NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Op zoek naar een bepaalde info ? Geef dan hieronder een trefwoord in...
Zoeken in blog

Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom !
  • hemp oil canada
  • shatter
  • nopounc
  • shatter weed
  • Revolutional software XRumer 16.0 + XEvil 4.0 breaking of captchas more than 8400 types

    Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek

    Raadpleeg steeds je arts !
    Laatste commentaren
  • addex (prience)
        op Even geduld...
  • rurfhrdnnk (nubgydaY)
        op Fibromyalgie - Chronische slaapstoornissen
  • mocyonbtgslbng (bdftrumb)
        op Even geduld...
  • ldgintcsnoqarx (bdfPheld)
        op Fibromyalgie - Chronische slaapstoornissen
  • bgglnxwgqh (pamgauct)
        op Vluchten in het werk
  • Lediary (Ristindy)
        op Even geduld...
  • bvgkkxbjzw (bsddemawn)
        op Fibromyalgie - Chronische slaapstoornissen
  • ufhxpobikxcqdn (btvAnivy)
        op Vluchten in het werk
  • سینک اسکراب (شرکت نواو)
        op Vluchten in het werk
  • obfzhlcwvy (bsddemawn)
        op Vluchten in het werk
  • Foto
    Blog als favoriet !
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    Mijn favorieten
  • Kennis=macht=gezondheid - Pillie Willie
  • Vlaamse Liga voor Fibromyalgie Patiënten
  • Lotgenoten Fibromyalgie Nederland
  • APS-Therapie
  • Alles over fibromyalgie
  • Fibromyalgie-Online
  • Leven met CVS / Leven met Fibromyalgie
  • TopSiteGuide.BelgischeTop100
  • Fibromyalgie PR-site
    Strijd om erkenning
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXVI
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    Snel weer aan het werk

    Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten

    Deel XXVI

    1. Long-term effectiveness of disseminating quality improvement for depression in primary care
      Sherbourne, CD; Wells, KB; Duan, N et al. - Arch Gen Psychiatry. 2001;58:696–703

    2. Long-term outcome of cognitive behavior therapy versus relaxation therapy for chronic fatigue syndrome - A 5-year follow-up study
      Deale A, Husain K, Chalder T et al. - Am J Psychiatry 2001;158:2038-42

    3. Longitudinal study of outcome of chronic fatigue syndrome
      Wilson A, Hickie I, Lloyd A et al. - BMJ 1994;308:756-9

    4. Lyme borreliosis
      Stanek G, Strle F - Lancet 2003;362:1639-47

    5. Lymphocyte subset differences in patients with chronic fatigue syndrome, multiple sclerosis and major depression
      Robertson MJ, Schacterle RS, Mackin GA, Wilson SN, Bloomingdale KL, Ritz J, Komaroff AL, Division of Hematologic Malignancies, Dana-Farber Cancer Institute, Harvard Medical School, Boston, MA, USA : - Clin Exp Immunol. 2005 Aug;141(2):326-32 - PMID: 15996197
      Chronic fatigue syndrome (CFS) is a heterogeneous disorder of unknown aetiology characterized by debilitating fatigue, along with other symptoms, for at least 6 months.
      Many studies demonstrate probable involvement of the central and autonomic nervous system, as well as a state of generalized immune activation and selective immune dysfunction in patients with CFS.
      The aim of this study was to compare the lymphocyte subsets of patients with chronic fatigue syndrome to those of patients with major depression and multiple sclerosis as well as those of healthy control subjects.
      No differences were found in total numbers of T cells, B cells or natural killer (NK) cells.
      However, differences were found in T, B and NK cell subsets.
      Patients with major depression had significantly fewer resting T (CD3(+)/CD25(-)) cells than the other groups.
      Patients with major depression also had significantly more CD20(+)/CD5(+) B cells, a subset associated with the production of autoantibodies.
      Compared to patients with multiple sclerosis, patients with CFS had greater numbers of CD16(+)/CD3(-) NK cells.
      Further study will be required to determine whether these alterations in lymphocyte subsets are directly involved in the pathophysiology of these disorders, or are secondary effects of the causal agent(s).
      Cfr. :,f1000m,isrctn

    6. Major depression in multiple sclerosis - A population-based perspective
      Patten SB, Beck CA, Williams JV et al. - Neurology 2003;61:1524-7

    7. Management of chronic fatigue syndroom - Case study
      Dyck 0, Allen 5, Barron J et al. - AAOHN J. 1996 Feb; 44(2): 85-92

    8. Management of fibromyalgia syndrome
      Goldenberg DL, Burckhardt C, Crofford L - JAMA 2004;292 (19):2388-2395.

    9. Management of major depression in the workplace - Impact on employee work loss
      Birnbaum, HG; Cremieux, PY; Greenberg, PE et al. - Dis Manage Heath Outcomes. 2000;7:163–171

    10. Markers of viral infection in monozygotic twins discordant for chronic fatigue syndrome
      Koelle D, Barcy S, Huang ML et al. - Clin Infect Dis 2002;35:518-25

    11. Measure, Learn and Improve - Physicians’ Involvement In Quality Improvement
      Audet AMJ, Doty MM, Shamasdin J, Schoenbaum SC - Health Affairs 2005;24(3):843-53.

    12. Measuring Employee Productivity - A Guide to Self-Assessment Tools
      Lynch, W; Reidel, JE - Institute for Health and Productivity Management; Denver, CO: 2001

    13. Measuring the effect of clinical guidelines on patient outcomes
      Marshall DA, Simpson KN, Norton EC, Biddle AK, Youle M, University of North Carolina at Chapel Hill, USA - Int J Technol Assess Health Care. 2000 Autumn;16(4):1013-23 - PMID: 11155825
      Objectives - To identify and examine the methodologic issues related to evaluating the effectiveness of treatment adherence to clinical guidelines.
      The example of antiretroviral therapy guidelines for human immunodeficiency virus (HIV) disease is used to illustrate the points.
      Methods - Regression analysis was applied to observational HIV clinic data for patients with CD4+ cell counts less than 500 per microL and greater than 50 per microL at baseline (n = 704), using Cox proportional hazards time-varying covariates models controlling for baseline risk.
      The results are compared with simpler models (Cox model [without time-varying covariates] and logistic regression).
      In addition, the effect of including a measure of exposure to antiretroviral guidelines in the model is explored.
      Results - This study has three implications for modeling clinical guideline effectiveness.
      To capture events that are time-sensitive, a duration model should be used and covariates that are time-varying should be modeled as time-varying.
      Thirdly, incorporating a threshold measure of exposure to reflect the minimum period of time for guideline adherence required for a measurable effect on patient outcome should be considered.
      Conclusions - The methods proposed in this paper are important to consider if guidelines are to evolve from being a tool for summarizing and transferring the results of research from the literature to clinicians into a practical tool that influences clinical practice patterns.
      However, the methodology tested in this study needs to be validated using additional data on similar patients and using data on patients with other diseases.
      Cfr. :

    14. Medically unexplained physical symptoms
      Mayou, R. A. (1991) - BMJ, 303, 534 -535

    15. Medically unexplained symptoms - Exacerbating factors in the doctor- patient encounter
      Page LA, Wessely S - J R Soc Med 2003;96:223-7

    16. Medically unexplained symptoms and syndromes
      Sharpe M - Clin Med 2002;2:501-4

    17. Methodologic aspects of the study of modern-age diseases - The example of sick-building syndrome
      Thorn A - Int J Occup Environ Health 2002;8:363-70
      In recent decades, variously identified nebulous disorders such as sick-building syndrome, electrical hypersensitivity and chronic fatigue syndrome, characterized by combinations of nonspecific symptoms and absence of demonstrable signs have appeared.
      Their similar nonspecific etiologic attributions have given rise to generic names such as "modern-age disease" and "symptom-based conditions".
      The lack of demonstrable biological correlates as well as the vagueness of the etiologic attributions makes modern-age diseases unusually problematic to study with epidemiologic methods, potentially leading to serious biases.
      Case studies of sick-building syndrome demonstrate that qualitative methods can help to elucidate the dynamic processes involved in syndrome development.
      Cfr. :

    18. Mind-body therapies for the treatment of fibromyalgia - A systematic review
      Hadhazy VA, Ezzo J, Creamer P, Berman BM - J Rheumatol. 2000 Dec;27(12):2911-8.

    19. Motor activity and tonic heart rate in panic disorder
      Clark DB, Taylor CB, Hayward C, King R, Margraf J, Ehlers A, Roth WT, Agras WS, Western Psychiatric Institute and Clinic, University of Pittsburgh, PA 15213 - Psychiatry Res. 1990 Apr;32(1):45-53 - PMID: 2349312
      Motor activity and tonic heart rate were monitored in 62 drug-free panic disorder patients and 40 normal control subjects.
      Mean daily activity, mean waking heart rate controlled for activity and mean sleeping heart rate were determined.
      Panic disorder patients without phobic avoidance showed higher activity than control subjects or patients with limited or extensive avoidance.
      Similarly, an "inverted U", relationship between trait anxiety and activity was observed.
      On the other hand, neither mean waking nor sleeping heart rate showed significant differences between patients and controls, suggesting that the differences previously reported in laboratory studies result from anticipatory anxiety.
      Cfr. :

    20. Multidisciplinary rehabilitation for fibromyalgia and musculoskeletal pain in working age adults (Cochrane review)
      Karjalainen K, Malmivaara A, van Tulder M, Roine R, Jauhiainen M, Hurri H, Koes B - In : The Cochrane Library, Issue 2, 2004 - Chichester, UK : John Wiley & Sons, Ltd.

    21. Muscle physiology and histopathology in chronic fatigue syndrome
      Edwards R, Gibson H, Clague J et al. - In : A. Kleinman & S. Straus (Eds), 'Chronic Fatigue Syndrome' (pp. 101-131) - Chichester: John Wiley; 1993

    22. Myalgic encephalomyelitis – The dangers of Cartesian fundamentalism
      Fitzpatrick M - Br J Gen Pract 2002;52:432-3

    23. Myalgic encephalomyelitis/chronic fatigue syndrome - Clinical working case definition, diagnostic and treatment protocols
      Carruthers BM, Jain AK, De Meirleir KL et al. - J Chronic Fatigue Syndr 2003;11:7-115

    24. Mycoplasma blood infection in chronic fatigue and fibromyalgia syndromes
      Endresen GK - Rheumatol Int 2003;23:211-5

    25. Natural course and predicting self-reported improvement in patients with chronic fatigue syndrome with a relatively short illness duration
      Van der Werf SP, de Vree B, Alberts M et al. - J Psychosom Res 2002;53:749-53

    26. Natural killer cell function in chronic fatigue syndrome
      Fletcher MA, Maher K, Klimas NG - Clin Applied Immunol Rev 2002, 2:129-139

    27. Neural correlates of the chronic fatigue syndrome – an fMRI study
      De Lange FP, Kalkman JS, Bleijenberg G et al. - Brain 2004;127:1948-57

    28. Neurobehavioral effects of exposure to trichloroethylene through a municipal water supply
      Reif JS, Burch JB, Nuckols JR, Metzger L, Ellington D, Anger WK - Environ Res 2003;93:248-58

    29. Neurobehavioral effects of interferon-alpha in cancer patients - Phenomenology and paroxetine responsiveness of symptom dimensions
      Capuron L, Gumnick JF, Musselman DL et al. - Neuropsychopharmacology 2002;26:643-52

    30. Neurobiology of chronic fatigue syndroom
      Gonzalez MB, Cousins JC, Doraiswamy PM - Prog Neuropsychopharmacol Biol Psychiatry 1996 Jul; 20 (5): 749-759

    31. Neuropsychological deficits in chronic fatigue syndrome - Artifact or reality
      Moss-Morris E, Petrie K Large E et al. - J Neurol Neurosurg Psychiatry 1996; 60: 474-7

    32. Neuropsychological effects of low mercury exposure in dental staff in Erzurum, Turkey
      Aydin N, Karaoglanoglu S, Yigit A, Keles MS, Kirpinar I, Seven N - Int Dent J 2003;53:85-91

    33. Obstructions for quality care experienced by patients with chronic fatigue syndrome (CFS) - A case study
      Ann Marit Gilje(a), Atle Soderlund(a), Kirsti Malterud(b,*) - a Department of Public Health and Primary Health Care, University of Bergen, Bergen, Norway - b Research Unit for General Practice, Unifob Health, Kalfarveien 31, N-5018 Bergen, Norway - * Corresponding author. Tel. : +47 55 58 61 33; fax : +47 55 58 61 30; E-mail address : (K. Malterud) - Received 13 September 2007; received in revised form 31 March 2008; accepted 4 April 2008
      Objective - To explore obstructions for quality care from experiences by patients suffering from chronic fatigue syndrome (CFS).
      Methods - Qualitative case study with data drawn from a group meeting, written answers to a questionnaire and a follow-up meeting.
      Purposeful sample of 10 women and 2 men of various ages, recruited from a local patient organization, assumed to have a special awareness for quality care.
      Results - CFS patients said that lack of acknowledgement could be even worse than the symptoms.
      They wanted their doctors to ask questions, listen to them and take them seriously, instead of behaving degrading.
      Many participants felt that the doctors psychologized too much or trivialized the symptoms. Participants described how doctors' lack of knowledge about the condition would lead to long-term uncertainty or maltreatment.
      Even with doctors who were supportive, it would usually take months and sometimes years until a medical conclusion would be reached or other disorders were ruled out. Increased physical activity had been recommend, but most of the informants experienced that this made them worse.
      Conclusion - Current medical scepticism and ignorance regarding CFS shapes the context of medical care and the illness experiences of CFS patients, who may feel they neither get a proper assessment nor management.
      Cfr. :

    34. Occupational health guidelines for the management of low back pain - An international comparison
      Staal JB, Hlobil H, van Tulder MW, Waddell G, Burton AK, Koes BW, van Mechelen W - Occup Environ Med 2003;60:618–26.

    35. Occupational Health guidelines for the management of low back pain at work - Evidence review
      Waddell G, Burton AK - Occup Med 2001;51(2):124-35
      There is increasing demand for evidence-based health care.
      Back pain is one of the most common and difficult occupational health problems, but there has been no readily available evidence base or guidance on management.
      There are well-established clinical guidelines for the management of low back pain, but these provide limited guidance on the occupational aspects.
      Occupational Health Guidelines for the Management of Low Back Pain at Work were launched by the Faculty of Occupational Medicine in March 2000.
      These are the first national occupational health guidelines in the UK and, as far as we are aware, the first truly evidence-linked occupational health guidelines for back pain in the world.
      They were based on an extensive, systematic review of the scientific literature predominantly from occupational settings or concerning occupational outcomes.
      The full evidence review is on the Faculty web site ( -), but an abridged version is presented here to aid its dissemination.
      Cfr. :

    36. Occupational Wages in the United States, 2000 - National Compensation Survey
      Bureau of Labor Statistics - Summary. 2002:01–04

    37. Once-daily fexofenadine HCI improves quality of life and reduces work and activity impairment in patients with seasonal allergic rhinitis
      Meltzer, EO; Casale, TB; Nathan, RA et al. - Ann Allergy Asthma Immunol. 1999;83:311–317

    38. Outcome and prognosis of patients with chronic fatigue versus chronic fatigue syndrome
      Bombardier C, Buchwald D - Arch Intern Med 1995; 155: 2105-10

    39. Outcome and prognosis of patients with chronic fatigue vs chronic fatigue syndrome
      Bombardier CH, Buchwald D - Arch Intern Med 1995;155:2105-10

    40. Outcome of 48 pediatric patients with chronic fatigue - A clinical experience
      Feder HM, Jr., Dworkin PH, Orkin C - Arch Fam Med 1994;3:1049-55

    41. Patient activism and the struggle for diagnosis - Gulf War illnesses and other medically unexplained physical symptoms in the US
      Zavestoski S, Brown P, McCormick S et al. - Soc Sci Med 2004;58:161-75
      Cfr. :

    42. Patient education to encourage graded exercise in chronic fatigue syndrome - 2-Year follow-up of randomised controlled trial
      Powell P, Bentall RP, Nye FJ et al. - Br J Psychiatry 2004;184:142-6
      Cfr. :

    43. Patients' experiences of medication for anxiety and depression - Effects on working life
      Haslam C, Brown S, Atkinson S, Haslam R - Fam.Pract. 2004;21:204-12
      Cfr. :

    44. Patients' perceptions of medical care in chronic fatigue syndrome
      Deale A, Wessely S - Soc Sci Med 2001;52:1859-64
      Cfr. :

    45. Patients' perceptions of medical explanations for somatisation disorders - Qualitative analysis
      Salmon P, Peters S, Stanley I - BMJ 1999;318:372-6
      Cfr. :

    46. Patients' unvoiced agendas in general practice consultations - Qualitative study
      Barry CA, Bradley CP, Britten N et al. - BMJ 2000;320:1246-50
      Cfr. :

    47. Patients' views of the good doctor
      Coulter A - BMJ 2002;325:668-9
      Cfr. :

    48. Personality in adolescents with chronic fatigue syndrome
      Rangel L, Garralda E, Levin M, Roberts H – Eur Child Adolesc Psychiatry 2000;9(1):39-45
      Our aim was to study the presence of personality traits and disorder in adolescents with Chronic Fatigue Syndrome (CFS).
      Personality was then compared to other measures of functioning such as presence of psychiatric disorder and rating on the Child Behavior Checklist 4-18 (CBCL) and in relation to CFS outcome.
      Twenty-five adolescents with CFS followed-up after contacts with tertiary paediatric/psychiatric clinics were compared with 15 matched healthy controls.
      Interviews and questionnaires from parents and youngsters included Personality Assessment Schedule (PAS), Kiddie-SADS Psychiatric Interview, Child Behavior Checklist.
      CFS subjects were significantly more likely than controls to have personality difficulty or disorder.
      Personality features significantly more common amongst them were conscientiousness, vulnerability, worthlessness and emotional lability.
      There was a nonsignificant association between personality disorder and worse CFS outcome.
      Personality difficulty or disorder was significantly associated with psychological symptoms and decreased social competence on the CBCL but it was distinguishable from episodic psychiatric disorder.
      Personality difficulty and disorder are increased in adolescents with a history of CFS.
      Personality disorder may be linked to poor CFS outcome.
      Cfr. :

    49. Phantom lymphadenopathy - An association with chronic fatigue syndrome
      Shee CD - Postgrad Med J 2003;79:59-60
      Cfr. :

    50. Physical fatigability and exercise capacity in the chronic fatigue syndrome - Association with disability, somatisation and psychopathology
      Fischler B, Dendale P, Michiels V et al. - J Psychosom Res 1997; 42: 369-78
      Physical fatigability and avoidance of physically demanding tasks in chronic fatigue syndrome (CFS) were assessed by the achievement or nonachievement of 85% of age-predicted maximal heart rate (target heart rate, THR) during incremental exercise.
      The association with functional status impairment, somatization and psychopathology was examined.
      A statistically significant association was demonstrated between this physical fatigability variable and impairment and a trend was found for an association with somatization.
      No association was demonstrated with psychopathology.
      These results are in accordance with the cognitive-behavioral model of CFS, suggesting a major contribution of avoidance behavior to functional status impairment; however, neither anxiety nor depression seem to be involved in the avoidance behavior.
      Aerobic work capacity was compared between CFS and healthy controls achieving THR.
      Physical deconditioning with early involvement of anaerobic metabolism was demonstrated in this CFS subgroup.
      Half of the CFS patients who did not achieve THR did not reach the anaerobic threshold.
      This finding argues against an association in CFS between avoidance of physically demanding tasks and early anaerobic metabolism during effort.
      Cfr. :

    51. Physicians' diagnoses of psychiatric disorders for people with chronic fatigue syndrome
      Torres-Harding SR, Jason LA et al. - Int J Psychiatry Med 2002;32:109-24
      Objective - To examine rates of psychiatric diagnoses given by patients' primary or regular physicians to persons with chronic fatigue syndrome (CFS), persons with psychiatrically explained fatigue and a control group.
      Physicians' psychiatric diagnosis and participants' self-reported psychiatric diagnoses were compared to lifetime psychiatric diagnoses as measured by a structured psychiatric interview.
      Method - Participants were recruited as part of a community-based epidemiology study of chronic fatigue syndrome.
      Medical records of 23 persons with chronic fatigue syndrome, 25 persons with psychiatrically explained chronic fatigue and 19 persons without chronic fatigue (controls) were examined to determine whether their physician had given a diagnosis of mood, anxiety, somatoform or psychotic disorder.
      Lifetime psychiatric status was measured using the Structured Clinical Interview for the DSM-IV (SCID).
      Participants' self reports of specific psychiatric disorders were assessed as part of a detailed medical questionnaire.
      Results - Physicians' diagnosis of a psychiatric illness when at least one psychiatric disorder was present ranged from 40 percent in the psychiatrically explained group, 50 percent in the control group and 64.3 percent in the CFS group.
      Participants in the psychiatrically explained group were more accurate than physicians in reporting the presence of a psychiatric disorder and in accurately reporting the presence of a mood or anxiety disorder.
      Conclusions - The present investigation found underrecognition of psychiatric illness by physicians, with relatively little misdiagnosis of psychiatric illness.
      Physicians had particular difficulty assessing psychiatric disorder in those patients whose chronic fatigue was fully explained by a psychiatric disorder.
      Results emphasized the importance of using participant self report as a screening for psychiatric disorder.
      Cfr. :

    52. Possible triggers and mode of onset of chronic fatigue syndrome
      De Becker P, McGregor N, De Meirleir K - J Chronic Fatigue Syndr 2002;10:3-18

    53. Post-infective and chronic fatigue syndromes precipitated by viral and non-viral pathogens - Prospective cohort study
      Hickie I, Davenport T, Wakefield D, Vollmer-Conna U, Cameron B, Vernon SD, Reeves WC, Lloyd A, Dubbo Infection Outcomes Study Group - BMJ 333(7568):575- 2006 Sep 16

    54. Post-Lyme syndrome and chronic fatigue syndrome – Neuropsychiatric similarities and differences
      Gaudino EA, Coyle PK, Krupp LB - Arch Neurol 1997;54:1372-6
      Cfr. :

    55. Postinfectious chronic fatigue - A distinct syndroom ?
      Buchwald D, Umali J, Kith P et al. - Infect Dis 1996 Aug;23 (2): 385-387

    56. Postinfectious fatigue - Prospective cohort study in primary care
      Wessely S, Chalder T, Hirsch S, Pawlikowska T, Wallace P, Wright DJ, Department of Psychological Medicine, King's College School of Medicine and Dentistry, London, UK - Lancet. 1995 May 27;345(8961):1333-8 - PMID: 7752755
      The idea that chronic fatigue has an infectious origin has become popular, but the main evidence for such an association has come from retrospective case-control studies, which are subject to ascertainment bias.
      We report a prospective study of the outcome of clinically diagnosed infections in patients presenting to UK general practitioners.
      Questionnaires assessing fatigue and psychiatric morbidity were sent to all patients aged 18-45 years in the study practices.
      The prevalence of chronic fatigue and chronic fatigue syndrome was then ascertained among 1199 people aged 18-45 who presented to the general practitioners with symptomatic infections and in 1167 people who attended the surgeries for other reasons. 84% were followed up at 6 months.
      9.9% of cases and 11.7% of controls reported chronic fatigue (odds ratio 1.0 [95% CI 0.6-1.1]).
      There were no differences in the proportions who met various criteria for chronic fatigue syndrome.
      No effect of infection was noted when we excluded subjects who reported fatigue or psychological morbidity at the baseline screening.
      The strongest independent predictors of postinfectious fatigue were fatigue assessed before presentation with clinical infection (3.0 [1.9-4.7]) and psychological distress before presentation (1.8 [1.2-2.9]) and at presentation with the acute infection (1.8 [1.1-2.8]).
      There was no effect of sex or social class.
      Our study shows no evidence that common infective episodes in primary care are related to the onset of chronic fatigue or chronic fatigue syndrome.
      Cfr. :

    57. Postinfective fatigue
      Lloyd AR – In : Jason LA et al, editors. 'Handbook of chronic fatigue syndrome' - Hoboken New Jersey:John Wiley & Sons;2003:108-123

    58. Postviral fatigue syndrome and psychiatry
      David AS - Br Med Bulletin 1991; 47: 966-88
      The postviral fatigue syndrome overlaps with psychiatry at a number of points.
      First, there is the influence that some psychological states have on physiological processes, such as immunity.
      Second, psychological states have on physiological processes, such as immunity.
      Second, psychological symptoms, particularly depression but also anxiety, are a major feature of the syndrome.
      Third, difficulties in the doctor-patient relationship are common.
      Each of these three areas are discussed in detail.
      Special attention is given to the possible mechanisms underlying the occurrence of psychological symptoms, which are sufficient to make a psychiatric diagnosis in at least two thirds of cases.
      It is concluded that the bulk of the scientific evidence points to psychiatric disturbances being primary but that this does not account for the syndrome in its entirety and other mechanisms probably operate as well.
      Much of the conflict between doctor and patient arises from misconceptions about the nature and cause of psychological disturbances.
      Cfr. :

    59. Precipitating factors for the chronic fatigue syndrome
      Salit IE - J Psychiatr Res 1997;31:59-65
      The etiology of the Chronic Fatigue Syndrome (CFS) is unknown but it is usually considered to be postinfectious or postviral.
      Many infecting agents have been suspected as causative but none has been proven.
      We investigated precipitating factors in 134 CFS patients through the use of a questionnaire, interview, clinical examination and serology for infecting agents; 35 healthy controls completed a similar questionnaire.
      CFS started with an apparently infectious illness in 96 (72%) but a definite infection was only found in seven of these 96 (7%).
      Thirty-eight (28%) had no apparent infectious onset: 15/38 (40%) had noninfectious precipitants (trauma, allergy, surgery).
      There was no apparent precipitating event in 23/38 (61%).
      Immunization was not a significant precipitant.
      Stressful events were very common in the year preceding the onset of CFS (114/134, 85%) but these occurred in only 2/35 (6%) of the controls (p <.0001).
      The onset of CFS may be associated with preceding stressful events and multiple other precipitants.
      An infectious illness is not uniformly present at the onset and no single infectious agent has been found; CFS is most likely multifactorial in origin.
      Cfr. :

    60. Predictions and associations of fatigue syndromes and mood disorders that occur after infectious mononucleosis
      White PD, Thomas JM, Kangro HO et al. - Lancet 2001;358:1946-54
      Cfr. :

    61. Predictors of high quality clinical practice guidelines - Examples in oncology
      Fervers B, Burgers JS, Haugh MC, Brouwers M, Browman G, Cluzeau F, Philip T - Int J Qual Health Care 2005;17(2):123-132.

    62. Predictors of outcome in a fatigued population in primary care following a randomized controlled trial
      Chalder T, Godfrey E, Ridsdale L et al. - Psychol Med 2003;33:283-7
      Background - The objective of this study was to examine factors that predicted outcome in a chronically fatigued group of patients who were randomized to cognitive behaviour therapy or counselling in primary care.
      Methods - Illness perceptions, attributions, fatigue, disability and demographic variables were recorded at assessment and levels of fatigue and disability were measured at 6 months post randomization.
      Logistic regression was used to examine associations.
      Restuls - Factors that predicted a poor outcome (four or more on the fatigue questionnaire) were : poor social adjustment at assessment; the patients self-report that they had never seen the GP for an emotional reason; a physical illness attribution; and, a long perceived future illness duration.
      Conclusions - Patients who are more psychologically minded are more likely to improve with psychological treatments in primary care.
      General practitioners need to assess this before referring to an appropriate therapist.
      Cfr. :

    63. Premorbid "overactive" lifestyle in chronic fatigue syndrome and fibromyalgia - An etiological factor or proof of good citizenship ?
      Van Houdenhove B, Neerinckx E, Onghena P et al. - J Psychosom Res 2001;51:571-6
      Cfr. :

    64. Premorbid psychical hyperactivity and chronic idiopathic musculoskeletal pain
      Van Houdenhove B, Stans L, Dequeker J - Eur J Pain 1992; 13:. 71-6

    65. Prevalence and incidence of Chronic Fatigue Syndrome in Wichita, Kansas
      Reyes M, Nisenbaum R, Hoaglin DC et al. - Arch Intern Med 2003;163:1530

    66. Prevalence of chronic disabling fatigue in children and adolescents
      Farmer A, Fowler T, Scourfield J et al. - Br J Psychiatry 2004;184:477-81
      Cfr. :

    67. Prevalence of fatigue and chronic fatigue syndrome in a primary care practice
      Bates DW, Schmitt W, Buchwald D et al. - Arch Intern Med 1993;153:2759-65

    68. Prevalence of psychiatric disorder in the general population - Results of The Netherlands Mental Health Survey and Incidence Study (NEMESIS)
      Bijl RV, Ravelli A, van Zessen G - Soc Psychiatr Psychiatr Epidemiol 1998;33:587-95

    69. Prevalence of symptoms and symptom-based conditions among Gulf War veterans - Current status of research findings
      Barrett DH, Gray GC, Doebbeling BN et al. - Epidemiol Rev 2002;24:218-27

    70. Prevalentie van het chronische-vermoeidheidsyndroom in 4 huisartspraktijken in de regio Leiden [Prevalence of chronic fatigue syndrome in 4 family practices in Leiden]
      Versluis RG, de Waal MW, Opmeer C et al. - Ned Tijdschr Geneeskd 1997;141:1523-6

    71. Primary care groups - Improving the quality of care through clinical governance
      Campbell S, Roland M, Wilkin D, National Primary Care Research and Development Centre, University of Manchester, Manchester M13 9PL - BMJ. 2001 Jun 30;322(7302):1580-2 - PMID: 11431301
      Cfr. :

    72. Prolonged psychological stress suppresses cortisol secretion
      Zarkovic M, Stefanova E, Ciric J et al. - Clin Endocrinol 2003;59:811-6
      Objective - Response to acute psychological stress is characterized by activation of the hypothalamic-pituitary-adrenal (HPA) axis and the sympathetic nervous system.
      However, response to the prolonged psychological stress is less well known.
      Design - This study was designed as a prospective assessment of cortisol secretion during prolonged psychological stress induced by continuous air raids and after elimination of the stress-inducing factor.
      Subjects - The study group consisted of five healthy subjects (34-39 years).
      Measurements - Psychological and endocrine (morning cortisol and 1 microg ACTH test) testing was done 2 months after the war had begun and 18 months after the end of it.
      Psychiatric assessment was done at the same periods, and 30 months after the start of the study.
      Results - After 2.5 years of follow-up, there were no signs of endocrine or psychiatric disorders in any of the subjects.
      After the war, Beck Inventory of Depression and Hamilton Anxiety Rating Scale scores were significantly reduced. Suppression of the HPA axis was present during the war but not after.
      Conclusions - Prolonged psychological stress is associated with a transient suppression of the HPA axis, manifested by low morning cortisol and reduced cortisol response to ACTH.
      The reduction of cortisol response is sufficient to cause false diagnosis of HPA insufficiency.
      Cfr. :

    73. Psychiatric adjustment in adolescents with a history of chronic fatigue syndrome
      Garralda E, Rangel L, Levin M et al. - J Am Acad Child Adolesc Psychiatry 1999;38:1515-21
      Cfr. :

    74. Psychiatric adjustment in chronic fatigue syndrome of childhood and in juvenile idiopathic arthritis
      Rangel L, Garralda ME, Hall A et al. - Psychol Med 2003;33:289-97
      Cfr. :;jsessionid=FF5DFD9C0C06C5BEA1

    75. Psychiatric and somatic disorders and multiple chemical sensitivity (MCS) in 264 'environmental patients'
      Bornschein S, Hausteiner C, Zilker T et al. - Psychol Med 2002;32:1387-94
      Cfr. :

    76. Psychiatric comorbidity in a population of Parkinson's disease patients
      Nuti A, Ceravolo R, Piccinni A et al. - Eur J Neurol 2004;11:315-20
      Cfr. :

    77. Psychiatric disorders among patients with chronic fatigue syndrome in a randomised controlled trial for the effecitiveness of cognitive behaviour therapy
      Prins JB, Bleijenberg G, Klein Rouweler E et al. - In : 'Cognitive behaviour therapy for chronic fatigue syndrome' - Thesis. Nijmegen: University of Nijmegen;2003

    78. Psychiatric morbidity and illness experience of primary care patients with chronic fatigue in Hong Kong
      Lee S, Yu H, Wing Y et al. - Am J Psychiatry 2000;157:380-4

    79. Psychodynamic psychotherapy and clomipramine in the treatment of major depression
      Burnand Y, Andreoli A, Kolatte E, Venturini A, Rosset N - Psychiatr Serv 2002;53:585-90

    80. Psychological correlates of functional status in chronic fatigue syndrome
      Taillefer SS, Kirmayer LJ, Robbins JM et al. - J Psychosom Res 2002;53:1097-106
      Background - The present study was designed to test a cognitive model of impairment in chronic fatigue syndrome (CFS) in which disability is a function of severity of fatigue and depressive symptoms, generalized somatic symptom attributions and generalized illness worry.
      Methods - We compared 45 CFS and 40 multiple sclerosis (MS) outpatients on measures of functional ability, fatigue severity, depressive symptoms, somatic symptom attribution and illness worry.
      Restults - The results confirmed previous findings of lower levels of functional status and greater fatigue among CFS patients compared to a group of patients with MS.
      Fatigue severity was found to be a significant predictor of physical functioning but not of psychosocial functioning in both groups.
      In CFS, when level of fatigue was controlled, making more somatic attributions was associated with worse physical functioning and both illness worry and depressive symptoms were associated with worse psychosocial functioning.
      Conclusions - Our findings support the role of depression and illness cognitions in disability in CFS sufferers.
      Different cognitive factors account for physical and psychosocial disability in CFS and MS.
      The SF-36 may be sensitive to symptom attributions, suggesting caution in its interpretation when used with patients with ill-defined medical conditions.
      Cfr. :

    81. Psychological symptoms, somatic symptoms and psychiatric disorder in chronic fatigue and chronic fatigue syndroom – A prospective study in the primary care setting
      Wessely S, Chalder T, Hirsch 5 et al. - Am J Psychiatry. 1996 Aug; 153(8): 1050-1059

    82. Psychometric properties of the CDC Symptom Inventory for assessment of chronic fatigue syndrome
      Wagner D, Nisenbaum R, Heim C, Jones JF, Unger ER, Reeves WC - Popul Health Metr 2005, 3:8

    83. Psychopathology in the workplace - Recognition and adaptation
      McClanahan TM, Antonucco DO. In Thomas JC. Hersen M (Eds.) - New York: Brunner-Routledge, 2004

    Lees verder : Deel XXVII

    25-11-2009 om 19:53 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Tags:arbeidsongeschiktbeidsbeoordeling, arbeidsongeschiktheid, bedrijfsarts, begeleiden, behandelen, beoordelen, chronische vermoeidheidssyndroom, fibromyalgie, ME/CVS, psychosomatisch, reïntegratie, verzekeringsarts, werk, werkhervatting, ziekteverzuim
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXVII
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    Snel weer aan het werk

    Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten

    Deel XXVII

    1. Psychophysiological response patterns in panic disorder
      Hoehn-Saric R, McLeod DR, Zimmerli WD, Department of Psychiatry and Behavioral Sciences, Johns Hopkins University School of Medicine, Baltimore, Maryland 21205 - Acta Psychiatr Scand. 1991 Jan;83(1):4-11 - PMID: 2011954
      To determine whether panic disorder patients exhibit physiological hyperarousal during rest or during mild, non-panic-inducing stress, 18 patients who experienced frequent panic attacks were compared with nonanxious controls on a battery of physiological assessments.
      During baseline, patients with panic disorder exhibited higher forehead electromyographic activity, higher systolic blood pressure and higher heart rates than non-anxious volunteers.
      During psychological stress, heart rate and systolic blood pressure rose more in patients with panic disorder than in nonanxious controls.
      The skin conductance response, however, was greater and more variable in the nonanxious controls.
      The results suggest that panic disorder patients with frequent panic attacks exhibit heightened cardiovascular arousal and decreased electrodermal flexibility than nonanxious people, even in nonthreatening situations.
      Cfr. :

    2. Psychosocial characteristics and immunological functions in patients with postinfectious chronic fatigue syndrome and noninfectious chronic fatigue syndrome
      Masuda A, Munemoto T, Yamanaka T et al. - J Behav Med 2002;25:477-85
      Differences between patients with postinfectious chronic fatigue syndrome (CFS, n = 16) and noninfectious CFS (n = 20) were clarified.
      The noninfectious CFS group had problems in family and developmental history and had chronic stresses.
      Members of the postinfectious CFS group were social extroverts while those in the noninfectious CFS group was neurotic and introspective.
      Natural killer cell activity was suppressed in both groups.
      These findings suggest that the postinfectious CFS group and the noninfectious CFS group differed in their pathogenesis until the onset of CFS.
      The latter group should be considered as a variant of psychiatric disorder and treated accordingly.
      Cfr. :

    3. Psychosocial disability before, during and after a major depressive episode - A 3-wave population-based study of state, scar and trait effects
      Ormel J, Oldehinkel AJ, Nolen WA, Vollebergh W - Arch Gen Psychiatr 2004 Apr;61(4):387-92

    4. Psychosocial disability during the long-term course of unipolar major depressive disorder
      Judd LL, Akiskal HS, Zeller PJ, Paulus M, Leon AC, Maser JD et al. - Arch Gen Psychiatr 2000;57:375-80

    5. Psychosocial treatments for multiple unexplained physical symptoms - A review of the literature
      Allen L A, Escobar J I, Lehrer P M, Gara M A, Woolfolk R L - Psychosomatic Medicine, 2002. 64(6). 939-950

    6. Psychosomatic medicine - State of the art
      Ursin H, Department of Biological and Medical Psychology, University of Bergen, Norway : - Ann Med. 2000 Jul;32(5):323-8 - PMID: 10949063
      Contemporary psychosomatic medicine must take into consideration developments in psychobiology.
      The difficulty in accepting dualistic concepts is a serious challenge to positions distinguishing between psychological and 'real' causes of disease.
      There is more emphasis on life style factors for disease and on the impact of psychosocial factors on illness rather than on disease.
      The neurophysiological concept of activation or arousal has been important in the development of rational pathophysiological models that describe how sustained arousal may be a pathophysiological factor.
      For illness, sensitization may be an acceptable psychobiological mechanism underlying very frequently occurring and expensive medical conditions that require medical and economical assistance.
      One possible alternative to old dynamic concepts is the development of a cognitive arousal theory of stress.
      Cfr. :

    7. Psychosomatic pain
      S. Tyrer - The British Journal of Psychiatry, January 1, 2006; 188(1): 91 – 93
      Cfr. :

    8. Psychotropic treatment of chronic fatigue syndrome and related disorders
      Coodnick P, Sandoval R - J Clin Psychol 1993; 54: 13-20
      Cfr. :

    9. Quality of brief guidelines produced by professional bodies - A study of the ‘green top’ guidelines by the UK Royal College of Obstetricians and Gynaecologists
      Coomarasamy A, Ola B, Gee H, Khan, KS - J Obst Gynaec 2003;23:479-483.

    10. Quality of Clinical Practical Guidelines
      Burgers JS - Proefschrift Katholieke Universiteit, Nijmegen, 2002.

    11. Quality of Evidence-Based Pediatric Guidelines
      Boluyt N, Lincke CR, Offringa M - Pediatrics 2005;115(5):1378-91

    12. Quality of life of patients with chronic fatigue syndrome
      Guus L. Van Heck, PhD and Jolanda De Vries, PhD, Department of Clinical Health Psychology, Tilburg University, The Netherlands - Address correspondence to : Guus L. Van Heck, PhD or Jolanda De Vries, PhD, Department of Clinical Health Psychology, Tilburg University, P.O. Box 90153, 5000 LE Tilburg, The Netherlands (E-mail : - or -) - The authors wish to thank Tessa Op den Buijs for help with data collection and Karin De Kok for her insightful comments on an earlier version of this article - J of Chronic Fatigue Syndrome, Vol. 10(1) 2002, pp. 17-35 - © 2002 by The Haworth Press, Inc. (Copies of the complete article are available for a fee from The Haworth Document Delivery Service: 1-800-342-9678. E-mail address : – Website : -).
      The purpose of this study was to compare quality of life between patients with Chronic Fatigue Syndrome (CFS; n = 73) and healthy controls (n = 147), using a broad and generic quality of life assessment instrument, the World Health Organization Quality of Life assessment (WHOQOL-100).
      Participants were assessed on the WHOQOL-100, a self-assessment instrument designed for quantifying 24 facets relating to quality of life.
      These facets are grouped into six larger domains :
      - physical health,
      - psychological health,
      - level of independence,
      - social relationships,
      - environment and
      - spirituality.
      The WHOQOL-100 also includes one facet examining overall quality of life and general health perceptions.
      Analyses revealed that the CFS group reported significantly lower levels of quality of life than the control group on overall quality of life and general health perceptions and on 22 out of the 24 facets of quality of life.
      Compared to earlier studies that used health-status scales or rather limited quality of life measures, this study generated a more complete picture of the problems of patients with CFS.
      The results suggest that the impact of CFS on the patients' lives is very profound.
      CFS has a quality-of-life burden that affects a wide range of factors inherent to quality of life.
      Questions that must be addressed by future research are considered.
      Many patients suffering from a wide range of diseases experience fatigue that is not linked to specific tasks or activities (Bensing, Hulsman & Schreurs, 1996).
      Such chronic fatigue has a dramatic effect on quality of life.
      Persons with chronic fatigue are inclined to undertake less and lack sufficient energy and motivation even for those activities that they conceive of as interesting.
      They loose their mobility and avoid social contacts.
      Furthermore, they often don't take sufficient care of themselves.
      Moreover, they have a wide range of affective and cognitive problems such as pain, sleeping problems, stress, depression, lack of concentration, a deteriorated resoluteness and a weaker reasoning power (Bensing et al., 1996).
      Fatigue is the hallmark of the chronic fatigue syndrome (CFS).
      The key feature of this disabling illness is persisting and disabling fatigue and fatiguability, unexplained by a recognized medical diagnosis (Friedberg & Jason, 1998; Johnson, DeLuca, & Natelson,1999).
      An ever growing body of literature has pointed to a wide range of debilitating symptoms as well as stressful life situations that individuals with CFS have to face.
      These studies not only examine symptoms, health status, physical functioning, functional disability, psychiatric disturbance, but also subjective health, well-being and quality of life; sometimes as isolated phenomena, sometimes in various combinations (Bruce-Jones, White, Thomas & Clare, 1994; Demitrack & Greden, 1991; Friedberg, Dechene, McKenzie & Fontanetta, 2000; Komaroff & Buchwald, 1991; Kruesi, Dale & Straus, 1989; Prasher, Smith & Findley, 1990; Schaefer, 1995; Stewart, 1990; Straus, 1988; Vercoulen et al., 1994; Wilson et al., 1994).
      One of the investigations that measured explicitly health status in CFS patients is a study by Antoni et al. (1994).
      Using multiple regression analyses in examining various predictor variables, it could be demonstrated that depression, physical symptoms, cognitive appraisals and coping behaviors accounted for significant proportions of the variance in severity of illness burden, as indicated by the Sickness Impact Profile (SIP; Bergner, Bobbit, Carter & Gilson,1981), a measure of the impact of illness and disability on daily life.
      All SIP scores correlated positively with maladaptive coping.
      It appeared that the Sleep and Rest, Home Management and Alertness Behavior SIP scales were positively related to the employment of maladaptive coping strategies.
      The Social Interaction, Home Management and Communications SIP scales accounted for the largest proportion of variance in coping strategies.
      In a study by Kroenke, Wood, Mangelsdorff, Meier and Powell (1988) in adult primary-care clinics, the SIP was used in patients with physically unexplained fatigue.
      It was shown that patients had sizeable problems on 10 out of the 12 SIP scales.
      Similar results were found by Vercoulen et al. (1994) and Schweitzer, Kelly, Foran, Terry and Whiting (1995).
      In a study with patients with CFS, a population-based control sample and disease comparison groups with hypertension, congestive heart failure, type II diabetes mellitus, acute myocardial infarction, multiple sclerosis and depression (Komaroff et al., 1996), health status was measured using the Medical Outcomes Study 36-Item Short-Form Health Survey (SF-36; Ware & Sherbourne, 1992).
      This questionnaire consists of eight scales measuring physical functioning, role limitations due to physical limitations, bodily pain, general health perceptions, vitality, social functioning, role limitations due to emotional problems and mental health.
      Compared with the general population control group, the CFS group was impaired on all eight scales, especially in role limitations due to physical limitations and vitality.
      With only a few exceptions, the CFS group had more problems in nearly every area compared with the five other disease groups.
      Buchwald, Pearlman, Umali, Schmaling and Katon (1996) found a similar pattern with the SF-36 with marked impairment in patients with CFS for the physical functioning, role functioning, social functioning, general health and body pain subscales.
      Using four scales from the SF-36, assessing physical functioning, social functioning, vitality and psychological adjustment, Heijmans (1998) demonstrated that patients with CFS scored low on the first three measures of adaptive outcome.
      Using a modified version of an Interference scale originally developed for assessing daily interference due to chronic pain, Findley, Kerns, Weinberg and Rosenberg (1998) could demonstrate that somatic and psychological CFS symptoms affect daily life in areas of work, family, social and recreational functioning.
      The studies mentioned above predominantly used instruments like the SIP or the SF-36, which are clearly health status (capabilities) measures.
      As such they assess the impact of disease on persons' functioning.
      A serious problem, when using health status measures, is that lower levels of functioning are equated with lower quality of life.
      However, such outcomes can contrast sharply with findings in quality of life research reflecting high perceived quality of life in spite of low levels of functioning (O'Boyle, 1994; Sprangers & Schwartz, 1999).
      Hunt (1997), discussing the scientific status of quality of life, has pointed at the finding (Lerner, 1973; Pearlman & Uhlmann, 1988) that the same level of health status can co-exist with a wide variety of existential states from despair to tranquillity.
      Quality of life reflecting persons' perception of their own life, is a broader concept than health status, incorporating individual perspectives on life, roles, relationships and experiences.
      It is a multidimensional construct that reflects individuals' overall feeling of well-being and their view of the desirability of the life they are living (Nord, Arnesen, Menzel & Pinto, 2001).
      Recently, Myers and Wilks (1999) examined patients with CFS using, in addition to a health status measure (SF-36), a standardized non-disease-specific survey instrument, the EurQol (Eurogol group, 1990).
      Patients reported a moderate degree of emotional or psychological ill-health, especially with respect to mobility and self-care.
      So, in spite of the fact that the EuroQol has rather limited sensitivity (Brazier, Jones & Kind, 1993), it nevertheless revealed useful information about those aspects of life that are "rooted in existentialism, the values of the individual and the fluid dynamics of human attempts to cope with the exigencies of life" (Hunt, 1997, p. 209).
      Recently, a quality of life instrument has been constructed that reflects a clear definition of the term quality of life and a cross-culturally derived consensus on the components which make up quality of life.
      This assessment instrument, the WHOQOL-100 (Whogol group, 1995) appears to be a valid and internally reliable method for the assessment of quality of life (Power, Bullinger, Harper & the Whogol group, 1999) with good sensitivity to change (O'Carroll, Cossar, Couston & Hayes, 2000).
      Therefore, the present study attempts to contribute to a better understanding of patients with CFS by using the WHOQOL-100 in order to look at quality of life in a more exhaustive way, scrutinizing individuals' physical health, psychological state, level of independence, social relationships, personal beliefs and relationships to salient features of the environment.
      Cfr. :

    13. Race and education differences in disability status and labor force attachment in the Health and Retirement Survey
      Bound, J; Schoenbaum, M; Waidmann, T - J Human Resources. 1995;30:S227–S267

    14. Ramomised, double blind, placebo controlled study of fluoxetine in chronic fatigue syndroom
      Vercoulen JE, Swanink CM, Zitman FG et al. - Lancet. 1996 Mar 30; 347(9005): 858-561

    15. Randomised controlled trial of graded exercise in patients with the chronic fatigue syndrome
      Fulcher AT, White PD - Br Med J, 1997; 314, 1647-52

    16. Randomised controlled trial of patient education to encourage graded exercise in chronic fatigue syndrome
      Powell P, Bentall RP, Nye FJ et al. - BMJ 2001;322:387-90
      Cfr. :

    17. Randomised, double-blind, placebo-controlled study of fluoxetine in chronic fatigue syndrome
      Vercoulen JH, Swanink CM, Zitman FG et al. - Lancet 1996; 347(9005): 858–861

    18. Randomized trial of a depression management program in high utilizers of medical care
      Katzelnick, DJ; Simon, GE; Pearson, SD et al. - Arch Fam Med. 2000;9:345–351
      Background - High utilizers of nonpsychiatric health care services have disproportionally high rates of undiagnosed or undertreated depression.
      Objective - To determine the impact of offering a systematic primary care-based depression treatment program to depressed "high utilizers" not in active treatment.
      Design - Randomized clinical trial.
      Setting - One hundred sixty-three primary care practices in 3 health maintenance organizations located in different geographic regions of the United States.
      Patients - A group of 1465 health maintenance organization members were identified as depressed high utilizers using a 2-stage telephone screening process.
      Eligibility criteria were met by 410 patients and 407 agreed to enroll : 218 in the depression management program (DMP) practices and 189 in the usual care (UC) group.
      Intervention - The DMP included patient education materials, physician education programs, telephone-based treatment coordination and antidepressant pharmacotherapy initiated and managed by patients' primary care physicians.
      Main outcome measures - Depression severity was measured using the Hamilton Depression Rating Scale (Ham-D) and functional status using the Medical Outcomes Study 20-item short form (SF-20) subscales.
      Outpatient visit and hospitalization rates were measured using the health plan's encounter data.
      Results - Based on an intent-to-treat analysis, at least 3 antidepressant prescriptions were filled in the first 6 months by 151 (69.3%) of 218 of DMP patients vs 35 (18.5%) of 189 in UC (P < .001).
      Improvements in Ham-D scores were significantly greater in the intervention group at 6 weeks (P = .04), 3 months (P = .02), 6 months (P < .001) and 12 months (P < .001).
      At 12 months, DMP intervention patients were more improved than UC patients on the mental health, social functioning and general health perceptions scales of the SF-20 (P < .05 for all).
      Conclusion - In depressed high utilizers not already in active treatment, a systematic primary care-based treatment program can substantially increase adequate antidepressant treatment, decrease depression severity and improve general health status compared with usual care.
      Cfr. :

    19. Relationship between stress and pain in work-related upper extremity disorders - The hidden role of chronic multisymptom illnesses
      Clauw DJ, Williams DA - Am J Ind Med 2002;41:370-82
      Cfr. :

    20. Relationship of employee-reported work limitations to work productivity
      Lerner, D; Amick, BC, III; Lee, JC et al. - Med Care. 2003;41:649–659

    21. Reliability and validity of the AGREE instrument used by physical therapists in assessment of clinical practice guidelines
      MacDermid JC, Brooks D, Solway S, Switzer-McIntyre S, Brosseau L, Graham ID - BMC Health Services Research 2005, 5:18 doi:10.1186/1472-6963-5-18.

    22. Report of a workshop on the epidemiology, natural history and pathogenesis of chronic fatigue syndrome in adolescents
      Marshall GS - J Pediatr 1999;134:395-405

    23. Reversible and selective inhibitors of monoamine oxidase A in mental and other disorders
      Priest EG, Gimbrett R, Roberts M - Acta Psychiatr Scand 1995; 386: 40-3

    24. Role of the brain and sensory pathways in gastrointestinal sensory disorders in humans
      Mertz H, Vanderbilt University Medical Center, Nashville 37232-5340, USA : - Gut. 2002 Jul;51 Suppl 1:i29-33 - PMID: 12077061
      Several features of the irritable bowel syndrome (IBS) suggest involvement of the emotional limbic system in the brain.
      Abnormalities which upregulate afferent (sensory) signal intensity anywhere in this system, from the gastrointestinal tract to the brain, could induce hypersensitivity, leading to the pain and discomfort that characterise IBS and other functional disorders.
      Functional gastrointestinal disorders are likely to be heterogeneous given the complexity of the afferent system and a number of different perturbations are possible.
      Intestinal hypersensitivity to pain and discomfort and associated reflex alterations in motility might explain the symptoms of functional bowel diseases.
      Cfr. :

    25. Salivary cortisol response to awakening in chronic fatigue syndrome
      Roberts ADL, Wessely S, Chalder T et al. - Br J Psychiatry 2004;184:136-41
      Cfr. :

    26. Sensitization and subjective health complaints
      Eriksen HR, Ursin H - Scand J Psychol 2002;43:189-96
      Why is it that some of us have more pain, more fatigue, and more gastrointestinal trouble than others ?
      Is it possible that there are brain mechanisms and psychological mechanisms that make some people sensitized to specific complaints ?
      In this concluding paper we review the historical and theoretical background, discuss the evidence and theoretical positions in the contributions and draw some conclusions.
      Traditional psychosomatic models had less predictive value and less therapeutic importance than what was hoped for.
      The main problem with these models was the lack of a pathophysiological explanation for why psychological problems could be related to somatic disease.
      Sustained arousal or "allostatic load" offers more plausible and acceptable mechanisms for pathology and, to some extent, for sensitization and illness.
      The combination of cognitive psychology and neurophysiology offers a model for somatic pathology and, perhaps more important, also for the understanding of subjective complaints and illness.
      Cfr. :

    27. Sensitization, subjective health complaints and sustained arousal
      Ursin H, Eriksen HR - Ann N Y Acad Sci2001;933:119-29
      The purpose of this presentation is to discuss the possibility that sensitization is a psychobiological mechanism underlying not only multiple chemical sensitivity (MCS), but a much more general cluster of illness, referred to as "subjective health complaints".
      Sustained arousal or sustained "stress" responses, may be an important factor for the development of these conditions.
      Patients with subjective complaints without objective changes are sometimes referred to as having "fashionable diagnoses" or "unexplained symptoms".
      They may be given diagnoses like MCS, epidemic fatigue, chronic fatigue syndrome, burnout, stress, a variety of intoxications, environmental illness, radiation, multiple chemical hypersensitivity, food intolerance, functional dyspepsia, irritable bowel, myalgic encephalitis, postviral syndrome, yuppie flu, fibromyalgia or vital exhaustion.
      One issue is whether this is one general condition or separate entities.
      Another issue is whether sensitization may be the psychobiological mechanism for most or all of these conditions.
      Finally, is it likely that sustained arousal may facilitate the development of sensitization in some or many neural circuits ?
      In this review, the main emphasis will be on musculoskeletal pain.
      This is the most frequent and most expensive condition for sickness compensation and disability.
      The comorbidity of other complaints, however, will also be taken into account.
      Cfr. :

    28. Serotonin-mediated increases in the extracellular levels of beta-endorphin in the arcuate nucleus and nucleus accumbens - A microdialysis study
      Zangen A, Nakash R, Yadid G, Department of Life Sciences, Bar-Ilan University, Ramat-Gan, Israel - J Neurochem. 1999 Dec;73(6):2569-74 - PMID: 10582620
      Although the involvement of both endogenous opioid and serotonergic systems in modulation of pain and emotion was suggested, the neurochemical interaction between these systems in the brain has not previously been studied directly.
      Herein, the effects of the local application of serotonin (5-HT) and fluoxetine (a 5-HT reuptake inhibitor) on extracellular levels of beta-endorphin in the arcuate nucleus and nucleus accumbens were assessed in freely moving rats using in vivo microdialysis.
      The mean basal concentrations of beta-endorphin in dialysates obtained from the arcuate nucleus and nucleus accumbens were 259.9 and 143.3 pM, respectively.
      Specific lesion of the serotonergic system by 5,7-dihydroxytryptamine (5,7-DHT) caused a significant decrease in these dialysate beta-endorphin levels.
      When 5-HT (0.25-5 microM) was added to the perfusion solution, the levels of beta-endorphin in the dialysate from the arcuate nucleus increased (186-296% of baseline), in a concentration-dependent manner.
      In the nucleus accumbens, 0.5 and 2 microM 5-HT in the perfusion fluid did not affect the levels of beta-endorphin in the dialysate, whereas 5 and 10 microM 5-HT caused an increase of approximately 190% of baseline.
      When fluoxetine (250 microM) was present in the perfusing solution, the levels of beta-endorphin in the dialysates from the arcuate nucleus and nucleus accumbens increased two- to threefold.
      This effect was not obtained in the 5,7-DHT-lesioned rats.
      Thus, 5-HT, either endogenously or exogenously delivered, appears to facilitate the release of beta-endorphin in the arcuate nucleus and nucleus accumbens.
      This indication of an interaction between serotonergic and endorphinic systems may be relevant for assessing pain and mood disorder circuits and the mode of action of antidepressant drugs.
      Cfr. :

    29. Significant other responses are associated with fatigue and functional status among patients with chronic fatigue syndrome
      Schmaling KB, Smith WR, Buchwald DS - Psychosom Med 2000;62:444-50
      Cfr. :

    30. Similar effectiveness of paroxetine, fluoxetine and sertraline in primary care - A randomized trial
      Kroenke K, West SL, Swindle R, Gilsenan A, Eckert GJ, Dolor R et al. - JAMA 2001;286:2947-55

    31. Sleep anomalies in the chronic fatigue syndrome - A comorbidity study
      Fischler B, Le Ban O, Hoffmann G et al. - Neuropsychobiology 1996; 35:115-22

    32. Social adjustment by self-report in a community sample and in psychiatric outpatiens
      Weisman MM, Prusoff BA, Thompson WD et al. - J Nerv Ment Dis 1978;166:317-326

    33. Social adjustment in dysthymia, double depression and episodic major depression
      Leader JB, Klein DN - J Affect Disord 1996;37:91-101

    34. Social functioning in depression - A review
      Hirschfeld RM, Montgomery SA, Keller MB, Kasper S, Schatzberg AF, Moller HJ et al. . J Clin Psychiatry 2000;61:268-75

    35. Social-vocational adjustment in unipolar mood disorders - Results of the DSM-IV field trail
      Evans S, Cloitre M, Kocsis JH et al. - J Affect Disord 1988;38:73-80

    36. Society mind and body in chronic fatigue syndrome – An anthropological view
      Ware NC – In : A. Kleinman & S. Straus (Eds) 'Chronic Fatigue Syndrome' (pp. 62-82) - Chichester John Wiley: 1993

    37. Somatic hypotheses of war syndromes
      Soetekouw PM, De Vries M, van Bergen L et al. - Eur J Clin Invest 2000;30:630-41

    38. Somatization - A critical review of conceptual and methodological issues
      DeGucht, V. & Fischler, B. (2002) - Psychosomatics, 43, 1 -9

    39. Somatization, illness attribution and the sociocultural psychitry of chronic fatigue syndrome
      Abbey Susan E. - In : 'Chronic Fatigue Syndrome' - Ciba Foundation Symposium 173, John Wiley & Sons, pag. 238-261, 1993

    40. Somatoform and personality disorders - Syndromal comorbidity and overlapping developmental pathways
      Bass, C. & Murphy, M. (1995) - Journal of Psychosomatic Research, 39, 403 -427

    41. Somatoform disorders - A help or hindrance to good patient care ?
      Sharpe M, Mayou R - Br J Psychiatry 2004;184:465-7
      Cfr. :

    42. Somatoform disorders - Severe psychiatric illnesses neglected by psychiatrists
      Bass, C., Peveler, R. & House, A. (2001) - British Journal of Psychiatry, 179, 11-14
      Cfr. :

    43. Somatoform Disorders and DSM-V - Conceptual and Political Issues in the Debate
      V. Starcevic - Psychosomatics, August 1, 2006; 47(4): 277 – 281
      This article furthers the debate on the future of somatoform disorders by critically reviewing the relevant terminology and validity for the separate grouping and classification of these disorders.
      It is suggested that political pressures to change certain terms should be resisted and that such changes should be made only if the alternatives have clear advantages.
      Cfr. :

    44. Somatoform disorders in general practice - Prevalence, functional impairment and comorbidity with anxiety and depressive disorders
      de Waal, M. W. M., Arnold, I. A., Eekhof, J. A. H. et al (2004) - British Journal of Psychiatry, 184, 470-476
      Psychiatric disorders are common in general practice and the general practitioner has a pivotal role in the recognition and subsequent treatment of psychiatric disorders.
      Although psychiatric attention tends to focus on anxiety and depressive disorders, these disorders are not the most prevalent in general practice.
      Fink et al (1999) reported a prevalence of somato-form disorders as high as 30.3%.
      The comorbidity of somatoform disorders with anxiety and depressive disorders is high (Maier & Falkai, 1999) and the burden of illness may be substantial (Kroenke et al, 1997).
      A critical review demonstrated that cognitive–behavioural therapy can be effective in treating patients with somato-form disorders (Kroenke & Swindle, 2000).
      Few comprehensive studies have focused on an accurate quantification of clinically relevant disorders.
      The aim of the present study was to quantify the prevalence of somatoform disorders and comorbidity with anxiety and depressive disorders in primary care using DSM–IV criteria (American Psychiatric Association, 1994), with a particular emphasis on functional impairment.
      Cfr. :

    45. SPECT imaging of the brain – Comparison of findings in patients with chronic fatigue syndrome, AIDS dementia complex and major unipolar depression
      Schwartz R, Komaroff A, Garada B - Am J Roentgenology 1994; 162: 943-51
      Cfr. :

    46. Strength and physiological response to exercise in patients with chronic fatigue syndrome
      Fulcher KY, White PD - J Neurol Neurosurg Psychiatry 2000;69:302-7
      Cfr. :

    47. Stress in the workplace - Unfinished business
      Hotopf M, Wessely S - J Psychosom Res 1997;43:1-6
      Cfr. :

    48. Structured Early Consultation with the Occupational Physician Reduces Sickness Absence Among Office Workers at High Risk for long-term sickness absence - A randomized controlled trial.
      IJ. Kant , N.W.H. Jansen, L.G.P.M. van Amelsvoort, R. van Leusden, A. Berkouwer, 2008
      Onderzoek onder in totaal 299 medewerkers met een hoog risico op uitval.
      De experimentele groep ontving een preventieve begeleiding van de bedrijfsarts.
      Dit had een positief effect : deze groep verzuimde minder en minder lang dan de controle groep.
      Cfr. :

    49. Study of immune alterations in patients with chronic fatigue syndrome with different etiologies
      Racciatti D, Dalessandro M, Delle Donne L, Falasca K, Zingariello P, Paganelli R, Pizzigallo E, Vecchiet J, Sections of Infectious Diseases, Department of Medicine and Sciences of Aging, Centre of Excellence on Aging, University G. D'Annunzio, Chieti, Italy : - Int J Immunopathol Pharmacol. 2004 May-Aug;17(2 Suppl):57-62 - PMID: 15345193
      The Chronic Fatigue Syndrome (CFS) is characterized by symptoms lasting for at least six months and accompanied by disabling fatigue.
      The etiology of CFS is still unclear.
      At the National Center for Study of the Infectious Diseases Department of the Chieti University some immune investigations were performed with the purpose of detecting markers of the disease.
      CD4+, CD8+, NK CD56+ and B CD19+ lymphocytes were studied in 92 male and 47 female patients and in 36 control subjects.
      CFS patients were divided in three groups with a post-infectious onset (PI-CFS), an non post-infectious onset (NPI-CFS) and a non post-infectious onset with associated infections (NPI-CFS + AI).
      Both CD4+ and CD8+ lymphocytes were reduced in the CFS patients.
      However, the CD4+/CD8+ ratio was increased in the CFS patients without difference between males and females.
      CD56+ cells of CFS patients were also reduced.
      In particular, blood CD56+ cells counts were significantly higher in PI-CFS patients than in the NPI-CFS subjects.
      These data confirm our preliminary results suggesting a key-role of a dysfunction of the immune system as a precipitating and-or perpetuating factor of the syndrome.

    50. StudySelf Test on the AGREE Instrument
      MacDermid JC – 2003
      Cfr. :

    51. Subclassifying chronic fatigue syndrome through exercise testing
      VanNess JM, Snell CR, Strayer DR et al. - Med Sci Sports Exerc 2003;35:908-13
      Purpose - The purpose of this study was to examine physiological responses of persons with chronic fatigue syndrome (CFS) to a graded exercise test.
      Methods - Cardiopulmonary exercise tests were performed on 189 patients diagnosed with CFS.
      Based on values for peak oxygen consumption, patients were assigned to one of four impairment categories (none, mild, moderate and severe), using American Medical Association (AMA) guidelines.
      A one-way MANOVA was used to determine differences between impairment categories for the dependent variables of age, body mass index, percentage of predicted [OV0312]O(2), resting and peak heart rates, resting and peak systolic blood pressure, respiratory quotient (RQ) and rating of perceived exertion.
      Results - Significant differences were found between each impairment level for percentage of predicted [OV0312]O(2) and peak heart rate.
      Peak systolic blood pressure values for the "moderate" and "severe" groups differed significantly from each other and both other groups.
      The more impaired groups had lower values.
      The no impairment group had a significantly higher peak RQ than each of the other impairment levels (all P < 0.001).
      Peak [OV0312]O(2) values were less than predicted for all groups.
      Compared with the males, the women achieved actual values for peak [OV0312]O(2) that were closer to their predicted values.
      Conclusion - Despite a common diagnosis, the functional capacity of CFS patients varies greatly.
      Stratifying patients by function allows for a more meaningful interpretation of the responses to exercise and may enable differential diagnosis between subsets of CFS patients.
      Cfr. :

    52. Subclinical depression and performance at work
      Martin, JK; Blum, TC; Beach, SRH et al. - Social Psychiatry Psychiatric Epidemiol. 1996;31:3–9

    53. Subcortical and cortical brain activity during the feeling of self-generated emotions
      Damasio AR, Grabowski TJ, Bechara A et al. - Nat Neurosci 2000;3:1049-56

    54. Subcutaneous sumatriptan compared with usual acute treatments for migraine - Clinical and pharmaco-economic evaluation
      Laloux, P; Vakaet, A; Monseu, G et al. - Acta Neurol Belgica. 1998;98:332–341

    55. Subjective and objective sleepiness in monozygotic twins discordant for chronic fatigue syndrome
      Watson NF, Jacobsen C, Goldberg J et al. - Sleep 2004;27:973-7
      Cfr. :

    56. Subjective health complaints, sensitization and sustained cognitive activation (stress)
      Eriksen HR, Ursin H, Department of Biological and Medical Psychology, University of Bergen, Jonas Lies vei 91, N-5009 Bergen, Norway : - J Psychosom Res. 2004 Apr;56(4):445-8 - PMID: 15094030 - © 2004 Elsevier Inc.
      Introduction - This review argues that "subjective health complaints" is a better and neutral term for "unexplained medical symptoms".
      The most common complaints are musculoskeletal pain, gastrointestinal complaints and "pseudoneurology" (tiredness, sleep problems, fatigue and mood changes).
      These complaints are common in the general population, but for some these complaints reach a level that requires care and assistance.
      Theoretical assumptions - We suggest that these complaints are based on sensations from what in most people are normal physiological processes.
      In some individuals these sensations become intolerable.
      In some cases it may signal somatic disease, in most cases not.
      Cases without somatic disease or with minimal somatic findings, occur under diagnoses like burnout, epidemic fatigue, multiple chemical sensitivity, chronic musculoskeletal pain, chronic low back pain, chronic fatigue syndrome and fibromyalgia.
      These complaints are particularly common in individuals with low coping and high levels of helplessness and hopelessness.
      Conclusion - The psychobiological mechanisms for this is suggested to be sensitization in neural loops maintained by sustained attention and arousal.
      Cfr. :

    57. Subtypes of chronic fatigue syndrome - A review of findings
      Jason LA, Taylor RR, Kennedy CL et al. - J Chronic Fatigue Syndr 2001;8:1-21
      Most studies of Chronic Fatigue Syndrome (CFS) have been based on patients recruited from primary or tertiary care settings.
      Patients from such settings might not be typical of patients in the general population and may not accurately reflect the heterogeneity among individuals diagnosed with this condition.
      The current paper reviews four community-based studies that examined subtypes of individuals with CFS.
      Distinctions between subtype groups based on sociodemographics, illness onset and duration, stressful precipitating events, symptom frequency and comorbidity characteristics are made with respect to outcome measures of fatigue and symptom severity, functional ability and psychiatric comorbidity.
      Cfr. :

    58. Suffering and the social construction of illness – The deligitimisation of illness experience in chronic fatigue syndrome
      Ware NC – Med Anthropology Quarterly 1992; 6: 347-6

    59. Surveillance for chronic fatigue syndrome - Four U.S. Cities - September 1989 through August 1993
      Reyes M, Gary HE, Jr., Dobbins JG et al. - MMWR CDC Surveill Summ 1997;46:1-13

    Lees verder : Deel XXVIII

    25-11-2009 om 19:44 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Tags:arbeidsongeschiktbeidsbeoordeling, arbeidsongeschiktheid, bedrijfsarts, begeleiden, behandelen, beoordelen, chronische vermoeidheidssyndroom, fibromyalgie, ME/CVS, psychosomatisch, reïntegratie, verzekeringsarts, werk, werkhervatting, ziekteverzuim
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXVIII
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    Snel weer aan het werk

    Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten

    Deel XXVIII

    1. Symptom-syndrome distinction and organisational hierarchies in psychiatric classification
      Rena Rosalind et al. - BJP Online, 21 Jun 2004
      Cfr. :

    2. Symptoms research - A fertile field
      Kroenke, K. & Harris, L. (2001) - Annals of Internal Medicine, 134, 801 -802
      Cfr. :

    3. Synchrony of change in depression and disability - What next ?
      Ormel J - Arch Gen Psychiatry 2000;57:381-2

    4. Systematic assessment of the quality of osetoproris guidelines
      Cranney A, Waldegger L, Graham ID, Man-Son-Hing M, Byszewski A, Ooi DS - BMC Musculoskeletal Disorders 2002;3:20,

    5. Systematic review of mental health interventions for patients with common somatic symptoms - Can research evidence from secondary care be extrapolated to primary care ?
      Raine R, Haines A, Sensky T, Hutchings A, Larkin K, Black N - BMJ. 2002 Nov 9;325(7372):1082.

    6. Systematic review of randomized controlled trials of nonpharmacological interventions for fibromyalgia
      Sim J, Adams N.. Clin J Pain. 2002 Sep-Oct;18(5):324-36.

    7. Systematic review of the comorbidity of irritable bowel syndrome with other disorders - What are the causes and implications ?
      Whitehead WE, Palsson O, Jones KR - Gastroenterology 2002;122:1140-56
      Background & aims - Comorbid or extraintestinal symptoms occur frequently with irritable bowel syndrome and account for up to three fourths of excess health care visits.
      This challenges the assumption that irritable bowel is a distinct disorder.
      The aims of this study were to
      (1) assess comorbidity in 3 areas: gastrointestinal disorders, psychiatric disorders and nongastrointestinal somatic disorders and
      (2) evaluate explanatory hypotheses.
      Methods - The scientific literature since 1966 in all languages cited in Medline was systematically reviewed.
      Restuls - Comorbidity with other functional gastrointestinal disorders is high and may be caused by shared pathophysiological mechanisms such as visceral hypersensitivity.
      Psychiatric disorders, especially major depression, anxiety and somatoform disorders, occur in up to 94%.
      The nongastrointestinal nonpsychiatric disorders with the best-documented association are fibromyalgia (median of 49% have IBS), chronic fatigue syndrome (51%), temporomandibular joint disorder (64%) and chronic pelvic pain (50%).
      Conclusions - Multivariate statistical analyses suggest that these are distinct disorders and not manifestations of a common somatization disorder, but their strong comorbidity suggests a common feature important to their expression, which is most likely psychological.
      Some models explain the comorbidity of irritable bowel with other disorders by suggesting that each disorder is the manifestation of varying combinations of interacting physiological and psychological factors.
      An alternative hypothesis is that the irritable bowel diagnosis is applied to a heterogeneous group of patients, some of whom have a predominantly psychological etiology, whereas others have a predominantly biological etiology and that the presence of multiple comorbid disorders is a marker for psychological influences on etiology.
      Cfr. :

    8. Taking time to smell the roses - Accounts of people with chronic fatigue syndrome and their struggle for legitimisation
      Cohn S - Anthropol Med 1999;6:195-215

    9. The accuracy of self-reported disability days
      Revicki, DA; Irwin, D; Reblando, J et al. - Med Care. 1994;32:401–404

    10. The benefits of interventions for work-related stress
      Klink JJLvd, Blonk RWB, Schene AH, Dijk FJHv - Am J Public Health 2001;91:270-6

    11. The burden of musculoskeletal diseases in the general population of Spain - Results from a national survey
      Carmona L, Ballina J, Gabriel R, Laffon A - Ann.Rheum.Dis. 2001;60:1040-5.

    12. The business case for quality mental health services - Why employers should care about the mental health and well-being of their employees
      Ron Z. Goetzel (1), Ronald J. Ozminkowski (2), Lloyd Sederer (3) and Tami L. Mark (1) -- (1) MEDSTAT Group, Inc, Washington, D.C., Etats-Unis -- (2) The MEDSTAT Group, Inc, Ann Arbor, Mich., Etats-Unis -- (3) American Psychiatric Association, Washington, D.C., Etats-Unis - Journal of occupational and environmental medicine, 2002, vol. 44, no4, pp. 320-330 (67 ref.) - Lippincott Williams & Wilkins, Hagerstown, MD, Etats-Uni (1995) (Revue) - ISSN : 1076-2752 - © 2008 INIST-CNRS
      Employers are very concerned about rising mental health care costs.
      They want to know whether their health care spending is improving the health of workers and whether there is a productivity payback from providing good mental health care.
      This article addresses the subject of employee depression and its impact on business.
      The literature suggests that depressed individuals exert a significant cost burden for employers.
      Evidence is mounting that worker depression may have its greatest impact on productivity losses, including increased absenteeism and short-term disability, higher turnover and suboptimal performance at work.
      Although there is no conclusive evidence yet that physical health care costs decrease when depression is effectively treated, there is growing evidence that productivity improvements occur as a consequence of effective treatment, and those improvements may offset the cost of the treatment.
      Cfr. :

    13. The case definition of chronic fatigue syndrome
      Tan EM, Sugiura K, Gupta S, W.M. Keck Autoimmune Disease Center, The Scripps Research Institute, La Jolla, California 92037, USA - J Clin Immunol. 2002 Jan;22(1):8-12 - PMID: 11958593
      The 1994 case definition of chronic fatigue syndrome is widely used not only for diagnosis but also for clinical and laboratory-based observations of this clinical entity.
      The criteria for the 1994 case definition are based primarily on symptoms and not on physical signs or chemical or immunological tests.
      This situation has resulted in conflicting clinical and laboratory observations that in all likelihood is due to different populations of patients being studied in different centers.
      Based on some of the recent publications, there appears to be an emerging picture of this disease entity that we propose could be used to subgroup chronic fatigue syndrome into four different subclasses.
      These subclasses would consist of chronic fatigue with primarily nervous system disorders such as impaired memory or concentration and headache, chronic fatigue with primarily endocrine system disorders such as unrefreshing sleep and postexertional malaise, chronic fatigue with musculoskeletal system disorders such as muscle pain and joint pain and chronic fatigue with immune system/infectious disorders such as sore throat and tender lymph nodes.
      It is suggested that if clinical and laboratory-based studies on chronic fatigue syndrome were conducted on more homogeneous subgroups of patients, the data from one center to the other might not be as conflicting and more insights can be shed on the nature of this clinical condition.
      Cfr. :

    14. The challenge of integrating disparate high-content data - Epidemiologic, clinical and laboratory data collected during an in-hospital study of chronic fatigue syndrome
      Vernon SD, Reeves WC - Pharmacogenomics 2006, 7(3):345-354
      Cfr. :

    15. The chronic fatigue syndrome - A comprehensive approach to its definition and study
      Fukuda K, Straus SE, Hickie I et al. - International chronic fatigue syndrome Study Group. Ann Intern Med 1994;121:953-9

    16. The clinical and scientific basis of Myalgic Encephalomvelitis Cronic fatique syndrome
      Hyde B.M., M.D. - The Nightingale Research Foundation, Ottawa, Ontario, Canada and Ogdensburg, New York USA, 1992

    17. The cognitive activation theory of stress
      Ursin H, Eriksen HR, Department of Biological and Medical Psychology, University of Bergen, Jonas Liesvei 91, N-5009 Bergen, Norway : - Psychoneuroendocrinology. 2004 Jun;29(5):567-92 - PMID: 15041082
      This paper presents a cognitive activation theory of stress (CATS), with a formal system of systematic definitions.
      The term "stress" is used for four aspects of "stress", stress stimuli, stress experience, the non-specific, general stress response and experience of the stress response.
      These four meanings may be measured separately.
      The stress response is a general alarm in a homeostatic system, producing general and unspecific neurophysiological activation from one level of arousal to more arousal.
      The stress response occurs whenever there is something missing, for instance a homeostatic imbalance or a threat to homeostasis and life of the organism.
      Formally, the alarm occurs when there is a discrepancy between what should be and what is-between the value a variable should have (set value (SV)) and the real value (actual value (AV)) of the same variable.
      The stress response, therefore, is an essential and necessary physiological response.
      The unpleasantness of the alarm is no health threat.
      However, if sustained, the response may lead to illness and disease through established pathophysiological processes ("allostatic load").
      The alarm elicits specific behaviors to cope with the situation.
      The level of alarm depends on expectancy of the outcome of stimuli and the specific responses available for coping.
      Psychological defense is defined as a distortion of stimulus expectancies.
      Response outcome expectancies are defined as positive, negative or none, to the available responses.
      This offers formal definitions of coping, hopelessness and helplessness that are easy to operationalize in man and in animals.
      It is an essential element of CATS that only when coping is defined as positive outcome expectancy does the concept predict relations to health and disease.
      Cfr. :

    18. The conundrum of medically unexplained symptoms - Questions to consider
      McFarlane AC, Ellis N, Barton C, Browne D, Van Hooff M, Centre for Military and Veterans Health, University of Adelaide, South Australia - Psychosomatics. 2008 Sep-Oct;49(5):369-77 - PMID: 18794504
      Background - The classification and etiology of medically unexplained symptoms remain a clinical challenge.
      Recent proposals to improve systems of classification include ending the tradition of separating symptoms into medical or psychiatric groups.
      Method - Several research questions are proposed to resolve some of the divergent opinions about the nature of these difficulties.
      Confusion - Unitary models of somatic symptom causation should not be presumed.
      Examination of the causes and nature of somatic distress in those with and without psychiatric disorders requires separate investigation for each and these should not be presumed to be similar.
      Psychophysiological models of somatic symptoms are required that can be studied in research protocols.
      Cfr. :

    19. The costs of treating depression
      Santiago JM, College of Medicine, Department of Psychiatry, University of Arizona, Tucson - J Clin Psychiatry. 1993 Nov;54(11):425-6 - PMID: 8270585
      Cfr. :
      This article is a comment on :
      The economic burden of depression in 1990
      Cfr. :

      Depression - A neglected major illness
      Cfr. :

    20. The diagnosis and management of depression and anxiety in primary care - The need for a different framework
      K S Jacob - Postgrad. Med. J., December 1, 2006; 82(974): 836 – 839
      There has been increased debate related to depression and common mental disorders over the past few decades.
      The high prevalence of depression in primary care and the low recognition and treatment rates have inspired primary care psychiatry.
      Educating general practitioners, preparing practice guidelines and conducting courses to improve their clinical skills have been attempted.
      These efforts have resulted in the expectation that depression would be managed in primary care.
      However, despite piloting, field studies and acceptance by academic general practitioners, the watered-down psychiatric approach, when used in primary care, has few takers in actual practice.
      The culture of primary care psychiatry borrows heavily from academic psychiatry and attempts to adapt it to the reality of primary care.
      The compromise is uneasy, unstable and difficult to apply in general practice.
      Cfr. :

    21. The distinction between mental and physical illness
      Kendell RE - Br J Psychiatry 2001;178:490
      Conditions that now would be regarded as ‘mental illnesses’, such as mania, melancholia and hysteria, have figured in classifications of disease since the time of Hippocrates and for over 2000 years were treated by physicians with much the same range of potions, medicaments and attempts to correct humoral imbalance as they employed for other more obviously medical disorders.
      Although Plato attributed some forms of madness to the Gods and medieval theologians like Thomas Aquinas attributed hallucinations and insanity to demons and other supernatural influences, from the Renaissance to the second half of the 18th century melancholia and other forms of insanity were generally regarded as bodily illnesses, not differing in any fundamental way from other diseases.
      When the mid-18th century belle lettriste Lady Mary Wortley Montagu commented that "madness is as much a corporeal distemper as the gout or asthma", she was simply expressing the "commonplace of high and low, lay and medical opinion alike" (Porter, 1987).
      Cfr. :

    22. The doctor-patient relationship in chronic fatigue syndrome - Survey of patient perspectives
      Van Hoof, Elke - Quality in Primary Care, Volume 17, Number 4, August 2009 , pp. 263-270(8) - Radcliffe Publishing Ltd.
      Cfr. :

    23. The economic burden of depression in 1990
      Greenberg PE, Stiglin LE, Finkelstein SN, Berndt ER, Analysis Group, Inc., Cambridge, MA 02138 - J Clin Psychiatry. 1993 Nov;54(11):405-18 - PMID: 8270583
      - We estimate in dollar terms the economic burden of depression in the United States on an annual basis.
      Method - Using a human capital approach, we develop prevalence-based estimates of three major cost-of-illness categories : (1) direct costs of medical, psychiatric and pharmacologic care; (2) mortality costs arising from depression-related suicides; and (3) morbidity costs associated with depression in the workplace.
      With respect to the latter category, we extend traditional cost-of-illness research to include not only the costs arising from excess absenteeism of depressed workers, but also the reductions in their productive capacity while at work during episodes of the illness.
      Results - We estimate that the annual costs of depression in the United States total approximately $43.7 billion.
      Of this total, $12.4 billion-28%-is attributable to direct costs, $7.5 billion-17%-comprises mortality costs and $23.8 billion-55%-is derived from the two morbidity cost categories.
      Conclusion - Depression imposes significant annual costs on society.
      Because there are many important categories of cost that have yet to be estimated, the true burden of this illness may be even greater than is implied by our estimate.
      Future research on the total costs of depression may include attention to the comorbidity costs of this illness with a variety of other diseases, reductions in the quality of life experienced by sufferers and added out-of-pocket costs resulting from the effects of this illness, including those related to household services.
      Finally, it may be useful to estimate the additional costs associated with expanding the definition of depression to include individuals who suffer from only some of the symptoms of this illness.
      Cfr. :

      Also read the comment on this article : 'The costs of treating depression' at : Cfr. :

    24. The economic cost of chronic fatigue and chronic fatigue syndrome in UK primary care
      McCrone P, Darbishire L, Ridsdale L, Seed P, Centre for the Economics of Mental Health, Health Services Research Department, Institute of Psychiatry, King's College, London - Psychol Med. 2003 Feb;33(2):253-61 - PMID: 12622304
      Background - Chronic fatigue and chronic fatigue syndrome are most often encountered in primary care settings.
      Given the disabling nature of chronic fatigue it may have a substantial impact on service use and costs as well as on employment.
      This study estimates this impact.
      Method - Patients presenting to general practitioners with unexplained chronic fatigue were recruited to the study.
      Service use over a 3 month period was measured and lost employment recorded.
      These data were used to estimate economic costs.
      Patients with chronic fatigue syndrome were compared to patients with only chronic fatigue using a multiple regression model with sample differences controlled.
      Results - The mean total cost of services and lost employment across the sample was Pound Sterling1906 for the 3-month period with formal services accounting for 9.3% of this figure.
      Service use was higher for patients with chronic fatigue syndrome compared to those with chronic fatigue alone.
      Total 3-month costs were on average higher for chronic fatigue syndrome (Pound Sterling3515 v. Pound Sterling1176) but when sample differences were taken account of the mean difference was reduced to Pound Sterling1406 (P = 0.086).
      Over 90% of the cost was accounted for by care provided by friends and family members and by lost employment.
      Patients with dependants had significantly higher costs than those with none and costs were also significantly higher for greater levels of functional impairment.
      Conclusion - Chronic fatigue imposes substantial economic costs on society, mainly in the form of informal care and lost employment.
      Treatments need to be developed which recognize these impacts.
      Cfr. :
      Also read the comment on this article :
      Costs, correlates and consequences of fatigue in children and adults
      White PD - Psychol Med. 2003 Feb;33(2):197-201 - PMID: 12622299
      Cfr. :

    25. The Effect of Improving Primary Care Depression Management on Employee Absenteeism and Productivity - A Randomized Trial
      Kathryn Rost, PhD,* Jeffrey L. Smith, BS,† and Miriam Dickinson, PhD* -- *From the Department of Family Medicine, University of Colorado Health Sciences Center, Aurora, Colorado -- †Mental Health QUERI, Central Arkansas Veterans Healthcare System, North Little Rock, Arkansas - Med Care. 2004 December; 42(12): 1202–1210
      Objective - To test whether an intervention to improve primary care depression management significantly improves productivity at work and absenteeism over 2 years.
      Setting and Subjects - Twelve community primary care practices recruiting depressed primary care patients identified in a previsit screening.
      Research Design - Practices were stratified by depression treatment patterns before randomization to enhanced or usual care.
      After delivering brief training, enhanced care clinicians provided improved depression management over 24 months.
      The research team evaluated productivity and absenteeism at baseline, 6, 12, 18 and 24 months in 326 patients who reported full-or part-time work at one or more completed waves.
      Results - Employed patients in the enhanced care condition reported 6.1% greater productivity and 22.8% less absenteeism over 2 years.
      Consistent with its impact on depression severity and emotional role functioning, intervention effects were more observable in consistently employed subjects where the intervention improved productivity by 8.2% over 2 years at an estimated annual value of $1982 per depressed full-time equivalent and reduced absenteeism by 28.4% or 12.3 days over 2 years at an estimated annual value of $619 per depressed full-time equivalent.
      Conclusions - This trial, which is the first to our knowledge to demonstrate that improving the quality of care for any chronic disease has positive consequences for productivity and absenteeism, encourages formal cost-benefit research to assess the potential return-on-investment employers of stable workforces can realize from using their purchasing power to encourage better depression treatment for their employees.
      Cfr. :

    26. The effect of screening, sensitization and feedback on notation of depression
      Linn, LS; Yager, J - J Med Educ. 1980;55:942–949

    27. The effects of child care costs on married women's labor force participation
      Connelly, R - Rev Econ Stat. 1992;74:83–90

    28. The effects of chronic medical conditions on work impairment
      Kessler, RC; Mickelson, KD; Barber, C et al. - In : 'Caring and Doing for Others - Social Responsibility in the Domains of the Family, Work and Community' - Rossi AS. , editor - University of Chicago Press; Chicago : 1999

    29. The effects of clonazepam on quality of life and work productivity in panic disorder
      Jacobs, RJ; Davidson, JRT; Gupta, S et al. - Am J Manage Care. 1997;3:1187–1196

    30. The epidemiology of chronic fatigue in San Francisco
      Steele L, Dobbins JG, Fukuda K et al. - Am J Med 1998;105:83S-90S

    31. The existence of a fatigue syndrome after glandular fever
      White PD, Thomas J, Amess J. et al. - Psych Med 1995; 25: 907-16

    32. The HPA axis and the genesis of chronic fatigue syndrome
      Cleare AJ - Trends Endocrinol Metab 2004;15:55-9
      Cfr. :

    33. The ICD–10 Classification of Mental and Behavioural Disorders
      World Health Organization (1992) - Geneva: WHO
      Cfr. :

    34. The impact of a stress management programme on staff well-being and performance at work
      John Rose, Centre for Training in Clinical Psychology, Whitchurch Hospital, Whitchurch and Gwent Community Health (NHS) Trust, Cardiff, Wales, UK - Fiona Jones, Psychology Department, University of Hertfordshire, UK - Ben C. Fletcher, Business School, University of Hertfordshire, UK
      Stress management programmes were implemented for direct care staff in two group homes for people with learning disabilities.
      Staff working in three similar homes were used as controls.
      Assessments were made of anxiety and depression levels and demands, supports and constraints at work.
      Staff in the intervention houses were also observed at work to determine who they were interacting with, the nature and type of the interaction and the amount of time spent on different aspects of the job.
      This information was used to inform and develop an intervention aimed at the groups of staff involved.
      Goals were set with the aim of reducing levels of anxiety and depression in staff and these were subject to review.
      Reassessment in intervention houses showed reductions in anxiety and increased perceived support when compared to controls.
      There were also changes in some observational measures, particularly increased positive interactions and assistance given to clients and formal education programmes.
      These results suggest that intervening to reduce levels of anxiety and depression can have a positive impact on work performance in these settings.
      Cfr. :

    35. The impact of psychiatric disorders on work loss days
      Kessler, RC; Frank, RG - Psychol Med. 1997;27:861–873

    36. The limits of medicine and the social consequences for sufferers of chronic fatigue syndrome
      Pinikahana J, Holloway G, Millen N - Aust J Prim Health 2002;8:70-6
      Chronic fatigue syndrome (CFS) appears to be made up of several clusters of illness categories acting alone or in tandem to cause the decline of health through; fatigue/exhaustion, sensitivity/allergies, pain, general muscle and joint pains, cognitive impairment and gastrointestinal problems.
      This study investigated how patients interpret, evaluate and respond to the complex and varied symptoms of chronic fatigue syndrome.
      Data were collected from persons with CFS using a survey (n=90) and an interview (n=45).
      The researchers investigated how chronic fatigue syndrome is diagnosed by medical practitioners, how the label of CFS is determined and the social consequences for the patient.
      The results confirm the limited ability of the biomedical paradigm to diagnose adequately and treat effectively 'socially constructed' and medically ambiguous illnesses like CFS.
      In the absence of a legitimated regime of medical treatment for CFS, a range of often expensive treatments are employed by CFS sufferers, from formal use of pharmaceutical drugs through to 'alternative' therapies, including herbal, vitamin, homeopathic, esoteric meditative techniques, spiritual healing and general counselling are taken in no particular order.
      Cfr. :

    37. The management of somatoform disorder in childhood
      Taylor S, Garralda E - Curr Opin Psychiatry 2003;16:227-31
      Purpose of review - In this article we aim to review new research into functional somatic symptoms and somatoform disorders in children as it expands the knowledge base on epidemiology, associations and management.
      Recent findings - Somatoform disorders have been found to be present in 12% (lifetime incidence) and 7% (12-month incidence) of adolescents in a German general population.
      Comorbid psychopathology was common.
      Follow-up work shows that most children with conversion disorder and chronic fatigue syndrome attending tertiary referral centres recover from the disorder, but chronic fatigue syndrome can be particularly impairing and outcome appears to be linked to child personality and parental illness beliefs.
      Further support is given to the use of family based cognitive behavioural approaches.
      Cfr. :

    38. The measurement of fatigue - A new instrument
      Schwartz JE, Jandorf L, Krupp LB, Department of Psychiatry and Behavioral Science, SUNY-Stony Brook 11794-8121 - J Psychosom Res. 1993 Oct;37(7):753-62 - PMID: 8229906
      Fatigue is a frequent medical symptom which has not been routinely measured.
      We present a 29-item fatigue assessment instrument, describe its psychometric properties and use it to differentiate normal fatigue from fatigue related medical disorders.
      Differences in fatigue across a variety of medical disorders, the reproducibility of the fatigue instrument and its convergent validity with other fatigue measures are also described.
      Cfr. :

    39. The measurement of fatigue in patientes with multiple sclerosis - A multidimensional comparison with patients with chronic fatigue syndroom and healthy subjects
      Vercoulen JH, Hommes OR, Swanink CM et al. - Arch Neurol. 1996 Jul; 53 (7): 642-649

    40. The neurobiological consequences of early stress and childhood maltreatment
      Teicher MH, Andersen SL, Polcari A et al. - Neurosci Biobehav Rev 2003;27:33-44

    41. The neurobiology and neuroendocrinology of stress - Implications for post-traumatic stress disorder from a basic science perspective
      McEwen BS - Psychiatr Clin North Am 2002;25:469-94

    42. The neurobiology of stress - From serendipity to clinical relevance
      McEwen BS - Brain Res 2000;886(1-2):172-189
      The hormones and other physiological agents that mediate the effects of stress on the body have protective and adaptive effects in the short run and yet can accelerate pathophysiology when they are over-produced or mismanaged.
      Here we consider the protective and damaging effects of these mediators as they relate to the immune system and brain.
      'Stress' is a principle focus, but this term is rather imprecise.
      Therefore, the article begins by noting two new terms, allostasis and allostatic load that are intended to supplement and clarify the meanings of 'stress' and 'homeostasis'.
      For the immune system, acute stress enhances immune function whereas chronic stress suppresses it.
      These effects can be beneficial for some types of immune responses and deleterious for others.
      A key mechanism involves the stress-hormone dependent translocation of immune cells in the blood to tissues and organs where an immune defense is needed.
      For the brain, acute stress enhances the memory of events that are potentially threatening to the organism.
      Chronic stress, on the other hand, causes adaptive plasticity in the brain, in which local neurotransmitters as well as systemic hormones interact to produce structural as well as functional changes, involving the suppression of ongoing neurogenesis in the dentate gyrus and remodelling of dendrites in the Ammon's horn.
      Under extreme conditions only does permanent damage ensue.
      Adrenal steroids tell only part of the story as far as how the brain adapts or shows damage and local tissue modulators - cytokines for the immune response and excitatory amino acid neurotransmitters for the hippocampus.
      Moreover, comparison of the effects of experimenter-applied stressors and psychosocial stressors show that what animals do to each other is often more potent than what experimenters do to them.
      And yet, even then, the brain is resilient and capable of adaptive plasticity.
      Stress-induced structural changes in brain regions such as the hippocampus have clinical ramifications for disorders such as depression, post-traumatic stress disorder and individual differences in the aging process.
      Cfr. :

    43. The neuroendocrinology of chronic fatigue syndrome
      Cleare AJ - Endocr Rev 2003;24:236-52
      Cfr. :

    44. The neuroendocrinology of chronic fatigue syndrome and fibromyalgia
      Parker A-JR, Wessely S, Cleare AJ - Psychol Med 2001;31:1331-45
      - Disturbance of the HPA axis may be important in the pathophysiology of chronic fatigue syndrome (CFS) and fibromyalgia.
      Symptoms may be due to :
      (1) low circulating cortisol;
      (2) disturbance of central neurotransmitters or
      (3) disturbance of the relationship between cortisol and central neurotransmitter function.
      Accumulating evidence of the complex relationship between cortisol and 5-HT function, make some form of hypothesis (3) most likely.
      We review the methodology and results of studies of the HPA and other neuroendocrine axes in CFS.
      Method - Medline, Embase and Psychlit were searched using the Cochrane Collaboration strategy.
      A search was also performed on the King's College CFS database, which includes over 3000 relevant references and a citation analysis was run on the key paper (Demitrack et al. 1991).
      Results - One-third of the studies reporting baseline cortisol found it to be significantly low, usually in one-third of patients.
      Methodological differences may account for some of the varying results.
      More consistent is the finding of reduced HPA function and enhanced 5-HT function on neuroendocrine challenge tests.
      The opioid system and arginine vasopressin (AVP) may also be abnormal, though the growth hormone (GH) axis appears to be intact, in CFS.
      Conclusions - The significance of these changes, remains unclear.
      We have little understanding of how neuroendocrine changes relate to the experience of symptoms and it is unclear whether these changes are primary or secondary to behavioural changes in sleep or exercise.
      Longitudinal studies of populations at risk for CFS will help to resolve these issues.
      Cfr. :

    45. The persistence of fatigue in chronic fatigue syndrome and multiple sclerosis - Development of a model
      Vercoulen JH, Swanink CM, Galama JM et al. - J Psychosom Res 1998;45:507-17

    46. The potential role of hypocortisolism in the pathophysiology of stressrelated bodily disorders
      Heim C, Ehlert U, Hellhammer DH - Psychoneuroendocrinology 2000;25:1-35
      Representing a challenge for current concepts of stress research, a number of studies have now provided convincing evidence that the adrenal gland is hypoactive in some stress-related states.
      The phenomenon of hypocortisolism has mainly been described for patients, who experienced a traumatic event and subsequently developed post-traumatic stress disorder (PTSD).
      However, as presented in this review, hypocortisolism does not merely represent a specific correlate of PTSD, since similar findings have been reported for healthy individuals living under conditions of chronic stress as well as for patients with several bodily disorders.
      These include chronic fatigue syndrome, fibromyalgia, other somatoform disorders, rheumatoid arthritis and asthma and many of these disorders have been related to stress.
      Although hypocortisolism appears to be a frequent and widespread phenomenon, the nature of the underlying mechanisms and the homology of these mechanisms within and across clinical groups remain speculative.
      Potential mechanisms include dysregulations on several levels of the hypothalamic-pituitary adrenal axis.
      In addition, factors such as genetic vulnerability, previous stress experience, coping and personality styles may determine the manifestation of this neuroendocrine abnormality.
      Several authors proposed theoretical concepts on the development or physiological meaning of hypocortisolism.
      Based on the reviewed findings, we propose that a persistent lack of cortisol availability in traumatized or chronically stressed individuals may promote an increased vulnerability for the development of stress-related bodily disorders.
      This pathophysiological model may have important implications for the prevention, diagnosis and treatment of the classical psychosomatic disorders.
      Cfr. :

    47. The prevalence and morbidity of chronic fatigue and chronic fatigue syndrome - A prospective primary care study
      Wessely S, Chalder T, Hirsch S et al. - Am J Public Health 1997;87:1449-55

    48. The prevalence of chronic fatigue syndrome in Iceland - A national comparison by gender drawing on four different criteria
      Lindal E, Stefansson JG, Bergmann S - Nord J Psychiatry 2002;56:273-7

    49. The prognosis after multidisciplinary treatment for patients with postinfectious chronic fatigue syndrome and noninfectious chronic fatigue syndrome
      Masuda A, Nakayama T, Yamanaka T et al. - J Behav Med 2002;25:487-97
      The prognosis after multidisciplinary treatment for patients with postinfectious chronic fatigue syndrome (CFS, n = 9) and noninfectious CFS (n = 9) was clarified.
      After treatment, natural killer (NK) cell activity increased in the postinfectious CFS group but did not recover to within normal range in the noninfectious CFS group.
      In the postinfectious CFS group, physical and mental symptoms improved and 8 patients returned to work.
      In the noninfectious CFS group, symptoms did not improve and only 3 patients returned to work.
      The prognosis of postinfectious CFS group was better than that of noninfectious CFS group.
      Classification of CFS patients into postinfectious and noninfectious groups is useful for choosing the appropriate treatment in order to obtain better prognosis.
      Cfr. :

    50. The psychometric proporties of the SF-36-item Short Form Health Survey - A multidimensional measure of general health status
      Zee K.I., van der, Sanderman R., Heyink J., Haes H., de, 1993

    51. The real measure of productivity
      Burton, WN; Conti, DJ - Business & Health. 1999;17:34–36

    52. The relationship between diabetes and depression - Improving the effectiveness of case management interventions
      Donie JF - Lippincotts Case Manag 2004;9:177-183

    53. The relationship between illness attributions and attributional style in Chronic Fatigue Syndrome
      Creswell C, Chalder T, Sub-Department of Clinical Health Psychology, University College London, UK : - Br J Clin Psychol. 2003 Mar;42(Pt 1):101-4 - PMID: 12675983
      Objective - To examine the relationship between illness attributions and general attributional style in Chronic Fatigue Syndrome (CFS).
      Method - Participants with CFS answered questions on their explanation for their illness and completed the Attributional Style Questionnaire (parallel form).
      Results - Of the participants, 58.3% attributed their illness to predominantly physical factors.
      A significant relationship was found between the presence of a self-serving attributional style and illness attributions.
      Conclusion - Illness attributions were associated with an individual's general attributional style.
      It is suggested that illness attributions may be less important with regards prognosis than, for example, other variables which influence a person's general view of the world.
      Cfr. :

    Lees verder : Deel XXIX

    25-11-2009 om 19:36 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Tags:arbeidsongeschiktbeidsbeoordeling, arbeidsongeschiktheid, bedrijfsarts, begeleiden, behandelen, beoordelen, chronische vermoeidheidssyndroom, fibromyalgie, ME/CVS, psychosomatisch, reïntegratie, verzekeringsarts, werk, werkhervatting, ziekteverzuim
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXIX
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    Snel weer aan het werk

    Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten

    Deel XXIX

    1. The relationship between infection and fatigue
      White PD - J Psychosom Res 1997;43:345-50
      Cfr. :

    2. The relevance of psychiatric research on somatization to the concept of chronic fatigue syndrome
      Clark M, Katon W – In : S. Straus (Ed) 'Chronic fatigue syndrome' (pp. 329-49) - New York: Marcel Dekker; 1994

    3. The rise and fall of the chronic fatigue syndroom as definde by Holmes et al.
      Waveren ER van – Ned Hypotheses. 1996 Feb; 46(2): 63-66

    4. The role of fear of physical movement and activity in chronic fatigue syndrome
      Silver A, Haeney M, Vijayadurai P et al. - J Psychosom Res 2002;52(6):485-493
      Objective - To examine beliefs in relation to avoidance of activity in chronic fatigue syndrome (CFS) patients.
      Methods - The first phase consisted of modifying an existing chronic pain measure of kinesiophobia—fear of physical movement and activity—and validating it on the CFS population [Tampa Scale of Kinesiophobia-Fatigue (TSK-F); n=129; test–retest: r=.89, P<.001; α=.68]. Subscales of Illness Beliefs (α=.78) and Beliefs about Activity (α=.70) were identified. The second phase consisted of evaluating whether behavioural persistence was predicted by the TSK-F (n=33). Participants were asked to ride an exercise bike for as long as they felt able.
      Results - Analyses indicated that behavioural persistence did not correlate with maximal heart rate or resting heart rate, level of tiredness, symptom severity, illness identity or emotional distress. However, the TSK-F did correlate highly with distance travelled and added a significant 15% of the variance in distance after adjustments for gender and physical functioning (PF). The TSK-F Beliefs about Activity subscale appears to be the predictive factor, explaining 12% of the variance in excise performance or rather 12% of the avoidance of exercise.
      Conclusion - Beliefs about Activity appear to be an important variable in predicting behaviour and avoidance of exercise.
      As avoidance has been suggested as a key to the maintenance of symptoms, disability and distress in CFS patients, this research has important theoretical, clinical and research implications.
      Cfr. :

    5. The role of health risk factors and disease on worker productivity
      Burton, WN; Conti, DJ; Chen, C et al. - J Occup Environ Med. 1999;41:863–877

    6. The role of physical inactivity in the chronic fatigue syndrome
      White PD - J Psychosom Res 2000;49:283-4
      Cfr. :

    7. The search for legitimacy and the "expertization" of the lay person - The case of chronic fatigue syndrome
      Clarke JN - Soc Work Health Care 2000;30:73-93
      Some "diseases" appear to be recognized first by sufferers.
      At times these diseases may be disclaimed by medical doctors and elusive to scientific categorization and description.
      In these cases sufferers may organize themselves together in support groups and lobby for money to finance the discovery of diagnostic markers that would legitimate and medicalize the constellation of symptoms that they experience.
      Chronic fatigue syndrome is such a disease; and it is characterized by varied and changing symptomatology.
      Its diagnostic markers are in the process of being refined.
      Presently, its diagnosis primarily originates in reports of subjective experience of extreme fatigue.
      Often-times people diagnose themselves after attending a support group and find a doctor through a support group network who believes in the disease.
      Sometimes, people then return to their own family doctors with information and try to teach their doctors about what they believe to be the nature of their disease, its prognosis and treatment.
      Through such paths as described in the paper, patients become "experts" : they may often know more about the illness than doctors and non-suffering others.
      This paper moves beyond the experience of chronic illness to describe the processes through which people seek confirmation and legitimation for the way that they feel and in a sense become the "experts."
      Cfr. :

    8. The self-clues from the brain
      LeDoux J - Ann N Y Acad Sci 2003;1001:295-304
      Can we find a way of thinking about the self that is compatible with modern neuroscience ?
      I think we can.
      First of all, we have to recognize that "the self" is not the same as "the conscious self" since much of who we are as individuals takes place out of conscious awareness.
      Second, we have to accept that some aspects of the self, especially the unconscious aspects, occur in and can be studied in other species, allowing us to relate these aspects of the self to detailed brain mechanisms.
      Finally, it also helps to think of the self in terms of memory.
      Obviously, much of who we are is based on memories learned through personal experience, including both conscious or explicit memories and unconscious or implicit memories.
      This is particularly important since much progress has been made in relating memory to the cells and synapses of the brain.
      By viewing the self as a network of memories the effort to relate the self to the brain can build on this progress.
      Emphasizing memory and experience does not take away from the fact that our genetic history also contributes to who we are.
      In fact, genes and experience or nature and nurture, are, in the end, not different things, but different ways of doing the same thing-wiring the synapses of our brain.
      In many ways, the self is synaptic.
      This synaptic view of the self is not meant as a challenge to other views, such as spiritual, cultural or psychological views.
      It is instead, just a way of understanding how these other aspects of who we are relate, deep down, to the brain.
      Cfr. :

    9. The somatoform conundrum - A question of nosological values
      Martin, R. D. (1999) - General Hospital Psychiatry, 21, 177 -186
      This paper critically reviews the values and perspectives evident in the formulation of the category of Somatoform Disorders in the widely used Diagnostic and Statistical Manual-IV (DSM-IV) [1] of the American Psychiatric Association.
      The conflict of values evident in the DSM Committee’s elimination of causal issues and including only descriptive criteria in the final classification is emphasized.
      In this approach, causation was dismissed and only a description of popular clinical entities was allowed.
      It becomes clear that there was a conflict between causal and descriptive factors in the formation of the current classifications.
      The dubious logic and the inconsistencies that underlie the linking of the various diagnoses under the Somatoform Disorder (SD) rubric is presented.
      A heuristic model of the interaction of psychological and somatic variables is described.
      These variables act in a causal fashion and should be the basis for any nosological system of the SDs.
      There is ample evidence to support the importance of causal factors in the development of SDs and the current descriptive nomenclature does not do justice to the rapidly growing field of Psychosomatic Medicine.
      A new scheme is proposed, using the presence or absence of stress as the connecting link for the diagnoses offered.
      The old nosology enhances the perpetuation of the mind-body dichotomy.
      Stress, representing the way in which the environment impinges on the human being, allows the mind-body dichotomy to be eliminated.
      The preferred synthesis of mind-body interaction as partly the result of experience in the environment becomes the basis for the new nosology.
      Cfr. :

    10. The tenth revision of the international classification of diseases and related health problems (ICD-10)
      World Health Organization - Geneva: WHO;1992
      Cfr. :

    11. The utilisation of health research in policy-making - Concepts, examples and methods of assessment
      Hanney SR, Gonzalez-Block MA, Buxton MJ, Kogan M, Health Economics Research Group, Brunel University, Uxbridge, Middlesex UB8 3PH, UK : - Health Res Policy Syst. 2003 Jan 13;1(1):2 - PMID: 12646071
      The importance of health research utilisation in policy-making, and of understanding the mechanisms involved, is increasingly recognised.
      Recent reports calling for more resources to improve health in developing countries and global pressures for accountability, draw greater attention to research-informed policy-making.
      Key utilisation issues have been described for at least twenty years, but the growing focus on health research systems creates additional dimensions.
      The utilisation of health research in policy-making should contribute to policies that may eventually lead to desired outcomes, including health gains.
      In this article, exploration of these issues is combined with a review of various forms of policy-making.
      When this is linked to analysis of different types of health research, it assists in building a comprehensive account of the diverse meanings of research utilisation.
      Previous studies report methods and conceptual frameworks that have been applied, if with varying degrees of success, to record utilisation in policy-making.
      These studies reveal various examples of research impact within a general picture of underutilisation.
      Factors potentially enhancing utilisation can be identified by exploration of : priority setting; activities of the health research system at the interface between research and policy-making; and the role of the recipients or 'receptors' of health research.
      An interfaces and receptors model provides a framework for analysis.
      Recommendations about possible methods for assessing health research utilisation follow identification of the purposes of such assessments.
      Our conclusion is that research utilisation can be better understood and enhanced, by developing assessment methods informed by conceptual analysis and review of previous studies.
      Cfr. :

    12. The wall between neurology and psychiatry
      Baker MG, Kale R, Menken M - BMJ 2002; 324:1468-9
      For more than 2000 years in the West, neurology and psychiatry were thought to be part of a single, unified branch of medicine, which was often designated neuropsychiatry.
      Charcot, Freud, Jackson, Bleuler, among many others, thought in terms of a unified study of the brain and the mind, irrespective of special clinical and research interests.
      During the 20th century, however, a schism emerged as each of these fields went its separate way.
      Neurologists focused on those brain disorders with cognitive and behavioural abnormalities that also presented with somatic signsstroke, multiple sclerosis, Parkinson's and so forthwhile psychiatrists focused on those disorders of mood and thought associated with no or minor, physical signs found in the neurological examination of the motor and sensory systemsschizophrenia, depression, anxiety disorders, and so on.
      Cfr. :

    13. The Work Limitations Questionnaire
      Lerner, D; Amick, BC, III; Rogers, WH et al. - Med Care. 2000;39:72–85
      Cfr. :

    14. Theories, concepts and terminology
      Sharpe, M., Mayou, R. & Bass, C. (1995) - In 'Treatment of Functional Somatic Symptoms' (eds R. Mayou, C. Bass & M. Sharpe), pp. 3 -16. Oxford: Oxford University Press

    15. There is only one functional somatic syndrome
      Wessely S, White PD - Br J Psychiatry 2004;185:95-6
      Functional somatic symptoms and syndromes are a major health issue.
      They are common, costly, persistent and may be disabling.
      Most of the current literature pertains to specific syndromes defined by medical subspecialties.
      Indeed, each medical subspecialty seems to have at least one somatic syndrome.
      These include : irritable bowel syndrome (gastroenterology); chronic pelvic pain (gynaecology); fibromyalgia (rheumatology); non-cardiac chest pain (cardiology); tension headache (neurology); hyperventilation syndrome (respiratory medicine) and chronic fatigue syndrome (infectious disease).
      In 1999, Wessely and colleagues concluded on the basis of a literature review that there was substantial overlap between these conditions and challenged the acceptance of distinct syndromes as defined in the medical literature (cfr. 'Functional somatic syndromes - One or many?' - Wessely et al, 1999 at : -).
      They proposed the concept of a general functional somatic syndrome.
      But is there any empirical evidence for such a general syndrome ?
      Is it even a useful concept ?
      Five years on, Professor Simon Wessely, King's College London, revisits this debate.
      He is opposed by Dr Peter White from St Bartholomew's Hospital and Queen Mary School of Medicine and Dentistry, London.
      Cfr. :

    16. Thirteen-year follow-up of children and adolescents with chronic fatigue syndrome
      Bell DS, Jordan K, Robinson M - Pediatrics 2001;107: 994-8
      Cfr. :

    17. Time to move beyond the mind-body split
      Bracken P, Thomas P - BMJ 2002;325:1433-34
      Descartes distinguished between the res cogitans and the res extensa.
      The former referred to the soul or mind and was said to be essentially "a thing which thinks".
      The latter was the material stuff of the body.
      It was characterised primarily by the fact of extension : it occupied space and was therefore amenable to measurement.
      In recent years neuroscientists and cognitive psychologists have argued that this ontological separation of mind and body is no longer tenable.
      The former maintain that mental functions can be fully explained by brain science.
      The latter make the case for a distinct psychological realm but one whose operations, like those of computer software, are measurable and open to scientific investigation.
      The res cogitans is illusive no longer.
      We can map it, scan it and explain its functions in biological or computational terms.
      Cfr. :

    18. TNF-alpha and chronic fatigue syndrome
      Moss RB, Mercandetti A, Vojdani A - J Clin Immunol 1999, 19(5):314-316

    19. Toward a model of social course in chronic illness - The example of chronic fatigue syndrome
      Ware NC - Culture 1999;23:303-31
      Retrospective, narrative accounts of illness experience in chronic fatigue syndrome provide the empirical basis for a preliminary conceptual model of social course in chronic illness.
      Qualities of distress interact with culturally specific expectations for social life and personal conduct to trigger microsocial processes of marginalization : role constriction, delegitimation, impoverishment and social isolation.
      Marginalizing processes are opposed by acts of resistance initiated by ill individuals and directed toward integration in social worlds.
      Social distance from the perceived centers of CFS sufferers' interpersonal worlds expands and contracts with the changing predominance of marginalizing and resisting influences over time.
      Social course thus consists of successive, bi-directional movements along a 'continuum of marginality' by persons living lives with chronic illness.
      Cfr. :

    20. Towards evidence-based clinical practice - An international survey of 18 clinical guideline programs
      Burgers JS, Grol R, Klazinga NS, Mäkelä M, Zaat J; AGREE Collaboration, Centre for Quality of Care Research (WOK), University Medical Centre Nijmegen, The Netherlands : - Int J Qual Health Care. 2003 Feb;15(1):31-45 - PMID: 12630799
      Objective - To describe systematically the structures and working methods of guideline programs.
      Design - Descriptive survey using a questionnaire with 32 items based on a framework derived from the literature.
      Answers were tabulated and checked by participants.
      Study participants - Key informants of 18 prominent guideline organizations in the United States, Canada, Australia, New Zealand and nine European countries.
      Main outcome measures - History, aims, methodology, products and deliveries, implementation, evaluation, procedure for updating guidelines and future plans.
      Results - Most guideline programs were established to improve the quality and effectiveness of health care.
      Most use electronic databases to collect evidence and systematic reviews to analyze the evidence.
      Consensus procedures are used when evidence is lacking.
      All guidelines are reviewed before publication.
      Authorization is commonly used to endorse guidelines.
      All guidelines are furnished with tools for application and the Internet is widely used for dissemination.
      Implementation strategies vary among different organizations, with larger organizations leaving this to local organizations.
      Almost all have a quality assurance system for their programs.
      Half of the programs do not have formal update procedures.
      Conclusions - Principles of evidence-based medicine dominate current guideline programs.
      Recent programs are benefiting from the methodology created by long-standing programs.
      Differences are found in the emphasis on dissemination and implementation, probably due to differences in health care systems and political and cultural factors.
      International collaboration should be encouraged to improve guideline methodology and to globalize the collection and analysis of evidence needed for guideline development.
      Cfr. :

    21. Treating depressed primary care patients improves their physical, mental and social functioning
      Coulehan, JL; Schulberg, HC; Block, MR et al. - Arch Intern Med. 1997;157:1113–1120

    22. Treatments for chronic fatigue syndrome and the Internet - A systematic survey of what your patients are reading
      Kisely SR - Aust New Zealand J Psychiatry 2002;36:240-5
      Objective - To evaluate the type, quality and focus of patient information on the treatment of chronic fatigue syndrome on the Internet using simple search techniques.
      Design - The search phrase 'chronic fatigue syndrome' was entered into nine common Internet search engines.
      The 25 most highly ranked pages identified by each of the nine search engines were analysed using a standardized pro forma.
      The following outcome measures were used : balance of content, consistency of content with evidence-based practice, declared authorship with credentials, information sources including the presence of references, the declaration of any potential conflict of interest and the need to clarify information with an appropriate health professional.
      Results - Two hundred and twenty-five websites were reviewed during a 2-week period in September 2000.
      A further 15 sites (6.3%) were inaccessible.
      Agreement between websites and systematic reviews of treatment for chronic fatigue syndrome ranged from 4 to 68%, the greatest agreement being for recommendations for graded exercise and the avoidance of prolonged rest.
      Most sites (64%) had a named author.
      Only a quarter to a third contained a declaration of interest, advised readers to clarify information with an appropriate health professional or avoided inaccurate statements.
      Conclusion - The Internet contains a great deal of information on chronic fatigue syndrome that is neither balanced nor consistent with evidence-based practice.
      Doctors individually and as a profession, should provide guidance on which Internet sites to trust.
      Cfr. :

    23. Treatments of depression and the functional capacity to work
      Mintz J, Mintz LI, Arruda MJ, Hwang SS - Arch Gen Psychiatr 1992;49:761-8
      Treatments of depression and the functional capacity to work
      Mintz J, Mintz LI, Arruda MJ, Hwang SS, Department of Psychiatry and Biobehavioral Sciences, School of Medicine, UCLA - Arch Gen Psychiatry. 1992 Oct;49(10):761-8 - PMID: 1417427

      This study evaluated the effects of antidepressants and psychotherapy on work impairment in depressed patients.
      Original databases from 10 published treatment studies were compiled and analyzed (N = 827).
      Functional work impairment was common at baseline, manifested by unemployment (11%) or on-the-job performance problems (absenteeism, decreased productivity, interpersonal problems, 44%).
      Generally, work outcomes were good when treatment was symptomatically effective, but the trajectories of work restoration and symptom remission were different, with work recovery appearing to take considerably longer.
      Relapse was an important determinant of long-term occupational outcome, particularly for seriously ill patients for whom relapse meant rehospitalization or other profound social disruption.
      Affective impairment was distinguished from functional impairment, with the former characterizing milder depression and the latter characterizing moderate to severe depression.
      Some methodological recommendations are discussed.
      Cfr. :

    24. Twelve month outcome of depression in general practice - Does detection or disclosure make a difference ?
      Dowrick, C; Buchan, I - Br Med J. 1995;311:1274–1276

    25. Unconscious amygdalar fear conditioning in a subset of chronic fatigue syndrome patients
      Gupta A – Med Hypotheses 2002;59:727-5
      Here, a novel hypothesis for chronic fatigue syndrome (CFS) is proposed.
      CFS may be a neurophysiological disorder focussing on the amygdala.
      During a ‘traumatic’ neurological event often involving acute psychological stress combined with a viral infection or other chemical or physiological stressor, a conditioned network or ‘cell assembly’ may be created in the amygdala.
      The unconscious amygdala may become conditioned to be chronically sensitised to negative symptoms arising from the body.
      Negative signals from the viscera or physiological, chemical and dietary stressors, become conditioned stimuli and the conditioned response is a chronic sympathetic outpouring from the amygdala via various brain pathways including the hypothalamus.
      This cell assembly then produces the CFS vicious circle, where an unconscious negative reaction to symptoms causes immune reactivation/dysfunction, chronic sympathetic stimulation, leading to sympathetic dysfunction, mental and physical exhaustion and a host of other distressing symptoms and secondary complications.
      And these are exactly the symptoms that the amygdala and associated limbic structures are trained to monitor and respond to, perpetuating a vicious circle.
      Recovery from CFS may involve projections from the medial prefrontal cortex to the amygdala, to control the amygdala’s expressions.
      I shall firstly discuss predisposing, precipitating and perpetuating factors involved in the possible etiology of chronic fatigue syndrome (CFS), followed by the patient’s experience of the illness.
      Finally, I shall look at a suggested explanation for the symptoms of CFS.
      Cfr. :

    26. Unemployment and health in a community sample
      Kessler, RC; House, JS; Turner, JB - J Health Soc Behav. 1987;28:51–59

    27. Unexplained fatigue syndromes in a multinational primary care sample - Specificity of definition and prevalence and distinctiveness from depression and generalized anxiety
      Skapinakis P, Lewis G, Mavreas V - Am J Psychiatry 2003;160:785-7
      Objective - The authors investigated whether narrow definitions of unexplained fatigue syndromes that require additional minor somatic symptoms are more strongly associated with psychiatric morbidity than wider ones.
      Method - This was a secondary analysis of the World Health Organization Collaborative Project on Psychological Problems in General Health Care.
      A total of 5,438 primary care patients from 14 countries were assessed with the Composite International Diagnostic Interview.
      Results - The prevalence of fatigue syndromes fell from 7.99 to 1.69 as somatic criteria were added.
      Patients with depression or anxiety were more likely to report unexplained fatigue, but this association was stronger for definitions of unexplained fatigue with more somatic criteria.
      Conclusions - Definitions of unexplained fatigue syndromes that require more somatic criteria selected more patients with psychiatric disorders in this culturally diverse sample.
      These findings might have implications for the revision of existing international diagnostic criteria for neurasthenia or chronic fatigue syndrome.
      Cfr. :

    28. Unexplained’ somatic symptoms, functional syndromes and somatization - Do we need a paradigm shift ?
      Sharpe, M. & Carson, A. J. (2001) - Annals of Internal Medicine, 134, 926 -930
      Medically unexplained functional or somatization symptoms are somatic disorders that are not adequately explained by physical disease processes.
      The way in which these disorders have been understood and managed has varied over the history of medicine.
      However, only in the past 100 years has the “mental” explanation predominated.
      A benefit of this trend has been the development of effective treatments in the form of “antidepressant” drugs and cognitive–behavioral therapies; a cost has been limited integration of these treatments into medical practice and lack of acceptability to patients.
      We suggest that there is much to learn from physicians of the pre-Freudian era.
      Their etiologic theories are now supported by new scientific evidence and their clinical practice provided ways of making psychological treatment acceptable to patients.
      We propose a paradigm shift in which unexplained symptoms are remedicalized around the notion of a functional disturbance of the nervous system and treatments currently considered “psychiatric” are integrated into general medical care.
      Cfr. :

    29. Unique genetic and environmental determinants of prolonged fatigue - A twin study
      Hickie I, Kirk K, Martin N - Psychol Med 1999;29:259-68

    30. Update on chronic fatigue syndrome and Epstein-Barr virus
      Katz BZ - Pediatr Ann 2002;31:741-4
      Cfr. :

    31. Use of formal and informal care among people with prolonged fatigue - A review of the literature
      Elliott H - Br J Gen Pract 1999;49:131-4
      Prolonged fatigue is a common symptom in the community and a common complaint in GPs' surgeries.
      The current consensus is that prolonged fatigue is most appropriately managed within primary care but that quality of care is patchy.
      Diagnosis is difficult and there is no conclusive evidence about effective treatment.
      This can lead to confusion and controversy among lay people and health professionals alike.
      Although the value of a positive doctor-patient relationship is emphasized, general practice consultations are frequently experienced as difficult by both parties.
      Moreover, little is known about how people access other sources of care and information about prolonged fatigue, such as alternative medicine, self-help groups, lay others and self care, in conjunction with or as an alternative to care from health professionals.
      This paper reviews the literature on the nature and extent of the problem prolonged fatigue represents for primary care and on the use of formal and informal care for prolonged fatigue.
      Cfr. :

    32. Vagal attenuation in panic disorder - An assessment of parasympathetic nervous system function and subjective reactivity to respiratory manipulations
      Asmundson GJ, Stein MB, Department of Psychiatry, University of Manitoba, Winnipeg, Canada - Psychosom Med. 1994 May-Jun;56(3):187-93 - PMID: 8084962
      We examined the effects of hyperventilation and other manipulations of respiratory pace on parasympathetic nervous system function and subjective reactivity in 15 patients with panic disorder, 15 patients with social phobia and 15 healthy control subjects.
      After a 30-minute rest period subjects completed a 2.5-minute trial of each of hypoventilation, normoventilation and hyperventilation.
      Trials were separated by a 3 minute inter-trial interval. Incidence of panic attacks, symptom severity, vagal tone, heart rate, end-tidal carbon dioxide level and respiratory frequency were measured throughout.
      Resting physiological measures did not differ between groups.
      Each respiratory manipulation resulted in the expected physiological changes (e.g., hyperventilation attenuated vagal tone), however, groups did not exhibit differential physiological reactivity to the manipulations.
      There were no panic attacks reported during either the hypoventilation or normoventilation phases; however, two social phobic subjects (13.3%) and two panic disorder patients (13.3%) reported panic attacks during hyperventilation.
      Although both groups of anxiety patients reported greater severity of hyperventilation-induced symptoms than did control subjects, symptom severity did not correlate significantly with vagal tone or heart rate.
      These results suggest that parasympathetic function is unlikely to be aberrant in PD patients and that diminished parasympathetic activity is not sufficient for the experience of panic attacks.
      Cfr. : -&-
      Also read the comment on this article :
      Inferring vagal tone from heart rate variability
      Jennings JR, McKnight JD - Psychosom Med. 1994 May-Jun;56(3):194-6 - PMID: 8084963
      Cfr. :

    33. Variability in diagnostic criteria for chronic fatigue syndrome may result in substantial differences in patterns of symptoms and disability
      Jason LA, Helgerson J, Torres-Harding SR et al. - Eval Health Prof 2003;26:3-22
      Chronic fatigue syndrome (CFS) is an illness that involves severe, prolonged exhaustion as well as neurologic, immunologic and endocrine system pathology.
      Because the pathogenesis of CFS has yet to be determined, case definitions have relied on clinical observation in classifying signs and symptoms for diagnosis.
      The current investigation examined differences between CFS as defined by Fukuda and colleagues and a set of criteria that has been stipulated for myalgic encephalomyelitis (ME).
      Dependent measures included psychiatric comorbidity, symptom frequency, symptom severity and functional impairment.
      The ME and Fukuda et al. (1994) CFS criteria were compared with a group having chronic fatigue due to psychiatric reasons.
      Significant differences occurred primarily with neurologic, neuropsychiatric, fatigue/weakness and rheumatological symptoms.
      These findings suggest that it might be inappropriate to synthesize results from studies of this illness that use different definitions to select study populations.
      Cfr. :

    34. Victimization in chronic fatigue syndrome and fibromyalgia in tertiary care - A controlled study on prevalence and characteristics
      Van Houdenhove B, Neerinckx E, Lysens R et al. - Psychosomatics 2001;42:21-8
      The authors studied the prevalence and characteristics of different forms of victimization in 95 patients suffering from chronic fatigue syndrome (CFS) or fibromyalgia (FM) compared with a chronic disease group, including rheumatoid arthritis (RA) and multiple sclerosis (MS) patients and a matched healthy control group.
      The authors assessed prevalence rates, nature of victimization (emotional, physical, sexual), life period of occurrence, emotional impact and relationship with the perpetrator by a self-report questionnaire on burdening experiences.
      CFS and FM patients showed significantly higher prevalences of emotional neglect and abuse and of physical abuse, with a considerable subgroup experiencing lifelong victimization.
      The family of origin and the partner were the most frequent perpetrators.
      With the exception of sexual abuse, victimization was more severely experienced by the CFS/FM group.
      No differences were found between healthy control subjects or RA/MS patients and between CFS and FM patients.
      These findings support etiological hypotheses suggesting a pivotal role for chronic stress in CFS and FM and may have important therapeutic implications.
      Cfr. :

    35. Viral antibodies in chronic fatigue syndrome
      Swanink CM, Vercoulen JH, Bazelmans E et al. - Clin Infect Dis 1995;21:708-9
      Cfr. :

    36. Website of the week - Searching for the good doctor
      Ashcroft RE - BMJ 2002;325:719
      Cfr. :

    37. What causes chronic fatigue syndrome ?
      White PD - BMJ 2004;329:928-9
      Cfr. :

    38. What do you think is a non-disease ? - Pros and cons of medicalisation
      Wessely S - BMJ 2002;324:912
      Cfr. :

    39. What should we say to patients with symptoms unexplained by disease ? - The ‘number needed to offend’
      Stone, J., Wojcik, W., Durrance, D. et al (2002) - BMJ, 325, 1449 -1450
      Most doctors make a diagnosis and offer treatment to patients whose symptoms turn out to be unexplained by disease.
      In such cases a diagnostic label is important in signifying to the patient and family that the doctor is taking the problem seriously and accepts the complaints as real.
      Some diagnostic labels, particularly those that sound “psychological” can be perceived by patients as offensive by implying that the patients are “putting on” or “imagining” their symptoms or that they are “mad”.
      Various potentially suitable diagnoses are available to doctors.
      Hysteria” was the traditional term and is still sometimes used.
      Functional nervous disorder” was used in the late 19th century to denote symptoms arising from disordered nervous functioning, but in the 20th century this was superseded by terms that implied psychogenesis, such as psychosomatic.
      In the past 20 years more neutral descriptive terms such as “medically unexplained symptoms” have gained in popularity.
      Despite their importance in the doctor-patient relationship, the implications to patients of these labels have received remarkably little attention.
      We explored the differing connotations and potential offensiveness of 10 different medical labels for the symptom of weakness.
      Cfr. :

    40. When do symptoms become a disease ?
      Aronowitz RA - Ann Intern Med 2001;134:803-8
      When do symptoms become a disease ?
      Are there rules or norms, currently or in the past, that tell us when a particular collection of largely symptom-based criteria has enough specificity, utility or plausibility to justify the appellation disease ?
      The history of numerous symptom-based diagnoses in use today suggests partial answers to these questions.
      The 19th-century shift to understanding ill health as a result of specific diseases, increasingly defined more by signs than symptoms, led to a loss of status for illnesses that possessed little clinical or laboratory specificity.
      Nevertheless, clinicians then and now have used symptom-based diagnoses.
      Some of these diagnoses owe their existence as specific diseases to the norms and practices of an older era much different from our own.
      Others have not only thrived but have resisted plausible redefinition done by using more “objective” criteria.
      Many strategies, such as response-to-treatment arguments, quantitative methods (for example, factor analysis) and consensus conferences, have been used to find or confer specificity in symptom-based diagnoses.
      These strategies are problematic and have generally been used after symptom-based diagnoses have been recognized and defined.
      These historical observations emphasize that although biological and clinical factors have set boundaries for which symptoms might plausibly be linked in a disease concept, social influences have largely determined which symptom clusters have become diseases.
      Cfr. :

    Lees verder : Deel XXX

    25-11-2009 om 19:32 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Tags:arbeidsongeschiktbeidsbeoordeling, arbeidsongeschiktheid, bedrijfsarts, begeleiden, behandelen, beoordelen, chronische vermoeidheidssyndroom, fibromyalgie, ME/CVS, psychosomatisch, reïntegratie, verzekeringsarts, werk, werkhervatting, ziekteverzuim
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Doe een wens... - Make a wish...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Doe een wens...

    Een gehuwd paar vierde zijn 40e huwelijksverjaardag in een rustig, romantisch restaurantje.

    Opeens verscheen er een lieve fee aan hun tafel.

    Ze zei : 'Omdat jullie zo'n voorbeeldig gehuwd koppel zijn en omdat jullie liefde al die jaren stand hield mogen jullie élk een wens doen.”

    De vrouw antwoordde : “Oh, ik zou toch zo graag met mijn liefdevolle echtgenoot eens een reis om de wereld maken !

    De fee zwaaide met haar toverstokje en – poef ! - er lagen twee kaartjes voor de Queen Mary II op de tafel.

    De man twijfelde even : “Wel, dit is allemaal heel romantisch, maar een kans als deze krijg ik nooit meer ! Het spijt me liefste, maar ik zou toch liever een vrouwtje hebben dat 30 jaar jonger is dan ik.

    De vrouw én de fee waren diep ontgoocheld, maar beloofd is beloofd...

    Dus zwaaide de fee nogmaals met haar toverstokje en – poef ! - de man was op slag 92 jaar oud !!

    De moraal van dit verhaal :

    Mannen, die ondankbare smeerlappen, zouden beter beseffen dat feetjes vrouwelijk zijn...

    Make a wish

    A married couple in their early 60s was celebrating their 40th wedding anniversary in a quiet, romantic little restaurant…

    Suddenly, a tiny yet beautiful fairy appeared on their table.

    She said, “For being such an exemplary married couple and for being loving to each other for all this time, I will grant you each a wish.”

    The wife answered, “Oh, I want to travel around the world with my darling husband.

    The fairy waved her magic wand and – poof ! - two tickets for the Queen Mary II appeared in her hands.

    The husband thought for a moment : “Well, this is all very romantic, but an opportunity like this will never come again. I'm sorry my love, but my wish is to have a wife 30 years younger than me.”

    The wife, and the fairy, were deeply disappointed, but a wish is a wish.

    So the fairy waved her magic wand and - poof ! - the husband became 92 years old !!

    The moral of this story :

    Men who are ungrateful bastards should remember fairies are female…

    25-11-2009 om 15:03 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.7 geheimen die mannen verzwijgen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    7 geheimen
    die mannen verzwijgen

    Jan Willem Wensink
    Dokterdokter, 19-11-2009
     Bronnen : HartenZiel & WebMD

    Elke man heeft geheimen voor zijn vriendin of vrouw.
    Het openbaren van die geheimen acht hij te riskant voor zijn relatie.

    In elke liefdesrelatie komt een fase waarin een man zich realiseert dat de echte waarheden achter bepaalde gevoelens of bezigheden beter niet verteld kunnen worden.
    Mannen praten niet over deze geheimen omdat ze vrezen dat die de relatie schaden of simpelweg omdat ze sommige van hun eigen beweegredenen niet helemaal begrijpen.

    Psychologen zeggen dat de meeste geheimen en leugentjes om bestwil normaal en menselijk zijn.
    In sommige opzichten zijn ze sociaal zelfs noodzakelijk om goed met elkaar te kunnen omgaan.
    Ook vrouwen hebben hun leugentjes om bestwil.
    7 geheimen die mannen nooit vertellen.

    Geheim 1 - Mannen kijken naar alle mooie vrouwen

    Mocht een mooie vrouw zijn pad kruisen, dan volgen zijn ogen haar, zijn primaire hersendelen dwingen hem er domweg toe.
    Het maakt niet uit of jij er naast loopt of niet, hij kijkt.
    Totaal voor ongeveer 43 minuten per dag, blijkt uit onderzoek.
    Ben je op een plaats met veel mensen, dan heeft hij alle leuke vrouwen al gescand en dat iets te lage décolleté had hij ook al gezien.
    Als je er bij bent, zal hij er misschien voor zorgen dat zijn radarblik niet door jou wordt opgemerkt.
    Is het erg ?
    Kijkt hij niet, dan is er iets mis met zijn zichtveld of is zijn testosteronniveau erg laag.

    Geheim 2 - Een man moet soms de deur uit

    Gaat je man altijd sporten omdat hij zo graag wil sporten ?
    Hij zegt van wel.
    Kán hij echt niet een dag per week minder werken of wíl hij het niet ?
    Helaas, het is waar dat mannen graag geregeld het huishouden achter zich willen laten.
    Ze hoeven even geen vrouw, geen kinderen en het gedoe van het huishouden.
    Dat klinkt ernstig, het is het niet.
    Het heeft te maken met een ingebouwde hang naar vrijheid, naar ruimte voor zichzelf, het niet al te sterk verbonden willen zijn aan regels en toestanden.
    Wees gerust, na een tijdje mist hij jou of jullie alweer.
    Dan is het ook weer fijn thuiskomen voor hem.

    Geheim 3 - Hij zweert trouw, maar niet helemaal

    Terwijl vrouwen de wederzijdse liefde met hun partners graag geregeld, bezegeld en gegarandeerd zien in het vastleggen van eeuwige trouw, zit er in vele mannen een heel klein stemmetje dat iets anders zegt.
    Het is een door angst en testosteron gevoed relativerend stemmetje, dat de strakke echtelijke beloftes te benauwend vindt.
    Het gaat er stiekem van uit dat de vrijheid van de jagende man niet zo heel erg aan banden hoeft te worden gelegd.

    Geheim 4 - Geld verdienen geeft hem aanzien

    Hoewel veel mannen het ontkennen, vinden ze het diep in hun hart belangrijk dat zij de kostwinner zijn.
    Het is leuk dat zij ook wat centen verdient, maar hij haalt het grote geld binnen en bepaalt dus ook welke auto er gekocht wordt.
    Niet voor niets wordt in plaats van ‘kostwinner’ ook wel de term ‘kostwinnaar’ gebruikt.
    Wat is de oorsprong van deze mannelijke overtuiging ?
    Sommige deskundigen denken dat het biologisch bepaald is : de man was en is nog altijd de jager en brengt dus de buit binnen in de vorm van geld en eten.
    De vrouw had en heeft de zorg voor het gezin.
    Maar de beroemde evolutionair bioloog Stephen Jay Gould maakte korte metten met die gedachte.
    Volgens hem gaat het eerder om culturele tradities dan om oeroude menselijke instincten.
    Hoe dan ook : als vrouwlief meer verdient, voelt dat bij veel mannen een beetje als een nederlaag.

    Geheim 5 - Hij klaart echt graag jouw klusje

    Het is een klein duwtje in de rug van het man-zijn : de hulpeloze geliefde die haar kerel vraagt iets te repareren of te monteren.
    Ze zal haar hulpeloosheid misschien wat aanzetten om hem zover te krijgen, dat is dan weer haar geheim.
    Hoewel sommige mannen er graag een beetje over mogen mopperen, vinden ze het best prettig om steeds als probleemoplosser te worden ingeschakeld.
    Het is heerlijk voor een man als hij het technische domein helemaal voor zichzelf heeft.
    Hij kan er dan bovendien zijn liefde voor gereedschap op botvieren.
    Na de klus is haar compliment belangrijker voor zijn ziel dan hij zelf zal willen toegeven.

    Geheim 6 - Mannen begrijpen hun vrouw echt niet

    Oei, daar wil ze weer een essentieel punt in de relatie diepgaand bespreken.
    Nou ja, bespreken, emotioneel doorwrochten.
    Net als hij voetbal wil kijken of computeren.
    Hij heeft geleerd voor dit soort discussies niet weg te lopen, haar aan te horen en te doen alsof hij haar begrijpt.
    Het is oppassen geblazen.
    Want hij weet dat als hij haar gevoelens achteloos wegwuift, zij erg boos kan worden.
    Dus knikt hij instemmend.
    Ja, hij ziet haar probleem.
    Hij begrijpt het.
    Zegt hij.
    Maar het is niet waar.
    Hij snapt er eigenlijk geen barst van.
    Dat komt volgens John Gray, schrijver van het boek ‘Mannen komen van Mars, vrouwen van Venus’, door een fundamenteel verschil in benadering van emoties.
    Vrouwen zoeken vooral erkenning voor hun problemen en gevoelens, mannen zoeken voor hun problemen en emoties kant en klare oplossingen.

    Geheim 7 - Ja, mannen zijn pubers

    Hoe komt het dat keurige mannen, liefhebbende vaders met een respectabele baan, ineens thuis kunnen komen met een formidabel zakmes voor in het oerwoud ?
    Waarom draait hij zijn nek om voor een strakke meid in een Porsche ?
    Omdat het symbolen zijn van onbezorgde vrijheid, van de dagen dat verantwoordelijkheden niet aan zijn schouders hingen.
    Van de losbandige tijd in zijn jeugd, toen hij in principe nog pakweg in een rockband kon zitten, naar Ibiza kon gaan om te flirten op het strand of heel veel geld kon gaan verdienen.
    Maar die tijd is voorbij, de keuzes zijn gemaakt.
    Het keurslijf wringt.
    In elke man zit een door simpele hormonen voortgedreven puberjongen die heimelijk weigert groot te worden.
    Gun hem dat zakmes.

    Cfr. :

    25-11-2009 om 00:40 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (7 Stemmen)
    Tags:angst, begrijpen, beloftes, benauwend, boos, décolleté, emoties, erkenning, flirten, geheimen, geld, gevoelens, hulpeloos, keurslijf, liefde, liefdesrelatie, liegen, mopperen, nederlaag, ontkennen, problemen, puber, relatie, testosteron, trouw, verzwijg
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXX
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    Snel weer aan het werk

    Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten

    Deel XXX

    1. When not enough is too much - The role of insufficient glucocorticoid signaling in the pathophysiology of stress-related disorders
      Raison CL, Miller AH - Am J Psychiatry 2003;160:1554-65
      Objective - Previous theories have emphasized the role of excessive glucocorticoid activity in the pathology of chronic stress.
      Nevertheless, insufficient glucocorticoid signaling (resulting from decreased hormone bioavailability or reduced hormone sensitivity) may have equally devastating effects on bodily function.
      Such effects may be related in part to the role of glucocorticoids in restraining activation of the immune system and other components of the stress response, including the sympathetic nervous system (SNS) and corticotropin-releasing hormone (CRH).
      Method - The literature on neuroendocrine function and glucocorticoid-relevant pathologies in stress-related neuropsychiatric disorders, including posttraumatic stress disorder and major depression, was reviewed.
      Results - Although not occurring together, both hypocortisolism and reduced responsiveness to glucocorticoids (as determined by dexamethasone challenge tests) were reliably found.
      Stress-related neuropsychiatric disorders were also associated with immune system activation/inflammation, high SNS tone and CRH hypersecretion, which are all consistent with insufficient glucocorticoid-mediated regulation of stress hyperresponsiveness.
      Finally, antidepressants, a mainstay in the treatment of stress-related disorders, were regularly associated with evidence of enhanced glucocorticoid signaling.
      Conclusions - Neuroendocrine data provide evidence of insufficient glucocorticoid signaling in stress-related neuropsychiatric disorders.
      Impaired feedback regulation of relevant stress responses, especially immune activation/inflammation, may, in turn, contribute to stress-related pathology, including alterations in behavior, insulin sensitivity, bone metabolism and acquired immune responses.
      From an evolutionary perspective, reduced glucocorticoid signaling, whether achieved at the level of the hormone or its receptor, may foster immune readiness and increase arousal.
      Emphasis on insufficient glucocorticoid signaling in stress-related pathology encourages development of therapeutic strategies to enhance glucocorticoid signaling pathways.
      Cfr. :

    2. Why don't physicians follow clinical practice guidelines ? - A framework for improvement
      Cabana MD, Rand CS, Powe NR, Wu AW, Wilson MH, Abboud PA, Rubin HR, Department of Pediatrics, Robert Wood Johnson Clinical Scholars Program, Johns Hopkins School of Medicine, Baltimore, MD, USA : - JAMA. 1999 Oct 20;282(15):1458-65 - PMID: 10535437
      Context - Despite wide promulgation, clinical practice guidelines have had limited effect on changing physician behavior.
      Little is known about the process and factors involved in changing physician practices in response to guidelines.
      Objective - To review barriers to physician adherence to clinical practice guidelines.
      Data sources - We searched the MEDLINE, Educational Resources Information Center (ERIC) and HealthSTAR databases (January 1966 to January 1998); bibliographies; textbooks on health behavior or public health; and references supplied by experts to find English-language article titles that describe barriers to guideline adherence.
      Study selection - Of 5658 articles initially identified, we selected 76 published studies describing at least 1 barrier to adherence to clinical practice guidelines, practice parameters, clinical policies or national consensus statements.
      One investigator screened titles to identify candidate articles, then 2 investigators independently reviewed the texts to exclude articles that did not match the criteria.
      Differences were resolved by consensus with a third investigator.
      Data extraction - Two investigators organized barriers to adherence into a framework according to their effect on physician knowledge, attitudes or behavior.
      This organization was validated by 3 additional investigators.
      Data synthesis - The 76 articles included 120 different surveys investigating 293 potential barriers to physician guideline adherence, including awareness (n = 46), familiarity(n = 31), agreement (n = 33), self-efficacy (n = 19), outcome expectancy (n = 8), ability to overcome the inertia of previous practice (n = 14) and absence of external barriers to perform recommendations (n = 34).
      The majority of surveys (70 [58%] of 120) examined only 1 type of barrier.
      Conclusions - Studies on improving physician guideline adherence may not be generalizable, since barriers in one setting may not be present in another.
      Our review offers a differential diagnosis for why physicians do not follow practice guidelines, as well as a rational approach toward improving guideline adherence and a framework for future research.
      Cfr. :
      Cfr. also the comments on this article :
      Reasons physicians do not follow clinical practice guidelines - Montgomery AA, Peters TJ, Fahey T - JAMA. 2000 Apr 5;283(13):1685; author reply 1686 - PMID: 10755486
      Cfr. :
      Reasons physicians do not follow clinical practice guidelines - Veatch RM - JAMA. 2000 Apr 5;283(13):1685; author reply 1686 - PMID: 10755485
      Cfr. :

      Reasons physicians do not follow clinical practice guidelines - Dahlberg K - JAMA. 2000 Apr 5;283(13):1686 - PMID: 10755487
      Cfr. :

    3. Why is neurasthenia important in Asian cultures ?
      Schwartz PY - West J Med 2002;176:257-8

    4. Women's experiences of stigma in relation to chronic fatigue syndrome and fibromyalgia
      Asbring P, Narvanen AL - Qual Health Res 2002;12:148-60
      Chronic fatigue syndrome and fibromyalgia are characterized by being difficult to diagnose and having an elusive etiology and no clear-cut treatment strategy.
      The question of whether these illnesses are stigmatizing was investigated through interviews with 25 women with these illnesses.
      The women experienced stigmatization primarily before receiving a diagnosis and the diffuse symptomatology associated with the illnesses were significant for stigmatization.
      Stigma consisted of questioning the veracity, morality and accuracy of patient symptom descriptions and of psychologizing symptoms.
      Coping with stigma was also explored and found to comprise both withdrawal and approach strategies, depending on the individual's circumstances and goals.
      Cfr. :

    5. Women’s mental health - An evidence based review
      World Health Organisation (WHO) – Geneva : 2000
      In the discussion of the determinants of poor mental health of women, it has become imperative to move from a focus on individual and “
      lifestyle” risk factors to a recognition of the broader, economic, legal and environmental factors that affect women’s lives and constrain their opportunities to control the determinants of their health.
      Social factors can and do change within and between countries in ways that promote or retard gender development and empowerment (UNDP 1997).
      The identification and modification of the social factors that influence women’s mental health holds out the possibility of primary prevention of certain mental disorders by reducing their incidence.
      In this review, a gendered, social model of health is used to investigate critical determinants of women’s mental health with the overall objective of contributing to improved, more effective promotion of women’s mental health that is grounded in research evidence.
      Risk factors for mental disorder as well as for good mental health are addressed and where possible, a clear distinction has been made between the opportunities that exist for individual action and individual behaviour change and those that are dependent on factors outside the control of the individual woman.
      Where poverty, inequality and social disadvantage are entrenched, the health beliefs of individuals may count for nothing in terms of being able to reduce behavioural risk factors.
      As Farmer (1996) has observed : ‘
      Throughout the world, those least likely to comply are those least able to comply.
      It is essential to recognise how the socio-cultural, economic, legal, infrastructural and environmental factors that affect women’s mental health are configured in each country or community setting.
      Only by responding to the complexities and particularities of women’s lives can health promotion strategies hope to increase the opportunities women want and need to control the determinants of their health.
      If programmes to promote women’s mental health focus on the reduction of individual ‘
      lifestyle’ risk factors, they may neglect the very factors that bring that lifestyle into being.
      Moreover, if such programmes fail to meet their objectives, they carry a considerable risk of misattributing that failure to the women towards whom they were directed.
      Such a misattribution precludes an examination of the features of the programmes themselves or of the social circumstances that the programmes did not or could not address.
      A focus on behavioural risk factors that makes the individual responsible for her health may have deleterious effects.
      The acceptance of personal responsibility is not necessarily empowering.
      Indeed, ‘
      it may encourage self blame and despondency and make behavioural change less likely’ (Ziebland et al., 1998).
      Neither self blaming nor victim blaming are compatible with promoting good mental health.
      Both, by concentrating on ‘
      failings’ within the individual may militate against the likelihood of thorough programme evaluation (Pill, Peters & Robling, 1993).
      In addition, victim blaming may increase the very health risks and health behaviours, that health promotion programs are designed to reduce.
      A study of cocaine using pregnant women gives a disturbing insight into the possible consequences of such an approach :
      Most of them were aware of the potential harm to the fetus and ironically used more cocaine to avoid remorse and self loathing. (Chavkin & Kandall, 1990)
      Evaluation of intended and unintended, positive and negative outcomes is thus integral to comprehensive health promotion.
      Although an attempt has been made to draw research evidence from both developed and developing countries, it has to be acknowledged that like many other health and educational activities, most funding and most research comes from richer, developed countries rather than poorer, developing ones.
      To help clarify the meaning women themselves ascribe to mental health and various forms of psychological distress, findings from qualitative research have been employed to augment those from quantitative research.
      Descriptions of life situations, case studies and direct quotes from women themselves have been used to vivify the contexts in which emotional distress, depression, anxiety and other psychological disorders occur.
      It is hoped that such first hand accounts of the experiences of poverty, inequality and violence will assist in developing a more accurate understanding of the structural barriers women face in attempting to exercise control over the determinants of their mental health and in effecting behavioural change.
      Both are needed to better inform the promotion of women’s mental health.
      Moreover, subjective perceptions of health are significantly related to psychological well being and utilisation of the health care system (Ustin & Sartorius, 1995).
      Women’s views and the meanings they attach to their experiences have to be heeded by researchers, health care providers and policy makers.
      Without them, research and the evidence it gathers, service delivery and policy formation, will be hampered in responding to women identified health priorities, problems and needs.
      Moreover, all three will be ignorant of the nature and magnitude of unmet needs and unaware of the factors influencing women’s utilisation of health care.
      Cfr. :

    6. Work and productivity loss in the rizatriptan multiple attack study
      Dasbach, EJ; Carides, GW; Gerth, WC et al. - Cephalalgia. 2000;20:830–834

    7. Workplace performance effects from chronic depression and its treatment
      Berndt ER, Finkelstein SN, Greenberg PE, Howland RH, Keith A, Rush AJ et al. - J Health Econ 1998;17:511-35
      Utilizing data from a clinical trial and an econometric model incorporating the impact of a medical intervention and regression to the mean, we present evidence supporting the hypotheses that for chronically depressed individuals :
      (i) the level of perceived at-work performance is negatively related to the severity of depressive status and
      (ii) a reduction in depressive severity improves the patient's perceived work performance.
      Improvement in work performance is rapid, with about two-thirds of the change occurring already by week 4.
      Those patients having the greatest work improvement are those with both relatively low baseline work performance and the least severity of baseline depression.
      Cfr. :

    Lees ook

    Gespreksprotocol verzekeringsartsen verbeterd
    Robert Crommentuyn - Medisch Contact nr. 11 - 11 maart 2010
    Cfr. :


    25-11-2009 om 00:00 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Tags:arbeidsongeschiktbeidsbeoordeling, arbeidsongeschiktheid, bedrijfsarts, begeleiden, behandelen, beoordelen, chronische vermoeidheidssyndroom, fibromyalgie, ME/CVS, psychosomatisch, reïntegratie, verzekeringsarts, werk, werkhervatting, ziekteverzuim
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Fibromyalgie - Genezing is mogelijk - GRATIS !
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Fibromyalgie - Genezing is mogelijk

    GRATIS ! -

    Georges Pierrard benadrukt – gastenboek dd. 24-11-2009 – dat het boek 'Fibromyalgie - Genezing is mogelijk' van Prof. Dr. Brauer gratis te verkrijgen is.

    Betaal er dus nooit voor !


    * telefonisch : 0041 41 720 2186

    * per e-mail :

    Geef duidelijk aan dat je het boek 'Fibromyalgie - Genezing is mogelijk'
    in het nederlands
    wil en vergeet niet steeds je
    naam en volledig adres
    door te geven !

    24-11-2009 om 20:26 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (7 Stemmen)
    Tags:Bauer, Dr. Bauer, Fibromyalgie - Genezing is mogelijk, fibromyalgie, Prof. Bauer, Prof. Dr. Brauer
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Af en toe een geheim is juist gezond
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Af en toe een geheim is juist gezond

    De psychologie van wat we niet vertellen

    Andreas Wismeijer & Mirre Bots
    (omslag : Philip Stroomberg )
    Uitgeverij NieuwAmsterdam, oktober 2009
     ISBN : 9789046806371

    Verliefd zijn op je buurvrouw, faalangst hebben, seksueel misbruikt zijn, te veel drinken, verborgen homoseksuele contacten onderhouden, een verrassingsreisje plannen voor je partner.
    Iedereen heeft geheimen : grote of kleine, schokkende of alledaagse.
    Zaken waar anderen aanstoot aan kunnen nemen, houden we verborgen om afkeuring, straf, hoon of, het ergst denkbare, sociale uitsluiting te voorkomen.
    De bescherming die een geheim biedt, heeft echter zijn prijs.
    Zo kunnen geheimen leiden tot piekeren en somberheid.
    Wat weten we eigenlijk over geheimen ?
    Waarom hebben we ze en voor wie ?
    Hoe houd je iets jarenlang geheim ?
    En klopt het dat geheimen altijd slecht voor je zijn ?

    Psycholoog Andreas Wismeijer geeft in dit veelzijdige boek, gebaseerd op jarenlang onderzoek, antwoord op al deze vragen.
    De openhartige interviews, opgetekend door journaliste Mirre Bots, bieden daarnaast een onthullende blik op de mens en zijn geheimen.

    Cfr. :

    Derde van Nederlanders blij met geheim

    de Volskrant, 20-10-2009

    93 procent van de Nederlanders draagt een geheim bij zich.
    Het grootste deel verzwijgt relationele problemen of seksuele gevoelens omdat men bang is voor de reacties van anderen.

    Dat blijkt uit een steekproef die Psychologie Magazine op zijn website heeft gehouden.
    Het maandblad wijdt een groot deel van zijn novembereditie aan het verschijnsel geheimen.
    428 bezoekers vulden anoniem een vragenlijst in.

    De angst voor – negatieve – reacties weerhoudt de meesten (78 procent) ervan hun geheimen te delen.
    Mensen overschatten echter hoe teleurgesteld of afkeurend anderen zullen reageren, zo blijkt uit onderzoek.
    Een wetenschapper van de University of Illinois sprak 300 Amerikanen met een geheim en vroeg ze twee maanden later of ze het hadden onthuld en hoe de respons was geweest.

    Over het algemeen bleek die positiever te zijn geweest dan de proefpersonen hadden verwacht.
    Mensen overdrijven hoe erg anderen hun geheim zullen vinden’, zegt onderzoeker Catrin Finkenauer van de Vrije Universiteit in het blad : ‘Het is net als wanneer je een puistje hebt; jij vindt het een ramp terwijl het anderen misschien niet eens opvalt’.

    Bij een kwart van de ondervraagden in het Amerikaans onderzoek viel de reactie op de bekentenis uit zoals de proefpersonen hadden verwacht of erger.
    Juist de mensen die zichzelf vooraf het meest zorgen maakten over de effecten van hun onthulling, kregen het het zwaarst te verduren.


    Als mensen met een geheim hun mond opendoen, vertrouwen ze dat liever toe aan volslagen onbekenden (44 procent).
    40 procent verklapt het aan de partner, vrienden (39 procent) of familie (31 procent), aldus de peiling in Psychologie Magazine.

    Er is wel een goede reden om te zwijgen.
    Uit Belgisch onderzoek is gebleken dat als mensen iets horen wat ze raakt (niet per se een geheim), ze dat in 66 tot 78 procent van de gevallen doorvertellen.

    Iemand geheimen ontfutselen onder dwang werkt averechts, zeggen deskundigen in het maandblad.
    Ierse neurowetenschappers meldden onlangs dat hoe meer een ondervraagde aan stress lijdt of aan slaapgebrek, hoe slechter zijn geheugen wordt.
    Empathie blijkt de effectiefste verhoormethode.

    Een derde van de ondervraagden in de peiling van Psychologie Magazine ‘koestert’ zijn geheim : het maakt bij hen positieve emoties los.

    Cfr. :

    Af en toe een geheim is juist gezond

    Sara Berkeljon - de Volkskrant, 04-11-2009

    Over seks wordt het meest gelogen, aldus psycholoog Andreas Wismeijer.
    Sommigen zeggen : ik ben totaal transparant. Dat kán helemaal niet. Dan ben je iedereen continu aan het schofferen’.

    Zijn er mensen zonder geheimen ?

    Ik denk het niet.
    Als er al iemand is, dan heeft die persoon een zeer sterke psychopathologie

    Wat betekent dat ?

    Dat ie een psychische ziekte heeft, waardoor hij geen risico-inschattingen kan maken’.

    Iemand zonder geheimen komt nergens in het leven

    Die is gedoemd, trapt zichzelf steeds dieper in de modder.
    Het is niet slim om eerlijk te zeggen wat ik van mijn baas vind.
    Ik zeg ook niet tegen m’n partner dat ik eigenlijk wel eens X of Y wil doen.
    Sommige mensen zeggen : ik ben totaal transparant.
    Dat kán helemaal niet.
    Dan ben je iedereen continu aan het schofferen.
    Als ik vertel dat ik het huiswerk van mijn studenten niet nakijk, word ik misschien wel ontslagen.
    De vraag is : wanneer is een geheim terecht een geheim en wanneer doe je jezelf tekort door iets geheim te houden ?
    Daar moet je achter zien te komen

    Psycholoog Andreas Wismeijer (34) promoveerde begin dit jaar op de relatie tussen geheimen en welzijn.
    Onlangs verscheen zijn populair-wetenschappelijke boek over het onderwerp.
    Wat blijkt : het permanent hebben van geheimen is slecht, soms een geheim hebben is gezond.

    Wismeijer heeft in de loop der jaren – hij begon vijf jaar geleden met zijn onderzoek – ‘duizende’ geheimen gehoord.
    Toen bekend werd dat ik hier onderzoek naar deed, begonnen mensen te bellen en te e-mailen. Soms stonden ze voor de deur om hun geheim op te biechten. Een man die fout geweest was in de oorlog, een vrouw die vond dat ze te grote schaamlippen had, een vrouw die jarenlang verkracht was door haar partner’.

    Dat lijkt me een rare ervaring

    Heel raar en frustrerend.
    Ik kon ze een kopje thee geven, een uur met ze praten – waar ik eigenlijk totaal geen tijd voor had – maar ze kwamen geen klap verder.
    Ik vertelde dit aan Alexander Waringa, een collega-psycholoog hier aan de universiteit.
    Hij zei : we maken een website waarop mensen anoniem hun geheim kwijt kunnen.
    Het was meteen een succes, met nu meer dan 30 duizend bezoekers per maand.
    Maar je kunt het ook een drama noemen.
    Ik betaal het zelf en het kost me handenvol geld.
    Het is niet vol te houden.
    Ik ben niet moeder Theresa

    Is geheimhouding aangeboren gedrag ?

    Het zijn evolutionair bepaalde mechanismen.

    De eerste geheimpjes zijn er rond het vijfde levensjaar en vanaf een jaar of acht gaan kinderen geheimen strategisch inzetten om straf te ontlopen.
    Dat blijven we ons hele leven doen.
    Het hebben van geheimen wordt bovendien aangemoedigd tijdens de opvoeding

    Hoe ?

    Dat begint al bij heel kleine kinderen.
    Als jij vrolijk bent, gaan andere mensen lachen.
    Als jij gaat miepen, worden de mensen boos op je – je moet bepaalde gevoelens dus verborgen houden

    Waarom is een geheim handig ?

    Je voorkomt ermee dat je uitgestoten wordt.
    Vroeger gold : als je uit de groep werd gezet, kon je je niet verdedigen tegen roofdieren, je kon bijna niet jagen en je kon je niet voortplanten.
    Als je wél in de groep bleef, kreeg je nakomelingen.
    En één van de mechanismen waarmee je ervoor kunt zorgen dat je in de groep blijft, is geheimhouding.
    Mensen die goed konden liegen, bedriegen en geheimen konden bewaren – daar zijn wij uiteindelijk de nakomelingen van

    Zijn geheimen nog steeds nodig om te overleven ?

    We hebben salaris, een pinpas, de bakker hoeft mij niet aardig te vinden om mij een brood te verkopen en zelfs voortplanting kun je betaald doen.
    Dus eigenlijk niet.
    Maar we hebben ook nog steeds haar op onze armen

    Hebben dieren ook geheimen ?

    Ik heb twee katten en verdomd : die ene zit vanachter de bank te loeren naar die andere, die net wakker is.
    Ze verstopt zich, zodat ze kan aanvallen !
    Dat is een geheim – ze houdt bewust informatie verborgen

    Wat is het meest voorkomende geheim ?

    Alles wat met seks te maken heeft.
    Dat is altijd zo geweest, sinds de eerste onderzoeken naar dit onderwerp.
    Vreemdgaan, fantasieën, masturberen : hoe vaak, op welke plek, waar je aan denkt – er zijn zoveel variabelen.
    Daarna komen geheimen over relationele problemen, ziektes, persoonlijk falen.
    Seks staat onbetwist op één

    Waarom ?

    Omdat we het allemaal doen.
    Andere veelvoorkomende geheimen gaan over ziekten : over aambeien, bijvoorbeeld.
    Het verschil is : we hebben niet allemaal aambeien, we hebben wel allemaal seks.
    Toch heb ik nog nooit iemand horen zeggen dat hij wat later was omdat hij nog even wilde masturberen.
    Van seks met hun partner zullen veel mensen misschien zeggen : dat gaat je niks aan.
    Maar masturberen wordt echt ontkend, dat is toch een beetje zielig, een beetje vies

    Wanneer is iets een geheim en wanneer een kwestie van privacy ?

    Die scheidslijn is moeilijk te trekken.
    Maar als het om seks gaat, wordt er vaak bewust gelogen : ik heb deze week niet gemasturbeerd, ik ben nooit vreemdgegaan.
    Als ik aan twintig voorbijgangers vraag of ze ooit zijn vreemdgegaan en ze zeggen allemaal ‘Nee’, dan is dat gewoon niet waar.
    Statistisch gezien

    Wat kunnen de negatieve gevolgen zijn van een geheim ?

    Allereerst : piekeren.
    Denk aan Marc-Marie Huijbregts.
    Hij heeft tien jaar lang een pruik gehad.
    Triviaal – maar hij zei : ik kon aan niets anders meer denken, het was een obsessie.
    Dat zie je vaak bij mensen met een groot geheim : ze zijn er continu mee bezig.
    Daarnaast zijn ze somber, achterdochtig, bang hun mond voorbij te praten.
    En ze maken hun geheim veel erger dan het is, ook door gebrek aan feedback.
    Dat meisje dat vindt dat haar schaamlippen te groot zijn, gaat nooit douchen na het sporten en draagt altijd twee onderbroeken over elkaar.
    Daardoor wordt zo’n geheim groter en groter.
    In haar ogen zijn die schaamlippen echt monstrueus

    Wanneer moet je een geheim opbiechten ?

    Als je geen last hebt van je geheim, is het beter het voor jezelf te houden.
    Hoe erg het geheim ook is.
    Stel dat jij iemand hebt vermoord en je weet zéker dat niemand ervan weet.
    Op basis van een rekensom – dus los van morele gronden, daar hebben we het hier niet over – zou je dan moeten zeggen : niet vertellen.
    Kan iemand er wél achter komen, is het een ander verhaal.
    Want : als mensen zélf achter je geheim komen, worden ze heel erg boos.
    Als jij het vertelt, worden ze ook boos – maar minder.
    Je moet elke keer de analyse maken : wat zijn de kosten van het hebben van het geheim ?
    En wat zijn de kosten van het opbiechten ?

    Dus : eerlijk zijn is overgewaardeerd

    De algemene consensus lijkt : nooit liegen, nooit vreemdgaan, altijd eerlijk zijn.
    Maar dat doen we niet, zo simpel is het.
    Moreel gezien is het misschien beter om geheimen op te biechten.
    Maar niet altijd, want je kunt er een ander mee belasten

    Wat is de meest opmerkelijke uitkomst van het onderzoek ?

    Ik had verwacht dat je geheimen zou kunnen indelen van klein naar groot.
    Dat bleek totáál onhaalbaar.
    Is vreemdgaan een groot geheim ?
    Als jij denkt : vervelend, krasje op m’n blazoen – maar niemand weet het en je kunt er prima mee leven, dan is het goed om het geheim te houden.
    Een ander voelt zich misschien een leven lang schuldig, daar valt geen peil op te trekken.
    Een voorbeeld : ik sprak een man die stiekem Spaans leert en zich kapot schaamt.
    Hij komt uit een achterstandsbuurt, heeft geen geld om naar Spanje te gaan, hij doet er niets mee – het is totaal onwerkelijk dat hij die taal wil leren.
    En kennelijk voelt hij dat zelf ook.
    Hij zegt : mensen zullen denken dat ik gek ben

    Ben je anders gaan denken over je eigen geheimen ?

    Ik ben mezelf veel beter gaan begrijpen.
    Ik wist niet dat sociale angst of de angst voor afwijzing, zó belangrijk is.
    Als je uitgelachen of genegeerd wordt, word je boos en verdrietig, je wilt door de grond zakken.
    Als we op dat moment een scan van je hoofd zouden maken, zien we dat bepaalde hersengebieden actief zijn.
    En dat zijn exact dezelfde gebieden die oplichten wanneer ik je fysiek pijn doe

    Wat wil dat zeggen ?

    'Het meest relevante systeem voor onze overleving is het pijnsysteem.
    Als je pijn hebt, laat je alles uit je handen vallen.
    Er is buiten fysieke pijn maar één ding wat dezelfde hersengebieden doet oplichten : afwijzing.
    Afgewezen worden, is dus evolutionair gezien zó levensgevaarlijk, dat het gekoppeld is aan ons pijnsysteem.
    Wij zijn allemaal ieder moment aan het meten hoe we het doen bij anderen

    Ben jij je daar altijd van bewust ?

    Ik signaleer bij mezelf wanneer de oermens in mij actief is.
    Als ik een stukje speculaas eet, bijvoorbeeld.
    Verdomme, wat is dát lekker.
    Voor ik het weet, heb ik vier stukjes gegeten.
    Hoe komt dat ?
    Speculaas heeft een bepaald vetgehalte en je weet maar nooit wanneer je weer te eten krijgt.
    Misschien moet ik het niet zeggen, maar ik heb voor jou al lang een inschatting gemaakt : jong, vrouw, is er iets mogelijk ?

    Dat is het fascinerendst : we leven in 2009, maar ons lijf doet iets heel anders.
    Wat voor grote bek we ook opzetten, hoe we ook pretenderen onafhankelijk van anderen te zijn – het is gewoon niet wáár.
    Iedereen, echt ie-de-reen, loopt met dezelfde kwetsbare gevoelens rond.
    Van al die mensen die ik over hun geheimen heb gesproken, weet ik : dit zijn geen rare mensen.
    Dit zijn wij allemaal


    Geheimen - De psychologie van wat we niet vertellen
    Andreas Wismeijer & Mirre Bots (omslag : Philip Stroomberg ) - Uitgeverij NieuwAmsterdam, oktober 2009 - ISBN : 9789046806371
    Cfr. :

    Cfr. :

    23-11-2009 om 12:34 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Tags:afwijzing, angst, fantasieën, geheimen, geheimhouding, gevoelens, kwetsbaar, liegen, negeren, opbiechten, opvoeding, overleven, piekeren, privacy, relaties, seks, slim, somberheid, straf, strategie, transparant, uitsluiting, verborgen, vertrouwen, zwijge
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.FM/CVS en verzekeringen - Info voor thesis
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    FM/CVS en verzekeringen

    - Info voor thesis -

    Studenten die een thesis maken over de verzekeringsproblematiek rond CVS en FM zoeken

    CVS- en fibromyalgiepatiënten die willen getuigen

    over :

    • hun inkomen toen ze nog werkten

    • de grootte van de premies die ze betalen/betaalden voor hun verzekering gewaarborgd inkomen en/of hun hospitalisatie en

    • bij welke verzekeringsmaatschappij die polis liep/loopt

    • hoelang ze premie betaalden

    • het inkomen dat ze nu nog hebben.

    Ook alle andere informatie rond FM/CVS en verzekeringen is welkom !

    Stuur een mailtje aan Nele Vermeulen :

    23-11-2009 om 10:48 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (3 Stemmen)
    Tags:chronisch vermoeidheidssyndroom, CVS, fibromyalgie, FM, gewaarborgd inkomen verzekering, hospitalisatieverzekering, verzekeringen
    >> Reageer (4)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mogelijke doorbraak MS-behandeling
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
    Dr. Paolo Zamboni

    Mogelijke doorbraak

    De Volkskrant, 22-11-2009

    OTTAWA - Een Italiaanse arts heeft een nieuwe behandeling voor mensen met Multiple Sclerose (MS) – cfr. : - ontwikkeld, die hun kwaliteit van leven aanmerkelijk zou verbeteren.
    Volgens Paolo Zamboni is MS mogelijk geen chronische ziekte aan het centrale zenuwstelsel, maar een ziekte aan het vaatstelsel.
    Hij voerde bij 65 patiënten een succesvolle operatie uit aan het vaatstelsel, de zogenoemde ‘Liberation Treatment’.

    Patiënten zouden sindsdien veel minder of geen acute aanvallen meer hebben.
    Ook zouden er veel minder vaak (tijdelijke) lichaamsfuncties uitvallen en zouden patiënten minder moe zijn.
    Zamboni benadrukt echter dat de behandeling mensen niet geneest, maar de behandeling lijkt de beruchte MS-aanvallen een halt toe te roepen, berichtte de Canadese tv-zender CTV zondag op zijn website.
    De resultaten worden 24 november gepubliceerd in het Journal of Vascular Surgery.

    Zamboni stortte zich op MS-onderzoek toen bij zijn toenmalige 37-jarige echtgenote de diagnose MS gesteld werd.
    Zij is inmiddels 51 en klachtenvrij sinds ze drie jaar geleden als een van de eerste patiënten door Zamboni's team behandeld werd.

    Hij kwam er door onderzoek achter dat MS-patiënten een hoger ijzergehalte in hun hersenen hebben met een uniek patroon, wat hij 'Chronic Cerebrospinal Venous Insuffiency' ('CCSVI') noemde (cfr. : -).
    Het ijzer concentreert zich rondom bloedvaten waardoor normaal gesproken bloed uit het hoofd MRI scangepompt wordt.
    Uit verder onderzoek bleek volgens de arts dat bij bijna 100 procent van de onderzochte MS-patiënten een of meerder bloedvaten in het hoofd waren verstopt.
    Volgens Zamboni wordt daardoor de druk in het hoofd zo groot, dat het in de grijze massa komt wat reacties teweeg brengt die mogelijk de symptomen van MS verklaren.
    Bij gezonde mensen kwam hij dit niet tegen.

    Nieuw onderzoek wees onder meer uit, dat hoe meer bloedvaten verstopt waren, hoe progressiever de ziekte leek te zijn.
    Zamboni vermoedt dat de verstopte bloedvaten een aangeboren defect zijn en wil daarom meer MS-patiënten en hun familie gaan onderzoeken.

    Amerikaanse en Canadese MS-organisaties zijn vooralsnog terughoudend over Zamboni's bevindingen.

    Volgens hen is nog steeds onduidelijk wat de oorzaak is van het verlies van myeline (een stof die de zenuwbanen isolererend omhult), wat een kenmerk van MS is.
    Enkele theorieën zijn : een virus, een gebrek aan vitamine D en hormonen.

    MS is de meest voorkomende neurologische aandoening onder jongeren in Nederland.
    Op dit moment hebben zo'n 16.000 mensen in Nederland MS en per jaar komen hier enkele honderden bij.


    23-11-2009 om 10:47 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (4 Stemmen)
    Tags:bloedvaten, centrale zenuwstelsel, Chronic Cerebrospinal Venous Insuffiency (CCSVI), grijze massa, hersenen, hormonen, ijzer, ijzergehalte, Liberation Treatment, moe, MS, Multiple Sclerose (MS), Multiple Sclerose, myeline, vaatstelsel, virus, vitamine D
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wees een winterdepressie voor
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    Wees een winterdepressie voor

    Rachel van de Pol, 18-11-2009
     Bronnen: Medisch A-Z,, WebMD

    Heb jij tijdens de donkere dagen last van een winterdepressie ?
    Je kunt al deze narigheid over je heen laten komen.
    Of je kunt er wat tegen doen...

    De winter komt er weer aan.
    Voor sommige mensen is dit de naarste tijd van het jaar.
    Ze zien op tegen de donkere en neerslachtige dagen die gaan komen.
    De moeilijkste maanden zijn doorgaans januari en februari.
    Ben je het zat om je nog een winter moe, lusteloos, neerslachtig en dik te voelen ?
    Wees de winterblues dit jaar dan voor.
    Met deze tips zal de winterblues je niet snel te pakken krijgen.

    Tip 1 - Probeer elke ochtend even in de buitenlucht te komen
    Door de korte dagen en het vaak donkere weer, heb je vaak de neiging om meer binnen te blijven.
    Maar hiermee wordt de blootstelling aan daglicht nog korter.
    Maak er een routine van om voor je werk even naar buiten te gaan.
    Ook al is het bewolkt, dan nog heeft het daglicht effect op je gemoedsstemming.

    Tip 2 - Begin al voor de herfst met lichttherapie
    Voor veel mensen met een winterdepressie biedt lichttherapie uitkomst.
    Samen met een huisarts kun je bepalen of lichttherapie geschikt voor je is.
    De huisarts verwijst je vervolgens naar een instelling die beschikt over de juiste apparatuur.
    Begin al met lichttherapie voordat de winterblues kan toeslaan, bijvoorbeeld voor of tijdens de herfst.
    Voorkomen is beter dan genezen.

    Tip 3 - Eet gevarieerd en gezond, ook al snak je naar calorierijke snacks
    Door de winterblues heb je minder zin om mensen te zien en als alternatief beland je al snel voor de tv met koekjes of chips.
    Hierdoor kun je in de winter flink wat kilo’s aankomen (cfr. 'Waarom je tóch dikker wordt' op : -).
    Dit is niet alleen ongezond, maar het versterkt ook nog eens je winterdepressie.
    Want ongezonde voedingsgewoonten vreten energie en maken je onnodig moe (cfr. 'Voedingsgewoonten die energie wreten' op : -).
    Dus weersta de (sterke) verleiding om op de bank neer te ploffen met een diepvriespizza en kook een lekkere maaltijd voor jezelf of vrienden.

    Tip 4 - Blijf in beweging
    Door een winterdipje heb je nergens zin in, nou ja, slapen misschien.
    De gedachte aan fanatiek bewegen (cfr. 'Ga bewegen en start de kettingreactie' op : -) doet je waarschijnlijk gruwelen.
    Ironisch genoeg is juist het gebrek aan beweging en activiteiten vaak de oorzaak van je lusteloosheid.
    Niets uitvoeren en teveel slapen, beïnvloedt je stemming negatief.
    Studie na studie wijst uit dat beweging de beste natuurlijke remedie is tegen depressieve gevoelens.
    Wat voor beweging dat is, maakt verder niet veel uit. Kies dus een sport die jij leuk vindt.

    Tip 5 - Blijf sociale activiteiten ondernemen
    Door een winterdepressie heb je de neiging om je steeds meer af te sluiten van de buitenwereld.
    Maar door isolatie kun je nog meer in een winterdepressie gezogen worden.
    Blijf daarom betrokken bij je vrienden/familie en je sociale activiteiten.
    Sociale steun is cruciaal als je last heb van stemmingswisselingen.
    Vraag desnoods aan je sociale kring of ze een beetje streng voor je willen zijn.
    Zo mag je bijvoorbeeld alleen activiteiten afzeggen als je een echt goede reden hebt.
    Moeheid of geen zin is geen legitieme reden om niet te gaan.

    Tip 6 - Vind de oorzaak van problemen
    Ga bij jezelf na welke omstandigheden waarschijnlijk een rol spelen bij je depressieve gevoelens.
    Heb je nare herinneringen aan deze periode van het jaar, die het voor jou extra moeilijk maken ?
    Of zie je altijd al op tegen de feestdagen ?
    Bestaan er bepaalde problemen of conflicten, waar je in deze tijd extra last van hebt ?
    Probeer naar oplossingen en andere manieren om hiermee om te gaan, te zoeken, in plaats van er ieder jaar weer tegen aan te lopen.

    Tip 7 - Verwen jezelf
    Door een winterdepressie kun je extra kritisch naar jezelf zijn en weinig eigenwaarde hebben.
    Maar waarom zou je zo streng voor jezelf zijn ?
    Niemand wordt daar gelukkiger van en jij al helemaal niet.
    Probeer daarom jezelf zo nu en dan te verwennen.
    Plan een dag naar de sauna met vriendinnen, laat je masseren door een professional of ga een weekendje weg met je partner.
    Een verandering van omgeving kan je stemming een positieve boost geven.

    Cfr. :

    Cfr. ook :

    1. Winterdepressie (seizoensgebonden depressie)
      Cfr. :

    2. Weg met de winterdepressie
      Cfr. :

    3. Mediterraans eten helpt tegen depressie
      Cfr. :

    4. Loop je depressie van je af
      Cfr. :

    5. Sporten die een vakantiegevoel geven
      Cfr. :

    6. Hoe een winterdepressie ontstaat
      Cfr. :

    23-11-2009 om 01:01 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (2 Stemmen)
    Tags:bewegen, daglicht, depressie, eenzaamheid, eigenwaarde, energie, lichttherapie, lusteloosheid, massage, moe, moeheid, neerslachtig, sauna, slapen, sporten, stemming, stemmingswisselingen, vermoeidheid, voeding, winterblues, winterdepressie, winterdipje
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vitamine B12-tekort - Een mogelijke oorzaak van Chronische vermoeidheid ? - Deel I
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    Vitamine B12-tekort
    - Een mogelijke oorzaak van Chronische vermoeidheid ? -

    Deel I

    Vitamine B12

    (Cyano)cobalamine, C63H88CoN14O14P, is evenals alle vitamine uit het vitamine B complex wateroplosbaar.

    Cobalamine zorgt samen met vitamine B6 (pyridoxine) en B11 (foliumzuur) voor de opname van ijzer door het lichaam en het is betrokken bij de vorming van rode bloedcellen.
    Een tekort aan deze vitaminen kan lijden tot bloedarmoede.
    Deze drie vitaminen zorgen ook voor een goede werking van het zenuwstelsel en zijn betrokken bij het aminozuur metabolisme.


    • noodzakelijk voor het in stand houden van het zenuwstelsel

    • verbetert geheugen en concentratie

    • nodig om vetten koolhydraten en eiwitten te kunnen gebruiken

    • geeft meer energie

    • bevordert gezonde groei bij kinderen

    • kan bescherming geven tegen kanker

    • beschermt tegen allergenen en giftige elementen.

    Symptomen bij een tekort

    • pernicieuze anemie

    • menstruatieklachten

    • geestelijke aftakeling

    • trillen.

    Voorzichtig en giftigheid

    Vitamine B12 wordt als niet giftig beschouwd.
    Toch wordt aangeraden maximaal 200 mg per dag te nemen.


    De aanbevolen dagelijkse hoeveelheid van dit vitamine is 0,001 mg (= 1 microgram).
    Doseringen van 5 - 50 microgram zijn voor de meeste mensen voldoende, neem hogere doseringen alleen op advies van je dokter.
    De maximale aanbevolen veilige dosis is 200 mg per dag.

    Natuurlijke bronnen

    • eieren

    • kaas

    • verse plattekaas

    • melk

    • vis

    • vlees.

    Cfr. 'Vitamine B-complex' :

    Hoe verhoog ik mijn weerstand bij vitamine B12-tekort ?


    Sinds enige tijd heb ik een B12-tekort – cfr. 'Vitamin B12 deficiency' op : -, omdat mijn lichaam te weinig van deze vitamine opneemt.
    Daarom krijg ik momenteel vitaminespuiten, maar nog steeds heb ik geen conditie, geen weerstand en bijna geen kracht.
    Wat kan ik doen om weer conditie en weerstand te krijgen ?

    Suzan Tuinier, voedingsdeskundige

    Je krijgt een vitamine B12 injectie omdat er in je maag een stofje ontbreekt.
    Dat stofje heet 'intrinsieke factor' en het zorgt ervoor dat vitamine B12 in de darm kan worden opgenomen.

    Meestal voelen mensen met een vitamine B12 tekort zich snel beter als ze een injectie krijgen.
    De vitamine komt dan namelijk rechtreeks in het bloed terecht.

    Waarom dat bij jou niet het geval is, kan ik helaas niet zeggen.
    Ik raad je aan om je huisarts te vragen om regelmatig het vitamine B12-gehalte in je bloed te laten bepalen (cfr. : -).
    Zo kun je in ieder geval zien of de injecties wel goed werken.

    Een goede weerstand krijg je door te bewegen en wanneer je in de buitenlucht bent.
    In de zon maak je vitamine D aan en die vitamine is belangrijk voor een goede weerstand.
    Alle andere voedingsstoffen die nodig zijn voor een goede weerstand haal je uit een gevarieerde voeding.

    Cfr. :

    Intrinsieke factor

    Intrinsic factor is een glycoproteïne dat door de pariëtale cellen in de maagwand wordt geproduceerd.
    Het wordt gekoppeld aan extrinsic factor (vitamine B12) dat alleen zo kan worden opgenomen ter hoogte van de dunne darm.

    Cfr. :

    Vitamine B12 tekort

    Maag Lever en Darm Stichting

    1. - Beschrijving


    Vitamine B12 deficiëntie.

    Wat is een vitamine B12-tekort ?

    Een vitamine B12 tekort kan veel verschillende oorzaken hebben.
    De behandeling van een vitamine B12 tekort is afhankelijk van de oorzaak.
    Een vitamine B12 tekort komt vrij veel voor bij ouderen boven de zestig jaar, maar het kan ook voorkomen bij jongere mensen.
    Een andere naam voor vitamine B12 is 'cobalamine'.

    Vitamine B12 wordt in het laatste deel van de dunne darm (ileum) opgenomen.
    Vitamine B12 kan alleen opgenomen worden door het lichaam, als het gekoppeld is aan het stofje ‘intrinsic factor’.
    Intrinsic factor is een bestanddeel van maagsap, dat geproduceerd wordt door het maagslijmvlies.
    Als het maagslijmvlies blijvend ernstig beschadigd is, dan kan het (vrijwel) geen maagsap meer produceren.
    Er wordt dan dus ook geen intrinsic factor meer aangemaakt.
    Hierdoor ontstaat op den duur een vitamine B12 tekort, omdat het lichaam geen vitamine B12 meer op kan nemen.

    2. - Oorzaak

    Een vitamine B12 tekort kan veel verschillende oorzaken hebben :

    Pernicieuze anemie

    Dit is een bepaalde vorm van bloedarmoede die ontstaat als gevolg van een auto-immuun ziekte van het maagslijmvlies.
    Door deze auto-immuun ziekte produceert de maag niet of nauwelijks 'intrinsic factror'.
    Dit stofje is echter noodzakelijk voor een goede opname van vitamine B12 in de dunne darm.
    Vanwege een tekort aan intrinsic factor kan vitamine B12 dus niet opgenomen worden.
    Lees ook 'Pernicieuze anemie' op : -.

    Een verminderde inname van vitamine B12

    Dit komt met name voor bij alcoholisten en bij veganisten/vegetariërs (mensen die geen dierlijke producten/vlees eten).

    Operatie laatste deel dunne darm

    Wanneer het laatste deel van de dunne darm (ileum) operatief verwijderd is of niet goed functioneert kan een vitamine B12 tekort ontstaan.
    Vitamine B12 wordt namelijk via de wand van het ileum door het lichaam opgenomen.

    Bacteriële overgroei in de dunne darm

    Hierdoor wordt vitamine B12 minder goed opgenomen door het lichaam.


    Als gevolg van een operatie, waarbij (een groot deel) van de maag verwijderd wordt.
    Het maagslijmvlies produceert dan niet voldoende intrinsic factor, waardoor vitamine B12 niet goed wordt opgenomen.


    In zeldzame gevallen kan een vitamine B12 tekort ontstaan als gevolg van medicijngebruik.

    Verminderde maagzuurproductie

    Bij ouderen kan de productie van maagzuur afnemen.
    Hierdoor kan vitamine B12 minder goed opgenomen worden.
    Ouderen hebben daardoor vaker een vitamine B12 tekort.

    In de volksmond worden de termen 'pernicieuze anemie' en 'vitamine B12 tekort' nogal eens door elkaar gebruikt.
    Officieel spreekt men alleen van pernicieuze anemie als het vitamine B12 tekort veroorzaakt wordt door een auto-immuun ziekte van het maagslijmvlies (auto-immuun gastritis).
    In alle andere gevallen spreekt met van ‘vitamine-B12 tekort’.

    3. - Klachten en symptomen

    Doordat het lichaam beschikt over grote reservehoeveelheden vitamine B12 duurt het een aantal jaren voordat een vitamine B12 tekort ontstaat.
    De eerste klachten die optreden bij pernicieuze anemie, komen overeen met klachten bij de ‘normale’ en meest gangbare vormen van bloedarmoede :

    • bleek zien

    • een slap en moe gevoel

    • licht in het hoofd

    • een gebrek aan eetlust.

    Sommige mensen krijgen last van :

    • een pijnlijke, branderige tong

    • gewichtsverlies

    • diarree.

    Op den duur heeft een vitamine B12 tekort neurologische gevolgen, omdat het zenuwstelsel wordt aangetast.
    Patiënten klagen over tintelingen en een dof gevoel in handen en voeten.
    Dit kan overgaan in een zwaar gevoel en moeilijkheden met lopen.
    Ook kunnen er coördinatieproblemen en psychische stoornissen optreden.

    4. - Diagnose

    Door middel van bloedonderzoek bepaalt de arts het vitamine B12 gehalte.
    Aanvullend bloedonderzoek en/of een kijkonderzoek van de maag (gastroscopie) zijn vaak nodig om de oorzaak van het tekort vast te stellen.

    5. - Behandeling

    De behandeling van een vitamine B12 tekort is afhankelijk van de oorzaak en de ernst van de klachten :

    • Te weinig intrinsic factor
      Als er geen of erg weinig productie van intrinsic factor is, wordt vitamine B12 via injecties in de bloedbaan toegediend.
      Deze injecties moeten vaak levenslang worden gebruikt.
      Het slikken van extra vitamine B12 heeft in dit geval geen zin.
      Vitamine B12 kan alleen door het lichaam opgenomen worden, als het gekoppeld is aan intrinsic factor.

    • Voldoende intrinsic factor
      Als er wel voldoende intrinsic factor wordt aangemaakt door het maagslijmvlies, dan kan extra inname van vitamine B12 voldoende zijn.
      Bij een ernstig tekort geeft de arts eerst een aantal injecties.
      De patiënt kan vervolgens overgaan op voedingssupplementen met extra vitamine B12.

    6. - Tips en adviezen bij Vitamine B12 tekort

    Een vitamine B12 tekort wordt soms veroorzaakt door een ongezonde of eenzijdige voeding.
    Vitamine B12 zit in dierlijke producten zoals vlees, eieren en zuivelproducten.
    Als u vegetariër of veganist bent, dan is het verstandig om vitamine B12 in te nemen via een voedingssupplement, omdat anders een tekort kan ontstaan.
    Uw huisarts of een diëtist kan u adviseren.

    Cfr. :



    Cobalamines, ook wel 'vitamine B12' of 'extrinsieke factor' genoemd, zijn organometaalchemische verbindingen met een enkelvoudig, tweevoudig- of drievoudig positief geladen kobaltion.
    Het zijn de enige bekende natuurlijk voorkomende kobalthoudende verbindingen in de natuur.


    De structuur van cobalamines is gebaseerd op twee karakteristieke componenten :

    • een corrinering, die vergelijkbaar is met de porfyrinering in heem, chlorofyl en cytochroom.
      Het centrale metaalion hierin is kobalt.
      Het kobalt is zeer sterk gebonden aan de corrinering en kan eigenlijk alleen maar door vernietiging van dr ringstructuur daaruit losgemaakt worden.

    • een ribonucleotide (5,6 dimethylbenzimidazolribonucleotide).

    Vier van de zes coördinatieposities van het centrale kobaltatoom worden bezet door de corrinering en een vijfde door een dimethylbenzimidazolgroep.
    De laatste van de 6 coördinatieposities van het centrale kobaltatoom is veel minder sterk aan het kobalt gebonden (op met een R (van "restgroep") aangegeven) en door daar verschillende liganden te binden kunnen verschillende vormen van vitamine B12 ontstaan.

    • een cyanide CN- : Deze vorm van vitamine B12 wordt cyanocobalamine genoemd.
      Het is een reukloze, dieprode, kristalline, hygroscopische substantie.
      Het lost matig in water en slecht in alcohol op en helemaal niet in organische oplosmiddelen als aceton, chloroform en ether.
      Cyanocobalamine komt normaal gesproken niet in de natuur voor, maar wordt gebruikt in vele farmaceutische producten en in voedingssupplementen vanwege de stabiliteit en de lage kosten.
      In het lichaam kan het worden omgezet in de metabolisch actieve vormen van vitamine B12: methylcobalamine en adenosylcobalamine, waarbij cyanide vrijkomt (zij het in minieme hoeveelheden).

    • een hydroxylgroep OH- : hydrocycobalamine

    • een methylgroep -CH3 : methylcobalamine.

    • 5'deoxyadenosine (adenine op ribose) : Ook wel bekend als adenosylcobalamine, 5,6-dimethylbenzimidazolylcobamide-5'-deoxyadenosine, dibencoside, cobamide of coenzyme B12.

    In de lichaamscellen komen cobalamines in de mitochondriën vooral als 5'-desoxyadenosylcobalamine (coenzym B12) voor, in het cytosol daarentegen overwegend als methylcobalamine.
    In voeding komt vitamine B12 meestal voor gebonden aan een eiwit in de methyl of 5'deoxyadenosylvorm.
    Ook de conversie in het lichaam van elke vorm van B12 gebeurt via het methylcobalamine of 5'-deoxyadenosylcobalamine.
    Deze laatste twee vormen zijn actief betrokken in het endogeen metabolisme.
    Methylcobalamine en 5'-deoxyadenosylcobalamine worden beschouwd als de natuurlijke afgeleiden van vitamine B12.

    De covalente C-Co verbinding in bijvoorbeeld methylcobalamine is één van de eerste voorbeelden van koolstof-metaalverbindingen die ontdekt zijn in de natuur.
    Alle vier de verbindingen tussen kobalt en de (stikstofgroepen van de) corrinemoleculen moeten gemaakt worden door bacteriën.
    Als deze verbindingen zijn gelegd, heeft het lichaam slechts een bescheiden capaciteit om vitamine B12 in één van de andere vormen van B12 om te zetten.


    Cobalamine wordt in de maag vrijgemaakt van de omhullende eiwitten uit het voedsel door de werking van maagzuur en enzymen.
    Vervolgens bindt het aan r-factor, een eiwit geproduceerd door de speekselklieren en wordt het naar de twaalfvingerige darm vervoerd.
    Door enzymen uit de alvleesklier wordt de verbinding met het r-factor verbroken en bindt cobalamine met intrinsic factor.
    Dit is een glycoproteïne gemaakt in de pariëtele cellen in de maagwand.
    Het gevormde complex wordt vervolgens opgenomen in het laatste stuk van de dunne darm door specifieke receptoren.
    Circa een procent kan passief worden opgenomen, zonder intrinsic factor of receptoren in de darm.

    Cobalamine is nodig voor de vorming van methionine, een aminozuur dat essentieel is voor de DNA-synthese.
    Een tekort aan cobalamine leidt derhalve tot een probleem bij sneldelende cellen die veel DNA moeten aanmaken.
    Het duidelijkst is dit bij rode bloedcellen, maar ook de bekleding van de darmen, de vagina en tong kan minder goed worden aangemaakt.

    Een tweede functie van cobalamine is het stimuleren van de vorming van myeline.
    Dit eiwit omhult de zenuwuitlopers waardoor de impulsgeleiding van de zenuw wordt versneld.


    Vitamine B12 wordt uitsluitend geproduceerd door micro-organismen.
    Dieren en planten kunnen geen B12 aanmaken.
    Dieren dekken hun behoefte door deze micro-organismen bij zich te dragen, zoals de meeste herkauwers of door andere dieren te eten of door producten te eten waarin zich veel micro-organismen bevinden, zoals (hun eigen) uitwerpselen.
    Ook in de menselijke darm komen micro-organismen voor die in symbiose met de mens B12 produceren.
    Deze micro-organismen bevinden zich echter in een deel van darmen waar de B12 niet meer kan worden opgenomen.
    Daarom zijn mensen afhankelijk van een externe bron van B12 : dierlijke producten of voor veganisten : B12-supplementen.

    B12 wordt grotendeels opgeslagen in de lever, ook bij dieren.
    Lever is daarom een goede bron van B12.
    Toen er nog geen B12-supplementen bestonden werd lever of leverextract gebruikt bij mensen met een B12-tekort.

    Vitamine B12 komt in de natuur voor in microben (oppervlaktewater, humuslaag) en in uitwerpselen.
    Het kan gewonnen worden uit dierlijke producten zoals melk, melkproducten, vlees en vleeswaren, vis en eieren.
    Het wordt toegevoegd aan (een ingrediënt van) Marmite.

    In sommige algen en wieren komt een vitamine B12-gelijkende stof voor, maar die is inactief als vitamine, als voedingsstof voor veganisten, werkt dit dus niet (zoals vroeger gedacht werd).
    De nep-B12 uit wieren en algen kunnen zelfs een negatieve werking hebben doordat ze de opname van echte B12 kunnen blokkeren.
    Ook wordt vaak gedacht dat gist of gistextracten B12 bevatten maar dat is niet het geval.
    Het misverstand is waarschijnlijk ontstaan doordat veel B12-pillen gemaakt zijn van gist waarin kunstmatig B12 is toegevoegd.
    Deze gist bevat uiteraard wel B12. Pure gist bevat van nature echter geen B12.

    Gevolgen van een tekort

    Een tekort aan vitamine B12 kent men vooral bij veganisten.
    Echter, na het stoppen van vitamine B12 inname kan het nog 3 jaar duren voordat een tekort zich kenbaar maakt; het lichaam kan dus enkele jaren op een goede B12-voorraad teren.
    Bij een tekort aan vitamine B12 krijgt men vaak injectiespuiten, met kleine hoeveelheden B12.

    Een tekort aan vitamine B12 ontstaat ook als iemand geen intrinsic factor (een glycoproteïne) maakt.
    Dit is bijvoorbeeld het geval na een operatieve verwijdering van een deel van de maag.
    In zo'n geval zijn B12-injecties nodig om het tekort op te heffen.
    Ook kan het voorkomen dat het lichaam antistoffen tegen deze vitamine maakt, waardoor de opname door het lichaam wordt geremd.

    Door het slikken van hooggedoseerde pillen (tenminste 650 microgram per dag) is het mogelijk om ook zonder intrinsic factor voldoende B12 binnen te krijgen.
    De opname geschiedt in dat geval via diffusie.
    In Nederland zijn injecties echter gebruikelijker.

    Een tekort leidt uiteindelijk tot een vorm van bloedarmoede (pernicieuze anemie) en neurologische gevolgen zoals tintelingen in de vingers (paraestesie), geheugenverlies, coördinatiestoornissen (ataxie) en spierzwakte in de benen.
    De neurologische gevolgen kunnen optreden voordat er bloedarmoede is, evenals het omgekeerde.

    Pernicieuze anemie betekent letterlijk : een verderfelijke (ernstige) vorm van bloedarmoede.
    De ziekte "pernicieuze anemie" staat echter voor iets anders : een stofwisselingsziekte waardoor er geen intrinsieke factor wordt aangemaakt of werkzaam is, met als gevolg een B12 gebrek met als gevolg een bepaald type bloedarmoede.
    Een ander woord voor pernicieuze anemie is de ziekte van Addison-Biermer.
    Een overschot van foliumzuur, vitamine B11 kan een tekort aan vitamine B12 maskeren.

    Deze vorm van bloedarmoede wordt niet altijd ontdekt.
    Vooral ouderen kunnen last krijgen van een vitamine B12 gebrek als hun stofwisseling stoornissen gaat vertonen.
    Door het gebrek aan vitamine B12 wordt de vorming van rode bloedcellen verstoord.
    Hierdoor kan men erg vermoeid raken.
    Tekorten aan vitamine B12 kunnen ontstaan door deficiënte voeding, namelijk te weinig dierlijke producten, maar ook door een verworven defect in de opname van vitamine B12 (pernicieuze anemie).
    Vitamine B12 is ook in grotere hoeveelheden te vinden in het teelvocht(sperma) van de man [bron ?].
    Bij bloedarmoede door gebrek aan vitamine B12 of aan foliumzuur zijn de bloedcellen die men nog heeft meestal te groot; bij ijzergebrek juist meestal te klein.
    De diagnose van vitamine B12 deficiëntie is niet altijd even makkelijk omdat de waarde in het bloed, deze kan men bepalen, niet altijd goed de totale lichaamsvoorraad weergeeft.

    Risicogroepen van een tekort zijn :

    • veganisten (en in mindere mate vegetariërs)

    • personen met een maagaandoening

    • mensen met een aandoening aan de dunne darm

    • oudere mensen.

    Gevolgen van een overschot

    Er zijn geen ongewenste effecten bekend bij personen die langdurig hoge doseringen gebruikten.
    Het lichaam reguleert de opname van vitamine B12 zelf.


    Cobalamine is in 1926 ontdekt, het werd geïsoleerd uit lever.

    Cfr. :

    Vitamine B12
    en de relatie met Chronisch Vermoeidheids Syndroom

    Stichting B12 Tekort

    Voordat de diagnose CVS gesteld wordt, moet een tekort aan vitamine B12 worden uitgesloten.
    Veel (zo niet alle) van de klachten die bij CVS voorkomen, kunnen ook door een tekort aan vitamine B12 worden veroorzaakt.
    Als uit bloedonderzoek (serum B12) blijkt dat er inderdaad sprake is van een vitamine B12 tekort, zal eerst de behandeling met injecties gestart moeten worden.
    Pas als na langere tijd toediening van injecties de klachten blijven bestaan, kan eventueel de diagnose CVS gesteld worden.
    Uiteraard kunnen ook beide naast elkaar bestaan.

    Uit een onderzoek onder 12 patiënten met zowel CVS als fibromyalgie, bleek dat zij allen een verhoogde waarde van homocysteïne hadden in de ruggenmergvloeistof.
    Er was een duidelijke relatie van deze verhoogde homocysteïne waarden met vermoeidheid.
    Ook bleek er een duidelijke relatie van lage waarden vitamine B12 in de ruggenmergvloeistof met vermoeidheid en neurasthenie.
    Een vitamine B12 tekort veroorzaakt een deficiënte remythelisatie van homocysteïne en is daardoor (mede) de oorzaak van het verhoogde homocysteïne niveau.
    Indien door injecties met vitamine B12 de remythelisatie weer op gang komt, verlaagt het gehalte homocysteïne.
    De conclusie is dat verhoogde homocysteïne waarden in het centrale zenuwstelsel patiënten met zowel CVS als fibromyalgie kunnen karakteriseren.

    Uit een onderzoek onder 100 patiënten met CVS bleek dat 30% een verhoogde MMA waarde had.
    MMA (methylmalonzuur) is bij mensen met een tekort aan vitamine B12 vaak verhoogd.
    Dit doet vermoeden dat bij een grote groep CVS-patiënten er een vitamine B12 tekort bestaat, wat zeer waarschijnlijk de oorzaak is van veel, zo niet alle klachten van deze patiënten.

    Ook is uit onderzoek gebleken dat CVS-patiënten zonder tekort aan vitamine B12 baat kunnen hebben bij injecties.
    Lapp en Cheney hebben meer dan 2000 patiënten met CVS behandeld.
    In eerste instantie met relatief kleine hoeveelheden vitamine B12, maar later met 2000 tot 5000 mcg cyanocobalamine elke 2 á 3 dagen.
    Bij 50 tot 80% verbeterde het energieniveau, het uithoudingsvermogen, het welbevinden en vaak al binnen 2 tot 3 weken na aanvang van de behandeling.
    Simpson gaf 1000 mcg cyanocobalamine aan een groep patiënten met CVS, die ook een verhoogd percentage afwijkende rode bloedcellen hadden.
    De rode bloedcellen van veel CVS-patiënten hebben een afwijkende vorm, waardoor het zuurstoftransport door het bloed vermindert.
    De helft van de patiënten die behandeld werden met vitamine B12 injecties voelde zich binnen 24 uur beter en dat ging gelijk op met de afname van de hoeveelheid afwijkende rode bloedcellen.
    Patiënten die geen verbetering bemerkten, hadden ook geen verbetering in de cellen.
    Simpson doet de suggestie dat de toediening van vitamine B12 CVS klachten kan doen afnemen, doordat de erythrocyte afwijkingen verminderen, wat kan leiden tot een verbetering van de zuurstofverzadiging in de weefsels.

    Bij een vermoeden van CVS moet eerst een vitamine B12 tekort worden uitgesloten, alvorens de diagnose gesteld kan worden.


    1. Myalgic encephalomyelitis – Letter
      Simpson LO - J R Soc Med 1991;84:633
      Cfr. :

    2. The rationale for using high-dose cobalamine
      Lapp CW, Cheney PR - The CFIDS Chronicle Physicians' Forum Fall 1993;19-20
      Cfr. :

    3. Increased concentrations of homocysteine in the cerebrospinal fluid in patients with fibromyalgia and chronic fatigue syndrome
      Regland B, Andersson M, Abrahamsson L, Bagby J, Dyrehag LE, Gottfries CG. Scand - J Rheumatol. 1997;26(4):301-7
      Cfr. :

    Cfr. :

    Cfr. ook :

    1. A randomized, double-blind, placebo-controlled study of oral vitamin B12 supplementation in older patients with subnormal or borderline serum vitamin B12 concentrations
      Seal EC, Metz J, Flicker L, Melny J, National Ageing Research Institute, Parkville, Victoria, Australia - J Am Geriatr Soc. 2002 Jan;50(1):146-51 - PMID: 12028259
      Cfr. :

    2. Chronische vermoeidheid syndroom - ATP deficiëntie
      Pillie Willie, 15-03-2008
      Een ATP deficiëntie kan worden veroorzaakt door een mitochondriale disfunctie.
      Mitochondria zijn kleine energiecentrales in onze cellen zij produceren de bio-energetische stof ATP.
      Als de mitochondria niet goed functioneren heeft dat gevolgen voor het gehele lichaam.
      Reeds bij een lichte inspanning kan in de spieren een ATP tekort ontstaan met vermoeidheid en verzuring van de spieren als gevolg.
      Hierdoor ontstaan spierpijnen, krampen en een intolerantie voor extra beweging en in de hersenen de zogenaamde 'Brain Fog' (niet helder kunnen denken).
      Soms kan deze deficiëntie door een eenvoudig vitamine suppletie programma worden verminderd of genezen.
      In dit artikel worden een aantal supplementen besproken die hierbij toegepast kunnen worden.
      Deze stoffen zijn uitzonderlijk veilig.
      Vitamine suppletie veilig en effectief
      De vermoeidheid die een CVS/ME patiënt ervaart kan bij sommige patiënten door een ATP deficiëntie worden veroorzaakt.
      Soms kan deze deficiëntie door een eenvoudig vitamine suppletie programma worden verminderd of genezen.
      In de volgende paragrafen worden een aantal supplementen besproken die hierbij toegepast kunnen worden.
      Deze stoffen zijn uitzonderlijk veilig.
      Er zijn, behalve de reeds eerder genoemde mogelijke allergieën en intoleranties, geen ernstige bijverschijnselen bekend en kunnen daarom zonder supervisie van een arts worden toegepast.
      In de volgende hoofdstukken worden de volgende supplementen behandeld : MSM, Magnesium glycinate, Appelzuur (Malic Acid), Chroom GTF, L-Carnitine, CoQ10 en NADH.
      MSM wordt reeds jaren toegepast bij de behandeling van FMS, de resultaten zijn goed.
      50% van de patiënten heeft baat bij MSM, literatuur over MSM is nog schaars.
      Over de toepassing van magnesium in combinatie met appelzuur is veel materiaal beschikbaar.
      Onderzoek geeft duidelijk aan dat deze combinatie voor een bepaalde subgroep van CVS/ME goede behandelingsresultaten geeft.
      Over carnitine is, in relatie tot de behandeling van CVS/ME en Fibromyalgie, ook veel literatuur beschikbaar.
      De resultaten zijn zeer bemoedigend.
      Over Q10 en chroom bestaan volgens mijn informatie nog geen gepubliceerde resultaten bij de behandeling van CVS/ME, maar wel bij de behandeling van ATP deficiëntie, hartfalen, hypoglycemie, insuline resistentie en andere klachten.
      NADH is door de Amerikaanse overheid (FDA) goedgekeurd voor de behandeling van CVS/ME.
      Er zijn vele dubbelblinde studies beschikbaar.
      Begin met de supplementen die goedkoop zijn en snel resultaat opleveren.
      Is het resultaat nog onvoldoende gebruik dan ook de middelen die duurder zijn of op lange termijn pas werken.
      Hieronder een stappenplan :
      1/ Begin de behandeling met MSM. Het is veilig en goedkoop en geeft binnen een enkele weken resultaat. MSM verbetert het zuurstof transport in het lichaam.
      2/ Voeg daarna Chroom aan de behandeling toe. Chroom is ook erg goedkoop. De resultaten zijn binnen 2 - 4 weken te verwachten. Chroom verbetert in sommige gevallen de verbranding van glucose (koolhydraten).
      3/ In mijn visie zou op dit moment carnitine het best kunnen worden ingezet. Carnitine is duur en moet hoog gedoseerd worden want het wordt slecht opgenomen. Vraag de huisarts of orthomoleculair arts om een recept, dan betaalt de verzekering de kosten. Resultaten : 4 - 6 weken. Carnitine verbetert de verbranding van vetzuren.
      4/ Als de therapeutische dosis voor MSM is bepaald introduceer dan magnesium glycinate en appelzuur als combinatietherapie. Magnesium en appelzuur verbeteren de ATP productie. In sommige onderzoeken wordt gemeld dat de pijnklachten reeds binnen 48 uur sterk verminderen.
      5/ Als de vermoeidheid duidelijk vermindert gebruik dan een goed vitamine B-complex om de ATP productie verder te verbeteren.
      6/ NADH is erg duur. Primair wordt NADH ingezet om vermoeidheid te verminderen. Het is niet op recept te verkrijgen. Resultaat: enkele dagen.
      7/ CoQ10 is duur en de resultaten
      laten lang op zich wachten. Resultaat: 2 - 4 maanden.
      Cfr. :

    3. Cobalamin deficiency in elderly patients - A personal view
      Andrès E, Vogel T, Federici L, Zimmer J, Ciobanu E, Kaltenbach G, Department of Internal Medicine, Diabetes, and Metabolic Diseases, University Hospital of Strasbourg, 67091 Strasbourg, France - Curr Gerontol Geriatr Res. 2008:848267. Epub 2008 May 26 - PMID: 19415147
      Cobalamin (vitamin B12) deficiency is particularly common in the elderly (>65 years of age) but is often unrecognized because its clinical manifestations are subtle; however, they are also potentially serious, particularly from a neuropsychiatric and hematological perspective.
      In the elderly, the main causes of cobalamin deficiency are pernicious anemia and food-cobalamin malabsorption.
      Food-cobalamin malabsorption syndrome is a disorder characterized by the inability to release cobalamin from food or its binding proteins.
      This syndrome is usually caused by atrophic gastritis, related or unrelated to Helicobacter pylori infection and long-term ingestion of antacids and biguanides.
      Management of cobalamin deficiency with cobalamin injections is currently well documented but new routes of cobalamin administration (oral and nasal) are being studied, especially oral cobalamin therapy for food-cobalamin malabsorption.
      Cfr. :

    4. De diagnostiek van vitamine-B12-deficiëntie herzien
      W.J.Wiersinga, Rooij, J.G.M.Huijmans, J.C.Fischer en J.B.L.Hoekstra, Academisch Medisch Centrum/Universiteit van Amsterdam, Meibergdreef 9, 1105 AZ Amsterdam - Afd. Inwendige Geneeskunde: hr.W.J.Wiersinga, assistent-geneeskundige; Rooij en, internisten - Afd. Klinische Chemie: hr.dr.J.C.Fischer, klinisch chemicus - Erasmus MC, afd. Klinische Genetica, Rotterdam. Hr.dr.J.G.M.Huijmans, klinisch chemicus. Correspondentieadres : : - Ned Tijdschr Geneeskd 2005 10 december;149(50)
      - Deficiëntie van vitamine B12 (cobalamine) komt frequent voor met potentieel irreversibele hematologische en neurologische consequenties.
      - De huidige diagnostische tests, zoals de serumbepaling van vitamine B12 en de Schilling-test, zijn ontoereikend, bijvoorbeeld omdat de positief voorspellende waarde van een lage serumspiegel van vitamine B12 voor een werkelijke vitamine-B12-deficiëntie, dat wil zeggen voor een deficiëntie op weefselniveau, laag is.
      - Bij onvoldoende beschikbaarheid van vitamine B12 zal er in het lichaam stapeling optreden van methylmalonzuur en homocysteëne. Nagenoeg alle patiënten met een vitamine-B12-deficiëntie hebben dan ook sterk verhoogde methylmalonzuur- en homocysteënewaarden.
      - De nieuwe laboratoriumbepalingen van methylmalonzuur en homocysteëne in serum hebben een grote gevoeligheid; daarmee kan men de diagnostiek verbeteren en vereenvoudigen en wordt de nogal omslachtige Schilling-test overbodig.
      Recent werd in dit tijdschrift beschreven dat er bij 5-10% van de Nederlandse bevolking een vitamine-B12-tekort bestaat.
      Meestal zal deze deficiëntie niet aan het licht komen, aangezien er op dit moment nog niet stelselmatig op gescreend wordt.
      Een ander probleem is dat, nadat een verlaagde serumvitamine-B12-spiegel vastgesteld is, de diagnostiek naar de onderliggende oorzaak vaak verwaarloosd wordt.
      Lastig hierbij is dat een verlaagde serumvitamine-B12-spiegel niet altijd wil zeggen dat er ook een echte vitamine-B12-deficiëntie bestaat.
      Amerikaans onderzoek wees uit dat 50% van de patiënten met een lage vitamine-B12-spiegel, gedefinieerd als 2 standaarddeviaties beneden het gemiddelde in de niet-afwijkende bevolking, geen deficiëntie op weefselniveau heeft.
      Aan de andere kant sluit een vitamine-B12-uitslag binnen het referentie-interval een functionele deficiëntie niet uit.
      Het is dan ook waarschijnlijk dat er vaak ten onrechte wel of juist geen suppletietherapie wordt ingesteld.
      De plaats van de op dit moment gangbare diagnostische tests, zoals de serumvitamine-B12-bepaling en de Schillingtest, is aan herziening toe.
      Nieuwe bepalingen zijn namelijk beschikbaar gekomen, zoals de methylmalonzuur- en homocysteïnebepalingen, die subklinische en klinische vitamine-B12-deficiëntie met meer zekerheid kunnen aantonen.
      In dit artikel doen wij een suggestie om tot een gestandaardiseerde analyse van vitamine-B12-deficiëntie te komen, die een aanvulling kan zijn bij de recente standaard ‘Anemie’ van het Nederlands Huisartsen Genootschap.
      Cfr. :

    5. Een lage B12 en er gaat geen licht branden... Een internist die geen rekening houdt met eerdere injecties - Het verhaal van N.N.
      B12–tekort - De ziekte van Addison-Biermer (pernicieuze anemie), 22-04-2005
      Ik ben 23 jaar.
      Bij mij is onlangs weer een B12-waarde gevonden van 70.
      Het begon allemaal 4 jaar geleden, ik zag gekleurde vlekken, kon opeens erg angstig worden (ik lag bijvoorbeeld op bed toen ik een deurbel hoorde, vervolgens verstopte ik me onder het dekbed omdat ik bang was dat de mensen die in mijn kamer waren mij iets aan zouden doen, ik was notabene alleen), daarnaast had ik last van tintelingen, het gevoel dat er mieren over mijn armen en benen en later ook hoofd liepen en pijnklachten.
      In deze periode ben ik ook depressief geworden.
      Met deze klachten ben ik naar de studentenarts geweest (ik studeer psychologie) welke een zeer lage B12-waarde vond en een licht verhoogd leverenzym.
      Ik moest terug komen en kreeg te horen dat het waarschijnlijk een labfout was want dit kon niet.
      Nog twee metingen volgden, hetzelfde resultaat wel iets gestegen (inmiddels was ik flink bezig met het slikken van grote hoeveelheden B12, wist ik veel).
      Verder deed de studentenarts niets.
      Toen las ik de site over B12, mijn klachten waren verergerd en ben toen naar de huisarts in mijn ouderlijke woonplaats geweest.
      Deze vond een laag (normale) waarde van 200 en was van mening dat ik injecties moest hebben.
      Met deze informatie heb ik in mijn eigen woonplaats een reguliere huisarts gevonden.
      Ik kreeg 4 wekelijkse injecties en daarna nog een na een maand.
      Ook werd ik doorverwezen naar de internist.
      De meting bij de internist liet een normale waarde zien van 550, verder vertelde hij mij dat ik geen antistoffen had tegen de intrinsic factor.
      Na 6 maanden mocht ik terug komen om te kijken of mijn B12 dan weer laag was.
      Deze bleek nu 235.
      Conclusie van de internist : je waarde is vergeleken met je 'beginwaarde' gestegen en je bloedcellen zijn normaal.
      Dus werd ik naar huis gestuurd zonder verdere bahandeling.
      Ik wist de waarden toen niet, maar de daling lijkt me iets verdacht en er leek op zijn minst een extra meting nodig om te bekijken of de daling zich zou voortzetten.
      Nu ik medisch gezond was verklaard en ik toch veel klachten had, de depressie verergerde (ik had nu ook in de gaten dat dit niet normaal was, ik dacht in het begin dat ik teveel studieboeken had gelezen en me alles teveel aantrok) was het tijd voor een psychologische benadering.
      Ik ben twee jaar lang behandeld via een eerstelijnspsycholoog (erg duur voor een student) en de klachten bleven ik was ook erg moe en sliep veel.
      Omdat ik steeds weer terug viel in mijn klachten heeft zij mij op een gegeven moment doorverwezen naar de deeltijdbehandeling (4 dagen in de week therapie).
      Dit is nu zeven maanden geleden.
      De behandeling is net twee weken afgerond.
      Voordat ik aan de deeltijdbehandeling begon heb ik mijn huisarts om een bloedonderzoek en B12-meting gevraagd, om uit te sluiten of er geen, medische oorzaak voor mijn klachten was.
      Bloedbeeld was goed en geen bloedarmoede.
      Mijn B12 hoefde niet gemeten te worden zei hij, omat ik anders wel bloedarmoede zou hebben.
      De laatste maanden zijn mijn klachten verergerd, weer spiertrekkingen (vingers en tenen die ongecontroleerd bewegen) de gekleurde vlekken (waarschijnlijk vergelijkbaar met aura bij migraine) werden erger, pijnen, het gevoel alsof er elektriciteit door mijn armen en benen loopt, moeheid, veel slapen, irrationele angstgevoelens (ik heb ook hallucinaties gahad waaarvan de psychiater de oorzaak niet kon achterhalen) concentratieproblemen, soms problemen met schrijven (schrijf maar 1 letter op in plaats van het hele woord).
      Een groepsgenoot vertelde mij over haar B12-problemen (bij haar gecombineerd met een traag werkende schildklier).
      Dit op een moment waarop ik er al aan dacht om weer eens naar de huisarts te gaan.
      Ik besefte toen dat mijn B12 helemaal niet gemeten was.
      De uitslag was tot de verbazing van de huisarts dat het dus veel te laag was : 70.
      Hij heeft mij doorgestuurd naar dezelfde internist (die mijn waarden toendertijd normaaal vond).
      Ik heb nu de Schillingtest (cfr. : -) gedaan, krijg een endoscopie en weer bloedonderzoek.
      De huisarts heeft mij intussen drie injecties voorgeschreven (voor 2 maanden) om in de periode voor de uitslag van de internist mijn B12 aan te vullen.
      Toen ik de internist vroeg over de behandeling zei hij luchtig dat er B12-injecties bestaan en die zou ik kunnen gebruiken (het handboek van mijn psychiater gaf aan dat bij deze klachten geadviseerd wordt om gedurende twee jaar twee injecties te doseren en op deze site lees ik over een frequentie van 10 weken lang 1 injectie en daarna onderhoudsinjecties).
      Ik heb net 1 van de drie injecties gehad, nog steeds natuurlijk klachten, maar ik wil van mijn klachten af.
      Welke dosering zou voor mij het geschiktst zijn en is het nuttig om een neuroloog te consulteren (mijn psychiater, die ik inmiddels sinds twee weken niet meer heb vanwege het beëindigen van mijn psychiatrische bahandeling gaf aan dat dit handig zou zijn) ?
      Jij hebt dus gegarandeerd de ziekte van deze site.
      Je had vanaf 4 jaar geleden al blijvend B12-injecties moeten hebben.
      Je zat toen in de beginfase van de ziekte en de pillen deden de waarde nog wel iets verhogen, maar de klachten gingen niet weg.
      Bijna altijd is de ziekte van Addison-Biermer de oorzaak van zo'n tekort.
      Ook op jouw leeftijd.
      Bij een lage B12 moeten bij elke dokter en zeker internist, alle alarmbellen gaan rinkelen.
      Niet dus...
      Jouw klachten, ook de psychische, komen door het B12-tekort.
      De internist heeft het ontzettend slecht gedaan door de waarde 235 goed te vinden omdat deze gestegen was vergeleken met de allereerste meting.
      Hij hield geen rekening met de tussentijdse injecties.
      Bovendien ging de waarde in 6 maanden terug van 550 naar 235 en dat vond deze dokter normaal.
      Niet iedereen heeft bij deze ziekte de antistoffen, dus dat ze niet aangetroffen werden zegt niets.
      Ook de Schillingtest geeft niet altijd een afwijking.
      En is nu helemaal niet nodig, dat de opname niet goed is, is wel zeker.
      Door je medisch gezond verklaren heeft deze internist een enorme verwijtbare fout gemaakt, waardoor jij in de problemen bent gekomen.
      De depressie waar het toen aan geweten werd, was een direct gevolg van je B12-tekort.
      Had dus een lichamelijke oorzaak die door de internist niet werd gezien.
      Zijn licht is niet gaan branden.
      Door deze lange voorgeschiedenis en met je klachten moet je nu eindelijk eens de juiste behandeling hebben.
      De dokters hebben het allemaal verkeerd gedaan en daarom mag je van hen nu alle inspanning verwachten om de schade nu tot een minimum te beperken en zoveel mogelijk verbetering te krijgen.
      Het handboek van de psychiater gaat niet over dit ziektebeeld.
      In het handboek van de internist moet heel iets anders staan.
      Bij neurologische klachten is een begindosering van 10 injecties voorschrift met minimaal interval van 3 dagen.
      Het is beter deze 10 injecties over 10 weken te geven, dan wordt de B12 beter benut.
      Door deze fout van huisarts en internist van 4 jaar geleden zit jij weer in de medische molen.
      Als je vier jaar geleden de juiste behandeling had gekregen, dan zag jouw wereld er nu heel anders uit.
      Jouw gezondheid was stukken beter geweest en de kosten die nu gemaakt worden door de extra onderzoeken waren niet nodig geweest.
      Jij moet nu minimaal 10 weken lang elke week een injectie (1000 microgram hydroxocobalamine in de bilspier) hebben als begindosering en daarna over op de onderhoudsdosering van een injectie per maand.
      De onderhoudsdosering op den duur bepalen aan de hand van de >1000 vuistregel die op de site staat.
      Het heeft geen zin een neuroloog te consulteren.
      Hij kan wel afwijkingen constateren maar kan er verder niets aan doen.
      De enige en juiste behandeling is door de injecties.
      En van die injecties moet je er ruimschoots krijgen, want dat is de manier om de kans op verbetering maximaal te doen zijn.
      Wees niet bang om te veel te krijgen, de B12 is wateroplosbaar en een echt teveel plas je wel weer uit.
      Het ligt op het terrein van de ... internist.
      De huisarts maakte de fout door te denken dat je zonder bloedarmoede geen B12-tekort kunt hebben.
      Hij gebruikt zijn "Standaard anemie (M76)" omgekeerd en dat kan niet.
      Dit feit is al jàaaaaren bekend binnen de medische wereld.
      De internist doet er nu wat luchtig over, maar hij heeft een grote verwijtbare medische misser begaan.
      En die B12-injecties zou je niet KUNNEN gebruiken, maar die MOET je gebruiken.
      Als je met blijvende klachten blijft zitten is hij hier verantwoordelijk voor te stellen.
      Cfr. :

    6. Effect of oral vitamin B-12 with or without folic acid on cognitive function in older people with mild vitamin B-12 deficiency - A randomized, placebo-controlled trial
      Eussen SJ, de Groot LC, Joosten LW, Bloo RJ, Clarke R, Ueland PM, Schneede J, Blom HJ, Hoefnagels WH, van Staveren WA, Division of Human Nutrition, Wageningen University, Wageningen, Netherlands - Am J Clin Nutr. 2006 Aug;84(2):361-70 - PMID: 16895884
      - Vitamin B-12 deficiency is associated with cognitive impairment in older people.
      However, evidence from randomized trials of the effects of vitamin B-12 supplementation on cognitive function is limited and inconclusive.
      Objective - The objective was to investigate whether daily supplementation with high doses of oral vitamin B-12 alone or in combination with folic acid has any beneficial effects on cognitive function in persons aged >/=70 y with mild vitamin B-12 deficiency.
      Design - In a double-blind, placebo-controlled trial, 195 subjects were randomly assigned to receive 1000 microg vitamin B-12, 1000 microg vitamin B-12 + 400 microg folic acid or placebo for 24 wk.
      Vitamin B-12 status was assessed on the basis of methylmalonic acid, total homocysteine (tHcy) and holotranscobalamin (holoTC) concentrations before and after 12 and 24 wk of treatment.
      Cognitive function was assessed before and after 24 wk of treatment with the use of an extensive neuropsychologic test battery that included the domains of attention, construction, sensomotor speed, memory and executive function.
      Results - Vitamin B-12 status did not change significantly after treatment in the placebo group; however, oral vitamin B-12 supplementation corrected mild vitamin B-12 deficiency.
      Vitamin B-12 + folic acid supplementation increased red blood cell folate concentrations and decreased tHcy concentrations by 36%.
      Improvement in memory function was greater in the placebo group than in the group who received vitamin B-12 alone (P = 0.0036).
      Neither supplementation with vitamin B-12 alone nor that in combination with folic acid was accompanied by any improvement in other cognitive domains.
      Conclusion - Oral supplementation with vitamin B-12 alone or in combination with folic acid for 24 wk does not improve cognitive function.
      Cfr. :
      Also read the comment on this article :
      Daily oral vitamin B-12 with or without folic acid for 24 weeks did not improve cognitive function in elderly people
      Lee PE, Rochon PA, University of British Columbia, Vancouver, British Columbia, Canada - Evid Based Med. 2007 Feb;12(1):18 - PMID: 17264266
      Cfr. :

    Lees verder : Deel II

    23-11-2009 om 00:58 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (3 Stemmen)
    Tags:alcohol, ataxie, cobalamine, CVS, cyanocobalamine, extrinsic factor, foliumzuur, geheugen, homocysteïne, hydrocycobalamine, ileum, methylcobalamine, methylmalonzuur, moe, myeline, pernicieuze anemie, vermoeidheid, vis, vitamine B12, vlees, zuivelproduct
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vitamine B12-tekort - Een mogelijke oorzaak van Chronische vermoeidheid ? - Deel II
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    Vitamine B12-tekort
    - Een mogelijke oorzaak van Chronische vermoeidheid ? -

    Deel II

    1. Het belang van orale B12
      The Health Connection
      Sinds tientallen jaren injecteren mensen zich met vitamine B12 omdat ze dachten dat dit de beste manier was om het in de bloedbaan op te nemen.
      Nieuw onderzoek heeft aangetoond dat orale B12- supplementen beter zijn dan injecties.
      Mensen die tekorten hebben aan B12 in hun bloed zijn al heel lang aangewezen op de oncomfortabele en pijnlijke toedieningsvorm d.m.v. injecties met deze essentiële B-vitamine.
      Nieuwe onderzoeken tonen dat orale B12 net zo goed, zoniet beter, werkt als injecties, volgens een studie welke gepubliceerd werd in het gezaghebbende blad "Blood".
      Recente gegevens melden dat de orale absorptie net zo goed werkt als injecties en met een toegevoegde waarde van behoud van hoge bloedwaarden over langere tijd.
      De studie toont aan dat de bloedwaarde van mensen die injecties kregen na een maand daalde en zich daar stabiliseerde, terwijl de bloedwaarden van hen die de orale spray gebruikten stegen.
      Om B12 in het lichaam te kunnen opnemen wordt in de maag een stof (een proteïne) uitgescheiden welke essentieel is voor dit opnameproces.
      Dit wordt de 'intrinsieke factor' genoemd.
      Oudere mensen produceren minder van deze intrinsieke factor en zijn hierdoor gevoeliger voor B12 tekorten.
      In de eerder genoemde studie werden hoge doseringen orale B12 even goed opgenomen dan de geïnjecteerde dosering (verstoring van afgifte van intrinsieke factor wordt meestal geassocieerd met een chronisch B12-tekort ook bekend als pernicieuze anemie).
      Iedereen met verhoogde homocysteïne-gehalten, psychiatrische stoornissen, eetstoornissen, slaapstoornissen, alsmede als gevolg van het verouderingsproces, heeft mogelijk een tekort aan B12.
      Het is onderzocht dat het niveau aan B12 elk jaar daalt naarmate je ouder wordt.
      Leeftijdsgerelateerde B12 tekorten worden in verband gebracht met gehoorsvermindering, concentratieproblemen, geheugenvermindering, psychiatrische stoornissen, slaapstoornissen, alsmede hartklachten.
      "U kunt geen of onvoldoende B12 innemen via tabletten als u problemen heeft met de intrinsieke factor"
      De snelle opkomst van obesitas en de vele daaruit voorvloeiende chirurgische ingrepen, zoals maagverkleining en maagbypass, hebben een drastisch gevolg voor de productie van intrinsieke factor en de daardoor ontstane verstoringen.
      Voldoende vitamine B12-toediening "buiten het maagdarmkanaal om" is ook voor deze groep absolute noodzaak.
      Onze voeding en leeftijd en medische ingrepen zijn de belangrijkste boosdoeners bij het ontwikkelen van B12 tekorten.
      Vlees is een uitstekende bron voor onze B12.
      Toch is het niet zo dat een vleesrijk dieet garandeert dat iemand geen tekort heeft.
      Bijvoorbeeld oudere mensen, deze kunnen grote hoeveelheden vlees eten en toch een tekort aan vitamine B12 hebben omdat ze niet genoeg intrinsieke factor meer kunnen produceren als gevolg van veroudering van de maagfunctie en het maagslijmvlies waarin de intrinsieke factor geproduceerd wordt.
      B12 tekorten komen voor bij ruim 30% van de senioren en oudere mensen die regelmatig last hebben van een verstoorde spijsvertering / maag-darmfunctie.
      Het schijnt dat er nog een andere oorzaak is voor tekorten aan vitamine B12 bij ouderen maar dit moeten de onderzoekers nog verklaren.
      In een Nederlandse studie hebben onderzoekers ontdekt dat maar 28% van de mensen die een B12 tekort hebben, problemen hebben met hun intrinsieke factor.
      De overige 72% is, nog steeds, een raadsel.
      Wel weten de medici dat ook foliumzuur een grote rol in dit opnameproces speelt.
      Onderzoekers weten wel dat veel meer mensen tekorten hebben dan tot nu toe werd aangenomen.
      Toen onderzoekers aan het Veterans Hospital in Oklahoma standaard bijgestelde criteria gebruikten bij het testen van B12 tekorten, ontdekten ze dat B12 tekorten twee keer zo vaak voorkwam als bij voorgaande testen.
      "B12 tekort komt zo vaak voor dat het bij de artsen al standaard voorgedrukt staat op de formulieren voor bloedonderzoek"
      Diegenen met slaapproblemen, hebben mogelijk vitamine B12 nodig.
      Studies hebben laten zien dat B12 een vroegere vrijmaking van melatonine veroorzaakt tijdens de nacht, welke zorgt voor de juiste instelling van de natuurlijke slaap-waak-cyclus.
      B12 beïnvloed direct de pijnappelklier voor de prikkeling van een snellere productie van melatonine.
      Aan het eind van de cyclus zorgt B12 ervoor dat de productie van melatonine sneller stopt.
      B12 helpt je sneller in te slapen en kan helpen sneller te ontwaken als het daar tijd voor is.
      B12 activeert je systeem voor de zon 's morgens opkomt en het daglicht helpt je verder wakker te worden.
      Vele serieuze slaap-waak stoornissen zijn succesvol behandeld met orale B12.
      De opmerking dat B12 geïnjecteerd moet worden om effectief te zijn is in verschillende studies steeds weerlegd.
      Een factor waar velen het mee eens zijn is dat B12-supplementatie noodzakelijk is in deze tijden van snelle vergrijzing.
      De keuze is nu aan u : oncomfortabele injecties of een gemakkelijke en smakelijke spray.
      Cfr. :
    2. Het nut van vitamine B12 supplementen
      Diëtiste Tina de Vries – Animalfreedom – Bron : Lyra Alves in het magazine van EVA, zomer 2004
      Cfr. :
    3. How I treat cobalamin (vitamin B12) deficiency
      Carmel R, Department of Medicine, New York Methodist Hospital, Brooklyn, and Weill Medical College, Cornell University, New York, NY 11215, USA : - Blood. 2008 Sep 15;112(6):2214-21. Epub 2008 Jul 7 - PMID: 18606874
      The challenges in medical management of cobalamin deficiency lie in attention to the unique pathophysiology that underlies cobalamin deficiency, more than in the mechanics of therapy.
      The central physiologic principles are that clinically important deficiency is more likely to occur (and progress) when intrinsic factor-driven absorption fails than when diet is poor and that most causes take years to produce clinically obvious deficiency.
      Transient defects have little clinical impact.
      The key management principle is the importance of follow-up, which also requires knowing how the deficiency arose.
      The virtues of these principles are not always fully appreciated.
      Recent developments have made diagnosis and management more difficult by diminishing the ability to determine cobalamin absorption status.
      Clinicians must also grapple with premature medicalization of isolated, mild biochemical changes that added many asymptomatic cases of still undetermined medical relevance to their caseload, often expanded by inflated cobalamin level criteria.
      The potential for misattribution of cobalamin-unrelated presentations to nongermane cobalamin and metabolite abnormalities has grown.
      Pathophysiologically based management requires systematic attention to each of its individual components : correctly diagnosing cobalamin deficiency, reversing it, defining its underlying cause, preventing relapse, managing the underlying disorder and its complications and educating the patient.
      Cfr. :
      Increased concentrations of homocysteine in the cerebrospinal fluid in patients with fibromyalgia and chronic fatigue syndrome
      Regland B, Andersson M, Abrahamsson L, Bagby J, Dyrehag LE, Gottfries CG. Scand - J Rheumatol. 1997;26(4):301-7
      Cfr. :
    4. ME, daar doen we iets aan ! - Multi dimensionele behandeling bij elf patienten met chronische moeheid en het chronisch vermoeidheidssyndroom
      Th.J. Wijlhuizen, M. Hamerslag (e-mail : -) - ME/CVS Documentatiecentrum - Bron : Arts & Bedrijf, 1997/6/7
      Myalgische Encephalitis (afgekort 'ME') of correcter, het chronisch vermoeidheidssyndroom ('CVS' – cfr. : -) .../... staat de laatste jaren volop in de belangstelling.
      Hoewel het syndroom onder andere door de WHO is erkend, stuiten veel patienten in het dagelijks leven en in het contact met allerlei instanties nog op veel onbegrip rond deze aandoening.
      Omdat voor CVS nog geen aantoonbare lichamelijke oorzaak is gevonden wordt patienten dikwijls voorgehouden dat het allemaal tussen de oren zit .../...
      We staan nog maar aan het begin van een lang proces van onderzoek naar de oorzaken en behandeling van CVS .../...
      In dit artikel presenteren we een behandelmethode waarmee we een bijdrage willen leveren aan het onderzoek naar do oorzaken van en mogelijke oplossing voor CVS .../...
      Vitamine-B12-suppletie in de vorm van intramusculaire injecties wordt in Nederland vooral toegepast ter behandeling pernicieuze anaemie.
      Oorzaken hiervan kunnen zijn : hypo-en achloorhydie, intrinsic-factor-deficientie, bacteriele overgroei en parasitaire infecties, ziekten of resectie van het distale ileum en een enkele keer voedingsdeficientie bij veganisten.
      Door een opnametekort ontstaat een te lage bloedspiegel van vitamine B12.
      Uit onderzoeken blijkt dat een tekort aan vitamine B12, ondanks een (laag) normale bloedspiegel, geruime tijd kan bestaan zonder anaemie en neurologische verschijnselen.
      Waarschijnlijk is het beter vitamine B12 op celniveau te meten.
      Twee nieuwe bloedparameters, het plasma homocysteine- en het methylmalonzuurgehalte, geven een beter beeld van de functionele vitamine-B12-status.
      Vitamine B12 is noodzakelijk voor enzymen die deze twee metabolieten omzetten.
      Het heeft er overigens alle schijn van dat hoge spiegels van genoemde metabolieten het risico op hart- en vaatziekten significant verhogen.
      Bij een normale B12-spiegel en verhoging van plasmagehaltes van deze metabolieten, is sprake van een functioneel tekort.
      Een B12-tekort kan dus zelfs bestaan bij een normaal serum-cobalamine, normaal Hb en MCV.
      Meestal zit de B12-spiegel dan in de laag-normale rangen (150-300 mcg/L).
      De neurologische schade die een langere periode van B12-tekort teweeg kan brengen, kan dus optreden zonder de klassieke haematologische afwijkingen die hieraan worden geacht vooraf te gaan.
      Ook kunnen hierbij allerlei neuropsychologische stoornissen zijn.
      Vitamine B12-tekort kan overigens zelfs samen gaan met een normaal resultaat van de Schilling-test.
      Hypothese ten aanzien van de werking van vitamine B12 bij CVS-patienten
      In orthomeleculaire kringen en bij topsporters is het al geruime tijd bekend dat vitamine B12 het herstel van vermoeidheid en overbelasting kan bevorderen.
      Volgens informatie van de fabrikant wordt door artsen in Belgie B12 regelmatig voorgeschreven bij pijn-klachten en vermoeidheid, in hogere doses dan wij gewend zijn. (tot 5000 microgram i.m. per twee dagen).
      In tegenstelling tot sommige andere vitamines zijn er geen schadelijke bijwerkingen van een hoge dosis bekend.
      Vitamine B12 is wel toegepast bij CVS-patienten, in de relatief lage doses die men in Nederland gewoon is (oplaaddoses van drie tot zes maal 1000 microgram en daarna een onderhoudsdosering van 1000 microgram per maand).
      Mogelijk is dit voortgekomen uit het gebruik van zogenaamde lever-injecties uit de tijd dat het mechanisme van pernicieuze anaemie en vermoeidheid nog niet opgehelderd is.
      Voor dit alternatieve gebruik van een regulier geneesmiddel is vooralsnog geen rationeel bewijs.
      Bij 1000 microgram i.m. injecties wordt door CVS-patienten wel vaak een geringe verlichting van de klachten ervaren.
      De mogelijke werkingen van hoge dosis vitamine B12 zijn
      1. Een metabole werking, namelijk het faciliteren van biochemische reacties voor de omzetting van methylmalonzuur en homocysteine in andere, minder schadelijke stoffen.
      2. Een overschot aan vitamine B12, dat snel via de urine wordt uitgescheiden, bindt de schadelijke stof X, die daarmee uit het lichaam wordt verwijderd.
      3. Moleculen die zich hechten op receptoren van zenuwbanen die daardoor (onterechte) sensaties van pijn en vermoeidheid doorgeven, kunnen daarvan worden verdreven door hoge doses B12.
      4. Hoge dosis vitamine B12 beinvloedt een te lage intracellulaire B 12-spiegel gunstiger dan een lage dosis.
      Cfr. :
    5. Myalgic encephalomyelitis – Letter
      Simpson LO - J R Soc Med 1991;84:633
      Cfr. :
    6. Oral cyanocobalamin supplementation in older people with vitamin B12 deficiency - A dose-finding trial
      Simone J. P. M. Eussen, MSc; Lisette C. P. G. M. de Groot, PhD; Robert Clarke, MD; Jörn Schneede, MD; Per M. Ueland, MD; Willibrord H. L. Hoefnagels, MD, PhD; Wija A. van Staveren, PhD - Author affiliations : Division of Human Nutrition, Wageningen University, Wageningen, the Netherlands (Ms Eussen and Drs de Groot and van Staveren); Clinical Trial Service Unit and Epidemiological Studies Unit, University of Oxford, Oxford, England (Dr Clark); LOCUS of Homocysteine and Related Vitamins, University of Bergen, Bergen, Norway (Drs Schneede and Ueland); and Department of Geriatrics, Hospital St Radboud, Nijmegen, the Netherlands (Dr Hoefnagels) - Arch Intern Med. 2005;165:1167-1172
      Background - Supplementation with high doses of oral cobalamin is as effective as cobalamin administered by intramuscular injection to correct plasma markers of vitamin B12 deficiency, but the effects of lower oral doses of cobalamin on such markers are uncertain.
      Methods - We conducted a randomized, parallel-group, double-blind, dose-finding trial to determine the lowest oral dose of cyanocobalamin required to normalize biochemical markers of vitamin B12 deficiency in older people with mild vitamin B12 deficiency, defined as a serum vitamin B12 level of 100 to 300 pmol/L (135-406 pg/mL) and a methylmalonic acid level of 0.26 µmol/L or greater.
      We assessed the effects of daily oral doses of 2.5, 100, 250, 500 and 1000 µg of cyanocobalamin administered for 16 weeks on biochemical markers of vitamin B12 deficiency in 120 people.
      The main outcome measure was the dose of oral cyanocobalamin that produced 80% to 90% of the estimated maximal reduction in the plasma methylmalonic acid concentration.
      Results - Supplementation with cyanocobalamin in daily oral doses of 2.5, 100, 250, 500 and 1000 µg was associated with mean reductions in plasma methylmalonic acid concentrations of 16%, 16%, 23%, 33% and 33%, respectively.
      Daily doses of 647 to 1032 µg of cyanocobalamin were associated with 80% to 90% of the estimated maximum reduction in the plasma methylmalonic acid concentration.
      Conclusion - The lowest dose of oral cyanocobalamin required to normalize mild vitamin B12 deficiency is more than 200 times greater than the recommended dietary allowance, which is approximately 3 µg daily.
      Cfr. :

    7. Stichting B12 Tekort
      Stichting B12 Tekort is een organisatie die opkomt voor de belangen van mensen met een opnamestoornis van vitamine B12.
      Dit doet zij onder meer door het geven van voorlichting, het bieden van ondersteuning, het organiseren van bijeenkomsten en het bevorderen van lotgenotencontact.
      Op deze website treft u informatie aan die voor u van belang kan zijn, zoals :
      - welke klachten horen bij een tekort aan vitamine B12 ?
      - welke onderzoeken kunnen gedaan worden om de diagnose te stellen ?
      - hoe kan het behandeld worden ?
      - wat kan er in verband met vitamine B12 nog meer belangrijk zijn ?
      Verder kunt u (links naar) wetenschappelijke artikelen vinden over een tekort aan vitamine B12 en alles wat daar mee te maken heeft.
      Dit overzicht wordt voortdurend bijgewerkt.
      Cfr. :

    8. Studies of biomarker responses to intervention with vitamin B-12 - A systematic review of randomized controlled trials
      Hoey L, Strain JJ, McNulty H, Northern Ireland Centre for Food and Health, School of Biomedical Sciences, University of Ulster, Coleraine, Northern Ireland, United Kingdom : - Am J Clin Nutr. 2009 Jun;89(6):1981S-1996S. Epub 2009 Apr 29 - PMID: 19403638
      Background - Mild vitamin B-12 deficiency is common among older adults, but evidence for setting dietary recommendations is limited because most studies have administered vitamin B-12 via nonoral routes or at doses several hundred times higher than current recommendations.
      Furthermore, different biomarkers of vitamin B-12 status have not been systematically reviewed.
      - The aim was to assess the effectiveness of biomarkers of vitamin B-12 status through a systematic review of published randomized controlled trials of oral vitamin B-12 supplementation.
      - Methods included a structured search strategy on Ovid MEDLINE, EMBASE (Ovid) and Cochrane databases; formal inclusion and exclusion criteria; data extraction; validity assessment; and meta-analysis.
      - Eight randomized controlled trials were included and all studies measured serum and plasma total vitamin B-12, 3 studies measured methylmalonic acid and 6 studies measured total homocysteine response.
      All 3 biomarkers were found to be effective measures of altered vitamin B-12 intake in populations with low and borderline baseline vitamin B-12 status (P < 0.00001); however, in the case of total vitamin B-12, substantial heterogeneity that could not be fully explained by subgroup analysis was observed.
      Insufficient data were available to determine the effectiveness of plasma holotranscobalamin, which was measured in only one randomized controlled trial.
      - The available evidence suggests that plasma and serum concentrations of total vitamin B-12, methylmalonic acid and total homocysteine are all effective biomarkers of a change in vitamin B-12 intake; however, because the available data were limited, it was not possible to examine fully the factors that could explain the substantial heterogeneity in total vitamin B-12.
      Future trials should include low-dose vitamin B-12 in adults across the entire age spectrum and measure the holotranscobalamin response to supplementation.
      Cfr. :

    9. The rationale for using high-dose cobalamine
      Lapp CW, Cheney PR - The CFIDS Chronicle Physicians' Forum Fall 1993;19-20
      Cfr. :

    10. Vitamine B12 - Een eenvoudige oplossing
      Is het voor vegetariërs niet moeilijk om voldoende B12 te krijgen ?
      Voeding & Gezondheid, 10/12/98 – Bron : Physicians Committee for Responsible Medicine, U.S.A

      Cfr. :

    11. Vitamine B12 & een B12 tekort
      Een Gezond Diëet, 19-11-2006
      Volgens Deense onderzoekers zou een tekort aan vitamine B12, ook wel cobalamines genaamd, meer voorkomen dan we denken, vooral bij senioren.
      Vandaar hun voorstel om de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid (ADH) te verhogen .../...
      Cfr. :

    12. Vitamine B12 en de relatie met CVS/FM
      Fibromyalgie, 17-12-2007

    13. Vitamine B12 en ouderen
      Stichting B12 Tekort
      Cfr. :

    14. Vitamine B12 en veganisme
      Vita Casa plus
      Cfr. :

    15. Vitamine B12 en veganisme – Een literatuurstudie
      Michèl Post - Uitgeverij Den Giraffe, Utrecht 1993 - ISBN: 90-801275-1-5
      Cfr. :

    16. Vitamine B12 of cobalamine
      Voedingscentrum, 08-08-2008
      Cfr. :

    17. Vitamine B12 tekort
      Cfr. :

    18. Vitamine B12-tekort bij ouderen
      R.S.v. 55 + - Bron :
      De Wageningen Universiteit plaatste onlangs een advertentie met de boodschap dat ouderen baat kunnen hebben bij grote hoeveelheden vitamine B12.
      Deze stelling geldt nadrukkelijk alleen voor ouderen met maagaandoeningen die de opname van vitamine B12 beperken of belemmeren.
      Alleen in die gevallen is, in overleg met de arts, extra vitamine B12 nodig.
      Ouderen die extra vitamines willen nemen, kunnen een multivitaminesupplement gebruiken met niet meer dan de Aanbevolen Dagelijkse Hoeveelheid (ADH).
      Bij ouderen kan er sprake zijn van een gestoorde aanmaak of werking van de zogenaamde Intrinsic Factor (IF) in het maagdarmkanaal.
      Door deze aandoening kan het lichaam vrijwel geen (minder dan 1%) vitamine B12 meer opnemen.
      Deze zeldzame aandoening komt bij ongeveer 1 tot 2 op de 1000 personen voor.
      Zij moeten hiervoor worden behandeld door een arts.
      Verminderde opname
      Bij een veel grotere groep ouderen, naar schatting 20-25%, wordt wel voldoende Intrinsic Factor geproduceerd, maar de vitamine B12 minder goed opgenomen uit de voeding.
      Dit is mogelijk een gevolg van maagdarminfecties en/of maagaandoeningen met een verminderde maagzuurproductie.
      Omdat het lichaam eerst de vitamine B12-voorraad in de lever gebruikt, leidt de verminderde opname pas na lange tijd tot een vitamine B12-tekort.
      Vitamine B-12 uit supplementen, ook normale doseringen van eenmaal de Aanbevolen Dagelijkse Hoeveelheid, wordt wel goed opgenomen door het lichaam.
      Klachten bij een tekort
      Alleen de arts kan vaststellen of er sprake is van een vitamine B12-tekort.
      Een chronisch tekort aan vitamine B12 leidt uiteindelijk tot een vorm van bloedarmoede.
      Ook neurologische gevolgen zoals tintelingen in de vingers, geheugenverlies, coördinatiestoornissen en spierzwakte in de benen kunnen het gevolg zijn.
      Soms is er bij deze klachten geen sprake van afwijkingen in het bloedbeeld.
      Vitamine B12 en ouderdomsverschijnselen
      Er zijn aanwijzingen dat lage vitamine B12-gehaltes in het bloed leiden tot depressiviteit, vergeetachtigheid en dementie.
      Toch is hiervoor nog onvoldoende bewijs.
      Ook de beschermende werking van het slikken van extra vitamine B12 tegen dit soort ouderdomsverschijnselen is nog onvoldoende aangetoond.
      Het Voedingscentrum adviseert ouderen daarom niet op eigen houtje hoge doseringen vitamine B12 te gebruiken.
      Er is geen bezwaar tegen het gebruik van een multivitaminesupplement met niet meer dan de Aanbevolen Dagelijkse Hoeveelheid.
      Ga met klachten altijd eerst naar de (huis)arts.
      Cfr. :

    19. Vitamine B12-tekort onderschat
      Arend van Wijngaarden - De Gelderlander, 12-09-2007 (laatst bijgewerkt : 05-10-2009)
      Cfr. :

    23-11-2009 om 00:51 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (2 Stemmen)
    Tags:adenosylcobalamine, ataxie, bloedarmoede, cobalamine, CVS, cyanocobalamine, extrinsic factor, foliumzuur, geheugen, homocysteïne, hydrocycobalamine, ileum, maagsap, methylcobalamine, methylmalonzuur, moe, myeline, pernicieuze anemie, vis, vlees
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.The Guaifenesin Story
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    The Guifenesin Protocol
    fibromyalgia patients

    The Guaifenesin Story

    A centuries-old bark extract used for clearing the airways
    Now key to a popular FM symptom-reversal protocol

    ProHealth, Inc., November 20, 2009

    Guaifenesin is a substance that helps loosen and liquefy mucus and as such is a common component of many nonprescription cold and cough remedies (cfr. : -).
    It is derived from a tree bark extract called guaiacum (cfr. : -), historically appreciated for its expectorant qualities in the Caribbean region and adopted by European explorers in the 1500’s.

    Guaiacum was approved for use as an expectorant by the Food and Drug Administration some 400 years later, in 1952.
    And 20 years ago the extract was synthesized, pressed into tablets and named 'guaifenesin'.

    How Does Guaifenesin Work ?

    Guaifenesin works by drawing water into the bronchi – the air passages branching into our lungs.
    The released water both thins the mucus and lubricates the airway, facilitating the removal of cold, flu and allergy- associated mucus from the chest by coughing and making it easier to breathe.

    Guaifenesin is also considered helpful for thinning postnasal drainage from the sinuses and reducing nasal congestion (cfr. : 'The Guaifenesin Story - A centuries-old bark extract used for clearing the airways – Now key to a popular FM symptom-reversal protocol' at : -) and so may relieve sinus pressure/ headache.
    As Dr. Sarah Myhill comments : “
    Whoever designed the human body needs a black mark for putting in sinuses ! They are cavities in the bones of the face with only one entry and exit hole which is easily blocked by catarrh or swollen mucus membranes”.
    When this occurs, less oxygen can enter the sinuses, promoting bacterial overgrowth and causing sinusitis.

    Here again, guaifenesin can help to relieve congestion by increasing the clearance of secretions, helping with the mucus membrane’s natural job of washing away invading viruses, bacteria, pollen and other potential allergens – “the first level of immune defense”.

    Guai also enjoys a popular reputation as ‘the opera singer’s friend'.
    Terming it their ‘wonder drug’ singers have traditionally used guaifenesin to improve the state of their vocal folds in extremes of humidity (very dry or very humid), after flying long distances and during mild allergies, for its ability to promote ‘secondary mucosal secretion’ – the thinner, lubricating mucus that occurs on the vocal folds naturally when they are healthy and well hydrated.

    Patients with chronic obstructive pulmonary disease (COPD) may find guaifenesin’s thinning and lubricating action helpful at times when they experience particular difficulty coughing up the thick or sticky mucus that can block their damaged airways.

    Similarly, guaifenesin can assist by thinning ‘sticky’ mucus to help expel inhaled particles that can exacerbate asthma symptoms.

    Importantly, whether used to ease the congestion of colds, flu or rhinosinusitis or to support healthy vocal folds, guaifenesin works best if one drinks plenty of water, as extra fluids increase the flow of water and mucus.

    As with many complex herbal compounds used in traditional medicine, exactly how guaifenesin encourages healthy mucus flow is not yet completely understood.
    But based on its long history - if taken as instructed on the package or as suggested by a pharmacist or healthcare provider - guai has at most minor side effects and is generally considered safe for use even by youngsters over 12 years of age.

    What is the Guifenesin Protocol for fibromyalgia patients ?

    Guaifenesin is also used in the very popular 'Guaifenesin Protocol for symptoms of Fibromyalgia' conceived by R. Paul St. Amand, MD, Assistant Clinical Professor of Medicine in Endocrinology at UCLA (cfr. : -).

    Though highly demanding and still considered experimental, the Protocol has been adopted by many FM patients - cfr. : -, owing to widespread anecdotal descriptions of quality-of-life benefits.

    Nevertheless, note that Guaifenesin has not been approved by the FDA for this application and should be used as such only with the approval and supervision of a medical doctor familiar with the patient and Protocol.

    What is the Protocol’s underlying theory ?

    Dr. St. Amand explains this in his book written with Claudia Marek : 'What Your Doctor May Not Tell You About Fibromyalgia' and their article on Fibromyalgia symptoms, diagnosis and the Guaifenesin Protocol.

    The theory is that :

    • Excess inorganic phosphate compounds accumulate within the cells of some people rather than being excreted normally, possibly owing to a genetic defect involving a missing enzyme or kidney dysfunction.
    • It is known that excess phosphate in the cells’ mitochondria impedes their formation of adenosine triphosphate (ATP), the body’s energy source - and that muscle pain after exercise is linked with an inorganic phosphate increase.
      Also, researchers have reported a 20 percent average reduction in the level of ATP in muscle biopsies taken from people with FM, notes self-described Guaifenesin Protocol beneficiary Devin Starlanyl in her book : 'Fibromyalgia and Chronic Myofascial Pain: A Survival Manual
    • When excess phosphate builds up in the cells, excess calcium – the main buffer for phosphate – builds up too.
      Excess calcium in the cells tends to stiffen the body’s tissues.
    • A method of palpating muscles, tendons and ligaments that Dr. St. Amand has described allows a physician to “map” or assess the extent of lesions in the tissues of FM patients, thought to be “contracted cells forming a spastic area caused by an excess of calcium”.
    • A carefully planned, monitored regime of guaifenesin extract supplementation may help the body eliminate the excess calcium and phosphate compounds, supporting improvement of FM symptoms over time in some individuals.

    Dr. St. Amand has reported increases of 60 percent in phosphate excretion and 30 percent in calcium excretion.

    What does the Guaifenesin Protocol involve ?

    Basically, it includes :

    • Adjusting or “titrating” the guaifenesin dosage to the individual’s needs, based on response over time.
    • Strict avoidance of the salicylates in aspirin and other similar pain-relief products, plus a long list of personal care products including plant derivatives such as aloe or mint that are applied to and absorbed through the skin; and many plant extracts taken by mouth.
      These can completely block the action of the guaifenesin.
      Salicylate-containing foods are not a problem, as the digestive process neutralizes their effect.
    • And strict adherence to a low carbohydrate diet, if the individual is hypoglycemic.

    The Protocol also commonly delivers a significant physical impact in the early weeks, including a worsening of the individual’s worst FM symptoms and frequently headaches, burning on urination and/or strong-smelling perspiration and urine.
    These are not considered side effects, but rather “the signs and symptoms of the toxins and wastes being released by the guaifenesin” - and therefore an indication that the Protocol is working.

    So far the Guaifenesin Protocol has not been demonstrated effective in a controlled clinical trial or approved by the FDA for support of Fibromyalgia symptoms.
    An early one-year trial completed at the University of Oregon in June 1995 by Dr. Robert Bennett concluded that “patients in the placebo group compared with patients in the guaifenesin group appeared to improve equally, a finding that suggested a placebo effect
    ,” says Dr. St. Amand.
    But “it is our belief that this study was flawed, due to our own lack of knowledge,” he explains.

    Though Dr. Bennett’s patients were warned to avoid aspirin and aspirin-containing compounds, it wasn’t until after the study was completed that Dr. St. Amand came to understand the immense number of personal products and ingested plant extracts that, even in minute quantities, could reverse patients’ progress.
    Also, in reviewing the patients’ wellness questionnaires, he noted that the study had not screened for hypoglycemic individuals, who therefore were not treated with the necessary diet.
    As a result, he contends, “the study was doomed for lack of knowledge of these pitfalls”.

    What is the status of research ?

    Currently, one of the stated goals of Dr. St. Amand’s not-for-profit Fibromyalgia Treatment Center is to provide supporting research for the Guaifenesin Protocol.

    He is now engaged in a three-year investigation with The City of Hope that involves a cohort of his FM patients (an "Immunological and Genetic Analysis of Autoinflammatory Genes in Fibromyalgia").
    By mid-2008 the research had identified abnormal elevations in a cluster of inflammatory cytokines that appear highly predictive of Fibromyalgia, two of which drop to normal in patients taking guaifenesin (cfr. 'Dr. St. Amand Comments on First Report from City of Hope Fibromyalgia Research
    ' at : -.
    And in November 2008 Dr. St. Amand issued a call to patients he has diagnosed with FM, to widen the sample of DNA used in the investigation.

    In the meantime, the scores of physicians who employ the Guaifenesin Protocol – as well as many of the individuals, like Devin Starlanyl, who have adopted it – provide personal testimonials indicating that this regime supported significant improvements in their Fibromyalgia symptoms.

    Cfr. :

    22-11-2009 om 23:01 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Tags:adenosine triphosphate (ATP), allergy, asthma, bacteria, chronic obstructive pulmonary disease (COPD), cold, congestion, fibromyalgia, flu, FM, guaiacum, guaifenesin, Guifenesin Protocol, headache, muscle pain, Rhinosinusitis, sinus, sinusitis, viruses
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.A virus linked to chronic fatigue syndrome - Dr. Nancy Klimas interviews
    Klik op de afbeelding om de link te volgen



    A virus linked to chronic fatigue syndrome

    The New York Times, October 15, 2009

    Denise Grady, a science writer for The New York Times, recently explored the link between a recently discovered virus called XMRV and chronic fatigue syndrome, in “Is a Virus the Cause of Fatigue Syndrome ?” (cfr. : -).
    On the Consults blog, scientists and doctors from the International Association for Chronic Fatigue Syndrome, a society of 500 biomedical and behavioral professionals, took readers’ questions on chronic fatigue syndrome.

    Here, Dr. Nancy G. Klimas, who serves on the board of directors of the organization, answers questions on the recently discovered retrovirus and clinical care of chronic fatigue syndrome.
    Dr. Klimas is a director of the department of immunology of the University of Miami School of Medicine and director of research for clinical AIDS/H.I.V. research at the Miami Veterans Affairs Medical Center. Also read Fred Friedberg’s responses to behavior-related questions in “Behavioral Treatments for Chronic Fatigue Syndrome” (cfr. : -).

    Is chronic fatigue syndrome contagious ?

    I’ve had C.F.I.D.S. for 25 years.
    If it is a virus, is it contagious ?
    How is it transmitted ?
    Now I worry about passing it on to others.
    Thank you.

    Dr. Klimas responds :

    In general, retroviruses are not spread by air or droplet but are transmitted sexually, vertically (mother to fetus) and by blood transfusion.
    From what we have learned about other retroviruses, it is clear that the amount of virus matters and people with low amounts of circulating virus are not as infectious as people with high levels of virus in the blood.
    With XMRV, the retrovirus recently found in many patients with chronic fatigue syndrome, we do not have enough information to judge how infectious it might be.

    Whenever the possibility of sexual transmission comes up, people worry that they are in some way responsible for infecting sexual partners.
    While this is possible, it is important to remember that many infections can come from exposures between great-great-grandparents and maintained for generations as latent infections or as infections from early experiences of any sexual partner in a chain of partners.
    We know that it is very unusual for both partners to develop chronic fatigue syndrome or C.F.S. And while mother-to-child C.F.S. can happen, it is unusual.

    It is clear that there are a number of factors that increase the risk for C.F.S. : genetics, immune function, severity of inciting infection — to name a few.
    Just being exposed to or even infected with, a virus does not mean that a person will become ill.
    We don’t even know if infection with the XMRV virus actually causes illness or if it one of several associated reactivated viruses (like HHV-6, EBV and enterovirus).

    It important not to take these new findings about the XMRV virus as anything more than an exciting new development.
    We need confirmatory studies, then studies to see if the virus is contributing to the cause of illness persistence and symptoms.
    The good news is that if XMRV is linked to C.F.S., there are many antiviral drugs that have already been safety tested in H.I.V. that may inhibit viral replication.
    So those studies could be designed very rapidly

    Is there a blood test for the C.F.S. virus ?

    Is there a specific test, blood or other, to determine whether a person is infected with the XMRV virus ?
    Beau Brincefield

    Dr. Klimas responds :

    The test for XMRV that has been reported is currently used only in research settings.
    The research director of the Whittemore Peterson Institute, which was involved in the recent findings, was quoted as saying they were developing a commercial assay that they expected to be available “within weeks”.
    Several other commercial laboratories are also developing assays.

    Some important points :
    First, antibody tests mean you have been exposed to a virus and do not tell you actually have an active infection.
    Second, a technique known as P.C.R. assays measures something called “viral load” and the assay is designed to measure either active replicating virus or latent (inactive) virus.
    Either measure would be helpful with this new virus, but we don’t have access to them except in research settings.

    Another way to see if you are infected is with viral cultures.
    The recent study published in Science used both cultures and P.C.R. Assays.

    Exercise and chronic fatigue syndrome

    I used to be very active and used to love playing sports.
    Then I was hit with some sort of infection.
    Eventually, after going to different doctors and health professionals, I was finally diagnosed with C.F.S.

    I’m finding it easier to cope now.
    I try to have rest periods during the day.
    I would love to play sports again, but I just so feel so ill after I try and my muscles feel so sore.
    Have you any advice ?
    Should I push through and go back to playing sports ?
    I’m finding it tough enough as it is keeping up with college and the normal walking you have to do.
    I don’t want to drop out of college.

    Dr. Klimas responds :

    Most C.F.S. patients do better if they break up their exercise into short segments, take brief rest periods and then try again.
    Certainly pushing through can cause “crashes” and relapses that can last days, even weeks.
    So I tell my patients the five-minute rule : five minutes of exercise, then five minutes lying flat, then five more minutes — increasing their exercise by five-minute increments.

    If you can already tolerate more exercise than this, then try going that far, taking a break, then trying another round.
    Also, C.F.S. patients tolerate flexibility and resistance exercise (stretching and weight training) better than aerobics.
    Because C.F.S. patients are prone to blood pressure drops while exercising, they usually tolerate aerobic training best while in a flat position — swimming, recumbent bicycling, that sort of thing.

    Can I volunteer for a study ?

    I’d like to second Post No. 25 and ask when and how one could volunteer to be part of a drug trial ?
    Please help us.

    Dr. Klimas responds :

    There are drug trials and other studies under way all around the United States and the globe looking at this illness and its possible treatments.
    Investigators at the Whittemore Peterson Institute and elsewhere are already planning antiviral trails based on this exciting research development.
    I would watch three Web sites in particular — the International Association for CFS/ME - -, the CFIDS Association of America - - and the Whittemore Peterson Institute for Neuro-Immune Disease - - for more developments.

    Was a C.F.S. virus discovered years ago ?

    Back in the early 1990s, Dr. Elaine DeFreitas at the Wistar Institute in Philadelphia discovered a novel human retrovirus (very closely related to HTLV 2, with Spuma-viruslike aspects) in C.F.I.D.S. patients.
    This was subsequently confirmed by two other prominent researchers (and a commercial laboratory).

    Dr. DeFreitas was almost done sequencing its genes and published a meticulous paper in a top journal.
    Then the Centers for Disease Control and Prevention and the National Institutes of Health intentionally destroyed her reputation because it did not mesh with their vigorous assertions that C.F.I.D.S. was psychoneurosis.
    No one else has followed this up for fear that their career might likewise be destroyed.
    This was all detailed in the amazing book “Osler’s Web”.

    Is this the same virus as the “novel” XMRV ?
    Justin Reilly.

    Dr. Klimas responds :

    Dr. DeFreitas was doing exciting work and should be congratulated for her early results suggesting retroviral infection in C.F.S.
    Since that time, technology has advanced in a dramatic way, giving investigators new tools to search for viruses that were yet to be identified in 1990-92, including the XMRV virus.

    New antiviral drugs have also been developed that could potentially be effective in controlling this sort of infection.
    We also have a much stronger understanding of these drugs’ toxicity and safe use.

    I congratulate the Whittemore Peterson Institute researchers for their diligent work.
    I am also very happy for Elaine today.
    I would also ask patients to be patient a little bit longer so that researchers can devise and perform the sort of clinical trials that will let us know if this virus is the linchpin in continued illness.

    Links between H.I.V. and XRMV ?

    I found the comparison to H.I.V. (all because it happens to be another retrovirus) to be alarmist, unnecessary and at worst, the kind of sensualist factoid reporting that’s more typical of a tabloid !
    From what I gather... the link between the two is weak and general at best.

    What angers me is that the comparison to H.I.V. is completely out of context; there are many retroviruses that are not known to cause any pathologies at all – comparing it to the one that is most well known and feared is simplistic and quite simply wrong.
    We should not forget that retroviruses have been common through out human history and while some do not cause disease at all, most are nowhere near as extreme as H.I.V.

    To compare the virus to H.I.V. is to create undue alarm and suffering to people who are already dealing with a difficult disease.
    Not only is the comparison useless outside its context, it does nothing to provide useful information to the reader.

    I ask that you think of the moral consequences of your sloppy comparison — the horror and anguish of those that might have thought that it might be as debilitating as H.I.V., as well as the dread of the thought of potentially passing it on to another person.

    Dr. Klimas responds :

    You make a good point.
    This is one study, the results needs to be validated, then the next study will look at treatment options.
    And you are right, some retroviruses are seemingly benign, whereas others are pathogens.

    But I hope you are not saying that C.F.S. patients are not as ill as H.I.V. patients.
    My H.I.V. patients for the most part are hale and hearty thanks to three decades of intense and excellent research and billions of dollars invested.
    Many of my C.F.S. patients, on the other hand, are terribly ill and unable to work or participate in the care of their families.

    I split my clinical time between the two illnesses and I can tell you if I had to choose between the two illnesses (in 2009) I would rather have H.I.V.
    But C.F.S., which impacts a million people in the United States alone, has had a small fraction of the research dollars directed towards it.

    Despite these limitations, there has been considerable effort to understand the cause and develop effective treatments.
    The Whittemore Peterson Institute should be congratulated for its outstanding work, performed in a brand new center paid for with private donations, state money and N.I.H. collaboration.
    Creative research and creative financing !

    Is sleep a factor in chronic fatigue syndrome ?

    Do you think sleep could be a factor in C.F.S. ?
    Have you heard of Xyrem being used to facilitate Stage 4, deep sleep ?
    Most everyone with fibro and/or C.F.S. report of not being able to sleep deeply — to have restorative sleep.
    We are all anxiously waiting for help in this lifetime.
    So many years have been lost to these illnesses.
    Abot Bensussen.

    Dr. Klimas responds :

    There is a clinical trial under way to study the effects of Xyrem, a medication used to treat sleep disorders like narcolepsy, in fibromyalgia.
    Certainly, getting restorative sleep is a good thing and slow wave sleep is key to restorative sleep.
    A sleep expert can help with this part of treatment, but it is important to have a sleep study done before considering any sleep inducers.

    In a study by my group, we found that about half of C.F.S. patients develop some level of sleep apnea over time, a treatable condition that could be worsened with some sleep medications.

    Cfr. :

    Watch a Dr. Nancy Klimas interview at :

    22-11-2009 om 12:57 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Tags:C.F.S., behavioral treatments, chronic fatigue syndrome, contagious, enterovirus, exercise, fibromyalgia, genetics, immune function, infectious, narcolepsy, restorative sleep, retroviral infection, retroviruses, sleep apnea, sleep, viral load, virus, XMRV
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Don't wait for a cure to appear
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


       Get on with the hard work of healing yourself !

    Don't wait for a cure to appear

    'As someone with chronic fatigue syndrome, I had to change my life to get relief'

    Zachary Sklar, former executive editor of the Nation magazine and co-author of the screenplay for the film "JFK" – Comments : - Washington Post, October 27, 2009

    So, maybe we're not all slackers.
    Maybe it's not all in our heads, as many employers, psychiatrists, friends and even family members have implied or thought to themselves over the years.
    Maybe the debilitating set of symptoms known as chronic fatigue immune dysfunction syndrome is a legitimate illness, like pneumonia or tuberculosis.
    And maybe, according to a study published recently in the prestigious journal Science, it's actually caused by a virus.

    Many of the millions of people around the world who suffer from chronic fatigue syndrome welcomed the news of this study.
    Not only might it vindicate us, it also offers hope that a cure is possible, if not imminent.

    Zachary Sklar

    But as someone who has lived with the syndrome for 23 years, I remain skeptical that this terrible illness is caused by a single virus, identified as the retrovirus XMRV.
    I have no doubt that XMRV was found in many of the 101 chronic fatigue patients in the study.
    But we've been down this road before.
    In the 1990s another retrovirus was announced with fanfare as the culprit.
    Many were disappointed when subsequent studies could not confirm any link between it and the illness.

    And of course nearly everyone with chronic fatigue has been tested for other viruses that were once thought to be the cause : Epstein-Barr, cytomegalovirus, even HIV.
    Often those viruses are found in the blood of those tested.
    But so far, they have not been proved to be the cause of our illness.

    I am not a scientist, I don't have the skills to evaluate the study and I am aware that researchers were only suggesting that XMRV "may be a contributing factor".
    But based on my own experience, I believe that chronic fatigue syndrome is an environmental illness in the broadest sense : an erosion of the immune system that can be caused by any number of factors, including chemicals in our food, pollution in our air and water, exposure to radiation, the stresses of modern life, unhealthful diet, lack of sleep, excessive use of drugs (prescription and recreational), psychological stresses, overwork and, yes, viruses, too.

    I came down with the illness in 1986, when I was 38 years old.
    It hit me suddenly and felt like a severe flu : trembling, nausea, fever, headache, night sweats, digestive problems.
    It just never went away.
    From the blood tests, it's clear that my immune system was so weakened that it was unable to fight off completely whatever attacked it.

    Why was my immune system compromised ?
    I have my own theories.
    I led an extremely stressful life in New York.
    I ate a lot of fast food, high in sugar and low in organics.
    For six years I missed two nights of sleep every week working at Time and Life magazines.
    I once spent my vacation time picking coffee on a peace brigade in Nicaragua and ended up with intestinal parasites.

    But there's something else.
    I grew up in Los Angeles during the 1950s, when nuclear testing in the atmosphere was still permitted.
    As subsequent studies have made clear, a spree of nuclear tests in Nevada in October 1958, called Operation Hardtack II, spread radiation fallout over the L.A. basin.
    When records of those tests were released to the public years later, Linus Pauling, a two-time Nobel laureate for chemistry and for activism against nuclear testing, predicted that over a period of 30 years, 25,000 cancer deaths would result from one of those blasts alone.
    I was 10 years old in 1958 and I got sick 28 years later.
    I don't know if that radiation contributed to my illness.
    But after reading numerous reports of high cancer rates in areas exposed to nuclear fallout, I'm convinced it didn't help.

    My concern about the latest announcement of a possible viral cause is that many people with chronic fatigue syndrome -- and those who become afflicted in the future -- might be misled into waiting for a pill that will instantly cure them.
    Even if such a drug is eventually marketed, I wonder whether chronic fatigue patients will be able to overcome the illness without changing the way they live.

    In my own case, after a miserable year of being treated by a dozen top New York specialists who prescribed medications that made me feel worse, a friend recommended that I see Shyam Singha, an osteopath and naturopath.

    He was the first to zero in on my poorly functioning digestive system.
    He put me on a cleansing fruit fast, then raw food for a month, then a strict vegetarian diet, no sugar, no alcohol, no caffeine.
    I thought he was insane and protested that I was too weak to try such a radical diet.
    "Do it !" he replied.
    I did and after two days on the fruit fast I started to feel better.

    The most important lesson that Singha taught me was that my cure was largely in my own hands.
    Though he offered guidance and knowledge, I had to take responsibility for changing the habits, the diet, the life patterns that contributed to my getting sick in the first place.

    Over nearly 23 years since then, I have tried many approaches to speed my healing : acupuncture, homeopathy, low doses of doxycycline, thyroid supplements, anti-yeast diets and more.
    I've eliminated much of the clutter and stress in my life.
    I feel far better today at the age of 61 than I did at 38.
    Not all those suffering from chronic fatigue syndrome have been so lucky.

    Obviously, my view about the cause of this syndrome is at odds with the notion that people get the illness simply because they are exposed to a particular virus.
    And my belief that we must actively participate in our own healing is not widely accepted, even among chronic fatigue patients.
    The CFIDS Association of America, the biggest chronic fatigue organization, has been lobbying and raising research funds for many years to find a viral cause and then develop a drug to destroy it -- the polio model.

    I hope the group is right, that one day a virus will be identified and there will be a cure or a vaccine, as there was for polio.
    But despite the study published in Science, I am not convinced that such a cure will be here very soon.
    For now, I will continue to do what's worked for me and many others.
    And I will urge anyone who has this illness not to wait passively for doctors and pills to cure them but instead to change their lives and get on with the hard work of healing themselves.

    Cfr. :

    22-11-2009 om 00:00 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Tags:alcohol, chronic fatigue syndrome, coffee, diet, digestive problems, environmental illness, fast food, flu, immune system, lack of sleep, nuclear fallout, overwork, retrovirus XMRV, sleep, stress, sugar, vaccine, virus, way of live, XMRV
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gezonde chocoladeletters van Sinterklaas
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    Pure chocolade van Sinterklaas

    Gezonde chocoladeletters van Sinterklaas

    Jan Willem Wensink –, 18-11-2009 – Bronnen : WebMD, Confectionary News, nutraingrediants, Health and Food

    Sinterklaas geeft jaarlijks 22 miljoen chocoladeletters weg.
    Een goed idee, want met name de pure chocoladeletters zijn gezond.

    Een chocoladelettertje oppeuzelen in sinterklaastijd is helemaal niet zo’n grote zonde als je dacht.
    Sterker nog : het is goed voor je.
    Het lijkt te mooi om waar te zijn, maar onderzoeken bevestigen het keer op keer : chocola is gezond – cfr. 'Pure chacolade – Gezonder dan je denkt' op : - , althans in de pure vorm.
    Nog beter, ook voor anderen, zijn de eerlijke 'groene' chocoladeletters, waarbij cacaoboeren een eerlijke prijs krijgen voor hun product (cfr. 'Met de Groene Oxfam Novib Sint en Hyves tegen foute chocola' :

    Goed voor hart en bloedvaten

    De aanhoudend gunstige conclusies van vele onafhankelijke onderzoeken over pure chocola zijn inmiddels zo indrukwekkend, dat veel voedingswetenschappers erkennen dat pure chocola met een hoog cacaopercentage goed is voor hart en bloedvaten.

    Gezond ?

    Wat is er dan zo gezond aan chocolade ?
    Pure chocolade verlaagt bij regelmatig gebruik het slechte ldl-cholesterol in het bloed (cfr. 'Hoog cholesterol' op : -).
    Chocola vermindert de neiging tot vorming van stolsels in het bloed.
    Dagelijks twee blokjes pure chocolade eten dringt hoge bloeddruk iets terug, doordat het de bloedvaten ontspant (cfr. 'De beste remedie tegen hoge bloeddruk' op : -).

    Mineralen en aminozuren

    Chocola levert belangrijke mineralen en essentiële aminozuren.
    Het kan bij diabetespatiënten (cfr. 'Diabetes mellitus type 2' op : -)de werking van insuline (cfr. : -) verbeteren.
    Chocola bevat meer anti-oxydanten dan bosbessen of groene thee.
    Het beschermt lichaamscellen en werkt ontstekingsremmend.


    Er zijn aanwijzingen dat chocola de bloedstroom in de hersenen verbetert en de kans op dementie kan verkleinen.
    Chocola werkt volgens sommige onderzoeken goed tegen hoestklachten en helpt diarree voorkomen.
    Vermoed wordt dat chocola ook een anticarcinogene werking heeft (het beschermt tegen kanker), maar bewijs is daarvoor nog niet geleverd.


    Sommige mensen zeggen dat chocola bij hen acné bevordert.
    Recente studies geven daarover geen uitsluitsel.
    Chocola reinigt volgens sommige onderzoekers de huid (cfr. 'Hoe mannen hun huid kunnen verzorgen' op : -).
    Als gevolg daarvan zouden volgens hen tijdelijke acnéklachten kunnen ontstaan.


    Wetenschappers waarschuwen bij de publicatie van al dat goede nieuws wél steeds dat chocolade ook suiker (cfr. 'Suiker leidt mogelijk toch tot diabetes' op : -) en verzadigde en onverzadigde vetten (cfr. 'Omega 3 en omega 6 - Belangrijke vetzuren' op : -) bevat.
    Er zijn overigens aanwijzingen dat de verzadigde vetten in pure chocolade helemaal niet slecht zijn.


    Voordat je gezin zich nu enthousiast op een rijtje chocolaletters stort : hou wel rekening met de totale dagelijkse calorie-inname.
    Pure chocola levert per 100 gram ruim 500 calorieën, een kwart van wat vrouwen dagelijks mogen innemen.


    De gezondheidsclaims gelden niet of nauwelijks voor melkchocola en witte chocola, waarvan het cacaogehalte veel lager is.
    Ook in cacaopoeder zitten niet zo veel van de goede stoffen uit de cacaoboon.

    Cfr. :

    22-11-2009 om 00:00 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Tags:acné, aminozuren, anti-oxydanten, bloedvaten, calorieën, chocola, chocolade, cholesterol, cholesterolverlager, dementie, diabetes, diarree, hart en bloedvaten, hart- en vaatziekten, hersenen, hoge bloeddruk, insuline, mineralen, omega 3, omega 6, suiker
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oorzaken van puisten
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    Oorzaken van puisten

    Rhijja Jansen –, 19-11-2009 – Bronnen : Mieke Laarkamp - Schoonheidsinstituut De Schermer

    Puisten heb je niet alleen als je in de pubertijd zit : veel mensen hebben er ook last van als ze volwassen zijn.
    Kijk snel waar ze door veroorzaakt worden en hoe je ze kunt bestrijden.

    Puisten zijn ontstekingen van de talgklieren.
    Deze talgklieren heb je over je hele lichaam, maar ze komen het meest voor op het hoofd en de T-zone van het gezicht (voorhoofd, neus en kin).
    Deze talgklieren produceren talg, waarmee je huid goed gesmeerd wordt en wat je huid tegen uitdroging beschermt.
    Maar als er vuil van buiten in de talgkliertjes terecht komt, kunnen deze gaan ontsteken.
    Wanneer je huid hiervoor gevoelig is, kunnen er puisten ontstaan.

    Oorzaken puisten

    Veel mensen hebben tijdens de pubertijd last van acné: een huidaandoening waarbij je langere tijd last hebt van jeugdpuistjes.
    Tijdens de pubertijd is je hormoonhuishouding enorm door de war, en staan je poriën open, waardoor er gemakkelijker vuil in de huid kan komen waardoor een jeugdpuistje ontstaat.
    Daarnaast produceren je talgklieren in die periode meer talg, waardoor het kliertje verstopt kan raken, gaat ontsteken en er een puistje tevoorschijn komt.


    Maar ook mensen die allang uit de pubertijd zijn, kunnen last van puisten hebben.
    Dit is deels genetisch bepaald : als je ouders een kwetsbare en onrustige huid hebben, is de kans groter dat jij hier ook last van kunt krijgen.
    Maar volgens schoonheidsspecialiste Mieke Laarkamp van Schoonheidsinstituut De Schermer speelt voeding ook een belangrijke rol, al beweren andere gezondheidsdeskundigen wel eens van niet : ‘In mijn praktijk kom ik wel degelijk mensen tegen die bijvoorbeeld door varkensvlees te laten staan, minder last van puisten hebben. Ook hebben veel mensen extra last van puisten als ze chocolade eten. Ik adviseer ze sowieso altijd om voldoende water te drinken, zodat afvalstoffen goed worden afgevoerd.
    Andere oorzaken van puisten kunnen volgens Laarkamp zijn : stress, alcohol drinken, slaaptekort, roken en een slechte doorbloeding.


    Hoe een huid op voeding of invloeden van buitenaf reageert, is volgens Laarkamp voor iedereen verschillend : ‘Ik heb bijvoorbeeld mensen in mijn praktijk die heel gevoelig zijn voor een bepaald merk wasverzachter. Dan zie ik aan de puisten op hun wang op welke kant ze ’s nachts op het kussen liggen. Anderen kunnen slecht tegen bepaalde shampoo en als meiden gel of mousse in hun haar doen en die vette pony op hun voorhoofd hangt, kan dit pukkels ook in de hand werken’.


    De puisten van mannen verschillen overigens vaak met die van vrouwen.
    Laarkamp : ‘Mannen hebben een grovere huidstructuur en meer talgklieren dan vrouwen. Zij zijn daardoor veel bevattelijker voor puisten. Ook scheren kan hieraan bijdragen. Wanneer je de haren beweegt, activeer je de binnenkant van je talgklier en als je daar gevoelig voor bent kan het gaan ontsteken. Bij mannen is ook vaak een kwestie van aanleg, de een krijgt er wel last van en de ander niet. Wel hebben mannen met een gevoelige huid of een hele sterke baardgroei vaak last van puisten. Als je met een scheermes een stukje van de huid afschaaft, wordt hij automatisch kwetsbaarder. Ik adviseer dan ook om met een scheerapparaat te scheren in plaats van met een mesje en schuim, zodat je de huid zo min mogelijk irriteert’.


    Vrouwen kunnen bij hevige acne de anticonceptiepil gaan slikken.
    Hiermee worden hormonen onder controle gehouden, waardoor de talgproductie stabiel blijft.
    Voor mannen is dit niet mogelijk, terwijl zij nog meer last kunnen hebben van de puisten.
    Laarkamp : ‘Mannen kunnen ook last van puisten over heel hun lichaam hebben, bijvoorbeeld de rug of de kont. Bij heet douchen gaan de talgklieren ook meer talg produceren, waardoor de puisten op de rug toenemen’.


    Voor hen zijn andere ‘sterkere middelen’.
    Bijvoorbeeld het medicijn Roaccutane.
    Laarkamp : ‘Dit zet de gehele talgproductie in het lichaam stil, waardoor de huid uitdroogt. Hierdoor krijgen puisten minder snel een kans. Maar dit soort sterke medicijnen hebben behoorlijk heftige bijwerkingen. Het legt namelijk de talgproductie helemaal stil, waardoor niet alleen de huid uitdroogt, maar mensen die ze gebruiken hebben last van droge lippen, een droge neus, zijn overgevoelig voor de zon en hebben soms zelfs last van depressieve gevoelens of leverfalen’.


    Er zijn op internet veel ‘remedies’ te vinden tegen puisten.
    Tandpasta erop smeren is een veelgehoorde oplossing.
    Laarkamp : ‘Hiermee droog je de puist uit, maar het is niet gezond voor de huid. Dit geldt ook voor pure alcohol op de puisten smeren. Ik heb ook een klant gehad die ergens had gelezen dat spruitjes erop leggen nut had. Dat lijkt me niet’.


    Je huid goed schoonhouden is volgens Laarkamp succesvoller : ‘Je hebt speciale producten op de markt die de overmatige talgproductie van de huid tegengaan. Als je om de zes weken naar de schoonheidspecialist gaat, wordt dit op een professionele manier gedaan. Met een peeling worden dode huidcellen verwijderd. Vervolgens wordt het gezicht gestoomd, waardoor de poriën open gaan staan en de puisten het makkelijkst uitgeknepen kunnen worden. Vervolgens worden de puisten uitgeknepen’.
    Overigens hoef je je geen zorgen te maken over een hoge kostenpost als je naar de schoonheidsspecialist gaat : de meeste behandelingen worden vergoed.

    Lees ook :

    Cfr. :

    21-11-2009 om 00:00 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Tags:acné, alcohol, anticonceptiepil, baardgroei, haargel, huid, huidaandoening, huidcellen, jeugdpuistjes, poriën, puisten, puistjes, pukkels, roken, scheren, shampoo, slaaptekort, stress, talg, talgklieren, talgproductie, tandpasta, voeding, wasverzachter
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Sporten beter dan pauzeren bij RSI
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    Sporten beter dan pauzeren bij RSI

    De Telegraaf, 20-11-2009

    Wie een muisarm wil voorkomen kan beter gaan sporten in de lunchpauze dan telkens kort te stoppen met computerwerk.
    Deze conclusie trekt bewegingswetenschapper Janneke Richter in haar proefschrift, waarop zij is gepromoveerd aan het Erasmus MC.
    Dat maakt het Rotterdamse medisch centrum vrijdag bekend.

    Kantoorwerkers die dagelijks uren achter de computer zitten, worden vaak met speciale software gedwongen te pauzeren : de computer gaat op slot, de werknemer moet even iets anders gaan doen.
    Onderzoek van Richter wijst uit dat de spieractiviteit bij mensen die computerwerk doen nauwelijks verschilt met die van mensen die aan het bureau werkzaam zijn zonder de pc te gebruiken.

    Intensief computerwerk kan leiden tot spierklachten aan de arm, nek of schouders.
    Voorheen stonden deze klachten bekend als 'Repetitive Strain Injury (RSI)'.
    Tegenwoordig zijn ze samengevoegd onder de noemer 'KANS' ('Klachten aan arm, nek of schouder').

    Volgens Richter is het bestuderen van computergebruik niet voldoende om het ontstaan van KANS te verklaren.
    „Het lijkt erop dat ander bureauwerk ook risicofactoren bevat voor het ontstaan van KANS”, stelt ze.
    Uit haar onderzoek blijkt dat mensen die computerwerk (toetsen en muis) verrichten vaak al spontane pauzes nemen, zoals het halen van koffie, een gesprek met een collega of papierwerk.
    Pauzesoftware verandert het werk-pauzepatroon niet noemenswaardig.

    Richter pleit daarom voor meer variatie tijdens de werkdag dan alleen normale- of softwarepauzes om spierkklachten te voorkomen.
    Sporten op het werk is volgens haar beter.

    Cfr. :

    20-11-2009 om 23:13 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Tags: arm, bureauwerk, computer, computergebruik, computerwerk, KANS, klachten aan arm, nek of schouder (KANS), muis, muisarm, nek, papierwerk, pc, repetitive strain injury (RSI), RSI, softwarepauzes, spieractiviteit, spierkklachten, spierklachten, sporten
    >> Reageer (0)

    Blog als favoriet !


    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Raadpleeg steeds je arts !
    Inhoud blog
  • Tijd om afscheid te nemen...
  • Fibromyalgie in het kort
  • Leden ME/CVS Vereniging unaniem tegen CBO-voorstel
  • Blood donation, XMRV & chronic fatigue syndrome
  • Illness duration and coping style in chronic fatigue syndrome
  • Review confirms PTSD in Gulf vets - Panel finds many reports of multisymptom illnesses
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel I
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel II
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel III
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel IV
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel V
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel VI
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel VII
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel VIII
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel IX
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel X
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel XI
  • When do symptoms become a disease ?
  • Burnout
  • Gepest ? - Zet de juiste stappen
  • Voldoet jouw werkplek aan de ARBO-normen ?
  • Chiropractie - Vrijspraak voor Simon Singh in smaadzaak
  • ME/CVS ? - Werk mee aan onderzoek naar tegemoetkoming chronisch zieken !
  • Magical Medicine - How to make a disease disappear
  • A new hypothesis of chronic fatigue syndrome - Co-conditioning theory
  • A light in the darkness - Good news ahead for XMRV ?
  • Zomertijd - Help je biologische klok
  • Beter van de bedrijfsarts
  • De invloed van economisering op het werk van artsen
  • Chronisch Vermoeidheidssyndroom (IOCOB)
  • Gezond brein, gezonde darmen
  • A retrospective review of the sleep characteristics in patients with chronic fatigue syndrome and fibromyalgia
  • Opdracht voor het volgende kabinet : afschaffing van het UWV
  • Test maakt validering pijn bij ME/CVS patienten mogelijk
  • Surprise discovery that HIV retrovirus hides in bone marrow offers new hope for eradication
  • A doctor's roadmap for dealing with the problems of ME/CFS
  • De Terug Plezant Club
  • Het retrovirus XMRV - Waar of niet waar ?
  • Being homebound with chronic fatigue syndrome - A multidimensional comparison with outpatients
  • Oplaaiende symptomen ME patient verraden ontstekingsreactie
  • UWV : 'ME/CVS is ziekte in zin van arbeidsongeschiktheid'
  • Een succesverhaal met Vistide in de strijd tegen ME/CVS - Een verhaal over herstel
  • Depressie
  • Hoe stressvol is je leven ?
  • Making the diagnosis of CFS/ME in primary care - A qualitative study
  • A new system of evaluating fibromyalgia and chronic fatigue
  • Nijmeegs onderzoek haalt CVS-doorbraak onderuit
  • Psychotherapie bij depressie overschat
  • Secrets of novel retrovirus unfolding
  • XMRV : 'missing link' bij ME/CVS ?
  • Reeves, hoofd van CDC CVS onderzoeksprogramma, gaat weg
  • Constant agony of an ME sufferer
  • Canon van de geneeskunde in Nederland
  • Dr. Frank dieet
  • Defeatism is undermining evidence that chronic fatigue syndrome can be treated
  • Cellular and molecular mechanisms of interaction between the neuroendocrine and immune systems under chronic fatigue syndrome in experiment
  • Zo zorg je voor weerstand - Houd je lichaam in optimale conditie
  • Fibromyalgie Vlaanderen Nederland - Dr. Bauer
  • Bussemaker komt terug op erkenning CVS
  • Postexertional malaise in women with chronic fatigue syndrome - Laboratioriumonderzoek bevestigt inspanningsintolerantie bij ME/CVS
  • Ze vertelden stervende dochter dat ze een leugenaar was - Interview met ME moeder Criona Wilson
  • Bijwerkingen antidepressiva erger dan gedacht
  • Bereken je BMI
  • Host range and cellular tropism of the human exogenous gammaretrovirus XMRV
  • The Brain Boosting B-12 - Hydroxocobalamin
  • Vertaling Canadese criteria ME/CVS
  • Slapeloosheid & osteopathie
  • Het Advies- en meldpunt ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid
  • Association between serum ferritin [stored iron] level and fibromyalgia syndrome
  • Dr. Mikovits XMRV Seminar (videos)
  • Zorgen voor een ander (2010) - Antwoorden op veelgestelde vragen
  • Herwin je veerkracht - Omgaan met chronische vermoeidheid en pijn
  • Je eten bepaalt je slaap
  • Dierenleed
  • ME/CVS erkend als chronische ziekte
  • Understanding fibromyalgia pain
  • Hyperalgesia in chronic fatigue syndrome
  • Wegwijzer psychische problemen
  • Positieve psychologie
  • Fietsen in de sneeuw...
  • Tips tegen de koude
  • Failure to detect the novel retrovirus XMRV in chronic fatigue syndrome
  • Nieuwe behandeling VermoeidheidCentrum zeer effectief
  • Een Zalig Kerstfeest en een gezond en voorspoedig 2010 !
  • Taming stressful thoughts
  • Burn-out - Werken tot je erbij neervalt - Deel I
  • Burn-out - Werken tot je erbij neervalt - Deel II
  • Canadese kriteria voor kinderen ook geschikt om onderscheid te maken tussen "milde" en "ernstige" gevallen
  • Stop met piekeren
  • Gedumpt, wat nu ? - Deel I
  • Gedumpt, wat nu ? - Deel II
  • Making a Difference in ME/CFS (Chronic Fatigue Syndrome) and FM
  • Psychotherapie - Van theorie tot praktijk
  • Fibromyalgie, waardevolle dagbesteding en werk - Deel I
  • Fibromyalgie, waardevolle dagbesteding en werk - Deel II
  • Fibromyalgie
  • Europees instrument spoort fibromyalgie op
  • Gezinsgeluk heeft positieve invloed op werk
  • Cognitieve gedragstherapie bij depressie
  • Nooit meer hetzelfde...
  • Rugklachten en RSI beroepsziekten nummer 1
  • SOS ! Hulp voor ouders
  • Dr. Nancy Klimas opens new Chronic Fatigue Center
  • The dramatic story of microbiologist Elaine DeFreitas' discovery
  • Fibromyalgie - Genezing is mogelijk - Gratis boek !
  • Verdedig je tegen wintervirussen
  • 7 geheimen die vrouwen verzwijgen
  • Eén op de twee Belgen krijgt ooit last van reuma
  • Wie langdurig ziek wordt heeft nood aan informatie
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel I
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel II
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel III
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel IV
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel V
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel VI
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel VII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel VIII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel IX
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel X
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XI
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XIII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XIV
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XV
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XVI
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XVII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XVIII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XIX
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XX
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXI
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXIII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXIV
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXV
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXVI
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXVII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXVIII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXIX
  • Doe een wens... - Make a wish...
  • 7 geheimen die mannen verzwijgen
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXX
  • Fibromyalgie - Genezing is mogelijk - GRATIS !
  • Af en toe een geheim is juist gezond
  • FM/CVS en verzekeringen - Info voor thesis
  • Mogelijke doorbraak MS-behandeling
  • Wees een winterdepressie voor
  • Vitamine B12-tekort - Een mogelijke oorzaak van Chronische vermoeidheid ? - Deel I
  • Vitamine B12-tekort - Een mogelijke oorzaak van Chronische vermoeidheid ? - Deel II
  • The Guaifenesin Story
  • A virus linked to chronic fatigue syndrome - Dr. Nancy Klimas interviews
  • Don't wait for a cure to appear
  • Gezonde chocoladeletters van Sinterklaas
  • Oorzaken van puisten
  • Sporten beter dan pauzeren bij RSI
  • Alles voor het goeie doel !!
  • Gewoon gelukkig zijn...
  • Chronic Fatigue Syndrome - La bête noire of the Belgian Health Care System
  • Persoonlijkheidstests
  • Vaccinatie risicogroepen H1N1
  • Geopereerd Prof. Johann Bauer - Een update (Greta)
  • Weersfactoren oorzaak van hoofdpijn
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part I
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part II
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part III
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part IV
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part V
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part VI
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part VII
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part VIII
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part IX
  • Challenges to conventional thinking about mind and body
  • What is CFS and what is ME ?
  • CVS-Referentiecentra - Opheffing en sluiting
  • Heb ik voldoende ontspanning ?
  • 7 tips tegen een overactieve blaas
  • Wallen en kringen onder de ogen
  • Recovered CFS/ME Patient Goes to Washington, D.C.
  • Chronische vermoeidheid zit niet tussen de oren
  • Dr. Bauer heeft mijn leven gered
  • Has your marriage been damaged by fibromyalgia or chronic fatigue syndrome ?
  • Vijf grootste bedreigingen gezondheid
  • Onbegrepen lage rugpijn beter te behandelen
  • Je beste antistresstip
  • Sufferers of chronic fatigue see life as a balancing act
  • Te hard gewerkt...
  • Prof. Dr. Johann Brauer op mijn blog
  • Geopereerd Prof. Johann Bauer
  • Is de griepprik gevaarlijk ?
  • Griep en verkoudheid - Deel I
  • Griep en verkoudheid - Deel II
  • Support the 500 Professionals of the IACFS/ME
  • Slanker met je hartritme
  • Enzym veroorzaakt gevolgen slaaptekort
  • Now we can get down to business
  • XMRV and chronic fatigue syndrome
  • Verslaving is een behandelbare hersenziekte
  • Kopstukken filosofie - Oktober 2009
  • Gek op je werk
  • Fikse schadevergoeding om antidepressivum
  • ME/CFS patients have retrovirus (XMRV) on YouTube


    Archief per week
  • 12/04-18/04 2010
  • 05/04-11/04 2010
  • 29/03-04/04 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 08/02-14/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 25/01-31/01 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 04/01-10/01 2010
  • 28/12-03/01 2010
  • 21/12-27/12 2009
  • 14/12-20/12 2009
  • 07/12-13/12 2009
  • 30/11-06/12 2009
  • 23/11-29/11 2009
  • 16/11-22/11 2009
  • 09/11-15/11 2009
  • 02/11-08/11 2009
  • 19/10-25/10 2009
  • 12/10-18/10 2009
  • 05/10-11/10 2009
  • 28/09-04/10 2009
  • 21/09-27/09 2009
  • 14/09-20/09 2009
  • 07/09-13/09 2009
  • 31/08-06/09 2009
  • 10/08-16/08 2009
  • 27/07-02/08 2009
  • 20/07-26/07 2009
  • 06/07-12/07 2009
  • 22/06-28/06 2009
  • 15/06-21/06 2009
  • 08/06-14/06 2009
  • 01/06-07/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 18/05-24/05 2009
  • 11/05-17/05 2009
  • 04/05-10/05 2009
  • 27/04-03/05 2009
  • 20/04-26/04 2009
  • 13/04-19/04 2009
  • 30/03-05/04 2009
  • 23/03-29/03 2009
  • 16/03-22/03 2009
  • 09/03-15/03 2009
  • 02/03-08/03 2009
  • 23/02-01/03 2009
  • 16/02-22/02 2009
  • 09/02-15/02 2009
  • 02/02-08/02 2009
  • 26/01-01/02 2009
  • 19/01-25/01 2009
  • 12/01-18/01 2009
  • 05/01-11/01 2009
  • 22/12-28/12 2008
  • 15/12-21/12 2008
  • 08/12-14/12 2008
  • 01/12-07/12 2008
  • 24/11-30/11 2008
  • 17/11-23/11 2008
  • 10/11-16/11 2008
  • 03/11-09/11 2008
  • 27/10-02/11 2008
  • 20/10-26/10 2008
  • 13/10-19/10 2008
  • 06/10-12/10 2008
  • 29/09-05/10 2008
  • 22/09-28/09 2008
  • 15/09-21/09 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 01/09-07/09 2008
  • 25/08-31/08 2008
  • 18/08-24/08 2008
  • 11/08-17/08 2008
  • 04/08-10/08 2008
  • 28/07-03/08 2008
  • 21/07-27/07 2008
  • 14/07-20/07 2008
  • 30/06-06/07 2008
  • 23/06-29/06 2008
  • 16/06-22/06 2008
  • 09/06-15/06 2008
  • 02/06-08/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 19/05-25/05 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 05/05-11/05 2008
  • 28/04-04/05 2008
  • 21/04-27/04 2008
  • 14/04-20/04 2008
  • 07/04-13/04 2008
  • 31/03-06/04 2008
  • 24/03-30/03 2008
  • 17/03-23/03 2008
  • 10/03-16/03 2008
  • 03/03-09/03 2008
  • 25/02-02/03 2008
  • 18/02-24/02 2008
  • 11/02-17/02 2008
  • 04/02-10/02 2008
  • 28/01-03/02 2008
  • 21/01-27/01 2008
  • 14/01-20/01 2008
  • 07/01-13/01 2008
  • 31/12-06/01 2008
  • 24/12-30/12 2007
  • 17/12-23/12 2007
  • 10/12-16/12 2007
  • 03/12-09/12 2007
  • 26/11-02/12 2007
  • 19/11-25/11 2007
  • 12/11-18/11 2007
  • 05/11-11/11 2007
  • 29/10-04/11 2007
  • 22/10-28/10 2007
  • 15/10-21/10 2007
  • 08/10-14/10 2007
  • 01/10-07/10 2007
  • 24/09-30/09 2007
  • 17/09-23/09 2007
  • 10/09-16/09 2007
  • 03/09-09/09 2007
  • 27/08-02/09 2007
  • 20/08-26/08 2007
  • 13/08-19/08 2007
  • 06/08-12/08 2007
  • 30/07-05/08 2007
  • 23/07-29/07 2007
  • 16/07-22/07 2007
  • 09/07-15/07 2007
  • 18/06-24/06 2007
  • 11/06-17/06 2007
  • 04/06-10/06 2007
  • 28/05-03/06 2007
  • 21/05-27/05 2007
  • 14/05-20/05 2007
  • 07/05-13/05 2007
  • 30/04-06/05 2007
  • 23/04-29/04 2007
  • 16/04-22/04 2007
  • 09/04-15/04 2007
  • 02/04-08/04 2007
  • 26/03-01/04 2007
  • 19/03-25/03 2007
  • 12/03-18/03 2007
  • 05/03-11/03 2007
  • 26/02-04/03 2007
  • 19/02-25/02 2007
  • 12/02-18/02 2007
  • 05/02-11/02 2007
  • 29/01-04/02 2007
  • 22/01-28/01 2007
  • 15/01-21/01 2007
  • 08/01-14/01 2007
  • 18/12-24/12 2006
  • 11/12-17/12 2006
  • 04/12-10/12 2006
  • 27/11-03/12 2006
  • 20/11-26/11 2006
  • 13/11-19/11 2006
  • 06/11-12/11 2006
  • 30/10-05/11 2006
  • 23/10-29/10 2006
  • 16/10-22/10 2006
  • 09/10-15/10 2006
  • 02/10-08/10 2006
  • 25/09-01/10 2006
  • 18/09-24/09 2006
  • 11/09-17/09 2006
  • 04/09-10/09 2006
  • 28/08-03/09 2006
  • 07/08-13/08 2006
  • 31/07-06/08 2006
  • 24/07-30/07 2006
  • 03/07-09/07 2006
  • 26/06-02/07 2006
  • 19/06-25/06 2006
  • 12/06-18/06 2006
  • 29/05-04/06 2006
  • 22/05-28/05 2006
  • 15/05-21/05 2006
  • 08/05-14/05 2006
  • 01/05-07/05 2006
  • 24/04-30/04 2006
  • 17/04-23/04 2006
  • 10/04-16/04 2006
  • 27/03-02/04 2006
  • 20/03-26/03 2006
  • 13/03-19/03 2006
  • 06/03-12/03 2006
  • 27/02-05/03 2006
  • 20/02-26/02 2006
  • 13/02-19/02 2006
  • 06/02-12/02 2006
  • 30/01-05/02 2006
  • 23/01-29/01 2006
  • 16/01-22/01 2006
  • 09/01-15/01 2006
  • 26/12-01/01 2006
  • 19/12-25/12 2005
  • 12/12-18/12 2005
  • 05/12-11/12 2005
  • 28/11-04/12 2005
  • 21/11-27/11 2005
  • 14/11-20/11 2005
  • 07/11-13/11 2005
  • 24/10-30/10 2005
  • 17/10-23/10 2005
  • 10/10-16/10 2005
  • 03/10-09/10 2005
  • 26/09-02/10 2005
  • 19/09-25/09 2005
  • 12/09-18/09 2005
  • 05/09-11/09 2005
  • 29/08-04/09 2005
  • 22/08-28/08 2005
  • 15/08-21/08 2005
  • 08/08-14/08 2005
  • 01/08-07/08 2005
  • 25/07-31/07 2005
  • 04/07-10/07 2005
  • 27/06-03/07 2005
  • 20/06-26/06 2005
  • 13/06-19/06 2005
  • 06/06-12/06 2005
  • 30/05-05/06 2005
  • 23/05-29/05 2005
  • 16/05-22/05 2005
  • 09/05-15/05 2005
  • 02/05-08/05 2005
  • 25/04-01/05 2005
  • 18/04-24/04 2005
  • 11/04-17/04 2005
  • 29/11-05/12 1999
  • 29/12-04/01 1970


  • 12/04-18/04 2010
  • 05/04-11/04 2010
  • 29/03-04/04 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 08/02-14/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 25/01-31/01 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 04/01-10/01 2010
  • 28/12-03/01 2010
  • 21/12-27/12 2009
  • 14/12-20/12 2009
  • 07/12-13/12 2009
  • 30/11-06/12 2009
  • 23/11-29/11 2009
  • 16/11-22/11 2009
  • 09/11-15/11 2009
  • 02/11-08/11 2009
  • 19/10-25/10 2009
  • 12/10-18/10 2009
  • 05/10-11/10 2009
  • 28/09-04/10 2009
  • 21/09-27/09 2009
  • 14/09-20/09 2009
  • 07/09-13/09 2009
  • 31/08-06/09 2009
  • 10/08-16/08 2009
  • 27/07-02/08 2009
  • 20/07-26/07 2009
  • 06/07-12/07 2009
  • 22/06-28/06 2009
  • 15/06-21/06 2009
  • 08/06-14/06 2009
  • 01/06-07/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 18/05-24/05 2009
  • 11/05-17/05 2009
  • 04/05-10/05 2009
  • 27/04-03/05 2009
  • 20/04-26/04 2009
  • 13/04-19/04 2009
  • 30/03-05/04 2009
  • 23/03-29/03 2009
  • 16/03-22/03 2009
  • 09/03-15/03 2009
  • 02/03-08/03 2009
  • 23/02-01/03 2009
  • 16/02-22/02 2009
  • 09/02-15/02 2009
  • 02/02-08/02 2009
  • 26/01-01/02 2009
  • 19/01-25/01 2009
  • 12/01-18/01 2009
  • 05/01-11/01 2009
  • 22/12-28/12 2008
  • 15/12-21/12 2008
  • 08/12-14/12 2008
  • 01/12-07/12 2008
  • 24/11-30/11 2008
  • 17/11-23/11 2008
  • 10/11-16/11 2008
  • 03/11-09/11 2008
  • 27/10-02/11 2008
  • 20/10-26/10 2008
  • 13/10-19/10 2008
  • 06/10-12/10 2008
  • 29/09-05/10 2008
  • 22/09-28/09 2008
  • 15/09-21/09 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 01/09-07/09 2008
  • 25/08-31/08 2008
  • 18/08-24/08 2008
  • 11/08-17/08 2008
  • 04/08-10/08 2008
  • 28/07-03/08 2008
  • 21/07-27/07 2008
  • 14/07-20/07 2008
  • 30/06-06/07 2008
  • 23/06-29/06 2008
  • 16/06-22/06 2008
  • 09/06-15/06 2008
  • 02/06-08/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 19/05-25/05 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 05/05-11/05 2008
  • 28/04-04/05 2008
  • 21/04-27/04 2008
  • 14/04-20/04 2008
  • 07/04-13/04 2008
  • 31/03-06/04 2008
  • 24/03-30/03 2008
  • 17/03-23/03 2008
  • 10/03-16/03 2008
  • 03/03-09/03 2008
  • 25/02-02/03 2008
  • 18/02-24/02 2008
  • 11/02-17/02 2008
  • 04/02-10/02 2008
  • 28/01-03/02 2008
  • 21/01-27/01 2008
  • 14/01-20/01 2008
  • 07/01-13/01 2008
  • 31/12-06/01 2008
  • 24/12-30/12 2007
  • 17/12-23/12 2007
  • 10/12-16/12 2007
  • 03/12-09/12 2007
  • 26/11-02/12 2007
  • 19/11-25/11 2007
  • 12/11-18/11 2007
  • 05/11-11/11 2007
  • 29/10-04/11 2007
  • 22/10-28/10 2007
  • 15/10-21/10 2007
  • 08/10-14/10 2007
  • 01/10-07/10 2007
  • 24/09-30/09 2007
  • 17/09-23/09 2007
  • 10/09-16/09 2007
  • 03/09-09/09 2007
  • 27/08-02/09 2007
  • 20/08-26/08 2007
  • 13/08-19/08 2007
  • 06/08-12/08 2007
  • 30/07-05/08 2007
  • 23/07-29/07 2007
  • 16/07-22/07 2007
  • 09/07-15/07 2007
  • 18/06-24/06 2007
  • 11/06-17/06 2007
  • 04/06-10/06 2007
  • 28/05-03/06 2007
  • 21/05-27/05 2007
  • 14/05-20/05 2007
  • 07/05-13/05 2007
  • 30/04-06/05 2007
  • 23/04-29/04 2007
  • 16/04-22/04 2007
  • 09/04-15/04 2007
  • 02/04-08/04 2007
  • 26/03-01/04 2007
  • 19/03-25/03 2007
  • 12/03-18/03 2007
  • 05/03-11/03 2007
  • 26/02-04/03 2007
  • 19/02-25/02 2007
  • 12/02-18/02 2007
  • 05/02-11/02 2007
  • 29/01-04/02 2007
  • 22/01-28/01 2007
  • 15/01-21/01 2007
  • 08/01-14/01 2007
  • 18/12-24/12 2006
  • 11/12-17/12 2006
  • 04/12-10/12 2006
  • 27/11-03/12 2006
  • 20/11-26/11 2006
  • 13/11-19/11 2006
  • 06/11-12/11 2006
  • 30/10-05/11 2006
  • 23/10-29/10 2006
  • 16/10-22/10 2006
  • 09/10-15/10 2006
  • 02/10-08/10 2006
  • 25/09-01/10 2006
  • 18/09-24/09 2006
  • 11/09-17/09 2006
  • 04/09-10/09 2006
  • 28/08-03/09 2006
  • 07/08-13/08 2006
  • 31/07-06/08 2006
  • 24/07-30/07 2006
  • 03/07-09/07 2006
  • 26/06-02/07 2006
  • 19/06-25/06 2006
  • 12/06-18/06 2006
  • 29/05-04/06 2006
  • 22/05-28/05 2006
  • 15/05-21/05 2006
  • 08/05-14/05 2006
  • 01/05-07/05 2006
  • 24/04-30/04 2006
  • 17/04-23/04 2006
  • 10/04-16/04 2006
  • 27/03-02/04 2006
  • 20/03-26/03 2006
  • 13/03-19/03 2006
  • 06/03-12/03 2006
  • 27/02-05/03 2006
  • 20/02-26/02 2006
  • 13/02-19/02 2006
  • 06/02-12/02 2006
  • 30/01-05/02 2006
  • 23/01-29/01 2006
  • 16/01-22/01 2006
  • 09/01-15/01 2006
  • 26/12-01/01 2006
  • 19/12-25/12 2005
  • 12/12-18/12 2005
  • 05/12-11/12 2005
  • 28/11-04/12 2005
  • 21/11-27/11 2005
  • 14/11-20/11 2005
  • 07/11-13/11 2005
  • 24/10-30/10 2005
  • 17/10-23/10 2005
  • 10/10-16/10 2005
  • 03/10-09/10 2005
  • 26/09-02/10 2005
  • 19/09-25/09 2005
  • 12/09-18/09 2005
  • 05/09-11/09 2005
  • 29/08-04/09 2005
  • 22/08-28/08 2005
  • 15/08-21/08 2005
  • 08/08-14/08 2005
  • 01/08-07/08 2005
  • 25/07-31/07 2005
  • 04/07-10/07 2005
  • 27/06-03/07 2005
  • 20/06-26/06 2005
  • 13/06-19/06 2005
  • 06/06-12/06 2005
  • 30/05-05/06 2005
  • 23/05-29/05 2005
  • 16/05-22/05 2005
  • 09/05-15/05 2005
  • 02/05-08/05 2005
  • 25/04-01/05 2005
  • 18/04-24/04 2005
  • 11/04-17/04 2005
  • 29/11-05/12 1999
  • 29/12-04/01 1970


    Willekeurig SeniorenNet Blogs

    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!