter wél. Er bleek een GSM-zender op het dak van de school te zijn gebouwd. ‘Die stoorde onze walkmans,’ vertelde het meisje. De ouders stuurden het kind naar een andere school. Binnen veertien dagen was ze beter.

    Het effect van elektromagnetische straling blijkt nog een onderschat onderwerp. ‘Er is een flink aantal boeken over elektromagnetische vervuiling geschreven, maar het is nog niet tot de universiteit doorgedrongen,’ zegt Moolenburgh en hij wijst in het bijzonder op het gevaar van de magnetron die in vele huishoudens dagelijks wordt gebruikt : ‘De magnetron doodt alle enzymen en verandert de goede vetten in slechte vetten. Ik heb zelf vastgesteld dat de magnetron enorm veel energie aan mensen ontneemt. Bovendien produceert het ding veel deeltjes, die je ook bij radioactieve vervuiling ziet. Zoals een goede vriend en collega in de Verenigde Staten zegt : "Er is maar een plaats voor de magnetron : de schroothoop !"’

    Nadat Moolenburgh met zijn patiënten langs de gebieden van aarde, water, lucht en vuur is geweest en zoveel mogelijk heeft schoongemaakt, kijkt hij naar de rest en werkt dan zo nodig via orthodoxe methoden. Keer op keer ziet hij echter, dat mensen hun leefpatronen maar heel moeilijk veranderen. ‘Ik denk dat het een vorm van luiheid is. Als je naar de dokter gaat, verwacht je een pil. Klaar. Als ik tegen iemand zeg : "U hebt al drie jaar hoofdpijn, u eet te veel drop en u drinkt niet. U moet elke dag acht glazen water drinken en geen dropjes meer eten", dan vraag ik inzet van die patiënt. De meeste mensen zijn daartoe niet bereid. Net als instant voedsel, willen ze instant genezing. Als er dan een andere klacht bovenop de hoofdpijn komt, wordt het verband ook niet meer gezien. Het ligt dus niet alleen aan de artsen. Artsen reageren ook op hun patiënten. Als iemand instant genezing wil, denkt de arts ook : "OK, dan krijg je dat". Artsen hebben het bovendien erg druk. Nog iets : door onze opleiding worden wij opgevoed om buitengewoon gehoorzaam te zijn. Op het moment dat je uit de pas loopt, krijg je een hoop gelazer.’

    En daar kan Moolenburgh over meepraten. Hij liep regelmatig uit de pas en had regelmatig gelazer. De strijdbare arts heeft zich zijn leven lang verzet tegen wat hij ‘intellectuele onderdrukking’ noemt. Niet voor niets werd zijn motto : ‘Geloof nooit iets totdat het officieel wordt ontkend’. Zijn bekendste strijd begon in 1968 toen de regering besloot fluor aan het drinkwater toe te voegen. Moolenburgh klom in de pen en schreef een stukje in de krant, waarin hij zich verzette tegen het verspreiden van een geneesmiddel via het drinkwater. Hij waarschuwde bovendien voor de toename van kanker. Die woorden bleken profetisch. Naderhand hebben de Amerikaanse chemici Dean Burk en John Yiamouyiannis in de Verenigde Staten onderzoek gedaan onder twee maal tien miljoen mensen van verschillende steden. Het bleek dat gefluorideerd water de kankersterfte binnen vijf jaar met tien procent doet toenemen. Moolenburgh werd na zijn stukje in de krant op het matje geroepen en moest zich melden bij de inspecteur van de volksgezondheid. Daar speelde zich de volgende dialoog af :
    De inspecteur : ‘U maakt de bevolking onrustig’.
    Moolenburgh : ‘Maar dat is mijn bedoeling !’
    ‘Ja maar dat mag u niet.’
    ‘Waarom niet ?’
    ‘Ik moet u dat verbieden.’
    ‘Van wie moet u dat ?’
    Het bleek dat de inspecteur een telefoontje van het ministerie had gekregen. Moolenburgh moest worden berispt, omdat hij het vertrouwen in de medische stand zou ondermijnen. Moolenburgh was de man echter te slim af : ‘Ik heb niet als arts geschreven, maar als burger.’ Overigens hebben we het voor een groot deel aan Moolenburgh en zijn boek over het gevaar van fluor te danken, dat het toevoegen van fluor aan drinkwater in 1976 officieel werd verboden.

    Moolenburgh schreef een boek over ‘uit de pas lopende artsen’ : “De wetenschap kent geen tranen” - cfr. : http://www.bibliotheekmiddenbrabant.nl/scripts/mgwms32.dll?P0=1&P1=84&P2=28&P3=R_BBH&P5=999&P9=0&P10=0&P12=5981535101&
    P16=N&P17=1&P6=87_218041
    -. ‘Ik heb een groot aantal processen gezien tegen collegae die werden aangevallen door de officiële geneeskunde, omdat zij kanker niet volgens de richtlijnen hadden behandeld. Het meest absurde voorbeeld was een arts die een kind had genezen, maar werd vervolgd omdat hij het niet met chemotherapie had gedaan. Het probleem ligt echter niet alleen bij de overheid. Er is sprake van een onheilige drie-eenheid: staat, wetenschap, commercie. Het werkt zo : de commercie heeft een nieuw middel gemaakt en laat dat – tegen betaling van een behoorlijk bedrag – onderzoeken door een wetenschapper die liefst verbonden is aan een universiteit.

    Tegelijkertijd wordt een verzoek ingediend bij de staatscommissie voor de verpakte geneesmiddelen. Als de universiteit het groene licht geeft, dan laten de leden van de staatscommissie het toe op de markt. Deze procedures kosten veel geld en zijn meestal alleen haalbaar voor de farmaceutische multinationals. Een recentelijk gevormd kartel van de zeven grootste farmaceutische giganten onderstreept de werking van deze drie-eenheid. Tezamen zagen deze farmaceuten kans de Europese wetgeving zodanig aangepast te krijgen, dat een groot deel van de orthomoleculaire middelen en vitaminepreparaten wordt verboden. Dat is een ramp ! Ik heb vandaag nog een kwade brief aan de minister geschreven. Er zijn zoveel middelen die het erg goed deden. Het argument is steeds : "Je kunt niet bewijzen dat het helpt". Dat is logisch, want om dat te bewijzen, moet je voor elk middel minimaal een paar duizend euro betalen om het onderzoek te financieren. Kleine bedrijven hebben het geld niet daarvoor. De grote farmaceutische ondernemingen kregen wel steeds meer last van die kleine bedrijven.

    Steeds meer mensen kopen namelijk liever natuurlijke vitaminen-, enzym- en mineraalpreparaten, dan al die chemische middelen. Het lijkt waarschijnlijk, dat de giganten de concurrentie van de vele natuurlijke en veilige middelen die het publiek niet in de apotheek van hen koopt, weg willen hebben. Vroeger werden de individuele, uit de pas lopende artsen aangepakt. Nu gebeurt het slimmer : ze pakken ons de middelen af !’

    De gevolgen van de ‘onheilige’ drie-eenheid van staat, wetenschap en commercie, ziet Moolenburgh ook in de bestrijding van aids : ‘Het is bekend dat het hiv-verhaal bepaald niet sluitend is. In Afrika werden een aantal ziekten vroeger gewoon bij de naam genoemd : tuberculose, malaria etcetera. Tegenwoordig noemen ze dat "indicatorziekten voor aids". Met andere woorden : als iemand zo’n ziekte heeft, dan wordt hij op het aidslijstje bijgeschreven. Logisch dat de aids in Afrika zo’n explosieve groei doormaakt. En die ongelukkige president van Zuid-Afrika maar zeggen : "Waar zijn dan al die miljoenen doden ? Ik zie ze niet !" Hij heeft nog gelijk ook. Als je je indicatie verandert wanneer het je zo uitkomt, is het hek van de dam. Maar dat gebeurt veel meer dan we weten en dat is heel erg naar, want het is corruptie van de wetenschap.’

    De gangbare aidsbestrijding verloopt ook volgens de Pasteuriaanse traditie : liever een vijand buiten jezelf bestrijden dan verantwoordelijkheid nemen voor je eigen immuunsysteem. En dat is een systeem dat met de dag onder grotere druk komt te staan. Het chronisch vermoeidheidssyndroom (ME) – volgens Moolenburgh een iets minder kwaadaardig nichtje van aids – is daar een duidelijk voorbeeld van. ‘Het is een verschrikkelijke immuniteitsziekte. Ik zie kinderen vanaf twaalf jaar, die in hun stoel hangen en niets meer kunnen. Het immuunsysteem doet het gewoon niet meer. Ze hebben bijna allemaal de ziekte van Pfeiffer doorgemaakt, bijna allemaal ook andere virusziekten – herpes en dergelijke – en hebben gewrichtsklachten. Vrijwel alles wat je bij die kinderen bekijkt, is negatief. Ik stuur hun bloed op naar een laboratorium in Nieuw-Zeeland. Wat je steeds ziet, is dat de rode bloedlichaampjes star zijn en niet meer door de capillairen kunnen. De patiënten gedragen zich alsof ze een enorm zware bloedarmoede hebben. Het heeft ook alles met het milieu te maken. We hebben zeventigduizend nieuwe chemische stoffen in ons milieu losgelaten waarvan we nog lang niet allemaal weten welke invloed ze op ons hebben.’

    Wat we wél weten, is dat een groot aantal ziekten de laatste tachtig jaar enorm zijn toegenomen. Moolenburgh beent energiek naar zijn uitgebreide boekenkast en vindt een aantekenblok met de laatste cijfers : ‘De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) heeft berekend, dat hart- en vaatziekten thans veertienmaal meer voorkomen dan in 1920, reumatische ziekten zeventienmaal, kanker twintigmaal, vetzucht vijfendertigmaal en allergieën zeventigmaal. Dan roepen mensen : "Ja maar we worden ouder. Vroeger werd de mens gemiddeld niet ouder dan vijfenveertig, nu gemiddeld tachtig. Logisch dat we meer kanker krijgen". Maar dat is een verkeerde statistiek. Waardoor is de bevolking ouder geworden ? Doordat de kindersterfte is verdwenen. Vroeger gingen al die kinderen dood aan longontsteking, dus dat drukte de statistiek enorm. Als je tegenwoordig twintig bent, heb je dezelfde kans om tachtig te worden als de mens van honderd jaar geleden. Alleen vroeger werden veel minder mensen twintig.’

    Toen Moolenburgh in 1952 met zijn huisartsenpraktijk begon, was een vrouw met borstkanker eigenlijk altijd ouder dan vijftig. Bovendien waren het er niet zoveel. Thans krijgt een op de acht vrouwen in Nederland borstkanker. ‘Ik zie ze vanaf achter in de twintig jaar. En daarom geloof ik, dat wij onze medische instelling een beetje moeten veranderen. Kanker bestrijden, doe je het best preventief. In schone lichamen krijgen tumoren niet zoveel kans. Die tumoren groeien niet voor niets.’

    Ik zou nog uren naar hem willen luisteren. Het is duidelijk dat deze man niet alleen kan putten uit een rijk leven, maar zich bovendien bezighoudt met zaken die ons allemaal aangaan. Zaken van leven en dood. Hij kan ook goed vertellen, gebruikt daarvoor zijn handen, wenkbrauwen en hele lijf. Hans Moolenburgh is een man met een missie : ‘Op mijn zesde wist ik dat ik arts wilde worden. De zin van mijn leven is dat ik mensen mag helpen genezen. Ik doe dat door de omstandigheden zo te maken, dat hun eigen genezing op gang komt. En dat vind ik schitterend !’

    Op zijn zevenenzeventigste is dat vuur nog lang niet gedoofd. En in al die jaren leerde Hans Moolenburgh ook over de soms ongrijpbare, maar altijd aanwezige verbanden tussen geestelijke beleving en fysieke gesteldheid. Het is kenmerkend voor de brede visie van deze arts, dat hij dat kwetsbare thema niet uit de weg gaat.
    Moolenburgh : ‘Jaren geleden kwam er een vrouw bij me met borstkanker, uitgezaaid in de longen. Ik behandelde haar. Ze bleef negen jaar goed. Toen kreeg ze een opvlammer, omdat ze door omstandigheden erg moe was geworden. Ik heb haar toen weer wat strenger behandeld en vervolgens ging het weer zes jaar goed. Toen kreeg ze een gigantisch ongeluk. Haar hele been lag in stukken. Ik dacht : "Nu gaat het mis, dit is een te grote aanslag op het immuunsysteem." Ze werd vijf keer geopereerd, maar er gebeurde niks, de kanker kwam niet terug. Anderhalf jaar later brak de kanker plotseling weer uit. Ik zei : "Mevrouw ik snap niets van u, wat is er gebeurd ?" Ze zei : "Het is niet aardig om te zeggen, maar mijn man is met pensioen". Die vrouw werd stapelgek, ze had geen ruimte meer. Op dat moment werd de kanker, die latent was, weer actief. Ik heb haar aanbevolen een kamer voor zichzelf vrij te maken en iedere dag twee uur alleen op die kamer te zijn. Ze heeft nog jaren geleefd. Als je mensen emotioneel niet goed begeleidt en je er niet achter komt wat er aan de hand is, dan helpen je leuke alternatieve kankermiddelen ook niet.’

    Moolenburgh hamert er overigens op dat zulke emotionele factoren niet bij alle kankerpatiënten rol spelen. Hij bespeurt in het algemeen wel een toenemend gebrek aan zingeving dat een negatief effect op de gezondheid van steeds meer mensen heeft. Een doel om voor te leven, stimuleert genezing van een patiënt op frappante wijze, ontdekte Moolenburg herhaaldelijk. Zo kwam er eens een vrouw hinkend zijn praktijk binnen. De foto liet een vuistgroot kankergezwel in het bot van haar bekken zien, uitzaaiing van een borstkanker die ze enige jaren tevoren had doorstaan. De toen nog jonge arts raadde haar ogenblikkelijke bestraling aan. Ze weigerde. Ze was lerares Frans, het was april en ze moest haar klas klaar maken voor het eindexamen. Ze had, kortom, geen tijd en zou wel een aspirientje nemen als de pijn te erg werd. Moolenburgh wist zich geen raad. Moest hij haar bellen en dwingen zich te laten behandelen ?

    Een half jaar later belde ze zelf. Ze had een zware verkoudheid, die maar niet overging. Ze repte echter met geen woord over de heup. Moolenburgh : ‘Maar hoe is het met uw heup ?’ De vrouw : ‘Oh, dat is over’. Moolenburgh stond erop een foto te laten maken. En inderdaad : er was niets meer te zien. De reactie van de vrouw : ‘Ik zei toch dat ik er geen tijd voor had !’

    Moolenburgh : ‘Het is een van de grote narigheden van deze tijd, dat een heleboel mensen er maar een beetje op los leven en niet meer het gevoel hebben dat het leven zin heeft of dat er een bedoeling achter zit. Ik heb het er nog niet eens over of er een God is of niet, maar gewoon een gevoel van : het is fijn dat ik er ben, ik ben goed bezig, ik begrijp dat ik er ben, ik heb een taak in het leven. Ik zie veel jongelui die wanhopig zijn en zeggen : "Is dit nu alles ?" Als je geen zinvol leven hebt, dan staat je wil om te leven op een laag niveau en die is uitermate belangrijk voor het afweren van ziekten. Het zinverlies in deze tijd is een volkskwaal.’


    Cfr. : http://www.kruidenvrouwtje.nl/gelezen/ziekten-wegdrukken.htm

    09-11-2005 om 00:00 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (9 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    08-11-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Fibro verdwijnt - Verzwijgen maakt beter - Fibromyalgie verdwijnt als niemand erover rept
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Fibro verdwijnt
    Verzwijgen maakt beter
    Fibromyalgie verdwijnt als niemand erover rept

    Bart Meijer van Putten
    NRC Handelsblad, “Wetenschap & Onderwijs”, 7 juni 2003


    Patiënten met pijn in gewrichten en spieren die de diagnose fibromyalgie krijgen worden daar meestal zieker van. De diagnose moet verdwijnen, vindt reumatoloog prof. dr. Hans Rasker.

    Is fibromyalgie een echte kwaal of een ingebeelde ziekte ?
    Patiënten hebben hardnekkige pijnen in hun spieren en gewrichten. Maar artsen vinden geen duidelijke oorzaak. De aan het Medische Spectrum Twente verbonden reumatoloog prof.dr. Hans Rasker en filosoof-arts Ingvar Hazemeijer vinden fibromyalgie een verschijningsvorm van een ziekte, gecreëerd door elkaar napratende artsen, patiënten en media.
    Van zulke ziekten bestaan in de geschiedenis meer voorbeelden : “de telegraafpols”, “neurasthenie” of “zenuwzwakte” en “de hysterische arc de cercle” die aan het begin van de vorige eeuw onder jonge vrouwen heerste.

    Fibromyalgiepatiënten hebben reële klachten, zegt Rasker : “Daarvan moet de oorzaak gezocht.”
    Aan de diagnose fibromyalgie hebben de patiënten echter niets : “Ze worden er alleen maar zieker van. De enige manier om fibromyalgie uit te roeien is gewoon te zeggen dat deze niet bestaat. Dan verdwijnt het vanzelf.”

    In het wetenschappelijk Rheumatology (2003; vol.42: blz. 507-515) hebben ze het ontstaan van fibromyalgie geanalyseerd en een voorstel gedaan voor preventie en behandeling :


    Fibromyalgia and the therapeutic domain. A philosophical study on the origins of fibromyalgia in a specific social setting

    I. Hazemeijer; J. J. Rasker, Department of Rheumatology, Hospital Medisch Spectrum Twente and Department of Communication Studies, Faculty of Philosophy and Social Sciences, University of Twente, Enschede, The Netherlands
    Rheumatology, Volume 42, Number 4, April 2003, pp. 507-515(9)
    Oxford University Press
    © 2005 Ingenta

    Abstract

    Objectives - Fibromyalgia has always attracted controversy. Wolfe states that fibromyalgia will always exist regardless of the name given to the syndrome. Hadler describes fibromyalgia as a form of illness behaviour escalated by labelling. However, we believe that fibromyalgia, as other functional somatic syndromes, is not waiting below the surface until it becomes manifest by labelling.
    Methods - We developed our hypothesis on the relationship between a specific social setting (called the therapeutic domain) and fibromyalgia using empirical philosophical arguments based on Foucault and Hacking. A therapeutic domain is a real and heterogeneous medical domain in which people, their thoughts and practices, and medical technology in any form coexist and communicate. In this domain blood is aspirated, radiographs are taken and classification criteria are made and applied. It is a domain where patient and therapist have initiated a relationship, which is influenced by the media and political pressure. This results in a looping effect where classification criteria and images give structure to perceptions and form the description for human behaviour; the person thus diagnosed (!) constantly has to grow into the conformity of these classification criteria, which also have to be constantly revised. The fibromyalgia concept becomes manifest in an individual as non-specific aches and pains along with other features.
    Results - In other times and settings this resulted in analogue syndromes like railway spine, telegraph wrists, neurocirculatory asthenia or perhaps repetitive strain injury. In the application of American College of Rheumatology fibromyalgia classification criteria, labels and medical technology it is possible that invisible experiences manifest themselves in a therapeutic domain. It is not only a phenotype induced by the physician, but in this domain a certain power creates reality making the ‘disease’ become manifest.
    Conclusion - The only certainty in fibromyalgia is that it is still being diagnosed. For prevention and treatment of fibromyalgia, doctors as well as politicians and media have to start by fundamentally changing the therapeutic domain. In such a renewed setting, fibromyalgia cannot become manifest in an individual and thus fibromyalgia syndrome can no longer exist. A firm public message that symptoms can be psychological in origin to prevent their spread, as Wessely recently stated in the comparable case of mass psychogenic illness, is only a part of the answer.

    Cfr. : http://www.ingentaconnect.com/search/expand?pub=infobike://oup/brheum/2003/00000042/00000004/art00507&targetId=1080759147640


    Fibromyalgie is een ziekte die niet met beeldvormende apparaten of laboratoriumdiagnostiek aantoonbaar is. Het ziektebeeld leidde een vaag bestaan dat in 1990 vorm kreeg toen het American College of Rheumatology duidelijke criteria opstelde. Het belangrijkste kenmerk was dat er drukpijn moest bestaan op minstens 11 van 18 nauwkeurig omschreven plekken, de tender points. De Amerikaanse reumatologen gaven de pijnpunten aan op het schilderij “De Drie Gratiën” van de schilder Baron Jean-Baptiste Regnault uit 1793. Nog steeds wordt deze afbeelding van drie omstrengelende naakte vrouwen, mét in het rood de tenderpoints, veelvuldig gebruikt op internetsites en in informatiefolders over fibromyalgie. Maar in wezen, zegt Rasker, berust de diagnose eigenlijk alleen op het uitsluiten van onmogelijke andere oorzaken.

    Fibromyalgie komt negen keer vaker voor bij vrouwen dan bij mannen. De meeste patiënten zijn vrouwen van 30 à 40 jaar, met gezin en werk. Ze komen bij de huisarts vanwege al maanden bestaande pijnklachten. De pijn is vaag en wijdverbreid in spieren en gewrichten. Vaak hebben ze ook last van vermoeidheid, slaapstoornissen, obstipatie of andere darmklachten.

    De huisarts vindt geen duidelijke oorzaak. Het bloedonderzoek levert normale meetwaarden. Pijnstillers hebben weinig effect. Uiteindelijk komt zo’n patiënt terecht bij de reumatoloog. Die kan ook weinig vinden. Röntgenfoto’s blijken normaal. Er zijn alleen een aantal gevoelige plekken. Omdat er niets anders te vinden is, concludeert de reumatoloog dat er sprake is van fibromyalgie. En dan, zegt prof. Rasker, komt de patiënt in een vicieuze cirkel : “Na de diagnose zijn er bij het volgende consult meteen drie pijnpunten meer. Dat is althans mijn klinische ervaring. Iemand praat over fibromyalgie met familie en vrienden. Hij kijkt op het internet en dan gaat er een wereld van herkenning open. Het resultaat is dat patiënten na de diagnose alleen maar zieker worden. En dat is niet nodig als je de klachten op de juiste manier aanpakt.”

    Fibromyalgie is niet zeldzaam : 10 tot 20% van de nieuwe patiënten op het spreekuur bij de reumatoloog lijdt eraan. De klachten zijn vaak ernstig, zoals blijkt uit een van de verhalen op de website van de Vereniging voor fibromyalgiepatiënten Eendrachtig Sterk – cfr. : http://www.fibromyalgiepatientenvereniging.nl/nieuw/ - : “Het begon met vage pijnen, die in mijn lichaam aan de wandel leken te gaan. steeds doken ze op een andere plaats op. Ik was docent en begon krijtjes uit mijn handen te laten vallen. Toen kon ik niet meer dwarsfluit spelen, omdat ik mijn arm niet meer omhoog kon krijgen. Zo werden de klachten in de loop van de tijd erger, maar omdat ik er steeds beter mee om heb leren gaan, gaat het uiteindelijk niet slechter met me.”
    Op de website blijkt ook hoeveel opluchting die diagnose fibromyalgie geeft bij mensen die al jaren doorsukkelen met de pijnklachten; eindelijk heeft het een naam en kan men het beter uitleggen aan de mensen in de omgeving.

    Ingvar Hasemeijer heeft samen met Rasker een theorie ontwikkeld over hoe het ziektebeeld fibromyalgie kan zijn ontstaan : "Toen ik co-assistent was bij Rasker, sprak ik met hem over de meervoudige-persoonlijkheidsstoornis. Ik ben als filosoof afgestudeerd op een onderzoek naar dat ziektebeeld. Rasker was geïnteresseerd vanwege de parallellen met het ontstaan van fibromyalgie. Tussen 1900 en 1920 gaven psychiaters in Parijs demonstratiecolleges met jonge vrouwen die leden aan een klassieke hysterie met een arc de cercle. Daarbij bogen ze hun rug helemaal achterover, een fenomeen dat je nu nooit meer ziet.”

    Rasker : “Ik herkende bij fibromyalgie hetzelfde patroon. Hazemeijer vertelde over hoe de meervoudige-persoonlijkheidsstoornis opeens opdook rond 1970. Eerst werden in medische tijdschriften een paar patiënten beschreven, van wie enkele in hun jeugd seksueel misbruikt waren. Daarop een tweede artikel met een grotere serie patiënten, weer een aantal misbruikt en in de derde publicatie was misbruik in de jeugd al een voorwaarde geworden voor het stellen van diagnose. Seksueel misbruik werd uiteindelijk zelfs beschouwd als de oorzaak van een meervoudige persoonlijkheid. De parallel was zo groot dat ik voorspelde dat seksueel misbruik ook zou opduiken bij fibromyalgie en dat gebeurde ook prompt. En ook daarbij is het later opgenomen in de beeldvorming van deze ziekte. Wij dokters maken de ziekte en tijdschriften en kranten dragen er zeker aan bij. Tegenwoordig heb je ook het internet dat een bijna kwaadaardige rol speelt !”

    Hazemeijer : “De patiënten komen met reële pijnklachten bij de reumatoloog, net zoals de vrouwen met de arc de cercle rond 1900 wel degelijk psychiatrische klachten hadden. Maar de manier waarop die zichtbaar worden, is het resultaat van een wisselwerking tussen arts, patiënt en de omgeving. Ik denk dat de arc de cercle - en dat geldt ook voor fibromyalgie - op een gegeven moment is ontstaan, omdat het beeld tot een gedragspatroon is gaan behoren. Dat is dan een voor ars en patiënt gerechtvaardige manier van omgaan met psychische problemen. zoals de arc de cercle in de psychiatrie van rond 1900 een geaccepteerd gedrag was voor overspannen vrouwen, zo is het nu met de pijn bij fibromyalgie waarbij je bepaalde drukpunten moet hebben en een serie klachten.
    Een diagnose ontstaat doordat een individuele arts een bepaald klachtenpatroon meent waar te nemen. Hij publiceert dat en vervolgens gaan ook andere artsen de diagnose stellen. Uiteindelijk worden binnen een beroepsgroep criteria opgesteld voor een bepaalde ziekte en die structureren vervolgens de manier van waarnemen binnen een hele medische beroepsgroep. Zo zijn de drukpunten ontstaan. Die zijn niet objectief aantoonbaar. Er zijn afspraken over hoe hard je moet drukken om ze vast te stellen maar het blijft heel subjectief.
    Er is geen meting voor zoals de bloeddruk, het hemoglobinegehalte of bloedbezinking. En de arts ziet wat hij weet, verwacht en waarmee hij is opgeleid.”

    Het is volgens Hazemeijer niet zo dat de drukpunten er al waren en dat niemand ze eerder had opgemerkt : “Het ziektebeeld zat niet ondergronds totdat iemand de gordijnen wegtrok. Iemand heeft pijn en de arts geeft hem de legitimatie om zich op een bepaalde manier te gaan gedragen. Als iemand eenmaal als fibromyalgiepatiënt is gediagnosticeerd is hij niet meer dezelfde als daarvoor.”

    Voordat de diagnose fibromyalgie tot stand komt ondergaan patiënten vaak een hele serie lichamelijke onderzoeken. De patiënt denkt dan al snel : er moet iets met mijn lijf aan de hand zijn. De suggestie dat ook beeldvorming en – zoals anderen dan Rasker en Hazemeijer stellen – psychologie een rol spelen leidt dan snel tot irritatie tussen patiënt en dokter. En daarmee wordt het als gespreksonderwerp taboe.

    Rasker : “Doordat een ziektebeeld het resultaat is van een wisselwerking tussen patiënt, arts en de hele therapeutische setting, zal de uiteindelijke diagnose daar mede door bepaald worden. Als een patiënt met hardnekkige pijnen, darmklachten en vermoeidheid niet bij de reumatoloog maar bij een gastro-enteroloog terechtkomt, zal de diagnose prikkelbaredarmsyndroom gesteld worden. De neuroloog zal het een chronische-vermoeidheidssyndroom noemen.”

    Hazemeijer en Rasker verwachten dat de diagnose fibromyalgie op de duur weer zal verdwijnen, net zoals de railway spine, de telegraafpols en de neurasthenie of zenuwzwakte geen geaccepteerde diagnose meer zijn.

    Rasker : “Maar ik maak me geen illusies. Als de ziekte fibromyalgie verdwenen is, komt er wel weer iets anders. De media spelen daarbij een heel duidelijke rol. Je ziet dat de opkomst en het weer verdwijnen van de epidemie van repetitive strain inhury (RSI) in Australië tien jaar geleden. Eerst waren er een paar RSI-patiënten, door publiciteit werden dat er een heleboel en uiteindelijk kwamen zelfs hele bedrijven door de diagnose stil te liggen. Totdat het Hooggerechtshof daar bepaalde dat de ziekte geen grond was voor een uitkering. Toen was de diagnose snel weer verdwenen. Een paar jaar later dook de diagnose op in Groot-Brittannië en uiteindelijk ook in Nederland. Maar RSI is gewoon een nek-en schouderklacht bij iemand die te lang dezelfde handeling heeft verricht. Die klacht kan wel dertig oorzaken hebben. Als je dan als dokter de diagnose stelt dat zo iemand RSI heeft, ben je verkeerd bezig. Je moet onderzoeken wat precies de oorzaak is, bijvoorbeeld een carpaal tunnensyndroom of iets dergelijks. Datzelfde geldt voor fibromyalgie. Als iemand overal pijn heeft, spreekt men van fibromyalgie, maar dat is natuurlijk onzin. Je vergeet de vraag te stellen wat er achter de pijn ligt. Je moet de oorzaak aanpakken.”

    Rasker benadrukt wel dat je de pijnklachten bij fibromyalgie-patiënten serieus moet benaderen : “De patiënten hebben vaak heel veel last. Het zijn reële klachten. Maar sommigen artsen reageren heel grof. Ze zeggen : ‘Ik kan niets vinden. Misschien is het wel psychisch.’
    Dat komt op de patiënten over als ‘U stelt zich aan !’
    Dat kan natuurlijk niet.
    Uit onderzoek blijkt dat deze mensen hun levenskwaliteit als slechter ervaren dan mensen met reuma, diabetes of ernstige astma. Ik krijg geregeld fibromyalgiepatiënten in het kader van een second opinion. Het blijkt dan dat die niet zelden onderliggende lijden hebben, bijvoorbeeld ernstige nek- of rugafwijkingen, reuma, schildklierstoornissen, spierziekte, jicht of zelfs kanker. Dokters bij wie de patiënt eerder geweest was, waren geneigd de diagnose fibromyalgie van elkaar over te nemen. Iemand voldoet aan de criteria, dus dan houdt het op. Die dokters vergaten na te denken.”

    Hij vindt dat huisartsen patiënten met langer bestaande generaliseerde pijn moeten verwijzen naar een reumatoloog. Die kan dan nagaan of er een onderliggende oorzaak is en of die behandeld kan worden.

    Rasker : “En als er geen oorzaak is, dan moet de patiënt worden gerustgesteld. De beste aanpak is : Geloof de verhalen over fibromyalgie niet ! Kijk wat u kunt en doe dat ook. Iedere dag heel langzaam iets meer.”

    Rasker verwacht dat de Vereniging voor Fibromyalgiepatiënten (FES) boos zal worden als ze zijn opvattingen lezen, maar dat mág, vindt hij : “Mijn boodschap is dat deze ziekte er niet is als ze niet gemaakt wordt. De enige manier om fibromyalgie echt uit te roeien is gewoon te zeggen dat deze niet bestaat. Dan komen er geen nieuwe patiënten meer en verdwijnt de aandoening vanzelf.”




    Commentaar Huub Fest (1)

    In eerste instantie was ik kwaad en verdrietig toen ik het artikel van Prof. J.J. Rasker had gelezen in het NRC. En al snel volgde van mijn kant een boze brief naar deze arts.  Vooral de uitspraak : “als we zwijgen over fibromyalgie dan gaat deze vanzelf weer weg”, raakte me diep. Ik vond het vooral een kwetsende uitspraak. Ik heb dan ook niet onder stoelen of banken gestoken hoe ik over deze uitspraak dacht. Niet alleen ik, maar ook vele anderen denken/dachten daar zo over. Een harde, botte uitspraak vond ik dat.

    Na enige tijd kreeg ik een zeer lange mail van prof. Rasker. Hij vroeg me of ik het NRC artikel nog eens ‘rustig’ wilde lezen. Hij schrijft me dan ook : “Tot driemaal toe benadruk ik in het interview dat mensen met fibromyalgie syndroom bestaan en dat ze er vaak beroerd aan toe zijn. Ik neem ze altijd serieus evenals hun klachten. Het artikel is niet bedoeld om mensen te kwetsen of ellende te bezorgen.”

    Daarna zegt hij nog eens : “Het is geweldig dat u dit (mijn ziekte)zo positief hebt opgepakt dat u anderen er mee bent gaan helpen.”

    Rasker : “De dokters zijn er de schuld aan dat de mensheid is gaan geloven dat alle pijn een organische oorzaak moet hebben en daarom ook te behandelen zou zijn. Dat is niet zo en zielenpijn is wel degelijk ook een pijn. Verdriet en boosheid zijn ook een pijn en zo kan ik doorgaan.”

    Prof. Rasker heeft mij nog een Engelstalig artikel toegezonden.


    Mijn brief, het antwoord van prof. Rasker én het artikel uit NRC handelsblad heb ik uitgeprint en aan een deskundige laten lezen. Na bestudering hiervan kwam de deskundige tot deze mening. Bij mij zat nog een fibromyalgiepatiënt. Ze zei : “Met het artikel van Prof. Rasker ben ik het geheel eens.”
    Zij heeft ons uitgelegd wat Rasker met dit artikel heeft bedoeld. Belangrijk is dat artsen dóórvragen en niet klaarstaan met een pilletje, zalfje of zoiets en dat het daarmee klaar zou zijn.
    Als men dieper zou doorvragen zou men meer over deze mens te weten kunnen komen en dat is de zielenpijn, waar Prof. Rasker op doelt. Het is soms moeilijk op papier uit te leggen zodat mensen het artikel begrijpen.
    En als je wat dieper in jezelf graaft kom je er wel achter. Het kunnen verstopte emoties zijn die je niet hebt kunnen uiten, bepaalde dingen niet hebt kunnen accepteren.

    Toen deze vrouw mij uitlegde waar je het precies moet zoeken, gingen mijn ogen open en kon ik ook het artikel uit het NRC en zijn mail begrijpen. Het is zo dat een patiënt (meestal) nou eenmaal een artikel anders leest. Een patiënt leest : “als we zwijgen over FM, dan bestaat deze niet meer !” Dan gaat de patiënt op zijn/haar achterste benen staan en kan het gehele verhaal niet meer in andere proporties lezen.


    Nadat ik dit Prof. Rasker had geschreven, kreeg ik wederom een brief van hem terug.

    Hij schrijft het volgende : “Geachte Heer Fest, veel dank voor uw e-mail en de wijze waarop u een en ander heeft aangepakt door met deskundigen te gaan praten. Het is altijd een vraag in welke media je aandacht moet vragen voor een probleem of visie. Mijn ervaring is dat FM, ME en RSI niet anders doen dan in de kranten, tijdschriften en TV hun visie verkondigen, zelden krijgen ze tegengas. Nadat ik dit en andere artikelen over FM heb geschreven kwamen die niet in de media terecht, en werden ze niet opgepakt.”

    Verderop in de mail : “De hoofdredactrice zal in het volgend nummer van het FES magazine er ook een stuk aan wijden. Dit betekent dus dat deskundigen zoals U en Atie van Galen het kunnen vertalen naar de gewone lezer. Dan heeft het interview dus wel degelijk zin gehad. Atie stelde dat de gemiddelde FM patiënt zelden de NRC las, des te meer een taak voor U om inzicht dat U kreeg aan de achterban door te geven en dat hoef niet te betekenen dat u het in alles eens bent met ons, maar het is alleen al belangrijk om de discussie aan te gaan, een introspectie van mensen in hun ziekte mogelijk te maken en te bevorderen.”


    Mijn conclusie
    Belangrijk is dat er nu een discussie op gang kan worden gebracht zodat er nu ook goede uitleg gegeven kan worden wat er nu precies met dit artikel is bedoeld. Op deze manier kan de mens het beter begrijpen.

    Prof. Rasker ben ik uiteraard dankbaar dat hij mij heeft geschreven. Op deze manier is er nu ook een discussie op gang gekomen en dat kan alleen maar positieve gevolgen hebben.

    Prof. Rasker gaat verder op onderzoek uit om te kijken welke FM site betrouwbaar zijn.

    Wanneer ik nadere informatie wil of vragen heb of het ergens met hem (on) eens ben, kan en mag ik altijd contact met hem opnemen.


    (1) - cfr. : http://www.fibromyalgiepatientenvereniging.nl/nieuw/columnist.php?id=1

    Cfr. :
    http://members.lycos.nl/fibrohuub/fibroverdwijnt.htm

    08-11-2005 om 14:25 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (7 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gewrichtsontsteking
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Gewrichtsontsteking

    Kinderorthopedie.nl : http://www.kinderorthopedie.nl/


    Hoe herkent men een ontsteking van een gewricht ?
    Bij een ontsteking van een gewricht wordt er meestal extra gewrichtsvocht in het gewricht aangemaakt. Het gewricht is dan gezwollen en vaak warm en pijnlijk. Bij gewrichten die vlak onder de huid liggen, zoals knieen, polsen, vingergewrichten etc. is dit makkelijker te zien dan bij gewrichten die dieper in het lichaam liggen zoals de heupen. Kinderen met een ontsteking van de heup geven meestal pijn in de lies aan en willen niet graag staan op het been. Bij kleine kinderen is het belangrijkste teken het niet belasten of gebruiken van het been of de arm.

    Wat is nu eigenlijk precies een gewrichtsontsteking ?
    Een gewrichtsontsteking of “arthritis” is feitelijk een ontsteking van het gewrichtsslijmvlies, de binnenbekleding van het gewrichtskapsel. Het gewrichtsslijmvlies maakt de gewrichtssmeer (synoviale vloeistof) aan. Dit is de “olie” waarmee het gewricht soepel gehouden wordt. Is nu dit slijmvlies ontstoken dan wordt er extra vloeistof geproduceerd. Doordat er relatief te veel vloeistof in de gewrichtsruimte is zal de bewegelijkheid van het gewricht afnemen.

    Welke soorten van ontsteking van gewrichtsslijmvlies zijn er ?
    Onstekingen van het gewrichtsslijmvlies kunnen vele oorzaken hebben. De belangrijkste hoofdgroepen zijn :

    1. ontsteking door bacterien

    2. ontsteking op basis van autoimmuunziekten zoals reuma, de ziekte van Bechterew, psoriasis, chronische darmziekten etc.

    3. irritatie van gewrichtsslijmvlies door overbelasting of trauma

    Wat te doen wanneer een kind zomaar een dik gewricht heeft of zijn been of arm niet goed meer beweegt ?
    Hoeveel haast er geboden is bij het behandelen van een gewrichtsontsteking is afhankelijk van de oorzaak. In feite dient ieder kind, waarbij de diagnose “bacteriele onsteking van een gewricht” overwogen wordt, met spoed gezien te worden, omdat een bacteriele onsteking al binnen enkele dagen veel schade kan aanrichten. Meestal zijn de verschijnselen van een bacteriele onsteking wel duidelijk : een dik gewricht of het niet goed bewegen van een been of arm met koorts, pijn en ziek zijn. Echter bij hele jonge kinderen kan men zich wel eens lelijk vergissen daar deze soms geen koorts en relatief weinig klachten hebben. Dus elk zeer jong kind dat arm of been niet goed beweegt zonder verdere verschijnselen dient ook met enige spoed gezien te worden.

    Welk onderzoek zal gedaan worden bij verdenking op een ontsteking van een gewricht ?
    Als niet geheel duidelijk is of er extra vocht in het gewricht zit, is ECHO (geluidsonderzoek) het middel van eerste keuze. Vooral bij de gewrichten die niet goed te voelen zijn zoals de heupen kan dit onderzoek zeer zinvol zijn. Daarnaast kan een rontgenfoto gemaakt worden om te zien of de zwelling rond het gewricht wordt veroorzaakt door afwijkingen in het bot. Als men op de rontgenfoto geen afwijkingen ziet zegt dit nog niets : bij botontstekingen kan het wel 4 weken duren voordat er afwijkingen op de rontgenfoto zichtbaar worden. Is vastgesteld dat er een gewrichtsontsteking is zal verder bloedonderzoek gedaan worden om meer zekerheid te krijgen omtrent de oorzaak.
    Het verschil tussen een ontsteking door bacterien of b.v. reuma kan zo vaak gemaakt worden. Toch is 100% zekerheid niet altijd te halen. In een recente studie bleek echter de kans op het bestaan van een bacteriele ontsteking 93,1% wanneer drie van de vier belangrijkste factoren (koorts, verhoging van witte bloedlichaampjes, verhoging van de bezinking en niet belasten van het ledemaat) aanwezig waren, en 99,6% bij aanwezigheid van al deze vier factoren. Ook hier weer is voorzichtigheid geboden bij hele jonge kinderen: hierbij kan de temperatuur, de bezinking en het aantal witte bloedlichaampjes normaal zijn terwijl er wel degelijk een bacteriele onsteking van een gewricht is.

    Wat te doen als een bacteriele onsteking van een gewricht waarschijnlijk blijft maar nog niet is bewezen op de dag van het eerste onderzoek ?
    In de meeste gevallen wacht men niet de verdere uitslagen van onderzoek af maar behandelt men alsof het een bacteriele onsteking betreft. De kans blijft dan aanwezig dat de diagnose niet juist blijkt te zijn en dat na enkele dagen bijvoorbeeld toch reuma wordt gevonden. Echter het risico op schade bij niet behandelen bij een bacteriele ontsteking is groter dan het risico op problemen bij wel behandelen bij een onjuiste diagnose.

    Waar komen de bacterien vandaan bij een gewrichtsontsteking als er geen wonden zijn ?
    Bij kinderen kunnen de bacterien uit de neus of keel afkomstig zijn en door de bloedsomloop toevallig in een gewricht terecht gekomen zijn.

    Waaruit bestaat de behandeling van een onsteking van een gewricht door bacterieen ?
    In de meeste gevallen is de belangrijkste handeling het schoonspoelen van het gewricht. Na het spoelen wordt begonnen met antibiotica. In de geneeskunde is er een heel oud spreekwoord dat zegt dat elke holte waarin zich pus bevindt schoongespoeld dient te worden. Daar een gewricht een holte is, geldt dus per definitie dat bij een bacteriele onsteking (geeft pus) gespoeld dient te worden. Behandeling met antibiotica alleen geeft teveel risico dat de onsteking niet snel weg is omdat antibiotica alleen daar komen waar bloedvaten zijn. In een holte zoals een gewricht zijn geen bloedvaten zodat het risico relatief groot is dat de onsteking daar met antibiotica niet geheel verdwijnt met alle kans op blijvende schade.
    Bij het spoelen van het gewricht kunnen kleine hapjes uit het gewrichtsslijmvlies genomen worden om op kweek te zetten en om onder de microscoop te bekijken. Bij een onsteking met bacterien kunnen deze bacterien echter niet altijd gekweekt worden. Een negatieve uitslag zegt dus niets. Het voordeel is dat, als het wel lukt om de bacterie te kweken, men de antibiotica eventueel kan veranderen naar een soort die maximaal effectief is voor de gekweekte bacterie. Daar de verschillende diagnosen bij een gewrichtsontsteking zowel op het gebied van de orthopaedisch chirurg als op het gebied van de kinderarts liggen en de behandeling van een bacteriele gewrichtsontsteking zowel chirurgisch als met antibiotica is, dient de diagnostiek en de behandeling bij voorkeur door orthopaedisch chirurg en kinderarts samen te geschieden.

    Wat te doen als de onsteking op een autoimmuunziekte blijkt te berusten zoals reuma ?
    Kijk hierbij verder bij het onderwerp “Reuma” op :
    http://www.orthopedie.nl/content/reuma/reuma_inl.asp

    Wat te doen bij gewrichtszwellingen als gevolg van overbelasting of trauma ?
    Kijk hierbij verder bij de onderwerpen “Gewrichtsverstuikingen” en “Sportletsels” op :
    http://www.kinderorthopedie.nl/content/ko/sportblessures-algemeen.asp


    Cfr. : http://www.kinderorthopedie.nl/content/ko/gewrichtsontsteking.asp

    08-11-2005 om 12:06 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (12 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Anti-depressiva verlagen kosten ziekteverzuim met meer dan 1 miljard
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Anti-depressiva
    verlagen kosten ziekteverzuim
    met meer dan 1 miljard

    Gezondheidsnet, 09/04/2005


    Het ziekteverzuim onder de 850.000 Nederlanders die antidepressiva slikken, daalt van 31 tot acht dagen per jaar. De pillen besparen de maatschappij hiermee ongeveer 1,25 miljard euro per jaar. Het onderzoeksbureau TNS NIPO concludeert dat in een onderzoek dat donderdag is gepresenteerd tijdens een congres van de Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie (NvvP).

    Het onderzoeksbureau gaat bij de berekeningen uit van een modaal inkomen per patient. Uit het onderzoek blijkt ook dat gebruikers van de antidepressiva zeer tevreden over het effect van de middelen zijn. Meer dan 90 procent noemt de medicijnen effectief, 85 procent van de gebruikers oordeelt dat zijn of haar leven door de antidepressiva aan kwaliteit heeft gewonnen. Meer dan 90 procent van de patienten met kinderen zegt na gebruik een betere ouder te zijn geworden.

    Het gros van de patienten krijgt de medicijnen via de huisarts. Het onderzoeksbureau heeft ook artsen gevraagd naar hun voorschrijfgedrag. Meer dan driekwart van de dokters, 76 procent, zegt terughoudend te zijn met het voorschrijven van de medicijnen.
    Het gebruik van antidepressiva stijgt de laatste jaren fors in Nederland. Veel deskundigen plaatsen daar vraagtekens bij. Ze zijn bang dat mensen te snel en te vaak de medicijnen slikken. Een klein deel, 4 procent, van de ondervraagde patienten geeft aan gestopt te zijn met de antidepressiva na negatieve berichten over de middelen in de media. Volgens de vereniging van psychiaters is het gevaarlijk om zomaar met de medicijnen te stoppen. De NVvP ziet in het onderzoek het bewijs dat artsen in Nederland niet onverantwoord met de medicijnen omspringen.

    Cfr. : http://www.overspannen.nl/news/DisplayNewsItem.asp?NewsID=4

    08-11-2005 om 00:00 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    28-10-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De ziekte van Perthes
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    De ziekte van Perthes


    I. - Stichting Ziekte van Perthes,
          Marskamp 48, 1566 GH Assendelft – E-mail : pr@perthes.nl 

    De ziekte van Perthes is een probleem van de heupkop.
    De eigenlijke oorzaak is niet bekend.
    Vrijwel zeker is het een verminderde bloedtoevoer van de heupkop.
    De ziekte van Perthes komt voor bij kinderen tussen de 2 en 13 jaar, 80% is tussen de 4 en 9 jaar. De ziekte duurt gemiddeld 2 tot 3 jaar.
    De eerste klachten zijn vaak mank lopen en pijn in de heup, het bovenbeen of de knie.
    Bij lichamelijk onderzoek ziet men een bewegingsbeperking. Om de diagnose te stellen wordt er lichamelijk onderzoek verricht en wordt er een röntgenfoto van de heup(en) gemaakt.
    Als de diagnose duidelijk is volgt een indeling naar duur van de aandoening en mate van aantasting van de heupkop. De indeling van Catterall is een voorbeeld van een indeling van de mate van aantasting van de heupkop, er zijn ook andere in gebruik. Deze indelingen zijn van belang voor de prognose en in te stellen therapie, die kan variëren van rust tot beenontlastende hulpmiddelen of operatief ingrijpen.
    Het uiteindelijke gevolg van de ziekte is afhankelijk van de mate waarin de heupkop en heupkom in elkaar passen. Hoe jonger het kind des te groter de kans op volledig herstel.


    Tips en wetenswaardigheden
    Trudy Welboren

    Op de site van de Rijksuniversiteit Groningen is een Literatuurstudie naar de recente onderzoeksbevindingen op het gebied van de ziekte van Perthes te vinden – cfr. : http://www.perthes.nl/Documenten/Wetenschappelijk%20onderzoek%20RUG%20perthes.pdf
    Hier en daar is het wel wat wetenschappelijk, maar het interessante voor ouders is dat niet alleen de medische kant van de ziekte belicht wordt [die ken je al vrij snel dromen], maar ook ontwikkelingsstoornissen op lichamelijk en psychosociaal gebied.

    Onze zoon heeft ook de ziekte van Perthes
    Als van baby af aan bemerkten we bij hem allerlei kenmerken die in dit rapport genoemd worden. Een eye-opener voor ouders die te maken krijgen met een kind dat deze ziekte heeft.
    De ziekte hebben heeft hij bijna uitgevochten. Tegen deze ontwikkelingsstoornissen “vecht” hij nog elke dag. Want leg het de leerkrachten maar eens uit dat overbeweeglijkheid en concentratieproblemen verband houden met een heupziekte.
    Voor mij verdient hij vaak een 8 voor concentratie omdat ik weet hoeveel moeite het hem kost. Het rapport laat zelden een voldoende zien.
    Ook als ouders moet je het daarom steeds weer voor je kind opnemen, steeds weer zaken toelichten.
    Het is fijn als een dergelijk rapport jouw wijsheden kan ondersteunen.
    Helaas komen deze zaken niet aan de orde bij de orthopedisch chirurg : daar wordt alleen de “technische kant” van de zaak bekeken...

    Cfr. : http://www.perthes.nl/html/home.htm




    II. - Kinderorthopedie.nl
          
    http://www.kinderorthopedie.nl/

    Wat is er aan de hand bij ziekte van Perthes ?

    Bij de ziekte van Perthes ( ook genoemd morbus Legg-Calvé- Perthes) ondergaat de heupkop, (het bovenste uiteinde van het bovenbeen) een reeks van vormveranderingen. Deze vormveranderingen ontstaan doordat de bloedvoorziening van de heupkop tijdelijk verstoord is. Omdat er een tijdje geen/onvoldoende bloed in de heupkop komt, gaan de botcellen ter plaatse dood. Als na een tijdje de bloedvoorziening weer op gang komt, wordt door de reparatie processen in het lichaam dit dode botweefsel opgeruimd. Bij dit opruimen veranderd de vorm van de heupkop. Er zijn bij de ziekte van Perthes een aantal fasen beschreven, in grote lijnen ziet men eerst een afplatting van de heupkop, die later weer gevolgd wordt door een ( gedeeltelijk) terugkeer naar de oude vorm. Dit gehele proces duurt 3 tot 4 jaar, maar het verdere herstel kan ook tot het eind van de groei plaatsvinden.


    Waarom krijgt mijn kind Perthes ?

    Perthes treedt vooral op bij jongens ( jongens: meisjes= 3:1) en vooral tussen de 5 en 10 jaar. De kinderen zijn soms wat kleiner dan normaal. Waarom de bloedvoorziening naar de heupkop verstoord raakt is nod steeds onbekend: er zijn stemmen die menen dat er een stollingsprobleem is bij deze kinderen, anderen menen dat dit niet het geval is. Er zijn regio’s waar Perthes meer voorkomt, ook dit is niet erg duidelijk. Kortom veel theorieën, maar weinig bewijs.


    Wat merkt mijn kind ?

    Het kind merkt pas wat van Perthes als de vorm gaat veranderen. Dan raakt de heup geïrriteerd, en gaat het kind mank lopen. Het kind kan klagen over pijn in de knie of heup. Vooral de eerste weken tot maanden kunnen de kinderen mank lopen, maar de klachten kunnen ook tijden minder zijn, en vaak hebben de kinderen de tweede helft van de 3 tot 4 jaar veel minder last. Bij het onderzoek kan uw arts vaststellen dat de beweeglijkheid van de heup wat verminderd kan zijn. De ziekte van Perthes is niet zozeer van belang vanwege de wisselende klachten in de eerste twee/drie jaar, als wel omdat de eventueel veranderde heupvorm op den duur aanleiding kan geven van vervroegde slijtage ( zie hieronder).


    Wat voor onderzoek is zinvol bij deze ziekte ?

    Met een röntgenfoto is de vorm van de heup goed in kaart te brengen en is ook vast te stellen in welke fase het ziekteproces is. Als er onduidelijkheden zijn kan een MRI scan aanvullende informatie bieden.


    Wat is er op termijn te verwachten ?

    Bij de ziekte van Perthes kan de vorm van de heup soms zo veranderen dat deze op latere (40-50 jaar) aanleiding geeft tot vervroegde slijtage van de heup. Gelukkig komt dit weinig voor. Vooral bij jongere kinderen (leeftijd bij het stellen van de diagnose 6 jaar en jonger) is het natuurlijk herstel mechanisme zo goed dat de heupvorm weer vrijwel normaal wordt. Niet alleen de leeftijd bepaalt hoe het herstel gaat verlopen, maar ook de grootte van de doorbloedingsstoornis van de heupkop.


    Is de ziekte van Perthes te behandelen ?

    Goede vraag. In de actieve fase, als de kinderen last hebben is het verstandig de heup niet al extreem te belasten ten einde de irritatie van het heup gewricht te verminderen, en kan het zelfs, als een kind veel pijn heeft, nodig zijn de kinderen een paar dagen rustig binnen te houden om de heup wat tot rust te laten komen, eventueel aangevuld met pijnstillers. De vraag of door behandeling de uiteindelijk te realiseren heupvorm verbeterd kan worden is niet zeker te beantwoorden. Er zijn twee grote stromingen: enerzijds orthopeden die vooral nadruk leggen op het natuurlijke herstel mechanisme en die slechts in uitzonderlijke gevallen operatief ingrijpen, anderzijds orthopeden die wat meer van operatieve behandelingen verwachten en deze wat vaker toepassen. Welke van deze stromingen de beste resultaten behaalt is onduidelijk. Waar over het algemeen iedereen het wel over eens is, is dat de volgende behandelingen zinloos zijn : beugels, gipsbroeken, langdurig (weken) bedrust, langdurig rolstoel gebruik, of het been langdurig niet belasten.

    Cfr. : http://www.kinderorthopedie.nl/content/ko/perthes.asp 

    28-10-2005 om 12:28 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (17 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    27-10-2005
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Cursus 'Omgaan met gevolgen ME/CVS'
    Klik op de afbeelding om de link te volgen         
    Cursus
    'Omgaan met gevolgen ME/CVS'


    ME/CVS-Stichting :
    http://www.me-cvs-stichting.nl/index.htm

    Vanaf 2005 biedt Riagg Rijnmond Noord West in samenwerking met Erasmus MC een cursus ‘Omgaan met de gevolgen van medisch onverklaarde lichamelijke klachten’ voor patiënten met CVS, ME en andere aanhoudende lichamelijke klachten in huisartsenpraktijken. Aan deze cursus is een wetenschappelijk onderzoek verbonden.

    Waarom een cursus ?
    Tussen de 80 en 90% van de mensen heeft één of meer lichamelijke klachten per week. De meeste lichamelijke klachten verdwijnen spontaan binnen 6 maanden. Een aantal lichamelijke klachten blijft echter voortduren of ze verergeren of beangstigen dermate, dat een bezoek aan de huisarts volgt. In één op de vijf van deze nieuwe consulten kan de huisarts echter geen medische oorzaak aanwijzen.
    Voor CVS en ME en ook voor andere lichamelijke klachten zoals whiplash-syndroom, fibromyalgie, chronische pijn kan geen éénduidige medische oorzaak gevonden worden, waardoor de oorzaak niet behandeld kan worden. Deze klachten worden in het dagelijks spraakgebruik vaak met de term medisch onverklaarde lichamelijke klachten samengevat. Omdat deze klachten niet behandeld kunnen worden en blijven aanhouden, leiden ze tot allerlei gevolgen voor het dagelijks leven. Voorbeelden van deze gevolgen zijn: somberheid, angst, boosheid, verminderde sociale contacten en verminderde activiteiten. De leefwereld van de patiënt wordt steeds kleiner en de kwaliteit van leven steeds lager. Hierdoor ontstaat er vaak een neerwaartse spiraal. De cursus richt zich op de gevolgen om deze neerwaartse spiraal te doorbreken

    Wat houdt de cursus in ?
    De cursus bestaat uit 12 wekelijkse bijeenkomsten van 2 uur in een groep van maximaal 10 patiënten. In deze bijeenkomsten brengt u de gevolgen van uw lichamelijke klachten voor uw functioneren in kaart. Als gevolg van uw klachten bent u misschien angstig of somber geworden of heeft u uw lichamelijke conditie of uw vrienden verloren. In de cursus worden handvatten aangereikt om met deze gevolgen om te gaan.

    Wat houdt het onderzoek in ?
    Het onderzoek meet het effect van de cursus op de kwaliteit van leven van patiënten. Om dit effect te meten wordt de kwaliteit van leven van de cursisten (cursusgroep) vergeleken met die van de patiënten die op de wachtlijst staan om deze cursus te gaan volgen (wachtlijstgroep).
    Indien u zich voor de cursus en het daaraan verbonden onderzoek aanmeldt, dan volgt er een gestructureerd interview met één van de onderzoeksmedewerkers. In dit interview worden mogelijke psychische klachten nagevraagd. Als hieruit geen bijzonderheden naar voren komen, dan kunt u aan de cursus deelnemen.

    De wachttijd voor de cursus is afhankelijk van de groep, waarin u komt. In welke groep u komt, wordt bepaald door loting.

    Uw kwaliteit van leven, zoals u die ervaart, wordt met behulp van 3 vragenlijsten gemeten. Eén set van vragenlijsten vult u in bij aanvang, één na afloop van de cursus en één drie maanden na afloop van de cursus. Deze vragenlijsten meten uw lichamelijke en mentale gezondheid en het aantal hulpverleningscontacten naast de cursus.

    Voor wie ?
    De cursus is bedoeld voor patiënten in de leeftijd van 18 tot 65 jaar, die tenminste 6 maanden medisch onverklaarde lichamelijke klachten hebben. Om de cursus te kunnen volgen is een goed begrip van de Nederlandse gesproken en geschreven taal noodzakelijk.

    Om een bekende medische oorzaak uit te sluiten heeft de huisarts passend medisch onderzoek bij u gedaan.

    Waar ?
    De cursus vindt in verschillende huisartsenpraktijken in de regio Rijnmond Noord West plaats.

    Kosten ?
    Er zijn voor u geen kosten aan deelname aan de cursus en het onderzoek verbonden.

    Deelname ?
    Als u wilt deelnemen aan de cursus én het onderzoek, dan kunt u aan uw (huis-)arts vragen om u voor deze cursus en het onderzoek bij de onderzoeker aan te melden. Als u door de (huis)arts aangemeld bent, dan wordt u uitgenodigd voor een informatiegesprek met een onderzoeksmedewerker bij een huisartsenpraktijk. U krijgt in het gesprek uitgebreide mondelinge en schriftelijke informatie over de cursus en het onderzoek.

    Voor meer informatie over het wetenschappelijk onderzoek kunt u contact opnemen met mevrouw drs. L.N.L. Zonneveld, Riagg Rijnmond Noord West, telefoon (010) 4453426.


    Cfr. : http://www.me-cvs-stichting.nl/nieuws/cursusomgaan.htm

    27-10-2005 om 13:48 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Fibromyalgie - Pijnlijke vermoeidheid
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    Fibromyalgie
    Pijnlijke vermoeidheid

    Arnold et coll., American Journal of Medicine 2002; 112: 191
    Secretariaat van de Vlaamse Liga Voor Fibromyalgiepatiënten - E-mail :
    vlfp@pi.be – Web site : http://www.fibromyalgie.be/site/
    Pierre Dewaele
    22/04/2002
    © 2000/2005 e-gezondheid.be

    Fibromyalgie is een miskende aandoening waarvoor nog geen curatieve behandeling bestaat. Sommige geneesmiddelen kunnen echter wel de pijn goed verlichten en de depressie, die vaak met de ziekte gepaard gaat, verbeteren.

    Wat is fibromyalgie ?
    Fibromyalgie is een chronische aandoening die zich manifesteert als diffuse algemene pijn en een uitgesproken gevoel van vermoeidheid. Daar kunnen nog andere symptomen bijkomen, zoals vermoeidheid en stijfheid bij het opstaan, hoofdpijn of hevige migraine, gastro-intestinale stoornissen, aandoeningen van de urinewegen of de geslachtsorganen, slaap-, geheugen- en concentratiestoornissen.De patiënten zijn vaak ook depressief of angstig. Opflakkeringen kunnen worden veroorzaakt door factoren zoals stress, hevige emoties, onvoldoende of te veel fysieke activiteit en de ziekte kan dan zeer invaliderend worden (hevige pijn en uitgesproken zwakte met bedlegerigheid als gevolg).

    Welke patiënten lijden aan fibromyalgie ?
    De ziekte kan op jonge leeftijd beginnen, reeds in de kinderjaren. En uit zich dan in rugpijn, kniepijn, vooral na het sporten, vermoeidheid, hoofdpijn, soms hyperactiviteit en concentratieproblemen op school.
    De ziekte kan ook beginnen tijdens de adolescentie, maar komt toch vaker voor bij vrouwen ouder dan 50 jaar.
    In eenzelfde gezin kunnen meerdere gevallen voorkomen, wat laat vermoeden dat genetische factoren een rol kunnen spelen. Maar de eigenlijke oorzaak van de ziekte is nog steeds niet gekend.

    Zieken die niet steeds au sérieux worden genomen
    De artsen kennen de ziekte niet goed. De diagnose wordt dan ook onvoldoende gesteld, hoewel het een frequente aandoening betreft (2 tot 6% van de bevolking). Het probleem is echter dat men de ziekte niet "ziet" : bij fibromyalgie zijn alle biologische en radiologische onderzoeken normaal. Maar de pijn van de patiënten is daarom niet minder reëel en het wordt nog moeilijker als ze niet au sérieux worden genomen.

    Behandelingen die verlichting brengen
    Er bestaat nog geen behandeling die de ziekte kan genezen, maar wel kunnen de symptomen en vooral dan de pijn worden verlicht. Meestal worden (tricyclische of tetracyclische) antidepressiva voorgeschreven.

    Serotonine

    Deze verhogen het serotoninegehalte (serotonine is een stof die van nature in de hersenen wordt geproduceerd – cfr. : http://nl.wikipedia.org/wiki/Serotonine -). Onderzoek heeft inderdaad aangetoond dat een laag serotoninegehalte geassocieerd is met depressie en andere symptomen van fibromyalgie, zoals darmstoornissen, migraine en angst.
    De geneesmiddelen veroorzaken echter hinderlijke bijwerkingen zoals bijv. overmatige speekselsecretie.

    Struktuurformule
    Image:Fluoxetine.png
    Algemeen
    Naam (±)-N-methyl-3-fenyl-3-[(α,α,α-trifluor-p-tolyl)-

    oxyl]propylamine.hydrochloride

    Chemische formule C17H18F3NO.HCl
    Andere namen Fluoxetine, Prozac, Symbyax, Fontex, Fluctine, Prodep
    E-nummer -
    CAS-nummer 59333-67-4
    Dosering
    Dagelijke behoefte 20 - 60 mg
    Overdosis komt niet vaak voor, combinatie met andere drugs is gevaarlijk.
    Essentieel nee
    Voorkomen -
    Fysische Eigenschappen
    Aggregatietoestand kristallijnen, vaste stof
    Kleur wit
    Oplosbaarheid 14 mg/ml in water
    Dichtheid - g/cm³
    Moleculaire massa 345.79 g/mol
    Smeltpunt -
    Kookpunt -

    Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (0°C, 1013,25 hPa).

    Recent werd een ander antidepressivum getest, nl. Fluoxetine – cfr. : http://nl.wikipedia.org/wiki/Fluoxetine - : fluoxetine verbetert de algemene toestand van de patiënt en vermindert de pijn. Ook het depressieve syndroom regresseert onder de behandeling. Fluoxetine blijkt echter geen effect te hebben op de pijnpunten en de spierpijn. Het wordt doorgaans goed verdragen en lijkt dus een interessante behandeling te zijn voor fibromyalgie.


    Cfr. : http://www.e-gezondheid.be/nl/tijdschrift_gezondheid/gezondheid_gezondheid_
    kinderen_adolescenten/Fibromyalgie_pijnlijke_vermoeidheid-3303-252-art.htm

    27-10-2005 om 12:49 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Fibromyalgie - Literatuurlijst
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

       Voor de boekenwormen
                
        Ik heb een literatuurlijst opgesteld van boeken en artikels die over CVS/FM verschenen zijn.
    Mocht je graag een kopietje van die lijst hebben, stuur me dan gewoon een mailtje.
            
                     Jules.

    27-10-2005 om 05:27 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (10 Stemmen)
    >> Reageer (1)


    Blog als favoriet !

    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Foto

    Raadpleeg steeds je arts !
    Inhoud blog
  • Tijd om afscheid te nemen...
  • Fibromyalgie in het kort
  • Leden ME/CVS Vereniging unaniem tegen CBO-voorstel
  • Blood donation, XMRV & chronic fatigue syndrome
  • Illness duration and coping style in chronic fatigue syndrome
  • Review confirms PTSD in Gulf vets - Panel finds many reports of multisymptom illnesses
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel I
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel II
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel III
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel IV
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel V
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel VI
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel VII
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel VIII
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel IX
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel X
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel XI
  • When do symptoms become a disease ?
  • Burnout
  • Gepest ? - Zet de juiste stappen
  • Voldoet jouw werkplek aan de ARBO-normen ?
  • Chiropractie - Vrijspraak voor Simon Singh in smaadzaak
  • ME/CVS ? - Werk mee aan onderzoek naar tegemoetkoming chronisch zieken !
  • Magical Medicine - How to make a disease disappear
  • A new hypothesis of chronic fatigue syndrome - Co-conditioning theory
  • A light in the darkness - Good news ahead for XMRV ?
  • Zomertijd - Help je biologische klok
  • Beter van de bedrijfsarts
  • De invloed van economisering op het werk van artsen
  • Chronisch Vermoeidheidssyndroom (IOCOB)
  • Gezond brein, gezonde darmen
  • A retrospective review of the sleep characteristics in patients with chronic fatigue syndrome and fibromyalgia
  • Opdracht voor het volgende kabinet : afschaffing van het UWV
  • Test maakt validering pijn bij ME/CVS patienten mogelijk
  • Surprise discovery that HIV retrovirus hides in bone marrow offers new hope for eradication
  • A doctor's roadmap for dealing with the problems of ME/CFS
  • De Terug Plezant Club
  • Het retrovirus XMRV - Waar of niet waar ?
  • Being homebound with chronic fatigue syndrome - A multidimensional comparison with outpatients
  • Oplaaiende symptomen ME patient verraden ontstekingsreactie
  • UWV : 'ME/CVS is ziekte in zin van arbeidsongeschiktheid'
  • Een succesverhaal met Vistide in de strijd tegen ME/CVS - Een verhaal over herstel
  • Depressie
  • Hoe stressvol is je leven ?
  • Making the diagnosis of CFS/ME in primary care - A qualitative study
  • A new system of evaluating fibromyalgia and chronic fatigue
  • Nijmeegs onderzoek haalt CVS-doorbraak onderuit
  • Psychotherapie bij depressie overschat
  • Secrets of novel retrovirus unfolding
  • XMRV : 'missing link' bij ME/CVS ?
  • Reeves, hoofd van CDC CVS onderzoeksprogramma, gaat weg
  • Constant agony of an ME sufferer
  • Canon van de geneeskunde in Nederland
  • Dr. Frank dieet
  • Defeatism is undermining evidence that chronic fatigue syndrome can be treated
  • Cellular and molecular mechanisms of interaction between the neuroendocrine and immune systems under chronic fatigue syndrome in experiment
  • Zo zorg je voor weerstand - Houd je lichaam in optimale conditie
  • Fibromyalgie Vlaanderen Nederland - Dr. Bauer
  • Bussemaker komt terug op erkenning CVS
  • Postexertional malaise in women with chronic fatigue syndrome - Laboratioriumonderzoek bevestigt inspanningsintolerantie bij ME/CVS
  • Ze vertelden stervende dochter dat ze een leugenaar was - Interview met ME moeder Criona Wilson
  • Bijwerkingen antidepressiva erger dan gedacht
  • Bereken je BMI
  • Host range and cellular tropism of the human exogenous gammaretrovirus XMRV
  • The Brain Boosting B-12 - Hydroxocobalamin
  • Vertaling Canadese criteria ME/CVS
  • Slapeloosheid & osteopathie
  • Het Advies- en meldpunt ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid
  • Association between serum ferritin [stored iron] level and fibromyalgia syndrome
  • Dr. Mikovits XMRV Seminar (videos)
  • Zorgen voor een ander (2010) - Antwoorden op veelgestelde vragen
  • Herwin je veerkracht - Omgaan met chronische vermoeidheid en pijn
  • Je eten bepaalt je slaap
  • Dierenleed
  • ME/CVS erkend als chronische ziekte
  • Understanding fibromyalgia pain
  • Hyperalgesia in chronic fatigue syndrome
  • Wegwijzer psychische problemen
  • Positieve psychologie
  • Fietsen in de sneeuw...
  • Tips tegen de koude
  • Failure to detect the novel retrovirus XMRV in chronic fatigue syndrome
  • Nieuwe behandeling VermoeidheidCentrum zeer effectief
  • Een Zalig Kerstfeest en een gezond en voorspoedig 2010 !
  • Taming stressful thoughts
  • Burn-out - Werken tot je erbij neervalt - Deel I
  • Burn-out - Werken tot je erbij neervalt - Deel II
  • Canadese kriteria voor kinderen ook geschikt om onderscheid te maken tussen "milde" en "ernstige" gevallen
  • Stop met piekeren
  • Gedumpt, wat nu ? - Deel I
  • Gedumpt, wat nu ? - Deel II
  • Making a Difference in ME/CFS (Chronic Fatigue Syndrome) and FM
  • Psychotherapie - Van theorie tot praktijk
  • Fibromyalgie, waardevolle dagbesteding en werk - Deel I
  • Fibromyalgie, waardevolle dagbesteding en werk - Deel II
  • Fibromyalgie
  • Europees instrument spoort fibromyalgie op
  • Gezinsgeluk heeft positieve invloed op werk
  • Cognitieve gedragstherapie bij depressie
  • Nooit meer hetzelfde...
  • Rugklachten en RSI beroepsziekten nummer 1
  • SOS ! Hulp voor ouders
  • Dr. Nancy Klimas opens new Chronic Fatigue Center
  • The dramatic story of microbiologist Elaine DeFreitas' discovery
  • Fibromyalgie - Genezing is mogelijk - Gratis boek !
  • Verdedig je tegen wintervirussen
  • 7 geheimen die vrouwen verzwijgen
  • Eén op de twee Belgen krijgt ooit last van reuma
  • Wie langdurig ziek wordt heeft nood aan informatie
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel I
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel II
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel III
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel IV
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel V
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel VI
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel VII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel VIII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel IX
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel X
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XI
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XIII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XIV
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XV
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XVI
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XVII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XVIII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XIX
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XX
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXI
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXIII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXIV
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXV
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXVI
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXVII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXVIII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXIX
  • Doe een wens... - Make a wish...
  • 7 geheimen die mannen verzwijgen
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXX
  • Fibromyalgie - Genezing is mogelijk - GRATIS !
  • Af en toe een geheim is juist gezond
  • FM/CVS en verzekeringen - Info voor thesis
  • Mogelijke doorbraak MS-behandeling
  • Wees een winterdepressie voor
  • Vitamine B12-tekort - Een mogelijke oorzaak van Chronische vermoeidheid ? - Deel I
  • Vitamine B12-tekort - Een mogelijke oorzaak van Chronische vermoeidheid ? - Deel II
  • The Guaifenesin Story
  • A virus linked to chronic fatigue syndrome - Dr. Nancy Klimas interviews
  • Don't wait for a cure to appear
  • Gezonde chocoladeletters van Sinterklaas
  • Oorzaken van puisten
  • Sporten beter dan pauzeren bij RSI
  • Alles voor het goeie doel !!
  • Gewoon gelukkig zijn...
  • Chronic Fatigue Syndrome - La bête noire of the Belgian Health Care System
  • Persoonlijkheidstests
  • Vaccinatie risicogroepen H1N1
  • Geopereerd Prof. Johann Bauer - Een update (Greta)
  • Weersfactoren oorzaak van hoofdpijn
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part I
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part II
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part III
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part IV
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part V
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part VI
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part VII
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part VIII
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part IX
  • Challenges to conventional thinking about mind and body
  • What is CFS and what is ME ?
  • CVS-Referentiecentra - Opheffing en sluiting
  • Heb ik voldoende ontspanning ?
  • 7 tips tegen een overactieve blaas
  • Wallen en kringen onder de ogen
  • Recovered CFS/ME Patient Goes to Washington, D.C.
  • Chronische vermoeidheid zit niet tussen de oren
  • Dr. Bauer heeft mijn leven gered
  • Has your marriage been damaged by fibromyalgia or chronic fatigue syndrome ?
  • Vijf grootste bedreigingen gezondheid
  • Onbegrepen lage rugpijn beter te behandelen
  • Je beste antistresstip
  • Sufferers of chronic fatigue see life as a balancing act
  • Te hard gewerkt...
  • Prof. Dr. Johann Brauer op mijn blog
  • Geopereerd Prof. Johann Bauer
  • Is de griepprik gevaarlijk ?
  • Griep en verkoudheid - Deel I
  • Griep en verkoudheid - Deel II
  • Support the 500 Professionals of the IACFS/ME
  • Slanker met je hartritme
  • Enzym veroorzaakt gevolgen slaaptekort
  • Now we can get down to business
  • XMRV and chronic fatigue syndrome
  • Verslaving is een behandelbare hersenziekte
  • Kopstukken filosofie - Oktober 2009
  • Gek op je werk
  • Fikse schadevergoeding om antidepressivum
  • ME/CFS patients have retrovirus (XMRV) on YouTube

    Foto

    Archief per week
  • 12/04-18/04 2010
  • 05/04-11/04 2010
  • 29/03-04/04 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 08/02-14/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 25/01-31/01 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 04/01-10/01 2010
  • 28/12-03/01 2010
  • 21/12-27/12 2009
  • 14/12-20/12 2009
  • 07/12-13/12 2009
  • 30/11-06/12 2009
  • 23/11-29/11 2009
  • 16/11-22/11 2009
  • 09/11-15/11 2009
  • 02/11-08/11 2009
  • 19/10-25/10 2009
  • 12/10-18/10 2009
  • 05/10-11/10 2009
  • 28/09-04/10 2009
  • 21/09-27/09 2009
  • 14/09-20/09 2009
  • 07/09-13/09 2009
  • 31/08-06/09 2009
  • 10/08-16/08 2009
  • 27/07-02/08 2009
  • 20/07-26/07 2009
  • 06/07-12/07 2009
  • 22/06-28/06 2009
  • 15/06-21/06 2009
  • 08/06-14/06 2009
  • 01/06-07/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 18/05-24/05 2009
  • 11/05-17/05 2009
  • 04/05-10/05 2009
  • 27/04-03/05 2009
  • 20/04-26/04 2009
  • 13/04-19/04 2009
  • 30/03-05/04 2009
  • 23/03-29/03 2009
  • 16/03-22/03 2009
  • 09/03-15/03 2009
  • 02/03-08/03 2009
  • 23/02-01/03 2009
  • 16/02-22/02 2009
  • 09/02-15/02 2009
  • 02/02-08/02 2009
  • 26/01-01/02 2009
  • 19/01-25/01 2009
  • 12/01-18/01 2009
  • 05/01-11/01 2009
  • 22/12-28/12 2008
  • 15/12-21/12 2008
  • 08/12-14/12 2008
  • 01/12-07/12 2008
  • 24/11-30/11 2008
  • 17/11-23/11 2008
  • 10/11-16/11 2008
  • 03/11-09/11 2008
  • 27/10-02/11 2008
  • 20/10-26/10 2008
  • 13/10-19/10 2008
  • 06/10-12/10 2008
  • 29/09-05/10 2008
  • 22/09-28/09 2008
  • 15/09-21/09 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 01/09-07/09 2008
  • 25/08-31/08 2008
  • 18/08-24/08 2008
  • 11/08-17/08 2008
  • 04/08-10/08 2008
  • 28/07-03/08 2008
  • 21/07-27/07 2008
  • 14/07-20/07 2008
  • 30/06-06/07 2008
  • 23/06-29/06 2008
  • 16/06-22/06 2008
  • 09/06-15/06 2008
  • 02/06-08/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 19/05-25/05 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 05/05-11/05 2008
  • 28/04-04/05 2008
  • 21/04-27/04 2008
  • 14/04-20/04 2008
  • 07/04-13/04 2008
  • 31/03-06/04 2008
  • 24/03-30/03 2008
  • 17/03-23/03 2008
  • 10/03-16/03 2008
  • 03/03-09/03 2008
  • 25/02-02/03 2008
  • 18/02-24/02 2008
  • 11/02-17/02 2008
  • 04/02-10/02 2008
  • 28/01-03/02 2008
  • 21/01-27/01 2008
  • 14/01-20/01 2008
  • 07/01-13/01 2008
  • 31/12-06/01 2008
  • 24/12-30/12 2007
  • 17/12-23/12 2007
  • 10/12-16/12 2007
  • 03/12-09/12 2007
  • 26/11-02/12 2007
  • 19/11-25/11 2007
  • 12/11-18/11 2007
  • 05/11-11/11 2007
  • 29/10-04/11 2007
  • 22/10-28/10 2007
  • 15/10-21/10 2007
  • 08/10-14/10 2007
  • 01/10-07/10 2007
  • 24/09-30/09 2007
  • 17/09-23/09 2007
  • 10/09-16/09 2007
  • 03/09-09/09 2007
  • 27/08-02/09 2007
  • 20/08-26/08 2007
  • 13/08-19/08 2007
  • 06/08-12/08 2007
  • 30/07-05/08 2007
  • 23/07-29/07 2007
  • 16/07-22/07 2007
  • 09/07-15/07 2007
  • 18/06-24/06 2007
  • 11/06-17/06 2007
  • 04/06-10/06 2007
  • 28/05-03/06 2007
  • 21/05-27/05 2007
  • 14/05-20/05 2007
  • 07/05-13/05 2007
  • 30/04-06/05 2007
  • 23/04-29/04 2007
  • 16/04-22/04 2007
  • 09/04-15/04 2007
  • 02/04-08/04 2007
  • 26/03-01/04 2007
  • 19/03-25/03 2007
  • 12/03-18/03 2007
  • 05/03-11/03 2007
  • 26/02-04/03 2007
  • 19/02-25/02 2007
  • 12/02-18/02 2007
  • 05/02-11/02 2007
  • 29/01-04/02 2007
  • 22/01-28/01 2007
  • 15/01-21/01 2007
  • 08/01-14/01 2007
  • 18/12-24/12 2006
  • 11/12-17/12 2006
  • 04/12-10/12 2006
  • 27/11-03/12 2006
  • 20/11-26/11 2006
  • 13/11-19/11 2006
  • 06/11-12/11 2006
  • 30/10-05/11 2006
  • 23/10-29/10 2006
  • 16/10-22/10 2006
  • 09/10-15/10 2006
  • 02/10-08/10 2006
  • 25/09-01/10 2006
  • 18/09-24/09 2006
  • 11/09-17/09 2006
  • 04/09-10/09 2006
  • 28/08-03/09 2006
  • 07/08-13/08 2006
  • 31/07-06/08 2006
  • 24/07-30/07 2006
  • 03/07-09/07 2006
  • 26/06-02/07 2006
  • 19/06-25/06 2006
  • 12/06-18/06 2006
  • 29/05-04/06 2006
  • 22/05-28/05 2006
  • 15/05-21/05 2006
  • 08/05-14/05 2006
  • 01/05-07/05 2006
  • 24/04-30/04 2006
  • 17/04-23/04 2006
  • 10/04-16/04 2006
  • 27/03-02/04 2006
  • 20/03-26/03 2006
  • 13/03-19/03 2006
  • 06/03-12/03 2006
  • 27/02-05/03 2006
  • 20/02-26/02 2006
  • 13/02-19/02 2006
  • 06/02-12/02 2006
  • 30/01-05/02 2006
  • 23/01-29/01 2006
  • 16/01-22/01 2006
  • 09/01-15/01 2006
  • 26/12-01/01 2006
  • 19/12-25/12 2005
  • 12/12-18/12 2005
  • 05/12-11/12 2005
  • 28/11-04/12 2005
  • 21/11-27/11 2005
  • 14/11-20/11 2005
  • 07/11-13/11 2005
  • 24/10-30/10 2005
  • 17/10-23/10 2005
  • 10/10-16/10 2005
  • 03/10-09/10 2005
  • 26/09-02/10 2005
  • 19/09-25/09 2005
  • 12/09-18/09 2005
  • 05/09-11/09 2005
  • 29/08-04/09 2005
  • 22/08-28/08 2005
  • 15/08-21/08 2005
  • 08/08-14/08 2005
  • 01/08-07/08 2005
  • 25/07-31/07 2005
  • 04/07-10/07 2005
  • 27/06-03/07 2005
  • 20/06-26/06 2005
  • 13/06-19/06 2005
  • 06/06-12/06 2005
  • 30/05-05/06 2005
  • 23/05-29/05 2005
  • 16/05-22/05 2005
  • 09/05-15/05 2005
  • 02/05-08/05 2005
  • 25/04-01/05 2005
  • 18/04-24/04 2005
  • 11/04-17/04 2005
  • 29/11-05/12 1999
  • 29/12-04/01 1970

    Foto

  • 12/04-18/04 2010
  • 05/04-11/04 2010
  • 29/03-04/04 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 08/02-14/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 25/01-31/01 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 04/01-10/01 2010
  • 28/12-03/01 2010
  • 21/12-27/12 2009
  • 14/12-20/12 2009
  • 07/12-13/12 2009
  • 30/11-06/12 2009
  • 23/11-29/11 2009
  • 16/11-22/11 2009
  • 09/11-15/11 2009
  • 02/11-08/11 2009
  • 19/10-25/10 2009
  • 12/10-18/10 2009
  • 05/10-11/10 2009
  • 28/09-04/10 2009
  • 21/09-27/09 2009
  • 14/09-20/09 2009
  • 07/09-13/09 2009
  • 31/08-06/09 2009
  • 10/08-16/08 2009
  • 27/07-02/08 2009
  • 20/07-26/07 2009
  • 06/07-12/07 2009
  • 22/06-28/06 2009
  • 15/06-21/06 2009
  • 08/06-14/06 2009
  • 01/06-07/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 18/05-24/05 2009
  • 11/05-17/05 2009
  • 04/05-10/05 2009
  • 27/04-03/05 2009
  • 20/04-26/04 2009
  • 13/04-19/04 2009
  • 30/03-05/04 2009
  • 23/03-29/03 2009
  • 16/03-22/03 2009
  • 09/03-15/03 2009
  • 02/03-08/03 2009
  • 23/02-01/03 2009
  • 16/02-22/02 2009
  • 09/02-15/02 2009
  • 02/02-08/02 2009
  • 26/01-01/02 2009
  • 19/01-25/01 2009
  • 12/01-18/01 2009
  • 05/01-11/01 2009
  • 22/12-28/12 2008
  • 15/12-21/12 2008
  • 08/12-14/12 2008
  • 01/12-07/12 2008
  • 24/11-30/11 2008
  • 17/11-23/11 2008
  • 10/11-16/11 2008
  • 03/11-09/11 2008
  • 27/10-02/11 2008
  • 20/10-26/10 2008
  • 13/10-19/10 2008
  • 06/10-12/10 2008
  • 29/09-05/10 2008
  • 22/09-28/09 2008
  • 15/09-21/09 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 01/09-07/09 2008
  • 25/08-31/08 2008
  • 18/08-24/08 2008
  • 11/08-17/08 2008
  • 04/08-10/08 2008
  • 28/07-03/08 2008
  • 21/07-27/07 2008
  • 14/07-20/07 2008
  • 30/06-06/07 2008
  • 23/06-29/06 2008
  • 16/06-22/06 2008
  • 09/06-15/06 2008
  • 02/06-08/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 19/05-25/05 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 05/05-11/05 2008
  • 28/04-04/05 2008
  • 21/04-27/04 2008
  • 14/04-20/04 2008
  • 07/04-13/04 2008
  • 31/03-06/04 2008
  • 24/03-30/03 2008
  • 17/03-23/03 2008
  • 10/03-16/03 2008
  • 03/03-09/03 2008
  • 25/02-02/03 2008
  • 18/02-24/02 2008
  • 11/02-17/02 2008
  • 04/02-10/02 2008
  • 28/01-03/02 2008
  • 21/01-27/01 2008
  • 14/01-20/01 2008
  • 07/01-13/01 2008
  • 31/12-06/01 2008
  • 24/12-30/12 2007
  • 17/12-23/12 2007
  • 10/12-16/12 2007
  • 03/12-09/12 2007
  • 26/11-02/12 2007
  • 19/11-25/11 2007
  • 12/11-18/11 2007
  • 05/11-11/11 2007
  • 29/10-04/11 2007
  • 22/10-28/10 2007
  • 15/10-21/10 2007
  • 08/10-14/10 2007
  • 01/10-07/10 2007
  • 24/09-30/09 2007
  • 17/09-23/09 2007
  • 10/09-16/09 2007
  • 03/09-09/09 2007
  • 27/08-02/09 2007
  • 20/08-26/08 2007
  • 13/08-19/08 2007
  • 06/08-12/08 2007
  • 30/07-05/08 2007
  • 23/07-29/07 2007
  • 16/07-22/07 2007
  • 09/07-15/07 2007
  • 18/06-24/06 2007
  • 11/06-17/06 2007
  • 04/06-10/06 2007
  • 28/05-03/06 2007
  • 21/05-27/05 2007
  • 14/05-20/05 2007
  • 07/05-13/05 2007
  • 30/04-06/05 2007
  • 23/04-29/04 2007
  • 16/04-22/04 2007
  • 09/04-15/04 2007
  • 02/04-08/04 2007
  • 26/03-01/04 2007
  • 19/03-25/03 2007
  • 12/03-18/03 2007
  • 05/03-11/03 2007
  • 26/02-04/03 2007
  • 19/02-25/02 2007
  • 12/02-18/02 2007
  • 05/02-11/02 2007
  • 29/01-04/02 2007
  • 22/01-28/01 2007
  • 15/01-21/01 2007
  • 08/01-14/01 2007
  • 18/12-24/12 2006
  • 11/12-17/12 2006
  • 04/12-10/12 2006
  • 27/11-03/12 2006
  • 20/11-26/11 2006
  • 13/11-19/11 2006
  • 06/11-12/11 2006
  • 30/10-05/11 2006
  • 23/10-29/10 2006
  • 16/10-22/10 2006
  • 09/10-15/10 2006
  • 02/10-08/10 2006
  • 25/09-01/10 2006
  • 18/09-24/09 2006
  • 11/09-17/09 2006
  • 04/09-10/09 2006
  • 28/08-03/09 2006
  • 07/08-13/08 2006
  • 31/07-06/08 2006
  • 24/07-30/07 2006
  • 03/07-09/07 2006
  • 26/06-02/07 2006
  • 19/06-25/06 2006
  • 12/06-18/06 2006
  • 29/05-04/06 2006
  • 22/05-28/05 2006
  • 15/05-21/05 2006
  • 08/05-14/05 2006
  • 01/05-07/05 2006
  • 24/04-30/04 2006
  • 17/04-23/04 2006
  • 10/04-16/04 2006
  • 27/03-02/04 2006
  • 20/03-26/03 2006
  • 13/03-19/03 2006
  • 06/03-12/03 2006
  • 27/02-05/03 2006
  • 20/02-26/02 2006
  • 13/02-19/02 2006
  • 06/02-12/02 2006
  • 30/01-05/02 2006
  • 23/01-29/01 2006
  • 16/01-22/01 2006
  • 09/01-15/01 2006
  • 26/12-01/01 2006
  • 19/12-25/12 2005
  • 12/12-18/12 2005
  • 05/12-11/12 2005
  • 28/11-04/12 2005
  • 21/11-27/11 2005
  • 14/11-20/11 2005
  • 07/11-13/11 2005
  • 24/10-30/10 2005
  • 17/10-23/10 2005
  • 10/10-16/10 2005
  • 03/10-09/10 2005
  • 26/09-02/10 2005
  • 19/09-25/09 2005
  • 12/09-18/09 2005
  • 05/09-11/09 2005
  • 29/08-04/09 2005
  • 22/08-28/08 2005
  • 15/08-21/08 2005
  • 08/08-14/08 2005
  • 01/08-07/08 2005
  • 25/07-31/07 2005
  • 04/07-10/07 2005
  • 27/06-03/07 2005
  • 20/06-26/06 2005
  • 13/06-19/06 2005
  • 06/06-12/06 2005
  • 30/05-05/06 2005
  • 23/05-29/05 2005
  • 16/05-22/05 2005
  • 09/05-15/05 2005
  • 02/05-08/05 2005
  • 25/04-01/05 2005
  • 18/04-24/04 2005
  • 11/04-17/04 2005
  • 29/11-05/12 1999
  • 29/12-04/01 1970

    Foto

    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    vaktermenkeuken
    blog.seniorennet.be/vakterm
    Foto


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!