NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Op zoek naar een bepaalde info ? Geef dan hieronder een trefwoord in...
Zoeken in blog

Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom !
  • cbd pills
  • cbd oil canada
  • hemp oil canada
  • shatter
  • nopounc

    Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek

    Raadpleeg steeds je arts !
    Laatste commentaren
  • You app worked :) (Sean)
        op Vluchten in het werk
  • fvmyjwxjbeghlm (btvAnivy)
        op Fibromyalgie - Chronische slaapstoornissen
  • htcacjraca (Jnqemawn)
        op Vluchten in het werk
  • ytyrhnhrsy (pamadefe)
        op Even geduld...
  • Immaree (Absenna)
        op Even geduld...
  • alime alime (LolseMig)
        op Even geduld...
  • ugmoungdlhvybr (bdfPheld)
        op Vluchten in het werk
  • nlgerbmasm (pamgauct)
        op Fibromyalgie - Chronische slaapstoornissen
  • irybhnysdwgdvd (btvDrind)
        op Even geduld...
  • buy generic viagra Houstonmom (Houstonmom)
        op Fibromyalgie & hormonen... - Deel II
  • Foto
    Blog als favoriet !
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    Mijn favorieten
  • Kennis=macht=gezondheid - Pillie Willie
  • Vlaamse Liga voor Fibromyalgie Patiënten
  • Lotgenoten Fibromyalgie Nederland
  • APS-Therapie
  • Alles over fibromyalgie
  • Fibromyalgie-Online
  • Leven met CVS / Leven met Fibromyalgie
  • TopSiteGuide.BelgischeTop100
  • Fibromyalgie PR-site
    Strijd om erkenning
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part VIII
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    Infection as one possible cause of fibromyalgia

    Part VIII

    1. Persistent active human herpesvirus six (HHV-6) infections in patients with chronic fatigue syndrome
      Knox KK, Brewer JH and Carrigan DR - J Chron Fatigue Syndr 1999;5:245-246
      Cfr. :

    2. Persons with chronic conditions - Their prevalence and costs
      Hoffman C, Rice D, Sung H-Y - JAMA 1996; 276:1473-1479
      Cfr. :
      Also read the comment on this article :
      The high cost of lost opportunities for prevention
      Havas S - JAMA. 1997 Feb 5;277(5):375-6 - PMID: 9010165
      Cfr. :

    3. Phagocytes transmit Chlamydia pneumoniae from the lungs to the vasculature
      Gieffers J, van Zandbergen G, Rupp J, Sayk F, Krüger S, Ehlers S, Solbach W, Maass M, Institute for Medical Microbiology and Hygiene, University of Lübeck, Ratzeburger Allee 160, 23538 Lübeck, Germany : - Eur Respir J. 2004 Apr;23(4):506-10 - PMID: 15083745

      Chlamydia pneumoniae, a major cause of community-acquired pneumonia, primarily infects the respiratory tract.
      Chronic infection of nonrespiratory sites, such as the vascular wall, the brain or blood monocytes, requires evasion from the lungs and spreading via the bloodstream.
      The cell types involved in dissemination are insufficiently characterised.
      In this study, New Zealand White rabbits were infected intratracheally with C. pneumoniae, and lung manifestation and systemic dissemination were monitored by polymerase chain reaction and immunohistochemistry.
      Infection of the lungs was characterised by an early phase dominated by granulocytes and a late phase dominated by alveolar macrophages (AM). Granulocytes, AM and alveolar epithelial cells acted as host cells for chlamydiae, which remained detectable for up to 8 weeks.
      AM transported the pathogen to the peribronchiolar lymphatic tissue and subsequently C. pneumoniae entered the spleen and the aorta via dissemination by peripheral blood monocytes.
      In conclusion, Chlamydia pneumoniae-infected alveolar macrophages transmigrate through the mucosal barrier and give the pathogen access to the lymphatic system and the systemic circulation.
      Infected peripheral blood monocytes are the vector system within the bloodstream and transmit the infection to the vascular wall.
      This is the first description of granulocytes acting as a reservoir for Chlamydia pneumoniae early in infection.
      Cfr. :
      Also read the comment on this article :
      Chlamydia pneumoniae - Crossing the barriers ?
      Blasi F, Centanni S, Allegra L - Eur Respir J. 2004 Apr;23(4):499-500 - PMID: 15083742
      Cfr. :

    4. Pioneering fibromyalgia doctor continues to advance understanding
      The MiFio Network
      Fibromyalgia, a chronic, widespread pain in muscles and soft tissues accompanied by fatigue, is a fairly common condition that does not manifest any structural damage in an organ.
      Twenty-five years ago, Muhammad B. Yunus, MD and colleagues published the first controlled study of the clinical characteristics of fibromyalgia syndrome.
      That seminal article, published in Seminars in Arthritis and Rheumatism, led directly to formal recognition of this disease by the medical community.
      In the June 2007 issue of Seminars in Arthritis and Rheumatism, Dr. Yunus once again makes an important contribution to the field of chronic pain and fatigue by meticulously synthesizing and interpreting the extensive body of scientific literature on fibromyalgia and his own insights into the concept of central sensitivity syndromes (CSS).
      Fibromyalgia, affecting approximately 2% of the US population, is an example of a class of maladies called CSS.
      These diseases are based on neurochemical abnormalities and include irritable bowel syndrome, migraine and restless legs syndrome.
      Incorporating a critical review of over 225 publications and the author's broad experience in fibromyalgia and related diseases, Dr. Yunus describes 13 separate conditions that are related to central sensitization (CS), where the central nervous system (spinal cord and brain) becomes extremely sensitized on certain parts of the body, so that even mild pressure or touch would cause much pain.
      Such hypersensitivity may also be associated with other symptoms such as poor sleep and fatigue.
      According to Dr. Yunus : "CSS are the most common diseases that are based on real neurochemical pathology and cause real pain and suffering. In some patients stress and depression may contribute to the symptoms but they are all based on objective changes in the central nervous system".
      Dr. Norman L. Gottlieb, Editor of Seminars in Arthritis and Rheumatism, believes that this article "advances our understanding of fibromyalgia, unifies and advances concepts and suggests that this and several other common disorders have much in common in terms of their biopsychosocial development. This, hopefully, will expand both clinical and research interest in this group of diseases and lead to advances in therapy for many of them".
      In an accompanying editorial John B. Winfield, MD, comments : "Without question, Muhammad Yunus is the father of our modern view of fibromyalgia.... Yunus, who took a rather more biological approach to fibromyalgia in the past, now emphasizes a biopsychosocial perspective. In my view, this is tremendously important because it is the only way to synthesize the disparate contributions of such variables as genes and adverse childhood experiences, life stress and distress, posttraumatic stress disorder, mood disorders, self-efficacy for pain control, catastrophizing, coping style and social support into the evolving picture of central nervous system dysfunction vis-a-vis chronic pain and fatigue ....Science and medicine now have a rational scaffolding for understanding and treating chronic pain syndromes previously considered to be 'functional' or 'unexplained.' ...Neuroscience research will continue to reveal the mechanisms of CS, but only if informed through a biopsychosocial perspective and with the interdisciplinary collaboration of basic scientists, psychologists, sociologists, epidemiologists and clinicians".
      Dr. Yunus concludes that CSS is an important new concept that embraces the biopsychosocial model of disease.
      He advocates further critical studies to fully test this concept which seems to have important significance for new directions for research and patient care involving physician and patient education.
      "Each patient, irrespective of diagnosis," says Dr. Yunus, "should be treated as an individual, considering both the biological and psychosocial contributions to his or her symptoms and suffering".
      The article is "Fibromyalgia and overlapping disorders - The unifying concept of central sensitivity syndromes" by Muhammad B. Yunus, MD, Professor of Medicine, Section of Rheumatology, The University of Illinois College of Medicine at Peoria, Peoria, Illinois (cfr. : -).
      The accompanying editorial is "Fibromyalgia and related central sensitivity syndromes - Twenty-five years of progress" by John B. Winfield, MD, University of North Carolina School of Medicine. Both appear in the June issue of Seminars in Arthritis and Rheumatism, Vol. 36:6, published by Elsevier (cfr. : -).
      Cfr. :

    5. Population study of tender point counts and pain as evidence of fibromyalgia
      Croft P, Schollum J, Silman A, Arthritis and Rheumatism Council Epidemiology Research Unit, University of Manchester - BMJ. 1994 Sep 17;309(6956):696-9 - PMID: 7950521
      - To determine the relation between tender points, complaints of pain and symptoms of depression, fatigue and sleep quality in the general population.
      - Two stage cross sectional study with an initial questionnaire about pain to classify those eligible for an examination of tender points.
      - Two general practices in north west England.
      - Stratified random sample of adults from age-sex registers.
      Of the responders, 250 were selected for examination of tender points on the basis of their reported pain complaints; 177 subsequently participated.
      Main outcome measures
      - Tender point count (0 to 18) grouped into four categories with the highest (> or = 11) corresponding to the criteria of the American College of Rheumatology for fibromyalgia.
      Assessment of pain (chronic widespread, regional, none).
      Measures of depression, fatigue and difficulty with sleeping.
      - Women had a higher median tender point count (six) than did men (three).
      Counts were higher in those with pain than in those who had no pain and in those with widespread compared with regional pain.
      Most subjects with chronic widespread pain, however, had fewer than 11 tender points (27/45; 60%).
      Two people with counts of 11 or more were in the group reporting no pain.
      Mean symptom scores for depression, fatigue and sleep problems increased as the tender point count rose (P value for trend < 0.001).
      These trends were independent of pain complaints.
      - Tender points are a measure of general distress.
      They are related to pain complaints but are separately associated with fatigue and depression.
      Sleep problems are associated with tender points, although prospective studies are needed to determine whether they cause tenderness to develop.
      Fibromyalgia does not seem to be a distinct disease entity.
      Cfr. :

      Also read the comment ons this article :
      Chronic fatigue syndrome and fibromyalgia
      Ho-Yen DO - BMJ. 1994 Dec 3;309(6967):1515 - PMID: 7804073
      Cfr. :

    6. Positron emission tomography in patients with fibromyalgia syndrome and healthy controls
      Muhammad B. Yunus 1 *, Carter S. Young 2, S. Atezaz Saeed 1, James M. Mountz 3, Jean C. Aldag 1 - 1University of Illinois College of Medicine at Peoria - 2Methodist Medical Center of Illinois, Peoria, Illinois - 3School of Medicine, University of Pittsburgh, Pittsburgh, Pennsylvania - E-mail : Muhammad B. Yunus : - *Correspondence to : Muhammad B. Yunus, Department of Medicine, University of Illinois College of Medicine at Peoria, PO Box 1649, Peoria, IL 61656
      Objective - Abnormal brain findings have previously been described in fibromyalgia syndrome (FMS) by single-photon-emission computed tomography.
      Our goal was to investigate change in regional cerebral glucose metabolism in people with FMS by positron emission tomography (PET) using 18F-fluorodeoxyglucose (FDG).
      Methods - Twelve patients with FMS and no comorbid psychiatric diagnosis and 7 healthy pain-free controls were studied with FDG-PET in a blinded manner.
      Those with a psychiatric diagnosis were excluded.
      Brain scans were obtained using a PET scanner.
      Semiquantitative analysis of regional 18F-FDG uptake was performed in both cortical and subcortical brain structures.
      Results - In the resting state, there were no significant differences in 18F-FDG uptake between patients and controls for all brain structures measured.
      Conclusion - FDG-PET scan findings in FMS were not significantly different from healthy controls.
      Normal results in our study may be explained by discordance between regional cerebral blood flow and regional cerebral glucose metabolism.
      Cfr. :

    7. Reactive Fibromyalgia Syndrome”
      Dr. S. Greenfield (1992)
      Cfr. :

    8. Research Overview - Professor Garth Nicolson's Studies and Treatments Explained
      Deborah Cooper - Treatment & Research Library, November 14, 2000
      Cfr. :

    9. Review of juvenile primary fibromyalgia and chronic fatigue syndrome
      Breau LM, McGrath PJ, Ju LH, Department of Psychology, Dalhousie University, Halifax, Canada - J Dev Behav Pediatr. 1999 Aug; 20(4):278-88 - PMID: 10475602
      This article reviews the current literature on childhood fibromyalgia and chronic fatigue syndrome.
      In doing so, it questions assumptions about the presumed nature of the disorders-that they are distinct from each other and are duplicates of their adult counterparts.
      It also attempts to synthesize the available data to reach some preliminary judgments about these disorders : that fibromyalgia and chronic fatigue syndrome may be related in children and may not be duplicates of the adult disorders; that psychological and psychosocial factors are unlikely contributors to the etiology of these disorders; and that the evidence is increasingly pointing to a role for genetic factors in their etiology.
      A discussion of the research into treatments for childhood fibromyalgia and chronic fatigue syndrome highlights the lack of well-designed, controlled studies.
      Finally, directions for future research are offered where results of the current literature are unclear.
      Cfr. :

    10. Role of Mycoplasmal infections in Fatigue Illnesses - Chronic Fatigue and Fibromylagia Syndromes, Gulf War Illness and Rheumatoid Arthritis
      Nicolson GL, Nasralla MY, Franco AR, De Meirleir K, Nicolson NL, Ngwenya R, Haier J - Journal of Chronic Fatigue Syndrome 2000; 6: 23-39
      Cfr. :

    11. Studying Tenderness - A Clue to Understanding Fibromyalgia
      P Langevitz, D Buskila - Isr J Med Sci, 1992; 28:" 41-42
      Cfr. :

    12. The "Chronic Active Epstein-Barr Virus Infection" Symdrome and Primary Fibromyalgia
      D Buchwald, DL Goldenberg, JL Sullivan, AL Komaroff - Arth & Rhu, 1987; 30:10, 1132-1136
      Cfr. :

    13. The chlamydia pneumoniae handbook
      This "Handbook" is an attempt to organize and pull together information on Chlamydia pneumoniae, it's impact on human diseasesi and it's treatment via combined antibiotic protocolsi into a more easily accessible, organized and up to date format.
      Some of the material has already been posted on - website and is simply linked here in a more organized way.
      Some of the material in this handbook is new and represents the most current, state of the art information on Cpn, CAPi, and the various supplementsi which have been found helpful in clinical experience.
      We will endeavor to update and expand the Cpn Handbook as new information becomes available.
      Cfr. :

    14. The chronic fatigue syndrome - A return to common sense
      Denman AM, Division of Immunological Medicine, Northwick Park Hospital, Harrow, Middlesex, UK - Denman AM. Postgrad Med J. 1990 Jul; 66(777):499-501 - Postgrad Med J. 1990 Jul;66(777):499-501 - PMID: 2217006
      Cfr. :

    15. The chronic fatigue syndrome - Definition, current studies and lessons for fibromyalgia research
      Komaroff AL, Goldenberg D, Department of Medicine, Brigham and Women's Hospital, Harvard Medical School, Boston, MA 02115 - J Rheumatol Suppl. 1989 Nov;19:23-7 - PMID: 2691680
      Chronic fatigue syndrome (CFS) is characterized by chronic, debilitating fatigue lasting greater than 6 months.
      Frequent chronic and recurrent findings include fever, pharyngitis, myalgias, adenopathy, arthralgias, difficulties in cognition and disorders of mood.
      In the majority of patients, the illness starts suddenly with an acute, "flu-like" illness.
      The following laboratory abnormalities are seen with some frequency, although none are seen in all patients: lymphocytosis, atypical lymphocytosis, monocytosis, elevation of hepatocellular enzymes, low levels of antinuclear antibodies, varying levels of antithyroid antibodies, partial hypergammaglobulinemia, elevated CD4:CD8 ratio, decreased cytolytic activity of natural killer cells and low levels of immune complexes.
      Clinical and serologic studies suggest an association of CFS with all of the human herpesviruses, particularly Epstein-Barr virus (EBV) and the recently discovered human B lymphotropic virus (HBLV) or human herpesvirus 6; neither EBV nor HBLV has yet been shown to play a causal role in the illness.
      Preliminary evidence suggests that many of these features of CFS also are seen in patients with fibromyalgia.
      Cfr. :

    16. The fibromyalgia spectrum - Part of the big picture in understanding fibromyalgia
      Excerpted from 'Fibromyalgia - Up close and personal' by Mark J. Pellegrino, MD - July 29, 2009 - © 2009 ProHealth, Inc.
      As a senior resident at The Ohio State University in 1988, I gave a lecture on fibromyalgia at the Physical Medicine Grand Rounds.
      One of my lecture slides was entitled “Fibromyalgia - A spectrum of conditions ?”.
      I discussed how Fibromyalgia appears to be a “broader” condition with specific subsets.
      Fibromyalgia was in that area between normal and disease – the “gray” area.
      Some of the subsets were closer to normal, involving regional pain only or milder symptoms without numerous associated conditions.
      Some subsets were closer to abnormal, with some features of connective tissue or rheumatic diseases, but were not quite “there.”
      Today I’m convinced fibromyalgia is indeed a “broader” condition with various subsets.
      I believe this information is helpful in explaining why everyone’s symptoms are different even though they all have fibromyalgia.
      This chapter addresses how the fibromyalgia spectrum is part of the big picture in understanding fibromyalgia.
      Fibromyalgia is a distinct medical entity and appropriately so
      We have long recognized, however, that many conditions overlap it and various conditions exist that can lead to secondary fibromyalgia.
      Dr. Muhammad Yunus, MD, [a professor and FM specialist at the University of Illinois College of Medicine] has developed the concept of Dysregulation Spectrum Syndrome (DSS) to describe how conditions overlap.
      --- Mohammad B. Yunus, a professor at the University of Illinois College of Medicine, was the first to publish a study describing FM’s clinical characteristics 25 years ago.
      In 2000 he published the article “
      Central Sensitivity Syndromes: A unified concept for Fibromyalgia and other similar maladies” (cfr. : -). And recently in June 2007, Yunus et al. published a report in the journal Seminars in Arthritis and Rheumatism suggesting that fibromyalgia and overlapping disorders be categorized as “Central Sensitivity Syndromes” (CSS), based on “mutual associations” and evidence for central sensitization (hypersensitization of the central nervous system) among several of the disorders (cfr. “Fibromyalgia and Overlapping Disorders - The Unifying Concept of Central Sensitivity Syndromes” at : -) ---
      Dr. Yunus describes DSS as representing various associated conditions that share similar clinical characteristics and pathologic mechanisms with fibromyalgia.
      Ten conditions are in the DSS umbrella : fibromyalgia, chronic fatigue syndrome, irritable bowel syndrome, tension headaches, migraine headaches, primary dysmenorrhea, periodic limb movement disorder, restless leg syndrome, temporomandibular pain syndrome and myofascial pain syndrome.
      He predicts other entities will be added to this list in the future.
      According to Dr. Yunus, conditions in DSS share a number of characteristics
      - Patients with different conditions sharing similar profiles;
      - Common shared symptoms, such as pain, poor sleep, fatigue and female predominance.
      - Hypersensitivity to pain;
      - No “diagnostic” pathology that can be measured;
      - Shared psychological complaints such as depression and anxiety;
      - Shared common genetic factor likely;
      - Common neurohormonal dysfunctions;
      - Treatments directed at the central nervous system leading to improvement;
      - TMJ [temporomandibular joint] dysfunction.
      I have discussed the fibromyalgia spectrum with my patients to help them understand the various subsets possible.
      I do not see fibromyalgia as a member of a bigger family, but as the main condition.
      It is the “founding father” and keeps its name.
      If fibromyalgia is the founding father, then the various overlapping conditions and subsets become the children.
      The name 'fibromyalgia' remains, but different subsets have unique characteristics and together they become the fibromyalgia spectrum.
      This diagram shows the concept of the Fibromyalgia spectrum.
      The fibromyalgia entity partially overlaps with the normal entity on one side and the disease entity on the other side.
      Within the fibromyalgia entity are 8 subsets.
      The first subset is in the most “normal” portion of fibromyalgia and the 8th subset is in the most “diseased” portion of fibromyalgia.
      Each number represents a distinct subset with distinct characteristics.
      --- Cfr. : ---
      The eight subsets of the fibromyalgia spectrum
      - Predisposed state;
      - Prodromal [preceding] state;
      - Undiagnosed fibromyalgia;
      - Regional fibromyalgia;
      - Generalized fibromyalgia.
      - Fibromyalgia with particular associated conditions;
      - Fibromyalgia with coexisting mild disease;
      - Secondary fibromyalgia reactive to disease.
      An individual can move up this spectrum – from a lower numbered subset to a higher numbered subset, but once in a particular subset, she/he does not return to a lower numbered subset.
      One can achieve a remission, but stays in that subset.
      In other words, there is no going back.
      Let’s review the features of each subset.

      Subset 1: Predisposed state
      The individual is asymptomatic.
      Clinical fibromyalgia is not present in this state.
      The individual is at risk for developing fibromyalgia due to hereditary factors, which may include one or both parents with fibromyalgia or a rheumatic/connective tissue disease or a sibling or first-degree relative with fibromyalgia.
      Subset 2 - Prodromal state
      Prodromal means preceding or the state leading to the condition.
      Clinical fibromyalgia is still not present.
      There is no widespread pain or painful tender points.
      The individual is not asymptomatic, however.
      Associated conditions common with fibromyalgia may be present in this stage, such as headaches, restless leg syndrome, fatigue or irritable bowel syndrome.
      Pain may be present at times, but intermittently (not chronic, persistent pains).
      Even though the individual may have one or more associated condition(s), widespread persistent pain is not present, so therefore Fibromyalgia is not yet present.
      Typical fibromyalgia pain must be present before we can diagnose clinical fibromyalgia, no matter how many associated conditions may be present, but those who have numerous associated conditions are at risk.
      Subset 3 - Undiagnosed fibromyalgia
      Chronic pain is now present, either regional or generalized in nature.
      This is the point of no return.
      The person has painful tender points which may or may not meet the American College of Rheumatology-defined 11 of 18 criteria.
      The person in this stage usually has milder symptoms and has not yet seen a doctor or been officially diagnosed with fibromyalgia.
      If this individual were to see a knowledgeable physician, that diagnosis would be made.
      Subset 4 - Regional fibromyalgia
      Individuals in this stage have been diagnosed with fibromyalgia, but not generalized.
      Chronic pain is limited to one or a few areas such as the upper body or the low back.
      The symptoms may wax and wane.
      Usually, this subset is triggered by a trauma.
      I believe myofascial pain syndrome is part of this regional fibromyalgia and both terms are essentially synonymous.
      Myofascial pain syndrome has become familiar through the work of the late Dr. Janet Travell, MD and Dr. David Simons, MD.
      --- Drs. Travell and Simons are authors of the two-volume set 'Travell & Simons' Myofascial Pain and Dysfunction - The Trigger Point Manual
      ' – cfr. : ---
      Myofascial pain syndrome is defined by painful muscles and the presence of triggerpoints and taut bands of muscle fibers which are ropey and painful when palpated.
      An involuntary shortening of the fibrous muscle band can create a local twitch response.
      Some of those who work with myofascial pain syndrome will argue that it is a separate distinct entity from fibromyalgia.
      I disagree.
      The similarities between myofascial pain syndrome and fibromyalgia are far greater than their differences.
      They both have trigger points, tender points, ropey muscles, sympathetic nerve dysfunction, ATP abnormalities, peripheral and central mechanisms, regional and generalized versions and associated conditions.
      Sound familiar ?
      The treatments are essentially the same.
      As our clinical experience has evolved and our knowledge and research have become more refined, I think it is clear that myofascial pain syndrome is a part of the overall fibromyalgia spectrum.
      Individuals with regional fibromyalgia, over time, often develop generalized fibromyalgia.
      Or they can remain in this stage indefinitely.
      Identifying the regional stage early and treating it can definitely help to prevent progression.
      Subset 5 - Generalized fibromyalgia
      Individuals in this stage have widespread pain and tender points.
      They will usually meet the American College of Rheumatology-defined 11 of 18 criteria, but as previously explained, one can still have generalized fibromyalgia with fewer tender points.
      Various associated conditions seen with fibromyalgia can be present – sleep disorder, irritable bowel syndrome, depression, fatigue and so on.
      These associated conditions are not taking on a life of their own, so to speak, but are part of the whole and managed with the overall fibromyalgia treatment.
      Regional fibromyalgia can progress to this subset.
      Various causes of generalized fibromyalgia include genetic factors, trauma, infections and more, but secondary fibromyalgia from a primary disease is not included in this subset.
      Subset 6 - Fibromyalgia with particular associated conditions
      People in this group have developed associated conditions that are giving them particular problems which appear as “separate” entities requiring separate attention.
      Some of these particular associated conditions include irritable bowel syndrome, chronic fatigue syndrome [ME/CFS], fatigue, tension/migraine headaches and depression.
      None of these conditions in themselves have “classic” disease laboratory markers or cause tissue destruction, yet they may require treatments in addition to the overall fibromyalgia treatment.
      Another associated condition is dysautonomia (dysfunction of the small nerves), which can cause abnormalities such as hypoglycemia [low blood sugar], hypotension [low blood pressure], cardiac arrhythmia, irritable bowel syndrome and vascular headaches.
      Subset 7 - Fibromyalgia with coexisting disease
      Individuals in this category have a specific disease and also have fibromyalgia.
      The disease doesn’t necessarily cause fibromyalgia, but can aggravate it if it’s already present.
      Examples of diseases that can be present and worsen the fibromyalgia symptoms include :
      - hormonal problems (hypothyroidism, low estrogen, low growth hormone and low cortisol);
      - infectious problems (yeast, parasite or viral infections);
      - low grade rheumatic or connective tissue disease (lupus, autoimmune disorders, dry eyes syndrome described by Dr. Don Goldenberg, MD, [Chief of Rheumatology at Newton-Wellesley Hospital and Professor of Medicine at Tufts University School of Medicine] may be part of a low grade Sjogren’s syndrome);
      - arthritic conditions (cervical spinal stenosis, osteoarthritis, osteoporosis, scoliosis);
      - neurological conditions (multiple sclerosis, polio sequelae, neuropathy, head injury residuals), for example, people who have both diabetes and fibromyalgia will often have more painful fibromyalgia because the diabetes caused the nerves to be more sensitive (diabetes is a common cause of neuropathy or damage to the small nerves, which is painful in itself and even more so with fibromyalgia; one needs to keep the diabetes under good control to help the pain);
      - lung conditions (I see a number of people who have fibromyalgia along with a lung problem such as emphysema, asthma, chronic bronchitis, or heavy tobacco use; cigarette smoking can increase fibromyalgia pain; the nicotine in the smoke causes constriction of the blood vessels, decreasing blood flow, oxygen and nutrients to the muscles, thereby increasing pain and spasms; also, carbon monoxide in smoke enters the bloodstream and binds to the hemoglobin molecules in the blood. this blocks oxygen from binding to the hemoglobin, further decreasing oxygen availability to the muscles (and increasing pain); stop smoking and your muscles will feel better !
      These diseases exist concurrently with fibromyalgia but probably do not cause it.
      Any of these diseases can progress from a mild to a more severe state and fibromyalgia worsens as the disease worsens.
      The physician determines if the disease is coexisting with and aggravating fibromyalgia (subset 7) or if a disease caused the fibromyalgia (subset 8).
      Subset 8 - Secondary fibromyalgia reactive to disease
      Individuals in this category have secondary fibromyalgia.
      They have a primary disease (for example lupus, rheumatoid arthritis) - and fibromyalgia developed as a result of this disease.
      People in this subset probably wouldn’t have fibromyalgia if they never had the primary disease.
      The primary disease requires treatment and Fibromyalgia may improve with this treatment.
      However, the fibromyalgia often requires its own treatment and can continue to be a major problem even when the primary disease is treated or is in remission.
      Overall - A useful explanatory model
      I find that the fibromyalgia spectrum provides a useful clinical model for me when evaluating and treating my patients.
      It helps me to “organize” them better !
      When I diagnose fibromyalgia, I try to be as specific as possible about what the cause is and what subset it fits.
      This helps me to better explain fibromyalgia to the patients and to individualize their treatment programs.
      Of course, if I’ve diagnosed fibromyalgia it would be subset 4 or greater.
      The patient wouldn’t be seeking a medical consultation for subsets 3, 2 or 1.
      If possible, I note the cause.
      Each subset can have flare-ups or remissions within it and I note that as well, if appropriate.
      Subsets 1, 2 and 3 [predisposed state, prodromal state, undiagnosed fibromyalgia] are useful in appreciating the progression of fibromyalgia through the spectrum and can be helpful when advising patients and family members who have specific concerns and questions.
      Let’s review some patient profiles to determine the subset they fit into in the fibromyalgia spectrum
      Patient #1
      Mary is a 25-year-old receptionist with severe neck and shoulder pain.
      She had always been very active with aerobics and bicycling and had never had any pain requiring treatment until after a motor vehicle accident… when she was rear-ended and suffered a whiplash injury.
      The pain never went away and when I saw her I found numerous painful tender points and trigger points with localized spasms in the neck and shoulder muscles.
      Mary has regional fibromyalgia (subset 4).
      She was most likely predisposed to fibromyalgia and a traumatic event triggered the development of her regional fibromyalgia.
      She “leaped” from predisposed state (subset 1) to regional fibromyalgia (subset 4).
      Patient #2
      Martha is a 30-year-old housewife.
      She was diagnosed with Fibromyalgia 5 years ago and she was at a stable baseline with her home program of stretches, exercises and using a hot tub.
      In the past year, she has been having increasing pain and fatigue and difficulty managing her fibromyalgia.
      She reports that in the past year she has been getting frequent yeast infections.
      She is on birth control pills and has had a couple of bladder infections requiring antibiotics in the past year.
      Her more recent history is otherwise unremarkable.
      Martha has fibromyalgia with a coexisting disease - chronic yeast infection (subset 7).
      Her birth control pills, antibiotic treatment and perhaps fibromyalgia have contributed to the chronic yeast infection.
      In turn, the yeast infection has aggravated her fibromyalgia (cfr. also Dr. Pellegrino’s explanation of “Candidiasis – Yeast infection and nutritional repair” at : -].
      Patient #3
      Jamie is a 38-year-old school teacher.
      She has lupus, diagnosed when she was 13 years old and has been on various medications since then.
      She has been in remission for a number of years, but has developed widespread pain.
      Her sedimentation rate is not elevated to suggest active inflammation.
      Her clinical exam does not reveal any joint inflammation or active lupus findings, but she does have 16 of 18 painful tender points.
      Jamie has secondary fibromyalgia from a disease (subset 8).
      In her case, the lupus is in remission, but her fibromyalgia is causing her problems and needs to be treated.
      Patient #4
      Jamie’s 12-year-old son has been complaining of leg pains.
      The pains occur at nighttime and Jamie has to rub the legs and use warm compresses.
      The pediatrician told her his pains were growing pains.
      Jamie’s son gets occasional headaches and sometimes he feels exhausted.
      He plays many sports and if he works out a lot his muscles are very sore for several days.
      On exam, there are no areas of pain or painful tender points.
      Jamie’s son is probably in a prodromal state (subset 2).
      He is at risk because his mother has fibromyalgia and a connective tissue disease and he has some associated conditions with intermittent pains, but has not developed the persistent widespread pain or painful tender points yet.
      Patient #5
      Bob is 42 years old and has an awful lot of pain for his age.
      His pains are more severe than everyday pain and sometimes he has had to miss work.
      He is an assembly line worker.
      He mentions this to his primary care doctor when he is there for his yearly physical.
      He is examined and found to have 12 of 18 positive painful tender points.
      Bob had undiagnosed Fibromyalgia (subset 3) until he became official, “entering the books” with generalized fibromyalgia (subset 5) after he saw his primary care doctor.
      In conclusion
      There is much disagreement and controversy among medical professionals and patients about categories and subsets of fibromyalgia or similar conditions.
      I'm not attempting to stir the waters with my version of the fibromyalgia spectrum - rather I'm trying to help you understand the fairly complicated nature of the condition and the different types I see.
      I find this model useful and practical in my everyday clinical practice.
      Remember one of my mottos : keep things as simple as possible and make sure they make sense !
      --- This chapter of 'Fibromyalgia - Up close and personal' also offers a "Fibromyalgia spectrum test" that outlines several cases, posing questions about them and provides the answers ---
      Cfr. :

    17. The Fibromyalgia Syndrome, Primer on the Rheumatic Diseases
      B Freundlich, L Leventhal - Arthritis Found, 1993; 247-249

    18. The immune system, atherosclerosis and persisting infection
      Pigarevskii P V; Mal'tseva S V; Seliverstova V G, Vestnik Rossiiskoi akademii meditsinskikh nauk - Rossiiskaia akademiia meditsinskikh nauk 2005;(2):17-22
      The paper demonstrates that lymph nodes situated in the vicinity of magistral blood vessels are the source of immune and inflammatory response to LDL as the main pathogenetic factor in atherosclerosis.
      The activation of T-cell-mediated immunity takes place in them at the very early stages of the disease, resulting in forming of CD4+T-lymphocytes, activated mononuclear cells and immunostabilizing B-lymphocytes.
      The cell changes in lymph nodes correlate with the severity of atherosclerotic lesions in the vessel intima and closely reflect the peculiarities of immune inflammation development in fatty streaks and atherosclerotic plaques in human atherogenesis.
      A paradoxical reaction was observed in cases with Chlamydia pneumoniae found in the wall of aorta and paraaortal lymph nodes.
      No evident immune response on the part of immunocompetent cells took place, but, on the contrary, the function of mononuclear cells, including T-lymphocytes, was suppressed.
      This phenomenon may be explained by the fact that intracellulari localization of Chlamydia pneumoniae hides it from immune system control or by the possible microorganism capability of direct immunosuppressive influence on lymphoid cells both in the blood vessel wall and in regional lymph nodes.
      Cfr. :

    19. The importance of B-cells and ecto-5'nucleotidase in Mycoplasma fermentans infection and the relevance to rheumatoid arthritis
      Johnson SM, Department of Basic Medical Sciences, St. George's University of London, London, UK : - Immunology. 2008 Feb;123(2):187-96. Epub 2007 Aug 4 - PMID: 17680797
      The aim of this work was to discover if Mycoplasma fermentans, which is known to infect B cells, could be the cause of the raised ecto-5'-nucleotidase observed in the synovial fluid of rheumatoid arthritis patients.
      The ecto-5'-nucleotidase activity in the patients' serum has been shown to correlate with the erythrocyte sedimentation rate and DNA from the mycoplasma has been found in the synovial fluid.
      B lymphoblastoid cell lines were exposed to 16 strains of Mycoplasma fermentans and their ecto-5'-nucleotidase, CD73, was measured both biochemically and by mouse antibodies to human ecto 5'-nucleotidase using the fluorescence activated cell sorter.
      The type strain, PG 18, did not grow with the B cells.
      Some of the mycoplasma strains (9/15) increased the cellular ecto-5'-nucleotidase activity from twice to 17 fold, and usually showed 5'-nucleotidase activity themselves.
      At least one strain, M106, induced human 5'-nucleotidase on the normally 5'-nucleotidase negative Daudi and Raji Burkitt's lymphoma cell lines, and increased sevenfold the 5'-nucleotidase on the monocyte/macrophage cell line THP-1.
      Growing the cells in aged medium increased the level of mycoplasma infection.
      This mycoplasma-induced enzyme showed a conformational change and an increase in activity with a glycosylation change involving mannose groups.
      The other group of strains, mostly of respiratory or cell culture origin, usually did not have any 5'-nucleotidase of their own and decreased the B-cell enzyme activity by about half.
      Electron microscopy and flow cytometry showed that the strain M106 was filamentous and could be found inside the B-cells.
      The 5'-nucleotidase-inducing strains of M. fermentans may be important in the aetiology of rheumatoid arthritis.
      Cfr. :

    20. The pathogenesis and treatment of mycoplasmal infections
      Nicolson GL, Nasralla M, Nicolson NL - Antimicrob Infect Dis Newsl 1999; 17(11):81-88
      Cfr. :

    21. The prevalence of Mycoplasma incognitus in the peripheral blood mononuclear cells of normal controls or patients with AIDS or Chronic Fatigue Syndrome
      Huang W, See D, Tiles J - J Clin Microbiol 1998; 231:457-467
      Cfr. :

    22. The Role of Chronic Infections in the Maintenance and Progression of Chronic Fatigue Syndrome, Fibromyalgia Syndrome, Rheumatoid Arthritis, Immune Deficiency Syndromes and Gulf War Illness
      G.L. Nicolson et al. - ME/CFS Congress, Sydney, Australia, 1999
      Cfr. :

    Go to Part IX

    18-11-2009 om 02:15 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Tags:depression, Epstein-Barr virus, fatigue, fatigue, fibromyalgia, genetics, Gulf War Syndrome, headaches, human Herpes Virus 6, infection, infection, influenza virus, joint and muscle pain, Listeria infection, Mycoplasma incognitos, neurotoxic chemicals
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part IX
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    Infection as one possible cause of fibromyalgia

    Part IX

    1. The role of gender in fibromyalgia syndrome
      Muhammad B. Yunus, College of Medicine at Peoria, University of Illinois, One Illini Drive, PO Box 1649, 61656 Peoria, IL, USA : - Current Rheumatology Reports, Volume 3, Number 2 / March, 2001
      Fibromyalgia syndrome (FMS), characterized by widespread pain and tenderness on palpation (tender points), is much more common in women than in men in a proportion of 9:1.
      Two recent studies have shown important gender differences in various clinical characteristics of FMS.
      In a community and a clinic sample, women experienced significantly more common fatigue, morning fatigue, hurt all over, total number of symptoms and irritable bowel syndrome.
      Women had significantly more tender points.
      Pain severity, global severity and physical functioning were not significantly different between the sexes, nor were psychologic factors eg, anxiety, stress and depression.
      Gender differences have also been observed in other related syndromes eg, chronic fatigue syndrome, irritable bowel syndrome and headaches.
      The mechanisms of gender differences in these illnesses are not fully understood, but are likely to involve an interaction between biology, psychology and sociocultural factors.
      Cfr. :

    2. The role of microorganism infections in chronic illnesses - Support for antibiotic regimens
      Nicolson GL - CFIDS Chronicle 1999; 12(3):19-21
      Cfr. :

    3. Traumatic events, health outcomes and health care use in patients with fibromyalgia
      Dr. H.R. Walen - Journal of Musculoskeletal Pain, 2001
      Cfr. :

    4. Travell & Simons' Myofascial Pain and Dysfunction - The Trigger Point Manual (2-Volume Set)
      Drs. Travell and Simons - Lippincott Williams & Wilkins - ISBN-10: 0683307711 - ISBN-13: 978-0683307719

      Cfr. :

    5. Treatment with staphylococcus toxoid in fibromyalgia/chronic fatigue syndrome – A randomised controlled trial
      Zachrisson O, Regland B, Jahreskog M, Jonsson M, Kron M, Gottfries CG, Psychiatry Section, Institute of Clinical Neuroscience, Göteborg University, Göteborg, Sweden : - Eur J Pain. 2002;6(6):455-66 - PMID: 12413434
      We have previously conducted a small treatment study on staphylococcus toxoid in fibromyalgia (FM) and chronic fatigue syndrome (CFS).
      The aim of the present study was to further assess the efficacy of the staphylococcus toxoid preparation Staphypan Berna (SB) during 6 months in FM/CFS patients.
      One hundred consecutively referred patients fulfilling the ACR criteria for FM and the 1994 CDC criteria for CFS were randomised to receive active drug or placebo.
      Treatment included weekly injections containing 0.1 ml, 0.2 ml, 0.3 ml, 0.4 ml, 0.6 ml, 0.8 ml, 0.9 ml and 1.0 ml SB or coloured sterile water, followed by booster doses given 4-weekly until endpoint.
      Main outcome measures were the proportion of responders according to global ratings and the proportion of patients with a symptom reduction of > or =50% on a 15-item subscale derived from the comprehensive psychopathological rating scale (CPRS).
      The treatment was well tolerated. Intention-to-treat analysis showed 32/49 (65%) responders in the SB group compared to 9/49 (18%) in the placebo group (P<0.001).
      Sixteen patients (33%) in the SB group reduced their CPRS scores by at least 50% compared to five patients (10%) in the placebo group (P< 0.01).
      Mean change score on the CPRS (95% confidence interval) was 10.0 (6.7-13.3) in the SB group and 3.9 (1.1-6.6) in the placebo group (P<0.01).
      An increase in CPRS symptoms at withdrawal was noted in the SB group.
      In conclusion, treatment with staphylococcus toxoid injections over 6 months led to significant improvement in patients with FM and CFS. Maintenance treatment is required to prevent relapse.Cfr. :

    6. Update on Gulf War Illnesses - Relationship to Fibromyalgia Syndrome, Chronic Fatigue Syndrome/M.E. and the Possible Role of Vaccines
      Prof. Garth Nicolson - The Fibromyalgia Survivor, 2001
      Cfr. :

    7. Upregulation of the 2-5A synthetase/Rnase L antiviral pathway associated with chronic fatigue syndrome
      Suhadolnik RJ, Reichenbach NL, Hitzges P, Sobol RW, Peterson DL, Henry H et al. - Clinical Infectious Diseases 1994; 18 Suppl 1: 96-104
      Cfr. :

    8. Why weight gain is a problem with fibro and what to do about it
      Mark J. Pellegrino, MD – ProHealth, July 13, 2009
      Cfr. :

    18-11-2009 om 02:15 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Tags:adenoviruses, antibiotic therapy, autoimmune responses, bacterial infection, blood infection, bronchitis. catastrophic stress, chemical exposure, Chlamydia pneumoniae, chronic fatigue syndrome, common colds, connective tissue disease, cytomegalovirus
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Challenges to conventional thinking about mind and body
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    ‘‘When an ordinary person is contacted by a painful feeling,           
    he feels two feelings — a bodily one and a mental one


    Challenges to conventional thinking about mind and body

    Paul Grossman, Freiburg Institute for Mindfulness Research, Konradstrasse 32, 79100, Freiburg, Germany - E-mail address : - Journal of Psychosomatic Research 55 (2003) 491–492 - D 2003 Elsevier Inc.

    The notion that physical symptoms of sane individuals may sometimes bear little or no relationship to measurable physiological functioning is counterintuitive to most us, whether we are lay people, psychologists, physicians or even psychosomatic experts.
    Such an idea profoundly violates nearly everyone’s ordinary view of reality and challenges our sense of safety in the world : if we cannot trust those filtered cortical transmissions telling us that something is happening to our body, what can we believe ?

    If our bodily perceptions are so error-prone, how do we know when we ought to be truly alarmed by somatic symptoms ?
    If we possess a nervous or fearful disposition, does this mean we are doomed to ‘invent’ or ‘amplify’ physical symptoms and are even more unable than less anxious types to distinguish between genuine physiological alterations and misperceptions ?

    Precisely, these kinds of issues are raised by the research in this issue by Houtveen et al.

    The authors report that the extent of self-rated somatic symptoms during mental stress and CO2 rebreathing was generally unrelated to a variety of cardiovascular, autonomic and ventilatory measures, but it was, on the other hand, strongly and positively associated with trait anxiety and a history of physical complaints.

    These findings correspond to a number of studies that have found no exaggerated physiological reactivity to relevant laboratory stressors among individuals marked by a heightened proclivity to physical complaints and/or chronic anxiety.
    However, it remains unclear why still other investigations of anxiety accompanied by extreme physical symptoms, as in panic disorder, sometimes do find concurrent evidence of atypical physiological levels or reactivity.

    Do these other findings represent real distinctions between normal individuals and patients with distinct types of anxiety disorder, as suggested by differences in laboratory studies of cardiovascular autonomic control between panic patients and normal controls (e.g., Ref. [1]) or by Klein’s suffocation alarm theory of panic disorder [2] in which impaired central regulation of respiration is proposed as a primary cause of the disorder ?
    Or could it merely be that most studies have taken place not in the real world, but in a laboratory environment, often without sufficient time for subjects to adapt themselves to the unfamiliar setting and physiological measurement devices.

    One might reasonably assume that particularly under nonadapted conditions, chronically anxious patients may display greater laboratory physiological responses than nonanxious controls, but that these variations may not necessarily reflect real-life, neurophysiological differences between the groups, as so often suggested in the literature.

    Regarding panic disorder, such laboratory specificity of response is supported by several studies : for example, Stein and Asmundson [3,4] found no autonomic or cardiovascular differences during rest or challenge between panic patients and controls after they employed an extended acclimatization phase.
    An ambulatory study of panic disorder patients and healthy controls also found no differences in cardiac activity between groups under reallife conditions [5].
    Still other research reviewed by Houtveen et al. indicates that even under typical laboratory conditions, highly relevant stressors, such as public speaking, often produce no exaggerated physiological reactions among social phobics, although somatic symptom reporting and anxiety are greatly elevated.
    Furthermore, even when we consider those publications where differences between patient and control groups are reported, there are always large proportions of the patient groups who produce no atypical physiological baseline levels or reactions to stressors, although subjective reports of physical symptoms and anxiety are consistently elevated among these patients.
    When such diverse evidence is considered, incongruence between physiology and experience of anxiety and somatic complaints seems very credible.

    But how can we understand this lack of concordance between physiology and symptomatology ?

    In general, the literature has primarily focused upon the cognitive–behavioral explanation that chronically anxious individuals manifest a tendency toward increased attention to and amplification of bodily symptoms related to consequences of negative, often catastrophic appraisal of somatic sensations.
    However, equally plausible is the possibility that states of anxiety actually alter the central nervous system circuitry so that visceral perceptions are, indeed, more unpleasant or painful.
    Subsequent negative appraisal and aversive responses to bodily sensation may be epiphenomenal to this altered central processing of somatic sensation.
    Increasing support for this second hypothesis has been gathered by imaging and pharmacological studies in recent years, especially by investigations examining relations between pain and anxiety.

    Interactions between serotonergic and endorphinic systems and chemical–perceptual mapping of cortical regions, provide evidence of central links between anxiety and interoceptive experience [6,7].
    Also, emotion-related limbic functioning has been tied to central sensory up-regulation [8] and specific hippocampal networks that exacerbate pain under anxiety-provoking conditions have been identified [9].

    These are just a few examples of the growing body of evidence that indicate that the experience of unpleasant or painful bodily sensations does, in fact, reflect accurate perception during anxious times, despite the lack of heightened peripheral physiological activity.

    Should such an intimate connectedness of emotion and somatic experience continue to be supported by future investigation, we may need to rethink current ideas about mind–body relations.
    At least in terms of interpreting subjective experience of psyche and soma, it may be useful to reexamine pre-Cartesian, even ancient Buddhist views of an inseparable mind/body, in which emotional state (among other things) centrally conditions our every perception.
    For example, the simple wisdom : ‘‘When an ordinary person is contacted by a painful feeling, he feels two feelings — a bodily one and a mental one’’ [10].
    In this light, one may gain courage to attempt to answer the questions posed at the beginning of this commentary : unpleasant somatic symptoms may always tell us something is awry, but only sometimes is peripheral physiological functioning the problem.

    Paying close and impartial attention to our bodies during emotional states may also teach us that we store much of our emotional dysphoria in our bodily sensations, even if these sensations are mainly located at the top of our heads : we ought not to forget that physical symptoms constitute major diagnostic criteria for almost all clinical psychiatric disorders and these symptoms are rarely accompanied by convincing evidence of actual physiological dysfunction.
    Studies like that of Houtveen et al. force us to step out of our perhaps dated scientific paradigms and consider other ways of understanding the embodied mind.

    References :

    1. Psychophysiological response patterns in panic disorder
      Hoehn-Saric R, McLeod DR, Zimmerli WD, Department of Psychiatry and Behavioral Sciences, Johns Hopkins University School of Medicine, Baltimore, Maryland 21205 - Acta Psychiatr Scand. 1991 Jan;83(1):4-11 - PMID: 2011954
      To determine whether panic disorder patients exhibit physiological hyperarousal during rest or during mild, non-panic-inducing stress, 18 patients who experienced frequent panic attacks were compared with nonanxious controls on a battery of physiological assessments.
      During baseline, patients with panic disorder exhibited higher forehead electromyographic activity, higher systolic blood pressure and higher heart rates than non-anxious volunteers.
      During psychological stress, heart rate and systolic blood pressure rose more in patients with panic disorder than in nonanxious controls.
      The skin conductance response, however, was greater and more variable in the nonanxious controls.
      The results suggest that panic disorder patients with frequent panic attacks exhibit heightened cardiovascular arousal and decreased electrodermal flexibility than nonanxious people, even in nonthreatening situations.
      Cfr. :

    2. False suffocation alarms, spontaneous panics, and related conditions - An integrative hypothesis
      Klein DF, Department of Psychiatry, Columbia University, New York - Arch Gen Psychiatry. 1993 Apr;50(4):306-17 - PMID: 8466392
      A carbon dioxide hypersensitivity theory of panic has been posited.
      We hypothesize more broadly that a physiologic misinterpretation by a suffocation monitor misfires an evolved suffocation alarm system.
      This produces sudden respiratory distress followed swiftly by a brief hyperventilation, panic and the urge to flee.
      Carbon dioxide hypersensitivity is seen as due to the deranged suffocation alarm monitor.
      If other indicators of potential suffocation provoke panic this theoretical extension is supported.
      We broadly pursue this theory by examining Ondine's curse as the physiologic and pharmacologic converse of panic disorder, splitting panic in terms of symptomatology and challenge studies, reevaluating the role of hyperventilation and reinterpreting the contagiousness of sighing and yawning, as well as mass hysteria.
      Further, the phenomena of panic during relaxation and sleep, late luteal phase dysphoric disorder, pregnancy, childbirth, pulmonary disease, separation anxiety and treatment are used to test and illuminate the suffocation false alarm theory.
      Cfr. :
      Also read the comments on this article :
      - Klein's suffocation theory of panic
      Taylor S, Rachman S - Arch Gen Psychiatry. 1994 Jun;51(6):505-6 - PMID: 8192555
      Cfr. :
      - Panic attacks - Klein's false suffocation alarm, Taylor and Rachman's data and Ley's dyspneic-fear theory
      Ley R - Arch Gen Psychiatry. 1996 Jan;53(1):83-5 - PMID: 8540781
      Cfr. :
      - Nonresponse of adrenocorticotropic hormone in first-ever lactate-induced panic attacks in healthy volunteers
      Kellner M, Wiedemann K - Arch Gen Psychiatry. 1998 Jan;55(1):85-6 - PMID: 9435765
      Cfr. :
      - Response differences of spontaneous panic and fear
      Klein DF - Arch Gen Psychiatry. 2002 Jun;59(6):567-9 - PMID: 12044206
      Cfr. :
      - D-lactate and the false suffocation alarm
      Davies DR, Davies DD - Arch Gen Psychiatry. 2002 Mar;59(3):287-8 - PMID: 11879169
      Cfr. :

    3. Autonomic function in panic disorder - Cardiorespiratory and plasma catecholamine responsivity to multiple challenges of the autonomic nervous system
      Presented in part at the 1992 Annual Meeting of the American College of Neuropsychopharmacology, San Juan, Puerto Rico, December 16, 1992 and at the 48th Annual Meeting of the Society for Biological Psychiatry, San Francisco, CA, May 20, 1993
      Murray B. Steinab, Gordon J.C. Asmundsonab – a From the Anxiety Disorders Research Program, Department of Psychiatry, University of Manitoba, Winnipeg, Manitoba, Canada – b Department of Pharmacology, University of Manitoba, Winnipeg, Manitoba, Canada - Address reprint requests to : Murray B. Stein, MD, FRCPC, Anxiety & Traumatic Stress Disorders Research Program, Department of Psychiatry, University of California, San Diego Veterans Administration Medical Center, 3350 La Jolla Village Drive, San Diego, California 92161, USA - Biol Psychiatry 1994;Volume 36, Issue 8, Pages 548-558 (15 October 1994)
      We are grateful to Mariette J. Chartier, RN, BSc, for help in conducting the autonomic function studies, to Thomas W. Millar BSc(Eng) for his development of the data acquisition and reduction software, to Ken Dhalla and Dr. Naranjan S. Dhalla for providing the catecholamine assays, to Doug Tataryn, PhD for his assistance with data analysis and to Anjala Bharadwaj for her help in setting up and piloting the autonomic testing procedures. We are also indebted to Meir H. Kryger, MD for the use of his clinical laboratory facilities.
      This investigation was supported in part by grant MA-11344 (to MBS) and a Scholarship Award (to MBS) both from the Medical Research Council of Canada and a Postdoctoral Fellowship Award (to GJGA) from the Manitoba Health Research Council.

      Panic disorder has been widely hypothesized to be associated with dysfunction of the autonomic nervous system.
      In this study, 24 patients with panic disorder and 26 healthy control subjects took part in a broad battery of autonomic function tests, each designed to stress the autonomic nervous system in a particular fashion.
      Testing consisted of postural challenge, isometric exercise, cold pressor and Valsalva maneuver.
      Dependent measures included heart rate, vagal tone, blood pressure, respiratory frequency, end-tidal CO2 levels and plasma norepinephrine and epinephrine levels.
      The testing procedures reliably produced changes in autonomic output in the expected directions, but patients with panic disorder were not found to differ from healthy controls in their cardiorespiratory or plasma catecholaminergic responses.
      This pattern of normal autonomic responsivity in the patients with panic disorder was evident across multiple test conditions with varying autonomic demand characteristics, thereby supporting the integrity of autonomic regulatory systems in this illness.
      These data run counter to a simple notion of autonomic dysfunction in panic disorder.
      Cfr. :

    4. Vagal attenuation in panic disorder - An assessment of parasympathetic nervous system function and subjective reactivity to respiratory manipulations
      Asmundson GJ, Stein MB, Department of Psychiatry, University of Manitoba, Winnipeg, Canada - Psychosom Med. 1994 May-Jun;56(3):187-93 - PMID: 8084962
      We examined the effects of hyperventilation and other manipulations of respiratory pace on parasympathetic nervous system function and subjective reactivity in 15 patients with panic disorder, 15 patients with social phobia and 15 healthy control subjects.
      After a 30-minute rest period subjects completed a 2.5-minute trial of each of hypoventilation, normoventilation and hyperventilation.
      Trials were separated by a 3 minute inter-trial interval. Incidence of panic attacks, symptom severity, vagal tone, heart rate, end-tidal carbon dioxide level and respiratory frequency were measured throughout.
      Resting physiological measures did not differ between groups.
      Each respiratory manipulation resulted in the expected physiological changes (e.g., hyperventilation attenuated vagal tone), however, groups did not exhibit differential physiological reactivity to the manipulations.
      There were no panic attacks reported during either the hypoventilation or normoventilation phases; however, two social phobic subjects (13.3%) and two panic disorder patients (13.3%) reported panic attacks during hyperventilation.
      Although both groups of anxiety patients reported greater severity of hyperventilation-induced symptoms than did control subjects, symptom severity did not correlate significantly with vagal tone or heart rate.
      These results suggest that parasympathetic function is unlikely to be aberrant in PD patients and that diminished parasympathetic activity is not sufficient for the experience of panic attacks.
      Cfr. : -&-
      Also read the comment on this article :
      Inferring vagal tone from heart rate variability
      Jennings JR, McKnight JD - Psychosom Med. 1994 May-Jun;56(3):194-6 - PMID: 8084963
      Cfr. :

    5. Motor activity and tonic heart rate in panic disorder
      Clark DB, Taylor CB, Hayward C, King R, Margraf J, Ehlers A, Roth WT, Agras WS, Western Psychiatric Institute and Clinic, University of Pittsburgh, PA 15213 - Psychiatry Res. 1990 Apr;32(1):45-53 - PMID: 2349312
      Motor activity and tonic heart rate were monitored in 62 drug-free panic disorder patients and 40 normal control subjects.
      Mean daily activity, mean waking heart rate controlled for activity and mean sleeping heart rate were determined.
      Panic disorder patients without phobic avoidance showed higher activity than control subjects or patients with limited or extensive avoidance.
      Similarly, an "inverted U", relationship between trait anxiety and activity was observed.
      On the other hand, neither mean waking nor sleeping heart rate showed significant differences between patients and controls, suggesting that the differences previously reported in laboratory studies result from anticipatory anxiety.
      Cfr. :

    6. Brain chemistry reflects dual states of pain and anxiety in chronic low back pain
      Grachev ID, Fredrickson BE, Apkarian AV, Department of Anesthesiology, SUNY Upstate Medical University, Syracuse, NY, USA : - J Neural Transm. 2002 Oct;109(10):1309-34 - PMID: 12373563
      The neurobiology of the interaction between pain and anxiety is unknown.
      The present study examined interrelationships between : regional brain chemistry (as identified by in vivo proton magnetic resonance spectroscopy [(1)H-MRS] in dorsolateral prefrontal cortex [DLPFC], orbitofrontal cortex [OFC], cingulate and thalamus), pain (as measured by short form of the McGill Pain Questionnaire [SF-MPQ]) and anxiety (measured by the State-Trait Anxiety Inventory) in chronic low back pain (CLBP) patients and contrasted to the relationship between brain chemistry and anxiety in sex and age-matched normal subjects.
      The results show that brain chemistry depends on a 3-way interaction of brain regions examined, subject groups (normal vs. CLBP) and anxiety levels (high vs. low).
      The concentration of N-Acetyl aspartate (the largest peak in (1)H-MRS) in OFC could distinguish between anxiety levels and between subject groups.
      Chemical-perceptual relationships were analyzed by calculating correlations between regional chemicals and perceptual measures of pain and anxiety.
      To isolate pain from anxiety, these maps were subdivided based on anxiety and, in the CLBP patients along anxiety-more-related vs. anxiety-less-related pain descriptors and along sensory vs. affective pain descriptors.
      There was a precise relationship between perception and brain chemistry.
      The chemical-perceptual network best related to pain in CLBP patients was comprised of the DLPFC and OFC; the chemical-anxiety network was best related to the OFC chemistry in normals and to all four regions studied in CLBP patients; and the cingulate was best related to the affective component of pain.
      We conclude that the chemical-perceptual mapping differentiates between closely related perceptual states of pain and anxiety in chronic pain and provides a brain regional-chemical-perceptual description of the long-term reorganization that occurs with chronic pain.
      Cfr. :

    7. Serotonin-mediated increases in the extracellular levels of beta-endorphin in the arcuate nucleus and nucleus accumbens - A microdialysis study
      Zangen A, Nakash R, Yadid G, Department of Life Sciences, Bar-Ilan University, Ramat-Gan, Israel - J Neurochem. 1999 Dec;73(6):2569-74 - PMID: 10582620
      Although the involvement of both endogenous opioid and serotonergic systems in modulation of pain and emotion was suggested, the neurochemical interaction between these systems in the brain has not previously been studied directly.
      Herein, the effects of the local application of serotonin (5-HT) and fluoxetine (a 5-HT reuptake inhibitor) on extracellular levels of beta-endorphin in the arcuate nucleus and nucleus accumbens were assessed in freely moving rats using in vivo microdialysis.
      The mean basal concentrations of beta-endorphin in dialysates obtained from the arcuate nucleus and nucleus accumbens were 259.9 and 143.3 pM, respectively.
      Specific lesion of the serotonergic system by 5,7-dihydroxytryptamine (5,7-DHT) caused a significant decrease in these dialysate beta-endorphin levels.
      When 5-HT (0.25-5 microM) was added to the perfusion solution, the levels of beta-endorphin in the dialysate from the arcuate nucleus increased (186-296% of baseline), in a concentration-dependent manner.
      In the nucleus accumbens, 0.5 and 2 microM 5-HT in the perfusion fluid did not affect the levels of beta-endorphin in the dialysate, whereas 5 and 10 microM 5-HT caused an increase of approximately 190% of baseline.
      When fluoxetine (250 microM) was present in the perfusing solution, the levels of beta-endorphin in the dialysates from the arcuate nucleus and nucleus accumbens increased two- to threefold.
      This effect was not obtained in the 5,7-DHT-lesioned rats.
      Thus, 5-HT, either endogenously or exogenously delivered, appears to facilitate the release of beta-endorphin in the arcuate nucleus and nucleus accumbens.
      This indication of an interaction between serotonergic and endorphinic systems may be relevant for assessing pain and mood disorder circuits and the mode of action of antidepressant drugs.
      Cfr. :

    8. Role of the brain and sensory pathways in gastrointestinal sensory disorders in humans
      Mertz H, Vanderbilt University Medical Center, Nashville 37232-5340, USA : - Gut. 2002 Jul;51 Suppl 1:i29-33 - PMID: 12077061
      Several features of the irritable bowel syndrome (IBS) suggest involvement of the emotional limbic system in the brain.
      Abnormalities which upregulate afferent (sensory) signal intensity anywhere in this system, from the gastrointestinal tract to the brain, could induce hypersensitivity, leading to the pain and discomfort that characterise IBS and other functional disorders.
      Functional gastrointestinal disorders are likely to be heterogeneous given the complexity of the afferent system and a number of different perturbations are possible.
      Intestinal hypersensitivity to pain and discomfort and associated reflex alterations in motility might explain the symptoms of functional bowel diseases.
      Cfr. :

    9. Role of the brain and sensory pathways in gastrointestinal sensory disorders in humans
      Mertz H, Vanderbilt University Medical Center, Nashville 37232-5340, USA : - Gut. 2002 Jul;51 Suppl 1:i29-33 - PMID: 12077061
      Several features of the irritable bowel syndrome (IBS) suggest involvement of the emotional limbic system in the brain.
      Abnormalities which upregulate afferent (sensory) signal intensity
      anywhere in this system, from the gastrointestinal tract to the brain, could induce hypersensitivity, leading to the pain and discomfort that characterise IBS and other functional disorders.
      Functional gastrointestinal disorders are likely to be heterogeneous given the complexity of the afferent system and a number of different perturbations are possible.
      Intestinal hypersensitivity to pain and discomfort and associated reflex alterations in motility might explain the symptoms of functional bowel diseases.
      Cfr. :

    10. The Connected Discourses of the Buddha – A Translation of the Samyutta Nikay
      Bikkhu Bodhi - Wisdom Publications (2nd edition), September 25, 2002 - ISBN-10: 0861713311 - ISBN-13: 978-0861713318
      This is a complete translation of the Samyutta Nikaya, containing all of the important suttas ('Discourses of the Buddha') on such key Buddhist concepts as the Four Noble Truths, dependent origination, the seven factors of enlightenment and the Noble Eightfold Path.
      'The Connected Discourses of the Buddha' ranks as one of the most inspiring compilations in the Buddhist canon.
      Bhikkhu Bodhi's distinguished and precise translation, his insightful introductory materials and his extensive notes guide the reader through this vast collection of the Buddha's ancient teachings.
      This is the third title in Wisdom Publications' award-winning Teachings of the Buddha Series, following 'The Long Discourses of the Buddha' and 'The Middle Length Discourses of the Buddha'.
      Like its two predecessors and 2005's anthology of 'Discourses of the Buddha', this volume belongs in the library of every student of Buddhism
      Cfr. :

    16-11-2009 om 19:37 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Tags:5,7-DHT, irritable bowel syndrome, anxiety, autonomic nervous system, central nervous system, hypersensitivity, hyperventilation, IBS, mind and body, pain, panic disorder, physical symptoms, physiology, psychosomatic, serotonin, sleep, somatic symptoms
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.What is CFS and what is ME ?
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    What is CFS and what is ME ?

    Peter White, October 20th 2009

        Abnormal appetite; anorexia; anxiety; ataxia; back pain; benign myalgic encephalomyelitis; bladder dysfunction; brain stem; cardiac arrhythmias; categorizing retrieval; CDC symptoms; central nervous system; CFS; chronic fatigue syndrome NOS; chronic fatigue syndrome; chronic physical disorders; cognitive overload; concentration; confusion; COPD; cranial nerves; Da Costa syndrome; delayed postural hypotension; depression; disabling fatigue; disorientation; dizziness; emotional overload; exertional dyspnoea; extreme pallor; fasciculations; fatigue; fibromyalgia; flu-like symptoms; functional disorders; functional somatic syndromes; general malaise; hypersensitivity to noise; hypnoeic; IBS; ICD-10; inability to focus vision; infections; information processing; insomnia; intolerance of extremes of heat and cold; irritable bowel syndrome; light-headedness; loss of adaptability; loss of thermostatic stability; major depressive illness; marked diurnal fluctuation; marked weight change; ME; migraine; mood disorders; muscle weakness; Myalgic Encephalomyelitis; nausea; nausea; neurally mediated hypotension (NMH); neurasthenia; neurocirculatory asthenia; sensitivity to chemicals; sensitivity to food; sensitivity to medications; obese; orthostatic intolerance; overload phenomena; palpitations; peptic ulcers; perceptual disturbances; photophobia; post-exertional fatigue; post-exertional malaise; postural orthostatic tachycardia syndrome (POTS); postviral fatigue syndrome; recurrent feelings of cold extremities; recurrent feelings of feverishness; recurrent flulike symptoms; recurrent sore throat; regional pain disorders; senile asthenia; sensory disturbances; sensory overload; short-term memory; sleep; somatoform autonomic dysfunction; somatoform disorder; spatial instability; spine; stress; subnormal body temperature; substantial reduction in activity; sweating episodes; tender lymph nodes; undifferentiated somatoform disorder; urinary frequency; word retrieval; XMRV

    Cfr. :

    16-11-2009 om 01:38 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Tags: CFS, chronic fatigue syndrome, disabling fatigue, emotional overload, fibromyalgia, flu-like symptoms, infections, ME, migraine, mood disorders, muscle weakness, Myalgic Encephalomyelitis, post-exertional fatigue, short-term memory, sleep, stress, XMRV
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.CVS-Referentiecentra - Opheffing en sluiting
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Michael Maes, M.D., Ph.D.

           - Opheffing en sluiting -

            Jan van Roijen - Help ME Circle, 13-11-2009

    Ook in Nederland is de trukendoos-wetenschap van de nutteloze, geld verslindende CVS-Referentiecentra een doorn in het oog van de 60 a 70 duizend wanhopige patienten.

    En ook in ons land is de hier onder vermelde dr. Van Houdenhove een beruchte persoon.

    Hij was lid van de 'Commissie CVS' van de Gezondheidsraad.
    Aldus was hij mede-auteur van het frauduleuze rapport dat deze commissie in elkaar flansde.
    Alle duizenden wetenschapelijke studies waarin wordt aangetoond dat ME/CVS een zeer ernstige, multi-systemische ziekte is bleven onvermeld.

    In strijd met de richtlijnen van de WHO, werd ME/CVS als een psychiatrische aandoening bestempeld.

    De voorzitter van deze commissie, Mevr. Borst, maakte het zelfs zo bont dat ze tijdens een bijeenkomst een groep ernstig zieke, op brancards liggende patienten toesnauwde : "... ME-patienten kunnen genezen door Graded Exercise... !".

    Open brief

    Aan :

    Dr. Mark Waer, Rector
    Katholieke Universiteit Leuven
    Oude Markt 13
    3000 Leuven

    Dr. Guy Mannaerts, Voorzitter Bestuurscomité
    Dr. Johan Kips, Gedelegeerd Bestuurder,
    UZ Leuven, Netwerkziekenhuizen
    Herestraat 49
    3000 Leuven

    Antwerpen, 11 november 2009

    Re : Eis tot opheffing en sluiting van uw CVS-referentiecentra

    Mijnheer de Rector, Mijnheer de Directeur, Mijnheer de Bestuurder,

    Uit de evaluaties van het KCE en het Rijksinstituut voor ziekte- en invaliditeitsverzekering blijkt zonneklaar dat de Belgische CVS-referentiecentra hebben gefaald : de CGT/GET-aanpak is niet effectief gebleken.
    Ook de vorige Minister van Volksgezondheid Demotte diende toe te geven dat CBT/GET geen
    curatieve therapie is (Twisk en Maes, 2009).

    Meer nog, de objectieve beoordelingscriteria onderbouwen de stelling dat veel patienten er in uw
    CVS-referentiecentra op achteruit gaan : de gemiddelde arbeidsparticipatie van patienten neemt zelfs af na de “rehabilitatiebehandeling” gebaseerd op CGT/GET.

    We hebben aangetoond dat patienten die in de CVS-referentiecentra - en derhalve ook die in Leuven - “behandeld” worden met CGT/GET eigenlijk lijden aan een zwaar, invaliderende, organische ziekte, gekenmerkt door talrijke biologische stoornissen vastgesteld in bloed en urine (Maes en Twisk, 2009a).

    Uw referentiecentrum slaagt er kennelijk niet in en/of weigert om deze organische afwijkingen op te sporen.

    Uit overzichtsartikelen (Twisk en Maes, 2009; Maes en Twisk, 2009a) blijkt dat de aan uw universiteit toegepaste CGT/GET-aanpak elke wetenschappelijke onderbouwing ontbeert en zelfs contraproductief is.

    De toestand van veel ME/CVS-patienten verslechtert omdat inspanning en dus zeker uw “revalidatieprogramma's” de pathofysiologische afwijkingen nog verder doen toenemen (Twisk en Maes, 2009).

    Niettegenstaande de vaststelling dat U op de hoogte bent of zou moeten zijn van het feit dat de door uw referentiecentrum gepropageerde en toegepaste aanpak van ME/CVS-patienten nutteloos is en vaak zelfs de patient verdere schade toebrengt wordt de CGT/GET-koers gewoon verder voortgezet.

    Dit is in flagrante strijd met de deontologie van de geneeskundige codeleer en is zelfs zeer onethisch.

    Ondanks dat ww medewerkers, zoals dr. Van Houdenhove, op de hoogte zijn van het gegeven dat
    de door hen vurig uitgedragen en toegepaste aanpak nutteloos is en de gezondheidstoestand van veel patienten verder doet verslechteren publiceren ze dat CGT/GET "veelbelovende resultaten" toont en dat CGT/GET de “enige afdoende behandeling” is voor ME/CVS (van Houdenhove and Luyten, 2009).

    Dr. Van Houdenhove, de Belgische beleidsmaker, is van mening dat toekomstig onderzoek over ME/CVS zich nog meer moet toespitsen op CGT/GET (Van Houdenhove en Luyten, 2009).

    Blijkbaar vindt hij dat er nog niet voldoende overheidsgeld is verspild aan een aanpak die niet
    alleen ineffectief is, maar zelfs potentieel schadelijk voor veel patienten.

    De zwabberkoers van dr. Van Houdenhove uit zich onder meer in het feit dat hij in hetzelfde jaar als waarin hij CGT/GET voorstelt als de enige ware aanpak voor ME/CVS (Van Houdenhove en Luyten, 2009), hij in een ander tijdschrift aanbeveelt dat onderzoek zich in de toekomst zou moeten
    toespitsen op stoornissen in het afweersysteem (Van Houdenhove en Heijnen, 2009).

    Hierbij haalt hij zijn inspiratie uit... onderzoek naar ontstekingen bij depressies.
    Dr. Van Houdenhove interpreteert de bestaande inzichten verkeerd en misbruikt hierbij de ontstekingstheorie van depressies, zoals ik kan weten, aangezien ik de grondlegger ben van die theorie (Maes et al., 2009; Maes en Twisk, 2009b).

    Erger nog, dr. Van Houdenhove “vergeet” te verwijzen naar de meer dan 4.000 studies, waaronder
    genexpressie-studies die aantonen dat ontstekingen, immuundysfunctie, infecties, oxidatieve stress, auto-immuniteit, mitochondriale disfunctie etc. de hoofdrol vertolken in de organische verklaring voor ME/CVS (Maes, 2009).

    Dr. Van Houdenhove “vergeet” te refereren aan de diermodel-experimenten van ME/CVS die eveneens bewijzen dat ontstekingen en oxidatieve stress veel typische ME/CVS-klachten veroorzaken (Maes, 2009).

    Dr. Van Houdenhove “vergeet” te wijzen naar succesvolle medische behandelingen van subgroepen van ME/CVS-patienten (Maes, 2009; Maes en Twisk, 2009b).

    Dit soort “citatieamnesie” is niet alleen onwetenschappelijk, maar vormt tevens een vrijgeleide om ME/CVS patienten een biomedische diagnose en behandeling aan uw CVS-referentiecentrum te onthouden (Maes en Twisk, 2009b).

    Daarom eis ik dat U :

    a) dit CVS-referentiecentrum opheft en voorgoed sluit, dan wel minstens er bij de bevoegde minister op aandringt om het referentiecentrum te sluiten en

    b) dr. Van Houdenhove onder curatele plaatst, dan wel hem minstens belet onzin en onwaarheden te
    publiceren en mij hierover in te lichten bij gebreke waarvan we U na een maand zullen dagvaarden wegens de medisch-onethische behandelingen van patienten in uw CVS referentiecentrum.

    Michael Maes, M.D., Ph.D.


    • Maes, M. (2009)
      Inflammatory and oxidative & nitrosative stress (IO&NS) pathways underpinning chronic fatigue, somatization and psychosomatic symptoms
      Maes M, Clinical Research Centre of Mental Health (CRC-MH), Antwerp, Belgium : - Curr Opin Psychiatry. 2009 Jan;22(1):75-83 - PMID: 19127706
      Purpose of review - The aim of this paper is to review recent findings on inflammatory and oxidative and nitrosative stress (IO&NS) pathways in chronic fatigue and somatization disorder.
      Recent findings - Activation of IO&NS pathways is the key phenomenon underpinning chronic fatigue syndrome (CFS) : intracellular inflammation, with an increased production of nuclear factor kappa beta (NFkappabeta), cyclo-oxygenase-2 (COX-2) and inducible NO synthase (iNOS); and damage caused by O&NS to membrane fatty acids and functional proteins.
      These IO&NS pathways are induced by a number of trigger factors, for example psychological stress, strenuous exercise, viral infections and an increased translocation of LPS from gram-bacteria (leaky gut).
      The 'psychosomatic' symptoms experienced by CFS patients are caused by intracellular inflammation (aches and pain, muscular tension, fatigue, irritability, sadness and the subjective feeling of infection); damage caused by O&NS (aches and pain, muscular tension and fatigue); and gut-derived inflammation (complaints of irritable bowel).
      Inflammatory pathways (monocytic activation) are also detected in somatizing disorder.
      Summary - 'Functional' symptoms, as occurring in CFS and somatization, have a genuine organic cause, that is activation of peripheral and central IO&NS pathways and gut-derived inflammation.
      The development of new drugs, aimed at treating those disorders, should target these IO&NS pathways.
      Cfr. :

    • Maes, M., Twisk, F.N.M. (2009a)
      Chronic Fatigue Syndrome - La bête noire of the Belgian Health Care System
      Maes M, Twisk FN, Maes Clinics, Antwerp, Belgium : - Neuro Endocrinol Lett. 2009 Aug 26;30(3):300-311 [Epub ahead of print] - PMID: 19855351
      The World Health Organization acknowledges Myalgic Encephalomyelitis (ME)/Chronic Fatigue Syndrome (CFS) to be a medical illness.
      ME/CFS is characterized by disorders in the inflammatory and oxidative and nitrosative stress (IO&NS) pathways.
      In 2002, the Belgian government started with the development of CFS "Reference Centers", which implement a "psychosocial" model.
      The medical practices of these CFS Centers are defined by the Superior Health Council, e.g. treatment should be based upon Cognitive Behavioral Therapy (CBT) and Graded Exercise Therapy (GET); and biological assessments and treatments of ME/CFS should not be employed.
      Recently, the Belgian government has evaluated the outcome of the treatments at the CFS Centers.
      They concluded that a "rehabilitation therapy" with CBT/GET yielded no significant efficacy in the treatment of ME/CFS and that CBT/GET cannot be considered to be curative therapies.
      In case reports, we have shown that patients who were "treated" at those CFS centers with CBT/GET in fact suffered from IO&NS disorders, including intracellular inflammation, an increased translocation of gram-negative enterobacteria (leaky gut), autoimmune reactions and damage by O&NS.
      Considering the fact that these findings are exemplary for ME/CFS patients and that GET may even be harmful, it means that many patients are maltreated by the Belgian CFS Centers.
      Notwithstanding the above, the government and the CFS Centers not only continue this unethical and immoral policy, but also reinforce their use of CBT/GET in patients with ME/CFS treated at those Centers.
      Cfr. :

    • Maes, M., Twisk, F.N.M. (2009b)
      Reaction on 'Chronic fatigue syndrome - A psychoneuroimmunological perspective' (1)
      Maes M, Twisk FN - Tijdschr Psychiatr. 2009;51(10):783-4; author reply 784-6 - PMID: 19821247
      Cfr. :
      This article is a comment on :
      Chronic fatigue syndrome - A psychoneuroimmunological perspective
      Van Houdenhove B, Heijnen CJ - Tijdschr Psychiatr. 2009;51(8):603-10 - PMID: 19658073
      Cfr. :

    • Maes, M., Yirmyia, R., Noraberg, J., Brene, S., Hibbeln, J., Perini, G., Kubera, M., Bob, P., Lerer, B., Maj, M. (2009)
      The inflammatory & neurodegenerative (I&ND) hypothesis of depression - Leads for future research and new drug developments in depression
      Maes M, Yirmyia R, Noraberg J, Brene S, Hibbeln J, Perini G, Kubera M, Bob P, Lerer B, Maj M, Clinical Research Center for Mental Health, Olmenlaan 9, Antwerp Wilrijk 2610, Belgium : - Metab Brain Dis. 2009 Mar;24(1):27-53. Epub 2008 Dec 16 - PMID: 19085093
      Despite extensive research, the current theories on serotonergic dysfunctions and cortisol hypersecretion do not provide sufficient explanations for the nature of depression.
      Rational treatments aimed at causal factors of depression are not available yet.
      With the currently available antidepressant drugs, which mainly target serotonin, less than two thirds of depressed patients achieve remission.
      There is now evidence that inflammatory and neurodegenerative (I&ND) processes play an important role in depression and that enhanced neurodegeneration in depression may-at least partly-be caused by inflammatory processes.
      Multiple inflammatory-cytokines, oxygen radical damage, tryptophan catabolites-and neurodegenerative biomarkers have been established in patients with depression and these findings are corroborated by animal models of depression.
      A number of vulnerability factors may predispose towards depression by enhancing inflammatory reactions, e.g. lower peptidase activities (dipeptidyl-peptidase IV, DPP IV), lower omega-3 polyunsaturated levels and an increased gut permeability (leaky gut).
      The cytokine hypothesis considers that external, e.g. psychosocial stressors and internal stressors, e.g. organic inflammatory disorders or conditions, such as the postpartum period, may trigger depression via inflammatory processes.
      Most if not all antidepressants have specific anti-inflammatory effects, while restoration of decreased neurogenesis, which may be induced by inflammatory processes, may be related to the therapeutic efficacy of antidepressant treatments.
      Future research to disentangle the complex etiology of depression calls for a powerful paradigm shift, i.e. by means of a high throughput-high quality screening, including functional genetics and genotyping microarrays; established and novel animal and ex vivo-in vitro models for depression, such as new transgenic mouse models and endophenotype-based animal models, specific cell lines, in vivo and ex vivo electroporation and organotypic brain slice culture models.
      This screening will allow to :
      1) discover new I&ND biomarkers, both at the level of gene expression and the phenotype; and elucidate the underlying molecular I&ND pathways causing depression; and
      2) identify new therapeutic targets in the I&ND pathways; develop new anti-I&ND drugs for these targets; select existing anti-I&ND drugs or substances that could augment the efficacy of antidepressants; and predict therapeutic response by genetic I&ND profiles.
      Cfr. :

    • Twisk, F.N.M., Maes, M. (2009)
      A review on cognitive behavorial therapy (CBT) and graded exercise therapy (GET) in myalgic encephalomyelitis (ME) / chronic fatigue syndrome (CFS) - CBT/GET is not only ineffective and not evidence-based, but also potentially harm
      Frank NM Twisk 1, Michael Maes 2 - 1) ME-de-patiënten Foundation, Limmen, the Netherlands, the Netherlands - 2) Clinical Research Center for Mental Health (CRC-MH), Antwerp, Belgium - Neuroendocrinol Lett Vol 30 issue 3, 2009. pp. 275-420
      Benign Myalgic Encephalomyelitis (ME) / Chronic Fatigue Syndrome (CFS) is a debilitating disease which, despite numerous biological abnormalities has remained highly controversial.
      Notwithstanding the medical pathogenesis of ME/CFS, the (bio)psychosocial model is adopted by many governmental organizations and medical professionals to legitimize the combination of Cognitive Behavioral Therapy (CBT) and Graded Exercise Therapy (GET) for ME/CFS.
      Justified by this model CBT and GET aim at eliminating presumed psychogenic and socially induced maintaining factors and reversing deconditioning, respectively.
      In this review we invalidate the (bio)psychosocial model for ME/CFS and demonstrate that the success claim for CBT/GET to treat ME/CFS is unjust.
      CBT/GET is not only hardly more effective than non-interventions or standard medical care, but many patients report that the therapy had affected them adversely, the majority of them even reporting substantial deterioration.
      Moreover, this review shows that exertion and thus GET most likely have a negative impact on many ME/CFS patients.
      Exertion induces post-exertional malaise with a decreased physical performance/aerobic capacity, increased muscoskeletal pain, neurocognitive impairment, “fatigue”and weakness and a long lasting “recovery” time.
      This can be explained by findings that exertion may amplify pre-existing pathophysiological abnormalities underpinning ME/CFS, such as inflammation, immune dysfunction, oxidative and nitrosative stress, channelopathy, defective stress response mechanisms and a hypoactive hypothalamic-pituitary-adrenal axis.
      We conclude that it is unethical to treat patients with ME/CFS with ineffective, non-evidence-based and potentially harmful “rehabilitation therapies”, such as CBT/GET.
      Cfr. :

    • Van Houdenhove B, Heijnen CJ (2009)
      Chronic fatigue syndrome - A psychoneuroimmunological perspective
      Van Houdenhove B, Heijnen CJ, Universitaire Ziekenhuizen Leuven en als buitengewoon hoogleraar Medische ene Gezondheidspsychologie aan de Faculteit Geneeskunde, KU Leuven : - Tijdschr Psychiatr. 2009;51(8):603-10 - PMID: 19658073
      This article casts light on the contribution that psychoneuroimmunology can make in the search for the cause of chronic fatigue syndrome (cfs).
      Several studies suggest that psychosocial and physical stress may play an important predisposing, precipitating and perpetuating role in cfs.
      Moving on from these studies we now discuss recent research into the stress-related pathophysiological mechanisms of the illness.
      Although there is evidence for a hypofunctional stress response, a hyperactive immune response and disturbances in the interaction between both, the findings are not consistent.
      Longitudinal studies are needed to unravel the pathophysiology of cfs still further.
      In such studies the concept of 'sickness response' and 'sickness behaviour' may perform an important heuristic function.
      Cfr. :
      Also read the comments on this article :
      - Reaction on 'Chronic fatigue syndrome - A psychoneuroimmunological perspective' (1)
      Maes M, Twisk FN - Tijdschr Psychiatr. 2009;51(10):783-4; author reply 784-6 - PMID: 19821247
      Cfr. :
      - Reaction on 'Chronic fatigue syndrome – A psychoneuroimmunological perspective' (2)
      Den Broeder G, Arnoldus R - Tijdschr Psychiatr. 2009;51(10):786-7; author reply 787-8 - PMID: 19821248
      Cfr. :

    • Van Houdenhove, B., Luyten, P. (2009)
      Treatment of chronic fatigue syndrome - How to find a 'new equilibrium' ?
      Van Houdenhove B, Luyten P, Department of Psychiatry, University of Leuven, Leuven, Belgium : - Patient Educ Couns. 2009 Nov;77(2):153-4. Epub 2009 Sep 20 - PMID: 19773143
      Cfr. :
      Dit artikel is een reactie op :
      - Learning to cope with chronic illness - Efficacy of a multi-component treatment for people with chronic fatigue syndrome
      Goudsmit EM, Ho-Yen DO, Dancey CP, School of Psychology, University of East London, London, UK : - Patient Educ Couns. 2009 Nov;77(2):231-6. Epub 2009 Jul 2 - PMID: 19576714
      Objective - The aim of this study was to determine the efficacy of an out-patient, multi-component programme developed for patients with chronic fatigue syndrome (CFS).
      Methods - Twenty-two patients were assessed before and after six months of treatment.
      Findings were compared with 22 individuals on the waiting list.
      The programme offered medical care as well as information and counselling to help patients to understand, accept and cope with their illness.
      Results - At six months, there were significant differences between the groups for fatigue, self-efficacy and anxiety.
      Overall, 82% of the treated patients reported feeling better and 23% had improved to such a degree that they were discharged from the clinic.
      The gains were maintained at twelve months.
      Conclusion - This programme was found to be both helpful and acceptable and may provide a useful first-line intervention for many patients with CFS.
      Practice implications - Short, pragmatic programmes may be as effective as cognitive-behaviour therapy.
      Cfr. :
      - The impact of energy modulation on physical functioning and fatigue severity among patients with ME/CFS
      Jason L, Benton M, Torres-Harding S, Muldowney K, DePaul University, Center for Community Research, Chicago, IL 60614, USA : - Patient Educ Couns. 2009 Nov;77(2):237-41. Epub 2009 Apr 8 - PMID: 19356884
      Objective - The energy envelope postulates that patients with Myalgic Encephalomyelitis / chronic fatigue syndrome (ME/CFS) will improve functioning when maintaining expended energy levels at the same level as available energy level.
      Methods - Estimated weekly Energy Quotients were established by dividing expended energy level by perceived energy level and multiplying by 100.
      Two groups of patients were identified following participation in a non-pharmacologic intervention trial.
      Some were able to keep expended energy close to available energy and others were not successful at this task.
      Results - Those who were able to stay within their energy envelope had significant improvements in physical functioning and fatigue severity.
      Conclusion - Findings suggest that helping patients with ME/CFS maintain appropriate energy expenditures in coordination with available energy reserves can help improve functioning over time.
      Practice implications - Health care professionals that treat patients with ME/CFS might incorporate strategies that help patients self-monitor and self-regulate energy expenditures.
      Cfr. :

    Een beetje geschiedenis :

    1. Chronisch vermoeidheid - Een acuut probleem
      Marleent Teugels – Bron : Knack, nr. 31, jaargang nr. 8, 21-02-2001
      Cf. :

    2. Chronisch Vermoeidheidssyndroom - Diagnose, behandeling en zorgorganisatie
      KCE reports 88A - Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg (KCE), 30-09-2008
      Cfr. :

    3. Chronisch Vermoeidheidssyndroom - Zorgverleners moeten meer samenwerken
      Persbericht Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg (KCE), 30-09-2008
      Cfr. :

    4. Evaluatierapport - CVS-referentiecentra België : CGT/GET is niet effektief maar toch... met deze "behandeling" doorgaan !
      Cfr. :

    5. Evaluatierapport over de referentiecentra voor het Chronisch vermoeidheidssyndroom (CVS)
      RIZIV, 2007
      Cfr. :

    6. Geen enkele patiënt genezen
      ME/CVSNet, 01-10-2008
      Cfr. :
      Cfr. ook :

    7. Minister van Volksgezondheid van België Rudy Demotte - De behandeling van de referentiecentra - Gedragstherapie (CGT) en graduele oefentherapie(GET) is niet effektief gebleken maar de soap gaat door : een andere verpakking gaat wellicht wel succes opleveren...
      Cfr. :

    8. Open brief dr. Michael Maes aan Minister Onkelinx
      Cfr. :
      Cfr. ook :
      Open brief aan Minister Onkelinx - dd. 02-11-2008

    9. Referentiecentra - Deel 253 : Minister Onkelinx wil doorgaan op de heilloze weg - Maggie de Block dringt aan op verandering
      Cfr. :

    10. MEAB on tour (protestaktie tegen werkwijze referentiecentra)
      Cfr. :

    11. Referentiecentra schieten tekort - Reden voor het mislukken van CGT/GET onduidelijk !
      De Standaard
      Cfr. :

    12. Referentiecentra voor chronisch vermoeidheidssyndroom
      Maggie de Block, 08-10-2008
      Cfr. :
      Cfr. ook :

    13. Referentiecentra voor het chronisch vermoeidheidssyndroom - Vraag van mevrouw Maggie De Block aan de vice-eersteminister en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid over "de referentiecentra voor het chronisch vermoeidheidssyndroom" - Staatssecretaris Jean-Marc Delizée antwoordt
      Cfr. :
      Cfr. ook :

    14. Vlaanderen investeert in een CVS-therapie die volgens dokters en patiënten niet werkt
      De Morgen, 25-10-2008
      Cfr. :

    15. Vraag nr. 748 van mevrouw Annemie Turtelboom van 10 mei 2006 (N.) aan de minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid : 16-10- 2006
      Belgische Kamer van Volksvertegenwoordigers, 2007, 5e zitting van de 51e zittingsperiode
      Cfr. :

    14-11-2009 om 23:41 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (1 Stemmen)
    Tags:CGT/GET, CFS, COX-2, CVS, iNOS, intracellular inflammation, IO&NS, ME, ME/CFS, ME/CVS, mitochondriale disfunctie, Nfkappabeta, O&NS, oxidatieve stress, pain, psychological stress, rehabilitation therapy, sadness, somatization, strenuous exercise
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Heb ik voldoende ontspanning ?
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     - Test -

    Heb ik voldoende ontspanning ?

    Met behulp van deze test kunt u erachter komen of u voldoende ontspanning heeft in relatie tot uw werk.

    De test is anoniem.
    Er wordt niet gevraagd naar uw naam en adresgegevens.

    Cfr. :

    13-11-2009 om 18:57 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    Tags:ontspanning, stress, werk
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.7 tips tegen een overactieve blaas
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    'Als ik ergens naar toe ga, zoek ik eerst de toiletten’                     
    'Ik moet er elke nacht een paar keer uit
    Mijn moeder had het ook, ik dacht dat het erbij hoorde’                     

    7 tips tegen een overactieve blaas

    Jan Willem Wensink -, 12-11-2009 – Bronnen : NHG, urolog, Elsevier

    Ongeveer 8% van de Nederlanders vanaf 20 jaar kampt met plasklachten door een overactieve blaas.
    7 tips om je blaas onder controle te houden.

    Een blaas is ‘overactief’ als zij vaak een signaal van aandrang geeft (cfr. 'Incontinentie voor urine' op : -).
    Als je vaker dan 8 keer per dag moet plassen en soms last hebt van ongewild urineverlies, dan kun je stellen dat je blaas overactief is.
    Een overactieve blaas is een aandoening die ook wel 'aandrangsincontinentie' wordt genoemd.
    Het kan zijn dat de spieren in de wand van de blaas snel samentrekken en een ongewilde lediging van de blaas in gang zetten.
    Maar het kan ook voorkomen dat ondanks een voortdurend gevoel van aandrang het plassen niet of nauwelijks lukt.


    Het gevoel van verlies over controle van de blaas geeft veel onzekerheid.
    Het kan zelfs leiden tot een sociaal isolement, omdat mensen die er veel last van hebben uit angst voor urineverlies bijeenkomsten, feestjes en dagjes uit gaan mijden.
    Een ander veelvoorkomend gevolg is dat mensen minder gaan drinken, zodat ze minder vaak naar de wc hoeven.
    Op termijn ligt echter uitdroging op de loer, bovendien nemen de klachten er niet door af.
    Een overactieve blaas kan zowel bij mannen als vrouwen voorkomen.
    Wie er last van heeft, kan het best met de huisarts overleggen.
    Die zorgt voor een behandelplan en kan eventueel medicijnen (cfr. 'Vesicare 10 mg tablet' op: -) voorschrijven.
    Oorzaken van een overactieve blaas

    De blaas kan door verschillende oorzaken overactief worden.
    Het kan komen door een blaasontsteking (cfr. : -) of een verdikking in de blaaswand waardoor spieren en receptoren niet meer goed samenwerken.
    Soms zijn er afwijkingen aan de zenuwbanen van de blaas of stoornissen in de hersenen, waardoor controle over de blaas wordt bemoeilijkt.
    Bij mannen kan een opgezette prostaat (cfr. 'De gevolgen van een vergrote prostaat' op : -) de aanleiding zijn voor overactiviteit, bij vrouwen komt het nogal eens voor dat de bekkenbodemspieren (cfr. 'Inspanningsincontinentie' op : -) een rol spelen.
    Als die onbewust worden aangespand, kan in de blaas aandrang ontstaan.
    Maar bekkenbodemspieren kunnen ook verslapt zijn, bijvoorbeeld door een bevalling.
    Dan zorgen ze voor een minder goed werkende afsluiting van de blaas.
    Een overactieve blaas kan soms ook het gevolg zijn van bijwerkingen van bepaalde medicijnen.

    7 Tips om je blaas onder controle te houden

    Tip1 - Hou een dagboekje bij
    Zorg eerst dat je overzicht krijgt over je blaasproblemen.
    Hou een dagboekje bij en zet daarin wat je drinkt, wanneer en hoeveel je drinkt, wanneer je naar de wc gaat en hoeveel je plast, wanneer je plotselinge aandrang hebt en wanneer je eventueel te maken hebt met ongewild urineverlies.
    Het dagboekje geeft je inzicht in de ernst van je problemen en is handig als je de huisarts van wat gegevens wil voorzien.

    Tip 2 - Blijf voldoende drinken
    Mensen die last hebben van plasklachten zijn geneigd minder te gaan drinken (cfr. 'Voedingsstoffen die goed zijn voor je lichaam' op : ).
    Dat is niet alleen voor het hele lichaam ongezond, maar de conditie van de blaas wordt er ook nog slechter van en het kan juist meer plasklachten opleveren.
    Uit onderzoek van de Universiteit van Maastricht blijkt dat iets meer water drinken, verspreid over de dag, goed is voor een overactieve blaas.
    Het vergroot de capaciteit van de blaas, verbetert de reacties van de blaaswand en de plasklachten nemen op termijn iets af.

    Tip 3 - Train je blaas
    Door je blaas te trainen leer je de spieren van je blaas om niet meteen gevolg te geven aan de aandrang om te plassen.
    Bij een blaastraining leer je om je plas steeds iets verder uit te stellen.
    De blaas raakt daardoor gewend om meer urine te kunnen bevatten zonder dat dit meteen tot controleproblemen leidt.
    Een plasdagboekje helpt hierbij, omdat je zo kunt bijhouden of je in staat bent om het plassen steeds iets meer uit te stellen.
    Uw arts kan u informatie geven over een blaastraining en kan eventueel medicijnen geven.

    Tip 4 - Train je bekkenbodemspieren
    Over de spieren in je blaas heb je niet veel te zeggen, maar je kunt wel controle hebben over de bekkenbodemspieren waarop je blaas rust.
    Leer jezelf hoe je de bekkenbodemspieren kan aanspannen en ontspannen.
    Ga op een stoel zitten en span de spieren aan waarmee je een denkbeeldige plas moet ophouden.
    Dit zijn je bekkenbodemspieren.
    Laat de spieren weer los en span ze weer aan.
    Probeer voor voor jezelf duidelijk te krijgen om welke spieren het gaat.
    Probeer verspreid over de dag 100 keer de spieren aan te spannen.

    Tip 5 - Plas in 'streepjes'
    Je kunt de oefening met de bekkenbodemspieren ook op de wc doen, tijdens het plassen.
    Het wordt wel ‘streepjesplassen’ genoemd; probeer het plassen steeds even te stoppen door de bekkenbodemspieren aan te spannen.
    Na verloop van tijd worden de spieren sterker en krijg je meer controle.

    Tip 6 - Let op koffie en alcohol
    Zonder dat je dat misschien beseft kunnen prikkelende stoffen je blaas dwingen tot overactiviteit. Cafeïne (cfr. 'Wat je nog niet wist over koffie' op : -) en alcohol (cfr. 'Lekker gesport – Biertje ?' op : -) kunnen de blaaswand irriteren en aanzetten tot overactiviteit.

    Tip 7 - Verlies gewicht
    Overgewicht kan een overactieve blaas veroorzaken of de bestaande blaasproblemen verergeren.
    Een dikke buik kan op de blaas drukken.
    Volgens een wetenschappelijk onderzoek kan gewicht verliezen een behoorlijk gunstige uitwerking hebben op problemen met incontinentie.
    Hoewel in het onderzoek niet duidelijk werd wat precies de oorzaak was, werkte een combinatie van gezond eten en meer bewegen het beste.

    Cfr. :

    Blaas is zelfdenkende holle spier

    Jan Willem Wensink -, 12-11-2009 - Bronnen : NHG, Urolog, Elsevier

    De blaas lijkt slechts een simpel reservoir dat urine opvangt uit de nieren.
    Maar het is een van de meest wonderlijke spieren in je lichaam.

    Leeg is je blaas niet veel groter dan een peer.
    Vol kan ze wel tot een ruime halve liter urine bevatten.
    Een gevoel van aandrang zal je krijgen vanaf het moment dat de blaas voor ongeveer eenderde gevuld is.
    De blaas is een holle spier die voorzien is van een soort neurologische tankmeter, waardoor de hersenstam vrij nauwkeurig weet hoe veel urine er in zit.
    Dankzij dat in twee richtingen communicerende zenuwnetwerk zijn je hersenen ook in staat om de blaas op commando te legen.

    Besturing in de blaaswand

    Het laten leeglopen van de blaas is nog niet zo’n eenvoudige taak.
    Als je plast zal de blaas zichzelf samenknijpen, terwijl de sluitspier van de blaas, die om de plasbuis heen ligt, zich dan juist moet ontspannen.
    Om dat allemaal goed te laten verlopen wordt een deel van de ‘besturing’ ook in de blaaswand zelf geregeld.
    Wetenschappers denken dat bepaalde cellen in de blaaswand zelf processen kunnen aansturen.

    Automatisch noodsysteem

    De blaas is voorzien van een automatisch noodsysteem dat ingrijpt als je zelf vergeet of weigert te plassen.
    Stel dat je in korte tijd veel bier drinkt of in een diepe slaap verkeert, terwijl de blaas overvol raakt.
    Dan zorgt het noodsysteem zelf voor aanspanning van spieren en ontspanning van de sluitspier.
    Zo werkt het nog niet volledig ontwikkelde besturingssysteem bij babies ook.
    Die plassen vanzelf als hun blaas vindt dat dat nodig is.
    Het systeem voorkomt zo dat er schade optreedt aan de blaaswand en dat er urine terugvloeit naar de nieren.

    Buiten de buikholte

    Hoewel je zou denken dat de blaas zich in je buikholte bevindt, is dat niet zo.
    Ze ligt onderaan de buik, buiten de buikholte en dus ook niet tussen de darmen.
    Bij mannen loopt de endeldarm (laatste deel van de dikke darm) net achter de blaas langs, bij vrouwen zit de baarmoeder daar nog tussen.
    De blaas steunt voor een groot deel op de bekkenbodemspieren, die ook een rol spelen bij de afsluiting rond de plasbuis.
    Als je je spieren aanspant om sneller te kunnen plassen, dan zet je niet je blaasspieren onder spanning, maar die van je buik.
    Deze spieren kunnen juist een deel van de plasbuis dichtknijpen.
    Ontspannen plassen is het beste voor blaas en plasbuis.


    Als gevolg van zijn bijzondere functie en werking is de blaas een gevoelig orgaan.
    Veel mensen, ongeveer 900.000 Nederlanders, ondervinden in de een of andere vorm hinder van hun blaas.
    Blaasontstekingen (cfr. : -) komen vrij vaak voor, vooral bij vrouwen.
    Maar de meest voorkomende blaasproblemen zijn ongewild urineverlies (incontinentie) en een ‘overactieve blaas’.
    Bij een overactieve blaas lijkt het systeem dat het gevoel van aandrang regelt, in de war te zijn.
    Mensen die er last van hebben, moeten per dag minstens 8 keer plassen.
    Bovendien hebben ze vaak weinig controle over hun blaas.
    Een overactieve blaas wordt ook wel ‘aandrangincontinentie’ genoemd.


    Er is nog een andere vorm van incontinentie.
    Die wordt 'inspanningsincontinentie' of 'stress-incontinentie' genoemd.
    Het komt vooral voor bij vrouwen.
    Meestal zijn verslapte bekkenbodemspieren de oorzaak, als gevolg van zwangerschap.
    Bij stressincontintentie is het moeilijk of onmogelijk om urine op te houden bij lichamelijke inspanning, zoals bij tillen of hoesten.

    Cfr. :

    Cfr. ook :

    1. Urine-incontinentie algemeen (NGH-patiëntebrief, versie oktober 2006)
      Nederlands Huisartsengenootschap (NHG)
      Deze patiëntenbrief is bedoeld als ondersteuning van het consult door de huisarts.
      De huisarts geeft de brief mee aan patiënten met de betreffende ziekte of aandoening.
      De tekst gaat ervan uit dat de patiënt al door de huisarts is gezien en dat de informatie uit de brief is besproken.
      De adviezen in de brief gelden alleen voor mensen bij wie de diagnose is gesteld.
      De informatie dient niet als vervanging van een consult door de huisarts.
      Bedenk bij het lezen dat uw gezondheidssituatie anders kan zijn dan in de teksten wordt beschreven.
      Wat is incontinentie voor urine ?
      Incontinentie voor urine wil zeggen dat u uw plas niet goed kunt ophouden.
      Het kan zijn dat u de urine niet goed kunt ophouden bij inspanning, zoals hoesten, niezen, lachen, tillen, traplopen, rennen of springen.
      Dit wordt 'inspanningsincontinentie' of 'stressincontinentie' genoemd.
      Het kan ook zijn dat u plotseling aandrang voelt om te plassen en het niet kunt tegenhouden tot u bij het toilet bent.
      Dit wordt 'aandrangsincontinentie' of 'urge-incontinentie' genoemd.
      Sommige mensen hebben last van beide vormen van incontinentie.
      Hoe werken de urinewegen ?
      Urine wordt in de nieren geproduceerd en gaat via de urineleiders naar de blaas.
      De urine wordt in de blaas opgeslagen tot deze gevuld raakt en komt dan via de plasbuis naar buiten.
      De plas wordt opgehouden door een sluitspier rond de uitgang van de blaas.
      Bovendien vormen de bekkenbodemspieren een afsluiting rond de plasbuis.
      De bekkenbodemspieren vormen een soort strakke hangmat waar uw blaas op steunt.
      Bij het opslaan van de urine wordt uw blaas opgerekt.
      Bij 150 tot 200 milliliter vulling van de blaas krijgt u aandrang om te plassen.
      Door het aanspannen van de spieren in de blaaswand en het ontspannen van de spieren rond de uitgang van de blaas en rond de plasbuis, kunt u plassen.
      Hoe ontstaat urine-incontinentie ?
      Stressincontinentie ontstaat als de afsluiting van de blaas niet goed werkt.
      Dit komt vooral voor bij vrouwen bij wie de bekkenbodemspieren verslapt zijn.
      De bekkenbodemspieren kunnen verzwakken of oprekken door een zwangerschap of bevalling.
      U kunt er ook aanleg voor hebben.
      Als de bekkenbodemspieren zijn verslapt en de blaas vol loopt, is de sluitspier soms niet sterk genoeg om de urine tegen te houden.
      Door hoesten, niezen, lachen, tillen, traplopen, rennen, dansen of springen neemt de druk in de buik toe.
      Dat geeft ook druk op uw blaas, waardoor u ongewild urine kunt verliezen.
      Ook bij overgewicht neemt de druk op de blaas toe.
      Aandrangsincontinentie ontstaat als de blaas extra prikkelbaar of ‘overactief’ is.
      Dit komt bij mannen én vrouwen voor.
      Doordat de spieren in de blaaswand plotseling samentrekken wordt de urine uit de blaas geperst.
      Dit kan zowel ’s nachts als overdag gebeuren.
      Het kan ontstaan door een aandoening van de blaas of van het zenuwstelsel of door een bijwerking van bepaalde medicijnen.
      Ook koffie en cafeïne houdende dranken hebben er invloed op.
      Het lijkt erop dat soms de angst voor urineverlies zoveel spanning geeft dat ook dat de blaasspieren plotseling doet samentrekken.
      Door een incontinentiedagboek bij te houden, kunt u ontdekken of u last heeft van inspannings- of aandrangsincontinentie (of beide).
      Zo wordt duidelijk welke oefeningen u het best kunt doen om de klachten te verbeteren.
      Bijvoorbeeld oefeningen voor de bekkenbodemspieren of voor de blaasspieren.
      Door het dagboek bij te houden, kunt u zien of de klachten verbeteren.
      Schrijf telkens op bij welke activiteit en op welk tijdstip u aandrang voelt om te plassen.
      Noteer ook wanneer u ongewild urine heeft verloren en op welke tijden u op het toilet heeft geplast.
      Hoe gaat het verder ?
      Wanneer u het dagboek voor een of twee weken heeft ingevuld, bekijken we het op de praktijk.
      We bespreken wat nu de volgende stappen zijn en welke oefeningen u eventueel kunt doen.
      Heeft u nog vragen ?
      Als u na het lezen van deze brief nog vragen heeft, dan kunt u daar bij een volgend contact op terugkomen.
      Cfr. :

    2. Blaas, (last update) 09-08-2008
      De urineblaas is min of meer bolvormig en bevindt zich, aan het eind van de twee urineleiders, onderaan de buik, achter het schaambeen.
      Vol kan de blaas gemiddeld zo'n 400 ml. urine bevatten; leeg is-ie niet veel groter dan een biljartbal.
      De beide urineleiders komen van de zijkant de blaas binnen.
      Ze lopen eigenlijk schuin door de blaaswand heen, zodat ze, als de blaas voller wordt een beetje plat gedrukt worden; op die manier wordt een soort ventiel gevormd dat verhinderd dat urine kan terugstromen naar de nier.
      De inmonding van de urineleiders ligt vrij laag in de blaas, vlakbij de uitgang.
      Er ontstaat zo een soort driehoekje (Latijn : 'trigonum') met op de punten respectievelijk de beide openingen van de urineleiders en de blaasuitgang oftewel het begin van de plasbuis (Latijn : 'urethra').
      Hoewel de blaas onderaan de buik ligt, ligt hij er eigenlijk niet in : met de darmen heeft de blaas niets te maken en het is mogelijk om operatief de blaas open te maken zonder de buikholte zelf te hoeven openen.
      Bij de man loopt de endeldarm direct achter de blaas langs, terwijl de prostaat vlak eronder is gemonteerd, om de plasbuis heen.
      Bij de vrouw ligt uiteraard de baarmoeder (Latijn : 'uterus') en schede (Latijn : 'vagina') tussen blaas en endeldarm in.
      Overigens is de plasbuis bij de vrouw (die heeft immers geen penis) tamelijk kort : slechts enkele centimeters.
      Van beide kanten komen diverse bloedvaten om de blaas van bloed te voorzien, zodat het orgaan, in noodgevallen - bijvoorbeeld na een ongeval - , best een paar bloedvaten kan missen voordat er problemen ontstaan.
      Ook de zenuwvoorziening is ruim; er loopt een heel netwerk van kleine zenuwtjes naar de blaas toe èn er vanaf.
      Zelfs is er voorzien in een aantal zenuwcellen ter plaatse, zodat een gedeelte van de besturing van de blaas ter plekke wordt geregeld.
      De urineblaas is een relatief simpel orgaan.
      De urine, die door de nieren wordt geproduceerd, wordt via de urineleiders naar de blaas getransporteerd om daar tijdelijk te worden opgeslagen.
      De blaas fungeert dus als een tijdelijke opslagruimte voor urine, zodat wij mensen niet de gehele dag urine verliezen.
      Blijkbaar was het in de evolutie belangrijk dat wij op deze wijze de urine konden bewaren; waarschijnlijk zouden we in de natuur door voortdurend verlies van urine een te gemakkelijk op te sporen prooi zijn geweest voor roofdieren.
      Een tweede belangrijke functie van de blaas is het uitdrijven van de opgeslagen urine, zodra daar een gelegenheid (bijvoorbeeld een toilet) voor is.
      Om dit vlot te laten gebeuren is de blaaswand voorzien van een spierlaag, die in staat is zichzelf, de blaas dus, tot een klein balletje samen te knijpen.
      Het legen van de blaas lijkt een eenvoudig gebeuren, maar dat is het niet.
      In tegenstelling tot wat veel mensen denken, gebeurt e.e.a. niet door de buikspieren.
      Persen (dus : de buikspieren aanspannen) is eigenlijk vrij ineffeciënt vanuit het oogpunt van blaaslediging.
      Door persen wordt weliswaar de druk op de blaas verhoogd en dus de urinestraal krachtiger gemaakt, maar tevens wordt ook de plasbuis erdoor wat samengeknepen, waardoor de urine moeilijker de blaas uit komt.
      Daarom heeft de natuur de blaas zelf een spierlaag gegeven om zo de urine efficiënt uit de blaas te verwijderen.
      Tegelijkertijd moet echter ook de sluitspier van de blaas, die zich om de plasbuis bevindt, worden ontspannen : als je de kraan niet open zet, dan komt er niets uit.
      Gelukkig hoeven we daar bij het plassen niet bij na te denken; alles gebeurt automatisch en wordt vanuit het ruggemerg geregeld.
      Hèt gevoelige plekje in de blaas is het driehoekje tussen de plasbuis en de beide urineleiders, het trigonum.
      Op een gegeven moment wordt de blaas zo vol dat ook dit gebiedje iets wordt uitgerekt; U krijgt dan, via de gevoelszenuwen in dit driehoekje, een seintje dat de blaas vol begint te worden.
      Naarmate de blaas voller wordt zullen de signalen steeds heftiger worden om U ertoe te bewegen de blaas te legen; als U zich echter blijft verzetten (of, bijvoorbeeld na een alcoholrijk feestje, niet wakker wordt) zal het regelcentrum in het ruggemerg op een gegeven moment de zaak van U overnemen en het plasmechanisme zelf aanzetten : het plassen gaat dan volautomatisch door tot de blaas leeg is.
      Babies plassen altijd volautomatisch; pas op latere leeftijd leren we de signalen van de blaas te begrijpen en worden we zindelijk.
      Ziekten en klachten
      Ziekten van de blaas kunnen worden verdeeld in een aantal categoriën :
      1/ Ziekten van de blaas zelf
      * Blaaskanker - Bij kwaadaardige tumoren van de blaas is er sprake van kanker van de binnenbekleding van de blaas.
      Deze zogenaamde 'poliepen' zien er meestal uit als paddestoelen (met een steeltje).
      Ook goedaardige poliepen komen wel in de blaas voor, maar eigenlijk alleen bij jonge mensen (onder de twintig).
      Blaaskanker verraadt zich meestal doordat het fragiele kankerweefsel gemakkelijk bloedt, resulterend in een rode verkleuring van de urine.
      Hoewel zoiets toch een alarmerend teken is, gaan veel mensen die bloed in de urine zien hiermee niet direct naar de dokter; de bloeding houdt vaak vanzelf weer op en het kan weken tot maanden 'rustig' blijven - de tumor groeit echter in de tussentijd wel door.
      Zolang de kanker beperkt blijft tot de binnenbekleding kan e.e.a. meestal relatief gemakkelijk worden verwijderd.
      Het komt echter geregeld weer terug, zodat regelmatige controles gedurende jaren noodzakelijk zijn.
      Indien de blaaskanker niet behandeld wordt, dan kan het dieper in de blaaswand doorgroeien en ook uitzaaien, bijvoorbeeld naar de lymfeklieren.
      Als het zover komt, dan wordt een behandeling uiteraard moeilijker.
      De binnenbekleding van de blaas is van het zelfde type als dat van de urineleiders en het nierbekken.
      Bij controles wegens een blaastumor zullen dan ook vaak foto's van nieren en urinewegen worden gemaakt om zeker te zijn dat ook daar geen tumoren zijn ontstaan.
      * Blaasontsteking - Een infectie van de blaas behoort tot de meest voorkomende infecties bij de mens.
      Bacteriën komen gemakkelijk via de plasbuis in de blaas, vooral bij de vrouw (die van nature een korte plasbuis heeft).
      Normaliter worden de bacteriën met de urine weer gemakkelijk uit de blaas gespoeld, maar in sommige gevallen (weinig drinken/plassen, veel bacteriën, agressieve bacteriën, verminderde weerstand tijdens griep) kan toch een infectie ontstaan.
      Het zijn meestal 'eigen' bacteriën (bijvoorbeeld uit het darmkanaal) maar er kunnen natuurlijk ook 'vreemde' bacteriën (geslachtsziekten) in het spel zijn.
      Bij de man komt een blaasontsteking minder vaak voor (want hij heeft een langere plasbuis en dus een wat minder 'bereikbare' blaas).
      Als een man een blaasontsteking krijgt, dan is er vaak meer aan de hand : (blaas-)stenen, prostaatvergroting etc.
      Ook leidt een blaasontsteking bij de man vaak tot een prostaatontsteking of een bijbalontsteking.
      * Blaasstenen - Blaasstenen ontstaan meestal niet in de blaas zelf.
      Het zijn vaak nierstenen, die via de urineleider in de blaas terecht gekomen zijn.
      Hoewel die relatief kleine stenen, in verhouding tot de breedte van de plasbuis, normaliter gemakkelijk worden uitgeplast, kan het vóórkomen dat ze, bijvoorbeeld door een vergrote, in de weg zittende prostaat, de blaas niet uit kunnen en groter worden (aangroeien).
      Blaasstenen komen vooral bij mannen voor.
      Een blaassteen kan als het ware geïmpregneerd zijn met bacteriën, zodat een blaasontsteking slechts kan genezen als de blaassteen is verwijderd.
      * Interstitiële cystitis - Interstitiële cystitis, ook wel 'blaaspijnsyndroom' of kortweg 'IC' genoemd, is een nog grotendeels onbegrepen ziekte van de blaas die gepaard gaat met verschijnselen van een blaasontsteking, vaak plassen, pijn in de onderbuik en soms bloed in de urine, terwijl geen sprake is van een bacteriële infectie.
      2/ Ziekten betreffende de functie van de blaas
      Enerzijds kan het voorkomen dat de blaasspier verslapt is, waardoor de blaas tijdens het plassen niet leeg komt.
      Anderzijds kan het zijn dat de blaas als het ware té actief is of té gevoelig, waardoor sommige mensen heel vaak moeten plassen of zelfs urine verliezen.
      Of de sluitspier van de blaas is te slap, waardoor eveneens urineverlies (incontinentie) kan optreden.
      Er zijn diverse mogelijkheden om de blaas te onderzoeken.
      Niet alle onderzoeken zijn uiteraard altijd nodig.
      Over het algemeen zal de uroloog op basis van te verwachten afwijkingen een keuze maken.
      Ook is het niet zo dat de meest moderne onderzoeken altijd beter zijn dan de al langer bestaande.
      In sommige gevallen kunnen de nieuwere onderzoeken aanvullende informatie bieden, maar dit gaat niet altijd op; zo is een CT-scan bijvoorbeeld zeer geschikt om nierkanker goed in kaart te brengen, maar kan het soms lastig zijn op die manier een blaastumor of een blaassteen te vinden die bij een cystoscopie of op een 'gewone' Röntgenfoto gemakkelijk te zien is.
      Hieronder volgen een aantal vaak verrichte onderzoeken.
      Er zijn er nog meer, maar dat zou de lijst te lang maken.
      * Is er een infectie in het lichaam (bijvoorbeeld in de nieren, blaas of prostaat) ?
      Hiervoor zijn bijvoorbeeld de meting van de bloedbezinking en het aantal witte bloedlichaampjes (leucocyten) belangrijk.
      * Hoe staat het met stoffen waarvan we weten dat ze in verhoogde hoeveelheden soms aanleiding kunnen geven tot nier- en/of blaassteenvorming ?
      Bijvoorbeeld urinezuur en calcium (kalk).
      * Is er een infectie van de blaas ?
      Vaak is aan de urine niet te zien waar in de urinewegen (nieren, blaas, prostaat) de infectie precies zit, maar soms verraadt een nierinfectie zich door grote hoeveelheden witte bloedcellen, dat zijn afweercellen tegen infecties, in de urine.
      Doorgaans is een blaasontsteking minder heftig en zijn de aantallen witte bloedcellen ook kleiner.
      * Zit er bloed in de urine ?
      Dit kan bijvoorbeeld voorkomen bij infecties, maar ook bij nier- en/of blaaskanker.
      * Zit er veel calcium of urinezuur (of andere steenvormende stoffen) in de urine, zodat de kans op blaasstenen groter is ?
      * Hoe zit het met de zuurgraad van de urine ?
      De urine behoort, als bescherming tegen infecties iets zuur te zijn.
      Op een 'gewone' Röntgenfoto kun je vaak zien of iemand een blaassteen heeft.
      De blaas zelf is echter op zo'n foto niet te zien.
      Bij een cystogram ('cyst' = 'blaas', 'grafie' = 'afbeelding') wordt via een catheter (een slangetje dat via de plasbuis in de blaas wordt gelegd) de blaas met een vloeistof gevuld die op een Röntgenfoto zichtbaar is.
      Hiermee kunnen grotere tumoren zichtbaar worden, terwijl, na legen van de blaas, tevens beoordeeld kan worden in hoeverre de blaas leeg komt.
      Bij een IVP (intraveneus pyelogram) krijg je het cystogram er 'gratis' bij.
      Middels een echografie kan de blaas met ultrageluidsgolven (dus onhoorbaar en niet voelbaar) worden afgetast.
      Door de buikwand heen is de (gevulde) blaas heel goed te zien en kunnen vaak ook andere organen, zoals de baarmoeder en eileiders bij de vrouw, worden bekeken.
      De grootte van de blaas kunnen worden beoordeeld, er kan gemakkelijk worden gezien of de blaas na het plassen goed leeg is gekomen en stenen en grote tumoren vallen goed op.
      Bij een cystoscopie wordt via de plasbuis met een rechte (starre) of slappe (flexibele) kijker in de blaas gekeken.
      Dit is wellicht het belangrijkste onderzoek van de blaas, omdat daarmee zowel de aanwezigheid van stenen of blaastumoren kan worden vastgesteld, terwijl - en passant - meteen de plasbuis zelf en de prostaat kunnen worden beoordeeld.
      Ook is het mogelijk om tijdens dit onderzoek een indruk te krijgen omtrent de conditie (de sterkte) van de blaas.
      Urodynamisch onderzoek
      Door middel van een urodynamisch onderzoek kan de functie van de blaas worden getest.
      Bij dit onderzoek wordt, nadat de blaas is geleegd, een dun slangetje via de plasbuis in de blaas gebracht, waardoor, in een langzaam tempo (druppelsgewijs), de blaas weer wordt gevuld terwijl tegelijkertijd de mate van vulling en de blaasdruk worden gemeten.
      Zo is het mogelijk om te weten te komen hoe groot de blaas is, wanneer men aandrang krijgt om te plassen (gevoeligheid van de blaas) en wat er gebeurt tijdens het plassen.
      Het onderzoek is vooral belangrijk om de conditie van de blaas te beoordelen en om de oorzaak van incontinentie, urineverlies, op te sporen.
      Het is geen pijnlijk onderzoek, wel oncomfortabel (en nat).
      Het is onmogelijk om hier alle mogelijke behandelingsvormen voor verschillende ziekten van de blaas te vermelden.
      Daarom zal worden volstaan met enkele veel voorkomende ziektebeelden.
      De behandeling is afhankelijk van de oorzaak.
      Is er alleen maar sprake van een blaasontsteking, dan is een behandeling met antibiotica (penicilline of andere antibiotica) noodzakelijk.
      Soms is er echter meer aan de hand.
      Zo kan er sprake zijn van een blaassteen die met bacteriën is 'geïmpregneerd'.
      In dat geval moet ook de steen worden behandeld.
      Of er is sprake van een afvloedbelemmering door een vernauwing van de plasbuis of een prostaatvergroting.
      Er blijft dan regelmatig na het plassen urine in de blaas achter, waardoor de kans groot is dat de infectie weer terugkomt.
      Ook als bijvoorbeeld de prostaat mee ontstoken is zal de blaas telkens weer geïnfecteerd raken.
      Ook kan er sprake zijn van een verminderde weerstand tegen blaasontstekingen, bijvoorbeeld doordat de urine niet zuur genoeg is.
      De meest voorkomende oorzaak van een blaasontsteking is onvoldoende plassen.
      Als dit schoonmaak-mechanisme van de blaas wordt verstoord, bijvoorbeeld door overmatig transpireren tijdens warme zomerdagen, dan zal de blaas onvoldoende worden schoongespoeld, waardoor bacteriën de kans krijgen zich te vermenigvuldigen.
      Als de steen niet te groot is (niet groter dan enkele centimeters), dan kan deze over het algemeen met behulp van een kijkbuisje via de plasbuis worden kapot gemaakt en verwijderd.
      Op deze wijze kan de steen in de blaas met een trilsonde worden vergruisd en het gruis vervolgens uitgespoeld.
      Grotere stenen dienen echter soms nog via een operatie verwijderd te worden.
      Ook moet er aan gedacht worden een eventuele oorzaak van de steen (nierstenen, een vergrote prostaat) te behandelen, anders komt de steen weer snel terug.
      De behandeling van blaastumoren is sterk afhankelijk van de grootte en de mate waarin ze in de blaaswand zijn doorgegroeid.
      Tevens is het belangrijk te weten of er uitzaaiingen zijn.
      Een oppervlakkige, niet uitgezaaide tumor kan vrij gemakkelijk via de plasbuis worden verwijderd (TURT : 'TransUrethrale Resectie Tumor'); in de blaas rest daarna slechts een klein littekentje.
      Frequente controle middels cystoscopie is noodzakelijk om eventuele nieuwe tumoren tijdig te kunnen verwijderen.
      In het geval van een diep in de blaaswand doorgegroeide tumor is het niet meer mogelijk om deze via de plasbuis geheel te verwijderen.
      In dat geval zal een operatie noodzakelijk zijn, waarbij een deel van de blaas, met daarin de tumor, moet worden verwijderd.
      Vaak zal in dat soort gevallen de gehele blaas moeten worden verwijderd, waarna de urineleiders via een stukje darm op de buikhuid uitkomen (stoma).
      Dit is een grote operatie, die bij sommige mensen wegens hun lichamelijke conditie niet geschikt is.
      In die gevallen kan besloten worden tot bestraling.
      In voorkomende gevallen kan ook besloten worden tot een aanvullende behandeling met medicijnen of kan een operatie gecombineerd worden met bestraling.
      Indien de (oppervlakkige) blaastumoren vaak terugkomen, kan soms met blaasspoelingen met een tumordodend middel getracht worden om deze frequentie terug te brengen; het is met deze middelen helaas niet mogelijk om de blaastumoren te genezen - wel lukt het vaak om te bereiken dat ze aanzienlijk minder vaak de kop opsteken.
      De behandeling van incontinentie is ook sterk afhankelijk van de oorzaak.
      Als het veroorzaakt wordt door een zeer gevoelige blaas (de patiënt moet dan ook meestal erg vaak plassen en kan de urine dan soms niet meer ophouden), dan is een behandeling met medicijnen, die de blaas wat rustiger maken, vaak de beste oplossing.
      Als het probleem schuilt in een slappe sluitspier, dan is er een keuze.
      Ofwel oefentherapie, al of niet onder begeleiding van de fysiotherapeut, die tot doel heeft om de sluitspier sterker te maken.
      Deze behandeling is langdurig en vraagt veel inzet van de patiënt; bij volhouden blijft het effect echter vaak levenslang bestaan.
      Bij de andere oplossing, een operatie, is dat helaas vaak niet het geval.
      Door een operatie kunnen de weefsels rondom de sluitspier strak getrokken worden, waardoor direct na de ingreep resultaat is bereikt; na verloop van tijd verslapt het weefsel echter toch weer, zodat na enkele jaren vaak een nieuwe ingreep noodzakelijk is.
      Veel patiënten kiezen echter toch voor de operatie, waarschijnlijk omdat dat makkelijker is en eigen inzet niet nodig is...
      Tegenwoordig zijn er simpelere operatieve oplossingen.
      Zo is het mogelijk om een kunststof bandje als een soort hangmatje onder de plasbuis te plaatsen om op die manier het te slappe weefsel te ondersteunen.
      Het bandje (TVT : 'Tensionfree Vaginal Tape') kan middels een kleine snede in de vagina en een tweetal kleine sneetjes juist boven het schaambeen of in de liezen worden geplaatst.
      Meestal onder verdoving met een prik in de rug of zelfs plaatselijk.
      De meeste patiënten gaan dezelfde of de volgende dag weer naar huis.
      Een andere oplossing is het inspuiten van een gel-achtige substantie juist onder het slijmvlies in de plasbuis.
      Daardoor wordt de plasbuis als het ware een beetje dichtgedrukt, waardoor het urineverlies vermindert.
      De anatomie en de precieze aard van het urineverlies bepaalt welke oplossing bij een bepaalde patiënt het beste is.
      Cfr. :

    3. Plastuit - Whiz Freedom
      HotFrog, 27-07-2009
      De Whiz Freedom is een revolutionaire nieuwe plastuit voor vrouwen.
      Doelgroep : vrouwen, van jong tot oud.
      : reizen, kampeerders, wandelaars, sport, evenementen, zieken/bedliggende vrouwen etc.
      : overal waar smerige toiletbrillen zijn of waar vrouwen niet in staat zijn zittend te plassen.
      Vrouwen kunnen met de Whiz nu comfortabel staand plassen.
      De Whiz Freedom is gemaakt van een flexibel, waterafstotend, hygiënisch en uitwasbaar materiaal en ontworpen om perfect aan te sluiten op de vormen van het vrouwlijk lichaam.
      De ergonomische vorm van de trechter voorkomt lekken of morsen en de waterafstotende eigenschappen van het materiaal zorgen ervoor dat deze plastuit met één keer uitschudden droog is.
      Het materiaal voorkomt tevens dat de urine en de daarbij behorende bacteriëen zich kunnen hechten aan het oppervlak.
      Met de Medical Design Excellence Award 2009 en een reeks patenten en goedkeuringen vanuit de medische wereld op zak is deze plastuit een nieuwkomer waar nog veel van te verwachten valt.
      Meer informatie over de Whiz Freedom is te vinden op : –.
      De voordelen van de Whiz Freedom op een rijtje :
      – niet langer plas ophouden voor vrouwen
      – eindelijk plassen als een man
      – lekt niet, door de ergonomische vorm en de kwaliteit van het materiaal
      – voorkomt zitten op een smerige toiletbril (veelal aanwezig op reis, o.a. in het vliegtuig)
      – discreet op te bergen in een speciaal tasje
      – hygiënisch door antibacteriele stoffen en waterafstotend (urine hecht zich niet aan de oppervlakte)
      – herbruikbaar tijdens de reis
      – 1 x uitschudden en de Whiz is volledig droog en schoon
      – doordat staand plassen mogelijk is wordt de blaas volledig geleegd en blijft er geen urine achter wat blaasontsteking kan veroorzaken en zelfs ergere gezondheidsproblemen op latere leeftijd waardoor plassen via een catherer nodig is.

      Cfr. :

    4. Short-term effects of increased urine output on male bladder function and lower urinary tract symptoms
      M.Spigt, J.Knottnerus, C.van de Beek, P.van Kerrebroeck, L.van Amelsvoort, C.van Schayck- Urology, Volume 64, Issue 3, Pages 499-503
      Objectives - To determine whether the human bladder can also adapt to an increased physiologic load, because bladder dysfunction is considered to be an important factor in the development of lower urinary tract symptoms.
      Animal studies have shown that bladder function can be improved by increasing the urine output.
      Methods - A total of 44 men between 55 and 75 years of age were asked to increase their daily fluid intake by 2 L for a 2-month period.
      The objective outcome measures were maximal urinary flow rate (Da Capo home uroflowmeter), maximal voided volume (frequency-volume chart) and average voided volume (frequency-volume chart).
      The International Prostate Symptom Score and global perceived benefit of the intervention were recorded to assess the subjective effects of the intervention.
      Results - The maximal flow rate increased by 13% (2.3 mL/s), the maximal voided volume increased by 23% (93.8 mL) and average voided volume increased by 25% (60.1 mL).
      Of the 44 participants, 56% reported an improvement in their lower urinary tract function, but the International Prostate Symptom Score increase was statistically significant at 1.2 point.
      Conclusions - The human bladder seems able to adapt to an increased load.
      Future randomized effectiveness studies with longer follow-up should be done to determine the upper limit of objective bladder adaptation.
      In addition, future studies should address the long-term efficacy in the prevention of symptoms.
      Cfr. :

    13-11-2009 om 11:01 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (1 Stemmen)
    Tags:aandrangsincontinentie, blaastraining, incontinentiedagboek, inspanningsincontinentie, plasbuis, plasdagboekje, plastuit voor vrouwen, prostaat, streepjesplassen, stress-incontinentie, trigonum, urge-incontinentie, urine-incontinentie, urineverlies
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wallen en kringen onder de ogen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    Wallen en kringen
    onder de ogen

    Rhijja Jansen –, 12-11-2009 - Bron : Dr Velthuis - Velthuis Kliniek : 

    Stress, vermoeidheid, roken, luchtvervuiling, slecht werkende organen...

    Wallen onder de ogen zijn voor veel mensen een bron van irritatie.
    Er bestaan ook veel misverstanden over.
    Zo worden wallen vaak verward met donkere kringen.
    Gelukkig kun je er iets aan doen.

    Wallen en kringen onder de ogen klinken hetzelfde, maar zijn twee verschillende dingen.
    Dit beaamt ook dermatoloog dr Peter Velthuis, medisch directeur van de Velthuis Kliniek : 'Een wal is een uitbochting onder het oog naar buiten en ontstaat door een te veel aan huid of vet. Het vet onder het oog dient als stootkussentje en zorgt ervoor dat het oog kan draaien ten opzichte van de kas. Bij sommige mensen is de oogkas anatomisch gezien te klein voor het stootkussentje oftewel het vet. Dit is genetisch bepaald. Als je ouders wallen hebben, dan is de kans dus groter dan jij ze hebt of ook zult krijgen.'


    Ouderdom speelt hierbij ook een grote rol. Velthuis : 'Het vet onder je oog wordt door een bindweefselschotje op zijn plaats gehouden. Dit schotje wordt slapper als je ouder wordt. Tel de zwaartekracht daarbij op en het vet zakt naar voren, wat een wal creëert.'


    Als mensen klagen over hun wallen, dan hebben ze het meestal eigenlijk over kringen : de donkere kleur onder hun ogen.
    Velthuis : 'Bij een kring hebben we het over de groef onder de wal, het greppeltje. Deze is donker van kleur. Deze kleur kan genetisch bepaald zijn, maar ontstaat ook door een gebrek aan vocht onder het oog. Bijvoorbeeld als je een tekort aan vocht in je lichaam hebt. Of doordat je vochthuishouding door een of andere reden in de war is door ziekte of slecht slapen. Hierdoor wordt de huid onder je ogen dunner en kijk je als het ware door de huid heen. Dan zie je de kleur van het grijze botvlies van je schedel, en de blauwige bloedvaten : dat is de kring.'


    Gelukkig kun je hier iets aan doen: goed slapen, voldoende water drinken en weinig of geen alcohol of cafeïne drinken, zodat je voldoende vocht vasthoudt.
    Daarnaast helpt het om niet te roken en gevarieerd en niet te zout te eten.


    Er zijn op internet veel 'remedies' te vinden die kringen onder de ogen tegen zouden gaan.
    Bijvoorbeeld door koude compressen of ijs op je ogen te leggen.
    Velthuis : 'Dit zorgt er misschien wel voor dat je kringen door de kou krimpen en dus kleiner lijken. Maar na een kwartier is dat effect weer weg, want dan houd je de kou er niet meer op.'


    Ook natte natte theezakjes en komkommers op je ogen zou helpen om vocht in te brengen.
    Velthuis zet hier zijn vraagtekens bij : 'Die komkommers zouden misschien kunnen helpen. Maar zover ik weet is hier geen wetenschappelijk bewijs voor. De theezakjes kunnen volgens mij alleen voor irritaties zorgen.'


    Koning van de 'wondermiddeltjes' is een opvallende vondst van Hollywood, dat veelvuldig door sterren en topmodellen gebruikt wordt: aambeienzalf.
    Volgens Velthuis is dit zeker een manier om je kringen (tijdelijk) tegen te gaan.
    Alleen kan dit op de langere termijn de boel alleen maar erger maken.
    'Want', zegt Velthuis : 'Aambeienzalf irriteert de huid een beetje. Dat zorgt voor een zwelling onder je ogen, waardoor je huid minder dun is, en de donkere kleur voor een paar uur wegtrekt. Maar als je dit elke dag gebruikt, krijg je geheid eczeem en gaat de huid schilferen en beschadigen.'


    Ten slotte worden we doodgegooid met serums, crèmes en vochtinbrengende sticks van de grote cosmeticamerken die donkere kringen te lijf zouden gaan.
    Dit kan helpen, maar ook hier zitten volgens Velthuis haken en ogen aan : 'Doordat in deze middelen een hoge concentratie aan fruitzuren zit, wordt er weefsel aangemaakt waardoor het moeilijker is om door de huid heen te kijken. Maar ik raad af om dit dagelijks te gebruiken, zoals veel mensen doen. Je kunt het eerst een paar keer per maand gebruiken om te zien of je huid ertegen kan. Daarna kun je het vaker gaan gebruiken. Sowieso moet je geen verschillende crèmes door elkaar gaan gebruiken, omdat je hiervan eczeem of een hypergevoelige huid krijgt.'

    Wallen bestrijden

    Het bestrijden van wallen is een ander verhaal.
    In tegenstelling tot wat veel mensen denken, bestaan wallen voor maar 10% uit vocht.
    De rest van de wal is gevuld met vet.
    Dr. Velthuis : 'Je kunt dit vocht deels weg masseren. Je duwt dan met je vingers van je neus naar je jukbeenderen, in de wal. Op deze manier duw je het vocht in de lymfebanen, die het vervolgens afvoeren.'

    Plastische chirurgie

    Maar daarmee krijg je de wal dus niet volledig weg.
    Er rest dan niet zoveel dan je wallen te accepteren en te weten dat ongelofelijk veel mensen ze hebben.
    Kun je ze desondanks niet aanzien, dan zou plastische chirurgie een laatste redmiddel kunnen zijn.
    Velthuis : 'Hierbij wordt een klein sneetje net onder de wimpers gemaakt. Dat geeft toegang tot de vetpocket, waaruit het vet verwijderd kan worden. Als de wal uit overtollig huid bestaat, wordt dit verwijderd.'


    Een kring krijgt een tegenovergestelde behandeling : ‘Omdat er hier juist iets ontbreekt, waardoor de huid doorschijnend is, spuiten we op deze plekken Restylane in. Deze behandelingen worden geen van allen vergoed. Chirurgisch verwijderen van het vet geeft een permanente verbetering. Overtollige huid neemt geleidelijk met het ouder worden weer toe. Een middel als Restylane blijft ongeveer 1- 1½ jaar zitten.

    Cfr. :

    12-11-2009 om 19:16 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Tags:aambeienzalf, compressen, cosmetica, donkere kringen, huid, huid, kringen, luchtvervuiling, lymfebanen: masseren, ogen, oog, oogkas, plastische chirurgie, Restylane, roken, slecht werkende organen, stress, vermoeidheid, vet, wallen
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Recovered CFS/ME Patient Goes to Washington, D.C.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Recovered CFS/ME Patient Goes to Washington, D.C.
    - MIke Dessin testifies for the CFSAC about his remarkable recovery -

    Planet Thrive, November 7, 2009

    Last year around this time, Mike Dessin almost died from severe myalgic encephalomyelitis.
    He credits his recovery to a physician in Ohio who treated him with an experimental twist on a time-tested treatment from Germany : neural therapy (cfr. : -).
    Neural therapy usually entails injecting Procaine (Novocain), a common local anesthetic, into certain areas of the body.
    This doctor uses homeopathics rather than anesthesia.
    The treatment is based on the theory that trauma can produce long-standing disturbances in the electrochemical function of tissues.

    MIke’s story is well documented on Cort Johnson’s excellent new forum “Phoenix Rising” here at New Day Treatment – cfr. : -.

    Since recovering much of his health, one of Mike’s goals has been to help educate physicians about CFS/ME through his own experience with this poorly understood disease.
    Below is his recent testimony for the Chronic Fatigue Syndrome Advisory Committee (CFSAC) in Washington, D.C.

    Here is the transcript of this speech, including the part that he was unable to read at the end due to time limitations :

    Cfr. : 
    Hi, my name is Mike Dessin,
    I’ve had Myalgic Encephalomyelits for 14 years, a disease
    that is unjustly named 'Chronic Fatigue Syndrome' in the U.S.
    I had one of the most severe cases of ME/CFS ever recorded, with subsequent remission.

    At the worst stage of my illness, which was about a year ago, I suffered beyond what most humans can comprehend.

    I was completely bedridden and unable to lean up more than a few inches.
    I was unable to read, write, understand words when spoken too or complete a thought process.
    Even a bit of thinking would hyper stimulate my nervous system too much.
    I had severe dementia.
    I couldn’t see the walls around me.
    Neurological dysfunction too obscure to put into words.
    In the last month before my recovery I was unconscious an estimated 90% of the time, not sleeping but literally unconscious.
    I was basically comatose.

    I’m nearly 6’3 and last December I weighed 102 pounds.
    I had heart failure, severe pancreatitis and my lungs collapsed.
    My body was producing just enough energy to sustain a heartbeat.

    To make things even worse, I was confined to a pitch black room isolated from the world.
    Unable to tolerate the slightest bit of light or noise much of the time.
    I had sensory overload so bad, I couldn’t be touched, as it was too stimulating.
    The consequences of being over stimulated resulted in further exhaustion and seizures.

    In addition, I had EXTREME chemical and Electromagnetic Frequency sensitivities. Needless to say, I had to be in a very special environment to stay alive.
    It is painstakingly difficult to care for someone in the condition I was in.

    I was as sick as an end stage AIDS and MS patient put TOGETHER.
    Immune deficiency similar to what an AIDS patient presents and more nervous system abnormalities than most MS patients.
    But I don’t have MS or AIDS.
    I have a disease called 'Chronic Fatigue Syndrome', which merely describes a symptom these diseases share.
    I was left for dead; I was left withering away in my dark room.
    I was left to die due to the extreme lack of knowledge, compassion or regard by our medical community.

    I had spent 10 years searching for help from doctors.
    I would hear, oh it’s JUST allergies, it’s JUST chronic Epstein Barr, it’s JUST depression, oh it’s JUST chronic fatigue syndrome and there is nothing we can do.
    In the fall of 06’ I fell down in a hotel lobby in New York, I was suffering from CFS related exhaustion.
    My dad called 911 and the ambulance came to pick me up.
    On the way to the hospital, I told the tech “I had severe exhaustion and I had Chronic Fatigue Syndrome,” some know the disease as 'Myalgic Encephalomyelitis'.
    The tech said there was no such thing as Myalgic Encephalomyelitis.

    When I arrived at the hospital they said my vitals were normal and they put me in the psychiatric unit.
    I spent 24 hours there, where I was strip searched, repeatedly questioned about my personal life and given a cocktail of psychiatric drugs.
    Shortly after, I went into my last relapse that would nearly end my life.

    Now who’s to blame for all of this ?
    Clearly this disease and its millions of sufferers have been shortchanged in an EPIC way over the last 20 years by the government, medical community and the public at large.
    There has been a false stigma attached to the disease created by lack of research and inaccurate information disseminated by the CDC.

    One major cause in this disease not getting the proper recognition stems from the naming and definition.
    The CDC wrongly changed the name of Myalgic Encephalomyelitis to 'CFS', in an attempt to undermine the serious nature of this disease, in favor of politics and economics.
    In saying that, I am just one of thousands upon thousands of ME/CFS patients who are currently suffering near the extent I was.
    The only difference, they most likely won’t live to share their experience, unless things change.
    Many ME/CFS patients succumb to cancer, heart failure, pancreatitis and other co-morbid conditions that come along with having this disease.
    Many will die from suicide, committing suicide at a rate, double that of MS patients.

    They are not committing suicide because of depression or stress.
    They are committing suicide for multiple reasons which include.

    Suicide from decrease in quality of life, created by this disease.
    Their committing suicide because, the medical community, family and friends, don’t understand what is happening to them and there is little hope for a cure.

    They are committing suicide because they can’t bare the extreme physical and neurological dysfunction.
    They are committing suicide because many of them are inundated with toxic poisoning.
    They are committing suicide because they have dozens upon dozens of infections that human beings are not supposed to get.
    They are committing suicide because they have no safe place to go, no special facilities that have staff trained to care for ME/CFS patients.
    No special facilities that are free of chemicals or sensory stimulus.
    These patients have NO WHERE TO TURN.

    So while these patients are being suffocated by toxins and destroyed by viruses, suffering greatly, the CDC’s answer, let’s spend money to research the effectiveness of cognitive behavioral therapy and graded exercise therapy.

    I’m alive and speaking to you today because I got proper treatment.
    A treatment that focuses on the true biomedical basis of this disease rather than the MYTHS created surrounding this disease.

    Myths, such as treating this disease with cognitive behavioral therapy (CBT) and psychological intervention should be primary treatments and coping mechanisms.
    As well as using Graded Exercise Therapy for increased exercise threshold.
    These therapies do not even come close to a real cure and can be extremely dangerous UNLESS they are integrated into a therapy that addresses underlying issues.

    I realize that this is the easy way out for Reeves and his side kick Simon Wessley in the U.K.
    If we think this is an effective treatment, why do I speak with thousands of ME/CFS patients who feel differently ?
    Why is there no person in this room with true CFS …..who has been helped by these therapies ?

    Why have ME/CFS patients died from extreme relapses brought on by these therapies ?
    They die, because if done at times where they have difficulty processing information, cognitive input can put them into extreme relapse.
    Yes, it actually progresses the disease.
    They die because they think graded exercise is beneficial.
    In reality, exercise in many cases can lead to further damages to their body and a downward progression of the disease.
    Yes, pacing is a good thing and that is what ME/CFS patients should do….on their own terms.

    Blaming stress and depression instead of looking for a legit biomedical explanation of this disease seems to be another easy way out for the CDC.
    It’s highly unlikely ENTIRE outbreaks have been caused by stress and depression.
    Entire towns just suddenly get ME/CFS because there stressed and depressed.
    Truth is, due to abnormalities in the nervous system brought on by this disease, stress or depression can cause disease progression, just as with most other diseases.

    You’ve been listening to patient testimony for years.
    If you really thought this is a serious issue, why do most doctors still have no idea what CFS is and many have never heard of ME ?

    Why have government funds for the study of this disease dwindled over recent years ?

    Why is this disease not taken serious by our researchers ?

    Why do our peers not take this disease seriously ?

    Why hasn’t the name chronic fatigue syndrome been changed, to accurately reflect the nature of this disease ?

    Why does the U.S have the most watered down definition of Chronic Fatigue Syndrome ?

    Why are there no facilities equipped to take care of severely ill ME/CFS patients ?

    Why are patients not covered by insurance when they seek the help of alternative minded doctors, when these doctors are the ones saving the lives of ME/CFS patients ?

    These issues still remain, because they solely reflect what you are NOT doing for our community.

    I nearly lost my life, and many others are suffering and will die prematurely, if we all don’t step up and do the right thing.

    It’s time for a New Day to begin.”

    Bravo Mike, keep up the great work speaking out for those who are unable !

    Mike Dessin testimony

    Watch the video
    at :

    12-11-2009 om 00:00 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Tags:CFS/ME, chronic fatigue syndrome, cognitive behavioral therapy, depression, electromagnetic frequency sensitivities, exhaustion, graded exercise therapy, homeopathics, immune deficiency, ME/CFS, myalgic encephalomyelitis, neural therapy, stress, testimony
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Chronische vermoeidheid zit niet tussen de oren
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Chronische vermoeidheid zit niet tussen de oren

    Amber van Pinxteren - Gezondheid.Blog, 07-11-2009 – Bron : ME/CVS-Stichting

    Het chronisch vermoeidheidssyndroom zit niet – zoals vaak wordt gedacht – tussen de oren.
    De kans is groot dat een virus de boosdoener is.
    Dat meldt de ME/CVS-Stichting Nederland (cfr. : -).

    Amerikaanse wetenschappers ontdekten onlangs dat tweederde van de patiënten met het chronisch vermoeidheidsyndroom is besmet met het XMRV-virus.
    Hiermee denken de onderzoekers te kunnen bewijzen dat ME/CVS een lichamelijke oorzaak heeft.

    De onderzoekers bekeken het bloed van 101 deelnemers met ME/CVS en ruim 200 gezonde proefpersonen.
    Bij tweederde van de ME/CVS-patiënten was het XMRV-virus actief, terwijl slechts 4% procent van de gezonde mensen geïnfecteerd was.

    Het XMRV-virus blijkt bij mensen met het chronisch vermoeidheidsyndroom eiwitten aan te maken, waardoor het zich kan delen en verspreiden.
    Het lichaam schakelt hierop een afweermechanisme in, waarbij heftige reacties optreden.

    Bij gezonde mensen produceert het virus geen eiwitten en is er daarom ook geen reactie van het lichaam.

    De ontdekking roept echter ook vragen op, want het is niet bekend of virus de aanstichter van het vermoeidheidssyndroom is of een gevolg ervan.
    Om daar antwoord op te krijgen is verder onderzoek nodig.

    Lees ook :

    Verband tussen chronische vermoeidheid en virus
    Amber van Pinxteren - Gezondheid.Blog, 08-10-2007
    Er is een veelbelovende stap gezet in de zoektocht naar de oorzaken van het chronische vermoeidheidssyndroom (CVS).
    De aandoening houdt mogelijk verband met een virus in de maag.
    In een Belgisch onderzoek werd bij 80% van 154 onderzochte patiënten sporen van virussen aangetroffen die tot darmontstekingen leiden.
    Van de gezonde mensen beschikte slechts 7% over de virussen.
    Professor Kenny De Meirleir van het Universitair Ziekenhuis Brussel waarschuwt wel dat de ontdekking slechts het topje van de ijsberg is.
    Er is nog veel aanvullend onderzoek nodig.
    Cfr. :

    Cfr. :

    Chronisch vermoeidheidsyndroom niet tussen de oren
    - Virus in bloed mogelijk bewijs lichamelijke oorzaak -

    Persbericht - Hilversum, 5 november 2009

    Een doorbraak in het onderzoek naar het Chronisch Vermoeidheidsyndroom (ME/CVS) : Amerikaanse wetenschappers ontdekten onlangs dat tweederde van de patiënten met het chronisch vermoeidheidsyndroom is besmet met het XMRV-virus.
    Hiermee denken de onderzoekers te kunnen bewijzen dat ME/CVS, in tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, niet tussen de oren zit maar een lichamelijke oorzaak heeft.

    Onderzoekers Vincent Lombardi van het Whittemore Peterson Institute (Verenigde Staten) en zijn collega’s zijn verantwoordelijk voor deze interessante ontdekking.
    Zij bekeken het bloed van 101 deelnemers met ME/CVS en ruim 200 gezonde proefpersonen.
    Bij tweederde van de ME/CVS-patiënten was het XMRV-virus actief, terwijl slechts vier procent van de gezonde mensen geïnfecteerd was.

    Virus actief in lichaam patiënten

    De onderzoekers zagen dat het XMRV-virus bij gezonde mensen geen eiwitten produceert.
    Daarom reageert het afweersysteem van deze personen ook niet op de indringer.
    Bij mensen met het chronisch vermoeidheidsyndroom ligt dat anders.
    Bij hen maakt het virus actief eiwitten aan en deelt en verspreidt het zich.
    Het lichaam reageert hierop door een specifieke afweer tegen XMRV in te schakelen.
    Met heftige lichamelijke afweerreacties en besmetting tot gevolg.

    Het XMRV-virus is dus aanwezig en actief in het lichaam van ME/CVS-patiënten, dat is wat dit onderzoek uitwijst.
    Maar het roept ook nieuwe vragen op.
    Want is dit virus misschien niet de aanstichter en profiteert het alleen maar van het verzwakte afweersysteem van patiënten ?
    Om daar antwoord op te krijgen is verder onderzoek nodig.
    Dit onderzoek geeft echter wel een duidelijke lichamelijke afwijking aan bij ME/CVS-patiënten en het bevestigt ook andere onderzoeken die lichamelijke afwijkingen laten zien bij mensen met ME/CVS.
    Steeds meer onderzoek wijst er bijvoorbeeld op dat ook ontregelde mechanismen in het centrale zenuwstelsel een grote rol spelen bij het veroorzaken van geestelijke en lichamelijk uitputting bij ME/CVS.

    CDA Kamerlid Ans Willemse-Van der Ploeg

    De ME/CVS-Stichting Nederland heeft alle onderzoeken die er de afgelopen jaren zijn gedaan gebundeld in een patiëntengids.
    Ook het laatste onderzoek van de Amerikaanse wetenschappers staat hierin vermeld.
    De informatiegids wordt op woensdag 11 november aanstaande overhandigd aan CDA kamerlid Ans Willemse-Van der Ploeg tijdens een symposium van de Stichting in het kader van de “Week Chronisch Zieken”.
    U ben van harte welkom om het symposium bij te wonen.
    Het middagsymposium is van 13.30 tot 16.30 uur in het Beatrixgebouw van de Jaarbeurs, Jaarbeursplein 6 te Utrecht (naast het NS-station van Utrecht).
    Parkeermogelijkheid : Parkeergarage Jaarbeursplein.

    Naar schatting één procent van de wereldbevolking lijdt aan het chronisch vermoeidheidsyndroom.
    De ziekte kenmerkt zich door een slopende vermoeidheid die vele jaren kan aanhouden.
    De ziekte is lastig te behandelen zolang de oorzaak onduidelijk blijft.
    De ME/CVS-Stichting Nederland is de patiëntenorganisatie voor mensen met het chronisch vermoeidheidsyndroom (ME/CVS).

    Cfr. :

    11-11-2009 om 13:32 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (3 Stemmen)
    Tags:chronisch vermoeidheidssyndroom, chronische vermoeidheid, CVS, ME/CVS, virus, XMRV-virus, XMRV
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dr. Bauer heeft mijn leven gered
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Dr. Bauer heeft mijn leven gered

    Joke Mot – Gastenboek,.10-11-2009


    Ik heb waarschijnlijk sinds mijn derde jaar FMS.
    Ik had altijd pijn in mijn benen en later ging dat over naar mijn nek, handen en rug.

    Op een gegeven moment ben ik gewoon van school gestuurd omdat de opleiding door deze ziekte voor mij te zwaar werd.

    In 2004 ontmoette ik bij toeval een thuishulp die me erop wees dat ik waarschijnlijk fibromyalgie had .
    Ik heb mij er toen op laten onderzoeken en het bleek inderdaad FMS te zijn.

    Wat later leerde ik iemand kennen die toevallig ook FMS had.
    Ze had toen al van Dr. Bauer had gehoord.

    Eerst dacht ik : 'Ja hoor, 't zal wel weer de zoveelste zijn die denkt dat hij mensen kan genezen...' : ik had al zoveel onderzoeken, behandelingen en therapieen ondergaan dat ik er gewoon niet meer in geloofde.

    Totdat ze zich liet opereren en ik zag hoe goed ze vooruitging.
    Ik begon er zowaar in te geloven !

    In Januari 2009 ben ik naar Dr Bauer gegaan.
    Nadat hij mij onderzocht had bevestigde ook hij dat ik FMS had, in alle vier de quadranten.
    Ik kreeg van hem een lijst met alle mogelijke klachten die je zo kan hebben als FMS patient... en dat waren er best veel !

    Ik schrok : er was maar één klacht waarvan ik niet zeker was dat ik ze ook had.
    Ik was flink van slag omdat ik nu met de neus op de feiten werd gedrukt van hoe ziek ik eigenlijk wel was.
    Ik wist dat ik ziek was, maar zó ziek, dat besefte ikzelf niet : in december, de maand vóór de operatie, had ik zelfs een afscheidsbrief klaar omdat ik gewoon niet meer wist hoe het verder moest.
    Het was gewoon niet meer te dragen : ik kon niet meer liggen, zitten en staan, alles deed pijn en slapen kon ik daardoor ook niet meer.
    Het was écht héééél erg !

    Tegen mijn huisarts had ik gezegd dat als ik niet wist dat ik in januari geopereerd zou worden ik niet meer zou willen verder leven.
    Zij sprak me evenwel moed in : 'Dan moet je tóch een weg zien te vinden om door te gaan'.

    Mensen begrijpen niet hoeveel pijn FMS patienten eigenlijk allemaal moeten doorstaan.

    Doordat ik zo een vertrouwen gekregen had in Dr Bauer heb ik die afscheidsbrief verscheurd : in je binnenste wil je immers helemaal niet dood, maar op het einde zie je gewoon geen uitweg meer !

    Gelukkig vond ik Dr. Bauer...

    Ik ben dan ook blij dat ik op 13 januari 2009 geopereerd ben, aan mijn rechterarm.
    Ik voelde al meteen verbeteringen !

    Ik sliep meteen na de operatie goed en dat na jaren niet goed kunnen slapen.

    Als ik s'morgens wakker werd rende ik naar de kraan om mijn handen onder warm water te houden want die voelden zeer verdoofd aan, alsof ze heel erg sliepen en dat deed pijn en door de warme water ging die weg.

    Ik had ook altijd al last van mijn stuitje.
    Ook die pijn is weg en dat was natuurlijk ook een hele verbetering !

    Op 20 oktober 2009 ben ik voor de 2e operatie bij Dr Bauer geweest.
    Nu was mijn rechterenkel aan de beurt.

    Ik ben zo blij dat ik geopereerd ben.

    Ik had sinds Pinksteren heel veel last van spierkrampen/ spasmes.
    Ik ben daarvoor een aantal keer naar het ziekenhuis gebracht omdat ik gewoon dreigde te stikken.
    Maar in het ziekenhuis namen ze me niet serieus.
    Ze hebben me zelfs op een gegeven moment het ziekenhuis uitgezet !

    Tot mijn vriendin me weer haar een CVT-apparaat (cfr. : -) te leen gaf (ik had het namelijk al eerder geprobeerd) : toen ze eens bij me was en ik weer last kreeg van spierkrampen/ spasmes stelde ze voor het CVT-apparaat opnieuw te gaan gebruiken en – ja hoor – door de trillingen verdwenen ze.
    We stonden beiden versteld : ook hier was er beterschap !

    Ondanks alles wilde Dr Bauer toch dat ik neurologisch onderzocht zou worden.
    In afwachting annuleerde hij een eerder gemaakte afspraak (die in juni gepland was), want mochten de klachten inderdaad een neurologische oorzaak hebben dan bestond de kans dat ik tijdens de operatie zo een aanval zou krijgen en dat kon natuurlijk niet !

    Ik was wel erg teleurgesteld...

    Maar ik heb zijn raad opgevolgd en onderzoek wees uit dat het allemaal helemaal niet neurologisch was en dus kon ik (op 20 oktober) geopereerd worden.
    Al ging die operatie bijna toch niet door : er was een administratieve fout !
    Gelukkig hebben we dat recht kunnen zetten, mede dankzij de bereidwillige inzet van George en mijn vriendin.

    Ik kreeg een injectie in mijn been, maar ik viel niet meteen in slaap zoals bij de eerste operatie.
    Ik ben zelfs de ganse tijd bij bewustzijn gebleven !

    Ik weet nog dat de vrouw van Dr Bauer zei dat als ik pijn voelde ik dat maar moest aangeven.
    Dat deed ik ook en dan kreeg ik meteen weer een kleine prik en voelde ik meteen niets meer.
    Ze zei ook nog : 'Ja, wie beter wil worden moet pijn lijden'.
    Ik antwoordde dat het niks was in vergelijking met wat wij FMS-patienten dágelijks voelen.
    We moesten er alle drie om lachen en ze bevestigde het : 'Ja, dat is waar, dus kunnen we rustig doorgaan...'

    Na de operatie ben ik - na een afspraak gemaakt te hebben voor controle de volgende dag - richting hotel gegaan en daar heb ik heerlijk geslapen.

    Vóór de operatie had ik nog altijd een heel strak gevoel rond mijn vingers, maar dat was na deze operatie meteen weg.

    Ook kon ik weer met mijn handen onder mijn hoofd liggen.
    Dat kon ook al jaren niet meer, want dan begonnen ze pijn te doen.
    Nu kon dat meteen al, zonder er last van te krijgen !

    Er waren dus weer verbeteringen voelbaar...

    De volgende dag, toen ik voor controle moest komen, kreeg ik net weer last van die spierspasmes/ krampen.
    Mijn vriendin zei : 'Laat ze nu maar komen : dan kan Dr. Bauer ze ook zien !'.
    Toen konden beiden, Dr. Bauer en zijn echtgenote, vaststellen dat die spierspasmes/ krampen helemaal niet neurologisch waren, maar Dr. Bauer dacht wel aan een medicatievergiftiging.
    Hij zei me meteen te stoppen met o.a Tramadol (ook met alle andere medicatie trouwens !).
    Mocht blijken dat de spierspasmes/ krampen daarna nog blijven bestaan, dan moet één en ander verder onderzocht worden, maar – zo zei hij - Tramadol kán inderdaad spierkrampen/ spasmes opwekken, net als Tramagetic (ik vermeld dit als waarschuwing voor anderen met dezelfde problemen).
    Voor mij is het nu dus afwachten...

    Ik heb – sinds mijn thuiskomst in Nederland - geen spierkrampen/ spasmes meer gehad.
    Toevallig vandaag heb ik echter weer een aanval gekregen, maar door de medicatie is die gelukkig weer onder controle (sinds de operatie gebruik ik eigenlijk alleen maar zonodig Paracetamol, wat op zich al een hele grote verbetering is als je weet wat ik vroeger aan medicatie gebruikte !).

    Nu dus afwachten wat het resultaat van de operatie in de loop der maanden zal zijn voor mijn lichaam...

    Maar ik ben zo blij !

    Dr Bauer heeft écht mijn leven gered en ik ben hem zeer dankbaar.

    Ook George wil ik heel hartelijk bedanken !
    Dank je, Georges, voor de tijd en de energie die jij besteed hebt opdat de operatie kon doorgaan.

    Ik hoop dat er meer mensen de weg naar Dr Bauer zullen gaan maken, want écht het werkt.

    Succes !

    Groeten, Joke.

    11-11-2009 om 05:06 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (4 Stemmen)
    Tags:Bauer Dr., CVT-apparaat, cycloïde vibratie therapie (CVT), FMS, medicatie, medicatievergiftiging, operatie, pijn, quadranten, slapen, spierkrampen, spierspasmes
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Has your marriage been damaged by fibromyalgia or chronic fatigue syndrome ?
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    Has your marriage been damaged
    by fibromyalgia or chronic fatigue syndrome ?

    Adrienne Dellwo, Guide to Fibromyalgia & CFS –, November 7, 2009

    I recently came across a poll on the impact fibromyalgia (FMS – cfr. : -) has on marriage and I asked if I could share the results here (thanks, Ray !).
    It's not a scientific poll, but it shows some interesting trends, so I wanted to ask some of the same questions here and also broaden it to include chronic fatigue syndrome (CFS or ME/CFS – cfr. : -& - -).

    Of the participants, 96% were women, and the vast majority were under 40 both at the time of diagnosis and when the poll was taken.
    Just over 60% said they were either married or in a long-term committed relationship when their symptoms appeared.
    When asked if the symptoms and limitations changed their relationship, here's what they said :

    • for the better : 16.7%

    • not much change : 16.7%

    • caused a strain : 38.9%

    • caused the relationship to end : 27.8%.

    It's certainly not surprising that a major, life-changing illness can damage a relationship, but it's especially disturbing to me that more than a quarter of respondents said it ended their relationship.
    Also, it caused a strain in more than double the relationships it changed for the better.
    It's sad that 65% of these people have had to deal with relationship problems and/or divorce on top of being sick.
    I have to wonder if a more widely accepted diagnosis makes a difference in how well our spouses, as a whole, would be able to accept the changes forced upon them.

    What has your illness done to your relationship(s) ?
    Did the length of time you'd been together make a difference ?

    Share your stories and take the polls at :

    Living with someone who has fibromyalgia or chronic fatigue syndrome
     - Bridging the gap between your old life and your new one -

    Adrienne Dellwo –, (updated) February 20, 2009 (reviewed by the Medical Review Board)

    Living with someone who has fibromyalgia1 (FMS) or chronic fatigue syndrome2 (CFS or ME/CFS3) is a tough job, whether that person is completely disabled, 50% functional or goes through occasional flares.
    In all likelihood, having a chronically ill person in your household will impact your life.

    You can, however, take steps to make things easier for yourself.
    Do you feel guilty for even wanting that ?
    You're not alone -- a lot of people in your situation feel like they should be worried about the sick person and not themselves.
    My husband has struggled with that, and we've both had to learn that it's OK for him to be frustrated with the situation.
    Your first step is to accept that living with someone who has fibromyalgia or chronic fatigue syndrome doesn't mean you forfeit your right to feelings of your own.

    But let's be completely honest here : those of us with FMS or ME/CFS can be difficult people to deal with at times.
    When you're feeling especially burdened by housework, financial matters and caretaking, a sharp tongue or blank stare doesn't help matters at all.
    You may not be able to discuss your feelings with the sick person in your life as she might not be in a place to accept that your feelings are directed at the situation and not at her.
    It's a good idea to find support from other places to get you through this.

    Feeling the loss of "how things were"

    Both you and your loved one will have to come to terms with changes in your life.
    FMS and ME/CFS are chronic conditions, which means your life is not likely to ever be what it was before.
    That's a tough thing to accept and you'll each need to reach acceptance in your own way and in your own time.

    Essentially, you need to grieve for what you've lost.
    The stages of grief are :

    • denial : a refusal to accept what is happening.

    • anger : feeling like it's not fair or being angry in general.

    • bargaining : promising something such as being a better person if the situation goes away.

    • depression : giving up, not caring what happens.

    • acceptance : coming to terms with the situation and being ready to move forward.

    Where are you in the grief process ?
    Identify it now, and look at what the next stages are likely to bring.
    If you feel like you've been stuck in one stage, find someone to talk to about it.
    If you feel like you need a professional counselor to help you, don't be ashamed of that and talk to your doctor.
    If you become clinically depressed or simply cannot accept your new situation, you won't be doing any good for yourself or for the sick person in your life.

    Managing your expectations - Three steps

    Part of accepting the situation is managing your expectations.
    For example, my husband and I used to go for bike rides, do some hiking, maybe take a canoe out on the river.
    He's had to change his expectations about how we will spend our time together.
    I also left my career and my income behind and hoped that I'd be able to find something I could do from home.
    That meant he had to change expectations about our financial future as well.

    Step #1

    The first step toward managing your expectations is to take an honest look at your situation and ask yourself : "What do I know about the circumstances ?".
    Taking a little time to learn about and understand the condition will help you deal with the reality it creates.

    What do you know about your loved ones illness ?
    Do you really understand it ?
    Here are resources that can help :

    Step #2

    Second, take a long-term look at things.
    Think : "If things stay just as they are now for a year or longer, how will that impact me, my family, and the person who is sick ?".
    This can be an overwhelming question, when you consider financial, emotional, social and emotional issues.
    Approach them one at a time and try to stay logical.

    Once you've identified what is likely to change, allow yourself to grieve for the things that have to fall by the wayside (at least for now) and let them go.
    Then focus on the areas where you foresee big problems and work toward realistic solutions.

    Step #3

    Don't feel like you're alone in finding solutions.
    Involve your sick loved one as much as possible, call on friends, family, doctors, clergy, social services, your insurance company and anyone else who may be able to help you find ways to get through this.

    Moving on with your life

    Once you've gone through the stages of grief and the steps outlined above for changing your expectations, you'll likely be better equipped to move forward with your life and to be supportive of the sick person in your life.
    On behalf of that person, I thank you for taking the time to care.


    Cfr. :

    11-11-2009 om 00:00 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Tags:chronically ill, acceptance, anger, caretaking, CFS, chronic conditions, chronic fatigue syndrome, denial, depression, divorce, fibromyalgia, financial matters, FMS, grief, housework, ME, ME/CFS, moving on with you live, relationship, sick, support
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vijf grootste bedreigingen gezondheid
    Klik op de afbeelding om de link te volgen




    Vijf grootste bedreigingen gezondheid

    ConsuMed., 10-11-2009

    Vijf factoren spelen een rol bij ongeveer een kwart van de sterfgevallen wereldwijd.

    Het gaat om :

    1. onveilige seks,

    2. overmatig alcoholgebruik,

    3. ondervoeding bij kinderen,

    4. slechte hygiëne en

    5. hoge bloeddruk.

    Door die aan te pakken kan de gemiddelde levensverwachting met vijf jaar worden verhoogd.
    Dat zegt de Wereld Gezondheidsorganisatie (WHO) na onderzoek naar 24 belangrijke gezondheidsrisico`s.

    Ondervoeding bij kinderen in ontwikkelingslanden is een probleem, maar overgewicht in rijkere landen evenzeer.

    In de nabije toekomst zou de situatie kunnen ontstaan dat vroegtijdig overlijden als gevolg van te veel eten meer voor komt dan overlijden door ondervoeding, zeggen de onderzoekers.

    Cfr. :

    10-11-2009 om 20:04 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (2 Stemmen)
    Tags:gemiddelde levensverwachting, gezondheidsrisico`s, hoge bloeddruk, ondervoeding bij kinderen, ondervoeding, ontwikkelingslanden, onveilige seks, overgewicht, overlijden, overmatig alcoholgebruik, slechte hygiëne, te veel eten, vroegtijdig overlijden
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Onbegrepen lage rugpijn beter te behandelen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    Onbegrepen lage rugpijn beter te behandelen, 09-11-2009 – Bron : Erasmus MC (cfr. : -)

        ROTTERDAM - Op dit moment richt de behandeling van onbegrepen lichamelijke klachten zich met name op de psychosociale kant van het probleem.
    Volgens promotie-onderzoek van Jan-Paul van Wingerden aan het Erasmus MC zou een combinatie van behandelingen beter zijn.

    Van Wingerden vindt het belangrijk dat de fysieke aspecten weer worden bekeken bij het begrijpen en behandelen van chronische rugklachten (cfr. : -).

    Tegenwoordig is bekend dat spieren zich bij klachten anders en niet optimaal gaan gedragen.
    Gewone dagelijkse activiteiten, zoals lopen, staan, bukken of tillen, leveren hierdoor sneller overbelasting op.

    Met zijn combinatietherapie bekeek Van Wingerden ook hoe mensen in het dagelijks leven zich bewegen en hielp ze aan een gezondere houding.
    Zo kunnen zij hun dagelijkse activiteiten uitbreiden zonder terugval.

    Van de 245 uitbehandelde patiënten met chronische lage rugklachten heeft 53 procent met deze therapie minder last van pijn en kan 62 procent zich vrijer bewegen.

    Lage rugpijn

    Bijna een derde van de Nederlandse bevolking van 25 jaar en ouder heeft langer dan drie maanden last van rug of nek.
    Meer dan 3 miljoen mensen hebben chronische lage rugklachten (cfr. :

    Van Wingerden promoveert woensdag op zijn onderzoek.

    Cfr. :

    10-11-2009 om 19:04 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (3 Stemmen)
    Tags:bewegen, bukken, chronische rugklachten, lage rugpijn. Lopen, nek, onbegrepen lichamelijke klachten, overbelasting, pijn, rug, spieren, staan, tillen
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Je beste antistresstip
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    Mijn moeder is een stresskip

    Kinderen Voor Kinderen

    Het is weer eens zo'n dag
    Dat ik niks van mijn moeder mag
    Ik weet het is weer mis,
    als ze zo chagarijnig is.
    Hoe dat komt dat weet ik wel
    ze doet alles veel te snel
    relexe toch eens
    denk ik dan
    daar wordt je minder gestressd van

    Refrein :

    M'n moeder is een stresskip (ojeh)
    M'n moeder is een stresskip (ojeh)
    M'n moeder is een stresskip (ooohjehh)

    Zit ik op mn kamer
    Lekker niks te doeoen
    Dan hoor ik haar weer.
    Ik erger me geel en groen
    Naar beneden komen ruim je rommel op
    of ik het doe of niet
    ik krijg toch op mn kop
    Ze is wel lief maar soms zit ze erdoorheen
    Komt ze ver uit de hoek
    en doet ze best gemeen

    Refrein :

    M'n moeder is een stresskip (ojeh)
    M'n moeder is een stresskip (ojeh)
    M'n moeder is een stresskip (ojehhhh ooojehjehjehjeh)
    M'n moeder is een stresskip ( is ene stresskip)
    M'n moeder is een stresskip ( zo'n stresskip)
    M'n moeder is een stresskip (oooojehh)

    Ik hou me rustig en gedijst
    tot ze zoveel van me ijst
    dat ik uit m'n vel spring
    uit m'n vel spring

    Refrein :

    M'n moeder is een stresskip (is een stresskip)
    M'm moeder is een stresskip (zo'n stresskip)
    M'n moder is een stresskip (ooojehhh oohhhjehjehjehjeh)
    M'n moeder is een stresskip (is een stresskip)
    M'n moeder is een stresskip (zo'n stresskip)
    M'n moeder is een stresskip (ooojehhh oooohhjehjehjehjeh)
    (M'n moeder, m'n moeder ) ongeloffelijke stresskip
    (M'n moeder, m'n moeder) een super duper stresskip
    (m'n moeder m'n moeder)wat een stresskip

    M'n moeder !

    Cfr. :

    Geef een gouden tip, 10-11-2009 - Artikelnummer 6923

    Ben jij een echte stresskip of kun je net heel gemakkelijk de knop omdraaien ?

    Wat doe jij om te ontstressen ?

    Post je beste antistresstip

    via :

    of lees er de
    tips van anderen

    Stem op de beste tip en bepaal wie kans maakt op een mooie prijs.

    Elke week is er een Bongobon ter waarde van 50 euro te winnen en op het einde van de rit wordt de beste tip beloond met een vakantiecheque van 1 500 euro.

    Doe je mee ?

    Deze stresstip van Pascale Roskam uit Sint-Gillis-Waas haalde vorige week de meeste stemmen bij de actie ' van CM' :

    'Luister eens naar de stilte'.

    Cfr. :


    Doe de stresstest

    - -


    10-11-2009 om 11:00 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (1 Stemmen)
    Tags:ontstressen. stress, stresskip, stresstest
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Sufferers of chronic fatigue see life as a balancing act
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    Janet Krause (Lebanon Township) suffers from chronic fatigue syndrome and
    fibromyalgia, which force her to spend a lot of her time resting on the couch
    - John C. Whitehead, The Patriot-News -

    Sufferers of chronic fatigue see life as
    a balancing act

    Body and Mind staff -, November 08, 2009

    Janet Krause keeps a set of golf clubs in her Lebanon Township home even though it’s been 10 years since she has swung one.

    They represent hope to her — hope that one day she will have the stamina to play golf and not be limited by the effects of the chronic fatigue and immune dysfunction syndrome that marks her daily life.

    Commonly called 'chronic fatigue syndrome' (cfr. : -), it is a debilitating and complex disorder characterized by profound fatigue that is not improved by bed rest and that may be worsened by physical or mental activity, according to the Centers for Disease Control (cfr. : -).

    People with CFS suffer from fatigue often accompanied by insomnia, weakness, muscle pain, impaired memory and/or mental concentration, a chronic sore throat and irritable bowel syndrome, among other symptoms.

    Life for us is different. We have to constantly balance what we can do and people don’t understand that. That’s why a lot of relationships and friendships break up,” said Krause, 58, who suffered from the disorder for at least 15 years before receiving a diagnosis.

    Not only is CFS hard to diagnose — labeled as such only after tests come back negative for other things such as lupus, Lyme disease, multiple sclerosis or various cancers — it also carries a stigma of being more mental than physical, a challenge for sufferers to overcome.

    The ‘It’s all in your head’ comments ? I get those from everybody, even my family,” said Krause, who leads the Chronic Fatigue and Immune Dysfunction Syndrome Support Group of Lebanon County : “When I say I’m tired, I hear : ‘Well I’m tired, too. All you need is a little extra sleep.’ That’s a slap in my face. Tired is one thing, but body systems breaking down is another.”

    Chronic fatigue syndrome is a viable medical condition. It’s not ‘all in your head,’” said Dr. Robert Matsko Sr., a physician at Broad Street Family Health Center in Marysville, part of the Holy Spirit Health System : “The problem is that there’s no specific test for CFS, and symptoms can be transitory.”

    Studies have shown that between 1 million and 4 million Americans suffer from CFS, but less than 20 percent have been diagnosed and about half of the sufferers haven’t even consulted a doctor.

    The symptoms are nonspecific and so people don’t come in because of this,” Matsko said : “They think they’ll just live with it, but it only gets worse. There are many different levels of it, from people still being able to work to people who can’t get out of bed.”

    There’s no known cause for CFS, however, a recent study published in the journal Science, pinpointed a newly discovered virus, called xenotropic murine leukemia virus-related virus or XMRV, as a possible cause of CFS.

    Researchers from the National Cancer Institute and the Cleveland Clinic said XMRV affects the immune system, might cause a variety of illnesses and could join with other viruses to initiate CFS.

    Krause, who began having symptoms in her 20s, has suffered from skin rashes, breathing trouble, sinus problems, chemical sensitivity, migraines (cfr. : -), sore throats, eye focus problems, arthritic pain and crushing fatigue.
    She also has fibromyalgia, a similar condition that some experts think is another variant of CFS.
    Generally, CFS patients experience severe fatigue, while fibromyalgia patients experience more pain.

    Realizing that she might have to quit her job in hospital food service, Krause began going to night school to learn medical transcription.
    It was then that she began learning about a condition she recognized in herself — chronic fatigue.

    I put all this together before I got an accurate diagnosis,” she said. “It was a great relief to have a diagnosis, but it was also somewhat devastating because as you read about all the things it can affect, you begin to live under this fear of : What might it do to me ?

    In 2005, when she began dropping boxes at work, couldn’t hold a pencil and was ready to sleep at 3 p.m., Krause knew she had to quit her job.
    Now on disability, she has good days — which she defines as feeling almost like a normal person — and bad days where she has to take a rest after any small excursion.

    Twenty years ago, no one had heard of CFS, but today doctors are better at recognizing it and treating it,” Matsko said.
    There’s no catch-all remedy, so doctors might prescribe a combination of medications to treat inflammation, pain, sleep problems and depression as well as recommend lifestyle changes such as not overexerting oneself, reducing stress (cfr. : -), eating a diet rich in fresh rather than processed foods, weight control and light exercise,” he said.

    The sooner a person is diagnosed and begins treatment, the more favorable his or her long-term outcome.
    However, probably only 5 percent to 10 percent of people fully recover from CFS, studies state.

    A positive attitude is crucial,” Krause said.
    I try to help our support group people be as independent as possible, to trust themselves to go out there and do as much as they can without overdoing,” she said : “Having a can-do attitude and having things to look forward to helps offset the sadness of all you’ve lost.”

    To learn more

    • Join the Chronic Fatigue and Immune Dysfunction Syndrome Support Group of Lebanon County by calling Janet Krause at 273-9036.
      The group meets the second Thursday of every month from 3 p.m. to 5 p.m. at Philhaven, 283 S.
      Butler Road in Mount Gretna.
      The group welcomes anyone in the south-central Pennsylvania area.

    • Visit the CFIDS Association of America Web site at : -.

    Cfr. :

    10-11-2009 om 09:54 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Tags:chronic fatigue syndrome, depression, fibromyalgia, immune system, inflammation, insomnia, pain, positive attitude, sadness, sinus problems, skin rashes, sleep problems, sore throats, stress, virus, weakness, weight control, XMRV
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Te hard gewerkt...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    08-11-2009 om 23:39 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (3 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Prof. Dr. Johann Brauer op mijn blog
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    Prof. Dr.
    Johann Brauer

    op mijn blog :
    (om een artikel te lezen geef je de titel ervan in in het vakje 'Zoeken' rechtsboven)

    1. 08-11-2009
      Geopereerd Prof. Johann Bauer

    2. 24-06-2009
      Fibromyalgie Vlaanderen Nederland - De website door en voor (ex-) fibromyalgie patiënten

    3. 15-12-2008
      Het Fibromyalgie Syndroom (FMS) - De patiëntengids

    4. 13-11-2008
      Operatie door Prof. Dr. Johann Bauer in Zwitserland

    5. 15-12-2007
      Prof. Dr. Bauer - Alle informatie over Prof. Dr. Bauer is welkom !

    6. 19-05-2007
      Het Fibromyalgie Syndroom (FMS)

    7. 19-05-2007
      Prof. Dr. J. Bauer - Fibromyalgie - Questions and answers

    8. 14-05-2007
      Prof. Dr. Johann Bauer - Het verhaal van een patiënte

    9. 17-04-2007
      Healing fibromyalgia - The operation

    10. 15-04-2007
      Geopereerd door Prof. Dr. Bauer (Anneke)

    11. 08-04-2007
      Geopereerd door Prof. Dr. Bauer (vervolg)

    12. 14-03-2007
      Geopereerd door Prof. Dr. Bauer – Een verslag

    13. 16-01-2007
      Nóg meer info over Prof. Dr. Johann Bauer

    14. 15-01-2007
      Meer info over Prof. Dr. Johann Bauer

    15. 22-12-2006
      Graag meer informatie over Prof. Dr. Johann Bauer...

    16. 18-12-2006
      Prof. Dr. Johann Bauer

    17. 18-12-2006
      Staar je niet blind op die ene patiënt die geluk heeft...

    18. 18-12-2006
      Dr. Bauer : "Fibromyalgie is te genezen"

    08-11-2009 om 22:00 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Geopereerd Prof. Johann Bauer
    Klik op de afbeelding om de link te volgen   

    Geopereerd Prof. Johann Bauer

    .../... fibromyalgie komt voort van negatieve stress : telkens je negatieve stress hebt legt zich een eiwitlaag of glazuurlaag op de accupunctuurpunten, die gaan verkleven .../...

    Greta schreef in mijn gastenboek
             (dd. 08-11-2009)

    Graag laat ik jullie weten dat ik op 21 oktober 2009 geopereerd ben door Prof. J. Bauer in Zwitserland.

    Voor mij was het nog mijn enige hoop, ik heb CVS, fibromyalgie, spasmofilie en het sydroom van Raynaud, ook piriformissyndroom en syndroom van Tiëtze (deze twee laatste horen bij fibro).
    Ik leef al 5 jaar op 300 mg morfinepleisters.
    Ik weeg nog maar 52 kg omdat ik niet meer kon eten door de vele pijn.

    Via het internet hoorde ik van Prof. J. Bauer.

    Ik bestelde zijn boek (de mensen die het voor België vertaalden hebben het me gebracht toen ik met morfineverstopping in de kliniek lag).

    Ik heb het helemaal gelezen, begreep wat de Prof. deed bij zo'n operatie en wist meteen : als ik dit doe worden het - gezien de ernst van mijn toestand - vier operaties !

    De heer Georges Pierrard hielp me mijn ganse probleem naar het Duits te vertalen (waarvoor nogmaals dank !) en in mei maakte ik een afspraak en 21 oktober trok ik naar Baar (in het gezelschap van mijn man en van mijn nicht).

    We werden er heel vriendelijk ontvangen, hadden ongeveer een gesprek van meer dan 1,5 uur.
    Dan volgende een grondig onderzoek.

    Prof. Vertelde me dat ik zeker fibro had en al die andere aandoeningen !

    Gelukkig had ik bij mijn eerste contact al meteen ook een afspraak gemaakt voor een eventuele operatie en dus kon Prof. Bauer onmiddellijk aan de slag.

    Hij opereerde mijn rechterarm.

    Ik moet nog 3 operaties ondergaan en dit binnen het jaar, gezien de ernst van mijn pijn (ondraaglijk is ondanks de morfine !).

    Sinds mijn thuiskomst voel ik me al minder gestresseerd, ben ik opgewekter, krijg ik weer zin om iets te doen en is de pijn in mijn kaken en gezicht reeds verdwenen, ook mijn darmen zijn veel verbeterd.

    Voor mij is dat reeds een grote stap vooruit en dus ga ik met volle moed door met de volgende operaties.

    De professor is een man met het hart op de juiste plaats !

    Ik heb 4 mensen leren kennen die door hem geopereerd zijn.
    Een dame – die nog deze maand voor de 4e keer geopereerd wordt - zei me dat ze zich al 80 % beter voelde.
    Ze kan alweer 25 km fietsen, haar huishouden doen en de tuin onderhouden !

    Ik dank Onze Lieve Heer dat ik deze professor mocht leren kennen, want ik hield het niet meer uit, mijn leven had geen zin meer, ik kon niks meer of het was de ganse dag in bed liggen, zat in een zeer diepe depressie.
    Natuurlijk ben ik absoluut nog niet genezen.
    Ik heb nog een lange weg af te leggen, maar ik voel duidelijk verandering en wil nu mijn morfine afbouwen (min 12,5 mg), want het is de hoogste tijd !

    Ik geef toe, de behandeling is duur, maar wat heb je aan centen op de bank die niks opbrengen terwijl je ligt af te zien...
    Bovendien mag men niet vergeten dat deze ziekte ons sowieso al jarenlang heel heel veel geld heeft gekost aan dokters en medicatie !
    Rijk ben ik helemaal niet : ik ben nu aan het sparen voor mijn 2e operatie.

    Erg jammer toch dat fibromyalgie dan nog vaak gezien wordt als iets dat tussen de oren zit !?

    Zélf doe ik geen moeite meer om het nog proberen uit te leggen aan mensen die niet eens naar je luisteren.
    Fibromyalgie is de meest frusterende ziekte die er is.
    Iedereen die het heeft weet dit maar al tegoed !

    Als ik eerlijk ben moet ik toegeven dat ik zélf voor een deel schuld heb : ik heb - door de ganse tijd maar door te werken en iedereen te helpen, hoe ziek ik ook al was - nooit naar de signalen van mijn lichaam geluisterd, waardoor wat een burnout en depressie was heel erg is geworden.

    Nu pas ken ik mijn ware vrienden... ik heb geen twee handen meer nodig om ze te tellen !

    Maar ik heb steun van mijn man en van mijn kinderen.
    En moeilijk gaat ook hoor...
    Het moét, want als mijn operaties slagen komt dat iedereen ten goede : ik doe dit voor mezelf, voor mijn man, mijn kinderen en omdat ik hoop nog van mijn kleinkinderen te mogen genieten.

    Ik maak geen reclame, maar ik zou iedereen aanraden – die de mogelijkheid heeft - naar hem te gaan.

    Prof. Bauer is een eerlijk man.
    Zijn vier kinderen leren zelf allen voor dokter om hem later op te volgen zodat zijn werk wordt verdergezet.

    De mensen komen er van overal.
    Ik heb er mensen leren kennen van Nederland, Italië en Israël.
    Zijn kantoor ligt er trouwens vol met boeken met brieven van allemaal mensen die door hem geopereerd zijn en weer beter werden, weer een leven met kwaliteit hebben !

    Het is van het grootste belang dat je je na de operatie aan de regels houdt en de oefeningen doet.
    Zo mag je na elke operatie 3 maanden niet met de auto rijden (een vrouw vertelde me dat ze het - na 2 maanden - toch had gedaan en het zich heel erg beklaagde).

    Kijk, aan alle mensen die dit lezen : dit is in alle oprechtheid en waarheid geschreven.

    Ik kan jullie heel andere verhalen vertellen... over de vele dokters die ik hier heb bezocht en over wat ik uitgaf aan bloedonderzoeken (zo kostte een bloedonderzoek (22 tubes !) me destijds 70.000 BEF), medicatie , behandelingen (zoals met antibiotica (waar ik niet eens tegen kan !)) en dure ziekenhuzen (o.a. opnames met zware depressies) waarvan ik bovendien vaak geen frank terugbetaald kreeg van de mutualiteit.
    Allemaal weggesmeten geld !

    Ik hoop dat Prof Bauer me nog met de andere 3 operaties een heel stuk kan verbeteren...

    Fibromyalgie komt voor van negatieve stress : telkens wanneer je negatieve stress hebt legt zich een eiwitlaag of glazuurlaag op de accupunctuurpunten, die gaan verkleven.
    Dit werd afgeschraapt in mijn arm (behoorlijk veel vond Prof. Bauer).
    Ik heb het 'afschraapsel' meegekregen naar huis in een buisje op sterk water.

    Fibromyalgie begint ook in je darmen.
    Dit is voor mij zeker waar : het begon al op mijn 5e, op mijn 15e begon ik overal pijn te krijgen en zo ging het steeds van kwaad naar erger.
    Ik ben driekeer aan mijn rug geopereerd.
    Mijn rug werd vastgezet, het staartebeen verwijderd...
    Ik had 2 nierblokkades.
    Ik ben tweemaal gereanimeerd moeten worden na mijn zware rugoperaties...
    Prof Bauer zei me : “Ze hebben nazipraktijken gebruikt op jou ! Waarom lag je niet eens in de I.C. !?
    Er was geen plaats...”, probeerde ik.
    Hij antwoordde verbaasd : “Hier in Zwitserland (en in Duitsland) zou men dan een dergelijk operatie niet eens mógen uitvoeren !!

    Beste mensen, ik hou jullie op de hoogte van mijn toestand in alle eerlijkheid !

    Lees gerust eens het boek van Prof. Johann Bauer - het kost 18 euro (verzendingskosten inbegrepen) - dan begrijp je heel goed wat hij precies doet !

    Het is alleen jammer dat er maar één arts is die dit doet en dat men zover moet rezien.

    Ik heb het er in ieder geval voor over, hoe ver het ook is en hoe ziek ik ook ben : het beetje verschil die ik nu al voel, is niet te beschrijven, na 2 weken ál !

    Mvg van Greta.

    08-11-2009 om 13:08 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (18 Stemmen)
    >> Reageer (5)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Is de griepprik gevaarlijk ?
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    Is de griepprik gevaarlijk ?

    RTL, (aatste wijziging) 31-10-2009

    Tegenstanders van de griepprik zijn bezorgd over de samenstelling van het vaccin.
    De stof waarover de meeste zorgen bestaan, zit echter ook in hogere doses in cosmetica.

    De Stichting StralingsArm Nederland verloor vandaag een rechtszaak tegen de minister van Volksgezondheid over de vrijgave van documenten die betrekking hebben op de gesprekken het ministerie en de farmaceutische bedrijven die het vaccin tegen H1N1 leveren.
    Volgens het ministerie en de rechter is de belangrijkste informatie - over de samenstelling van het vaccin - al openbaar.

    De grote steen des aanstoots voor de Stichting StralingsArm Nederland is de stof thiomersal die in de vaccins wordt gebruikt.
    Dit bestanddeel wordt aan de Mexicaanse-griepvaccins toegevoegd om te voorkomen dat er schimmels of bacteriën groeien in de flacons nadat ze zijn aangeprikt.

    Nederlandse wetgeving verbiedt vaccin ingrediënt Thimerosal
    Xandernieuws, 28-10-2009
    'Mexicaanse griepvaccin is hoog problematisch gevaarlijk afval - Verdrag van Lissabon maakt Europese burgers tot onbeperkte proefkonijnen' - Philips Safety Manager eist dat werk in ALLE Nederlandse bedrijven wordt stilgelegd.
    Volgens de Safety Manager van Philips Medical Systems Nederland (PMSN) is het zich in het Mexicaanse griepvaccin bevindende ingrediënt Thimerosal (ook wel Thiomersal) een door de Nederlandse wet verboden bestrijdingsmiddel, dat echter ook in talloze cosmetische producten (dagcrèmes, make-up, nagellak, parfums, lipstick, oogwater, haarvetten e.d.) wordt toegepast.
    Daarom heeft de Safety Manager de directeur van Philips Medical Systems een brandbrief gestuurd met 'zeer hoge urgentie, omdat er sprake is van een misdrijf waaruit direct levensgevaar voor alle Philips medewerkers kan ontstaan'.
    Cfr. :

    Thiomersal wordt al sinds de jaren dertig in vaccins gebruikt als conserveringsmiddel.
    In de jaren zeventig ontstond er discussie over het middel vanwege zorgen over de giftigheid van één van de bestanddelen van thiomersal : kwik.
    Deze stof wordt in het lichaam omgezet in ethylkwik.

    Volgens het RIVM is daar de angst gestaan : ethylkwik lijkt qua naam namelijk sterk op het schadelijke methylkwik (dat onder meer in vissen en bij milieuverontreinigingen wordt aangetroffen).
    Deze vrees over het gebruik van thiomersal heeft ertoe geleid dat de stof niet wordt gebruikt in vaccins als dat mogelijk is.
    Bij sommige vaccins is het gebruik van thiomersal echter onvermijdelijk.

    CMANieuwsbrief 2004-05 Informatieve folder (NB-WS 2004-05 Kwik.doc), 26/10/2004
    Kwik in vaccins

    Ethylkwik Ethylkwik werd sinds 1930 (verplicht) aan vaccins toegevoegd onder vorm van thiomersal omwille van zijn sterke antiseptische werking.
    Hoewel er geen objectieve gegevens voorhanden waren, kwam het gebruik van ethylkwik in vaccins in 1999 onder vuur te liggen, o.m. door de (onterechte) projectie van de toxische effecten van methylkwik op ethylkwik ('Thimerosal in vaccines - An interim report to clinicians American Academy of Pediatrics' - Committee on Infectious Diseases and Committee on Environmental Health - Pediatrics, Vol. 104 No. 3 September 1999, pp. 570-574 - PMID: 10469789 - cfr. : -).
    Later werd aangetoond dat de toxische effecten van beide kwikvormen niet met elkaar vergelijkbaar zijn en het gebruik van specifiek ethylkwik geen enkel gevaar opleverde, zelfs niet in de combinatievaccins voor jonge kinderen ('The toxicology of mercury - Current exposures and clinical manifestations' - Thomas W. Clarkson, Ph.D., Laszlo Magos, M.D. and Gary J. Myers, M.D. - The New England Journal of Medicine, Volume 349:1731-1737, October 30, 2003, Number 18 - cfr. : -- 'Mercury concentrations and metabolism in infants receiving vaccines containing thiomersal - A descriptive study' - Pichichero ME, Cernichiari E, Lopreiato J, Treanor J, Department of Microbiology/Immunology, University of Rochester, Rochester, New York, NY, USA : - Lancet. 2002 Nov 30;360(9347):1737-41 - PMID: 12480426 - cfr. : -- 'Vaccins - Veiligheid van niet-actieve bestanddelen' - Pollet W, Campens D - Tijdschr. Voor Geneeskunde 2004, Volume 60, Issue 20, pagina's 1462-1467 - cfr. : -).
    Het kwaad was echter geschied en om te verhinderen dat de vaccinatiecampagnes ondermijnd zouden worden door een publieke misvatting, werden de productiemethoden aangepast waardoor de meeste vaccins in Europa momenteel kwikvrij zijn.
    Cfr. :

    Vanwege de angst bij het (Amerikaanse) publiek dat vaccinaties kunnen leiden tot autisme, ADHD, spraakstoornissen of taalachterstand zijn er de afgelopen jaren tal van onderzoeken gedaan naar de schadelijkheid van ethylkwik.
    In deze studies is geen enkele aanwijzing gevonden voor een verband tussen thiomersal en neurologische aandoeningen.

    Thiomersal wordt overigens ook gebruikt in cosmetische producten.
    De hoeveelheid thiomersal in deze producten is laag, maar vele malen hoger dan in vaccins.
    Via de ontlasting verdwijnt ethylkwik binnen een week uit het lichaam.

    Cfr. :

    Mogelijk ernstige bijwerkingen vaccin Mexicaanse griep, 18-07-2009 (laatst gewijzigd : 30-10-2009) - © 2009 Henbro

    Wereldgezondheidsorganisatie WHO waarschuwt voor mogelijke ernstige bijwerkingen van het vaccin tegen de Mexicaanse griep.
    Het kan risico's met zich meebrengen.De Mexicaanse griep (H1N1) is een nieuw virus, waarbij in het vaccinatiemiddel een nieuwe generatie hulpstoffen wordt gebruikt.
    Het is onbekend hoe veilig deze combinatie is.
    De testresultaten zijn pas in december bekend, maar met het inenten wordt al in oktober begonnen.
    Intussen is Tamiflu voor grieppatienten een goede virusremmer.

    Mexicaanse griep en mogelijke risico's van het vaccin

    Mate van bescherming is nog onbekend, duurt nog zeker tot december 2009 voordat de eerste resultaten bekend zijn.
    Mexicaanse griep, ook wel Nieuwe Influenza A, H1N1 en varkensgriep genoemd.
    De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) stelt dat er pas in september 2009 kan worden begonnen met het klinisch onderzoek onder volwassenen naar de werking van het vaccin dat gebruikt wordt tegen de Mexicaanse griep.
    Dit vaccin kan mogelijk ernstige bijwerkingen hebben.
    Omdat het om een nieuw virus en een nieuwe technologie gaat, zijn er nog veel onduidelijkheden en is de mate van bescherming nog onbekend.
    Dan duurt het nog zeker tot december voordat de eerste resultaten bekend zijn.
    Voor veel landen is dat te laat.
    Zij willen in de herfst al met het inenten van personen beginnen.

    Ook Nederland behoort bij die landen.
    De WHO adviseert die landen om eerst personeelsleden in de zorg en kwetsbare mensen met een verhoogd risico op een ernstig verloop van de griep te vaccineren.
    Vooral mensen met astma, personen met ernstig overgewicht en zwangere vrouwen behoren tot de kwetsbare groep.
    Inmiddels wordt overwogen om ook de kinderen te vaccineren
    De Nederlandse gezondheidsraad adviseert het kabinet en is zich zeer bewust van de mogelijke risico's.
    Daarom moet iedere ernstige bijwerking die wordt geconstateerd worden gerapporteerd en aan de overheden van alle betreffende landen worden doorgegeven.
    Men wil op die manier voorkomen wat er in 1976 in de VS is gebeurd.
    Inmiddels wordt overwogen om ook de kinderen te vaccineren, omdat bij deze groep al slachtoffers zijn gevallen.

    Voorbeeld van een onvoldoende getest vaccin

    Er traden wel bijwerkingen met ernstige gevolgen op
    In 1976 ging het in de Verenigde Saten helemaal mis met nieuw vaccin tegen een nieuw griepvirus.
    Men wilde een pandemie voorkomen.
    Meer dan een kwart van de bevolking werd met spoed ingeënt met het nieuwe vaccinatiemiddel.
    De pandemie werd tegengegaan, maar er traden wel bijwerkingen met ernstige gevolgen op.
    Meer dan vijfhonderd mensen werden ernstig ziek van het vaccin.
    De meesten kregen het Guilian-Barré Syndroom.
    Dit is een ziekte die verlamming veroorzaakt in vele gevallen met blijvende gevolgen.
    Zeker dertig mensen overleden.
    Het vaccinatieprogramma werd na tien weken meteen stopgezet.

    De werking van een vaccin

    Vaccin tegen de normale seizoensgriep
    Een vaccin tegen de normale seizoensgriep heeft een positieve uitwerking bij ongeveer 70% van de mensen die zijn ingeënt.
    Zij krijgen geen griep.
    De overige 30% wordt wel ziek, maar het ziektebeeld verloopt minder ernstig dan zonder injectie.
    De oorzaak hiervan is dat de griep continu verandert, waardoor het vaccin van het seizoen daarvoor niet meer voldoende effect heeft.

    Vaccin en duur van bescherming (enkele maanden tot een half jaar)
    De gemiddelde duur van de bescherming van een vaccin is enkele maanden tot een half jaar.
    Dat is dan ook de reden dat mensen die de zogenaamde griepspuit krijgen ieder jaar opnieuw gevaccineerd moeten worden.

    Griepvaccin en groepsbescherming
    Het griepvaccin heeft geen groepsbescherming.
    Groepsbescherming ontstaat bij de griep pas als 95% van de bevolking de griepspuit heeft gehad.
    De niet ingeënte mensen krijgen dan geen griep.
    Voorbeeld van een vaccin dat wel groepsbescherming biedt is het middel tegen de kinderziekte mazelen.

    Vaccin tegen Mexicaanse griep
    De werking van het nu voorhanden zijnde middel is nog onbekend.
    Pas aan het einde van 2009 worden de resultaten bekend.
    Men hoopt op een percentage van 70%.

    Hoe bereidt Nederland zich voor op een pandemie van de Mexicaanse griep ?

    • In Nederland heeft elke regio een actieplan klaarliggen, waarin staat wat hulpverleners en ziekenhuizen moeten doen.

    • Ook alle huisartsen hebben een actieplan klaarliggen.

    • Nederland heeft ook voldoende virusremmers klaarliggen.

    • Bij een dreigende grieppandemie is het belangrijk de informatie op radio, tv en in de kranten in de gaten te houden.

    Griepgevallen in Nederland

    Het aantal mensen dat in Nederland is besmet met de Mexicaanse griep was eind augustus meer dan 360.
    De meeste patienten liepen het virus op in het buitenland.
    De meeste besmettingen werden opgelopen in de Verenigde Staten.
    Andere landen waar Nederlanders de ziekte opliepen waren Spanje, Mexico, Griekenland en Engeland.
    Ook in Nederland zelf werden mensen besmet.
    Inmiddels zijn er meerdere doden te betreuren en krijgen ziekenhuizen steeds meer patienten met deze griep.
    Enkelen belanden zelfs op de intesive care.
    Zij hebben de besmetting hier in Nederland opgelopen.

    De meest voorkomende leeftijdsgroepen die de griep kregen

    • Jong volwassenen in de leeftijd tussen 20 jaar en 30 jaar.

    • Tieners vanaf 15 jaar, maar

    • De griep treft nu ook jongere kinderen.
      Onlangs overleden gezonde tieners onder14 jaar aan de gevolgen van de griep.

    • Het tot nu toe jongste slachtoffer is een driejarig meisje dat voor zover bekend gezond was.

    • Volwassenen tussen dertig en veertig jaar.

    De meeste patienten vertoonden de volgende verschijnselen

    • koorts

    • keelpijn

    • hoesten

    • spierpijn.

    Het verschil tussen Tamiflu en het nieuwe vaccin tegen Mexicaanse griep

    • Tamiflu is een virusremmer.
      Dat wil zeggen dat mensen die de griep hebben dit middel krijgen.
      Door het gebruik van Tamiflu wordt de vermenigvuldiging van virussen in het lichaam verminderd, zodat geïnfecteerde lichaamscellen geen andere cellen besmetten.

    • Het nieuwe vaccin moet worden ingezet om de griep te voorkomen. het is een preventief middel.
      In oktober wordt met het preventief inenten met het nieuwe middel begonnen.

    Gratis virusremmer Tamiflu

    In augustus is het Rijksinstituut voor de Volksgezondheid en Milieu gestopt met het testen van alle grieppatienten.
    Op hetzelfde moment werd ook het voorschrijven van Tamiflu verminderd.
    Alleen mensen bij wie de Mexicaanse griep was geconstateerd en hun gezinsleden krijgen het middel Tamiflu dat gratis via hun huisarts is af te halen.

    Maatregelen om besmetting te voorkomen

    • Voorkom contact met mensen die griep hebben.

    • Als men bij een grieppatiënt moet zijn, moet men dat dan zo kort mogelijk doen en daarna meteen handen wassen.

    • Vaak de handen met water en zeep wassen en met een papieren handdoekje of een keukenrol afdrogen.
      Het papier daarna meteen in de vuilnisbak gooien.

    • Zo min mogelijk de ogen, neus en mond aanraken.
      Via handen kan het virus in uw ogen, neus of mond komen.

    • Papieren zakdoekjes tijdens het hoesten of niezen gebruiken.
      Het papier daarna meteen in de vuilnisbak gooien.
      Daarna meteen handen met water en zeep wassen.

    • Regelmatig schoonmaken in huis: keukenapparatuur en deurklinken.

    • Woon- en slaapruimten ventileren.

    Gevolgen voor inenting baarmoederhalskanker door Mexicaanse griep

    De vaccinatiecampagne tegen baarmoederhalskanker die in september weer opnieuw van start zou gaan is uitgesteld tot 2010.
    Door de verwachte grote uitbraak van de Mexicaanse griep zal er dit najaar geen tijd zijn.
    Daarbij kunnen de meisjes van twaalf die in aanmerking kwamen voor een inenting tegen deze vorm van kanker de prik niet eens krijgen, als ze koorts hebben door de Mexicaanse griep.

    Twijfels over vaccin tegen Mexicaanse griep

    Het Belang van Limburg, 06-10-2009

    Bij de Europese vaccinindustrie zijn er twijfels ontstaan inzake het vaccin tegen de Mexicaanse griep.
    De industrie weet niet of het verstandig is iedereen hetzelfde vaccin toe te dienen.

    Er heerst vooral twijfel over het al dan niet toegevoegen van adjuvans.
    Dat zijn stoffen die, zonder zelf werkzaam te zijn, de werking van een geneesmiddel ondersteunen en versterken.

    De mogelijkheid om kinderen, zwangere vrouwen en personen met een verzwakte gezondheid een versie van het vaccin te geven waarbij geen adjuvans is toegevoegd, staat nog ter discussie, schrijft de Nederlandse krant Het Financiële Dagblad.


    België heeft een bestelling voor vaccins geplaatst bij de Britse firma Glaxo Smith Kline.
    Vanaf november kan er gestart worden met vaccinaties.

    Cfr. :

    Stichting stapt naar rechter om vaccins

    De Stentor, 16-10-2009 (laatst bijgewerkt : 17-10-2009)

    ZWOLLE (ANP) - De stichting StralingsArm Nederland stapt naar de rechter om informatie boven tafel te krijgen over de vaccins tegen de Mexicaanse griep (cfr. 'Strafaanklacht tegen de WereldGezondheidOrganisatie wegens medewerking aan bio-terrorisme !' op : - ).
    Volgens de stichting bevatten de vaccins kwik en aluminiumverbindingen.
    Ze voorziet dat de ingrediënten onder invloed van straling elektro-actief worden en 'onvoorspelbaar onheil' in zenuwweefsel kunnen aanrichten.

    De stichting wil exact weten wat er in de vaccins zit.
    Maar het ministerie van Volksgezondheid en het College ter Beoordeling van Geneesmiddelen weigeren opening van zaken te geven, aldus de organanisatie.

    Het kort geding dient volgende week donderdag voor de rechtbank in Zwolle.

    Een van de initiatiefnemers achter de stichting is een free-lance arts, Jannes Koetsier, die strijdt tegen wat hij de gevaren van vaccins noemt.

    Cfr. :

    Lees ook 'Nederlandse stichting eist informatie over de griepvaccins bij de rechter' op : -.

    Risico's griepvaccinatie Mexicaanse griep, 25-10-2009 (laatst gewijzigd : 04-11-2009) - © 2009 Kisses

    De bijwerkingen en de reactie op de griepvaccinatie tegen de Mexicaanse griep (varkensgriep) zijn over het algemeen heftiger dan de reactie en bijwerkingen op de gewone jaarlijkse griepvaccinatie.
    Aan het nieuwe vaccin zijn adjuvans toegevoegd die de houdbaarheid vergroten, waaronder kwik.
    Sommige artsen menen dat het middel erger is dan de kwaal, andere artsen beschouwen het vaccin als veilig genoeg.

    De kritiek op het griepvaccin tegen de Mexicaanse griep wordt steeds groter, met name nu er in Zweden al vier mensen als gevolg van de vaccinatie zouden zijn overleden.
    Lang niet alle medici zijn overtuigd dat dit een veilig vaccin is en ook steeds meer burgers twijfelen aan de veiligheid van het vaccin.
    Waar komt deze ongerustheid vandaan en is de bezorgdheid terecht ?
    Er zijn twee vaccins tegen Mexicaanse griep gefabriceerd, door twee afzonderlijke farmaceutische fabrikanten :

    • Glaxo-Smith-Kline fabriceerde het vaccin Pandemrix (bevat 10,69 milligram squaleen);

    • Novartis fabriceerde Focetria (bevat 9,75 mg squaleen).

    Beide vaccins bevatten de omstreden stof squaleen.
    De bijwerkingen van het vaccin tegen Mexicaanse griep variëren van mild tot heftig.

    Bijwerkingen griepvacccinatie Mexicaanse griep

    Milde bijwerkingen

    • Pijn op de plek waar de vaccinatie is geïnjecteerd (mild)

    • Roodheid, zwelling, lichte jeuk, irritatie op de arm (mild)

    • Matige pijn in de arm waar de vaccinatie is gegeven(mild).

    Ernstige bijwerkingen

    • Koorts (heftige reactie)
      Moet altijd bij (huis)arts gemeld worden

    • Extreme pijn in arm (heftige reactie)
      Moet altijd bij (huis)arts gemeld worden

    • Moeheid (indien ernstige vermoeidheid kan het een heftige reactie zijn)
      Overleg met (huis)arts

    • Rillerigheid (heftige reactie)
      Moet altijd aan (huis)arts gemeld worden

    • Beven (heftige reactie)
      Moet altijd aan (huis)arts gemeld worden

    • Benauwdheid (zeldzame heftige reactie die kan wijzen op allergie)
      Moet met spoed gemeld worden aan (huis)arts

    • Toenemende klachten in plaats van afnemende (heftige reactie)
      Altijd met arts overleggen

    • Shock (zeer heftige (allergische) reactie waarbij een levensbedreigende situatie ontstaat, gepaard gaande met benauwdheid en of wegraken)
      Direct (huis)arts contacten of 112 bellen.

    Bijwerkingen Mexicaanse griepvaccin op lange termijn

    Het grote probleem met het Mexicaanse griepvaccin is eigenlijk dat de bijwerkingen op lange termijn niet bekend zijn.
    Het vaccin is met grote haast gefabriceerd.
    De vaccins bevatten Squaleen, kwikverbindingen en Thiomersal (lees ook 'Kwik en aluminium in Mexicaanse griepvaccin' op : -.

    Thiomersal is een conserveringsmiddel om te voorkomen dat de vaccins bederven.
    Voormalig huisarts en bedrijfsarts J. Koetsier legde in een uitzending van Netwerk uit dat hij van mening is dat de overheid de burgers onvoldoende en vooral ook eenzijdig geïnformeerd heeft over de bijwerkingen op korte en lange termijn.

    De stof Squaleen geeft een sterke prikkel af aan het immuunsysteem, maar in zeldzame gevallen zo sterk dat het immuunsysteem het eigen zenuwweefsel gaat afstoten, met verlammingsziektes tot gevolg.
    Daardoor kan hersenschade optreden, wat echter wel zeldzaam voorkomt.

    Koetsier vindt echter dat de overheid hier meer ruchtbaarheid aan zou moeten geven zodat er niet een te eenzijdig en te rooskleurig beeld van het vaccin tegen de Mexicaanse griep wordt voorgehouden.
    Veel burgers zijn bijvoorbeeld niet op de hoogte dat het vaccin slechts voor 40% bescherming biedt tegen de Mexicaanse griep.
    Na twee vaccins is men voor 80% beschermd.
    Volgens arts Koetsier verstrekt het RIVM beperkte informatie met betrekking tot de effecten op lange termijn en over de risico's.

    In de bijsluiter van de vaccins staan echter in zeer kleine lettertjes wel de mogelijke bijwerkingen opgenomen.

    Microbioloog L. van der Zeijst, werkzaam bij het LUMC, stelt in het zelfde programma van Netwerk dat er onvoldoende tijd geweest is om het vaccin op lange termijn te testen.
    De verschijnselen op korte termijn zijn naar zijn mening voldoende getest.
    Dit houdt in dat de verschijnselen die op korte termijn kunnen optreden, voldoenden bekend zijn en veilig genoeg uit de testperiode naar voren zijn gekomen.

    Aangezien het vaccin met grote haast geproduceerd werd zijn de verschijnselen op lange termijn niet te voorspellen en onvoldoende getest.
    Zeldzame bijwerkingen, die bij 1 op de 10.000 gevaccineerden zullen optreden of bij 1 op de 100.000 gevaccineerden, zijn nog onbekend.
    De vaccins zijn immers niet op zoveel personen getest.
    Ook de effecten op lange termijn zijn niet goed te voorspellen.
    De kans op ernstige bijwerkingen zoals hersenontsteking en verlammingsziekten, is dus klein, maar wel aanwezig.

    In een artikel in het dagblad Trouw stelt professor en hoogleraar Van der Meer dat in Chili (ter voorbeeld) 1 op de 100.000 mensen overleed aan de Mexicaanse griep en dat we er vanuit mogen gaan dat dit in Nederland ook het geval zal zijn, hoewel onze gezondheidszorg vermoedelijk beter is dan in Chili.
    Aangezien 1 op de 10.000 mensen verlammingsverschijnselen zullen krijgen van de vaccinaties tegen de Mexicaanse griep, moet elk mens voor zich de afweging maken welk risico het meeste weegt.

    Vacinnatie en zwangerschap

    Over de effecten van deze nieuwe vaccinatie op het ongeboren kind, zijn geen gegevens bekend.
    Wel is bekend dat kwikverbindingen een risico vormen voor onrijpe hersenen.

    Doden vaccin Mexicaanse griep en griepdoden

    Op dit moment zijn officieel enkele mensen overleden aan het vaccin tegen Mexicaanse Griep.
    Het Mexicaanse griepvirus heeft sinds maart-april echter al 5000 mensenlevens geëist, verspreid over 191 landen, waaronder (oktober 2009) 10 doden in Nederland.

    Eén van de jongste slachtoffer dat in Nederland overleed aan Mexicaanse griep was de veertienjarige Hannah Scheffer.
    Zij overleed op 19 oktober 2009.
    Drie dagen daarvoor, op vrijdag 16 oktober had zij de eerste griepverschijnselen.
    Haar toestand is in zeer korte tijd verergerd en de Mexicaanse griep is haar binnen enkele dagen noodlottig geworden.
    Hannah Scheffer was altijd goed gezond geweest.

    Datzelfde weekend overleed een veertigjarige man ook aan de Mexicaanse griep.
    Zijn gezondheid was al kwetsbaar door andere aandoeningen.

    Ook in andere landen zijn voorheen gezonde mensen overleden aan de Mexicaanse varkensgriep.

    Dit toont aan dat het virus zeer agressief kan toeslaan.
    Hoewel men over het algemeen stelt dat de Mexicaanse griep een milder verloop heeft dan tot nog toe gevreesd, moet men het virus toch niet onderschatten.
    Het financieel dagblad stelt in een artikel dd. 4 september 2009 dat de WHO ervan uitgaat dat wereldwijd een derde van de wereldbevolking met het virus besmet zal raken en dat het Rode Kruis in het gunstigste geval rekening houdt met 2 miljoen doden wereldwijd (cfr. 'Bijna 3000 doden door Mexicaanse griep' op : -).

    Het virus is ook langer besmettelijk dan bij een gewone griep.

    Risico’s vaccin Mexicaanse griep

    Er verschenen al regelmatig berichten in de krant dat het griepvaccin mogelijk ernstige bijwerkingen kan hebben.
    Omdat er een nieuwe technologie is toegepast om het vaccin te produceren (om met minder werkzame stoffen meer vaccins te maken) en omdat er volgens sommigen een zekere haast geweest is om het op de markt te brengen en het daardoor nog onvoldoende getest is, zou niet te overzien zijn hoe groot de risico’s zijn.
    Ook over de risico’s op lange termijn wordt gespeculeerd.

    In Zweden is men begonnen met de vaccinaties.
    Daar zouden inmiddels vier doden zijn gevallen als gevolg van de vaccinaties.
    Mede omdat er tegenstrijdige berichten worden verspreidt neemt de ongerustheid onder mensen toe.
    Veel mensen overwegen de vaccinatie niet te nemen.
    Anderen kunnen niet wachten tot het vaccin er is uit angst voor de Mexicaanse griep.
    Er zijn duidelijk twee groepen, voor en tegenstanders van het vaccin.
    Zowel onder medici als onder burgers.

    Het is nog niet officieel bekend of de bijverschijnselen van het vaccin erg gevaarlijk zijn.
    In feite is dat en kwestie van afwachten.

    Vaccin Mexicaanse griep, waarom zijn de bijwerkingen heftiger ?

    Het vaccin tegen de Mexicaanse griep resulteert in meer bijwerkingen dan het gewone griepvaccin, aangezien het vaccin tegen varkensgriep adjuvans (zoals haaienlever olie) en squaleen bevat.
    Adjuvans zijn toevoegingen, bijvoorbeeld conserveringsmiddelen en middelen die het vaccinatieproces versterken en of versnellen.
    Haaienlever olie activeert de defensie van het immuunsysteem.
    In één van de griepvaccins die op de markt gebracht zijn, zit kwik en squaleen.
    Dit type vaccin is goedkoper dan de andere variant, die minder squaleen bevat en geen kwik.

    In Duitsland krijgen alleen de Duitse overheid en militairen de duurdere variant, terwijl burgers de goedkopere vaccinatie met kwik en met meer squaleen krijgen.
    Uiteraard zijn de burgers daar niet bij mee en staan veel mensen er wantrouwend tegenover.
    65% van de Duitsers die voor een vaccinatie in aanmerking komen overwegen de vaccinatie te weigeren.

    In Nederland wordt ook de goedkopere vaccinatie met kwik en met squaleen gebruikt voor de vaccinaties.

    De duurdere versie is nog minder goed getest dan de goedkopere versie.
    De goedkopere versie is echter volgens steeds meer kritische mensen, waar onder ook steeds meer artsen, ook onvoldoende getest, voornamelijk onvoldoende op zwangere vrouwen en kleine kinderen.
    Van adjuvans squaleen is bekend dat het auto-immuunziekten kan veroorzaken, wat een extra risico inhoud voor ongeboren kinderen en kleine kinderen, waarvan het immuunsysteem nog niet volledig ontwikkeld is.

    Kritiek op vaccinatie

    In steeds meer landen komt de kritiek tegen de varkensgriep vaccinatie langzaamaan steeds steviger op gang.
    Mensen zijn ongerust en onzeker.
    Of men nu wel of geen vaccinatie besluit te nemen, men moet de risico’s tegen elkaar afwegen en het is het beste om het nieuws over gevaccineerde mensen in landen die ons met vaccinatie voorgaan, zoals Zweden, op de voet volgen.
    Enkele dingen zijn zeker : het vaccin is met een zekere haast geproduceerd en de verschijnselen op korte en lange termijn kunnen ernstiger zijn dan men op dit moment kan overzien.
    Er wordt aan vaccinaties enorm veel geld verdiend, waardoor men mogelijk informatie over de risico’s verzwijgt.
    De vaccins zijn niet uitgebreid getest en op bepaalde bevolkingsgroepen zelfs onvoldoende getest.
    Ook is er een verband tussen de stof squaleen en het ontstaan van het ernstige Guillain barre syndrome, waarbij acute verlammingsverschijnselen kunnen optreden.
    De Britse geondheidsraad HPA heeft neurologen opgeroepen alert te zijn op een mogelijke toename van gevallen van het Guillain-Barre Syndroom na de vaccinaties.

    Rechtzaak SAN

    Stichting Stralingsarm Nederland (SAN) heeft een kort geding aangespannen tegen het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) en het College ter Beoordeling van Geneesmiddelen (CBG).
    Stichting Stralingsarm eist via het kort geding duidelijkheid over de veiligheid van het nieuwe griepvaccin op de volgende punten :

    • Wat zijn de gevaren van deze nieuwe griepvaccinatie, op korte en lange termijn ?

    • Hoe is de aansprakelijkheid geregeld ?

    • Hoe verrichten VWS en CBG onderzoek en controle om de gezondheid van de burgers voldoende te beschermen ?

    Op donderdag 29 oktober 2009 doet de rechter in Zwolle uitspraak.

    Cfr. :

    Bevechters griepvaccin 'voor verkeerde rechter'

    Jelle Boonstra - De Stentor, 22-10-2009 (laatst bijgewerkt : 28-10-2009)

    ZWOLLE - "U vraagt me de vaccinatie tegen de Mexiaanse griep stop te zetten. Die macht heb ik niet, dan bent u bij de verkeerde rechter. Dan moet u in Den Haag zijn".
    Kort geding-rechter W. Cornelissen in Zwolle maakte vanmiddag al snel korte metten met de eis van de Stichting Stralingsarm Nederland om de prik-campagne tegen de Mexicaanse griep stil te leggen.

    Hard nodig, vinden ze dat : de overheid heeft tot dusverre de informatieplicht verzaakt en wil maar niet vertellen wat er precies in dat vaccin schuilt, waardoor de bevolking grote risico's lopen.

    Normaal vecht de in Raalte gevestigde stichting vooral tegen de UMTS- masten.
    Maar ook het griepvaccin is verdacht en als er onverhoopt teveel kwik in zit of alumniumverbindingen, treft dat juist de mens, die al zo gevoelig is voor straling.
    De rechtszaal was letterlijk te klein voor de aanhang (veel witte baarden, Scandinavische truien en jurken met de hoofdkleur paars), die zelfs op de grond moest plaatsnemen en achter de rechter.
    'Stralingsarm' begon het steekspel tegen de griepprik met een beroep op de wet openbaar bestuur om de onderste steen boven te krijgen bij het ministerie (de beslisser) en het College ter beoordeling geneesmiddelen (de adviseur).
    Maar daarop was volgens Luuk van Dinter van de stichting slechts 2 paginaatjes aan 'raffelwerk' teruggekomen.
    De stichting ging in beroep, kreeg ook daar geen asem op en stond derhalve gisteren voor de rechter met de eis om de correspondentie tussen de topinstanties in te zien, nu eindelijk eens te weten wat er in de prik zit en dan nog het liefst met een dwangsom ook.
    Advocaat mr. van derMers reageerde namens de instanties met verbazing.
    Toelating van het vaccin - ook in Nederland - is een Europese zaak, zei ze.
    Wie bij de instantie die erover gaat (de EMEA) op de website kijkt, ziet daar alle ingrediënten op een rijtje.
    Openbare informatie allemaal.
    "Bovendien is er een bijsluiter".
    Voor de rest is de correspondentie vertrouwelijk, zegt ze.
    Het gaat over onderhandelingen, prijzen en dat soort interne dingen.
    De rechter was 8 mappen beloofd vol vertrouwelijke post, maar had die gisteren nog steeds niet - zelfs niet na een telefoontje met het ministerie.
    "Oh, maar die zaak is toch allang klaar ?" - hadden ze daar gezegd.
    In de folder staat dat de prik geen kwaad kan, maar op internet is te lezen dat er grote risico's zijn : zweten, rillingen, angsten - sputterde de stichting nog even.
    Jammer, zei de rechter : ik ga over de vorm - het bezwaarschrift van de stichting - niét over de inhoud van de campagne.

    Uitspraak : vrijdag 30 oktober (cfr. hieronder 'Klink wint zaak over griepprik').

    Cfr. :

    Klink wint zaak over griepprik, 30-10-2009

    Minister Ab Klink (Volksgezondheid) hoeft documenten over de Mexicaanse griep niet te verstrekken aan een stichting die zich zorgen maakt over de griepvaccins.

    Dat heeft de rechter in Zwolle geoordeeld (cfr. : -&- -) naar aanleiding van een rechtszaak die de Stichting StralingsArm Nederland had aangespannen tegen de minister.
    De stichting had via een beroep op de wet openbaarheid van bestuur (WOB) alle documenten opgevraagd die betrekking hebben op de gesprekken van het ministerie en de farmaceutische bedrijven die het vaccin tegen H1N1 leveren.
    De stichting maakt zich zorgen over een bestanddeel van het vaccin : thiomersal.
    Volgens de rechter hoeft de minister deze documenten niet te verstrekken.
    De belangrijkste reden daarvoor is dat de informatie over de samenstelling van de griepvaccins al beschikbaar is via de website van de EMEA (cfr. : -) , de Europese autoriteit die is belast met het beoordelen van geneesmiddelen.

    Lees ook 'Is de griepprik gevaarlijk ?' op :

    Cfr. :

    04-11-2009 om 16:22 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Tags:aluminium, ethylkwik, griepprik, H1N1, kwik, kwik, methylkwik, Mexicaanse griep, Nieuwe Influenza A, squaleen, Tamiflu, thiomersal, thiomersal, vaccin, varkensgriep, zwanger, zwangerschap
    >> Reageer (0)

    Blog als favoriet !


    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Raadpleeg steeds je arts !
    Inhoud blog
  • Tijd om afscheid te nemen...
  • Fibromyalgie in het kort
  • Leden ME/CVS Vereniging unaniem tegen CBO-voorstel
  • Blood donation, XMRV & chronic fatigue syndrome
  • Illness duration and coping style in chronic fatigue syndrome
  • Review confirms PTSD in Gulf vets - Panel finds many reports of multisymptom illnesses
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel I
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel II
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel III
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel IV
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel V
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel VI
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel VII
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel VIII
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel IX
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel X
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel XI
  • When do symptoms become a disease ?
  • Burnout
  • Gepest ? - Zet de juiste stappen
  • Voldoet jouw werkplek aan de ARBO-normen ?
  • Chiropractie - Vrijspraak voor Simon Singh in smaadzaak
  • ME/CVS ? - Werk mee aan onderzoek naar tegemoetkoming chronisch zieken !
  • Magical Medicine - How to make a disease disappear
  • A new hypothesis of chronic fatigue syndrome - Co-conditioning theory
  • A light in the darkness - Good news ahead for XMRV ?
  • Zomertijd - Help je biologische klok
  • Beter van de bedrijfsarts
  • De invloed van economisering op het werk van artsen
  • Chronisch Vermoeidheidssyndroom (IOCOB)
  • Gezond brein, gezonde darmen
  • A retrospective review of the sleep characteristics in patients with chronic fatigue syndrome and fibromyalgia
  • Opdracht voor het volgende kabinet : afschaffing van het UWV
  • Test maakt validering pijn bij ME/CVS patienten mogelijk
  • Surprise discovery that HIV retrovirus hides in bone marrow offers new hope for eradication
  • A doctor's roadmap for dealing with the problems of ME/CFS
  • De Terug Plezant Club
  • Het retrovirus XMRV - Waar of niet waar ?
  • Being homebound with chronic fatigue syndrome - A multidimensional comparison with outpatients
  • Oplaaiende symptomen ME patient verraden ontstekingsreactie
  • UWV : 'ME/CVS is ziekte in zin van arbeidsongeschiktheid'
  • Een succesverhaal met Vistide in de strijd tegen ME/CVS - Een verhaal over herstel
  • Depressie
  • Hoe stressvol is je leven ?
  • Making the diagnosis of CFS/ME in primary care - A qualitative study
  • A new system of evaluating fibromyalgia and chronic fatigue
  • Nijmeegs onderzoek haalt CVS-doorbraak onderuit
  • Psychotherapie bij depressie overschat
  • Secrets of novel retrovirus unfolding
  • XMRV : 'missing link' bij ME/CVS ?
  • Reeves, hoofd van CDC CVS onderzoeksprogramma, gaat weg
  • Constant agony of an ME sufferer
  • Canon van de geneeskunde in Nederland
  • Dr. Frank dieet
  • Defeatism is undermining evidence that chronic fatigue syndrome can be treated
  • Cellular and molecular mechanisms of interaction between the neuroendocrine and immune systems under chronic fatigue syndrome in experiment
  • Zo zorg je voor weerstand - Houd je lichaam in optimale conditie
  • Fibromyalgie Vlaanderen Nederland - Dr. Bauer
  • Bussemaker komt terug op erkenning CVS
  • Postexertional malaise in women with chronic fatigue syndrome - Laboratioriumonderzoek bevestigt inspanningsintolerantie bij ME/CVS
  • Ze vertelden stervende dochter dat ze een leugenaar was - Interview met ME moeder Criona Wilson
  • Bijwerkingen antidepressiva erger dan gedacht
  • Bereken je BMI
  • Host range and cellular tropism of the human exogenous gammaretrovirus XMRV
  • The Brain Boosting B-12 - Hydroxocobalamin
  • Vertaling Canadese criteria ME/CVS
  • Slapeloosheid & osteopathie
  • Het Advies- en meldpunt ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid
  • Association between serum ferritin [stored iron] level and fibromyalgia syndrome
  • Dr. Mikovits XMRV Seminar (videos)
  • Zorgen voor een ander (2010) - Antwoorden op veelgestelde vragen
  • Herwin je veerkracht - Omgaan met chronische vermoeidheid en pijn
  • Je eten bepaalt je slaap
  • Dierenleed
  • ME/CVS erkend als chronische ziekte
  • Understanding fibromyalgia pain
  • Hyperalgesia in chronic fatigue syndrome
  • Wegwijzer psychische problemen
  • Positieve psychologie
  • Fietsen in de sneeuw...
  • Tips tegen de koude
  • Failure to detect the novel retrovirus XMRV in chronic fatigue syndrome
  • Nieuwe behandeling VermoeidheidCentrum zeer effectief
  • Een Zalig Kerstfeest en een gezond en voorspoedig 2010 !
  • Taming stressful thoughts
  • Burn-out - Werken tot je erbij neervalt - Deel I
  • Burn-out - Werken tot je erbij neervalt - Deel II
  • Canadese kriteria voor kinderen ook geschikt om onderscheid te maken tussen "milde" en "ernstige" gevallen
  • Stop met piekeren
  • Gedumpt, wat nu ? - Deel I
  • Gedumpt, wat nu ? - Deel II
  • Making a Difference in ME/CFS (Chronic Fatigue Syndrome) and FM
  • Psychotherapie - Van theorie tot praktijk
  • Fibromyalgie, waardevolle dagbesteding en werk - Deel I
  • Fibromyalgie, waardevolle dagbesteding en werk - Deel II
  • Fibromyalgie
  • Europees instrument spoort fibromyalgie op
  • Gezinsgeluk heeft positieve invloed op werk
  • Cognitieve gedragstherapie bij depressie
  • Nooit meer hetzelfde...
  • Rugklachten en RSI beroepsziekten nummer 1
  • SOS ! Hulp voor ouders
  • Dr. Nancy Klimas opens new Chronic Fatigue Center
  • The dramatic story of microbiologist Elaine DeFreitas' discovery
  • Fibromyalgie - Genezing is mogelijk - Gratis boek !
  • Verdedig je tegen wintervirussen
  • 7 geheimen die vrouwen verzwijgen
  • Eén op de twee Belgen krijgt ooit last van reuma
  • Wie langdurig ziek wordt heeft nood aan informatie
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel I
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel II
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel III
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel IV
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel V
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel VI
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel VII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel VIII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel IX
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel X
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XI
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XIII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XIV
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XV
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XVI
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XVII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XVIII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XIX
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XX
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXI
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXIII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXIV
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXV
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXVI
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXVII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXVIII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXIX
  • Doe een wens... - Make a wish...
  • 7 geheimen die mannen verzwijgen
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXX
  • Fibromyalgie - Genezing is mogelijk - GRATIS !
  • Af en toe een geheim is juist gezond
  • FM/CVS en verzekeringen - Info voor thesis
  • Mogelijke doorbraak MS-behandeling
  • Wees een winterdepressie voor
  • Vitamine B12-tekort - Een mogelijke oorzaak van Chronische vermoeidheid ? - Deel I
  • Vitamine B12-tekort - Een mogelijke oorzaak van Chronische vermoeidheid ? - Deel II
  • The Guaifenesin Story
  • A virus linked to chronic fatigue syndrome - Dr. Nancy Klimas interviews
  • Don't wait for a cure to appear
  • Gezonde chocoladeletters van Sinterklaas
  • Oorzaken van puisten
  • Sporten beter dan pauzeren bij RSI
  • Alles voor het goeie doel !!
  • Gewoon gelukkig zijn...
  • Chronic Fatigue Syndrome - La bête noire of the Belgian Health Care System
  • Persoonlijkheidstests
  • Vaccinatie risicogroepen H1N1
  • Geopereerd Prof. Johann Bauer - Een update (Greta)
  • Weersfactoren oorzaak van hoofdpijn
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part I
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part II
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part III
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part IV
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part V
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part VI
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part VII
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part VIII
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part IX
  • Challenges to conventional thinking about mind and body
  • What is CFS and what is ME ?
  • CVS-Referentiecentra - Opheffing en sluiting
  • Heb ik voldoende ontspanning ?
  • 7 tips tegen een overactieve blaas
  • Wallen en kringen onder de ogen
  • Recovered CFS/ME Patient Goes to Washington, D.C.
  • Chronische vermoeidheid zit niet tussen de oren
  • Dr. Bauer heeft mijn leven gered
  • Has your marriage been damaged by fibromyalgia or chronic fatigue syndrome ?
  • Vijf grootste bedreigingen gezondheid
  • Onbegrepen lage rugpijn beter te behandelen
  • Je beste antistresstip
  • Sufferers of chronic fatigue see life as a balancing act
  • Te hard gewerkt...
  • Prof. Dr. Johann Brauer op mijn blog
  • Geopereerd Prof. Johann Bauer
  • Is de griepprik gevaarlijk ?
  • Griep en verkoudheid - Deel I
  • Griep en verkoudheid - Deel II
  • Support the 500 Professionals of the IACFS/ME
  • Slanker met je hartritme
  • Enzym veroorzaakt gevolgen slaaptekort
  • Now we can get down to business
  • XMRV and chronic fatigue syndrome
  • Verslaving is een behandelbare hersenziekte
  • Kopstukken filosofie - Oktober 2009
  • Gek op je werk
  • Fikse schadevergoeding om antidepressivum
  • ME/CFS patients have retrovirus (XMRV) on YouTube


    Archief per week
  • 12/04-18/04 2010
  • 05/04-11/04 2010
  • 29/03-04/04 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 08/02-14/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 25/01-31/01 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 04/01-10/01 2010
  • 28/12-03/01 2010
  • 21/12-27/12 2009
  • 14/12-20/12 2009
  • 07/12-13/12 2009
  • 30/11-06/12 2009
  • 23/11-29/11 2009
  • 16/11-22/11 2009
  • 09/11-15/11 2009
  • 02/11-08/11 2009
  • 19/10-25/10 2009
  • 12/10-18/10 2009
  • 05/10-11/10 2009
  • 28/09-04/10 2009
  • 21/09-27/09 2009
  • 14/09-20/09 2009
  • 07/09-13/09 2009
  • 31/08-06/09 2009
  • 10/08-16/08 2009
  • 27/07-02/08 2009
  • 20/07-26/07 2009
  • 06/07-12/07 2009
  • 22/06-28/06 2009
  • 15/06-21/06 2009
  • 08/06-14/06 2009
  • 01/06-07/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 18/05-24/05 2009
  • 11/05-17/05 2009
  • 04/05-10/05 2009
  • 27/04-03/05 2009
  • 20/04-26/04 2009
  • 13/04-19/04 2009
  • 30/03-05/04 2009
  • 23/03-29/03 2009
  • 16/03-22/03 2009
  • 09/03-15/03 2009
  • 02/03-08/03 2009
  • 23/02-01/03 2009
  • 16/02-22/02 2009
  • 09/02-15/02 2009
  • 02/02-08/02 2009
  • 26/01-01/02 2009
  • 19/01-25/01 2009
  • 12/01-18/01 2009
  • 05/01-11/01 2009
  • 22/12-28/12 2008
  • 15/12-21/12 2008
  • 08/12-14/12 2008
  • 01/12-07/12 2008
  • 24/11-30/11 2008
  • 17/11-23/11 2008
  • 10/11-16/11 2008
  • 03/11-09/11 2008
  • 27/10-02/11 2008
  • 20/10-26/10 2008
  • 13/10-19/10 2008
  • 06/10-12/10 2008
  • 29/09-05/10 2008
  • 22/09-28/09 2008
  • 15/09-21/09 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 01/09-07/09 2008
  • 25/08-31/08 2008
  • 18/08-24/08 2008
  • 11/08-17/08 2008
  • 04/08-10/08 2008
  • 28/07-03/08 2008
  • 21/07-27/07 2008
  • 14/07-20/07 2008
  • 30/06-06/07 2008
  • 23/06-29/06 2008
  • 16/06-22/06 2008
  • 09/06-15/06 2008
  • 02/06-08/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 19/05-25/05 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 05/05-11/05 2008
  • 28/04-04/05 2008
  • 21/04-27/04 2008
  • 14/04-20/04 2008
  • 07/04-13/04 2008
  • 31/03-06/04 2008
  • 24/03-30/03 2008
  • 17/03-23/03 2008
  • 10/03-16/03 2008
  • 03/03-09/03 2008
  • 25/02-02/03 2008
  • 18/02-24/02 2008
  • 11/02-17/02 2008
  • 04/02-10/02 2008
  • 28/01-03/02 2008
  • 21/01-27/01 2008
  • 14/01-20/01 2008
  • 07/01-13/01 2008
  • 31/12-06/01 2008
  • 24/12-30/12 2007
  • 17/12-23/12 2007
  • 10/12-16/12 2007
  • 03/12-09/12 2007
  • 26/11-02/12 2007
  • 19/11-25/11 2007
  • 12/11-18/11 2007
  • 05/11-11/11 2007
  • 29/10-04/11 2007
  • 22/10-28/10 2007
  • 15/10-21/10 2007
  • 08/10-14/10 2007
  • 01/10-07/10 2007
  • 24/09-30/09 2007
  • 17/09-23/09 2007
  • 10/09-16/09 2007
  • 03/09-09/09 2007
  • 27/08-02/09 2007
  • 20/08-26/08 2007
  • 13/08-19/08 2007
  • 06/08-12/08 2007
  • 30/07-05/08 2007
  • 23/07-29/07 2007
  • 16/07-22/07 2007
  • 09/07-15/07 2007
  • 18/06-24/06 2007
  • 11/06-17/06 2007
  • 04/06-10/06 2007
  • 28/05-03/06 2007
  • 21/05-27/05 2007
  • 14/05-20/05 2007
  • 07/05-13/05 2007
  • 30/04-06/05 2007
  • 23/04-29/04 2007
  • 16/04-22/04 2007
  • 09/04-15/04 2007
  • 02/04-08/04 2007
  • 26/03-01/04 2007
  • 19/03-25/03 2007
  • 12/03-18/03 2007
  • 05/03-11/03 2007
  • 26/02-04/03 2007
  • 19/02-25/02 2007
  • 12/02-18/02 2007
  • 05/02-11/02 2007
  • 29/01-04/02 2007
  • 22/01-28/01 2007
  • 15/01-21/01 2007
  • 08/01-14/01 2007
  • 18/12-24/12 2006
  • 11/12-17/12 2006
  • 04/12-10/12 2006
  • 27/11-03/12 2006
  • 20/11-26/11 2006
  • 13/11-19/11 2006
  • 06/11-12/11 2006
  • 30/10-05/11 2006
  • 23/10-29/10 2006
  • 16/10-22/10 2006
  • 09/10-15/10 2006
  • 02/10-08/10 2006
  • 25/09-01/10 2006
  • 18/09-24/09 2006
  • 11/09-17/09 2006
  • 04/09-10/09 2006
  • 28/08-03/09 2006
  • 07/08-13/08 2006
  • 31/07-06/08 2006
  • 24/07-30/07 2006
  • 03/07-09/07 2006
  • 26/06-02/07 2006
  • 19/06-25/06 2006
  • 12/06-18/06 2006
  • 29/05-04/06 2006
  • 22/05-28/05 2006
  • 15/05-21/05 2006
  • 08/05-14/05 2006
  • 01/05-07/05 2006
  • 24/04-30/04 2006
  • 17/04-23/04 2006
  • 10/04-16/04 2006
  • 27/03-02/04 2006
  • 20/03-26/03 2006
  • 13/03-19/03 2006
  • 06/03-12/03 2006
  • 27/02-05/03 2006
  • 20/02-26/02 2006
  • 13/02-19/02 2006
  • 06/02-12/02 2006
  • 30/01-05/02 2006
  • 23/01-29/01 2006
  • 16/01-22/01 2006
  • 09/01-15/01 2006
  • 26/12-01/01 2006
  • 19/12-25/12 2005
  • 12/12-18/12 2005
  • 05/12-11/12 2005
  • 28/11-04/12 2005
  • 21/11-27/11 2005
  • 14/11-20/11 2005
  • 07/11-13/11 2005
  • 24/10-30/10 2005
  • 17/10-23/10 2005
  • 10/10-16/10 2005
  • 03/10-09/10 2005
  • 26/09-02/10 2005
  • 19/09-25/09 2005
  • 12/09-18/09 2005
  • 05/09-11/09 2005
  • 29/08-04/09 2005
  • 22/08-28/08 2005
  • 15/08-21/08 2005
  • 08/08-14/08 2005
  • 01/08-07/08 2005
  • 25/07-31/07 2005
  • 04/07-10/07 2005
  • 27/06-03/07 2005
  • 20/06-26/06 2005
  • 13/06-19/06 2005
  • 06/06-12/06 2005
  • 30/05-05/06 2005
  • 23/05-29/05 2005
  • 16/05-22/05 2005
  • 09/05-15/05 2005
  • 02/05-08/05 2005
  • 25/04-01/05 2005
  • 18/04-24/04 2005
  • 11/04-17/04 2005
  • 29/11-05/12 1999
  • 29/12-04/01 1970


  • 12/04-18/04 2010
  • 05/04-11/04 2010
  • 29/03-04/04 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 08/02-14/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 25/01-31/01 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 04/01-10/01 2010
  • 28/12-03/01 2010
  • 21/12-27/12 2009
  • 14/12-20/12 2009
  • 07/12-13/12 2009
  • 30/11-06/12 2009
  • 23/11-29/11 2009
  • 16/11-22/11 2009
  • 09/11-15/11 2009
  • 02/11-08/11 2009
  • 19/10-25/10 2009
  • 12/10-18/10 2009
  • 05/10-11/10 2009
  • 28/09-04/10 2009
  • 21/09-27/09 2009
  • 14/09-20/09 2009
  • 07/09-13/09 2009
  • 31/08-06/09 2009
  • 10/08-16/08 2009
  • 27/07-02/08 2009
  • 20/07-26/07 2009
  • 06/07-12/07 2009
  • 22/06-28/06 2009
  • 15/06-21/06 2009
  • 08/06-14/06 2009
  • 01/06-07/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 18/05-24/05 2009
  • 11/05-17/05 2009
  • 04/05-10/05 2009
  • 27/04-03/05 2009
  • 20/04-26/04 2009
  • 13/04-19/04 2009
  • 30/03-05/04 2009
  • 23/03-29/03 2009
  • 16/03-22/03 2009
  • 09/03-15/03 2009
  • 02/03-08/03 2009
  • 23/02-01/03 2009
  • 16/02-22/02 2009
  • 09/02-15/02 2009
  • 02/02-08/02 2009
  • 26/01-01/02 2009
  • 19/01-25/01 2009
  • 12/01-18/01 2009
  • 05/01-11/01 2009
  • 22/12-28/12 2008
  • 15/12-21/12 2008
  • 08/12-14/12 2008
  • 01/12-07/12 2008
  • 24/11-30/11 2008
  • 17/11-23/11 2008
  • 10/11-16/11 2008
  • 03/11-09/11 2008
  • 27/10-02/11 2008
  • 20/10-26/10 2008
  • 13/10-19/10 2008
  • 06/10-12/10 2008
  • 29/09-05/10 2008
  • 22/09-28/09 2008
  • 15/09-21/09 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 01/09-07/09 2008
  • 25/08-31/08 2008
  • 18/08-24/08 2008
  • 11/08-17/08 2008
  • 04/08-10/08 2008
  • 28/07-03/08 2008
  • 21/07-27/07 2008
  • 14/07-20/07 2008
  • 30/06-06/07 2008
  • 23/06-29/06 2008
  • 16/06-22/06 2008
  • 09/06-15/06 2008
  • 02/06-08/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 19/05-25/05 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 05/05-11/05 2008
  • 28/04-04/05 2008
  • 21/04-27/04 2008
  • 14/04-20/04 2008
  • 07/04-13/04 2008
  • 31/03-06/04 2008
  • 24/03-30/03 2008
  • 17/03-23/03 2008
  • 10/03-16/03 2008
  • 03/03-09/03 2008
  • 25/02-02/03 2008
  • 18/02-24/02 2008
  • 11/02-17/02 2008
  • 04/02-10/02 2008
  • 28/01-03/02 2008
  • 21/01-27/01 2008
  • 14/01-20/01 2008
  • 07/01-13/01 2008
  • 31/12-06/01 2008
  • 24/12-30/12 2007
  • 17/12-23/12 2007
  • 10/12-16/12 2007
  • 03/12-09/12 2007
  • 26/11-02/12 2007
  • 19/11-25/11 2007
  • 12/11-18/11 2007
  • 05/11-11/11 2007
  • 29/10-04/11 2007
  • 22/10-28/10 2007
  • 15/10-21/10 2007
  • 08/10-14/10 2007
  • 01/10-07/10 2007
  • 24/09-30/09 2007
  • 17/09-23/09 2007
  • 10/09-16/09 2007
  • 03/09-09/09 2007
  • 27/08-02/09 2007
  • 20/08-26/08 2007
  • 13/08-19/08 2007
  • 06/08-12/08 2007
  • 30/07-05/08 2007
  • 23/07-29/07 2007
  • 16/07-22/07 2007
  • 09/07-15/07 2007
  • 18/06-24/06 2007
  • 11/06-17/06 2007
  • 04/06-10/06 2007
  • 28/05-03/06 2007
  • 21/05-27/05 2007
  • 14/05-20/05 2007
  • 07/05-13/05 2007
  • 30/04-06/05 2007
  • 23/04-29/04 2007
  • 16/04-22/04 2007
  • 09/04-15/04 2007
  • 02/04-08/04 2007
  • 26/03-01/04 2007
  • 19/03-25/03 2007
  • 12/03-18/03 2007
  • 05/03-11/03 2007
  • 26/02-04/03 2007
  • 19/02-25/02 2007
  • 12/02-18/02 2007
  • 05/02-11/02 2007
  • 29/01-04/02 2007
  • 22/01-28/01 2007
  • 15/01-21/01 2007
  • 08/01-14/01 2007
  • 18/12-24/12 2006
  • 11/12-17/12 2006
  • 04/12-10/12 2006
  • 27/11-03/12 2006
  • 20/11-26/11 2006
  • 13/11-19/11 2006
  • 06/11-12/11 2006
  • 30/10-05/11 2006
  • 23/10-29/10 2006
  • 16/10-22/10 2006
  • 09/10-15/10 2006
  • 02/10-08/10 2006
  • 25/09-01/10 2006
  • 18/09-24/09 2006
  • 11/09-17/09 2006
  • 04/09-10/09 2006
  • 28/08-03/09 2006
  • 07/08-13/08 2006
  • 31/07-06/08 2006
  • 24/07-30/07 2006
  • 03/07-09/07 2006
  • 26/06-02/07 2006
  • 19/06-25/06 2006
  • 12/06-18/06 2006
  • 29/05-04/06 2006
  • 22/05-28/05 2006
  • 15/05-21/05 2006
  • 08/05-14/05 2006
  • 01/05-07/05 2006
  • 24/04-30/04 2006
  • 17/04-23/04 2006
  • 10/04-16/04 2006
  • 27/03-02/04 2006
  • 20/03-26/03 2006
  • 13/03-19/03 2006
  • 06/03-12/03 2006
  • 27/02-05/03 2006
  • 20/02-26/02 2006
  • 13/02-19/02 2006
  • 06/02-12/02 2006
  • 30/01-05/02 2006
  • 23/01-29/01 2006
  • 16/01-22/01 2006
  • 09/01-15/01 2006
  • 26/12-01/01 2006
  • 19/12-25/12 2005
  • 12/12-18/12 2005
  • 05/12-11/12 2005
  • 28/11-04/12 2005
  • 21/11-27/11 2005
  • 14/11-20/11 2005
  • 07/11-13/11 2005
  • 24/10-30/10 2005
  • 17/10-23/10 2005
  • 10/10-16/10 2005
  • 03/10-09/10 2005
  • 26/09-02/10 2005
  • 19/09-25/09 2005
  • 12/09-18/09 2005
  • 05/09-11/09 2005
  • 29/08-04/09 2005
  • 22/08-28/08 2005
  • 15/08-21/08 2005
  • 08/08-14/08 2005
  • 01/08-07/08 2005
  • 25/07-31/07 2005
  • 04/07-10/07 2005
  • 27/06-03/07 2005
  • 20/06-26/06 2005
  • 13/06-19/06 2005
  • 06/06-12/06 2005
  • 30/05-05/06 2005
  • 23/05-29/05 2005
  • 16/05-22/05 2005
  • 09/05-15/05 2005
  • 02/05-08/05 2005
  • 25/04-01/05 2005
  • 18/04-24/04 2005
  • 11/04-17/04 2005
  • 29/11-05/12 1999
  • 29/12-04/01 1970


    Willekeurig SeniorenNet Blogs

    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!