NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Op zoek naar een bepaalde info ? Geef dan hieronder een trefwoord in...
Zoeken in blog

Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom ! Welkom !
  • cannabis Canada
  • cannabis Canada
  • medical marijuana Canada
  • medical marijuana Canada
  • Cbd Chocolate

    Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek

    Raadpleeg steeds je arts !
    Laatste commentaren
  • djvVeighBrtthilkgco (hfsOried)
        op Fibromyalgie - Chronische slaapstoornissen
  • ffdafGeogsBrtHoincphm (fsderymn)
        op Even geduld...
  • jgbglalaBtjadenti (sdfplefs)
        op Fibromyalgie & hormonen... - Deel II
  • nsfcxTintyBrtthilktlm (fsfLoppy)
        op Vluchten in het werk
  • nsfcxWhanyBrtamardamj (fsfExime)
        op Even geduld...
  • Brvfintokycsdt (bsfBeero)
        op Fibromyalgie & hormonen... - Deel II
  • jgbglalaBtjadentw (sdfplefs)
        op Even geduld...
  • dffshprilmBrtinopsrbr (hwdaberb)
        op Vluchten in het werk
  • where to buy viagra online uk bu.yci.a.l.isonlin.e. (Coreykiz)
        op Fibromyalgie & hormonen... - Deel II
  • inasync (Luxumlib)
        op Fibromyalgie & hormonen... - Deel II
  • Foto
    Blog als favoriet !
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    Mijn favorieten
  • Kennis=macht=gezondheid - Pillie Willie
  • Vlaamse Liga voor Fibromyalgie Patiënten
  • Lotgenoten Fibromyalgie Nederland
  • APS-Therapie
  • Alles over fibromyalgie
  • Fibromyalgie-Online
  • Leven met CVS / Leven met Fibromyalgie
  • TopSiteGuide.BelgischeTop100
  • Fibromyalgie PR-site
    Strijd om erkenning
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Fibromyalgie - Electrotherapie tegen pijn - Deel I
    Klik op de afbeelding om de link te volgen  

    Fibromyalgie – Electrotherapie tegen pijn
    The treatment of fibromyalgia with cranial electrotherapy stimulation

    Deel I

    The effect of cranial electrotherapy stimulation (CES) on pain associated with fibromyalgia
    Subjective pain intensity was the primary measured variable in a double-blind crossover study examining the effect of cranial electrotherapy stimulation (CES) on the pain associated with fibromyalgia.
    Initially, 39 patients were randomly allocated to CES and 35 patients were allocated to a sham group.
    Measurements taken at baseline and after three weeks included pain intensity, McGill Pain Score, tenderpoint score, profile of mood states and Oswestry Score.
    Three weeks after crossover, measurements were repeated.
    Significant CES effects were identified, revealing an improvement in pain intensity, McGill Score, tenderpoint score and profile of mood states (p<0.05).
    However, no significant effect was observed on Oswestry Score, which is a score identifying functional effects of pain.
    This study reveals that CES could play a significant role in the treatment of pain associated with fibromyalgia; however, the long-term effects on disability remain to be studied.
    Cfr. :

    What is Cranial Electrotherapy Stimulation (CES) ?
    Depression Treatment Now
    Cranial Electrotherapy Stimulation (CES) is a safe, non-drug approach to treat depression, anxiety and insomnia.
    Like many drugs, its exact mechanisms are not known.
    Its tiny “microcurrents” are thought to stimulate the areas of the brain responsible for neurotransmitter and hormone production.
    Clinical tests back this up.
    Increases in cerebrospinal fluid level beta-endorphins up to 219%, plasma beta-endorphins up to 98% and cerebrospinal fluid serotonin up to 200% have been demonstrated in normal volunteers receiving just 20 minutes of CES treatment.
    In addition, many patients report a feeling of slight to moderate euphoria after use.
    Cranial Electrotherapy Stimulation FAQs :
    - Is it safe ?
    Yes. Electricity is perfectly safe at the level that Alpha-Stim® delivers.
    Remember, we all have electrical currents flowing throughout our brain and body at all times.
    Alpha-Stim® uses tiny currents close to the amount that flows naturally in our systems.
    - Is it like shock therapy or something ?
    No, not at all.
    Shock therapy uses a current that is 1000 times greater than the Alpha-Stim®.
    We use current close to your body's own naturally occurring electrical current.
    To many patients the feeling is subsensational.
    Alpha-Stim® is an extremely safe treatment, that unlike shock therapy, has no major adverse effects ever reported.
    - Will I feel better after the first use ?
    Many patients that use the Alpha-Stim® report benefit after the first use.
    Keep in mind that it may take one to 3 weeks however for some people to feel benefit.
    It will depend on how your body reacts to the input.
    - What are the long term effects ?
    The amount of electricity used does not cause any known cell damage at all.
    Out of the estimated 15 million patients that have used the Alpha-Stim®, none have reported any long term negative effects.
    The body likes and needs electrons, the flow of electrons (electricity) and electrically charged particles to operate.
    Low levels of electricity are safe !

    Cfr. :

    A randomized, sham-controlled, proof of principle study of transcranial direct current stimulation for the treatment of pain in fibromyalgia

    Felipe Fregni 1 *, Rafaela Gimenes 2, Angela C. Valle 2, Merari J. L. Ferreira 3, Renata R. Rocha 3, Luane Natalle 3, Riviane Bravo 3, Sergio P. Rigonatti 2, Steven D. Freedman 1, Michael A. Nitsche 4, Alvaro Pascual-Leone 1, Paulo S. Boggio 5
    1Harvard Medical School, Boston, Massachusetts - 2University of Sao Paulo, Sao Paulo, Brazil - 3Mackenzie University, Sao Paulo, Brazil - 4Georg August University, Goettingen, Germany - 5University of Sao Paulo, and Mackenzie University, Sao Paulo, Brazil
    - *Correspondence to Felipe Fregni, Center for Non-Invasive Brain Stimulation, Beth Israel Deaconess Medical Center, Harvard Medical School, 330 Brookline Avenue, KS 452, Boston, MA 02215 :
    Drs. Fregni and Gimenes contributed equally to this work
    Funded by : NIH, Harvard Medical School Scholars in Clinical Science Program; Grant Number: K30-HL-04095, K24-RR018875 - Harvard Medical School, Boston, Massachusetts - Arthritis Rheum. 2006 Nov 28;54(12):3988-3998 - PMID: 17133529

    Recent evidence suggests that fibromyalgia is a disorder characterized by dysfunctional brain activity.
    Because transcranial direct current stimulation (tDCS) can modulate brain activity noninvasively and can decrease pain in patients with refractory central pain, we hypothesized that tDCS treatment would result in pain relief in patients with fibromyalgia.

    Thirty-two patients were randomized to receive sham stimulation or real tDCS with the anode centered over the primary motor cortex (M1) or the dorsolateral prefrontal cortex (DLPFC) (2 mA for 20 minutes on 5 consecutive days).
    A blinded evaluator rated the patient's pain, using the visual analog scale for pain, the clinician's global impression, the patient's global assessment, and the number of tender points.
    Other symptoms of fibromyalgia were evaluated using both the
    - Fibromyalgia Impact Questionnaire (1)
    - Short Form 36 Health Survey (2).
    Safety was assessed with a battery of neuropsychological tests.
    To assess potential confounders, we measured mood and anxiety changes throughout the trial.

    Anodal tDCS of the primary motor cortex induced significantly greater pain improvement compared with sham stimulation and stimulation of the DLPFC (P < 0.0001).
    Although this effect decreased after treatment ended, it was still significant after 3 weeks of followup (P = 0.004).
    A small positive impact on quality of life was observed among patients who received anodal M1 stimulation.
    This treatment was associated with a few mild adverse events, but the frequency of these events in the active-treatment groups was similar to that in the sham group.
    Cognitive changes were similar in all 3 treatment groups.

    Our findings provide initial evidence of a beneficial effect of tDCS in fibromyalgia, thus encouraging further trials.

    Cfr. :

    (1) - Fibromyalgia Impact Questionnaire

    Fibromyalgia Impact Questionnaire
    Burckhardt 1991

    Geautoriseerde vertaling
    Pijn Kennis Centrum, academisch ziekenhuis Maastricht
    - 1999 -

    1. - Bent u in staat om zelfstandig... (omcirkel het juiste antwoord)

              boodschappen te doen          altijd    meestal    soms    nooit
    de was te doen                     altijd    meestal    soms    nooit
    maaltijden klaar te maken      altijd    meestal    soms    nooit
    de afwas (met de hand)         altijd    meestal    soms    nooit
    te stofzuigen                          altijd    meestal    soms    nooit
    de bedden op te maken         altijd    meestal    soms    nooit
    een eindje te lopen                altijd    meestal    soms    nooit
    op bezoek te gaan
    bij familie en vrienden            
    altijd    meestal    soms    nooit
    auto te rijden                         altijd    meestal    soms    nooit

    2. - Hoeveel van de afgelopen 7 dagen (verleden week)
             heeft u zich goed gevoeld ?
             1    2    3    4    5    6    7

    3. - Hoeveel dagen in de afgelopen week
             bent u vanwege de fibromyalgie niet gaan werken ?
    (indien u geen betaald werk heeft kunt u de vraag overslaan)
             1    2    3    4    5    6    7

    4. - Hoeveel invloed heeft de pijn of andere symptomen
             op het kunnen uitvoeren 
             van uw (betaalde) werkzaamheden ?
             Geen .............................................................heel veel

    4.1 - Hoe hevig is uw pijn geweest ?

            Geen pijn .....................................................ondragelijk

    4.2 - Hoe vermoeid bent u geweest ?

            Geen moeheid ..............................................ontzettend moe

    4.3 - Hoe voelde u zich het ‘s morgens bij het opstaan ?

            Goed uitgerust ............................................nog erg vermoeid

    4.4 - Hoeveel last heeft u van stijfheid ?

            Geen stijfheid ..............................................zeer stijf

    4.5 - Hoe gespannen, nerveus of angstig voelt u zich ?

            Niet gespannen ............................................zeer gespannen

    4.6 - Hoe depressief of somber voelt u zich ?

            Niet somber .................................................zeer somber

    Cfr. :

    (2) - Short Form 36 Health Survey
    De Medical Outcomes Study 36-Item Short Form Health Survey (
    SF-36) is ontwikkeld in de Verenigde Staten voor een verscheidenheid aan chronische ziekten (Ware & Sherbourne, 1992).
    Het is een multidimensioneel instrument, bestaande uit 8 dimensies :
    - fysiek functioneren (10 items)
    - rolbeperkingen door fysieke gezondheidsproblemen (4 items)
    - lichamelijke pijn (2 items)
    - ervaren gezondheid (5 items)
    - vitaliteit (4 items)
    - sociaal functioneren (2 items)
    - rolbeperkingen door emotionele problemen (3 items)
    - geestelijke gezondheid (5 items).
    Daarnaast wordt met één item gevraagd naar veranderingen in gezondheid.
    Per dimensie worden de scores op de items gesommeerd en getransformeerd naar een schaal van 0 tot 100.
    Een hogere score betekent een betere gezondheidstoestand.
    Deze 8 dimensies kunnen bovendien samengevat worden in een lichamelijke en een psychische hoofddimensie (
    Ware et al., 1995).
    Beide hoofddimensies zijn samengesteld uit alle acht dimensies, waarbij er natuurlijk wel grote verschillen bestaan in de mate waarin de verschillende dimensies meetellen.
    De hoofddimensies zijn zo geconstrueerd dat ze een gemiddelde van 50 en een standaarddeviatie van 10 hebben.
    SF-36 is ook bekend onder de naam RAND-36.
    De Engelstalige items van de RAND-36 zijn hetzelfde als die van de
    SF-36, maar de wijze van scoren verschilt iets.
    In Nederland is de RAND-36 vertaald en gevalideerd door Van der Zee & Sanderman (
    Van der Zee & Sanderman, 1993) en Aaronson et al. (Aaronson et al., 1998).
    Deze vertalingen zijn bijna identiek en worden ook als zodanig behandeld.
    -- In deze bijdrage 'A randomized, sham-controlled, proof of principle study of transcranial direct current stimulation for the treatment of pain in fibromyalgia' is de 'Short Form' van de
    SF-36 gebruikt.
    Cfr. :

    Het meten van de algemene gezondheidstoestand met de RAND-36 - Een handleiding
    Karen I van der Zee Karen & Robbert Sanderman - Groningen : Noordelijk Centrum voor Gezondheidsvraagstukken, 1993 – ISBN : 90 72156 60 9
    De RAND-36 is ontstaan vanuit de toenemende behoefte aan meetinstrumenten om de algemene gezondheidstoestand vast te leggen.
    Dit recent ontwikkelde instrument bevat schalen voor fysiek functioneren, sociaal functioneren, rolbeperkingen door fysieke of emotionele problemen, mentale gezondheid, energie, pijn en algemene gezondheidsbeleving.
    Deze uitgave geeft een overzicht van de eerste psychometrische bevindingen.
    Cfr. :

    Het meten van de algemene gezondheidstoestand met de MOS short-form general health survey (SF-20) - Een handleiding (MOS SF-20)
    'MOS short-form general health survey (SF-20)'
    G.I.J.M. Kempen, E.I. Brilman, J.W. Heyink, J. Ormel - Groningen : Noordelijk Centrum voor Gezondheidsvraagstukken (NCGv), Rijksuniversiteit Groningen (RUG), 1995 – Code : C13.Kempen – ISBN 90 72156 24 2
    Meetpretentie : algemene gezondheidstoestand; aspecten kwaliteit leven.
    Schalen : lichamelijk functioneren, rolvervulling, sociaal functioneren, psychische gezondheid, ervaren gezondheid, lichamelijke pijn.
    De SF-20 is, evenals de RAND-36, een multi-dimensioneel instrument om de algemene gezondheidstoestand te meten.
    De SF-20 is niet alleen korter dan de RAND-36, maar richt zich daarbij op andere aspecten van gezondheid.
    Zo staat in de SF-20 bij bepaalde dimensies de duur van eventuele beperkingen als gevolg van gezondheidsproblemen centraal, terwijl de RAND-36 zich in dat geval meer richt op de mate waarin men beperkt is.
    In deze uitgave worden ervaringen met de SF-20 in een grootschalig onderzoek onder ouderen weergegeven.
    Cfr. :

    Lees ook :

    1. - A Brief Foray into Philosophical and Practical Issues Concerning Micro-Current Frequency Stimulation and Related Modalities
    H.E.R. Rudolph and J. Halpern (Australia) – Actapress
    Electro-stimulation, frequency modulated micro-currents, philosophical scientific framework.
    Abstract : While planning exploratory trials in micro-current stimulation, a number of philosophical issues were encountered.
    This paper briefly explores the philosophical context within which trials in complementary medicine in general may be placed.
    The paper embarks on a short discussion of philosophical underpinnings for complementary VS traditional Western medicine, outlines some of the difficulties of evaluating complementary medicine by standards designed for a different system and then proceeds to describe a very basic pilot study into micro-currents applied to the human body.
    Cfr. :

    2. - A practical protocol for electromedical treatment of pain
    Daniel L. Kirsch, Ph.D., D.A.A.P.M., Mineral Wells, Texas - © Copyright 1994-2006 Electromedical Products International, Inc.
    Chapter Reprint from : 'Pain management – A practical guide for clinicians', the Textbook of the American Academy of Pain Management - CRC Press, Boca Raton, Florida, 2002 Revision – cfr. :
    .../... Microcurrent electrical therapy and cranial electrotherapy stimulation are electromedical modalities that use low level currents that usually do not exceed one milliampere.
    Beneficial effects have been reported for a wide variety of pain, psychological distress and addiction-related disorders.
    Pain is a complex process encompassing the entire nervous system.
    To achieve optimal results through electromedical intervention, the peripheral and central nervous systems should both be treated.
    Cranial electrotherapy stimulation induces a relaxed, alert state.
    It is a primary modality effective for controlling anxiety, depression, insomnia and generalized stress ubiquitous in pain patients.
    In addition, there is mounting evidence that CES can enhance cognitive functions.
    Because of its safety and effectiveness, the combination of MET and CES used with the protocols described here are highly recommended for a broad range of pain and stress-related disorders.
    Cfr. :


    3. - A rheumatologist's perspective on pain management
    Romano TJ – In : Weiner RS, editor - 'Pain management - A practical guide for clinicians' (5th ed.) - Volume 1 - 'New Concepts in Back Pain Management : Decompression, Reduction and Stabilization' - C. Norman Shealy, M.D., Ph.D., FA.C.S. & Pierre L. LeRoy, M.D., F.A.C.S. - Section IV – 'Speciality approaches to pain management through team management' - Chapter 27 - 'A Rheumatologist's Perspective on Pain Management' - Thomas J. Romano, M.D., Ph.D. - P. 361. - St. Lucie Press - Boca Raton, Florida ; 1998
    Cfr. :

    4.- Acupuncture electro-therapy
    (c) Essential Health Care Network 2003
    .../... Cranial Electrotherapy Stimulation (CES)
    Cranial electrotherapy stimulation is the application of low-level electrical stimulation across the head via ear clip electrodes.
    It is currently an FDA-approved therapy for depression, anxiety and insomnia.
    A recent review article of research reported that it has also been effectively used to treat various pain syndromes such as chronic spinal pain, headaches, dental pain and fibromyalgia.
    It reportedly also potentiates anesthetics used in general surgery when applied during surgery, thus requiring significantly less medication to keep the patient anesthetized.
    In worldwide research over more than 30 years, it has been shown to be effective as a drug-free treatment of anxiety, depression and insomnia.
    Its mechanism of action is widely thought to be its ability to bring neurotransmitters in stressed subjects back into normal, pre-stress levels of homeostasis .../...
    Cfr. :

    5. - American Academy of Pain Management - Electromedicine Track
    On September 4, 2003 in Denver Colorado over 6½ hours of lectures and interviews with eight leading authorities in electromedicine were filmed.
    This comprehensive course in microcurrent electrical therapy (MET) and Cranial electrotherapy stimulation (CES) is available in a 4 DVD set for $195
    You know how expensive it is to attend a professional conference.
    There are hotel fees, conference registration fees, seminar fees, airfare, car rental and time missed from work.
    It can easily cost thousands of dollars.
    It is very difficult to get this type of information without attending a training seminar or conference in person.
    Back in the 1980s Adam Crane learned about electromedicine with Daniel Kirsch, Ph.D. He introduced electromedicine to our biofeedback clients as a tool that they could use as an adjunct to biofeedback.
    He taught them how electromedicine could help relieve pain and promote relaxation so that biofeedback techniques could then be more effective for long term results.
    During our seminars Adam gives a brief introduction to electromedicine and does a quick demonstration.
    Because time is limited and there is lots of biofeedback information to cover during the seminars he is not able to get into detail about the history, how it works, how to use it and the many conditions it can be used for.
    This DVD set does a very thorough job of this.
    If you don't already have electromedicine equipment this program will show you why you might want to add it to your practice.
    If you already have electromedicine equipment, this DVD is a must.
    It will help you get the most out of your equipment.
    I have known about electromedicine for many years but I learned many new things from this program.
    Here is a breakdown of the program :
    DVD 1: (1:34:00)
    Chapter One : A Brief History of Microcurrent Electrical Therapy - Pierre L. LeRoy,MD, FACS (15:00)
    Chapter Two : Contemporary Theories of Electromedicine: Emerging Paradigms of Biophysics - Daniel L. Kirsch, Ph.D. DAAPM (47:00)
    Chapter Three : Central Sensitivity Syndrome: Treating Migraines Without Medication - Michael Singer, DDS, FACP (31:00)
    DVD 2: (1:119:34)
    Chapter Four : Basic Protocols for Microcurrent Electrical Therapy (MET) - Daniel L. Kirsch, Ph.D., DAAPM (1:119:34)
    DVD 3: (1:37:57)
    Chapter Five : Cranial Electrotherapy Stimulation for Pain and Stress Related Disorders - Daniel L. Kirsch, PhD., DAAPM (1:00:30)
    Chapter Six : Cranial Electrotherapy Stimulation in Psychiatry - Rose Marie Pitt, MD, MPH
    DVD 4: (1:55:00)
    Chapter Seven : Fibromyalgia and Headaches: The Role of Microelectric Current - Howard Rosen, MD (22:37)
    Chapter Eight : Electromedicine: The Other side of Treating Pain - Michael Perry, CRNA, Ph.D. (30:18)
    Chapter Nine : Animal Pain and the Human-Animal Bond - Ava Frick, DVM (30:10)
    Chapter Ten: Psychological Uses of Electromedicine: Electromedical Protocols and Cases in Psychology - Steve Mann, Ph.D., DAAPM
    Cfr. :
    Cfr. also '
    Electromedicine Track - 2003 American Academy of Pain Management Meeting (4-DVDs, 6 1/2 hours)' on :

    6. - Be wary of nutripax and the nutripax network
    Barret S – Quackwatch, November 21, 2006
    Cfr. :

    7. - Blocking NMDA receptors in the hippocampal dentate gyrus with AP5 produces analgesia in the formalin pain test
    McKenna JE, Melzack R - Department of Psychology, St. Francis Xavier University, Antigonish, Nova Scotia, Canada B2G 2W5 - Exp Neurol. 2001 Nov;172(1):92-9 - (c) 2001 Academic Press - PMID: 11681843
    The hippocampus is an integral component of the "limbic" system and, as such, may contribute to the negative affect and avoidance motivation experienced during pain.
    A substantial body of evidence indicates that the hippocampus processes pain-related information, that some hippocampal neurons respond exclusively to painful stimulation and that long-term anatomical changes occur in dentate gyrus neurons, following noxious physical stimulation.
    NMDA receptor antagonist drugs administered to the hippocampus interfere with long-term potentiation, learning and memory; these same drugs, when applied to the spinal cord, prevent the long-term neurophysiological changes caused by noxious physical stimulation.
    This experiment tested whether blocking NMDA receptors in the hippocampal formation reduces nociceptive behaviors in an animal model of persistent human pain.
    The competitive NMDA receptor antagonist AP5 was injected into the dentate gyrus of alert, unrestrained rats either 5 min before or 15 min following the administration of a subcutaneous injection of formalin irritant.
    Pain behaviors in both acute and tonic phases of the formalin test were significantly reduced by AP5 treatments.
    These results support the hypothesis that the hippocampal formation is involved in pain-related neural processing and that NMDA receptor-sensitive mechanisms in the hippocampus are involved in pain perception and/or the expression of pain-related behaviors.
    Cfr. :

    8. - C.E.S.– Safe effective alternative to drugs in the treatment of anxiety, depression and insomnia
    Dr. Joseph A. Debé - © December 24, 1998 Joseph A. Debé, D.C., D.A.C.B.N., C.C.S.P., C.C.N - 38 Great Neck Road - Great Neck, N.Y. 11021 - 516-829-1515
    Cfr. :

    9. - Can psychometric tools be used to analyse pain in a geriatric population ?
    Helme RD, Katz B, Gibson S, Corran T - National Research Institute of Gerontology and Geriatric Medicine, Mount Royal Hospital, Parkville, Vic. - Clin Exp Neurol. 1989;26:113-7 - PMID: 2642122
    Pain is both a sensory and an emotional experience.
    In a multidisciplinary pain management clinic for a geriatric population, pain and mood have been assessed prior to the initiation of management in 49 of 100 referred patients.
    Patients have been assessed clinically, for psychological disability using the profile of mood states (POMS) and a visual analogue scale for mood, for pain using the McGill pain questionnaire (short form), word descriptor scale and visual analogue scale and for activities of daily living (ADL) using the Disability and Impairment Interview Schedule and the Rapid Disability Rating Scale -2.
    All testing has followed initial screening to exclude dementia.
    For the group assessed by psychometric measures, median age was 75 years (range 56 to 91); 41 were female.
    Major pathologies were degenerative musculoskeletal disease (15), post-herpetic neuralgia (9) and psychiatric conditions (7).
    Intra-test item correlations were found to be significant for the McGill questionnaire and the POMS.
    Inter-test correlations were observed for pain measures (McGill present pain intensity with VAS pain, r = 0.67; with word descriptor, 0.64; p less than 0.001), for ADL measures (r = 0.53, p less than 0.001) and for measures of mood (VAS mood with POMS (depression), r = 0.45; p less than 0.001; with POMS (anxiety), r = 0.35; p less than 0.01.
    There was no significant correlation between measures of mood and pain on the McGill scale.
    The data to this time support the view that standard psychometric tools can be used reliably to evaluate pain, mood and activity in this population.
    Furthermore, it appears that mood and pain may be measured separately .../...
    Cfr. :

    1. - CES/TENS - Cranial electrotherapy stimulation (CES) - A very safe and effective non-pharmocological treatment for anxiety, stress...
      Electrical stimulation for therapeutic purposes is not new.
      At least two millennium ago, physicians used electric eels to relieve pain.
      Experimentation with low intensity electrical stimulation of the brain was first reported by Drs. Leduc and Rouxeau of France in 1902.
      Initially, this method was called electrosleep as it was thought to be able to induce sleep.
      Since then, it has been referred to by many other names, the most popular being transcranial electrotherapy (TCET) and neuroelectric therapy (NET).
      Research on using what is now referred to as cranial electrotherapy stimulation (CES) for treatment of anxiety began in the Soviet Union during the 1950's.
      Research conducted throughout this century has demonstrated that the nervous system works through a complex interaction of both chemical and electrical properties.
      Neuronal processes can be altered by electrical as well as pharmacological means.
      Cranial Electrotherapy Stimulation is a simple treatment that can easily be administered at any time.
      The current is applied by easy-to-use clip electrodes that attach on the ear lobes or by stethoscope-type electrodes placed behind the ears.
      In the 1960's and early 1970's, electrodes were placed directly on the eyes because it was thought that the low level of current used in CES could not otherwise penetrate the cranium.
      This electrode placement has been abandoned over 20 years ago.
      Anxiety reduction is usually experienced during a treatment, but may be seen hours later or as late as one day after treatment.
      Cranial electrotherapy stimulation leaves the user alert while inducing a relaxed state.
      Psychologists call this an alpha state.
      The effect differs from pharmaceutical treatment in that people usually report feeling that their bodies are more relaxed, while their minds are more alert.
      Most people experience a feeling that their bodies are lighter, while thinking is clearer and more creative.
      A mild tingling sensation at the electrode sites may also be experienced.
      The current should never be raised to a level that is uncomfortable.
      One 20 minute session is often all that is needed to effectively control anxiety for at least a day and the effects appear to be cumulative.
      Cranial electrotherapy stimulation may also be used as an adjunct to anxiolytic medication and/or psychotherapy, behavioral modification and other conservative methods of
      For people who have difficulty falling asleep, CES should be used at least three hours before going to bed or the increased alertness may interfere with sleep.
      A review article can not adequately describe the CES experience.
      Only trying it or witnessing its use will do that.
      After treatment, there are usually no physical limitations imposed so most people can resume normal activities immediately.
      Some people may experience a euphoric feeling or a state of deep relaxation that may temporarily impair their mental and/or physical abilities for the performance of potentially hazardous tasks, such as operating a motor vehicle or heavy machinery, for up to several hours after treatment.
      At present, there are over 100 research studies on CES in humans and 18 experimental animal studies.
      No significant lasting side effects have been reported.
      Occasional self-limiting headache, discomfort or skin irritation under the electrodes or lighthe adedness may occur.
      Patients with a history of vertigo may experience dizziness for hours or days after treatment.
      Cfr. :

    Lees verder : Deel II


    20-05-2007 om 14:13 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Fibromyalgie - Electrotherapie tegen pijn - Deel II
    Klik op de afbeelding om de link te volgen  

    Fibromyalgie – Electrotherapie tegen pijn
    The treatment of fibromyalgia with cranial electrotherapy stimulation

    Deel II

    11. - Complementary and alternative medicine approaches to pain management
    Gabriel Tan 1 *, Julie A. Alvarez 1, Mark P. Jensen 2 1Michael E. DeBakey Veterans Affairs Medical Center and Baylor College of Medicine - 2University of Washington School of Medicine – Email : Gabriel Tan : - *Correspondence to Gabriel Tan, Michael E. DeBakey Veterans Affairs Medical Center (Anesthesiology 145), 2002 Holcombe Boulevard, Houston, TX 77030 - © 2006 Wiley Periodicals, Inc. J Clin Psychol: In Session 62: 1419-1431, 2006
    his article argues for and illustrates incorporating complementary and alternative medicine (CAM) interventions into pain treatment plans.
    Two CAM treatments, cranial electrotherapy stimulation (CES) and self-hypnosis training, are offered in a multidisciplinary pain treatment program.
    Because these interventions focus on pain relief, they may be of particular interest to patients who have chronic pain who begin treatment with a primary interest in pain reduction.
    Two cases that illustrate the clinical application of CES and self-hypnosis are presented.
    When effective, these interventions can help patients have greater confidence in treatments offered by psychologists for pain management and may help make them more open to participating in other psychological interventions that have established efficacy for pain management (e.g., cognitive-behavioral therapy).
    Because of their brevity, these treatments also can be offered alone to patients who may not have the resources or time to participate in more time-intensive treatment.
    Cfr. :
    In : 'Principles & Practice of Pain Management' - Door Carol A. Warfield, Zahid H. Bajwa
    Cfr. :

    12. - Cranial electrical stimulation (CES) for neurotransmitter balancing, mood control, IQ gains, sleep, exploration of altered states, peak performance and much more
    Elixa Peak Being, November 21, 2006
    Cfr. :

    13. - Cranial Electrotherapy Stimulation - A Non-Drug Neuromedical Treatment
    Eileen Jones, RN, MPH –, 01-10-2007
    Posted online 12/25/06 by the Global Neuroscience Initiative Foundation at GNIF Brainblogger.
    Cranial electrotherapy stimulation (CES, also known as “electrosleep,” “transcranial electrotherapy” and by many other names), involves a form of treatment that sends low intensity microcurrent (under 1 milliampere) to the brain.
    CES devices function differently from other biomedical electronics, such as deep brain stimulating electrodes (which prevent seizures and hand tremors) and heart pacemakers.
    While those instruments require surgical implantation, CES operates non-invasively.
    Designed for home use, the [hand held] devices deliver current to the brain via... electrodes attached on or behind the ears .../...
    Cfr. :

    14. - Cranial electrotherapy stimulation - A safe neuromedical treatment for anxiety, depression or insomnia
    Gilula M, Barach P - Southern Medical Journal. 2004; 12:1269-1270.
    Cfr. :

    15. - Cranial Electrotherapy Stimulation (CES)
    The ASAP Dictionary of Anxiety and Panic Disorders
    Cranial Electrotherapy Stimulation (CES) is a therapy where electrodes are placed on or near a person's ears to pass low level electricity through the brain; the person remaining awake and alert during the whole process.
    Apparently, CES can relieve anxiety for limited periods, though the mechanism of its efficacy is not known.
    CES may be used as an adjunct to anxiolytic medication and/or psychotherapy.
    Side effects may include headache, lightheadedness or skin irritation by electrodes.
    CES is also known as Transcranial Electrotherapy (TCET) and Neuroelectric Therapy (NET), but should not be confused with Electroconvulsive Therapy (ECT) which uses higher levels of electricity to produce therapeutic convulsions.
    Caution : CES is not recommended for people with a history of epilepsy or seizures.
    Cfr. :

    16. - Cranial electrotherapy stimulation for anxiety, depression, insomnia, cognitive dysfunction and pain - A review and meta-analyses
    Kirsch DL, Smith RB - Chapter 44 In : Rosch PJ, Morkov MS, editors - Bioelectromagnetic medicine - Marcel Dekker, Inc., 2004: 727-740
    Cfr. :

    17. - Cranial electrotherapy stimulation for the treatment of anxiety, depression, insomnia and other conditions
    Kirsch, D. L. (2006) - Natural Medicine, 23:118-120
    Cfr. :

    18. - Doxepin effects on chronic pain, depression and plasma opioids
    Hameroff SR, Cork RC, Scherer K, Crago BR, Neuman C, Womble JR, Davis TP - J Clin Psychiatry. 1982 Aug;43(8 Pt 2):22-7 - PMID: 6284720
    Thirty patients with chronic low back or cervical pain combined with clinical depression were studied in a six-week, randomized, double-blind comparison of doxepin and placebo.
    Dependent variables included Hamilton Depression Scores, the Clinical Global Assessment Scale, and Profile of Mood States (POMS) and subjective ratings (visual analogue scales) of pain severity, percent of time pain felt and effect of pain on activity, muscle tension, sleep, mood and analgesic drug consumption.
    Plasma levels of doxepin, desmethyldoxepin, beta-endorphin and enkephalin-like activity were also measured.
    Significant improvements in the doxepin-treated group compared to the placebo group were seen in Hamilton scores, Global Assessment Scale, Profile of Mood States, percent of time pain felt and effect of pain on sleep, muscle tension and mood.
    Some improvement was observed after 1 week, although most improvement occurred at 6 weeks, when the mean doxepin dose was 2.5 mg/kg and plasma doxepin and desmethyldoxepin averaged 70 ng/ml.
    Nonspecific enkephalin-like activity (but not beta-endorphins) increased for the treatment group and decreased for the placebo group.
    The efficacy of doxepin compared with that of placebo was thus documented in several depressive and pain parameters, indicating that doxepin is a valuable treatment for patients with chronic pain and depression.
    Cfr. :

    19. - Electromedicine - Microcurrent Electrical Therapy / Cranial Electrotherapy Stimulation
    © 2000-2007 Remedyfind Inc.
    Microcurrent Electrical Therapy (MET) / Cranial Electrotherapy Stimulation (CES) devices like Alpha-Stim etc. use sub-sensory current (millionths of an amp) that acts on the body’s naturally occurring electrical impulses to decrease pain, improve mood and facilitate the healing process.
    MET / CES is similar to Transcutaneous Electrical Nerve Stimulation (TENS) but it uses a significantly reduced electrical stimulation that has a pulse width about 2,500 times longer than TENS.
    The theory is that TENS blocks pain while MET / CES delivers electrical stimulation on the same scale that the body produces naturally in each cell.
    In this way, MET / CES is said to stimulate the natural healing process.
    Microcurrent Electrical Therapy (MET) current is delivered through different kinds of devices - via water or gel-moistened electrodes, felt pads or through the finger tips of black graphite gloves.
    For MET treatments, electrodes are placed over the painful area on opposite sides of the body, so that the current runs through it.
    Microcurrent is sub-sensory and cannot be felt while it is being delivered because there is not enough current to stimulate the sensory receptors.
    Treatment time varies with the size of the injured or diseased site.
    The effect of the treatments is said to be cumulative, so at least three treatments are typically needed before pain relief sets in.
    One theory on how MET may work to relieve pain and speed up healing is that it
    increases the production of ATP (Adenosine Triphosphate) in the cell, which helps promote protein synthesis and healing.
    Cranial Electrotherapy Stimulation (CES) is the application of MET to the head for medical and/or psychological purposes.
    CES was first developed for anxiety and sleep disorders in the 1950’s and is also known by many other names, including transcranial electrotherapy (TCET), neuroelectric therapy (NET), alpha sleep, electroanalgesia, electronarcosis and electrosleep.
    CES devices typically deliver the electrical stimulation through electrodes that are attached to the person’s ear lobes.
    It is hypothesized that CES stimulates the hypothalmic area of the brain, causing it to manufacture various neurohormones (like endorphins) that affect moods, emotions and cognitive capabilities.
    Although few double blind, placebo clinical trials have been conducted, there does seem to be evidence to suggest that CES may be effective in treating
    anxiety, headaches and insomnia , as well as hypertension. S
    tudies on the use of CES for
    smoking cessation and Alzheimer's disease did not produce positive results.
    Cfr. :

    20. - Electromedicine Track - 2003 American Academy of Pain Management Meeting (4-DVDs, 6 1/2 hours)
    This 4-DVD set encompassing 6 ½ hours of lectures on microcurrent electrical therapy (MET) and cranial electrotherapy stimulation (CES) was presented at the American Academy of Pain Management’s 2003 annual meeting.
    With eight distinguished speakers, this is the most comprehensive course available on the subject on film.
    Now you can watch it at your leisure and share it with others to help educate them about MET and CES technologies.
    The lectures are moderated by neurobiologist and world renowned expert on electromedicine, Daniel L. Kirsch, PhD, who also presents three lectures.
    Additionally, neurosurgeon Pierre LeRoy, MD provides a brief talk on the history of this therapy, prosthodontist Michael Singer, DDS speaks about central sensitivity syndrome which helps explain why Alpha-Stim gets such good results on a wide variety of seemingly unrelated disorders with an emphasis on migraine headaches, psychiatrist Rose Marie Pitt, MD speaks about her experience and provides fascinating cases where Alpha-Stim has controlled patients when drugs have failed, anesthesiologist Howard Rosen, MD speaks about how much better than drugs Alpha-Stim therapy is for fibromyalgia and headaches, anesthetist and pain specialist Michael Perry, CRNA, PhD speaks about his personal and professional experiences with Alpha-Stim, veterinarian Ava Frick, DVM gives a fascinating talk about her work with animals and the human-animal bond and Steve Mann, PhD discusses how he has incorporated Alpha-Stim into his pain management practice and had it accepted by brand name into the scope of practice guidelines for psychologists in his state.
    Cfr. :
    Cfr. also : '
    American Academy of Pain Management - Electromedicine Track' on :

    21. - Electrotherapy for the masses - Distribution of FDA-cleared electrical device offers hope for millions
    Townsend Letter for Doctors and Patients, Oct, 2006
    Cfr. :

    22. - Fibromyalgia - A frowning Cheshire Cat ?
    Weinstein A - Rheumatology & Musculoskeletal Medicine for Primary Care 1998; 1(1): 3-6
    Cfr. :

    23. - Fibromyalgia Syndrome - A Central Role for the Hippocampus - A Theoretical Construct
    Patrick B Wood MD, Assistant Professor, Department of Family Medicine, Louisiana State Health Science Center-Shreveport, Shreveport, LA 71103 : - Journal of Musculoskeletal Pain-Volume 12 - Issue : 1, 24-03-04 - ISSN: 1058-2452
    Objective : A growing body of evidence implicates the central nervous system as playing a primary role in the diverse phenomena associated with fibromyalgia, including hyperactivity of stress systems and enhanced nociception.
    The objective of this review is to propose a unifying theory to explain a majority of these.
    Findings : Stress exposure causes deleterious changes within the central nervous system, the hippocampus being particularly vulnerable.
    The hippocampus is perhaps best known for its role in memory and cognition, two functions which are impacted by elevated glucocorticoid levels such as occur in prolonged stress.
    The hippocampus also provides inhibitory drive to brain centers associated with the stress response, i.e., the hypothalamic paraventricular nucleus, central amygdala and locus coeruleus.
    In addition, the hippocampus has been demonstrated to participate in nociception, a function positively correlated with the activity of hippocampal N-methyl-Daspartate [NMDA] subtype glutamate receptors.
    A variety of stress-related hormones are known to enhance the activity of hippocampal NMDA receptors, thereby increasing excitatory neurotransmission within the hippocampus.
    While the impact of stress-related hormones on hippocampal NMDA receptor function is adaptive in the acute scenario, exposure to chronic stress eventually leads to hippocampal dysfunction and atrophy secondary to excessive excitatory neurotransmission [i.e., excitotoxicity].
    Conclusion : Fibromyalgia is characterized by abnormalities that appear to be related to hippocampal dysfunction, including hyperactivity of both corticotropin-releasing hormone neurons and the sympathetic nervous system, impaired declarative memory and enhanced NMDA receptormediated nociception.
    It is therefore postulated that stress-induced, NMDA receptor-mediated dysfunction within the hippocampus plays a central role in the etiopathogenesis and clinical phenomena of fibromyalgia.
    Cfr. :

    24. - Fibromyalgia’s New Foe - High-Tech Medical Device Shows Increasing Efficacy for the Debilitating Symptoms of FMS
    NewsTarget, October 26, 2006
    Cfr. :

    25. - High-Tech Device Combats Fibromyalgia
    Massage Magazine
    Massage therapists have long known that handd-on therapies relieve at least some of the pain of fibromyalgia; now they have another type of health care to add to their referral network.
    Fibromyalgia patients worldwide are seeing rapid improvement in their symptoms from a high-tech medical device indicated for depression, anxiety insomnia and pain.
    The device employs two distinct technologies, Microcurrent Electrotherapy Technology (MET) and Cranial Electrotherapy Stimulation (CES), to treat psychological and physical symptoms.
    Information about the device was reported in press release by Moeller Medical, a company that manufactures the device.
    It has been used by professional sports teams, such as the Dallas Cowboys and Indiana Pacers and pain specialists to treat pain disorders successfully.
    Recently, rheumatologists have begun prescribing it for their fibromyalgia patients, who are reporting significant results.
    Fibromyalgia is seen in about three to six percent of the population and there are few effective treatments available.
    Cfr. :
    Cfr also : 'What if the Right Anxiety Medication...Wasn't a Medication at All ?' at : - & -

    26. - How Alpha-Stim® cranial electrotherapy stimulation (CES) works
    Giordano, J - Alpha-Stim Technology Web site, December 18, 2006.
    Cfr. :

    27. - Ketamine reduces muscle pain, temporal summation and referred pain in fibromyalgia patients
    Graven-Nielsen T, Aspegren Kendall S, Henriksson KG, Bengtsson M, Sorensen J, Johnson A, Gerdle B, Arendt-Nielsen L - Center for Sensory-Motor Interaction, Laboratory for Experimental Pain Research, Aalborg University, Fredrik Bajers Vej 7D-3, DK-9220, Aalborg, Denmark : - Pain. 2000 Apr;85(3):483-91 - PMID: 10781923
    Central mechanisms related to referred muscle pain and temporal summation of muscular nociceptive activity are facilitated in fibromyalgia syndrome (FMS) patients.
    The present study assessed the effects of an NMDA-antagonist (ketamine) on these central mechanisms.
    FMS patients received either i.v. placebo or ketamine (0.3 mg/kg, Ketalar((R))50% decrease in pain intensity at rest by active drug on two consecutive VAS assessments).
    Fifteen out of 17 ketamine-responders were included in the second part of the study.
    Before and after ketamine or placebo, experimental local and referred pain was induced by intramuscular (i.m.) infusion of hypertonic saline (0.7 ml, 5%) into the tibialis anterior (TA) muscle.
    The saline-induced pain intensity was assessed on an electronic VAS, and the distribution of pain drawn by the subject.
    In addition, the pain threshold (PT) to i.m. electrical stimulation was determined for single stimulus and five repeated (2 Hz, temporal summation) stimuli.
    The pressure PT of the TA muscle was determined and the pressure PT and pressure pain tolerance threshold were determined at three bilaterally located tenderpoints (knee, epicondyle and mid upper trapezius).
    VAS scores of pain at rest were progressively reduced during ketamine infusion compared with placebo infusion.
    Pain intensity (area under the VAS curve) to the post-drug infusion of hypertonic saline was reduced by ketamine (-18. 4+/-0.3% of pre-drug VAS area) compared with placebo (29.9+/-18.8%, P<0.02).
    Local and referred pain areas were reduced by ketamine (-12. 0+/-14.6% of pre-drug pain areas) compared with placebo (126.3+/-83. 2%, P<0.03).
    Ketamine had no significant effect on the PT to single i.m. electrical stimulation.
    However, the span between the PT to single and repeated i.m. stimuli was significantly decreased by the ketamine (-42.3+/-15.0% of pre-drug PT) compared with placebo (50. 5+/-49.2%, P<0.03) indicating a predominant effect on temporal summation.
    Mean pressure pain tolerance from the three paired tenderpoints was increased by ketamine (16.6+/-6.2% of pre-drug thresholds) compared with placebo (-2.3+/-4.9%, P<0.009).
    The pressure PT at the TA muscle was increased after ketamine (42.4+/-9. 2% of pre-drug PT) compared with placebo (7.0+/-6.6%, P<0.011).
    The present study showed that mechanisms involved in referred pain, temporal summation, muscular hyperalgesia and muscle pain at rest were attenuated by the NMDA-antagonist in FMS patients.
    It suggested a link between central hyperexcitability and the mechanisms for facilitated referred pain and temporal summation in a sub-group of the fibromyalgia syndrome patients.
    Whether this is specific for FMS patients or a general phenomena in painful musculoskeletal disorders is not known.
    Cfr. :

    28. - Meta-analysis of randomized controlled trials of cranial electrostimulation - Efficacy in treating selected psychological and physiological conditions
    Klawansky S, Yeung A, Berkey C, Shah N, Phan H, Chalmers TC, Department of Health Policy and Management, Harvard School of Public Health, Boston, Massachusetts 02115, USA - J Nerv Ment Dis. 1995 Jul;183(7):478-84 - PMID: 7623022 - J Nerv Ment Dis. 1997 Dec;185(12):766-7 - Comment in : 'Cranial electrostimulation for headache – Meta-analysis' - McCrory DC – cfr. :

    To clarify the diverse published results of cranial electrostimulation (CES) efficacy, we conducted an extensive literature review that identified 18 of the most carefully conducted randomized controlled trials of CES versus sham treatment.
    For the 14 trials that had sufficient data, we used the techniques of meta-analysis to pool the published results of treating each of four conditions: anxiety (eight trials), brain dysfunction (two trials), headache (two trials) and insomnia (two trials).
    Because studies utilized different outcome measures, we used an effect size method to normalize measures which we then pooled across studies within each condition.
    The meta-analysis of anxiety showed CES to be significantly more effective than sham treatment (p < .05).
    Pooling did not affect results that were individually positive (headache and pain under anesthesia) or negative (brain dysfunction and insomnia).
    Most studies failed to report all data necessary for meta-analysis.
    Moreover, in all but two trials, the therapist was not blinded and knew which patients were receiving CES or sham treatment.
    We strongly recommend that future trials of CES report complete data and incorporate therapist blinding to avoid possible bias.
    Cfr. :

    29. - Neuroscinced for kids

    30. - NMDA receptor-mediated metaplasticity during the induction of long-term depression by low-frequency stimulation
    Mockett B, Coussens C, Abraham WC - Department of Psychology and the Neuroscience Research Centre, University of Otago, Box 56, Dunedin, New Zealand : - Eur J Neurosci. 2002 Jun;15(11):1819-26 - PMID: 12081662
    Metaplasticity refers to the activity-dependent modification of the ability of synapses to undergo subsequent synaptic plasticity.
    Here, we have addressed the question of whether metaplasticity contributes to the induction of long-term depression (LTD) by low-frequency stimulation (LFS).
    The experiments were conducted using standard extracellular recording techniques in stratum radiatum of area CA1 in hippocampal slices made from adult Sprague-Dawley rats.
    The degree of LTD induction was found to be a nonlinear function of the number of pulses during a 1-Hz LFS.
    Little LTD was observed following 600 or 900 pulses, but a significant LTD occurred following 1200 pulses of LFS, whether delivered in one episode or in two bouts of 600 pulses given 10 min apart.
    A similar pattern was observed for 3 Hz LFS.
    The data support the suggestion that pulses occurring early in the LFS train prime synapses for LTD induction, as triggered by later occurring stimuli.
    The priming effect lasted at least 120 min, when tested by giving two bouts of 1 Hz LFS (600 pulses each) at different intervals.
    Neither heterosynaptic nor homosynaptic stimulation by itself was sufficient to prime LTD.
    However, a combination of the stimuli, induced by increased stimulus strength during the LFS, appeared necessary for inducing the effect.
    An N-methyl-d-aspartate (NMDA) receptor antagonist markedly reduced total LTD induction, regardless of whether it was administered during the first or second LFS in a protocol employing two bouts of 600 pulse LFS, 30 min apart.
    These findings strongly support the hypothesis that NMDA receptor-dependent metaplasticity processes contribute to the induction of LTD during standard LFS protocols.
    Cfr. :

    31. - Potential and current density distributions of cranial electrotherapy stimulation (CES) in a four-concentric spheres model
    Ferjallah MB, Francis X, Barr RE - IEEE Transactions on Biomedical Engineering. 1996; 939-943.

    32. - Potential and current density distributions of cranial electrotherapy stimulation (CES) in a four-concentric spheres model
    Ferjallah MB, Francis X, Barr RE - IEEE Transactions on Biomedical Engineering. 1996; 939-943.

    33. - Quantitative analysis of the electroencephalogram during cranial electrotherapy stimulation
    Schroeder MJ, Barr RE., Department of Electrical and Computer Engineering, North Dakota State University, Fargo, ND 58105, USA. - Clin Neurophysiol. 2001 Nov;112(11):2075-83 - PMID: 11682346
    Objective - Normal individuals were used to quantitate electroencephalographic (EEG) changes during concurrent administration of 0.5 and 100 Hz cranial electrotherapy stimulation (CES).
    Methods - Twelve normal, right-handed males were used in a randomized, double-blind crossover design study.
    A 3 amplifier system incorporating noise-cancellation was used to collect one channel of EEG (O1-Cz configuration) for 30 min. Either 0.5, 100 Hz or sham CES treatment was administered for 20 min of each session. Statistical analyses were applied to time- and frequency-domain EEG variables.
    Results - Relative to sham control, 0.5 and 100 Hz CES caused the alpha band mean frequency to shift downward. Additionally, 100 Hz CES also caused a decrease of the alpha band median frequency and beta band power fraction.
    Conclusions - Both 0.5 and 100 Hz CES provide frequency distribution shifts that suggest beneficial changes in mental state.
    However, compared to 0.5 Hz CES, 100 Hz CES effected a greater overall change.
    It is suggested that similar tests be performed on individuals with various behavioral and neurological disorders to determine if comparable EEG changes can be realized and correlated with beneficial effects of CES therapy.
    Cfr. :

    34. - Quiet your mind with the Alpha-Stim® SCS
    Neurohealth Technologies Distribution Office
    The Alpha-Stim® SCS treats anxiety, depression and/or insomnia with tiny electrical currents similar to those found naturally in the body, using a method called cranial electrotherapy stimulation (CES).
    The treatment is simple.
    The current is applied by easy-to-use clip electrodes that attach to your ear lobes .../...
    Cfr. :

    35. - The American College of Rheumatology 1990 criteria for the classification of fibromyalgia - Report of the Multicenter Criteria Committee
    Wolfe F, Smythe HA, Yunus MB, Bennett RM, Bombardier C, Goldenberg DL, et al. - 'The American College of Rheumatology 1990 criteria for the classification of fibromyalgia - Report of the multicenter criteria committee' - Arthritis Rheum 1990;33:160---72 - © 2005 American College of Rheumatology
    * History of widespread pain
    Pain is considered widespread when all of the following are present : pain in the left side of the body, pain in the right side of the body, pain above the waist and pain below the waist.
    In addition, axial skeletal pain (cervical spine or anterior chest or thoracic spine or low back) must be present.
    In this definition, shoulder and buttock pain is considered as pain for each involved side.
    "Low back" pain is considered lower segment pain.
    * Pain in 11 of 18 tender point sites on digital palpation
    Pain, on digital palpation, must be present in at least 11 of the following 18 sites :
    Occiput : Bilateral, at the suboccipital muscle insertions.
    Low cervical : bilateral, at the anterior aspects of the intertransverse spaces at C5-C7.
    Trapezius : bilateral, at the midpoint of the upper border.
    Supraspinatus : bilateral, at origins, above the scapula spine near the medial border.
    Second rib : bilateral, at he second costochondral junctions, just lateral to the junctions on upper surfaces.
    Lateral epicondyle : bilateral, 2 cm distal to the epicondyles.
    Gluteal : bilateral, in upper outer quadrants of buttocks in anterior fold of muscle.
    Greater trochanter : bilateral, posterior to the trochanteric prominence.
    Knee : bilateral, at the medial fat pad proximal to the joint line.
    Digital palpation should be performed with an approximate force of 4 kg.
    For a tender point to be considered "positive" the subject must state that the palpation was painful.
    "Tender is not to be considered "painful."
    For classification purposes, patients will be said to have fibromyalgia if both criteria are satisfied.
    Widespread pain must have been present for at least 3 months.
    The presence of a second clinical disorder does not exclude the diagnosis of fibromyalgia.
    Cfr. :

    36. - The autonomic nervous system
    Neuroscience for Kids, December 17, 2006
    Cfr. :

    37. - The long-term suppressive effect of prior activation of synaptic inputs by low-frequency stimulation on induction of long-term potentiation in CA1 neurons of guinea pig hippocampal slices
    Fujii S, Kuroda Y, Miura M, Furuse H, Sasaki H, Kaneko K, Ito K, Chen Z, Kato H - Exp Brain Res. 1996 Oct; 111(3):305-12.

    Lees verder : Deel III


    20-05-2007 om 14:03 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Fibromyalgie - Electrotherapie tegen pijn - Deel III
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    Fibromyalgie – Electrotherapie tegen pijn
    The treatment of fibromyalgia with cranial electrotherapy stimulation

    Deel III

    38. - The Oswestry low back pain disability questionnaire
    Jeremy CT, Fairbanks FRCS et al. - Physiotherapy 1980; 66:271-273
    Fairbanks 1980

    Deze vragenlijst is gemaakt om ons meer informatie te geven over uw rug.
    We kunnen hiermee nagaan hoe uw rugpijn u belemmert tijdens dagelijkse werkzaamheden.
    Antwoordt u alstublieft ieder onderdeel.
    Kruis bij ieder onderdeel het vakje aan dat op u van toepassing is.
    Soms is het moeilijk om tussen twee vakjes te kiezen, kruis dan het vakje aan dat uw probleem het beste beschrijft.
    Als een onderdeel niet op u van toepassing is bijvoorbeeld: gebruiken van pijnstillers of het sexleven, dan kunt u dat onderdeel overslaan.
    Onderdeel 1 – Ernst van de pijn
    - Ik kan de pijn verdragen zonder pijnstillers te hoeven gebruiken
    - De pijn is erg, maar ik hoef nog net geen pijnstillers te gebruiken
    - Pijnstillers doen de pijn volledig verdwijnen
    - Pijnstillers helpen matig tegen de pijn
    - Pijnstillers helpen maar een beetje
    - Pijnstillers helpen niet en ik gebruik ze dus niet
    Onderdeel 2 – Zelfverzorging (wassen, kleden)
    - Ik kan mijzelf normaal wassen en aankleden zonder extra pijn
    - Ik kan mijzelf normaal wassen en aankleden maar heb dan wel extra pijn
    - Als ik mijzelf was en aankleed doet het pijn en daarom ben ik daar langzaam en voorzichtig mee
    - Ik heb enige hulp nodig maar kan m.b.t. wassen en aankleden het meeste zelf
    - Ik heb elke dag hulp nodig bij de meeste aspecten van de zelfverzorging
    - Ik kleed me niet aan, was mezelf met moeite en blijf in bed
    Onderdeel 3 – Tillen
    - Ik kan een zwaar voorwerp zonder extra pijn tillen
    - Ik kan een zwaar voorwerp tillen maar dat doet extra pijn
    - Ik kan door de pijn geen zware voorwerpen van de grond optillen, maar het lukt me wel als ze op een handige plaats staan, bijv. op tafel
    - Ik kan door de pijn geen zware voorwerpen tillen maar wel lichte tot middelzware als ze op een handige plaats staan
    - Ik kan alleen heel lichte voorwerpen tillen
    - Ik kan niets tillen of dragen
    Onderdeel 4 – Lopen
    - Pijn voorkomt niet dat ik ver kan lopen
    - Pijn voorkomt dat ik verder kan lopen dan 2 kilometer
    - Pijn voorkomt dat ik verder kan lopen dan 1 kilometer
    - Pijn voorkomt dat ik verder kan lopen dan 500 meter
    - Ik kan alleen met een stok of krukken lopen
    - Ik breng het grootste deel van de tijd in bed door en moet naar  het toilet kruipen
    Onderdeel 5 – Zitten
    - Ik kan in elke stoel zitten zo lang als ik wil
    - Ik kan allen in mijn favoriete stoel zitten zolang als ik wil
    - Ik kan door de pijn niet langer dan een uur blijven zitten
    - Ik kan door de pijn niet langer dan een half uur blijven zitten
    - Ik kan door de pijn niet langen dan 10 minuten blijven zitten
    - Ik kan door de pijn helemaal niet zitten
    Onderdeel 6 – Staan
    - Ik kan staan zolang ik wil zonder meer pijn te krijgen
    - Ik kan staan zolang ik wil, maar dat veroorzaakt meer pijn
    - Door de pijn kan ik niet langer dan 1 uur blijven staan
    - Door de pijn kan ik niet langer dan 30 minuten blijven staan
    - Door de pijn kan ik niet langer dan 10 minuten blijven staan
    - Door de pijn kan ik niet blijven staan
    Onderdeel 7 – Slapen
    - Ondanks de pijn slaap ik goed
    - Ik kan alleen goed slapen als ik tabletten inneem
    - Zelfs als ik tabletten inneem slaap ik minder dan 6 uur per nacht
    - Zelfs als ik tabletten inneem slaap ik minder dan 4 uur per nacht
    - Zelfs als ik tabletten inneem slaap ik minder dan 2 uur per nacht
    - Door de pijn slaap ik in het geheel niet
    Onderdeel 8 – Het sexleven
    - Mijn sexleven is normaal en bezorgt me geen extra pijn
    - Mijn sexleven is normaal maar bezorgt me wel extra pijn
    - Mijn sexleven is bijna normaal maar erg pijnlijk
    - Mijn sexleven wordt ernstig beperkt door de pijn
    - Mijn sexleven is vrijwel afwezig door de pijn
    - Door de pijn heb ik in het geheel geen sexleven meer
    Onderdeel 9 – Het sociale leven
    - Mijn sociale leven is normaal en bezorgt me geen extra pijn
    - Mijn sociale leven is normaal maar bezorgt me wel extra pijn
    - Met uitzondering van de meer inspannende bezigheden zoals dansen e.d. heeft de pijn niet een belangrijke invloed op mijn sociale leven
    - De pijn heeft mijn leven beperkt en ik ga minder vaak de deur uit
    - Door de pijn is mijn sociale leven beperkt tot mijn eigen huis
    - Ik heb geen sociaal leven vanwege de pijn
    Onderdeel 10 – Reizen/Transport
    - Ik kan overal naar toe reizen zonder extra pijn
    - Ik kan overal naar toe reizen maar heb dan extra pijn
    - De pijn is weliswaar erg maar ik kan toch reizen maken die langer duren dan 2 uur
    - Door de pijn kan ik niet langer reizen dan 1 uur
    - Door de pijn kan ik slechts korte, noodzakelijke tochtjes maken die korter duren dan 30 minuten
    - Door de pijn ga ik alleen maar de deur uit om naar de  dokter of het ziekenhuis te gaan
    Cfr. :

    39. - The science behind cranial electrotherapy stimulation (2nd Ed.)
    Kirsch DL - Edmonton, Albera: Medical Scope Publishing; 2002: 1-224.
    Cfr. :

    40. - The short-form McGill pain questionnaire
    Melzack R. - Department of Psychology, McGill University, Montreal, Que., Canada - Pain. 1987 Aug;30(2):191-7 - PMID: 3670870
    A short form of the McGill Pain Questionnaire (SF-MPQ) has been developed.
    The main component of the SF-MPQ consists of 15 descriptors (11 sensory; 4 affective) which are rated on an intensity scale as 0 = none, 1 = mild, 2 = moderate or 3 = severe.
    Three pain scores are derived from the sum of the intensity rank values of the words chosen for sensory, affective and total descriptors.
    The SF-MPQ also includes the Present Pain Intensity (PPI) index of the standard MPQ and a visual analogue scale (VAS).
    The SF-MPQ scores obtained from patients in post-surgical and obstetrical wards and physiotherapy and dental departments were compared to the scores obtained with the standard MPQ.
    The correlations were consistently high and significant.
    The SF-MPQ was also shown to be sufficiently sensitive to demonstrate differences due to treatment at statistical levels comparable to those obtained with the standard form.
    The SF-MPQ shows promise as a useful tool in situations in which the standard MPQ takes too long to administer, yet qualitative information is desired and the PPI and VAS are inadequate.
    Cfr. :

    41. - The treatment of fibromyalgia with cranial electrotherapy stimulation
    Lichtbroun AS, Raicer MM, Smith RB - Robert Wood Johnson Medical School, East Brunswick, NJ (ASL); Real World Health, Wall, NJ (M-MCR); Electromedical Products International, Mineral Wells, TX (RBS) -
    J Clin Rheumatol. 2001 Apr;7(2):72-8 - PMID: 17039098
    In cranial electrotherapy stimulation (CES), microcurrent levels of electrical stimulation are passed across the head via electrodes clipped to the ear lobes.
    After successful clinical use of CES with fibromyalgia patients in our clinic, it was decided to test these results with a double-blind, placebo-controlled study in which 60 randomly assigned patients were given 3 weeks of 1-hour-daily CES treatments, sham CES treatments or were held as wait-in-line controls for any placebo effect in the sham-treated patients.
    Treated patients showed a 28% improvement in tender point scores and a 27% improvement in self-rated scores of general pain level.
    The number of subjects rating their quality of sleep as poor dropped from 60% at the beginning of the study to 5%.
    In addition, there were significant gains in the self-rated feelings of well-being and quality of life, plus gains in six stress-related psychological test measures.
    No placebo effect was found among the sham-treated controls.
    A theoretical role of CES in affecting the brain's pain message mechanisms and/or neurohormonal control systems is discussed.
    It is concluded that CES is as effective as the drug therapies in several trials, with no negative side effects and deserves further consideration as an additional agent for the treatment of fibromyalgia.
    Cfr. :

    42. - The use of cranial electrotherapy stimulation in the management of chronic pain - A review
    Daniel L. Kirsch, Chairman & Ray B. Smith, Director of Science, Electromedical Products International, Inc., Mineral Wells, TX, USA - Neurorehabilitation, Issue : Volume 14, Number 2 / 2000 – Pages : 85-94 - IOS Press :
    Cranial Electrotherapy Stimulation (CES) has a growing history of applications in rehabilitation medicine in the United States dating back to early 1970.
    As a recognized non-drug treatment of anxiety, depression and insomnia, CES gained its first major application in the field of addiction treatment and rehabilitation.
    By the mid 1980s research was showing additional important uses of CES in the treatment of closed head injured patients and in paraplegic and quadriplegic patients.
    The most recent research is showing CES to be highly effective in the management of chronic pain patients.
    It may be elevating the pain threshold due to its stress reducing effects when anxiety and depression are reduced below clinical levels.
    Modern theorists of a pain neuromatrix in the cerebral cortex may provide an additional basis for understanding CES mechanisms in the control of pain related disorders.
    Cfr. :,4,7;journal,28,35;linkingpublicationresults,1:103177,1

    43.- Transcranial direct current stimulation for the treatment of pain in fibromyalgia
    The Fibromyalgia Research Blog, December 05, 2006
    In the current issue of Arthritis & Rheumatism (2006 Nov 28; 54(12):3988-3998), the results of a study of electrical cranial stimulation are presented in an article entitled “A randomized, sham-controlled, proof of principle study of transcranial direct current stimulation for the treatment of pain in fibromyalgia”.
    Researchers at Harvard Medical School (Boston, Massachusetts) state that "recent evidence suggests that fibromyalgia is a disorder characterized by dysfunctional brain activity. Because transcranial direct current stimulation (tDCS) can modulate brain activity noninvasively and can decrease pain in patients with refractory central pain, we hypothesized that tDCS treatment would result in pain relief in patients with fibromyalgia."
    Transcranial direct current stimulation (tDCS) involves the application of very weak electrical currents to the head.
    tDCS modulates the excitability of parts of the brain, inhibiting or boosting certain types of brain activity.
    tDCS is not the same as electroconvulsive therapy (ECT).
    Because it uses static electrical fields at very low levels, it does not cause the twitching and other side effects seen in older forms of cranial stimulation, nor does it cause nerve cells to fire independently.
    It has been studied for the treatment of several neurological and psychological conditions, such as stroke, migraines, dementia, major depression and epilepsy.
    It has been shown to improve memory, as well.
    In the Harvard study 32 fibromyalgia patients randomly received real tDCS or sham stimulation over the primary motor cortex (M1) or the dorsolateral prefrontal cortex (DLPFC).
    The results showed that stimulating the primary motor cortex with tDCS caused significantly more pain relief than sham stimulation or stimulation of the DLPFC.
    Although this effect decreased after treatment ended, it was still significant after 3 weeks of followup...
    A small positive impact on quality of life was observed among patients who received anodal M1 stimulation.
    This treatment was associated with a few mild adverse events, but the frequency of these events in the active-treatment groups was similar to that in the sham group.
    Cognitive changes were similar in all 3 treatment groups.
    Researchers concluded that their findings "provide initial evidence of a beneficial effect of tDCS in fibromyalgia, thus encouraging further trials."
    Cfr. :

    44. - Transcranial Magnetic Stimulation and Cranial Electrical Stimulation
    Aetna Clinical Policy Bulletin 0469 - August 29, 2006
    Cfr. :

    45. - Transcranial Stimulation Relieves Fibromyalgia Pain
    Martha Kerr - Arthritis Rheum 2006;54:3988-3998 - Reuters Health Information 2007. © 2007 Reuters Ltd.
    NEW YORK (Reuters Health) Jan 25 - Phase II results show that transcranial direct current stimulation (tDCS) provides significant pain relief that can last for several weeks in patients with fibromyalgia.
    The technique has rare and minimal adverse effects, results of the study, conducted at the University of Sao Paulo, Brazil, show.
    Dr. Felipe Fregni of Beth Israel-Deaconess Hospital and Harvard Medical School in Boston and colleagues divided 32 women with fibromyalgia and moderate to severe pain into three groups.
    One group received tDCS of the primary motor cortex, another received tDCS of the dorsolateral prefrontal cortex and the third received sham stimulation.
    Patients received a 2 mA current for 20 minutes for 5 days or sham stimulation delivered on the same schedule.
    Pain levels were assessed using a visual analog scale, the presence of tender points, the patient's global assessment and the clinician's assessment before and after tDCS.
    Evaluators were blinded.
    In the December issue of Arthritis and Rheumatism, the investigators report that tDCS of the primary motor cortex was significantly more effect for pain relief than tDCS of the dorsolateral prefrontal cortex or sham stimulation.
    The latter two groups achieved similarly lower levels of pain relief.
    The effects of tDCS persisted through the 21-day follow-up period, although some diminishing of the effect was noticed after 21 days.
    "The improvement that we have seen, an average of almost 50%, indicates a very significant reduction in pain, especially because these patients are very refractory to other types of medical treatment," Dr. Fregni told Reuters Health : "Furthermore, such improvement might motivate patients to resume usual daily activities that might enhance this improvement."
    An improvement in motor function was, in fact, observed”, Dr. Fregni said : “Improve in the motor function improvement might be associated with a reduction of pain and thus be a result of more physical activity or, alternatively, due to motor cortex stimulation. It has been shown that motor cortex stimulation leads to a decrease in reaction time in the contralateral limb."
    The sustained effects of this technique might be explained by the synaptic effects induced by this technique," Dr. Fregni speculated : "Direct current stimulation has shown to induce a synaptic effect that is similar to the phenomenon observed during learning - the long-term potentiation (LTP). In addition, we observed that five sessions of tDCS increased the magnitude and duration of these effects."
    Minimal and rare' adverse effects were associated with tDCSs.
    That is the advantage of tDCS," Dr. Fregni said : "A minority of subjects have local reactions such as transient mild skin redness in the site of application, sleepiness during the session and dizziness after stimulation."
    But some studies found that these effects induced by active tDCS and were no different from sham stimulation.
    A last comment is that tDCS is a simple, non-expensive technique of non-invasive brain stimulation that has shown to be a powerful technique of brain activity modulation since the 50s and 60s. Therefore, this technique might have a significant impact in neuropsychiatry in the future."
    Cfr. :

    46. - U.S. FDA-cleared electrical device offers hope for depression, anxiety, pain and insomnia
    Epilepsy News, August 28, 2006 -
    This article was prepared by Pain & Central Nervous System Week editors from staff and other reports – (c) 2006, Pain & Central Nervous System
    2006 AUG 28 - ( -- Moeller Medical, LLC announces its distribution of an FDA-cleared electrical device that effectively treats depression, anxiety, insomnia and pain.
    Unlike traditional 'shock therapy,' this treatment, called Cranial Electrotherapy Stimulation (CES), delivers a dose of electricity that is almost undetectable.
    These "micro-currents" attempt to mimic the body's own natural electrical function.
    In doing so, it is thought that they stimulate the areas of the brain responsible for neurotransmitter and hormone production.
    Most users report a feeling of overall well-being after use.
    In addition, clinical studies have shown an increase in both serotonin and beta-endorphin levels.
    "Patients with treatment-resistant depression have shown significant (P< .0089) elevations in plasma serotonin," said Marshall F. Gilula, MD and Paul R. Barach, MD, from University of Miami's School of Medicine. "Increases in cerebrospinal fluid level of beta-endorphins up to 219%, plasma endorphins up to 98%, and cerebrospinal fluid serotonin up to 200% have been demonstrated in normal volunteers receiving 20 minutes of CES."
    Interestingly, Cranial Electrotherapy Stimulation is actually very safe compared to most medication.
    It has almost no side effects and can be used for any age group.
    In contrast, most antidepressant and anti-anxiety medication on the market now carry 'Black Box Warning' labels and many are not approved for use in minors.
    With new non-drug treatments emerging such as Transcranial Magnetic Stimulation (TMS) by Neuronetics, Inc. and Vagus Nerve Stimulation (VNS) by Cyberonics, Inc., Moeller Medical thinks it has found a much needed niche in this arena.
    VNS and TMS therapy, while their actions differ from CES, also provide electrical stimulation of the brain.
    VNS requires invasive surgery to implant a device which can be very prohibitive for some and TMS is not yet accessible to the public.
    CES is a readily available, easy-to-implement treatment for patients.
    While its indications are restricted to depression, anxiety, insomnia and pain, recent research has shown promising results with disorders such as fibromyalgia, migraine headaches and ADHD.
    "We have demonstrated that active treatment with CES results in significant improvement in a number of clinical parameters associated with fibromyalgia. The results of our investigation appear to be most encouraging, given the refractory nature of fibromyalgia pain to conventional pain management," said Randall C. Cork, MD, PhD, from Louisiana State University's Health Sciences Center.
    "Fibromyalgia affects millions of patients worldwide who are often resistant to or cannot tolerate medication," said Karl Moeller, Moeller Medical president and CEO : "It is exciting to be able to work toward a positive treatment option for this often debilitating syndrome."
    Moeller Medical has launched two informational web sites for patients and professionals to learn about the device, Depression Treatment Now and Anxiety Treatment Now and plans to follow up with informative sites later this year for insomnia and pain.
    Cfr. :

    47. - Using cranial electrotherapy stimulation to treat pain associated with spinal cord injury
    Gabriel Tan, PhD, ABPP; Diana H. Rintala, PhD; John I. Thornby, PhD; June Yang, MD; Walter Wade, MD; Christine Vasilev, BS; Michael E - DeBakey Department of Veterans Affairs Medical Center, Houston, TX; Baylor College of Medicine, Houston, TX - Journal of Rehabilitation Research & Development (JRRD), Volume 43, Number 4, Pages 461–474 - July/August 2006
    Treatments for chronic pain in persons with spinal cord injury (SCI) have been less than effective. Cranial electro-therapy stimulation (CES), a noninvasive technique that delivers a microcurrent to the brain via ear clip electrodes, has been shown to effectively treat several neurological and psychiatric disorders.
    The present study examined the effects of daily 1-hour active CES or sham CES treatment (randomly assigned) for 21 days on pain intensity and interference with activities in 38 males with SCI.
    The active CES group (n = 18) reported significantly decreased daily pain intensity compared with the sham CES group (n = 20) (mean change: active CES =–0.73, sham CES = –0.08; p = 0.03). Additionally, the active CES group reported significantly decreased pain interference (–14.6 pre- vs postintervention, p = 0.004) in contrast to the nonsignificant decrease in the sham CES group (–4.7 pre- vs postintervention, p = 0.24). These results suggest that CES can effectively treat chronic pain in persons with SCI .../...
    Cfr. :

    48. - What if the Right Anxiety Medication...Wasn't a Medication at All ?
    Alpha-Stim® is a Different Way of Looking at Anxiety Treatment...
    Anxiety Treatment Now
    The makers of Alpha-Stim® recognize that the brain is both an electrical and chemical machine.
    The brain produces neurotransmitters like serotonin and dopamine to control electrical outputs throughout the nervous system.
    Alpha-Stim® treats anxiety, depression and insomnia with tiny electrical currents very similar to those found naturally in the brain, using a method called cranial electrotherapy stimulation.
    These currents have been shown in clinical studies to normalize the electrical output of the brain as well as increase the body's serotonin and beta endorphin levels .../...
    Cfr. :


    20-05-2007 om 13:54 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het Fibromyalgie Syndroom (FMS) - Deel I
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het Fibromyalgie Syndroom (FMS)
    - De patiëntengids -

    Deel I

    The Fibromyalgia Syndrome (FMS)
    - Patient’s Guide -
    Cfr. :
    Johann Bauer - Practice/Surgery Prof. Bauer, Falkenweg 1, CH-6340 Baar, Switzerland - © Prof. Johann Bauer, 2005

    Operation results
    Operations carried out for quadrant pain in 2003 to 2005

    From September 2003, all patients who have undergone an operation for quadrant pain have been systematically monitored and observed.
    Basic information is ascertained with the aid of a questionnaire (age, sex, dominance of the hemisphere showing a tendency to be right or left handed), anamnestic information (how many years/months before the operation, external diagnosis of fibromyalgia, diagnosis with the aid of acupuncture, previous therapy) and information on symptoms (pain, problems) in the upper or lower quadrant.
    This allows for a check to be made on the operation results after 3, 6 and 12 months.
    Furthermore, the result of the operation can also be evaluated in relation to the subgroups, for example pain and irritated colon syndrome.
    Analysis is already now available of information from 651 patients operated on from 2003.

    Check-up after 3 months
    Three months after surgical operation for quadrant pain, 93 (14.28%) of the 651 evaluated patients were completely free from problems, 365 patients (56.07%) experienced an improvement and 193 patients (29.65%) saw no change to their symptoms.

    Check-up after 6 months
    Six months after surgical operation for quadrant pain, 179 patients (28.06%) of the 638 evaluated patients were completely free from problems, 297 patients (46.55%) experienced an improvement and 162 patients (25,39%) saw no change to their symptoms.

    Check-up after 12 months
    Twelve months after surgical operation for quadrant pain, 281 (51.47%) of the 546 evaluated patients were completely free from problems, 225 (41.21%) patients experienced an improvement and 40 patients (7,33%) saw no change to their symptoms.


    1. Fibromyalgie – Heilung ist möglich
      Johann Bauer - Midena Vlg., Romb., September 2002 – ISBN-10 : 3310007928 / ISBN-13 : 978-3310007921
      - Bild : -
      Fibromyalgie ist eine Volkskrankheit, die erst in den letzten Jahren als eigenständiges Krankheitsbild anerkannt wurde.
      Kennzeichnend sind starke Schmerzen, die unterschiedliche Körperregionen befallen können.
      Dazu kommen Beschwerden wie körperliche und seelische Erschöpfung, Schlafstörungen, Reizdarm, diffuse Kopfschmerzen und neurologische Symptome.
      In diesem Buch fasst Prof. Bauer den aktuellen Stand der Fibromyalgiebehandlung zusammen und stellt erstmals seine neue Therapiemethode für schwere Fälle vor, die auf langjährigen Forschungen beruht und bisher sensationelle Erfolge verbuchen konnte : 88% der Operierten sind auch nach 10 Jahren weitgehend, 60% völlig beschwerdefrei.
      Cfr. :

    2. Fibromyalgia – A cure is possible
      Johann Bauer

    3. Fibromyalgie - Genezing is mogelijk
      Johann Bauer
      Cfr. :

    4. Fibromyalgie
      Johann Bauer - Droemer Knaur, Oktober 2002 – ISBN-10 : 3426667479 / ISBN-13 : 978-3426667477
      Fibromyalgie ist eine Volkskrankheit, die erst in den letzten Jahren als eigenständiges Krankheitsbild anerkannt wurde.
      Kennzeichnend sind starke Schmerzen, die unterschiedliche Körperregionen befallen können.
      Dazu kommen Beschwerden wie körperliche und seelische Erschöpfung, Schlafstörungen, Reizdarm, diffuse Kopfschmerzen und neurologische Symptome.
      In diesem Buch fasst Prof. Bauer den aktuellen Stand der Fibromyalgiebehandlung zusammen und stellt erstmals seine neue Therapiemethode für schwere Fälle vor, die auf langjährigen Forschungen beruht und bisher sensationelle Erfolge verbuchen konnte: 88% der Operierten sind auch nach 10 Jahren weitgehend, 60% völlig beschwerdefrei.
      Cfr. :

    5. Fibromyalgie - Körper ohne Schmerz
      Johann Bauer – Erd, Mai 2005 – ISBN-10 : 3813810445 – ISBN-13 : 978-3813810448
      Chronisch Schmerzkranke und Fibromyalgie-Betroffene berichten über ihren oft jahrzehntelangen Leidensweg, über ihre Hoffnung auf Hilfe, über ihre persönlichen Erfahrungen mit der chirurgischen Behandlung und über ihren Weg zur Schmerzfreiheit.
      Cfr. :

    6. Wenn der ganze Körper schmerzt - In der Therapie des Fibromyalgiesyndroms müssen viele Disziplinen eng zusammenarbeiten
      Ärzte Woche, 18. Jahrgang Nr. 2, 2004 – (©) ÄrzteWoche, Wien
      Die Fibromyalgie ist eine nicht-entzündliche, weichteilrheumatische Erkrankung, an der etwa ein Prozent der Bevölkerung leidet, Frauen sind häufiger betroffen als Männer.
      Klinisch geht die Krankheit mit generalisierten Schmerzen, Müdigkeit, Depressionen, Schlafstörungen und anderen Symptomen einher.
      Charakteristisch sind druckschmerzhafte Punkte an den Sehnenansätzen.
      Die Pathogenese der Erkrankung ist seit ihrer Erstbeschreibung 1904 noch immer nicht geklärt.
      Der typischerweise unauffällige Laborbefund legte lange Zeit nahe, dass es sich beim Fibromyalgiesyndrom um eine psychische Störung handelt.
      Viele der Patienten leiden zusätzlich unter Depressionen, Suchtproblemen, Angst oder Essstörungen.
      Auch haben Patienten mit Fibromyalgie in der Vorgeschichte chronische Schmerzen des Bewegungsapparates, zum Beispiel durch einen Bandscheibenvorfall oder ein Schleudertrauma.
      Wenn der Schmerz nicht mehr nur lokal an den ursprünglich schmerzhaften Stellen, sondern am ganzen Körper verspürt wird, hilft auch die Beseitigung der ursprünglichen Ursache des Schmerzes nicht mehr, um eine Besserung zu erreichen.
      Dies kann auch bei Patienten mit entzündlich rheumatischen Erkrankungen, wie beispielsweise mit einer rheumatoiden Arthritis passieren, man nennt dies dann sekundäre Fibromyalgie.
      Es ist bekannt, dass es bei Patienten mit Fibromyalgie zu Änderungen der Schmerzempfindung im Gehirn kommt.
      Manche Botenstoffe des Gehirns, wie beispielweise Serotonin und Tryptophan werden „herunterreguliert“, während andere, wie die Substanz P, eine Schmerztransmittersubstanz, vermehrt gefunden werden.
      Bei der Fibromyalgie sind die schmerzhaften Stellen des Bewegungssystems selber nicht verändert oder gar entzündet, sondern erst die veränderte Schmerzempfindung im Gehirn führt dazu, dass der Schmerz des Bewegungssystems empfunden wird.
      Trotzdem handelt es sich aber um echte und nicht etwa eingebildete Schmerzen.
      Schmerzen der Sehnenansätze
      Im Vordergrund der Symptomatik bei der Fibromyalgie stehen die starken Schmerzen der Muskulatur und der Sehnenansätze.
      Dabei sind nicht nur die Extremitäten, sondern auch der Rumpf betroffen.
      Die Patienten haben oft das Gefühl, die schmerzhaften Weichteile seien diffus geschwollen und kleine Verdichtungen des Unterhautfettgewebes werden als schmerzhafte Knötchen empfunden.
      Darüber hinaus leiden die Patienten unter Allgemeinsymptomen wie Müdigkeit, Abgeschlagenheit, Schlafstörungen und Depressionen.
      Auch Missempfindungen, Restless-Legs-Syndrom, Reizdarm oder -blase sind Symptome, unter denen an Fibromyalgie Erkrankte leiden.
      Da die Fibromyalgie immer noch vielen Ärzten unbekannt ist, haben die Patienten bis zur Diagnosestellung oft eine Vielzahl von Ärzten besucht und viele verschiedene, teilweise überflüssige diagnostische Maßnahmen hinter sich.
      Die Diagnose wird durch die typische Krankengeschichte und die körperliche Untersuchung gestellt.
      Hierbei finden sich die charakteristischen, sehr schmerzhaften Fibromyalgie-Druckpunkte (tender points), welche vor allem an den Sehnenansätzen lokalisiert sind.
      Die zurzeit allgemein akzeptierten Diagnosekriterien sind die der amerikanischen Rheumagesellschaft.
      In der Anamnese wird ein großflächiger Schmerz beschrieben, der über beide Körperhälften geht und sowohl über als auch unter der Taille vorkommt.
      Die Kriterien für eine Fibromyalgie sind erfüllt, wenn elf von 18 symmetrisch angeordneten anatomischen Fibromyalgie-Druckpunkten (Tenderpoints) bei einem Druck von vier Kilogramm übermäßig schmerzhaft sind.
      Die Schmerzdauer der typischen Symptome muss länger als drei Monate dauern.
      Die Muskeln selbst sind kaum druckschmerzhaft, es finden sich keine typischen Labor- oder Röntgenveränderungen.
      Um eine sekundäre Fibromyalgie, also eine Fibromyalgie, die begleitend zu anderen rheumatischen Erkrankungen auftritt, festzustellen, sollten Laboruntersuchungen wie Entzündungswerte im Blut veranlasst werden.
      Bei der Differenzialdiagnose müssen untersuchungstechnisch Arthrosen und Spondylarthrosen berücksichtigt werden.
      Bild :
      Unterschrift : Schmerzhafte Fibromyalgie-Druckpunkte nach der amerikanischen Rheumagesellschaft.
      Entlastungsschnitte an verklebten Akupunkturpunkten

      Prof. DDr. Johann Bauer von der Ludwig-Maximilians Universität in München setzt therapeutisch mit einer bislang umstrittenen Methode an.
      Er entwickelte eine Kombinationstherapie aus Schulmedizin und Traditioneller Chinesischer Medizin.
      Sein Ansatz bezüglich der Pathogenese ist ein Verkleben von Akupunkturpunkten, durch körperlichen und/oder psychischen Stress.
      Den Akupunkturpunkten liegt eine definierte Struktur zugrunde, bestehend aus einem Gefäß-Nerven-Bündel, das eingehüllt in lockeres Bindegewebe eine Enge passiert (Faszienperforation, Knochenkanäle, Aponeurosen).
      Nach einer erfolglosen Phase von einigen Monaten mit der bisher üblichen Behandlung können die verklebten Löcher chirurgisch mit Entlastungsschnitten so freigelegt werden, dass sie möglichst nicht wieder verkleben.
      Bauer, der in München und in Klagenfurt operiert, berichtet von einer Erfolgsquote von 88 Prozent.
      Prof. Dr. Hans-Georg Kress, Medizinische Universität Wien, Vorstand der Klinischen Abteilung für Anästhesie und Intensivmedizin (B), kann der spekulativen und durch keine unabhängige Studie bewiesenen Theorie über „verklebte“ Akupunkturpunkte nichts abgewinnen.
      Er geht, wie die überwiegende Mehrzahl der Experten, von einer meist psychosomatischen Störung aus, deren Behandlung durch einen chirurgischen Therapieansatz überhaupt nicht nachvollziehbar ist.
      Im Gegenteil, durch die im wahrsten Sinne des Wortes einschneidende Behandlung mittels chirurgischer Intervention könnte einer Chronifizierung erst recht Vorschub geleistet werden.
      Er vermisst daher eine Bestätigung der von Prof. Bauer behaupteten hohen Erfolgsrate durch unabhängige, in anerkannten wissenschaftlichen Journalen veröffentlichte Studien.
      Schmerzmittel und Antirheumatika sind häufig unwirksam.
      Krankengymnastik und Massage helfen bei manchen Patienten, können bei anderen das Krankheitsbild aber verschlimmern.
      Am erfolgreichsten sind kombinierte Therapieansätze aus psychosomatischer Therapie, physikalischen Anwendungen und intensiver Patientenschulung.
      Hierunter fallen Wärme-, Kälte- und Elektrotherapie, Massagen, Akupunktur und Psychotherapie.
      Medikamentös können Antidepressiva wie Amitriptylin oder selektive Serotoninaufnahmehemmer eine Besserung bringen.
      Deren Einnahme wird als Einzeldosis vor dem Schlafengehen empfohlen.
      Obwohl die Fibromyalgie niemals, wie andere rheumatische Erkrankungen, zur Zerstörung oder Funktionseinschränkungen von Gelenken oder anderen Strukturen des Bewegungssystems führt, hat sie, was die
      Besserung der Symptome angeht, keine gute Prognose.
      Cfr. :

    7. Fibromyalgia – Body without pain
      Johann Brauer

    Prof. Dr. Dr. med. Johann A. Bauer

    Acupunctuurpunten en fibromyalgie

    Het Fibromyalgie Syndroom (FMS)
    - De patiëntengids -


    Operatieresultaten (2003 tot 2005)
    Curriculum vitae

    I. - Het fibromyalgie syndroom (FMS)

    1.1 - Wat is het FMS ? Wat is fibromyalgie ?
    1.2 - Hoe wordt de fibromyalgie gediagnostiseerd ?
    1.3 - De symptomen en de begeleidende symptomen
    1.3.1 - De pijn
    1.3.2 - De verdere, veelvuldige symptomen
    1.3.3 – Vermoeidheid
    1.3.4 – Slaapstoornissen
    1.3.5 - Prikkelbare darm
    1.3.6 – Hoofdpijnen
    1.3.7 - Neurologische symptomen

    1.4 - Diagnosen, die in plaats van fibromyalgie, veelvuldig gesteld worden
    1.5 - Wat zijn de oorzaken van fibromyalgie ?

    1.6 - Behandeling van de fibromyalgie

    2. - Acupunctuurpunten en kwadrantenpijn

    2.1 - Diagnostische handelwijze en causale samenhang
    2.2 - De acupressuurdiagnostiek van de kwadrantenpijnen van de bovenste uiteinden
    2.3 - Acupunctuurpunten als tenderpoints
    2.4 - De dikke darmmeridiaan (the large intestin)
    2.5 - Acupressuurdiagnostiek van de onderste uiteinden
    2.6 - De samenvatting, trefwoorden
    2.7 - De methodische handelswijze bij een operatieve ingreep

    2.7.1 - De patiënten
    2.7.2 - Het debat

    3. - Nawoord

    3.1 – Conclusions

    3.2 - Vorm van de ondervraging voor de Fibromyalgie (english)
    3.2.1 - Upper and lower extremity
    3.2.2 - Upper quadrant
    3.2.3 - Lower quadrant

    3.3 - De prijsinformatie en adressen

    3.4 - Veelgestelde vragen aangaande de operatie (english)

    4. - Literatuur

    Curriculum vitae

    Familienaam : Bauer
    Voornamen : Johann Andreas
    Titel : Associate Professor / Dr. med. Dr. med. habil.
    Geboortedatum : September 11, 1947
    Geboorteplaats : Pontedera (Pisa – Italy)
    Ouders : Andres Bauer (vader) & Bauer Dr. phil. Nicla (moeder)
    1953 - 1957 - Lagere school
    1957 - 1966 - Middelbare school te Wittelsbach (General-education secondary school)
    1966 - Best eindexamen der jaargang (Best Abitur of the Year)
    Studiebeurs voor hoogbegaafden
    1966 - 1972 - Studie geneeskunde aan de Universiteit München (Ludwig-Maximilian-University of Munich)
    1972 – Staatsexamen (Final university examination)
    1973 - Promotie in het vak Interne Geneeskunde
    Toekenning der Titel Dr. Med.
    1972 - 1976 - Studie der Filosofie en de Theorie der Wetenschappen aan de Universiteit München
    1974 - 1975 - Militaire dienst, afgesloten als Majoor Geneesheer
    1976 - 1982 - Verdere Chirurgische specialisatie aan de Uni München
    1982 - Erkenning tot Vak Arts voor het vak Chirurgie
    1984 -1988 - Handchirurgie Uni-Klinik München
    1987 - Doctoraat in het vak Chirurgie, theses uitgegeven in boekvorm 1988 in de Thieme – Copythek onder de titel : 'Neue Aspekte in der Verbrennungsmedizin' ('Nieuwe Aspecten in de Brandwondengeneeskunde')
    1987 - Toekenning van de titel Dr. Med. Habil.
    1987 - Benoeming tot Privaatdocent voor het vak Chirurgie
    1995 - Benoeming tot apl. Professor voor het Vakgebied Chirurgie (Ordinarius)
    sinds 1989 - Geïnstalleerd in eigen praktijk
    Onderzoeksgebieden : Sonographie der huid, Theorie der Ontsteking, Neurinom-Therapie middels Kortsluitinganastomosen, Anatomie van de Acupunctuurpunten en Fibromyalgie.

    I. - Het fibromyalgie syndroom (FMS)

    1.1 - Wat is het FMS ? Wat is fibromyalgie ?

    Het FMS (fibromyalgie syndroom) is een ziekte van de steun- en bewegingsapparaten met pijnen en vermoeidheidsverschijnselen in de spieren, gewrichtsbanden en pezen (van de bindweefsels van het lichaam, die uit vezels bestaan).
    «Fibro» betekent de vezelcomponenten, «My» de spiercomponenten en «Algie» de pijntoestand.

    Men kan het begrip verduitsen en van Faser-Muskel-Schmerz (FMS) of vezel-spier-pijn spreken maar fibromyalgie heeft zich ingeburgerd en de Engelse betekenis «fibromyalgia» uitgesproken : faibromàldscha.

    1.2 - Hoe wordt de fibromyalgie gediagnostiseerd ?

    Doorgaans zijn laboratoriumonderzoeken «zonder bijzonderheden».
    Vooral kleine veranderingen kunnen aangetoond worden, zoals bij een klassieke reuma en de poly-artritis gevonden worden.
    Deze juiste en belangrijke feiten leiden ertoe, dat, in tegenstelling tot een echte reuma, vereenvoudigd van een «valse reuma» gesproken wordt.
    Terwijl bij een echte reuma cortisone moet aangewend worden, mag volgens de Amerikaanse reumatologen bij fibromyalgie, geen cortisone ingezet worden.

    In 1990 werd door de Amerikaanse reumatologen de multi-enter-criteria-studie gepubliceerd, in degene de klinische en onderzoekscriteria werden vastgelegd.
    De patiënten moeten gedurende tenminste 3 maanden pijnen hebben en minstens 11 van de 18 vastgestelde plaatsen op het lichaam kunnen aantonen, die pijnlijk zijn bij druk.
    De arts drukt met zijn duimen of de wijsvinger.
    Voor studiedoeleinden worden apparaten gebruikt, die een juist gedefinieerde druk per vierkante centimeter uitoefenen.
    De drukpijnlijke plaatsen worden «tenderpoints» genoemd en zijn niet te verwarren met de triggerpoints van de Myofasziales pijnen.
    Deze kunnen vanzelf en bij druk op andere lichaamsplaatsen pijnen veroorzaken.
    Men noemt deze afstandelijke werking «verwijzende pijnen», vergelijkbaar met de afstandelijke werking van de acupunctuurpunten.

    Op een begerenswaardige wijze komen bij fibromyalgie zowel tenderpoints alsook triggerpoints voor.
    Net deze overeenkomsten, die naar de zogenaamde verwisselingmogelijkheden leidden, werden door Bauer en Heine (Literatuur 1,2) als aanzet waargenomen, om de gemeenschappelijke kenmerken te onderzoeken.
    Het werd reeds aangetoond dat, overeenkomstig de resultaten, rond de groep van Melzack, de triggerpoints in 71% overeenkomen met de acupunctuurpunten (Literatuur 13).
    Ook dat de acupunctuurpunten volgens Heine (Literatuur 5) in 82% van de gevallen corresponderen met anatomisch, definieerbare zenuwvaten-bundeltjes.

    Zodanig dat de acupunctuurpunten als acupunctuurgaten erkend en aangeduid kunnen worden, uit de welke het genaamde zenuw-vaten-bundeltje kan doordringen.
    Zij zijn niets anders als de huidige, anatomische Trias, bestaande uit de drie bouwstenen slagader, ader en zenuw.
    Bij beschouwing van de 18 tenderpoints was Bauer opgevallen, dat ook zij met de bekende acupunctuurpunten, overeenstemden.
    Dit was voor Bauer de aanleiding, bij hand- en voetchirurgische operaties naar zulke vernauwde of doordringplaatsen van de anatomische Trias uit te kijken.
    Naar deze punten, die met de ligging van de acupunctuurpunten overeenstemden.
    Er werden zo'n punten gevonden aan de uiteinden, waarbij kon vastgesteld worden, dat in deze bepaalde gebieden er 6 tot 8 vernauwde plaatsen veelvuldig verkleefd waren.
    Weliswaar bij deze patiënten, die onafhankelijk van een operatie over rondgaande pijnen geklaagd hadden.

    Hierdoor werd de acupressuurdiagnostiek geboren.
    Bij deze uitvoering gaat men hetzelfde te werk, als bij het zoeken naar pijnlijke «tenderpoints».

    Met het onderscheid, dat alle punten van alle meridianen kunnen ziek worden en wanneer ze ziek geworden zijn, is het op een typische wijze.
    Namelijk op vast gedefinieerde drukpijnen.
    Om die reden moeten alle punten van de dikkedarm-, longen- en perikardmeridiaan afgetast worden.
    Eveneens moeten alle punten van de nieren-, blaas-, galblaas- en andere meridianen onderzocht worden.
    Het overgrote aantal van punten, die bij de 18 tenderpoints mogelijk zijn, laat een preciezere diagnostiek toe.
    Er kon aangetoond worden, dat de fibromyalgie zeer vaak in één kwadrant begint en pas in de loop van een decennium, in een volledig beeld van toepassing is.
    Pas dan wordt de gegeneraliseerde fibromyalgie aangeduid en brengen de Amerikaanse reumatologen dit in verband, wanneer ze eisen, dat de patiënten in de vier kwadranten de pijnen moeten vertonen.
    De fibromyalgie begint bijvoorbeeld bij een jong meisje, wanneer zij in de leer gaat en met een ontsteking van de pezenschede wordt miskend.
    Jaren later doen schouder, nek en achterhoofd pijn en nog later ook de overzijde of het been van dezelfde kant.
    Rugpijnen treden ook op, vooral tijdens of na de zwangerschap.
    Tenslotte, na 5,10 of meer jaren, «doet alles pijn».
    Stadium 1 was in dit voorbeeld de aantasting van een van de bovenste kwadranten.
    Stadium 2 de aantasting van een van de buurkwadranten en stadium 3 is het totaalbeeld van de gegeneraliseerde fibromyalgie.

    De fibromyalgie kan met behulp van acupressuurdiagnostiek bewezen worden.
    Ze is vanaf nu geen verlegenheiddiagnose meer en ook geen verdenkingdiagnose.

    1.3 - De symptomen en de begeleidende symptomen

    1.3.1 - De pijn
    De fibromyalgische pijnen zijn grenzeloos.
    Grenzeloos in hun intensiteit en grenzeloos in hun uitbreiding.
    Het kunnen lange duurpijnen zijn, maar ook ten aanzien van een lichaamsdeel in sterkte, duur en veelvoud wisselen.
    Het kan een «alles doet pijnsyndroom zijn, maar ook «wandelende pijnen».
    De patiënten beschrijven ze als diepzittende spierpijn, het branden, krampen, inschietend zoals messteken.
    Zeer vaak zijn pijnen en stijfheid 's morgens erger, vaak belaste spiergroepen geven intensievere pijnen.

    In de kaakgewrichten kunnen pijnen optreden, die kunnen toenemen tot de sterkste gezichtspijnen (de pseudo-TrigeminusneUralgie, een atypische gezichtspijn).
    Kaakholte- en tandproblemen kunnen erbij optreden.
    Dikwijls worden de tanden getrokken en klaagt de patiënt over fantoompijnen in het gebied van de niet meer bestaande tanden.
    De tong- en slikongemakken zijn als het neck-tongue-syndroom bekend.

    1.3.2 - De verdere, veelvuldige symptomen
    Hartsensaties/hartneurose bij een onopvallend E CG.
    Nu en dan thoraxpijnen achter het borstbeen (eventueel gecombineerd met een maagreflux).
    Ten tweede een bandvorming rond de borstkas of langs de ribbenbogen.
    De laatstgenoemde pijnvorm was ook in de klassieke oudheid bekend als pijnen onder de kraakbeenderen, hypochondrie.
    Terwijl ook de oudheidkundige artsen niet wisten, waarover het ging (omdat zij niets ziekelijks vonden).
    Daarom werd deze benaming een synoniem voor de ingebeelde ziekten, de hypochonder.
    Aan dezelfde verkeerde gevolgtrekking zijn de moderne artsen onderhevig, die in de fibromyalgie een somatoforme stoornis zien en daarmee hun oorzaak zoeken in de psyche.
    Een meer dan 2500 jaar oude dwaling, die vandaag nog geleerd wordt.

    Bij vrouwen een mastodynie (pijnen in één of de beide borsten), lymfepijnen.

    Pijnen in de liezenstreek en het gebied van de genitaliën, urologische symptomen.
    Liespijnen zonder een voorliggende liesbreuk, een voetballerlies, stoornissen bij het ledigen van de blaas, een gestoorde urinevloed, een prikkelbare blaas, inferstitielle zystitis, vaginale krampen, nakrampen, menstruatiestoornissen, pijnen bij de menstruatiebloeding, onduidelijke pijnen in het onderlichaam bij vrouwen («uterus retroflexus», lakse gewrichtsbanden), die tot een onnodige
    verwijdering van de baarmoeder leiden.

    1.3.3 - Vermoeidheid
    De patiënten beschrijven hun vermoeidheid verschillend.
    De enen zijn lichamelijk geradbraakt, de anderen geestelijk uitgeput, verzwakt in hun concentratie.
    De totale energie is als ijs gesmolten en weggestroomd.
    Velen beschrijven loodzware ledematen, waarin elke kracht ontbreekt.

    1.3.4 - Slaapstoornissen
    Doorgaans hebben de patiënten geen inslaapstoornissen maar doorslaapstoornissen.
    De slaap zelf is gestoord, omdat bij iedere beweging de bewegingspijnen de patiënt uit de diepe slaap wekken.
    De slaapapnoe treedt veelvuldig op, evenals spiertrillingen en spiertrekkingen in de slaap (ongecontroleerde arm- en beenbewegingen).
    Het «restless-legs» syndroom is een deel van de aspecten van de fibromyalgie.
    Het slaappatroon is totaal anders dan dat van depressieve patiënten.

    1.3.5 - Prikkelbare darm
    20 tot 40% van de patiënten lijden aan buikpijnen, verstopping, diarree, een opgezette buik en misselijkheid.
    Soms lijken de pijnen van binnen «voor en achter aan de ribbenbogen opgehangen» te zijn (hypochondrié, zie boven) of van de galblaas uit te gaan.
    Ook het prikkelbare darmsyndroom is een deelaspect van de fibromyalgie.

    1.3.6 - Hoofdpijnen
    Achterhoofdpijnen, tinnitus, ooglidoedemen, migraine met pijnaanvallen tijdens de aura.

    1.3.7 - Neurologische symptomen
    Een doof en prikkelend gevoel aan de uiteinden «overgevoelige huidgebieden» zwellingtoestanden aan de handen en voeten.
    Stoornissen van de behendigheid en van het beeld van gaan werden aangegeven maar door de neurologen werden echter geen ziekelijke veranderingen gevonden.

    1.4 - Diagnosen, die in plaats van fibromyalgie, veelvuldig gesteld worden

    Schouderartrose, halswervel, borstwervel, lendewervel-syndroom, rugpijnen, voor gewelfde tussenwervelschijven («nog» niet operatiebehoeftig, wegens er geen «echte»gebeurlijke tussenwervelschijf, maar een Protrusionen), sacraal gewrichtsartrose, facettensyndroom, heup – en kniegewrichtenartrose.
    Trochanterodynie, achillodynie, hielspoor, doorgezakte voet.
    Maar ook osteoporose, pseudo-Parkinson, atypische Parkinson van een uiteinde en multiple Sclerose.
    De door de patiënten meest gehate en gevreesde diagnose is die van een «somatoforme stoornis».
    Omdat deze in de omgangstaal van de patiënten en in het bijzonder van zijn omgeving vertaald wordt als : «Alles psyche !« en de patiënten blootstelt aan ontmoedigingen aan de lopende band.
    Daarbij is de depressie op te vatten, als een reactiverende neurose op de pijnen.

    1.5 - Wat zijn de oorzaken van fibromyalgie ?

    Algemeen geldt het volgende standpunt van de artsen : pathogenese is onduidelijk.
    De diagnose moeilijk en de behandeling symptomatisch.
    De fibromyalgie is ongeneeslijk.
    Voor het eerst opent het besef, dat bij de fibromyalgie de als acupunctuurgaten erkende acupunctuurpunten verkleven, een nieuwe weg.
    Zowel met betrekking tot de trefzekerheid van de diagnostiek alsook met betrekking tot de oorzakelijke behandeling.
    Tengevolge van lichamelijke en/of psychische stress worden de vrije zenuwuiteinden en andere door eiwit ommuurd, dat ter plekke stolt en de gaten verkleeft.
    De verkleefde gaten kunnen chirurgisch zo vrijgemaakt worden, dat zij mogelijk niet weer verkleven.
    Opgetreden spanningen in de vezelbundel kunnen geëlimineerd worden.
    Bevrijdingsplakjes zijn zinvol, kortom, de finesses van de hand-chirurgie en de perifere zenuwchirurgie, inclusief de microchirurgische technieken zijn nodig.
    Het besef, dat er regelrechte «schakelkasten van de meridianen» aan de arm en voet bestaan, maakt de operatie mogelijk.
    Bij deze wordt er door een snede 6 tot 8 punten opgezocht, die een kwadrant beheersen.
    De stresstheorie dekt moeiteloos alle bekende factoren af, die een bestaande fibromyalgie verslechteren of een latente tot het uitbreken kunnen laten komen.
    Het weer, tocht, koude, een te zware training, het bouwen of renoveren van een woning, hormonale veranderingen, beproevingen van het noodlot en psychische stress.

    Maar ook ziektes, infecties door virussen, bacteriën, verwondingen, echte reuma, lupusschildklierziektes.
    Vele factoren, maar slechts één mechanisme !

    1.6 - Behandeling van de fibromyalgie

    In de eerste maanden is de tot nu toe gebruikelijke soort van behandeling aangekondigd.
    Ontstekingsremmende, slinkende, spierontspannende, stemmingsopbeurende medicatie zijn aangebracht.
    Voorzichtige ziekengymnastiek, fysiotherapie, koudebehandeling, bij een prikkelbare darm is er een voedingsadvies.
    De gebruikelijke behandelingsvoorstellen zouden echter niet de opmerkzame blik op de gestoorde meridianen versperren.
    De patiënten kunnen leren, op de juiste plaatsen en in de juiste richting te masseren, naar het Chinese motto : «Zachte wind brengt succes
    In de gevorderde gevallen zal men niet tot een chirurgische vrijmaking van de verkleefde acupunctuurpunten omheen kunnen.
    De resultaten zijn goed. 90% van de geopereerde patiënten werden en blijven vrij van ongemakken. (zie operatieresultaten).

    Het commentaar
    Dr. med. Gabriele Herzberger : “In dit werk wordt aangetoond, dat bij een fibromyalgische symptomatiek, de pijnlijke acupunctuurpunten een vooraanstaande rol spelen.
    Dat de operatieve bevrijding een nieuwe weg tot de bestrijding van de pijnsymptomatiek bij fibromyalgie kan voorstellen, wanneer conventionele onderzoeksresultaten zonder succes waren.
    Bij de geopereerde patiënten blijkt zeer veelvuldig, dat zij of een competente kwadrantenpijn of tot het tijdstip van het onderzoek reeds het begin van de ziekte aangetoond hadden.
    De toepassing van de acupressuurdiagnostiek en de bezinning op de grondlaag van de tenderpoints als acupunctuurpunten, leidt tot het besef, dat er vroege stadia, van de «fibromyalgie» bestaan.
    En dat deze stadia als, een eenzijdige kwadrantenpijn vatbaar en te diagnosticeren zijn.
    Bij een overeenkomende, uitgesproken bevinding zou het meest pijnlijke kwadrant of de eerst opvallend, pijnlijke kwadrant naar een operatie geleid worden.
    Deze nieuw in de praktijk ingebrachte resultaten leidde ertoe, dat bij de patiënten een grote kans bestaat, om de ongemakken te elimineren.
    De gebruikelijke behandeling van fibromyalgie beperkt zich op de symptomatische resultaten, die van psychologische, psychosomatische en psychotherapeutische maatregelen begeleid worden.
    Dit met het doel, de patiënten bij te brengen, om met deze tot nu toe ongeneeslijke ziekte te leven

    2. - Acupunctuurpunten en kwadrantenpijn

    Johann Bauer, Hartmut Heine, Instituut voor Antihomotoxische geneeskunde en grondregulatieonderzoek, Baden-Baden (herwerkt artikel uit de biologische geneeskunde, december 2000)

    2.1 - Diagnostische handelwijze en causale samenhang

    Vele patiënten met een aangetoonde fibromyalgie of met fibromyalgische ongemakken kunnen zich het begin van de pijnen herinneren.
    In het bijzonder, dat 5, 10 of meer jaren terug de pijn bijvoorbeeld in het gebied van de rechterarm of -schouder begonnen was.
    In de loop van de tijd breidde de pijn zich dan uit over het ganse lichaam.
    Op het tijdstip van het onderzoek waren de rondgaande pijnen over het ganse lichaam en op verschillende tijden voorhanden.

    De klassieke geneeskundige pijnanamnese kan op de volgende wijze beschreven worden : door de pijnanamnese zullen plaatselijke (vb. een ganse arm, de linkse bovenkaak), tijdelijke (vb. duurpijn, plots inschietend), kwalitatieve (vb. brandend, elektriserend) en kwantitatieve (vb. matig, zeer sterk) aspecten van de pijnwaarneming vastgesteld worden.
    Deze registratie van de pijnwaarneming gebeurt met de vragen :
    - Waar doet het pijn ? Wanneer doet het pijn ?
    - Hóe doet het pijn ? Waar is de pijn mee verbonden ?
    - Hoe sterk is de pijn ?
    Met de registratie van de locatie en uitstraling van de pijnen kan er reeds voor een deel, een structurele rangschikking van de ongemakken gebeuren.

    In voorafgegaan werk kon aangetoond worden, dat bij de fibromyalgische symptomatiek, de pijnlijke acupunctuurpunten een vooraanstaande rol spelen.
    En bij een operatieve bevrijding een nieuwe weg voorstelt, tot de bestrijding van de pijnsymptomatiek bij fibromyalgie.
    Het doel van deze arbeid is, de betrekkingen tussen de kwadrantenpijn en acupunctuurpunten, juister af te stellen.

    Het operatieresultaat werd in follow-up (voortzetting) gedocumenteerd.
    Het reeds gepubliceerde succesquotum van 90% kon tot nu aangehouden worden.
    Na een zekere postoperatieve wachttijd, die doorgaans met de duur van de lijdensweg samengaat, worden de patiënten in het gebied van de geopereerde kwadranten blijvend vrij van ongemakken.
    Bij 80% van deze patiënten breidt de positieve werking van de operatie zich ook uit op de niet geopereerde buurkwadranten, zodanig dat bij 70% van de patiënten één operatie volstaat.
    Slechts bij 20% is een tweede operatie nodig.
    Deze wordt doorgaans 6 tot I2 maanden na de eerste operatie noodzakelijk.

    Lees verder : Deel II


    19-05-2007 om 22:12 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (5 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het Fibromyalgie Syndroom (FMS) - De patiëntengids - Deel II
    Klik op de afbeelding om de link te volgen  

    Het Fibromyalgie Syndroom (FMS)
    - De patiëntengids -

    Deel II

    2.2 - De acupressuurdiagnostiek van de kwadrantenpijnen van de bovenste uiteinden

    Reeds in het begin van de 80er jaren werd over de thematiek van de triggerpoints evenals de acupunctuurpunten gediscussieerd (Literatuur 9).
    Betreffende de acupunctuurpunten ligt een gedefinieerde basis aan de structuur: een vaten-zenuwenbundel, die gehuld in een gekruld, ontstoken bindweefsel een vernauwing passeert (Faszienperforatie, beenderkanalen, Aponeurosen en diens meer [Lit 5,7,11,13]).
    Daarbij mag niet over het hoofd gezien worden, dat de zenuwen van de acupunctuurbundels aan de kutimyogene, -viscerale en -nerveuze reflexbanen aangesloten zijn.
    Over de vatenwand-zenuwenplexus is de sympathicus dicht geschakeld.

    Elke langer durende stoornis van de zogenaamde reflexbogen leidt onder andere tot een vrijmaking van de ontstekingsbevorderende substantie P («neurogene ontsteking»).
    Daardoor kunnen in de acupunctuurperforaties ontstekingen veroorzaakt worden.
    Deze leiden over de collageenvormingen tot de ommuring van de toebehorende vaten-zenuwenbundels, met een opdeinen van de pijnsymptomatiek in het puntgebied (Lit 8).
    Het gaat hier over pathologische Afferenzen, die van de verkleefde acupunctuurpunten uitgaan.
    Ze worden centraal vertegenwoordigd en van mijn ik in andere gebieden geprojecteerd.
    Er is hier sprake van een soort van fantoompijn.
    De voorgeschreven insteekdiepte is van belang, wanneer de eigenlijke, functionele vernauwing, bijvoorbeeld Di 10 ( de dikke darmmeridiaan) bereikt moet worden.
    Dit punt is van zijn kant gemarkeerd door een in de oppervlakkige lichaamsfaszie (hier een Fascia brachialis) geperforeerde, van een diepe vaten-zenuwen-bundel vertakkende vaten-zenuwenbundel.

    Bij pijnen in het arm- schouder- of hals- en hoofdgebied is de dikke meridiaan gestoord.
    In menige gevallen ook de longenmeridiaan alsook de buurmeridiaan.
    Af en toe ook de andere buurmeridianen.
    De longenmeridiaan veroorzaakt de drukpijnlijkheid van de voorste vlakken van de schouderkogel.
    Dit verklaart, waarom in het gebied van de bovenste uiteinden pijnen optreden.
    Deze kunnen de patiënten een schouderpijn en de onderzoeker een letsel in de streek van de Rotatorenmanchette voorspiegelen.
    In het gebied van de zijdelingse halsdriehoek kruist de dikke darmeridiaan de galblaasmeridiaan en kan dus de stoornis op de galblaasmeridiaan overdragen.
    Hij begint in de laterale ogenhoek, trekt naar het oor, naar het wrattenuitsteeksel en van daaruit over de hoofdzwoerd naar het voorhoofd en dan terug tot in de nek.
    Dit feit verklaart waarom patiënten met stoornissen in de streek van de dikke darmmeridiaan over hoofd- en nekpijnen klagen of dat een oog, namelijk op de homolaterale zijde van de stoornis dicht zwelt.
    Dit gebeurt voornamelijk 's morgens.
    Ook waarom oorgeruis wordt vernomen en er een achterhoofdpijn of een migraine bestaat.
    Ook de atypische gezichtspijn kan zo verklaard worden.
    Het eindpunt van de dikke darmmeridaan ligt in het bereik van de contralaterale zijde over de hoektand en de passende kaakholte.
    Om die reden is begrijpelijk, waarom enkele patiënten, die een stoornis van de dikke darm aantonen, over tand- en/of kaakpijn klagen (Lit 1,2,9) of over een stoornis in het gebied van de kauwgewrichten.

    2.3 - Acupunctuurpunten als tenderpoints

    Voor de diagnose van de bovenste kwadrantenpijnen, in het bijzonder voor de opheldering van de samenhang, is het aanbevolen om met het acupunctuurpunt Di 4 te beginnen (afbeelding 1).
    Dit kan reeds bij het eerste handen schudden vastgesteld worden.
    Wanneer dit punt drukpijnlijk is, trekt de patiënt wegens de pijn, meestal de hand terug.
    Trekt de patiënt de hand niet terug of komt het respectievelijk tot geen pijnuiting, dan is er met een hoge waarschijnlijkheid geen stoornis van de dikke darmmeridiaan aan de rechterzijde voorhanden.
    Dan moet opgehelderd worden of de patiënt misschien linkshandig is.

    2.4 - De dikke darmmeridiaan (the large intestin)

    Het is raadzaam om daarna te vragen, waar de patiënt overal pijn heeft.
    Laat de patiënt bepaalde plaatsen, die tot de dikke darmmeridiaan en zijn buurmeridianen behoren weg, moet er doelgericht naar gevraagd worden.
    Door het contact met de vele artsen in een verschillende specialisatie, verzwijgt de patiënt misschien onbewust aan de orthopeden, dat hij kaakpijn had.
    En aan de HNO- of tandarts, dat hij ook schouderpijn enzovoort had.
    In volgorde van de veelvuldige voorstellingen, met betrekking tot de fibromyalgie en fibromyalgische ongemakken, wordt het pijnbeeld noch door de patiënten, noch door de artsen in zijn totaliteit gezien.

    Nadat het acupunctuurpunt Di 4 onderzocht wordt (dat geldt voor de beide bovenste uiteinden), wordt de dikke darmmeridiaan naar de centrale plaats gevolgd.
    Een bijzonder oogmerk is te richten op een eventuele drukpijnlijkheid in het gebied Di 5, Lo7 tot Lo 10. Lo 7 en Lo 8 komen overeen met deze drukpijn, die in de handchirurgie als aanwijzing voor een Tendovaginitis van de eerste en tweede strekpezenvakken beoordeeld worden.
    Daarom mag niet uitsluitend de acupressuurdiagnostiek uitgevoerd worden maar moeten ook alle uit de handchirurgie bekende onderzoekspunten, zoals een kloppende vinger, instabiliteit van de kapselband Tendovaginitis, skiduimen en dergelijke meer, mee onderzocht worden.
    Bovendien moet men er op letten, of Di en 14 drukpijnlijk zijn.
    Aansluitend worden de punten Lo 5 en Pe 3 onderzocht.

    Het is aanbevolen, om bij de acupressuur van de longenmeridianen gelijktijdig te vragen of de patiënt pijnen in de schouderkogel of in de voorste vlakken van de schouder heeft.
    Bovendien zou moeten gevraagd worden, of de patiënt ooit borstpijn, thoraxpijnen of geheel onduidelijke hartklachten bemerkt heeft.
    Aansluitend wordt de schouderhoogte palpeert.
    Bijzonder belangrijk zijn Di 15 en Di 16 in het halsgebied zijn de punten doorgaans niet drukpijnlijk.
    Maar er moet naar alle ziektebeelden gevraagd worden, die op basis van hun, betrekking tot de positie met de reeds vermelde meridianen, in samenhang kunnen staan.
    Of er pijnen in de streek van de kaakshoeken en de bovenkaken opgetreden zijn.
    Of er tandkwalen of kaakongemakken voorhanden zijn of het oog of de ogen dicht zwellen.
    Of er zichtstoornissen optreden of de druk van binnen op de ogen verhoogd is.
    Of er een oorgeruis bestaat en eventueel een Tinnitus of een achterhoofdspijn.

    Tabel 1. - Diagnosen bij kwadrantenpijn van de bovenste ledematen
    Bevroren schouder
    Impingement van de schouder
    Myogelosen in het gebied van de schouderbladen
    Recidiverende pezenschede ontsteking van de onderarmen
    Verkrampte rug
    Vermoede schade aan de tussenwervelschijven in de streek van de HWZ/BWZ

    2.5 - Acupressuurdiagnostiek van de onderste uiteinden

    Voor de diagnose van de onderste kwadrantenpijnen houdt men zich wezenlijk aan de acupunctuurpunten van de nierenmeridianen (afbeelding 1).
    Er zou daar met een controle van een compressiepijn van de voorvoet moeten begonnen worden.
    Aansluitend wordt naar een drukpijn op de dorsale zijde van de tussenruimte tussen de Metatarsalkopje gezocht (Galblaas,Maag en Lever).

    Bij diepzittende rugpijnen, pijnen in het gebied van de heup, van de Trochanlers, van de dijbenen, bij kniepijnen, pijnen aan de achillespees, aan de hiel en de voorvoeten is de nierenmeridiaan gestoord.
    In menige gevallen ook de blaas- en galblaasmeridiaan, tot degene waar kruisverbindingen bestaan.
    Boven Milt Pancreas 6 bestaat een schakeling van de lever -, milt / pancreas - en nierenmeridiaan.
    De nierenmeridiaan begint met Ni l op de Plantarzijde van de voorvoeten.
    Bij een stoornis wordt dit punt nogal eens door een verharding van een the rapieresistente stekelwrat gekenmerkt.
    Hier is voorzichtigheid geboden.
    De drukpijnlijkheid van Ni 1 kan bij acupressuur door een Morton-Neurom voorgespiegeld worden.
    Terwijl Ni 2 zelden drukpijnlijk bevonden wordt, krijgen de punten Ni 3, 4, 5, 6, 7 en 8, en MP 6 het 't zwaarst te verduren van de diagnostiek.
    Zijn deze punten gestoord, dan is een fibromyalgie van de rechtse of linkse kwadranten voorhanden.
    Boven de schakeling MP 6 kan de levermeridiaan geprikkeld zijn.
    Deze komt tot uitdrukking in een homolaterale pijn, die een lieshernia kan voorspiegelen (een voetballerlies).
    De miltpancreasmeridiaan kan bij prikkeling een opgezette buik teweegbrengen.
    Feitelijk leiden 30 tot 40% van de fibromyalgie-zieken aan een prikkelbare darmsyndroom.

    De kruisverbindingen van en naar de blaasmeridiaan leiden tot deze stoornis, die zich als een pijn in de knieholte en aan de zitplooi kan laten bemerken.
    Hier geven de patiënten aan, alsof ze op een ijsklomp zitten met de grootte van een tennisbal.
    Verder treden pijnen op in de streek van het Iliosacraalgewricht of Iliosacraalvoeg).
    Deze uiten zich als diepzittende rugpijnen.

    Afbeelding 1 - De uitbeelding van de nierenmeridiaan (Ni) met de voor de problematiek relevante, diepzittende rugpijnpunten

    Bovendien lijden vele fibromyalgie-patiënten aan interstitieller Zystitis (een blaasstoornis met een lage Urin-flow (urinevloed).
    De geïrriteerdheid van de blaasmeridiaan kan zich precies tot zijn uitgangspunt aan de ooghoek uitbreiden en begeleidende hoofd- en nekpijn veroorzaken.
    Evenals pijnen tussen de schouderbladen en in het gebied van het rugspierstelsel.
    Zeer vaak is gelijktijdig de galblaasmeridiaan geïrriteerd.
    Men vindt dan een duidelijke compressiepijn in de voorvoet (zie boven).
    Een drukpijn in de streek van galblaas 35, 36 en 37 is eerder zelden.
    Daarentegen zijn de punten Gb 32 en 33 veel voorkomend drukpijnlijk.
    Bij pijnen in, de heupstreek of boven de Trochanter is Gb 30 drukgevoelig.

    Tabel 2 - De stadia-indeling van de fibromyalgie (Stage classification for Fibromyalgia by Bauer 2002

    Stadium Bevinding
    1 Een kwadrant is aangetast
    2s Een buurkwadrant is aangetast (uitzondering een pijn aan een zijde = standard)
    2h Een buurkwadrant is aangetast (= hemilateral)
    2d Een buurkwadrant is aangetast (= diagonal)
    3 De beide buurkwadranten zijn aangetast
    4 Alle kwadranten zijn aangetast (dit stadium komt overeen met een gegeneraliseerde fibromyalgie. Bij alle 18 tenderpoints van de American Colleges of Reumatologie - Classificatie zijn deze pijnlijk bij druk)

    De boven de galblaasmeridiaan escorterende pijnen kunnen in volgorde van de kruising met de dikkedarmmeridiaan in de Fossa supraclavicularis een nek- en achterhoofdpijn veroorzaken.
    Deze kunnen bij een gelijktijdig gestoorde dikke darmmeridiaan de veroorzaakte pijnen versterken of bij een niet gestoorde dikke darmmeridiaan, nekpijn en achterhoofdpijn veroorzaken.

    De nieren-, blaas- en galblaasmeridiaan worden boven de dikke darmmeridiaan verzet, waardoor een bovenste kwadrantenpijn zich ook op de onderste kwadranten, langs dezelfde zijde uitbreidt.

    Boven deze schakeling wordt uit de bovenste kwadrantenpijn, een pijn langs een zijde geregistreerd, die ook de onderste kwadranten langs dezelfde zijde grijpt.
    En uit de onderste kwadrantenpijn, gelijktijdig de bovenste kwadranten langs dezelfde zijde grijpt (tabel 3).

    Tabel 3. - Voorbeelden voor de diagnosen, die van de fibromyalgie kunnen voorgespiegeld worden

    • Een klein graderende voorwelving van de tussenwervelschijf

    • Een lichte Protrusion van de tussenwervelschijf zonder een vernauwing van de Duralzakken

    • Een klein graderende Stenose met een onzekere vernauwing van de zenuwenwortel

    • Matig omschreven, degeneratieve veranderingen

    • Een matige artrose van de ellebooggewrichten, schoudergewrichten enzovoort

    • Een duidelijke, maar niet sterk uitgesproken Unkovertebralartrose

    • Een matige osteoporose

    De kruisverbinding van de rechteren linkerzijde loopt over de kruising van de dikke darmmeridiaan in het gebied van de Infundibulums aan de bovenlip.
    Evenals van de Ren- Mai- en Du-Maimeridianen (Chinese uitdrukking) aan de voorste en achterste middellijn van het lichaam.

    Afbeelding 2 - Het verloop van de dikke darmmeridiaan in de onderarm (doorgaande lijn). De dikke darmpunten Di 7, 8, 9,10 en 11, aanvullend het punt Lo 5 van de longenmeridiaan zijn aangeduid. De positie van de huidsnede is gepunt gemarkeerd

    De door middel van acupressuur gediagnosticeerde kwadranten-/eenzijdige pijn kan alleen dan als criterium voor een operatie ten gronde worden gelegd, wanneer de conventionele onderzoeksresultaten, vooral de beeldgevende resultaten en de reumatologische labo-onderzoeken uitgevoerd werden en geen bijzonderheden hebben opgeleverd.
    Wanneer er conventioneel kan behandeld worden, dient de acupressuurdiagnostiek enkel voor de diagnosestelling.

    Bij de in tabel 3 uitgevoerde diagnosen is voor de van ongemakken beklaagde patiënten, het zoeken naar een oorzaak weinig succesvol, zolang er niet aan gedacht wordt, dat er zich achter de kwalen een tot nu toe onbekende fibromyalgie kan verschuilen.
    Het is alleen in de meest zelden gevallen voorstelbaar, dat 30- tot 40jarige patiënten op basis van jarenlange pijnen een kunstheup of een kunstmatig kniegewricht krijgen.
    De pijnen worden ten onrechte uitsluitend als afhankelijk van degeneratie en artrose opgevat.
    Dit is de oorzaak voor de relatief lage (4060%) resultaatskwaliteit bij bepaalde operaties aan de tussenwervelschijven, als vervanging van de gewrichten en artroscopieën.

    2.6 - De samenvatting, trefwoorden

    Bij chronische ziekten waaronder fibromyalgie kunnen bij druk, de acupunctuurpunten zich als pijnlijke triggerpunten, respectievelijk tenderpoints herkenbaar geven.
    Dit is terug te voeren op de anatomische structuur van de acupunctuurpunten.
    Zij stellen telkens een vernauwing (scherp begrensde gaten in Faszien, Aponeurose, gewrichtsbanden, beenderen en dergelijke) van een trekkende zenuw-vaten-bundel voor.
    Dit is gewikkeld in een licht ontstoken, gekruld bindweefsel.

    Over de zenuwen van een bundel bestaan terugkoppelingen naar de kutimyogenen, viszeralen en -neuronalen reflexbanen.
    Deze stoornissen kunnen zich in pijnlijk reagerende acupunctuurpunten, met een beëindigingprocedure van fibromyalgische kwadrantenpijnen realiseren.
    Dit gebeurt op grond van een ontstekingsgebonden, collagene ommuring van de zenuw-vatenbundels in de huidige perforatie.

    Worden bepaalde tot een kwadrant behorende acupunctuurpunten operatief ontlast, dan kan dit,

    net zoals aangetoond bij 627 geopereerde patiënten, in 66%van de gevallen leiden tot een blijvende pijnvrijheid, en in 22% van de gevallen tot een verregaande pijnvrijheid.

    Sleutelwoorden : kwadrantenpijn, acupunctuurpunten, acupressuur, fibromyalgie, operatieve handelwijze.

    2.7 - De methodische handelswijze bij een operatieve ingreep

    Bij de diagnostische acupressuur (met inachtneming van alle belangrijke aspecten voor de kliniek en chirurgie) wordt bij een langdurende anamnese de indicatie voor een operatieve vrijmaking gesteld.
    Dit met betrekking van een passende bloedvat-zenuwbundel van acupunctuurpunten.
    De operatieve handelswijze werd reeds grondig beschreven (1,2).
    Hier worden bijvoorbeeld de bovenste kwadranten nogmaals toegelicht (afbeelding 2).
    Van de Epicondylus lateralis wordt, om de voor de bovenste kwadrantenpijn relevante punten voor te stellen, naar distal een 8 cm lange, S-vormige huidinsnijding zo geleid, dat de Faszien, respectievelijk de Aponeurosenperforaties van Di 10 en Di 11 evenals van Lo 5 en Lo 6 stomp vrijgemaakt kunnen worden.
    De bloedvat-zenuwbundel wordt in de diepte gevolgd, om een vernauwende Frohse-arcade of Henry-lus op te tillen en in te snijden.
    Daarna worden de spiertakken van de N. radialis voorgesteld, die teruglopend de Faszie/Aponeurose in de acupunctuurpunten perforeren (Di 7).
    De bloedvat-zenuwbundel wordt zorgvuldig geprepareerd en de toebehorende perforaties wijder gemaakt of ingesneden.
    De insnijdingranden van de Faszie/Aponeurose worden met resorbeerbaar naadmateriaal aangepast.
    De huid en onderhuid worden met een ononderbroken lntrakutannaad afgesloten.
    Aansluitend volgt er een positie zonder spanning van het uiteinde.
    Het wordt voor 24 uur in een wattenverband gelegd.
    Vanaf de eerste dag na de operatie volgen er actieve bewegingsoefeningen.
    Na 14 dagen verdwijnen de draden bij de resorbeerbare draad, de knopen vallen af (bij niet resorbeerbare draad is er een verwijdering van de huiddraden).
    Aan het onderbeen worden volgens betekenis de punten Ni 3, 4, 5, 6 en 7 evenals MP 6 operatief aangepakt.
    Een gedeeltelijke belasting is vanaf de operatiedag toegestaan.
    Men noemt het overtrokken geformuleerd, dat bij pijnen in de schouder en het nekgebied de onderarm moet geopereerd worden.
    Bij pijnen in de rug aan de binnenenkel, dit tot de verbazing van de patiënt en de behandelende arts van daarvoor.

    2.7.1 - De patiënten
    De acupressuurdiagnostiek heeft zich tot op het einde van 2000 aan meer dan 1100 patiënten onderworpen.
    In totaal werden 627 patiënten geopereerd. 401 patiënten konden na de ziekte onderzocht worden (de stand in december 2000), zie ook de tien jarenstatistiek hieronder (deze werd voorgedragen op 17 juni 2001 in Velden/Wörthersee ter gelegenheid van het negende jaarcongres van de Oostenrijkse pijnvennootschap).

    Tabel 4 - Fibromyalgie - causale therapie door operatie
    - Resultaatkwaliteit voor de tijdspanne van 1990 tot 2000 - Zie ook de operatieresultaten 2003/2005 (Dek 2) -

    • 1100 patiënten werden onderzocht

    • 627 patiënten werden geopereerd

    • 401 werden daarna nog gecontroleerd (Okt/Nov/Dec 2000)

    • 66 % van de patiënten was klachtenvrij

    • 22 % van de patiënten had een verbetering van de ongemakken

    • 11 % van hen bleven succesloos

    • 1 % van de patiënten gaf geen informatie.

    2.7.2 - Het debat
    Bij de wegens fibromyalgie geopereerde patiënten bleek doorlopend dat zij een passende kwadrantenpijn op het tijdstip van het onderzoek of reeds op het begin van de ziekte vertoond hadden.
    De fibromyalgie kan in het gebied van een kwadrant ontstaan en in haar vroege fase tot één kwadrant beperkt zijn.
    Daaruit kan zich een stadia-indeling van de fibromyalgie hebben voorgedaan, die zich moeiteloos in het CRPS (Complex Regional Pain Syndrome) aanpast.
    De toepassing van de acupressuurdiagnostiek en de opvolging van de tenderpoints als acupunctuurpunten leidt tot de kennis, dat er vroege stadia van de fibromyalgie bestaan.
    En dat deze stadia als kwadranten/halfzijdige pijn vatbaar en te diagnosticeren worden.
    Bij een passende uitslag moet bij het meest pijnlijke kwadrant of als eerst aangetaste, de operatie uitgevoerd worden.
    De patiënten, bij diegene alle kwadranten sterk aangegrepen zijn, moeten in de eerste plaats aan de bovenste kwadranten geopereerd worden.

    Bij de geopereerde patiënten bestaat een goede kans, dat zij van hun ongemakken bevrijd worden.
    De patiënt moet alzo niet met de (beweerde) niet-behandelbare pijnen leven.
    De fibromyalgie geldt in de conventionele geneeskunde als een ongeneeslijke ziekte.
    De acupressuurdiagnostiek heeft de toegang tot een, causale therapie geopend.

    De fibromyalgie is bijgevolg te genezen.

    3. - Nawoord

    Met recht stellen de patiënten zich de vraag : Wie gelooft mij ? Wie helpt mij tegen de vernedering en onwetendheid ?

    De in deze gids inhoudelijke informatie heft de aanspraak op volledigheid niet op en heeft alleen het doeleinde, het tamelijk onbekende, hoewel veel voorkomende ziektebeeld voor te stellen en de lezer aan te zetten, om zich verregaand met de fibromyalgie bezig te houden.

    Verdere informatie vindt u ook op het internet : - of u schrijft naar het e-mail adres : - (voor Nederlandstalige patiënten : ).

    Fig 1. - The fibrous clotting (coatings) of the affected passage of the anatomical triad of artery - vein – nerve is removed in the course of a quadrant intervention and...

    Fig. 2 - handed out to the patient. The kind of coating and clotting (scar tissue) is analysed in cooperation with a renowned pathological institute

    It has been proven beyond any doubt : Fibromyalgia Syndrome (FMS) is an organic disease with somatic causes.

    The therapeutic problem : Solved

    One incision allows for the examination of 7-8 structures corresponding to the acupuncture points, for the removal of the protein-containing coatings and the decompression of the nerve segments and nerve endings laying below.

    Upper quadrant : S-shaped incision on the proximal back of the forearm (fig.1)

    Lower quadrant : L-shaped incision behind the inner ankle (fig.2)

    Anaesthesia : Regional/local anaesthesia

    Purpose and meaning of this surgery and of the surgical therapy of carpal tunnel syndrome are the same.

    In the case of a carpal tunnel syndrome, surgery is considered the only causal therapy as well.
    The carpal tunnel syndrome also does not always restrict to one side of the body, it can affect both hands.
    In such case, a second operation must be performed on the opposite side and it would be false to assume that the first surgery was pointless now that the opposite side must be operated on.

    In case of a quadrant intervention for FMS, one surgery can be sufficient.
    The cases requiring operations on all four quadrants are, however, rare.

    At the present time, 80 - 90 patients are having surgery per month.
    The clotting of the affected passage of the anatomical triad of artery - vein - nerve leads to an obstruction of the conduction of the small nerves that varies in intensity.
    This obstruction is noted as a nocireceptive stimulus and represented as pain.
    The deafferentation leads to the relief of the over-strained pain threshold (which is not reduced, but rather over-stimulated).
    It is taking up its function again.
    Pain memory is running down - as it is not longer supplied any pathological afferences - like a wind-up clock.

    3.1 - Conclusions

    The cause of FMS is definitely not psychic.
    Psychosomatics is very much mistaken for believing so.

    3.2 - Vorm van de ondervraging voor de Fibromyalgie ('Questions for the diagnosis of the pain')

    3.2.1 - Upper and lower extremity (head, back of the neck, shoulder, back)

    • Which kind of pain you suffer ?

    • Since when ?

    • Did you already interrogate other physicians ? Which one ?

    • Does another physician have already diagnosed a fibromyalgia ?

    • What diagnoses have been established ?

    • What treatments have been executed ?

    • Have you been operated ?

    3.2.2 - Upper quadrant (have yourselves of the right side or the left side, in the middle, alternately)

    • Pains in the nape and the back ?

    • Pains between the scapulas ?

    • Tensions, myogeloses ?

    • Pains in the back of the head ?

    • Migraine ?

    • Buzzes in the oreilles (tinnitus) ?

    • Dental problems of lower/upper jaw, in the joint of the jaw, in the sinuses ?

    • An inflation of the lids, a whimpering, unrests of the view ?

    • Pains in the shoulders : on rest, in link with movements, with a stance ?

    • Pains radiating from the shoulders ?

    • Pains on the outside part of the arm, the elbows ?

    • Inflammations of the sinewy girdle, pains in the wrists, oedemes in the hand/fingers ?

    • Forcible lack ?

    • Hearth-pains ?

    • Pains under the bow costal, in the sternum, in the level of the thymus ?

    • Nnocturnal sweats, the fever, the unrests of the sleep ?

    • Respiratory difficulties, a trouble of the figlutition ?

    • Fall you things often from the hands ?

    • Pains at the time of precise activities (ironing, writing, peeling etc.) ?

    • Tingles in the hands/arms, numbness in the fingers, cold hands ?

    • Osteoporose, parthrose, rheumatisms ?

    3.2.3 - Lower quadrant (have yourselves of the right side or the left side, in the middle, alternately)

    • Pains of back, of the backbone, osteoarthritis in the joint iliosacre, an articular facet syndrome

    • Hip problems

    • Trochanterodynie

    • Callousness in the thigh, pains of the seat or buttocks

    • Pains in the knee

    • Pains or cramps in the calves, muscular jumps, an impression of restless legs

    • Difficulties in to go up or in to descend of the steps

    • Unrests of the vascularisation, of arterite of the lower members

    • Osteoporosis

    • Osteoarthritis

    • Oedemes

    • Pains at Achille's tendon, the heel (spur calcanean), in the front of the foot, eminence of the thick toe

    • Ants, of the tingles, a callousness, callous feet, cold feet

    • Pains in the groin

    • Distending, the irritable fintestin syndrome, a cystodynie

    • Take yourselves the hormones (problems of rules, thyroid, diabetes).

    3.3 - De prijsinformatie en adressen

    Prof. Dr. Dr. med. Johann Bauer
    Associate Professor for Surgery at the Ludwig Maximilian University, Munich

    • E-mail :

    • Internet :

    • Praktijk (onderzoeken + operaties) : Falkenweg 1, CH-6340 Baar, Switzerland
      +41 (0)41 763 1660 - +41 (0)41 763 1661

    • Secretariaat (informatie + afspraken) : Industriestrasse 8, CH-6300 Zug, Switzerland
      +41 (0)41 720 21 86 - +41 (0)41 711 41 46.

    • Taal - Men spreekt duits,engels en italiaans.
      Patiënten die deze talen niet machtig zijn dienen vergezeld te worden van een vertaler.
      Verdere informatie vindt u ook op het internet : - of u schrijft naar het e-mail adres : -. Nederlandstalige patiënten - Voor Nederlandstalige patiënten kan steeds verdere info verkregen worden via Georges Pierrard (Jos) : - Tf 0032 (0) 472292482.

    • Prijsinformatie
      - Onderzoek
      - Het tarief bij nieuwe patiënten is overeenkomstig met de duur, de moeilijkheidsgraad enzovoort : circa 300 euro
      - Operatie - Een operatie bij fibromyalgie : circa 3100 euro
      Er is geen hospitalisatie want het is een ambulante ingreep.
      Logement te voorzien door de patiënt.
      Controle en verbandwissel gebeurd de dag na de ingreep.

    • Hoe kom ik in de praktijk terecht ?
      Prof. Dr. J. A. Bauer, Falkenweg 1, CH-6340 Baar (ZG), Switzerland

    3.4 - Veelgestelde vragen aangaande de operatie (english)
    Quadrant operation according to Bauer in fibromyalgi a/fibromyalgia syndrome (FMS)

    Agency for Healthcare Research and Quality, Rocheville, quoted from Jörg Blech, Heillose Medizin, Publisher: S. Fischer Verlag, Frankfurt am Main 2005, pages 232-233

    Prof. Dr. Dr. med. Johann Bauer
    Associate Professor for Surgery at the Ludwig Maximilian University in Munich

    • E-mail :

    • Internet :

    • Practice (Check/Examinations + Surgery) : Falkenweg 1, CH-6340 Baar, Switzerland

    • Secretariate/Office (Informations + Dates/Appointments) : Industriestrasse 8, CH-6300 Zug, Switzerland – Phone : +41 (0)41 720 2186, Fax: +41 (0)41 711 4146.

    1. Why has this elective operation to be done ?
      This elective operation needn't be done unconditionally.
      It is up to you if you want to continue the treatment adopted so far, when you think you can endure living with your ailment this way.
      However, be cautious !
      Fibromyalgia syndrome is a chronic disease which worsens in phases over decades and finally will lead to your incapacity for work and for earning your living and will result in invalidism (wheelchair, confinement to bed).
      Owing to the sometimes less intense, but never absent pain, this disease causes damage to your personality and secondarily leads to psychical disorders.
      These changes are the consequence, not the cause of the disease.
      The suicide ratio is about 15% and it is likely to increase after intake of some medicaments acting upon the central nervous system - statistics are not available, similarly as they were not available for a long time about the harmfulness of smoking.

    2. Are there any options instead of elective surgery ?
      No, the quadrant operation is the only treatment which eliminates the compression syndrome of small nerves causally.
      All multi-modal therapies are incomplete.
      Neither are they effective in an unequivocal syndrome of the carpal tunnel.
      In order to document the effectiveness upon compression syndromes of drugs acting on the central nervous system, they should have been tested in a multi-centre prospective, double-blind, randomized, placebo-controlled study - but they were not.
      The multi-modal therapies cannot find an exit from their blind-alley.

    3. At what does the elective operation aim ?
      Its target and purpose is persistent loss of pain and of other problems caused by fibromyalgia.
      In addition, progression of the disease will be stopped (see paragraph 1).

    4. What is the actual benefit of the operation ?
      If operation regarding one sole quadrant is carried out in 1000 patients 600 of them will experience loss of problems in all four quadrants, to the extent that they can discontinue intake of all medicaments and stop any other treatments (= cure).
      Of course, damage already caused to joints and capsules remains as well as the sequels of injuries or the truth that the patient gets older.
      In 300 patients, only improvement can be observed after 1 year.
      It may be that :
      a. the operated on quadrant remains rid of problems, whereas the remaining three do not recover,
      b. the operated on quadrant as well as the remaining 3 quadrants are rapidly freed from their problems but after some time this effect disappears,
      c. after 12 months all 4 quadrants have somewhat improved but the patient does not perceive this success as relevant, d. the operated quadrant is absolutely free of disorders and now the patient's body (his brain) assesses this problem-free quadrant as a baseline (zero) for comparison with the remaining three. Under such conditions, the impression crops up to the patient that the other three quadrants are more painful at present than they were before,
      e. in the beginning, during the first postoperative weeks to months, an initial deterioration (known also in homeopathy) takes place and only afterwards the result quoted under a) is achieved,
      f. cases representing combinations of different forms quoted under a) to e) appear. In the case of any striking features regarding point a) to f), we therefore recommend our patients to contact the surgeon who performed the operation in order to utilize the advantage of a postoperative check (at the cost of ca. 50 - 80 EURO). Do not disregard this option during the sixth to ninth postoperative month.

    5. What are the operation risks ?
      If 1000 patients undergo the operation there is the risk that 70 of them do not have any profit from it and also that disease progression cannot be prevented in them.
      General risks - 20 patients out of 1000 experience bleeding into the dressing within the first 24 hours or infection development up to suppuration or they have to regret that the resulting scar does not look like the usual discreet line.
      Therefore, change of the dressing on the day following the operation is mandatory.
      That means, the patient should stay over night in a hotel or guesthouse and in the morning he must present himself for the check.
      In 9 cases out of 1000 the upper or lower limb becomes swollen, blue and tender after the operation - there are special exercises to counteract this process and the patient will be instructed how to practice them.
      One patient out of 1000 suffers a lesion of some nerve, blood vessel or tendon which can be repaired using microsurgical methods.

    6. How long does it last until the patient recovers from the operation ?
      Sickness leave will last 6-8 weeks after operation on the upper limb, 8-12 weeks after an operation involving the lower limb.
      Sports, hard housework etc. are only possible to a limited extent during the first 3 postoperative months.
      Driving a car is not possible until 3 to 6 weeks after surgery depending on the operated quadrant : if the operation concerned the right side driving incapacity will last longer (because of the gear lever and brake pedal operation).

    7. What happens if the operation is not done ?
      For an answer see paragraphs 1) and 2).

    8. How often has this operation been performed so far ?
      Out of 10 000 examined patients suffering from the fibromyalgia syndrome, this operation has been performed 2500 times.
      For statistical data regarding the results see paragraph 4).
      These statistics (concerning success ad quality of the final results) are based on questioning performed, collected and statistically assessed by independent investigators 3, 6 and 12 months after the operation.
      By the end of 2008 also the results of the second study regarding the outcomes achieved 3 years postoperatively will be available.

    4. - Literatuur

    1. Acupuncture Points and Fibromyalgia
      J Bauer & H Heine - Biol Med 1998; 27(6):257-61

    2. Possibilities of Surgical Intervention in Case of Fibromyalgetic Pain ((Back and Lower Extremities)
      J Bauer & H Heine - Biol Med 1999; 28(3):135-41

    3. Anatomical and Histological Structure of Specific Acupuncture Points of Cattle and Dogs
      M Egerbacher - Dtsch Z Akunpunktur 1993;36:75-80

    4. Psychosomatics in Medicine
      HJ Freyberger & H Freyberger – In : Gerock W, Huber C, Meinertz T, Zeidler H (Hrgs.I. Die Innere Medizin, Stuttgart, New York: Schattauer 2000; 99-115)

    5. Anatomical Structure of Acupuncture Points
      H Heine - Dtsch Z. Akupunktur 1987; 31:26-30

    6. Neurogenous Inflammations as the Basis of Chronic Pain – Connections with Antihomotoxical Medicine
      H Heine - Biol Med1997;26(6):246-50

    7. Textbook of Biological Medicine - 2nd. Edition
      H Heine – Stuttgart : Hippokrates 1991; 267-9

    8. Collagen Crosslinks in Fibromyalgia
      H Sprott, A Müller & H Heine - Arthritis Rheuma 1997;1450-4

    9. Acupuncture Points
      G Stux, N Stiller & B Pomeranz - Dtsch Z Akupunktur 1998;31:26-30

    10. Textbook of Pain Therapy
      M Zenz J Jurna – Stuttgart : Wissenschaftliche Verlagsgesellschaft 1993; 412-6

    11. Textbook of Pain Therapy
      Bzerlaut, C Böheim & B Moriggl - Dtsch Z Akupunktur 1992;35:34-8

    12. Acupuncture Points and Quadrant Pain (Diagnostic Procedure and Causal Correlations)
      J Bauer & H Heine - Biol Med 2000; 29(6):282-8

    13. Trigger Points and Acupuncture Points for Pain - Correlations and Implications
      R Melzack et al. - Pain 1977; 3:3-23

    Imprint Design, layout & setting
    Prof. Dr. Dr. med. Johann A. Bauer Goralik ONLINE data management
    Associate Professor for Surgery at the Ludwig-Maximilians-University, Munich – E-mail :
    mail@abc-online.chInternet : -.

    Cfr. :

    Cfr. ook :

    1. Fibromyalgia cure
      Cfr. :

    2. Fibromyalgia - Healing Is Possible
      Cfr. :

    3. Healing fibromyalgia
      Cfr. :

    4. Is There A Cure For Fibromyalgia ?
      Cfr. :

    5. The fibromyalgia cure
      Cfr. : 

    19-05-2007 om 21:51 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Prof. Dr. J. Bauer - Fibromyalgie - Questions and answers
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Prof. Dr. J. Bauer

    Fibromyalgie - Questions and answers

    Prof. Dr. Dr. med. Johann A. Bauer, Falkenweg 1, CH-6340 Baar, Switzerland – E-mail : – Internet : - © 2005 FMS-Bauer

    The trigger point and tender point are often confused
    : As you can read in Pongratz, both trigger points and tender points can be found in patients suffering from fibromyalgia.
    They have one thing in common, that they correspond to various acupuncture puncture holes (APD), known from TCM.
    An afflicted APD may be subjectively painless and only hurt when touched / under pressure (= tender point).
    For other APD it is however possible to evoke pain «somewhere else».
    There are also APD, which hurt the patient subjectively and further to this evoke pain «somewhere else» when subjected to pressure (trigger point).

    Division into stages does not exist for fibromyalgia
    Answer : Diagnosis is improved so much with the aid of APD that quadrant pain really can be diagnosed and pain n half the body.
    For the first time, this has made it possible to explain the phenomenon of quadrant pain and pain restricted to one half of the body, which experts in pain treatment had never been able to explain.
    This corresponds to the 1st stage of fibromyalgia.

    The position of painful tender points /trigger points moves. The pain moves. For this reason, pain cannot be bound to specific points
    Answer : We recommend you read the book by Popper / Eccles «Me and his brain» - cfr. 'The Self and its Brain - An Argument for Interactionism' by Karl R. Popper and John C. Eccles - New York: Springer International, 1977 : -).
    Only if we also consider neurophysiology and neuropsychology can we understand the problem of quality pathological afference and its central representation.

    The success of an operation is cancelled out by the APD becoming blocked
    Answer : Not only the covering cicatricial tissue is removed, other than this, the place where the anatomic triads (artery, vein, nerve = vascularnerve fasciculus) emerge is enlarged.
    The content thus gains a wide new bed.
    Small ponds freeze over sooner than large ones in winter.
    Consideration is taken of this principle when expanding APD.
    The danger of new clogging is thus impaired.

    «I know 4 patients for whom the operation was of no use.»
    Answer : So ask the hundreds of people who have benefited from it.
    There is no operation, which is successful for all patients.
    People do not attack operations on intervertebral discs even though there is a 50% failure rate.
    It all depends on the quality of the result.

    «I know several patients who underwent an arm operation, which was successful for several months after which the pain returned.»
    Answer : This problem has already been identified and resolved.
    Further to this, since the statistics were set up for a period of ten years colon 7 is searched for and operated on.

    Multiple cuts disfigure the patient.
    Answer : The operation requires only one cut from which access to 6-8 APD is gained.

    All for limbs must be operated on.
    Answer : One operation usually suffices, in the quadrant where the illness began.
    Precise strategy for the operation is set with the patient individually.

    The cut itself creates a field of disturbance.
    Answer : A cicatricial field of disturbance occurs only if the surgeon cuts through an APD due to ignorance.
    If they know where to find them fields of disturbance can be avoided.
    Warning : The effectiveness of an injection of local anaesthetic in cicatricial fields of disturbance show the correctness of this reasoning : small nerves with their neuroma are put out of operation for some time.

    We operate attenuated nerve entry syndrome.
    Answer : If this were the case, this would be a poor testimonial for all those who treated patients in the past.
    All patients were diagnosed out-and-out by several doctors many times in many different ways in an interdisciplinary manner and subjected to medical procedures usual in the case of fibromyalgia.
    For most patients, it holds true that all methods of treatment were exhausted in their case.
    Such patients lost their ailments after the Bauer operation.
    Do the critics seriously wish to claim that all around the world, all neurologists, psychiatrists, psychosomatic specialists, orthopedic doctors, rheumatologists and specialists in the treatment of pain are not capable of recognising attenuated nerve entry syndrome ?
    Experience has shown us that diagnostics with the aid of acupressure and operative treatment of certain APD represents a real discovery.
    Accordingly, we call the critics and antagonists to present their annual statistics and their examination concerning the quality of results from their treatment concepts.
    Saying that fibromyalgia is curable is n irrelevant finding, which can confuse the patient : we can treat successfully and unsuccessfully.
    Patients are only concerned with whether they are offered the possibility for treatment.

    If the method is so good why is it so difficult to promote ?
    Answer : The path of every innovation is blocked by the socalled protectors of that which exists at present.
    In part they are protecting profit from royalties and in part it is because these lowminded individuals are not able to create anything new and avenge themselves for this by impeding the existence of these new things.
    This mainly concerns a known phenomenon from the history of medicine.
    There is much literature on the subject although it is mostly in English.

    It is incomprehensible why an operation to uncover a handful of specific points should suffice for illnesses with migratory pain.
    Answer : The answer is very simple.
    The points, which according to experience most often impede the flow of bioelectrical energy in the nerves are cleared.
    In that the pathological afference impulses of the lead quadrant are released, the whole amount of pathological afference impulses is radically decreased in such a way that they are no longer perceived and I can say:
    I no longer feel any pain.
    In order for us to understand this connection, we must scientifically deal with the field of problems of creation, management, processing and representation of pain, otherwise we are in danger of stupidly speaking like medieval sailors who were afraid of falling over the edge of the world.

    If the method is so good, why do we not see it at congresses ?
    Answer : Again the answer is a simple one.
    In countries where German is spoken, the opponents with something to fear form this discovery decided to deal only with tried and tested methods.
    Bauer’s method is not acknowledged.
    If we do not deal with this it cannot become acknowledged.
    Thus, the problem is solved.
    These doctors have however forgotten about the most important thing.
    It is the patients, who through the use of this new method manage to eliminate their pain, who will not let up and sooner or later will vote with their feet on the matter.
    Bauer’s method opens up the possibility for a complete cure for suffering patients.
    As opposed to this, all other methods are only able to provide temporary easement.

    Why is this method not covered by insurance even though it would work out cheaper ?
    Answer : The cash officers and their advisors always lag behind medical progress.
    Let us remember at this point the problems the first doctors encountered who carried out arthroscopy of the knee.
    Let us remember Professor Semm who was the predecessor of mini-invasive surgery, who they even wanted to strip of his medical title and who only now after 25 years has received the award he deserved from the very beginning.

    Cfr. : 

    19-05-2007 om 00:19 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (7 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Test je zonkennis !



    Test je zonkennis !

    De zomers worden hier alsmaar heter
    doordat de zon steeds vaker en langer gaat schijnen.
    Hierdoor wordt het nóg belangrijker
    om je goed te beschermen tegen de felle zonnestralen.
    Maar in hoeverre ben jij op de hoogte van de effecten van de zon ?

    Doe de test
    en controleer
    of jij voldoende weet
    om je optimaal te beschermen !

    Cfr. : 

    - Tips voor een optimale bescherming -

    Cfr. :

    Bruin zonder zon

    Cfr. :

    18-05-2007 om 16:33 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een 'volkomen ongenuanceerd artikel' van de de Vereniging tegen de Kwakzalverij

    Een 'volkomen ongenuanceerd artikel'
    van de de Vereniging tegen de Kwakzalverij

    In mijn gastenboek (dd. 16-05-07) vraagt Josien zich af waarom ik een 'volkomen ongenuanceerd artikel' van de de Vereniging tegen de Kwakzalverij op mijn site plaats.
    Want, zo gaat ze verder : “Weet u dan niet dat deze 'heksenjagers' alles over één kam scheren wat niet regulier is, dat ze onder aanvoering van hun voorzitter, gynaecoloog Cees Renckens, - zoals woensdagavond nog op een thema-avond over 'Lichaam en geest' van de Wageningen Universiteit - beweren dat bekkeninstalbiliteit, fibromyalgie, RSI, postnatale depressie en het chronisch vermoeidheidssyndroom (ME/CVS) tussen de oren zitten, dat het modeziekten zijn die alleen voorkomen zolang artsen en andere hulpverleners in het bestaan ervan geloven ? In de strijd voor erkenning zijn zij toch uw vijanden !”.

    Dit is een zeer pertinente en dus
    relevante vraag !
    Dit blog is enkel bedoelt om informatie aan te reiken en om mensen te bewijzen dat ze niet alleen staan met hun vragen.
    Ik hoop dat ik daardoor de angst voor het onbekende wegneem en dat CVS/FMS-patiënten¨hier informatie vinden die ze nuttig achten en die hun kan inspireren hun arts gerichter en met kennis van zaken te ondervragen.

    Daarbij neem ik nooit een standpunt in : ik ben daartoe niet bevoegd...

    Maar ik wil mijn mede-patiënten wél – als ze me dat persoonlijke vragen – laten delen in mijn ervaring, mijn kennis en kunde.

    Dat ik niet alleen artikels plaats die ons naar de mond praten getuigt van mijn zorg voor onpartijdigheid : Cees Renckens weet veel meer af van CVS en FMS dan ik, waarom zou ik hem dan hier geen forum bieden ?

    Ik nodig iedere bezoeker aan mijn blog uit de informatie kritisch te bekijken, zowel de dingen die we graag horen als de zaken die ons storen.

    Men wint geen strijd met de 'vijand' dood te zwijgen : hoe beter we zijn standpunten en argumentie kennen, hoe beter we hem van antwoord kunnen dienen.

    Ik wil vechten, ja, maar ik wil vechten met een open vizier !

    Tot slot wil ik me even richten tot Dr. Renckens :



    Dokter, ik waardeer je inspanningen om misbruiken aan de kaad te stellen en kwakzalvers te ontmaskeren.
    Dat is een nobele opdracht !

    Maar ik wil het even hebben over de ziekte waaraan ik en zovele anderen lijden.
    Ik besef dat je veel meer weet over CVS/FMS dan ik, al doe ik mijn best om je bij te benen.
    Dat zal me natuurlijk nooit lukken – ik weet het - maar ik aarzel niet je ideeën te bekampen omdat mijn kennis niet komt uit een stapel boeken, maar uit eigen ervaring in de dagelijks praktijk en uit kontakten met zovele mensen.
    Als ik één ding geleerd heb in het leven – en ik bent net zo oud als jij - dan is het wel dat de theorie nooit of te nimmer de ervaring – ik noem het graag het 'gezonde boerenverstand' - zal kunnen vervangen.
    Ik zou je dus willen vragen – ondanks je benoeming tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau – toch eens af te dalen uit je ivoren toren en eens de hand te drukken van al artsen die het misschien tóch wel goed menen en vooral van al die lijdende mensen waar jij - zo krijgt men de indruk - met zoveel veralgemeende minachting op neerkijkt.
    Geen enkele bibliotheek zal ooit de menselijke warmte vervangen... en dat is goed.”


    17-05-2007 om 15:29 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.CVS/FM - Jaarlijkse infodag in Deerlijk


    Vrijdag 29 juni 2007

    om 17 uur

    CVS – Fibromyalgie

    Jaarlijkse infodag


    Vrijdag 29 juni 2007

    om 17 uur

    Inkom : 7 euro

    - Het aantal plaatsen is beperkt ! -

    Geuren en kleuren

    hebben de kracht

    onze geest en ons welzijn

    te beïnvloeden

    - Mevr. Decocker -

    Kennismaking met lotgenoten van over gans België

    Uitwisseling van positieve tips en ervaringen

    Een compleet nieuw panel
    met als eregast

    Luk Saffloer

    televisieproducer, radiomaker en schrijver,
    maar ook CVS- en fibromyalgiepatiënt


    Mevrouw Decocker


    komt aanleren hoe


    de pijn kan verzachten
    en de vermoeidheid tegengaan

    Wat kan er in ons aromabad aan etherische olieën
    en wat mag er zeker niét in ?

    Pijn, vermoeidheid...

    Speciaal dus voor CVS/FM-patiënten
    om thuis zélf te gebruiken en vooral om nooit meer te vergeten !

    De inschrijvingen zijn nù gestart en worden

    afgesloten op 31 mei 2007

    (of vroeger mocht de zaal – zoals vorig jaar – eerder uitverkocht zijn !)

    Stel dus zeker niet uit

    Wil je er graag bijzijn ?

    Geef ons dan een seinte

    via ons e-mail adres :

    telefoon : 056 70 32 45 (enkel op werkdagen tussen 12 u en 15 u)


    het aantal plaatsen is beperkt !

    Vrijdag 29 juni 2007

    om 17 uur

    Graag tot dan !

    Veerle Derammelaere
    Org. Infodag 2003-2004-2005-2006-2007
    Genom. “DePluim2005” org. WTV ism
    Koning Boudewijnstichting/ Streekfonds
    Lid cvs-fibro-actiecomité protestactie, Antwerpen

    17-05-2007 om 00:00 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.The Pathophysiology of Fibromyalgia
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    Those who have something better to do, don't suffer as much
    - W. Fordyce, Ph.D. -

    The Pathophysiology of Fibromyalgia - Narrative Review

    Aryeh M. Abeles, MD; Michael H. Pillinger, MD; Bruce M. Solitar, MD; and Micha Abeles, MD
    From the New York University School of Medicine, New York University Hospital for Joint Diseases and New York Harbor Healthcare System, New York, New York and University of Connecticut School of Medicine, Farmington, Connecticut
    Note : Drs. A.M. Abeles and Pillinger contributed equally to this manuscript
    Requests for Single Reprints : Aryeh M. Abeles, MD, Department of Rheumatology, New York University Hospital for Joint Diseases, 301 East 17th Street, Suite 410, New York, NY 10003
    Current Author Addresses : Drs. A.M. Abeles and Pillinger: Department of Rheumatology, New York University Hospital for Joint Diseases, 301 East 17th Street, Suite 1410, New York, NY 10003; Dr. Solitar: Department of Rheumatology, New York University Hospital for Joint Diseases, 333 East 34th Street, Suite 1C, New York, NY 10016; Dr. M. Abeles : Division of Rheumatology, University of Connecticut Health Center, 263 Farmington Avenue, Farmington, CT 06030 - Annals of Internal Medicine, 15 May 2007, volume 146, issue 10, pages 726-734
    © 2007 by the American College of Physicians

    Primary fibromyalgia is a common yet poorly understood syndrome characterized by diffuse chronic pain accompanied by other somatic symptoms, including poor sleep, fatigue and stiffness, in the absence of disease.
    Fibromyalgia does not have a distinct cause or pathology.
    Nevertheless, in the past decade, the study of chronic pain has yielded new insights into the pathophysiology of fibromyalgia and related chronic pain disorders.
    Accruing evidence shows that patients with fibromyalgia experience pain differently from the general population because of dysfunctional pain processing in the central nervous system.
    Aberrant pain processing, which can result in chronic pain and associated symptoms, may be the result of several interplaying mechanisms, including central sensitization, blunting of inhibitory pain pathways, alterations in neurotransmitters and psychiatric comorbid conditions.
    This review provides an overview of the mechanisms currently thought to be partly responsible for the chronic diffuse pain typical of fibromyalgia.

    Cfr. :

    Pain Management Unit

    Royal Adelaide Hospital (RAH), (last revised : 06 Apr 2006)

    Chronic pain

    Chronic pain can be defined as pain that lasts for more than three months despite medical intervention and treatment.
    The Clinical Psychology service in the Pain Management Unit provides a specialist service including assessment, treatment and management planning, as well as group and individual therapy to patients and their families.
    The service also provides consultation to other members of staff and outside agencies in relation to psychological aspects of chronic pain and chronic pain management.
    Research and evaluation are also important aspects of the psychological service to the Pain Management Unit.

    How Can Psychologists Help ?

    Often people with chronic pain are also suffering from depression, anger, anxiety problems, sleeping problems, sexual concerns, drug related problems and more.
    Chronic pain not only affects the individual but also their family, employment, leisure activities and life goals.
    Often chronic pain sufferers who have had trauma or violence in their past find it especially difficult to cope and manage their pain effectively.

    The primary psychological contribution to the multidisciplinary pain intervention at the Unit is the 10 week Cognitive Behavioural pain management group.
    This group is run in conjunction with a physiotherapist.

    The program

    The program covers the following areas :

    • Relaxation training to reduce stress and assist with coping.

    • Education about chronic pain, anatomy, physiology and pain mechanisms.

    • Sleep problems.

    • Relationship issues in chronic pain and illness.

    • Mood management and emotional wellbeing.

    • Setting goals and 'winning back territory' from the pain.

    • Activity pacing.

    • Discussions to help people examine their thoughts and beliefs about pain and how these thoughts influence what they are able to achieve.

    Some individual psychological sessions are also available and these may include family or other support people and can be conducted with the assistance of an interpreter.
    These sessions maintain a close focus on helping better manage pain and increase activity, community involvement and quality of life.

    How to cope with chronic pain

    1. Come to terms with it
      Accepting that there is no quick answer to your pain problems is the first step to gaining control of your pain and taking control of your life again.

    2. Don’t get into the habit of 'doctor shopping'
      Going to lots of different doctors looking for treatment can lead to unrealistic hopes and often leads to confusion amongst the doctors and in yourself.
      It also keeps the focus on the pain and stops you from doing other things that you might enjoy (think about all the hours waiting in doctor’s waiting rooms !).

    3. Keep as active and as fit as possible
      This means achieving a balanced lifestyle between rest, activity, leisure and diet.
      A physiotherapist can talk with you about specific exercises that might help you.

    4. Pace your activities
      Are you the sort of person who either keeps going in spite of the pain or waits until a 'good day' and then gets everything done (only to spend the next day or two lying in bed recovering) ?
      Well, you may need to learn how to pace yourself.
      Pacing involves looking at how you organise your day, and setting small achievable goals so that you are able to manage as much as possible without suffering afterwards.

    5. Talk
      Talk to your doctor or nurse or ask to see one of the psychologists in the pain unit.
      Talking about problems is one of the first steps to working out a solution.

    6. Learn how to really relax !
      Stresses and worries can increase your state of physical tension, which can in turn worsen your pain.
      The psychologist can teach you a variety of relaxation techniques to relax your mind and body and decrease your pain.

    Cfr. :

    The Psychological Management of Chronic Pain

    William W. Deardorff, Ph.D., ABPP

    Learning Objectives

    This is a beginning to intermediate level course.
    After taking this course, mental health professionals will be able to :

    • discuss current theories of pain

    • utilize a model for understanding and treating chronic pain

    • discuss psychological factors that affect acute and chronic pain

    • use the following assessment tools in your evaluation: clinical interview, questionnaires, diaries, psychological tests, archival data

    • write a thorough report of a pain management evaluation using the forms included in this course

    • design a chronic pain reconditioning program using principles discussed in this course.


    Many disciplines provide psychological treatment of chronic pain patients.
    Some examples include psychologists, psychiatrists, clinical social workers, nurses, physicians’ assistants, marriage and family counselors, psychotherapists, among others.
    In this online course, the term “pain management clinician” will be used to encompass all of these practitioners.

    Working with chronic pain patients requires a special skill set for the pain management clinician.
    One of the most important issues is to have a good understanding of current pain theories and the nature of the chronic pain syndrome since this forms the rationale upon which psychological interventions are justified to the patient.

    • The first chapter will provide an overview of a definition of pain, different classification systems for pain, as well as outdated and current theories of pain.

    • Chapter two will present the various factors that can influence a patient’s perception of pain and overall level of suffering.
      The multi-factorial influences on pain will be reviewed including tissue input (nociception), pain sensation, thoughts, emotions, pain behaviors and the psychosocial environment.
      Factors impacting the transition from acute to chronic pain will be discussed.

    • Chapter three will review a model for the biopsychosocial assessment of the chronic pain patient.
      This model is based upon a “targets” of assessment approach developed by Belar and Deardorff (1995).
      Methods of assessment for use with the chronic pain patient will also be presented including the clinical interview, questionnaires, patient diaries, psychometric testing, behavioral observation and reviewing archival data.
      A template for the chronic pain evaluation report will also be discussed.

    • Chapter four will present the most commonly used “direct” psychological treatments for chronic pain including cognitive-behavioral interventions and deep relaxation training.

    • Chapters five and six will review two common areas of “indirect” treatment in which the pain management clinician acts as a “consultant” to other healthcare professionals.
      In working with medical disorders, the pain management clinician must be comfortable interacting with the patient’s other providers (e.g., physician, physical therapist etc).
      This chapter will discuss the pain management clinician’s role in medication management and helping to design a physical rehabilitation program based upon behavioral principles.

    Contents :

    Chapter One - Pain as Disease

    This chapter will provide an overview of current theories of pain.
    The material will be presented in a straightforward and concise manner.
    The goal of this chapter is to provide the practitioner with an overview of the important concepts while also presenting the information in a manner that can be used when working with chronic pain patients.
    Giving the patient an understanding of the multi-factorial nature of chronic pain is essential to the success of any psychological intervention.

    1. Chronic pain as disease - Why does it still hurt ?
      The experience of pain

    2. A Definition of Pain
      Categorizing Pain - Acute, Recurrent Acute, Chronic
      Acute pain
      Acute recurrent pain
      Chronic pain
      - Chronic pain associated with a progressive disease
      - Chronic non-cancer pain
      - Chronic neuropathic pain

    3. Chronic Pain vs. Acute Pain

    4. Theories of Pain
      Old ideas - The specificity theory of pain
      Problems with the specificity theory
      - The meaning of the situation influences pain
      - Pain after healing of an injury
      - Injury without pain and pain without injury
      - Hypnosis for anesthesia

    5. New Ideas - The Gate-Control Theory of Pain
      The peripheral nervous system
      The spinal cord
      The brain

    6. Down the Pain Pathways
      Opening and closing the pain gates
      Patient examples - The gate control theory in action !

    7. When Acute Pain Becomes Chronic

    Chapter Two - Chronic Pain and Suffering

    Those who have something better to do, don't suffer as much” - W. Fordyce, Ph.D.

    There are many things that can increase or decrease a patient’s perception of pain.
    These influences on pain perception are explained by the gate-control theory.
    This section will be a further discussion of these issues, as it is an area most commonly neglected in traditional approaches to chronic pain.
    These factors are well known to the research and academic communities but rarely acknowledged in general practice.
    The concepts presented in this chapter are excellent to discuss with the chronic pain patients.

    1. The Pain System

    2. The Multi-factorial Nature of Pain and Suffering
      Tissue damage or nociception
      Pain sensation
      Pain behaviors
      Psychosocial environment

    3. Factors Influencing Acute and Chronic Pain
      Chronic pain and depression
      - Depression and chronic pain
      - Depression and Spine Surgery
      - Treating depression in the chronic back pain patient
      Fear and phobia
      Other Factors Influencing Pain and Suffering
      - Positive reinforcement of pain behavior
      - Avoidance learning
      - Reinforcement by the medical community
      - Difficulty coping with being well

    4. Conclusions
      In thinking about a patient’s chronic pain problem, it is important to assess whether the pain is being influenced by any of the factors discussed previously.
      To summarize, these include factors such as nociception, thoughts, emotions, pain sensation, suffering, pain behaviors and the psychosocial environment.
      It is important to acknowledge the power that emotions can have on a patient’s chronic pain including : depression - anxiety - fear and phobia - anger – entitlement.
      The longer the pain lingers, the more likely one or more of these emotions is increasing the pain.
      The influence of nonphysical factors on chronic pain, disability, and suffering must be acknowledged.
      There are very few physicians who will take all of these factors into account, even though recent research indicates they may be among the most important in chronic pain cases. These factors include : positive reinforcement from others of the pain - avoidance learning to "avoid" the possibility of pain - reinforcement of pain and suffering by the medical community - having difficulty coping with being well.
      If any of these influences are part of the chronic pain problem, they need to be addressed or the problem will not likely resolve.
      Getting the patient to be aware and accepting of these factors is the first step in teaching effective pain management skills.

    Chapter Three - Assessment of Chronic Pain

    As discussed by Turk and Monarch (2002) chronic pain should be assessed from a biopsychosocial perspective.
    This is consistent with the gate control model of pain and the pain system model discussed previously.
    The biopsychosocial perspective takes into account biologic, affective, cognitive, behavioral and sociocultural influences on pain.

    The clinical health psychology assessment model developed by Belar and Deardorff (1995) is useful in completing a biopsychosocial assessment of chronic pain.
    The following is adapted from Belar and Deardorff, 'Clinical Health Psychology in Medical Settings' (Chapter 3, APA Books, Washington D.C., 1995 – cfr. : -).

    1. Targets of Assessment
      Patient Targets
      Biological Targets
      Affective Targets
      Cognitive Targets
      Behavioral targets
      Environmental Targets
      - Health care system
      - Sociocultural environment

    2. Integrating Assessment Information

    3. Methods of Assessment
      The Clinical Interview
      - Preparing the patient
      - Elements of the clinical interview
      Psychological testing
      - The Minnesota Multiphasic Personality Inventory (MMPI-2)
      - The identification of personality and behavioral characteristics
      - The MMPI-2 yields standardized scores
      - The MMPI-2, treatment planning and prediction of outcome
      - The MMPI-2 is not face valid and allows for detection of response bias
      - Length of the test and item content
      - Standardization sample is not appropriate for pain patients
      - Incorrect interpretation of test results
      - Battery for Health Improvement-2
      - Symptom Checklist-90-Revised (SCL9-R)
      - Beck Depression Inventory (BDI/BDI-2)
      - Brief Battery for Health Improvement-2
      - Multidimensional Pain Inventory (MPI)
      - Coping Strategies Questionnaire (CSQ)
      - Chronic Pain Coping Inventory (CPCI)
      Archival Data

    4. Achieving The Goals of Assessment

    5. Reporting the Results of the Evaluation

    Chapter Four - Psychological Treatment of Chronic Pain

    The two most common types of direct psychological treatment of chronic pain include cognitive behavioral interventions and relaxation training.
    These approaches are often used together to provide simultaneous interventions at cognitive and physical levels.

    1. Cognitive Behavioral Treatment

    2. Preparing the Patient for the Cognitive Behavioral Approach

    3. Introducing the Patient to Cognitive Behavioral Techniques

    4. The Three- and Five-Column Techniques
      - The Three-Column Technique
      Black-and- White Thinking
      Mind Reading
      Should Statements

    5. Changing Negative Automatic Thoughts
      - Avoid negatives
      - Keep coping thoughts in the present tense
      - Keep coping thoughts in the first person
      - Make coping thoughts believable
      Black and White Thinking
      Mind Reading
      Should Statements
      - The Five Column Technique

    6. Relaxation Techniques
      What is stress ?

    7. The “Relaxation Response” - More Than Just Relaxing
      - A Comparison of the Stress Response and the Relaxation Response

    8. Different Types of Breathing
      Chest Breathing
      Abdominal or Diaphragmatic Breathing

    9. Teaching Patients Deep Relaxation Exercises
      Breathing exercises
      Breathing Awareness
      Diaphragmatic or abdominal breathing
      Deep breathing
      Complete natural breathing

    10. Cue-controlled Relaxation
      How does cue-controlled relaxation work ?
      Learning Cue-Controlled Relaxation
      - Step 1 - Choose a cue
      - Step 2 - Conditioning the cue
      Uses of cue-controlled relaxation
      - To signal the relaxation response in any situation
      - Thought stopping
      - To prepare oneself for an uncomfortable medical procedure
      - To manage pain flare-ups

    11. Guidelines for Practicing Deep Relaxation
      Practice once or twice a day
      Practice in a quiet location
      Give a five-minute warning
      Practice at regular times
      Practice on an empty stomach
      Assume a comfortable position
      Loosen clothing
      Assume a passive attitude

    12. Obstacles to Practicing
      There is no time to relax
      It's boring
      O don't have a place to relax
      Peculiar sensations when practicing deep relaxation
      Mind chatter

    13. Precautions

    Chapter Five – Medications

    The previous section reviewed treatments that are directly applied by the pain management clinician in treating chronic pain.
    However, the expertise of the pain management clinician (especially in the use of behavioral principles) also allows for other “indirect” interventions that can be very powerful in treating chronic pain.
    In this role, the pain management clinician acts as a consultant to other health care providers and the patient.
    Two of the most commons areas of “consulting” are medications and physical re-activation.
    Of course, these types of indirect interventions require a close and collegial working relationship with the other healthcare providers; however, this should be the case in providing effective treatment of chronic pain patients anyway.
    Of course, these other providers must be respectful of what psychology has to offer in terms of applying behavioral principles to medical care and treatment.

    1. Medications
      Why do I need to know this stuff ?
      Anti-inflammatories and acetaminophen
      Muscle relaxants
      - Understand key concepts in pain medication management
      -- Tolerance
      -- Pseudotolerance
      -- Physical Dependence
      -- Addiction
      -- Pseudoaddiction
      - Chronic opioid therapy for chronic pain
      - Assessing opioid addiction in the chronic pain patient
      - Dosage Ranges for Antidepressants When Used for Pain Versus Depression
      Antianxiety agents
      Sedatives and hypnotics

    2. Help Your Patient Be an Informed Consumer
      - Questions to ask about your medicines

    Chapter Six - Aggressive Conservative Treatment

    Gatchel’s model of physical and mental de-conditioning explains a patient’s transition from acute to chronic pain.
    Consistent with this model, treatment approaches involve physical and mental re-conditioning.
    When a chronic pain patient is involved in a multidisciplinary program, addressing both mental and physical elements are required for maximum success.

    When the patient is involved in physical reactivation treatment, various cognitive factors must be successfully addressed.
    For instance, one key element will be helping the patient manage his or her fear of the pain, accepting the fact that hurt does not equal harm, and openly addressing issues that may be pressuring the patient into maintaining the sick role (and possibly sabotaging the physical therapy).
    This type of treatment will fall within the purview of the pain management clinician.

    Aggressive conservative treatment should generally be preceded by a careful physical evaluation by the physician.
    This is done primarily to rule out any underlying serious condition that may need to be addressed and to develop the physical reconditioning program.
    An aggressive conservative treatment program will generally be designed by the supervising physician and implemented by a qualified physical therapist or exercise physiologist; although in many cases patients can simply be given a program of exercises and complete them on their own, independent of a formal treatment setting.

    There are several important aspects that must be attended to during the course of such a program.
    The following issues should be discussed with the chronic pain patient at the beginning of such treatment :

    • The rationale for the treatment plan should be clearly and extensively discussed with the patient.

    • It is important to instill a sense of hope in the patient, even towards small gains.

    • The patient must accept the fact that he or she may experience a mild to moderate increase in pain upon initiation of such a program.
      This pain does not indicate tissue damage and is what one would expect as part of increasing activity (like going back to the gym after a long hiatus).

    • It is important to the treatment that the patient complies with the exercise program.
      This is probably the area of most concern, as people generally have trouble following through on exercise recommendations.

    • During the course of aggressive physical reconditioning, the patient should pay attention to cognitive, emotional, behavioral or other factors that may act as blockades to recovery.
      If these problems are occurring and not addressed, the physical reconditioning will not work.
      Possible blockades to treatment should be discussed at every pain psychology visit.

    To help the chronic pain patient understand the rationale behind the importance of physical re-conditioning, it is useful to present the physical-deconditioning syndrome or "disuse syndrome".

    1. The deconditioning syndrome

    2. Physical reconditioning

    3. Principles for a chronic pain reconditioning program
      The quota system
      Aerobic conditioning

    4. Family, friends and exercise



    1. Chronic Pain and Depression

    2. Psychological Testing
      - MMPI-2
      - Battery for Health Improvement-2 (BHI-2)
      - Brief Battery for Health Improvement (BBHI-2)
      - Multidimensional Pain Inventory (MPI)
      - Coping Strategies Questionnaire (CSQ)
      - Chronic Pain Coping Inventory (CPCI)
      - Opioid Use in Chronic Pain Patients

    Cfr. :

    Take the
    Psychological Management of Chronic Pain
    - Test
    William W. Deardorff, Ph.D., ABPP

    15-05-2007 om 18:40 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Prof. Dr. Johann Bauer - Het verhaal van een patiënte
    Klik op de afbeelding om de link te volgen  

    Prof. Dr. Johann Bauer

    Het verhaal van een patiënte

    Victoria Peeters

    FMS-ingreep op 18/09/2002

    Mijn verhaal van een lange lijdensweg tot hulp door middel van een ingreep.

    Alles begint in 1994 met stekende pijnen in de beide ellebogen, de eerste diagnose na het maken van radio- en echografie is een ontsteking, deze wordt behandeld door middel van cortisone infiltraties en medicatie tegen de pijnen en de ontsteking.

    De pijnen straalden uit tot diep in de schouders en het puntje van mijn vingers.

    De bewegingen met mijn armen werden steeds minder mogelijk, het snijden van mijn vlees of het smeren van mijn boterham waren amper mogelijk, zonder te spreken van het kammen van mijn haren.

    De pijnen verdwijnen niet en de arts gaat terug over tot infiltraties, pijnstillers en ontstekingsremmers en dit aangevuld met fysiotherapie (electrodialise-massage-fricties...) gedurende 5 maanden.

    Na de eerste weken fysio geen merkbaar beterschap.

    Aangezien geen beterschap stelt de geneesheer voor om de beide armen te immobiliseren door middel van draag-attellen(speciaal vervaardigd) en over te gaan tot een volledig bloedonderzoek.

    Het bloedonderzoek geeft geen resultaat, niets speciaals te vermerken en te vinden.

    De vervaardigde draag-attellen geven steun en een gevoel van rust aan de armen, daarentegen de arm naar beneden laten hangen is niet te verdragen.

    Ik kan amper en dit enkel met middel van veel pijnstillers enkele van mijn huishoudelijke taken verrichten.

    We schrijven zeven maanden later, noch steeds geen beterschap.

    Een scanner onderzoek wordt uitgevoerd, maar geeft geen uitsluitsel over de oorzaak van de pijnen.Anders gezegd, er is niets te vinden.

    Vanaf nu is een in-slaper (medicatie) nodig om enige nachtrust te hebben gezien de pijnen mij slaaploze nachten bezorgen.

    Om zeker te zijn dat de oorzaak van de pijnen en dit op aanraden van de behandelende geneesheer niet uit hormonale of gynaecologische richting komen onderga ik een volledig hormonaal en gynaecologisch onderzoek, dit onderzoek is ook volledig in orde en kan geen aanwijzing geven van de oorzaak.

    De onderzoeken gaan verder.

    Neurologisch onderzoek met EMG, een Echografie en Radiologisch onderzoek, geen aanwijzingen te vinden van de oorzaak.

    Door al de pijnen, de onderzoeken die maar geen uitsluitsel geven ben ik zwaar depressief geworden, waarvoor ik dan ook weer medicatie nodig had.

    Op aanraden van de ene geneesheer gaan we te raden bij een andere om toch maar hulp te krijgen.

    Ik heb de indruk dat ik niet au serieus genomen word.

    Na consultatie bij een Reumatoloog komt voor het eerst het vermoeden van Fibromyalgie te voorschijn.

    De Reumatoloog vraagt verdere onderzoeken bij de Neuroloog en een nieuwe EMG, deze onderzoeken en EMG geven geen andere resultaten dan alle voorgaande.

    Gezien mijn depressieve toestand denkt mijn huisarts aan een gemaskerde depressie en raad mij het bezoek bij een psychologe aan.

    Deze laatste besluit na 4 zittingen dat er geen verband kan gelegd worden tussen de pijnen en een eventuele gemaskerde depressie.

    Ik word van de ene dokter naar de andere gestuurd, van het ene AZ naar het andere UZ... ...

    In Pellenberg, Sportgeneeskundig Centrum van Leuven, VUB Brussel en UZ Gasthuisberg, heeft men verdere onderzoeken en test uitgevoerd om toch maar te achterhalen van waar de pijnen komen en hoe deze te milderen.

    Gezien al deze onderzoeken geen resultaat opleverden ben ik te rade gegaan bij een arts die mij kon behandelen door middel van acupunctuur, deze heeft mij gedurende 10 maanden (eenmaal per week) behandeld, de pijnen zijn gebleven, mijn depressie werd beter.

    Ondertussen waren de afspraken die sinds 1996 werden gemaakt voor doorverwijzing naar de pijnkliniek uitgevoerd, we schrijven juli 1997.

    In de pijnkliniek worden alle onderzoeken nogmaals uitgevoerd door een team van artsen.

    Bij ieder onderzoek werden er andere medicaties en infiltraties gegeven.

    Na een therapiezitting wordt besloten te starten met een fysiotherapie (massagebaden) maar zonder resultaat, het tegendeel is waar, nog meer pijnen.

    Gevolg : het gebruik van een TENS apparaat wordt aanbevolen, een proefperiode van twee weken, doch zonder resultaat.

    Uiteindelijk wordt voorgesteld een therapie te volgen die aanleert om, om te gaan met de pijnen en de pijnstillers, en er mee te leren leven.

    Ik zoek verder hulp door middel van alternatieve geneeskunde, geen merkbare vermindering van de pijnen, maar het zwaarte gevoel van de onderarmen en de zwellingen zijn door de behandeling goed verbeterd.
    Aan de pijnen kan de arts ook niet verhelpen.

    Begin 98 en op aanraden van kennissen een afspraak gemaakt bij een bekende specialist in Reuma – Gewrichten – Osteoporose.

    Hij start een behandeling met nieuwe medicatie en infiltraties in de schouder en nekstreek, de behandeling vindt plaats om de 2 à 3 maanden.
    Gedurende 4 jaar onderga ik de behandeling steeds met de hoop op beterschap, maar nog steeds word ik door de ondraaglijke pijnen gekweld.

    Steeds maar verder zoeken naar een mogelijke genezing of tenminste beterschap, zo kom ik aan een adres van een geneesheer die kennis heeft van FMS te Herentals en maak onmiddellijk een afspraak met hem.

    Na terug allerlei onderzoeken bevestigd hij het vermoeden van Fibromyalgie en wenst hij over te gaan tot het toedienen van zuurstof in de zenuwbaan.
    Dit zou gebeuren in de zenuwbaan van de hals en moet uitgevoerd worden door een anesthesist.
    Deze laatste heeft bezwaren van uitvoering gezien de hoge dosis aan pijnstillers die ik dien in te nemen om een beetje normaal te leven.

    De ingreep gaat niet door.
    Vanaf juli 2002 krijg ik morfine pleisters als pijnstillers.

    In die zelfde maand en na lang zoeken vindt mijn echtgenoot de website van Prof Dr BAUER in MÜNCHEN.
    De Prof heeft zich toegelegd op de problematiek van FMS.

    Mijn man neemt onmiddellijk contact op met de Prof en na het overmaken van mijn ziekte verslag kan hij een afspraak maken op 15 Sep 2002.

    Op 15 sep word ik door de Prof Bauer onderzocht en stelt hij degelijk vast dat ik lijd aan Fibromyalgie.

    Hij kan mij helpen door middel van een ingreep in de arm (kwadrantenpijn-interventie), hij legt mij alles klaar en duidelijk uit, hoe de operatie voorgaat en hoe de nabehandeling dient te gebeuren.

    Gezien mijn situatie op dat ogenblik (zeer depressief en getrokken van de pijnen) heeft de Prof in zijn druk programma een plaatsje kunnen vrijmaken om mij op 18 Sep te opereren.

    18 Sep 2002; de dag van mijn verlossing, een kleine ingreep bij lokale verdoving en aansluitend geen pijn meer hebben, mijn leven begint opnieuw, ik kan terug lachen.

    Onmiddellijk na de operatie begint de revalidatie (kleine oefeningen die geen hulp vergen).

    Na een revalidatie periode van in het totaal 6 maanden kan ik weer alles doen zonder enige pijn, het niet meer innemen van medicatie en pijnstillers na de ingreep vergde van mij een hele aanpassing.

    Ik kan enkel dank U zeggen aan de Prof en zijn team (team dat wij uit dankbaarheid het “Z” TEAM hebben genoemd – “Z” van tovenaar in het Duits).

    Gedurende deze ganse jaren (8 in het totaal) was ik niet meer dezelfde als voorheen, ik had geen levenslust meer, was depressief en het liefst van al alleen met mijn pijnen en leed, was niet meer te genieten voor mijn familieleden onmiddellijke omgeving, had steeds kou en was vermagerd.

    Na de ingreep ben ik terug gaan leven, kan ik alles weer zoals voorheen en kan ik terug genieten van mijn leven.

    Een gelukkige patiënte

    14-05-2007 om 18:00 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (35 Stemmen)
    >> Reageer (9)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Chronisch Vermoeidheidssyndroom met kennis behandelen, begeleiden, reactiveren
    Klik op de afbeelding om de link te volgen  


    met kennis
    behandelen, begeleiden, reactiveren

    Voorzitter : Mevrouw Dr. M. Mootz
    Leden : Prof.dr. G. Bleijenberg - Dr. J.S. Burgers - Mevrouw prof.dr. M.H.W. Frings-Dresen - Dr. A.N. Goudswaard - Mevrouw J.G. van Heertum - Dr. C.T.J. Hulshof - Dr. H. Kroneman - Mevrouw prof.dr. G.H.I. Moorkens - Mevrouw drs. E. van de Putte - Prof.dr. C.P.D.R. Schaap
    Waarnemer : Mevrouw mr. Y.A.J. de Nas
    Secretariaat : Mevrouw drs. D. Moi Thuk Shung - Mevrouw drs. M.J.E. te Vaarwerk -
    ZonMw, juni 2006


    1. Inleiding

    2. Terreinverkenning en afbakening
      2.1 - Het chronisch vermoeidheidssyndroom
      2.2 - Verschillende perspectieven
      2.3 - Scope van het programma
      2.4 - Beleidscontext en raakvlakken met andere ZonMw-proramma’s

    3. Doelstellingen

    4. Inhoud van het programma
      4.1 - Activiteiten van doelstelling
      4.2 - Activiteiten van doelstelling
      4.3 - Activiteiten van doelstelling
      4.4 - Activiteiten van doelstelling

    5. Communicatie en implementatie

    6. Management en organisatie

    7. Voortgangsbewaking en evaluatie

    8. Budget en tijdpad

    9. Bijlagen
      9.1 - Samenstelling Programmacommissie
      9.2 - Doelstellingen, beoogde resultaten, activiteiten, budget en planning
      9.3 - Brief VWS, 9 juni 2005, vervolgbrief chronisch vermoeidheidssyndroom
      9.4 - Passage uit brief VWS, 23 december 2005, goedkeuring jaarplan en begroting 2006

    1. - Inleiding

    Het Chronisch Vermoeidheidssyndroom (CVS) is een reële, ernstig invaliderende aandoening die beperkingen oplegt aan het persoonlijk, beroepsmatig en sociaal functioneren en samengaat met een verminderde kwaliteit van leven.
    Dit stelde de Gezondheidsraad in het advies dat zij op 25 januari 2005 uitbracht aan de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport.
    In dit advies concludeert de Raad dat de kennis over CVS nog grote hiaten vertoont.
    De oorzaken van de aandoening staan bijvoorbeeld niet vast.
    Een daadwerkelijke vergroting van het inzicht in de oorzaken en de behandeling van CVS vergt een multidisciplinaire aanpak waarin diverse factoren in samenhang bestudeerd worden, stelt de Raad.
    Dit soort onderzoek is kostbaar.
    Patiënten zouden vooralsnog baat kunnen hebben bij activerende behandelingen die bij een substantieel deel van de patiënten effectief zijn gebleken.
    Het advies van de Gezondheidsraad was aanleiding voor de minister om ZonMw (De Nederlandse organisatie voor gezondheidsonderzoek en zorginnovatie) op 9 juni 2005 opdracht te verlenen tot het opzetten en uitvoeren van een programma voor behandeling en – zo mogelijk - reactivering van personen met CVS.
    Het programma moet daarnaast wetenschappelijke en ervaringskennis over (de behandeling van) CVS onder de aandacht brengen van relevante beroepsgroepen.
    Voor dit programma heeft de minister een bedrag van € 1.9 miljoen beschikbaar gesteld.
    De looptijd van het programma is drie jaar (2006 tot en met 2008).
    De opdracht is nader omschreven in de brief van 23 december 2005 aan ZonMw.
    In navolging van het advies van de Gezondheidsraad wordt in de opdracht specifiek gewezen op het belang van nader onderzoek naar Cognitieve Gedragstherapie (CGT) en Graded Excercise Training (GET).
    Beide opdrachtbrieven zijn als bijlage bij deze programmatekst opgenomen.
    De voor u liggende programmatekst is tot stand gekomen in samenspraak met deskundigen op het terrein van CVS.
    In het voortraject zijn verkennende gesprekken gevoerd met de patiëntenorganisaties op het gebied van CVS en professionele sleutelfiguren.
    Vervolgens heeft ZonMw op 17 november 2005 een werkconferentie belegd waar vertegenwoordigers uit de onderzoekswereld, (verzekerings)geneeskundigen, gedragsdeskundigen en experts op het gebied van richtlijnontwikkeling zich hebben uitgesproken over de nadere invulling van het programma.
    Daarna hebben wij aan elke organisatie de discussievragen uit de werkconferentie voorgelegd.
    Zij hebben hier schriftelijk op gereageerd, waarna zij hun standpunt in een tweede gesprek hebben toegelicht.
    De reacties van beroepsgroepen en patiëntenorganisaties zijn – voor zover zij pasten binnen de opdracht voor dit programma - in dit programmavoorstel verwerkt.
    In de voor u liggende tekst schetsen wij allereerst het terrein, de doelstelling van het programma en de doelgroep waarop het programma zich richt (paragrafen 2 en 3).
    Daarna volgt een beschrijving van de inhoud van het programma en van de activiteiten op het gebied van communicatie en implementatie (paragraaf 4 en 5).
    Vervolgens komen management en organisatie (paragraaf 6) aan bod, evenals voortgangsbewaking en evaluatie (paragraaf 7).
    We besluiten met een overzicht van de verdeling van het budget en het tijdpad (paragraaf 8).

    2. - Terreinverkenning en afbakening

    2.1 - Het Chronisch Vermoeidheidssyndroom

    In dit programma definiëren wij CVS aan de hand van de internationale casus definitie (CDC-94) van de Amerikaanse Centres for Disease control.
    Een casusdefinitie is een op consensus gebaseerde omschrijving van een aandoening.
    Bij aandoeningen waarbij het niet mogelijk is om de diagnose te stellen aan de hand van een eenvoudige diagnostische test, zoals ook bij CVS het geval is, is men aangewezen op een casusdefinitie.
    Volgens de CDC-94 moet aan de volgende criteria zijn voldaan om van CVS te spreken :

    • Minstens 6 maanden aanhoudende of steeds terugkerende vermoeidheid waarvoor geen lichamelijke verklaring is gevonden en die
      - nieuw is, dat wil zeggen niet levenslang aanwezig
      - niet het gevolg is van voortdurende inspanning
      - nauwelijks verbetert met rust
      - het functioneren ernstig beperkt.

    • In combinatie met vier of meer van de volgende symptomen, gedurende zes maanden aanhoudend of regelmatig terugkerend en die er niet waren voor de vermoeidheid begon :
      - zelfgerapporteerde verslechtering van geheugen of concentratievermogen
      - keelpijn
      - gevoelige hals- of okselklieren
      - spierpijn
      - gewrichtspijnen
      - hoofdpijn
      - niet-verfrissende slaap
      - na inspanning gevoel van uitputting (malaise) gedurende 24 uur of langer

    • Exclusiecriteria
      - een andere aandoening of ziekte die de vermoeidheid (vermoedelijk) verklaart
      - een psychotische, ernstige of bipolaire depressie (maar niet een ongecompliceerde depressie)
      - dementie
      - anorexia of bulimia nervosa
      - alcoholmisbruik of gebruik van drugs
      - ernstig overgewicht.

    CVS wordt ook wel aangeduid als ME (myalgische encephalomyelitis).
    Deze term is misleidend gebleken omdat de suggestie wordt gewekt dat patiënten spierpijn zouden hebben door ontsteking van hersenen en ruggenmerg.
    Hiervoor zijn echter geen wetenschappelijke bewijzen.
    Naar schatting van de Gezondheidsraad zijn er in Nederland 30.000 tot 40.000 personen met CVS.
    Betrouwbare gegevens over de incidentie ontbreken.
    Bij vrouwen komt de aandoening drie tot vijf keer zo vaak voor als bij mannen.
    Er zijn aanwijzingen dat de prognose slechter is naarmate de klachten langer bestaan.
    Ook het moeten bewijzen dat men echt ziek is, bijvoorbeeld bij het aanspraak maken op een arbeidsongeschiktheidsuitkering, staat herstel in de weg.
    Als vooralsnog onverklaard syndroom met een weinig specifiek en veelal wisselend klachtenpatroon vertoont CVS aanzienlijke overlap met enkele andere tot nu toe onverklaarde aandoeningen, zoals fibromyalgie en het prikkelbare darm syndroom.
    Sommige beroepsgroepen geven er daarom de voorkeur aan de verschillende aandoeningen samen te voegen en te benoemen als lichamelijk onverklaarde aandoeningen.
    Anderen proberen juist binnen de casusdefinitie subgroepen te onderscheiden aan de hand van specifieke kenmerken.
    In dit programma beperken wij ons tot CVS.
    Daarmee is geenszins uitgesloten dat de bevindingen uit het programma ook toepasbaar kunnen zijn

    op andere nog onverklaarde aandoeningen.

    2.2 - Verschillende perspectieven

    De aandoening CVS roept zeer uiteenlopende beelden en emoties op, afhankelijk van wiens perspectief men inneemt.
    Dit heeft gevolgen voor de behandeling, begeleiding en beoordeling van personen met CVS.
    Patiënten die lijden aan CVS zijn er veelal van overtuigd dat er een fysieke of neurologische verklaring is voor de aandoening.
    De behoefte om hiervoor erkenning te vinden is groot, maar wordt dikwijls niet gevonden.
    De omgeving erkent vaak niet dat de patiënt ziek is en weinig meer kan.
    Patiënten ontmoeten vaak ongeloof en scepsis in de omgeving (‘het zal wel psychisch zijn’).
    Deze houding wordt gevoed doordat de symptomen fluctueren en patiënten soms ook actief kunnen zijn.
    In de ogen van de patiënt ziet de omgeving dikwijls niet hoe een ‘goede dag’ waarop men veel heeft gedaan, wordt afgestraft door een aantal ‘slechte dagen’.
    Hoe meer scepsis in de omgeving, hoe sterker de patiënt gemotiveerd wordt om de ultieme medische verklaring te vinden.
    Dit kan leiden tot een hoge medische consumptie.
    Het draagvlak voor gedragsmatige behandelingen is over het algemeen niet groot.
    Een aantal patiëntenorganisaties toont zich fervent tegenstander van dergelijke behandeling.
    Men bestrijdt de effectiviteit van deze behandeling of beschouwt deze als schadelijk.
    Vanuit het perspectief van de arts geeft de behandeling van CVS ook problemen.
    Bij het ontbreken van objectieve diagnostische tests moet de huisarts uitsluitend varen op een casusdefinitie en het verhaal van de patiënt.
    Bij een aantal huisartsen roept het stellen van de diagnose CVS aanzienlijke weerstand op : zij voorzien dat dit werkt als een ‘self-fulfilling prophecy’ die herstel in de weg staat.
    Dit kan de wijze waarop zij de patiënt bejegenen negatief beïnvloeden.
    Ook vanuit het perspectief van de bedrijfsarts of van de verzekeringsarts die de arbeids(on)geschiktheid moet beoordelen is CVS een moeilijke aandoening.
    De onduidelijke status van de aandoening in combinatie met het gebrek aan houvast bij het bepalen van feitelijke problemen in het functioneren maakt de beoordeling lastig.
    Zowel de Gezondheidsraad als patiëntenorganisaties zijn van mening dat er weinig uniformiteit is tussen verzekeringsartsen in de wijze van beoordelen van CVS.
    Het onderscheid tussen stoornis, beperkingen en handicaps wordt niet systematisch gehanteerd.
    Ook het recenter ontwikkelde ICF-classificatie systeem, waarbij een nog fijner onderscheid wordt gemaakt tussen problemen in het functioneren, heeft bij de beoordeling van arbeids(on)geschiktheid geen brede ingang gevonden.
    Gedragsdeskundigen zoals cognitieve gedragtherapeuten, kijken wéér anders aan tegen CVS.
    Zij richten zich niet op de stoornis zelf, maar op de beperkingen die daar uit voortvloeien, met name op de factoren die deze beperkingen in stand houden.
    In standhoudende factoren zijn in deze optiek dysfunctionele gedachten (bijvoorbeeld verhoogde aandacht voor lichamelijke gewaarwordingen) en vermijdingsgedrag (vermijden van beangstigende situaties/ vermijden van inspanning).
    De verschillende en soms strijdige perspectieven op de oorzaken van CVS, de ziekteverschijnselen, de beperkingen die er uit voortvloeien en de factoren die de beperkingen in stand houden, vormen veelal een moeizaam startpunt voor een adequate behandeling.

    2.3 - Scope van het programma

    Het programma is gericht op het verbeteren van de behandeling, begeleiding en reactivering van

    personen met CVS.
    De nadruk in dit programma ligt op het verder ontwikkelen, onderzoeken en implementeren van interventies waarvoor al enige wetenschappelijke evidentie bestaat.
    Dat is vooralsnog alleen het geval met cognitieve gedragstherapie (CGT) en graded excercise training (GET).
    Deze interventies nemen dan ook een belangrijke plaats in binnen dit programma.
    Daarnaast maken wij ruimte voor onderzoek naar pacing.
    Voor een omschrijving van deze interventies zie kader.
    Cognitieve Gedragstherapie (CGT) bij CVS is een psychotherapeutische behandelmethode die zich richt op het veranderen van cognities en gedragingen die herstel in de weg staan.
    CGT pretendeert niet de oorzaken van CVS aan te pakken (die zijn immers niet bekend of spelen na verloop van tijd mogelijk geen rol meer van betekenis).
    Belangrijke componenten van de behandeling bij CVS zijn : uitleg van het onderscheid tussen predisponerende, uitlokkende en in standhoudende factoren, motiveren voor aanpakken van instandhoudende factoren en uitdagen van cognities.
    De behandeling met CVS bevat altijd ook een element van lichamelijke activiteit : vaststellen van een basisniveau en geleidelijke toename van activiteiten op uiteenlopende gebieden.
    Graded Excercise Training (GET) is een fysiek trainingsprogramma dat zich richt op verbetering van de lichamelijke conditie.
    Het aangrijpingspunt is dus uitsluitend fysiek.
    Na het vaststellen van een basisniveau, wordt de training geleidelijk verzwaard, waardoor de conditie verbetert.
    Het doen van oefeningen brengt met zich mee dat daarmee ook de gewoonte wordt doorbroken om lichamelijke activiteit te vermijden.
    Pacing is een methode van self management, waarbij de CVS patiënt probeert een balans te vinden tussen rust en activiteit.
    Het doel is de vicieuze cirkel tussen overactiviteit en terugval (‘boom and bust’) te voorkomen.
    Via het stellen van realistische doelen kan de activiteit geleidelijk worden opgevoerd.
    De achtergrondgedachte is dat bij een wijs gebruik van de aanwezige energie, de aanvankelijke beperkt beschikbare energie geleidelijk toeneemt.
    In tegenstelling tot cognitieve gedragstherapie beoogt pacing geen volledig herstel.
    Wetenschappelijk gezien heeft pacing nog niet het predikaat ‘effectief’ verdiend.
    Door ervaringsdeskundigen wordt de methode aangemerkt als veelbelovend.
    Mogelijk is de acceptatie van pacing door patiënten groter en kan het in bepaalde gevallen een alternatief zijn voor cognitieve gedragstherapie en/of graded excercise training.
    Dit vergt echter nader onderzoek.
    Het programma is praktijkgericht.
    De beroepsgroepen die in aanraking komen met CVS-patiënten moeten meer dan tot nu toe het geval is vanuit een gemeenschappelijk referentiekader opereren, waardoor er meer overeenstemming is over diagnostiek en de aangewezen behandeling, begeleiding of wijze van reactivering.
    Door het betrekken van verzekeringsartsen bij het programma kan dit bovendien bijdragen aan een meer uniforme oordeelsvorming over arbeidsongeschiktheid.
    Daarmee loopt het programma min of meer vooruit op het ontwikkelen van zogenaamde 3 B-richtlijnen (beoordelen, behandelen, begeleiden).
    De beperkte insteek en omvang van het programma nopen ons om ook de beperkingen van het programma aan te geven.
    Allereerst biedt het programma niet de mogelijkheid voor onderzoek naar de etiologie van CVS of het identificeren van biomedische ziektekenmerken.
    Ook het onderzoek naar behandelvormen heeft een beperkte insteek.
    Daarnaast wijzen wij erop dat het daadwerkelijk creëren van voldoende behandelcapaciteit, het verbeteren van de toegankelijkheid en het wegnemen van mogelijke financiële belemmeringen voor effectieve behandeling de reikwijdte van dit programma te boven gaan.
    Het scheppen van gunstige randvoorwaarden vergt vooral een politieke inspanning.

    2.4 - Beleidscontext en raakvlakken met andere ZonMw programma’s

    Het onderzoeksprogramma sluit aan op het beleid van de ministeries van VWS en SZW om bij het ontwikkelen van richtlijnen aandacht te besteden aan drie aspecten : behandeling, begeleiding en

    De Gezondheidsraad heeft over dit onderwerp op 19 januari 2005 het advies “Beoordelen, behandelen, begeleiden uitgebracht”.
    Het kabinet onderschrijft het advies van de Raad om op lange termijn 3B richtlijnen te ontwikkelen (SV/AL/05/74470).
    Dit zijn multidisciplinaire richtlijnen waarvan de beoordeling van arbeidsgeschiktheid integraal onderdeel is.
    Op basis van een multidisciplinaire 3B richtlijn ontwikkelen beroepsgroepen hun eigen monodisciplinaire richtlijnen.
    In de aanloop tot de 3B richtlijnen verzamelt de Gezondheidsraad bestaande protocollen van een 10-tal aandoeningen (waaronder CVS) en de daarbij behorende ‘mediprudentie’.
    Deze protocollen zijn zomer 2006 gereed.
    ZonMw zal de komende jaren een grotere rol gaan vervullen bij de coördinatie van richtlijnontwikkeling.
    Dit is ondergebracht in het programma Kennisbeleid Kwaliteit Curatieve Zorg.
    Op korte termijn biedt dit programma echter nog geen concrete mogelijkheden om richtlijnen voor

    CVS te ontwikkelen.

    3. - Doelstellingen

    De hoofddoelstelling van het programma is het verzamelen en verdiepen van kennis over effectieve behandel-, begeleidings- en reactiveringsmethoden bij CVS en het verspreiden en implementeren van deze kennis onder relevante beroepsgroepen, teneinde een adequate en uniforme professionele aanpak van CVS te stimuleren.
    De hoofddoelstelling kan worden vertaald in onderstaande concrete doelstellingen :

    1. Het onderzoeken van de condities waaronder effectieve of veelbelovende gedragsmatige interventies bij CVS (cognitieve gedragstherapie, Graded Excercise Training, Pacing) in de praktijk succesvol zijn.

    2. Het ontwikkelen van een multidisciplinaire richtlijn voor de diagnosestelling, indicatiestelling, behandeling, begeleiding en reactivering van mensen met CVS.

    3. Stimuleren dat beroepsgroepen de multidisciplinaire richtlijn voor de eigen beroepspraktijk toepasbaar maken en implementeren.

    4. Stimuleren dat cognitieve gedragstherapeuten bekend zijn met de mogelijkheden van CGT bij CVS en dat het opleidingsaanbod wordt verruimd.

    Het programma richt zich zowel op personen met CVS als op beroepsbeoefenaren die met CVS in

    aanraking komen en hun organisaties.
    Het programma richt zich uitdrukkelijk op CVS- patiënten van alle leeftijden, ongeacht sekse, etniciteit of deelname aan het arbeidsproces.
    In lijn met het advies van de Gezondheidsraad besteden wij expliciete aandacht aan jongeren.
    De CVS-populatie waar het onderzoek betrekking op heeft voldoet aan de criteria die vermeld zijn in de CDC-94 (zie paragraaf 2).
    Het gaat dus om personen bij wie het beschreven klachtenpatroon minstens zes maanden bestaat.
    Bij jongeren hanteren wij een klachtenduur van minimaal drie maanden (ook al kan in die gevallen de diagnose CVS eigenlijk nog niet gesteld worden).
    Voor het ontwikkelen van richtlijnen zijn de grenzen minder strikt: het programma heeft namelijk ook betrekking op de diagnostische fase, waarin de klachten korter dan zes maanden kunnen bestaan.
    De voor CVS relevante beroepsgroepen zijn huis-, bedrijfs- en kinderartsen, medisch specialisten (internisten, revalidatieartsen, neurologen), psychotherapeuten (met name cognitief gedragstherapeuten), fysiotherapeuten, arbeids- en reïntegratiedeskundigen en verzekeringsartsen.
    Zij spelen een grote rol bij de behandeling, begeleiding en reactivering van patiënten.
    De koepels en beroepsorganisaties vormen een belangrijke doelgroep vanwege hun rol bij richtlijnontwikkeling en deskundigheidsbevordering.
    Belangrijke organisaties in dit verband zijn het Nederlands Huisartsen Genootschap (NHG), de Nederlandse Vereniging voor Cognitieve Gedragstherapie (NVcGT), de Nederlandse Vereniging voor Arbeids- en Bedrijfsgeneeskunde (NVAB), het UWV en het Kwaliteitsinstituut voor de gezondheidszorg CBO.

    4. - Inhoud van het programma

    In het volgende wordt beschreven welke activiteiten binnen het programma plaatsvinden om de doelstellingen te realiseren.
    In bijlage 1 wordt dit nog eens schematisch weergegeven, waarbij ook de concreet te behalen resultaten worden benoemd.

    4.1 - Activiteiten doelstelling

    Het onderzoeken van de condities waaronder effectieve of veelbelovende gedragsmatige interventies bij CVS (Cognitieve Gedragstherapie, Graded Excercise Training, Pacing) in de praktijk al dan niet succesvol zijn’.
    Deze doelstelling is gerealiseerd als :
    - wetenschappelijke onderzoeken naar deze interventies zijn uitgevoerd.
    - over de resultaten is gepubliceerd in de vakpers, de lekenpers, op het slotcongres en op congressen van relevante beroepsgroepen.
    Uit de wetenschappelijke literatuur komt consistent naar voren dat cognitieve gedragstherapie en graded excercise training op dit moment de enige effectieve behandelingen zijn voor de behandeling van CVS.
    In dit programma nemen deze behandelvormen dan ook een belangrijke plaats in.
    Daarnaast is er ruimte voor onderzoek naar pacing.
    Het programma beoogt meer inzicht tot stand te brengen in de condities waaronder deze interventies in de praktijk al dan niet effectief zijn.
    Allereerst is onderzoek gewenst naar de patiëntkenmerken die van invloed zijn op het behandelresultaat.
    Sommige patiënten profiteren namelijk beduidend meer van deze behandelvorm dan andere.
    Mogelijk heeft dat te maken met de fase van de aandoening of de manier waarop de aandoening zich in specifieke gevallen manifesteert.
    Ook willen we graag weten hoe de opvattingen, attitude en acceptatie van CGT en GET en therapietrouw samenhangen met de behandelresultaten.
    De maximale looptijd van projecten binnen dit thema is 36 maanden.
    In de tweede plaats is behoefte aan beter inzicht in behandelvariabelen die de effectiviteit van behandeling of begeleiding kunnen vergroten - De doelmatigheid en kosteneffectiviteit zijn al eerder onderzocht -.
    Allereerst is onderzoek mogelijk naar het effect van op CGT EN/ OF GET gebaseerde behandelvarianten die zijn aangepast voor specifieke groepen patiënten (bijvoorbeeld jongeren, patiënten met een uitgesproken passief activiteiten patroon, patiënten bij wie de klachten al lang bestaan).
    Daarnaast is onderzoek mogelijk naar het effect van motivatieverhogende interventies in de aanloop tot CGT en/of GET.
    Daarbij kan men denken aan minimale interventies, vormen van psycho educatie of andere interventies die voorafgaand aan CGT en/of GET worden aangeboden.
    Ook is onderzoek mogelijk naar het effect van bejegeningsaspecten en naar motivationele technieken tijdens de CGT EN/ OF GET behandeling ter verbetering van de therapeutische relatie, de compliance en het voorkómen van drop out.
    Ook is onderzoek gewenst naar de effecten van pacing.
    De vraagstellingen van dit onderzoek dienen aan te sluiten op internationaal onderzoek.
    Alle onderzoeken onder 2 hebben een looptijd van maximaal 36 maanden.
    Overlap met lopend onderzoek wordt vermeden.
    Tot slot stimuleren wij onderzoek naar de invloed van meer randvoorwaardelijke condities, zoals setting (ambulant of klinisch), de inbedding van de behandeling in een specifieke sector (bijvoorbeeld GGZ, algemeen ziekenhuis, onderdeel van een reïntegratietraject) - Hierbij zal afstemming worden gezocht met lopend onderzoek. Vermeldenswaard is een kleinschalig implementatie onderzoek naar het aanbieden van CGT in de GGZ- Oost Gelderland. De resultaten van dit onderzoek zijn waarschijnlijk in 2007 beschikbaar. Onderzoek naar de effectiviteit van reïntegratieprogramma’s wordt momenteel verricht door het Coronel Instituut - onderzoek naar het effect van een mono- of multidisciplinaire aanpak en kenmerken van de behandelaar (opleiding).
    De maximale looptijd van projecten binnen dit thema is 24 maanden.

    Om de accumulatie van kennis te stimuleren dienen uitkomstmaten en het gekozen instrumentarium zo veel mogelijk aan te sluiten op eerder verricht onderzoek.
    Als raamwerk voor het ordenen van uitkomstmaten voor het effect van interventies op persoonsniveau hanteren wij de ‘International Classification of Functioning, Disability and Health’ (ICF).
    Dit classificatiesysteem brengt vooral de gevolgen van ziekte voor het functioneren in kaart.

    International Classification of Functioning, Disability and Health (ICF)
    As a new member of WHO Family of International Classifications, ICF describes how people live with their health condition.
    ICF is a classification of health and health related domains that describe body functions and structures, activities and participation.
    The domains are classified from body, individual and societal perspectives.
    Since an individual's functioning and disability occurs in a context, ICF also includes a list of environmental factors.
    ICF is useful to understand and measure health outcomes.
    It can be used in clinical settings, health services or surveys at the individual or population level.
    Thus ICF complements ICD-10 , The International Statistical Classification of Diseases and Related Health Problems and therefore is looking beyond mortality and disease.
    Cfr. :

    Vermindering van klachten, beperkingen en participatieproblemen staan centraal.
    In onderzoek onder werkenden kunnen participatieproblemen geconcretiseerd worden als verzuimduur, verzuimfrequentie en werkhervatting.
    In onderzoek naar het effect van motiverende interventies kunnen compliance, drop out en waardering van de bejegening relevante uitkomstmaten zijn.

    Communicatie en implementatie doelstelling
    - De doelmatigheid en kosteneffectiviteit zijn al eerder onderzocht -
    De onderzoeksdoelstelling is pas gehaald als de resultaten van het onderzoek zijn overgebracht naar de praktijk en daar (indien mogelijk) worden toegepast.
    Onderzoekers worden gestimuleerd de resultaten te presenteren in de vak- en lekenpers, op websites van patiëntenorganisaties en op congressen van relevante beroepsgroepen, inclusief het slotcongres dat vanuit het programma wordt georganiseerd.
    Wij vragen hen hiertoe in de eerste zes maanden na start van het onderzoek een Verspreidings- en Implementatieplan (VIP) te ontwikkelen.

    Rondes en budget
    Voor de activiteiten ten behoeve van doelstelling 1 is € 1.425.000 gereserveerd.
    De flankerende activiteiten op het gebied van communicatie en implementatie worden bekostigd uit het communicatie- en implementatie (CIP) budget.
    De activiteiten worden in twee rondes uitgezet.
    De eerste ronde bevat de onderdelen 1 t/m 3.
    Deze ronde wordt medio 2007 opengesteld.
    Voor de activiteiten onder 4 wordt medio 2008 een ronde opengesteld (eveneens bottom- up).

    4.2 - Activiteiten doelstelling
    - Hierbij zal afstemming worden gezocht met lopend onderzoek. Vermeldenswaard is een kleinschalig implementatie onderzoek naar het aanbieden van CGT in de GGZ- Oost Gelderland. De resultaten van dit onderzoek zijn waarschijnlijk in 2007 beschikbaar. Onderzoek naar de effectiviteit van reïntegratieprogramma’s wordt momenteel verricht door het Coronel Instituut -

    Het ontwikkelen van een multidisciplinaire richtlijn voor de diagnosestelling, indicatiestelling, behandeling, begeleiding en reactivering van mensen met CVS.
    Deze doelstelling is bereikt als :
    - de multidisciplinaire richtlijn voor de diagnose, behandeling, begeleiding en beoordeling van CVS in boekvorm of digitaal beschikbaar is.
    - relevante beroepsgroepen bekend zijn met de inhoud van de richtlijn.
    - zowel de Gezondheidsraad als patiëntenorganisaties melden dat er weinig uniformiteit is in de manier waarop verschillende beroepsbeoefenaren (huisartsen, bedrijfsartsen, verzekeringsartsen) de aandoening diagnosticeren, behandelen en beoordelen.
    Het ontwikkelen van een multidisciplinaire richtlijn kan hierin verandering brengen.
    Binnen dit programma beogen wij het tot stand brengen van een multidisciplinaire richtlijn voor de diagnostiek, behandeling, begeleiding en beoordeling van CVS.
    Het ontwikkelen van richtlijnen is primair een zaak van de beroepsgroepen zelf, maar het proces kan worden versneld met stimulering, coördinatie en ondersteuning van buitenaf.
    Daartoe haalt ZonMw de partijen bij elkaar en geeft top down opdracht aan een extern instituut om een multidisciplinaire richtlijn te ontwikkelen.

    Communicatie en implementatie doelstelling
    - Hierbij zal afstemming worden gezocht met lopend onderzoek. Vermeldenswaard is een kleinschalig implementatie onderzoek naar het aanbieden van CGT in de GGZ- Oost Gelderland. De resultaten van dit onderzoek zijn waarschijnlijk in 2007 beschikbaar. Onderzoek naar de effectiviteit van reïntegratieprogramma’s wordt momenteel verricht door het Coronel Instituut -

    De multidisciplinaire richtlijn wordt onder de aandacht gebracht van relevante beroepsgroepen door uitgave van de richtlijn in boekvorm of digitaal, door te stimuleren dat de vakbladen de richtlijn bespreken, dat de richtlijn wordt gepresenteerd op congressen van relevante beroepsgroepen en door de richtlijn te presenteren op het slotcongres van het programma.
    Daarnaast wordt gestimuleerd dat relevante beroepsgroepen de richtlijn voor de eigen beroepspraktijk toepasbaar maken en implementeren (zie doelstelling 3).

    Rondes en budget
    Voor de activiteiten ten behoeve van doelstelling 2 is een bedrag van € 150.000 gereserveerd.
    Dit bedrag wordt top down uitgezet.
    De genoemde activiteiten op het gebied van communicatie en implementatie worden bekostigd vanuit het integrale CIP budget.

    4.3 - Activiteiten doelstelling
    - Hierbij kan men gebruik maken van de protocollen die de Gezondheidsraad heeft opgesteld -

    Stimuleren dat beroepsgroepen de multidisciplinaire richtlijn voor de eigen beroepspraktijk toepasbaar maken en implementeren.
    Deze doelstelling is bereikt als :
    - de relevante beroepsgroepen en –organisaties standaarden en implementatiemateriaal voor de eigen beroepsgroep ontwikkelen.
    - beroepsorganisaties de eigen beroepsgroep een training aanbieden gericht op het toepassen van de richtlijn.
    In vervolg op – en gedeeltelijk samenvallend met - het ontwikkelen van een multidisciplinaire richtlijn worden beroepsorganisaties en – verenigingen gestimuleerd om de multidisciplinaire richtlijn voor de eigen beroepsgroep toepasbaar te maken en de richtlijn te implementeren in de eigen beroepspraktijk.
    In sommige gevallen kan het daarvoor nodig zijn een monodisciplinaire standaard te ontwikkelen of bestaande standaarden aan te passen - Hierbij kan men gebruik maken van de protocollen die de Gezondheidsraad heeft opgesteld -.
    Daarnaast zullen implementatiepakketten worden ontwikkeld, waarbij training en opleiding een belangrijke plaats innemen.
    Bij sommige beroepsgroepen is het al gebruik om de introductie van een richtlijn of standaard te koppelen aan een deskundigheidsbevorderingtraject en de levering van bijbehorende materialen (bijvoorbeeld patiëntenbrieven).
    De beroepsverenigingen zijn de eerst verantwoordelijken om de eigen beroepsgroep vertrouwd te maken met nieuwe richtlijnen of standaarden.
    Vanuit dit programma zullen wij stimuleren dat de voor CVS relevante beroepsgroepen zo’n monodisciplinair implementatietraject koppelen aan de richtlijn.
    Hiertoe worden convenanten afgesloten met de beroepsverenigingen, in het kader van hun deelname aan het multidisciplinaire richtlijntraject.
    ZonMw ondersteunt de inspanningen van de beroepsverenigingen met een financiële incentive.

    Rondes en Budget
    Het totale budget voor deze activiteiten bedraagt € 150.000.
    Organisaties die in aanmerking willen komen voor subsidie hebben deelgenomen aan het ontwikkelen van de multidisciplinaire richtlijn en hebben zich in een convenant gebonden aan het toepasbaar maken en van de richtlijn voor de eigen beroepsgroep en het implementeren van de richtlijn.

    4.4 - Activiteiten doelstelling
    - Momenteel gebeurt dit alleen in het Kenniscentrum voor CVS in Nijmegen -

    Stimuleren dat cognitieve gedragstherapeuten bekend zijn met de mogelijkheden van CGT bij CVS en dat het opleidingsaanbod wordt verruimd.
    Deze doelstelling is bereikt als :
    - op minstens één congres voor cognitief gedragstherapeuten een (poster) presentatie is over de mogelijkheden van CGT bij CVS.
    - minstens één instituut voor bij- en nascholing een cursus aanbiedt voor Cognitieve Gedragstherapie bij CVS.

    Deskundigheidsbevordering cognitieve gedragstherapie
    De vierde doelstelling ligt volledig op het terrein van implementatie.
    Het beoogde resultaat ligt niet direct binnen de invloedssfeer van ZonMw : we willen dat ánderen iets gaan doen.
    Dit betekent dat de inspanningen die vanuit het programma worden geleverd moeten worden gezien als een stimulans om de gewenste veranderingen tot stand te brengen.
    Het onderzoek van de Gezondheidsraad heeft uitgewezen dat de behandelcapaciteit voor Cognitieve Gedragstherapie, toegespitst op CVS, in Nederland ernstig te kort schiet - Momenteel gebeurt dit alleen in het Kenniscentrum voor CVS in Nijmegen -.
    Momenteel wordt deze behandeling alleen aangeboden in het Kenniscentrum voor CVS in Nijmegen en –op experimentele basis- in enkele GGZ-instellingen - Op gedragstherapeutische leest geschoeide behandeling wordt wel aangeboden in enkele arbocuratieve reïntegratiecentra en enkele revalidatiecentra -.
    Toch schort het in Nederland niet aan gekwalificeerde Cognitief Gedragstherapeuten.
    Wel is er een tekort aan CG- therapeuten die zich hebben gekwalificeerd in de specifieke toepassingsvormen van CGT bij CVS.
    Wij zullen stimuleren dat in bij- en nascholing meer aandacht wordt besteed aan de behandeling van CVS- een en ander in samenwerking met de beroepsvereniging.
    Concrete doelen zijn om op een relevant congres de behandeling van CVS onder de aandacht te brengen en om een module over de behandeling van CVS opgenomen te krijgen in het bij- en nascholingsaanbod.

    Rondes en budget
    Voor deze activiteiten is een bedrag van € 30.000 gereserveerd (exclusief CIP-budget).

    5. - Communicatie en implementatie

    De doelstellingen en voorgenomen activiteiten richten zich voor een belangrijk deel op communicatie en implementatie (doelstelling 2, 3 en 4).
    Ook binnen het onderzoeksdeel (doelstelling 1) wordt nadrukkelijk aandacht besteed aan kennisoverdracht en implementatie.
    Op Programmaniveau wordt een communicatie- en implementatieplan (CIP) geschreven.
    Dit plan vertaalt op systematische wijze de algemene doelstellingen van het programma in doelstellingen voor communicatie en implementatie van project- en programmaresultaten.
    Deze worden vervolgens omgezet in concrete activiteiten al dan niet voorzien van een financieel kader.
    Voorgenomen CIP activiteiten binnen dit programma zijn in elk geval :
    - projectleiderbijeenkomsten, waarin kennis en ervaringen tussen projectleiders worden uitgewisseld en specifieke thema’s worden besproken;
    - publicatie van de multidisciplinaire richtlijn;
    - stimuleren dat de richtlijn wordt besproken in relevante bladen en op congressen;
    - verspreiding van informatie, nieuwsitems en programmaresultaten via Mediator; de eigen programma subsite van de ZonMw - website en vakbladen.
    Het CIP wordt definitief opgesteld als er duidelijkheid is over de aard en inhoud van de onderzoeksprojecten binnen het programma.
    Dan is helder op welke verspreidings- en implementatieactiviteiten het programma moet inzetten.
    Op Projectniveau wordt vanaf de subsidieaanvraag tot en met het eindverslag aandacht besteed aan verspreiding en implementatie van de projectresultaten.
    Een van de beoordelingscriteria van subsidieaanvragen voor onderzoek is de implementeerbaarheid van resultaten.
    Elke aanvraag bevat een globaal plan voor kennisoverdracht en implementatie.
    Projectleiders schrijven voorts gedurende de looptijd van het project een Verspreidings- en Implementatieplan (VIP).
    Dit plan geeft aan welke activiteiten tijdens en na afloop van het project uitgevoerd worden om verspreiding en implementatie van projectresultaten te bevorderen.
    Het bureau beoordeelt de plannen en voorziet ze van feedback.
    In het voortgangsverslag en eindverslag wordt de projectleider gevraagd het bureau te informeren over de reeds uitgevoerde plannen voor kennisoverdracht en implementatie.

    6. Management en organisatie

    Het programma CVS wordt inhoudelijk vormgegeven door de programmacommissie CVS.
    In de programmacommissie zitten de beroepsgroepen, instanties en organisatie die binnen het veld van het Chronische vermoeidheidssyndroom en bij het realiseren van de te behalen programmadoelstellingen een belangrijke rol spelen (voor samenstelling zie bijlage 1).
    De algemene taakomschrijving van de commissie is als volgt :
    - het opstellen van een programmavoorstel
    - het na vaststelling en openstelling van het programma zorgdragen voor beoordelingen, prioritering en ter honorering of afwijzing voorleggen van voorstellen
    - het opstellen van een communicatie- en implementatieplan(CIP) voor het programma;
    - het monitoren en begeleiden van de projecten binnen het programma.
    - de (tussentijdse) zelfevaluatie van het programma.
    De eindverantwoordelijkheid ligt bij het bestuur van ZonMw

    Voor het beoordelen van de aanvragen geldt de standaard ZonMw procedure, zoals beschreven in de brochure Procedures ZonMw (2002).
    De brochure is te downloaden van de website : -.
    Aanvragen voor onderzoek worden tevens beoordeeld door ervaringsdeskundigen.
    Om dit mogelijk te maken voorzien indieners hun aanvraag van een voor leken geschikte samenvatting en leveren zij een patiënten informatieformulier aan.
    Door deze uitbreiding op de beoordelingsprocedure kan de totale doorlooptijd van call tot gehonoreerd voorstel mogelijk iets langer duren dan in de brochure staat aangegeven.
    De beoordelingsprocedure verloopt in een aantal stappen.
    Deze stappen zijn :

    - Vooraanmeldingen - Vooraanmeldingen worden door de programmacommissie beoordeeld op relevantie.
    De kwaliteit wordt in dit stadium slechts marginaal beoordeeld.
    In de commissie zit ook een patiënten vertegenwoordiging die zich kan uitspreken over de relevantie vanuit het oogpunt van de patiënt.
    De relevantiescore legt veel gewicht in de schaal voor het al dan niet uitgenodigd worden tot het indienen van een subsidieaanvraag.
    - Subsidieaanvragen - Hoor en wederhoor - Iedere subsidieaanvraag wordt voorgelegd aan tenminste twee externe, onafhankelijke referenten met affiniteit met het onderwerp die de relevantie en kwaliteit beoordelen (‘hoor’).
    Ook ervaringsdeskundigen kan om een oordeel gevraagd worden.
    Deze deskundigen kunnen afkomstig zijn uit binnen- en buitenland en hebben verschillende expertise bijvoorbeeld methodologisch, klinisch, praktijk.
    De indiener krijgt de gelegenheid schriftelijk te reageren op de geanonimiseerde referentenoordelen en het patiëntenoordeel (‘wederhoor’).
    - Relevantie en kwaliteitsoordeel - De commissie stelt op basis van de referentenoordelen en de repliek het eindoordeel over de relevantie en kwaliteit vast.
    - Prioritering en voordracht voor honoreren, afwijzen of aanpassen - De commissie stelt de prioriteringsvolgorde vast op grond van het oordeel over de relevantie en de kwaliteit.
    Daarnaast kan de commissie de verdeling van onderwerpen over de verschillende thema’s een rol laten spelen.
    Op basis hiervan draagt de commissie de aanvragen voor honorering, afwijzing of eventueel aanpassing voor aan de directie van ZonMw.

    7. - Voortgangsbewaking en evaluatie

    Voortgangsbewaking projecten
    Om de voortgang van de gehonoreerde projecten te bewaken wordt de indiener conform de ZonMw subsidievoorwaarden jaarlijks gevraagd om een voortgangsrapportage.
    De commissie beoordeelt de voortgang uitgaande van het oorspronkelijke projectvoorstel.
    Goedkeuring van het voortgangsverslag is noodzakelijk voor het voortzetten van de financiering van het project.
    De commissie kan naar aanleiding van het voortgangsverslag suggesties voor aanvullingen en bijstellingen doen aan de projectleider.
    Als het project is afgerond volgt een eindverslag.
    Aan de hand van het eindverslag bepaalt de commissie uitgaande van het oorspronkelijke projectvoorstel of de onderzoeksvragen zijn beantwoord.
    Ook beoordeelt de commissie of de doelstellingen ten aanzien van communicatie en implementatie zijn gehaald.
    Na goedkeuring wordt het project inhoudelijk afgesloten en volgt financiële afronding.

    Voortgangsbewaking programma
    ZonMw levert jaarlijks een jaarplan, voortgangsrapportages en een jaarverslag aan het ministerie van VWS.

    Het programma wordt medio 2009 geëvalueerd.
    De evaluatie is gericht op het halen van de doelstellingen, de wetenschappelijke output en maatschappelijke output van het programma.
    De evaluatie wordt gedeeltelijk uitgevoerd binnen het ZonMw bureau.
    Een externe evaluatiecommissie zal het programma evalueren aan de hand van criteria die in samenspraak met de opdrachtgever worden opgesteld.
    Voor de evaluatie is een budget van € 25.000,= gereserveerd.

    8. - Budget en tijdpad

    Het programma heeft een looptijd van drie jaar.
    De voorbereidingsfase vond plaats in 2005.
    De onderzoeken die in 2007 en 2008 van start gaan lopen door in 2009 en 2010.
    Het totale budget bedraagt € 1.9 mln.
    In onderstaande tabel is aangegeven hoe dit budget wordt besteed en in welk jaar de daarbij behorende verplichtingen worden aangegaan.

    Posten Begroot
    2005 2006 2007 2008 2009 2010

    - Algemene/commissie kosten
    25.000 5.000 5.000 5.000 5.000 5.000

    - Onderzoeksprojecten
    1.425.000 1.000.000 425.000

    - Multidisciplinaire Richtlijnontwikkeling
    150.000 100.000 50.000

    - Monodisciplinaire implementatie
    150.000 75.000 75.000

    - Deskundigheidsbevordering CGT
    30.000 15.000 15.000

    - CIP kosten
    50.000 10.000 10.000 15.000 15.000

    - Congreskosten
    45.000 10.000 5.000 30.000

    - Evaluatie
    25.000 25.000

    - Totaal
    1.900.000 15.000 115.000 1.160.000 535.000 75.000.
    Het tijdpad voor de activiteiten binnen het programma wordt weergegeven in bijlage 2.

    9. - Bijlagen

    9.1 - Samenstelling Programmacommissie
    Voorzitter : Mevrouw Dr. M. Mootz
    Leden : Prof.dr. G. Bleijenberg - Dr. J.S. Burgers - Mevrouw prof.dr. M.H.W. Frings-Dresen - Dr. A.N. Goudswaard - Mevrouw J.G. van Heertum - Dr. C.T.J. Hulshof - Dr. H. Kroneman - Mevrouw prof.dr. G.H.I. Moorkens - Mevrouw drs. E. van de Putte - Prof.dr. C.P.D.R. Schaap
    Waarnemer : Mevrouw mr. Y.A.J. de Nas
    Secretariaat : Mevrouw drs. D. Moi Thuk Shung - Mevrouw drs. M.J.E. te Vaarwerk.

    9.2 - Doelstellingen, beoogde resultaten, activiteiten, budget en planning

    9.3 - Brief VWS, 9 juni 2005, vervolgbrief chronisch vermoeidheidssyndroom
    9.4 - Passage uit brief VWS, 23 december 2005, goedkeuring jaarplan en begroting 2006
    Cfr. :


    12-05-2007 om 23:08 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Altijd pijn - Wat is hier aan te doen ?
    Klik op de afbeelding om de link te volgen  


                  Altijd pijn
    - Wat is hier aan te doen ? -

    Prof. dr. W.W.A. Zuurmond - Inmerc, Bruynvisweg 5, 1531 AX Wormer of Postbus 3, 1530 AA Wormer - Tel. : 075-6476767 - Fax : 075-6476700 - E-mail : - Internet : - ISBN : 9789066119529 - Deze uitgave werd gemaakt in samenwerking met Stichting Pijn-Hoop

    De auteur
    Prof. dr. W.W.A. Zuurmond (1949) is hoogleraar Anesthesiologie aan het Vrije Universiteit Medisch Centrum.
    Sinds 1999 is hij vice-voorzitter van de Nederlandse Vereniging ter Bestudering van Pijn (NVBP) en het SamenWerkingsVerband Pijndisciplines (SWVP).

    Het boek
    In Nederland kampen ongeveer 2 miljoen mensen met chronische pijn.
    Reden genoeg voor Inmerc om een boek uit te geven dat ingaat op verschillende manieren van pijnbestrijding bij chronische pijn : '
    Altijd pijn - Wwat is hieraan te doen ?
    Chronische pijn treffen we aan in allerlei vormen, van reumatische pijn tot zenuwpijn.
    Bij chronische pijn fungeert pijn niet langer als waarschuwingsignaal, maar houdt langer aan en zorgt voor achteruitgang in de kwaliteit van het leven.
    Voortdurende pijn, bijvoorbeeld bij het boodschappen doen, het dagelijkse huishouden of sporten, is voor de mens bijna ondraaglijk.
    'Altijd pijn - Wat is hier aan te doen ?' gaat in op verschillende soorten pijn en welke vorm van therapie daarbij het meest geschikt is.

    Cfr. :

    Miljoenen Nederlanders hebben altijd pijn, 20-09-06 - Bron : ANP / Brabants Dagblad

    Vier academische kenniscentra gespecialiseerd in pijn krijgen geen financiële ondersteuning meer.
    Zowel letterlijk als figuurlijk een zeer pijnlijk besluit van het ministerie voor Volksgezondheid (VWS), vindt hoogleraar Pijnbestrijding Ben Crul.

    Naar schatting één tot drie miljoen Nederlanders heeft iedere dag pijn.
    Crul, die vrijdag afscheid neemt van Universitair Medisch Centrum St. Radboud in Nijmegen – cfr. : -, verwacht dat het aantal mensen met chronische pijn alleen nog maar zal toenemen.
    Dat komt vooral door de vergrijzing.

    In de ogen van Crul zijn er nog teveel artsen die chronische pijn niet serieus nemen en simpelweg een paracetamolletje (cfr. hieronder) aanraden.
    En dit terwijl 'pijn de kwaliteit van het leven aantast.'

    Doordat VWS de pijncentra financieel niet meer steunt, verslapt de aandacht voor onbegrepen pijnen, denkt Crul.
    De hoogleraar vindt dat met name medische studenten nog veel valt bij te brengen over hoe om te gaan met onbegrepen pijnen.

    Cfr. :[categoryID]=266&cms[cm61][contentID]=11497


    Een pijnstiller bevat een of meer stoffen die voor een bepaalde tijd de pijn stillen.
    Er bestaan verschillende soorten pijnstillers, omdat ze verschillende bestanddelen bevatten gericht op specifieke pijnen.
    Op de plaats van bijvoorbeeld een verwonding vindt een chemische reactie plaats, waardoor de productie van prostaglandines op gang komt.
    Deze stimuleren de zenuwen die een boodschap naar de hersenen zenden.
    Daar wordt het vervolgens geïnterpreteerd als pijn.
    De gewone OTC pijnstillers remmen het ontstaan en vrijkomen van deze prostaglandines zodat er minder pijnimpulsen naar de hersenen gaan.

    Soorten pijnstillers

    • Pijnstillers met acetylsalicylzuur
      Deze pijnstiller werkt binnen 30 minuten, is koortsverlagend en remt ontstekingen.
      Verder vermindert deze stof de samenklontering van bloedplaatjes.
      Een pijnstiller met acetylsalicylzuur (b.v. Aspirine) kan worden gebruikt bij koorts, kiespijn, hoofdpijn en bij pijn bij griep en verkoudheid.

    • Pijnstillers met paracetamol
      Een pijnstiller met paracetamol (b.v. Finimal) kan worden gebruikt bij koorts, hoofdpijn, kiespijn en menstruatiepijn.
      Het is geen ontstekingsremmer en heeft geen effect op bloedplaatjes en het maag- darmkanaal.
      Teveel paracetamol ineens kan leverbeschadiging veroorzaken.

    • Overige pijnstillers
      Ibuprofen (b.v. Nurofen) en naproxen (b.v. Aleve) zijn voorbeelden van andere vrij verkrijgbare geneesmiddelen en hebben een pijnstillende, koortsverlagende en ontstekingsremmende werking.
      Er bestaan daarnaast nog andere pijnstillers waarvan de meeste uitsluitend op recept verkrijgbaar zijn.

    Gemiddeld verbruik

    Het gemiddeld verbruik van pijnstillers is jaarlijks ongeveer 36 doseringen per Nederlander.
    Het gaat daarbij zowel om pijnstillers op recept als de zelf gekochte.
    De belangrijkste pijnstillers die gebruikt worden zijn paracetamol (70,4%) ibuprofen (11%), acetylsalicylzuur (4,2%) en naproxen (2,3%).

    Zijn pijnstillers verslavend ?

    Pijnstillers die zonder recept verkrijgbaar zijn, hebben geen verslavende werking, maar moeten niet langer dan 10 tot 14 dagen achtereen gebruikt worden.
    Als langer gebruik nodig is, moet je de huisarts raadplegen.


    • Neem bij zwangerschap eerst contact op met je huisarts voor je een pijnstiller gebruikt

    • Lees voor gebruik altijd de bijsluiter

    • Gebruik geen verschillende pijnstillers naast elkaar zonder de huisarts te raadplegen

    • Gebruik geen alcohol naast pijnstillers

    Cfr. :[categoryID]=175&cms[cm28][contentID]=1907


    12-05-2007 om 20:09 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (6 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Reuma & kleding - Deel II
    Klik op de afbeelding om de link te volgen  

    Reuma & kleding

    Deel II

    27. - Verwarmde kleding
    (c) Fishing4u
    Gebruik door mensen met reuma of andere medische klachten
    Niet bij iedereen met reumatische aandoeningen is het verwarmen een oplossing.
    Vooral in gevallen waarin er sprake is van acute reuma (ontstekingsreactie), is het veelal van belang om te koelen in plaats van verwarmen.
    Bij chronische vormen van reuma is verwarming vaak wel een goede oplossing.
    Hebt u twijfel ? Vraag advies aan uw reumatoloog of behandelend arts.
    Cfr. : 

    28. - Verwarmde kleding - Een uitkomst
    Diana Harrison
    Scherpenzeel - Gedurende de wintermaanden kampen veel mensen met hetzelfde probleem : hoe houd ik mezelf op temperatuur ?
    Ook Henk Geurtsen liep tegen dit probleem aan : “In de wintermaanden ben ik -weer of geen weer- veel buiten, maar dat is geen pretje als het koud en nat is.
    Ruim een jaar geleden kwam Geurtsen in contact met Gert van Riessen, directeur van Gerbing’s Heated Clothing.
    Dit bedrijf brengt al 30 jaar elektrisch verwarmde kleding op de markt, met name gericht op motorrijders.
    Van Riessen : “Motorrijders zitten met hetzelfde probleem, de kou is je grootste vijand als je ’s winters wilt blijven rijden”.
    Geurtsen en Gerbing’s Heated Clothing hebben de handen ineengeslagen om kleding te ontwikkelen die voor iedereen die last heeft van de kou geschikt is, wat na meer dan een jaar van aanpassen en testen ertoe heeft geleid, dat vanaf nu niemand meer koude handen of voeten hoeft te hebben.
    Geurtsen : “De verwarmde sokken zoals Gerbing’s deze fabriceert, voldeden prima, dus daar hoefden we niets aan te veranderen. Met de handschoenen lag het allemaal niet zo eenvoudig. De handschoenen die gebruikt worden op de motor zijn veel te dik en daardoor onbruikbaar voor “gewoon” gebruik.
    Toch zijn Gerbing en Geurtsen in staat geweest om een handschoen te ontwikkelen die het comfort van de verwarming geeft maar daarnaast ook heel prettig zijn om te dragen.
    Het principe van de verwarmde kleding is op zich heel eenvoudig.
    De kledingstukken zijn voorzien van draadjes,welke via pluggen worden aangesloten op een lichtgewicht accu met thermostaat.
    Doordat er gebruik gemaakt wordt van zwakstroom en de pluggen spatwaterdicht zijn, kan de kleding ook gebruikt worden als het regent.
    De accu is zodanig klein en licht (slechts 600 gram) dat deze in een binnenzak gestoken kan worden.
    Door middel van de thermostaat kunnen de kledingstukken precies op de gewenste temperatuur worden gehouden.
    Van Riessen : “Deze verwarmingsdraden zijn zo goed en sterk, dat wij op alle elektrische componenten levenslange garantie geven.Verder kan de kleding gewoon met draden en al met de hand worden gewassen. Dit geldt natuurlijk niet voor de leren handschoenen, deze kunnen, als dat al nodig mocht zijn, met leerzeep worden schoongemaakt”.
    De elektrisch verwarmde kleding is een uitkomst voor mensen die beperkingen hebben en mede daardoor een deel van het jaar niet kunnen doen wat ze zouden willen, omdat het te koud of vochtig is.
    Het rijden in een rolstoel of op een scootmobiel als het koud is, dat is geen pretje.
    Daar komt nog bij dat mensen met een dwarslaesie niet kunnen voelen of hun lichaam niet onderkoeld raakt.
    Het naar buiten gaan met de rolstoel brengt dan nogal wat gevaren met zich mee.
    Ook voor mensen met reuma is deze kleding een uitkomst.
    Het is een bekend gegeven dat kou en vocht een sterk negatieve uitwerking heeft op de soepelheid van de gewrichten.
    Door de elektrisch verwarmde kleding wordt het leven een stuk aangenamer.
    Fibromyalgie geeft bij velen ook beperkingen en pijn.
    De reactie op veranderende weersomstandigheden is vaak heftig.
    Door gebruik te maken van de verwarmde kleding neemt de pijn af en gaat het bewegen aanzienlijk beter en soepeler.
    En wat te denken van al die mensen met een verminderde doorbloeding, wat vooral koude handen en voeten tot gevolg heeft. 
    Voor gezonde mensen is het vaak zweten geblazen in het ziekenhuis, maar mensen met een slechte doorbloeding hebben zelfs daar last van koude voeten.
    Voor de mensen met een buitenberoep is het in de winter niet altijd een pretje, zeker als het een beroep is waarbij men niet continu in beweging is.
    Niet bij ieder beroep is het mogelijk handschoenen te dragen, maar met warme voeten wordt het werk er al een stuk aangenamer én gezonder op.
    De distributie van de nieuwe kleding wordt verzorgd door het bedrijf van Geurtsen.
    Cfr. : Cfr. : (dd.23-05-06)
    Cfr. ook :

    29. - Verwarmde kleding, een uitkomst voor velen
    EquiPlus Trading, 18-04-06
    Verwarmde kleding zoals handschoenen en sokken zijn oorspronkelijk ontwikkeld voor buitensporters, motorrijders en mensen met buitenberoepen.
    Maar voor mensen met een beperking die snel last hebben van kou en vocht is verwarmde kleding ook een uitkomst.
    Het rijden in een rolstoel als het koud is, is niet altijd een pretje.
    Ook voor bijvoorbeeld mensen met reuma is deze kleding een uitkomst.
    Kou en vocht kunnen een negatieve uitwerking hebben op de soepelheid van de gewrichten.
    Elektrisch verwarmde kleding kan het leven een stukje aangenamer maken.
    Pijnlijk koude handen of voeten behoort dan tot het verleden.
    Nieuwe lijn
    Henk Geurtsen kwam in contact met Gerbing’s Heated Clothing, een bedrijf dat zich richt op de fabricage van elektrisch verwarmde kleding voor motorrijders.
    Op basis van dit concept heeft hij een nieuwe lijn ontwikkeld.
    Henk Geurtsen : “Het idee voor deze nieuwe lijn ontstond omdat ik, net als veel andere paardenliefhebbers, het in de winter vaak heel erg koud heb. De positieve ontvangst van ons product heeft onze stoutste verwachtingen ver overtroffen. Tijdens de introductie werden we direct al benaderd door mensen met reuma, de ziekte van Raynaud, fibromyalgie, mensen in rolstoelen, fietsers, vissers, duikers etc. Zelfs in een aantal ziekenhuizen wordt er door reumatologen al geadviseerd de kleding te gaan gebruiken”.
    Lijkwit en zwart
    Henri Arendzen is een van de gebruikers van het eerste uur.
    Arendzen : “
    Ik heb de ziekte van Raynaud. Zodra het beneden de tien graden wordt begint voor mij de ellende. Dan worden mijn handen en mijn voeten zo koud dat al het bloed eruit wegtrekt. Mijn handen worden eerst lijkwit en
    vervolgens zwart. Als ik ze opwarm begint het vreselijk te tintelen. Dat doet zo veel pijn dat ik er letterlijk misselijk van word. Met de wintersport kon ik met moeite één keer met de lift omhoog en de afdaling maken . Daarna moest ik in de auto gaan zitten om weer op temperatuur te komen. Ik ben echt een skiliefhebber, maar op deze manier had ik er geen plezier meer in. Nu met de verwarmde handschoenen behoort dit probleem tot het verleden. Aangezien wij wel de hele dag skiën heb ik wel twee accu's nodig, zeker bij extreme koude. Afgelopen skivakanties heb ik de hele dag zonder problemen kunnen door skiën.

    Het assortiment bestaat ondermeer uit handschoenen en sokken.
    Een nieuwtje is de verwarmde broek.
    De pijpen van deze broek zijn over de gehele lengte voorzien van deelbare ritsen, waardoor de broek volledig afgeritst kan worden.
    De broek kan daardoor eenvoudig over de gewone kleding aangetrokken worden.
    De broek is perfect bruikbaar voor iedereen en zeker ook voor mensen in rolstoelen.
    Het principe van de verwarmde kleding is op zich heel eenvoudig.
    De kledingstukken zijn voorzien van draadjes die via pluggen worden aangesloten op een lichtgewicht accu met thermostaat.
    De verwarmingsdraadjes zijn zodanig aangebracht dat de hele handen en voeten worden verwarmd.
    Doordat er gebruik gemaakt wordt van zwakstroom en de pluggen spatwaterdicht zijn, kan de kleding ook gebruikt worden als het regent.
    De accu is klein en licht (slechts 600 gram) en kan in een binnenzak gestoken worden.
    Een thermostaat houdt de kledingstukken precies op de gewenste temperatuur.
    Mensen die zelf een accu bij zich hebben, zoals op de scooter, kunnen de verwarmde kleding via een speciaal snoertje rechtstreeks op de eigen accu aansluiten.
    Meer weten ?
    EquiPlus Trading, Oosthof 3, 3925 SH Scherpenzeel – Tel. : 033 – 462 00 60.
    Cfr. :

    30. - Voor koukleumen en sporters
    Thermisch ondergoed
    Cfr. :

    31. - Waarom wij onderleggers en dekbedden maken ?
    Het begon allemaal zo een jaar of 10 geleden, toen hadden wij 10 texelschapen.
    In ons gezin had er iemand veel rug klachten en vooral s’nachts veel krampen in de benen.
    Er werd ons zalf aangeraden waarin lanoline in was verwerkt.
    Na het lezen van een paar artikels over lanoline kwamen wij te weten dat er in schapenwol veel lanoline zat.
    De mensen van vroeger die scheerde hun schapen en sliepen op de wol en ze hadden minder last van rugklachten, reuma en artrose.
    Zo zijn wij op het idee gekomen om onze schapenwol te verwerken tot dekbedden en onderleggers.
    Na vele jaren zoeken en hard werken zijn wij dan met een klein winkeltje gestart.
    En dit vanzelfsprekend “TEXEL” gedoopt.
    Waarom wol ?
    Wol is één van natuur zijn mooiste producten en is de basis voor het fijnste natuurlijke slaap comfort.
    Wollen dekbedden, onderdekkens hebben vele voordelen, maar een van de belangrijkste voordelen is dat het ademt.
    Dit zorgt ervoor dat het warm in de winter is en in koel in de zomer.
    Wollen slaapproducten zijn anti-allergisch.
    Bovendien weerstaan ze vuil en vlekken.
    Texelse schapenwol : is het beste van het beste
    Texel wol is van origine van Nederlandse stamboekschapen.
    Deze leveren voortreffelijk langkroezende wol met een zeer hoog gehalte aan lanoline (wolvet).
    Wol houdt veel lucht vast en neemt snel uw lichaams -temperatuur aan.
    Maar nog belangrijker : het geeft een uitstekende vocht-regulering.
    ’s Nachts verliest een mens maar een kwart tot één halve liter vocht.
    Anders dan andere dekbedvullingen kan Texelse schapenwol tot 35% van zijn eigen gewicht aan vocht opnemen en afgeven aan de buitenlucht.
    Cfr. :

    32. - is een online webshop voor de verkoop van Gerbing`s en EquiPLus electrische verwarmde kleding.
    Gerbing`s electrische warmtekleding kan voor veel doeleinden gebruikt worden en is absoluut veilig in gebruik.
    De verwarming wordt verzorgd door zwakstroom en is daardoor volstrekt veilig.
    Zelfs als het regent kunt u de kleding gebruiken.
    Gerbing`s electrische warmtekleding kunt u aansluiten op de accu van uw vervoermiddel of d.m.v. een lichtgewicht accu welke niet meer weegt dan 600 gram .../...
    Cfr. :

    33. - Weke delen-reuma
    Weke delen-reuma is de verzamelnaam voor aandoeningen aan spieren, pezen, banden, kapsels, slijmbeurzen en tussenwervelschijven.
    De gewrichten zelf zijn hierbij niet aangedaan, maar de omliggende weefsels.
    De weefsels zijn niet ontstoken maar overbelast.
    Ongeveer 500.000 Nederlanders lijden aan een chronische vorm van weke delen-reuma.
    Tot de weke delen-reuma behoren o.a. fibromyalgie en tendinitis (peesontsteking) .../...
    Cfr. : 
    Cfr. ook : 

    34. - Wollen slaapsystemen
    Een natuurlijke merinoswollen dekenset verlicht uw reuma en rugklachten
    Merinoswol vormt een natuurlijk kussen dat de drukkingspunten van het lichaam verlicht en daar door een milde, ontspannende zachtheid creëert.
    De merinoswol uit het zuiden van Australië die gebruikt wordt, is de enige wolsoort waarvan alle vezels een diameter tussen 19 en 21 micron hebben.
    Het is de enige die, jaar na jaar, dezelfde veerkracht, dezelfde soepelheid en hetzelfde comfort garandeert.
    Het is dan ook de duurste kwaliteit wol.
    De aard van de vezels van deze dekenset en de anti-transpiratie eigenschappen van de wol zorgen er samen voor dat deze hoezen reumatische pijnen, arthritis en rugpijnen verzachten - en dit op zeer efficiënte wijze .../...
    Cfr. :
    Cfr. ook :


    III. - Verenigingen

    1. Het Reumafonds
      Cfr. :

    2. Nederlandse Vereniging voor Reumatologie (NVR)
      De Nederlandse Vereniging voor Reumatologie (NVR) is een wetenschappelijke vereniging waarin niet alleen reumatologen en assistent-geneeskundigen in opleiding tot reumatoloog zich thuis voelen, maar ook artsen van andere specialismen, onderzoekers,  paramedici en perimedici die zich betrokken voelen en weten bij de behandeling en zorg voor patiënten met reumatische ziekten.
      Naast personen kunnen organisaties die sympathiseren met de doelstellingen van de vereniging, zoals farmaceutische industrieën, worden toegelaten als corporate member.
      De NVR geeft geen voorlichting aan patiënten of publiek.
      Cfr. :

    3. Reuma in Beweging
      Cfr. : 

    4. Reumadorp
      Kom naar het Reumadorp, dé ontmoetingsplaats op internet voor mensen met reuma.
      Deel in het dorp uw ervaringen met reuma via de chat, poneer een stelling in een discussiegroep, maak gewoon een praatje of raadpleeg informatie over reuma.
      Thuis vanachter uw pc staat u middenin de gezelligheid.
      Cfr. :

    5. Reumafonds
      Is er een algemene brochure over reuma ?
      Waar kan ik terecht voor hulpmiddelen ?
      Moet ik op m’n werk vertellen dat ik reuma heb ?
      Bezoek de site van het Reumafonds voor informatie over vormen van reuma, over onderzoek, behandeling en omgaan met reuma.
      Cfr. :

    6. Reumalijn
      Alle vragen over reuma (bijvoorbeeld om meer te weten te komen over een bepaalde reumatische ziekte, over een behandeling, over wetten en regels of gewoon om uw verhaal te vertellen) zijn welkom bij de Reumalijn, de landelijke informatielijn van het Reumafonds en de Reumapatiëntenbond.
      Telefoonnummer : 0900 20 30 300 (maandag t/m vrijdag 10-16 uur, € 0,10 pm.) - E-mail : -.
      Cfr. :

    7. ReumaNet
      Cfr. :

    8. Reumapatiëntenbond
      De Reumapatiëntenbond, de overkoepelende organisatie van meer dan 100 patiëntenverenigingen, behartigt de belangen van mensen met reuma in Nederland.
      Op het gebied van vergoedingen, beschikbaarheid medicijnen, uw rechten etc.
      Bezoek de site voor informatie en adressen.
      Cfr. :

    9. Stichting Kuren met Reuma
      A. Reijndersstraat B234, 9663 PN Nieuwe Pekela – Tel. : 0597 613388 
      Cfr. : - 

    10. Vlaamse Reumaliga vzw (VRL) 
      De Vlaamse Reumaliga vzw zet zich in de reumapatiënt. 
      Ze is één van de belangrijkste reumaverenigingen in het Vlaamse land. 
      Deze website heeft de bedoeling antwoorden te geven op vragen, over reuma, gesteld door  mensen die deze ziekte beter willen begrijpen. 
      De VRL wil een zon zijn in het leven van de reumapatiënt.
      E-mail : 
      Cfr. :

    09-05-2007 om 01:21 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Reuma & kleding - Deel I
    Klik op de afbeelding om de link te volgen  


    Reuma & kleding

    Deel I

    I. - Een woordje vooraf...

    • Vocht
      Vooreerst is het belangrijk te weten dat een reumapatiënt meer last heeft van vocht dan van kou : "droog is goed, ook al is het koud en nat is slecht, ook al is het warm
      Zo raden wetenschappers reumapatiënten onder meer aan meer tijd buitenshuis door te brengen, als het even kan zelfs zonder jas.
      Wieb Patberg (Rijksuniversiteit Groningen) bv. stelde vast dat zijn gewrichtsklachten duidelijk afnamen als hij langer dan 2,5 uur buiten was : “Over het algemeen is het buiten kouder en droger dan in huis. Door minder kleding te dragen neemt de ventilatie aan de huid bovendien toe, waardoor de luchtvochtigheid daar nog verder daalt.
      Daarnaast geeft hij het advies om ’s nachts het slaapkamerraam open te houden en geen pyjama aan te trekken.

    • Warmte
      Ook is niet bij iedereen verwarmen een oplossing : bij acute reuma (ontstekingsreactie) is het vaak beter te koelen
      dan te verwarmen.
      chronische reuma
      daarentegen is verwarming vaak wél een goede oplossing (maar kies dan geen té warme kleding want sommige vormen van reuma veroorzaken transpiratie).
      Bij verwarmen komt het erop aan de lichaamswarmte te handhaven zonder de uiteinden van uw vingers of tenen extra te belasten, anders ontstaat er op die plekken stuwing en dus een verstoring van de doorbloeding wat op langere termijn winterhanden of wintertenen kan veroorzaken.
      Bespreek één en ander dus eerst met je arts, reumatoloog of ergotherapeut !

    • Wol
      Wol houdt veel lucht vast en neemt snel uw lichaamstemperatuur aan én geeft een uitstekende vocht
      regulering (’s nachts verliest een mens maar een kwart tot één halve liter vocht en wol kan zijn eigen gewicht aan vocht opnemen en in de loop van de dag wordt dit vocht weer aan de buitenlucht afgegeven).
      Vandaar dat reuma patiënten (voor hen is vocht de grootste vijand) zich onder een wollen dekbed heerlijk voelen.

    II. -
    Een greep uit de literatuur

    - Ik maak nooit reclame :
    de teksten zijn alleen bedoeld als 'informatie' -

    1. - 2Care - Health Care Solutions
    2Care - Health Care Solutions behoort tot Omega behoort tot Omega Medical nv, één van de 7 business units van het beursgenoteerde Omega Pharma.
    Als “totaalpakket” leverancier met een trendsettend productengamma wensen wij een preferent partnerschap te ontwikkelen met zorgverleners binnen de institutionele gezondheidszorg en binnen de thuisgezondheidszorg.
    Om dit te realiseren zijn wij constant op zoek naar kwalitatieve en innovatieve materialen en trachten wij een passend antwoord te bieden op de noden van onze klanten met wie wij een lange termijn vertrouwensrelatie nastreven.
    Service voor en na verkoop, logistiek, begeleiding en opleiding van klanten zijn vanzelfsprekend en maken deel uit van dit totaalconcept.
    Onze enthousiaste medewerkers staan garant voor een kwalitatieve dienstverlening.
    Cfr. :

    2. - 4Care Nederland
    Kleding voor mensen met een beperking.
    Mensen gaan graag met zorg gekleed.
    Gewone kleding past vaak niet.
    Speciale kleding oogt vaak niet.
    4Care maakt aan dat dilemma een einde.
    Met kleding die gezien mag worden.
    Cfr. :

    3. - ADL aangepaste kleding
    Postbus 51, 2250 AB Voorschoten – Tel. : 070 5179626 – Fax : 070 5176684 – E-mail :
    ADL aangepaste kleding : een combinatie van modieuze kleding, draagcomfort en kleedgemak.
    De filosofie van ons bedrijf is kleding op de markt brengen die onzichtbaar is aangepast om zo stijlvol en kleedgemak te combineren.
    "Onafhankelijk kleden voor onafhankelijk leven."
    De kleding is ontworpen met gevoel voor mode, functionaliteit, draaggemak en is makkelijk aan- en uit te trekken, dit door unieke en onzichtbare makkelijke Velcro klitteband sluiting of extra open te maken sluitingen.
    Geschikt voor degenen die moeite hebben met de fijne motoriek of die een verminderde bewegenlijkheid hebben.
    Ook geschikt voor mensen die afhankelijk zijn van zorg.
    ADL aangepaste kleding geeft u op een onzichtbare manier weer zelfvertouwen.
    Aangepaste kleding is vaak maatwerk en hierdoor zeer kostbaar in aanschaf, ADL aangepaste kleding is er trots op vanaf nu aangepaste kleding aan te bieden die een prima prijs kwaliteit verhouding heeft.
    Dit is mogelijk door de samenwerking met succesvolle bedrijven die door de eigen inkoop van stoffen en de grote productie de prijzen naar een beter niveau hebben kunnen brengen.
    Dit maakt ADL kleding voor iedereen betaalbaar en van hoge kwaliteit.
    Alle gebruikte stoffen zijn ook makkelijk machine wasbaar.
    Door de Velcro sluiting en de modieuze combinatie mogelijkheden kunt u er weer iedere dag verzorgd uitzien.
    Zonder de moeilijkheid van knopen zal uw kleding ook makkelijk aan en uit te trekken zijn, en door de elastische band zal uw kleding ook nooit meer knellen of u beperken in uw bewegingsvrijheid.
    De in ADL aangepaste kleding Velcro sluitingen zijn door de knoop modellen makkelijk en onzichtbaar achter de decoratieve knoop te verwerken en zijn eenvoudig en snel open en dicht te doen.
    ADL aangepaste kleding gebruikt deze Velcro sluiting omdat deze duurzaam, slijtvast en makkelijk zijn.
    Naast de Velcro knoopsluitingen is er in verschillende modellen gebruik gemaakt van extra te openen panden door Velcro sluiting ,extra verscholen ritsen of ingenieuze achterpanden.
    Hierdoor is de ADL aangepaste kledinglijn in staat om voor een brede doelgroep kleding te bieden die uniek is aangepast op haast ieder indivueel probleem.
    Cfr. :

    4. - Aloë Heat Lotion
    Aloë Heat Lotion is een lotion op basis van gestabiliseerde Aloë Vera gel (62%), olie en water.
    Het bevat verschillende warmte-elementen, waardoor het onder andere een ideale massageolie is voor het tegengaan van spier- en gewrichtsaandoeningen.
    Het product is gebaseerd op met name de volgende ingrediënten : gestabiliseerde Aloë Vera, gedestilleerd water, glycerol stearaat, eucalyptus olie, kamfer olie, sesam olie, lanoline, Jojoba olie en allantoïne.
    Bovenstaande ingrediënten geven Aloë Heat Lotion de onderstaande eigenschappen en toepassingen :
    - Spierblessures, tengevolge van bijvoorbeeld kou vatten, vermoeidheid of verkeerde bewegingen ontstaan veelal door verkeerd gebruik en/of overbelasting van de spier waardoor de toevoer van voedings- en zuurstof rijk bloed wordt afgesloten en de afvalstoffen zich in de spieren ophopen.
    Aloë Heat Lotion stimuleert de bloedsomloop waardoor een betere doorbloeding van het spierweefsel ontstaat.
    Voornoemde verstoringen in het spierweefsel worden hierdoor teniet gedaan.
    Afvalstoffen worden op natuurlijke wijze door het bloed afgevoerd.
    Voorts wordt door de Aloë Heat Lotion de pijn verzacht, zowel in de spieren als in de gewrichten.
    - Gewrichtsaandoeningen, zoals artrose, verdraaide gewrichten, banden (enkel, knie enz.), nekklachten worden veelal veroorzaakt door enerzijds ophoping van afval, waardoor de gewrichten ontstoken kunnen raken, anderzijds door bijvoorbeeld te grote krachten, die niet door de omliggende spieren worden opgevangen.
    Aloë Heat Lotion neemt de pijn weg en 'helpt de gewrichten weer op gang', tezamen met gestimuleerd spierweefsel zorgt dit er voor, dat men de knieën, armen, ellebogen of nek weer normaal kan gebruiken.
    Aloë Heat Lotion werkt zelfs bij hardnekkige aandoeningen zoals artrose, artritis en veel gevallen van reuma, met name in combinatie met Aloë Vera Gelly .../...
    Cfr. :
    Cfr. ook :

    5. - Amper acht en toch al reuma
    Cfr. : 

    6. - Bonfire
    Bonfire : dé multifunctionele handschoen, ontworpen voor ruiters en daarnaast perfect bruikbaar voor o.a. berijders va scootmobielen, mensen met reuma, Raynaud of en verminderde doorbloeding, wandelaars, fietsers etc..
    Cfr. :

    7. -
    Met o.a. de warme Thermolactylcollectie : truitjes en onderkleding (Thermolactyl®);
    'Donzig ribtricot'; nog warmer, nog zachter, nog soepeler, nog lichter !
    Goed omhullende snit, net een tweede huid.
    Cfr. :

    8. - Easyring - Reumaring .
    Is het omschuiven van uw ring niet meer mogelijk !
    Dan kan deze scharnierend worden gemaakt waardoor u uw ring weer kunt dragen (gepatenteerd systeem).
    Cfr. :

    9. - EquiPlus
    De leidsels (weer) zelf in handen nemen : EquiPlus Mennagement : Advisering Interim-management, Trainingen Teambuilding, Menteam Geurtsen EquiPlus Trading, Elektrisch verwarmde kleding, Elektrisch beheizte Kleidung Heizebekleidung.
    Cfr. :
    Om uw lichaam veilig te verwarmen, is een juiste keuze van de manier van verwarmen erg belangrijk.
    Plaatselijke verwarming aan uw vingertoppen of tenen doet geen goed.
    Het lichaam dient juist zo centraal mogelijk opgewarmd te worden.
    Onze kleding is zeker niet goedkoop, maar dat heeft ook een reden : naast het gebruik van materialen van een zeer goede kwaliteit, zorgt de door ons gebruikte methode ervoor, dat uw handen en voeten rondom worden verwarmd.
    Naast het comfort is dit uitermate belangrijk voor uw gezondheid.
    Zou u kiezen voor een methode, waarbij bijvoorbeeld uitsluitend de toppen van uw vingers, uw voetzolen of de punten van uw tenen worden verwarmd, ontstaat er op de plekken die worden verwarmd stuwing, hetgeen een verstoring geeft van de doorbloeding.
    Dit kan tot gevolg hebben dat u op langere termijn juist winterhanden of wintertenen krijgt.
    De enige veilige manier van verwarmen is dan ook het handhaven van de lichaamswarmte, zonder de uiteinden van uw vingers of tenen extra te belasten.
    Het vaatbed blijft daardoor in de diepere lagen wijd, terwijl de oppervlakkige lagen de warmte kunnen opnemen en transporteren naar de diepere lagen.
    Gebruik door mensen met reuma of andere medische klachten.
    Niet bij iedereen met reumatische aandoeningen is het verwarmen een oplossing.
    Vooral in gevallen waarin er sprake is van acute reuma (ontstekingsreactie), is het veelal van belang om te koelen in plaats van verwarmen.
    Bij chronische vormen van reuma is verwarming vaak wel een goede oplossing.
    Hebt u twijfel : vraag advies aan uw reumatoloog of behandelend arts.
    Cfr. :
    Cfr. ook :

    10. - Gerbing - Elektrisch verwarmde kleding
    Gerbings Heated Clothing, Graaf van Lijndenlaan 3, 7316 EG Apeldoorn – Tel. : 0555 788 788 – Fax : 0555 785 104 – E-mail :
    Bij de eerste keer dat u onze kleding probeert, zult u verbaasd zijn over de warmte en de comfortabele manier van dragen.
    Vele tevreden klanten hebben ons geschreven of begroet op beurzen en tentoonstellingen om hun tevredenheid en enthousiasme over onze producten te delen.
    Nu kunt u profiteren van meer dan 30 jaar ervaring in het ontwerpen en maken van ‘s werelds beste elektrisch verwarmde kleding.
    Daarom is Gerbing in staat om levenslange, wereldwijde garantie te geven op de elektrische componenten in elk kledingstuk.
    Van onze ervaringen, die wij met verwarmde motorkleding hebben verkregen, kunt u nu ook op andere vlakken profiteren.
    In ons steeds groeiende assortiment is er altijd iets voor u bij .../...
    Cfr. :

    11. - Info wollen dekbedden
    Het Texelse Schaap, "de Texelaar", staat vanaf zijn geboorte bloot aan barre weersomstandigheden.
    De combinatie van hoge luchtvochtigheid en koude wind heeft gezorgd voor een lang kroezende vacht met een hoog lanoline gehalte.
    Deze kroezing komt alleen voor bij schapen die in een zeeklimaat leven.
    Door deze kroezing is de wol volumineuzer waardoor een optimale ventilatie ontstaat.
    Om het wol het natuurlijke karakter te laten behouden wordt er een percentage lanoline (wolvet) achter gelaten.
    Dit zorgt voor een continue soepele vezel.
    De wol die voor een dekbed wol wordt gebruikt is lamswol of scheerwol. Lamswol is de eerste scheer van een volwassen schaap.
    Wordt deze schaap een tweede keer geschoren dan wordt dit scheerwol genoemd.
    Daarnaast kennen we ook nog scheurwol oftewel herwonnen wol en blootwol, wol van een dood schaap.
    Het verschil tussen lamswol en scheerwol is dat lamswol aanvoelt als kinderhaar en dat scheerwol aanvoelt als volwassen haar, stugger haar.
    Texelse wol zorgt voor Ventilatie, Isolatie en Vochtregulering
    Door de lengte en kroezing van de Texelse wol is er veel plaats om lucht vast te houden, uw lichaamstemperatuur wordt dus snel aangenomen en er wordt snel een heerlijk plekje om te slapen gecreëerd.
    Wol zorgt voor optimale vochtopname.
    Het is in staat tot 35 % van zijn eigen gewicht aan vocht op te nemen.
    Dit is ruim voldoende om 2 deciliter vocht te verwerken.
    In de loop van de dag wordt dit vocht weer aan de buitenlucht afgegeven.
    Vandaar dat reuma patiënten (voor hen is vocht de grootste vijand) zich onder een wollen dekbed heerlijk voelen.
    Het geheim van het Meerlagen-systeem
    Bij gewone dekbedden met maar één laag wordt de vulling enigszins ingedrukt op de plaatsen waar het dekbed op het lichaam drukt.
    Dit gaat ten koste van de ventilerende en isolerende werking.
    Het nieuwe Meerlagen-systeem kent dit probleem niet.
    Dankzij gescheiden binnenlagen behoudt het wollen dekbed ook op drukplekken (vaak juist de gewrichten) een groot volume en blijft de vochtregulerende en isolerende werking optimaal.
    Bovendien voelt het wollen dekbed door de werking van de lagen in combinatie met het open carré stiksel ongekend soepel en comfortabel aan.
    Een gewoon wollen dekbed heeft meer binnendringende kou door het dekbed.
    Hierdoor ontstaat veel warmteverlies waardoor kou kans krijgt op uw gewrichten.
    Een dekbed met meerlagen-systeem geeft daarentegen meer isolatie en ventilatie.
    Hierdoor ontstaat een beter slaapcomfort.
    Baby vriendelijk
    Een gerenommeerd Engels onderzoeksbureau heeft enkele jaren geleden aangetoond dat pasgeboren baby's rustiger slapen en sneller groeien onder of op een bedekking met schapenwol.
    Onderhoud wollen dekbed
    Wol heeft 'zelfreinigende' eigenschappen, dit komt mede omdat een klein percentage van de lanoline in de wol achterblijft.
    Het is vuilafstotend.
    Als u uw wollen dekbed of onderdeken regelmatig lucht, dan blijft het fris.
    Mocht er onverhoopt een vlek in de tijk komen dan kunt u eerst proberen de vlek te verwijderen met een beetje ossengalzeep.
    Lukt dit niet dan kunt u uw deken zonder problemen naar de stomerij brengen, waar het artikel gereinigd wordt op het speciale wolprogramma P.
    Echter doe dit niet te vaak, want elke keer dat er gereinigd wordt treed er kwaliteitsverlies op.
    Cfr. :
    Cfr. ook :

    12. - Kleding kan allergie veroorzaken, 22-02-01 (bijgewerkt op : 11-03-03)
    Een wollen trui verhoogt het risico op allergie voor huisstofmijt en dieren in vergelijking met katoenen truien, zo blijkt uit een onderzoek van de Universiteit van Sydney in Australië (gepubliceerd in het Journal of Allergy and Clinical Immunology).
    De onderzoekers maten de blootstelling aan allergenen via diverse kledingstoffen : een katoenen T-shirt die net was gewassen, een katoenen T-shirt die gedurende één week was gedragen, een wollen trui, een wollen vest en een katoenen hemd.
    Ter vergelijking werd ook de blootstelling aan allergenen gemeten bij proefpersonen die gedurende één week met bloot bovenlijf liepen.
    Bij dragers van een wollen trui werd een blootstelling aan huisstofmijt vastgesteld die gemiddeld tien keer hoger lag dan bij diegenen die met bloot bovenlijf rondliepen.
    Voor haartjes van huisdieren lag de concentratie 11 keer hoger.
    Een pas gewassen T-shirt gaf de laagste concentratie aan allergenen.
    De onderzoekers besluiten dat het voor personen die allergisch zijn aan huisstofmijt en/of dierenharen zeer belangrijk is om de juiste kleren te dragen en wellicht beter wollen truien vermijden.
    Cfr. :

    13. - Koud weer niet slecht voor reuma, vocht wel
    Eddy Brand - Polsslag 3, 11-02-05 – Universitair Medsich Centrum Groningen
    Koud en miezerig ?
    O, dat is zeker slecht weer voor jou.
    Wieb Patberg, zelf reumapatiënt, krijgt het in deze wintermaanden bijna dagelijks te horen.
    Binnenkort promoveert hij op een onderzoek naar de invloed van het weer op reuma.
    Conclusie : het zijn de vochtige zomermaanden die de meeste pijn opleveren .../...
    Door kleding, verblijf binnenshuis en/of airconditioning verschilt het microklimaat aan de huid vaak van het meteorologische weer.
    Dat verklaart volgens Patberg waarom onderzoeken elders in de wereld soms tot tegengestelde conclusies komen.
    In een vergelijkende literatuurstudie wist hij veel van deze tegenstrijdigheden terug te voeren op plaatselijke omstandigheden.
    Zo zou Australisch onderzoek uitwijzen dat de gewrichtspijn in de loop van de zomer juist afneemt.
    Dat is minder verrassend dan op het eerste gezicht lijkt”, vertelt de promovendus : “In de warmste tijd van het jaar gebruiken veel Australiërs ventilatoren en airconditioning. Daardoor is de vochtigheid vlakbij de huid zelfs lager dan in de winter.
    Patberg heeft dan ook een aantal praktische adviezen voor RA-patiënten.
    Zo raadt hij hen aan meer tijd buitenshuis door te brengen, als het even kan zelfs zonder jas.
    Bij hemzelf werden de gewrichtsklachten significant minder als hij langer dan 2,5 uur buiten was.
    Over het algemeen is het buiten kouder en droger dan in huis”, licht hij toe : “Door minder kleding te dragen neemt de ventilatie aan de huid bovendien toe, waardoor de luchtvochtigheid daar nog verder daalt.” .../...
    Cfr. :

    14. - Lamswol
    100% zuivere lamswol zorgt van nature voor een optimale temperatuurregulatie en voelt daardoor niet klam of benauwend aan.
    Wol is heerlijk warm en behaaglijk in de winter en luchtig en koel in de zomer.
    Doordat wol lanoline (wolvet) bevat, heeft het een verzachtende werking bij reuma en spierpijn.
    Kenmerken van lamswol :
    - Goede temperatuurregulatie en warmte-isolatie
    - Blijvend veerkrachtig volume
    - Verzachtende werking bij reuma en spierpijn
    - Groot vochtopnemend vermogen
    - Zacht en soepel
    Cfr. :

    15. - Medima
    .../... Gezondheidsondergoed op basis van de Medima NLF-angorawol.
    NLF ANGORA is een door Medima ontwikkelde kwaliteitsstandaard.
    Het betekent 'Long Natural Fibers'.
    Uw lichaam heeft dagelijks vitaminen nodig.
    Zo blijft uw lichaam gezond en bent u beter bestand tegen infecties en verkoudheden.
    Een tekort aan vitaminen kan leiden tot gewrichtspijnen.
    Dan kan warmte redding brengen.
    Medima, met angorawol geweven, geeft uw lichaam een natuurlijke warmte.
    Door de specifieke eigenschappen van angorawol wordt uw lichaamswarmte opgeslagen en vastgehouden.
    Zo blijft uw lichaam altijd op de juiste temperatuur.
    Uit onderzoeken blijkt dat bij ziekten zoals reuma en artritis warmtebehandeling één van de beste medicijnen is.
    Warmte bevordert de doorbloeding van spieren en gewrichten en zo wordt er meer zuurstof toegevoerd.
    Dit resulteert in een fitter gevoel, mildert de pijn en vermindert het gebruik van medicatie.
    Draag dus zorg voor uw lichaam, draag Medima !
    Als enige natuurvezel beschikt de NLF ANGORA over een holle kern én luchtkanalen wanneer de vezel volgroeid is.
    Snijdt men een angorahaartje overlangs door dan ziet men onder de elektronenmicroscoop (10.000 keer uitvergroot) deze ontelbare lucht-kamertjes.
    In die kamertjes ontdekt u meteen het geheim van het Medima-konijn.
    Die kamertjes zitten immers boordevol lucht en - zoals u weet - is lucht de super-isolator bij uitstek.
    Daarom is Medima zo licht en toch uitermate warmte-isolerend.
    De geteste warmtesegmenten van Medima betekenen een echte verrijking van de therapeutische mogelijkheden.
    Ze zijn zinvol, doeltreffend en zonder enig gevaar.
    In de meeste gevallen milderen ze de bestaande pijn, voorkomen ze het opnieuw opkomen van de pijn en reduceren ze het gebruik van geneesmiddelen die door het chronisch verloop van de ziekte opgelegd worden .../...
    Cfr. :

    16. - Ontstekingsreuma
    Ontstekingsreuma is een verzamelnaam voor reumatische aandoeningen die gekenmerkt worden door langdurige gewrichtsontstekingen.
    Ongeveer 400.000 mensen hebben hiervan een chronische vorm.
    Bij een gewrichtsontsteking wordt het slijmvlieslaagje in het gewricht dikker, produceert extra gewrichtsvocht en vormt uitstulpingen.
    Dat leidt tot pijn, warmte en zwelling van het gewricht.
    In een later stadium van de ziekte kunnen ook het kraakbeen en het bot zelf beschadigd raken.
    Daarnaast kunnen ook pezen en spieren in het ziekteproces betrokken raken.
    Peesscheden zijn tunnels waar de pezen doorheen lopen.
    Deze zijn net als gewrichtkapsels bekleed met een laagje slijmvliescellen.
    Ook deze kunnen ontstoken raken waardoor de pees niet meer vrij kan bewegen .../...
    Cfr. : 
    Cfr. ook : 

    17. - Paardenkastanje (wit)

    - Bij slappe vaten, spataderen en aambeien, remt ontstekingen van bloedvaten, werkt verwijdend op de kransslagader, bij aderverkalking en een te hoog cholesterolgehalte (saponinen).
    - Bij hoofdpijnen en misselijkheid ten gevolge van vaatkramp.
    - Bij concentratieproblemen en vergeetachtigheid.
    - Reuma, jicht en ischias.
    - Rugpijn.
    - Verwondingen aan zacht spierweefsel met een lokale vochtophoping. 
    - Verder bij Carpal Tunnel Syndroom en RSI
    - Bij infecties van maag en darmen
    - Bij een vergrote prostaat.
    - Bij baarmoederbloedingen en zware menstruele bloedingen (altijd de oorzaak hiervan nagaan).
    - In de bast zitten stoffen die goed werken tegen UV-licht (zonnebrand).
    - Het zit veel in cosmetica om de huid soepel te houden en strak te krijgen.
    - Men kan de tot poeder vermalen (tegen aaltjes in kamerplanten).
    - De bloemen en de jonge knoppen en de Kastanjes zonder schil voor de tinctuur, deze kan in etappes gemaakt worden.
    - Thee maak je van de bloemen en het jonge blad.
    - Kastanjezalf van de Kastanjes zonder schil of van de Ø (toevoegen aan lanoline of vaseline).
    - Ook de bast kan worden gebruikt, deze in de lente strippen van jonge takken en drogen in de zon, hier kan een Ø van gemaakt worden.
    Opm. : niet vers gebruiken op een beschadigde huid i.v.m. de aanwezige saponinen aescine, sommige mensen zijn hier extra gevoelig voor.
    Cfr. :
    Cfr. ook : 

    18. - Reuma
    Stijfheid, gezwollen gewrichten en ‘kromme vingers’, dat is het eerste waar je aan denkt bij het woord reuma.
    Maar deze ‘artritis’ is slechts één van de meer dan tweehonderd verschillende ziekten aan het bewegingsapparaat (de gewrichten en omliggende weefsels) die worden samengevat onder de naam ‘reuma’ .../...
    Bewegen : belangrijk om de gewrichten soepel te houden en de spieren rondom de gewrichten te versterken.
    Gezond eten
    : een uitgebalanceerd dieet met veel verse groenten en fruit, voldoende granen en vette vis is belangrijk voor de algehele conditie, maar geeft ook verminderde kans op het achteruitgaan van het kraakbeen en pijn in de gewrichten.
    : glucosamine en chondroïtine werken pijnstillend en vertragen het artroseproces.
    : kan de klachten verlichten. Als het lastig wordt bepaalde bewegingen uit te voeren, kan fysiotherapie helpen. Oefeningen voor de spieren rond het pijnlijke of stijve gewricht kunnen de klachten verminderen.
    - Therapieën waarbij gewrichten worden ‘losgemaakt’ :
    manuele therapie, chiropractie en osteopathie
    . Door minder spierspanning en meer ruimte in het gewrichtskapsel geeft de artrose dan vaak minder klachten.
    : helpt patiënten om alledaagse handelingen weer opnieuw of op een aangepaste manier te kunnen verrichten. Een jas dichtknopen of koken, maar ook werken achter de computer, douchen of fietsen.
    Warmte helpt
    Ervaring leert dat mensen met reuma weinig of geen klachten hebben bij verblijf in een warm land.
    Gelukkig kun je warmte ook dichter bij huis zoeken: in de sauna bijvoorbeeld of onder de zonnebank.
    Warmte brengt verlichting en ontspanning in gewrichten en spieren (maar let op : bij acute of ernstige ontsteking zoals bij reumatoïde artritis of jicht verergert warmte de ontsteking juist.
    Ook warme pakkingen, warme baden, warme zalfsmeersels, warme kleding en zelfs warme wollen dekens kunnen helpen de klachten te verminderen of draaglijker te maken.
    Cfr. :
    Cfr. ook :

    19. - Reuma - Boeken
    Acupressuur (Roger Dalet)
    Beter leven met Fibromyalgie (Aty van Galen)
    Beter leven met rugklachten (Aty van Galen)
    - CD- ROM voor mensen met RA
    - Chakra (Helmut G.Sieczka)
    - De Pijn de Baas (Dr. Frits Winter)
    - Fibromyalgie (Bakker en De Roode)
    - Fibromyalgie (Huub Fest)
    - Geen dag zonder pijn (Aty van Galen)
    - Gewrichtsziekten (Mayo Clinic)
    - Hulpmiddelenboek Gewrichtsslijtage Arthrose (red. E.H.Coene)
    - Leef zonder pijn (Jane Whitbread)
    - Leven met chronische pijn (A. de Bruijn-Kofman)
    - Mag ik mij voorstellen ? Ik ben Fibromyalgie (Eliza de Vries)
    - Reiki als ambacht (Delnooz & Martinot)
    - Reiki als helende energie (Eleanor McKenzie)
    - Reuma - Mondig ziek zijn (C.J. Huiskes en J. W. Bijlsma)
    - Reuma beter leren begrijpen (Filip de Keyser)
    - Reumahulpboek (James Fries)
    - Rugklachten (I. Wolffers)
    - Tai Chi - Qigong (Gary Khor)
    - U en Uw rug (Henri C.Boudri)
    - Videobanden van het Reumafons over gewrichtsprotheses
    - Voedselallergie (Wilma van der Veen)
    - Zorgboek Artrose (red. E.H.Coene)
    - Zorgboek Chronische pijn (red. E.H.Coene)
    - Zorgboek Reumatoïde Artritis (red. E.H.Coene)
    Cfr. : 

    20. - Reuma, het weer en fietsen zonder jas
    Fietsnieuws, 25-02-05
    De Amersfoortse internisten Herman Hart en Albert van de Wiel schrijven in de Amersfoortse Courant wekelijks een artikel in de rubriek 'Gezondheid'.
    Op 24 februari schreven ze over de invloed van weersomstandigheden op reuma onder de titel 'Hoe sterk is de eenzame fietser'.
    Uit hun leerzame artikel citeren we hierna enkele gedeelten. 
    'Hoe sterk is de eenzame fietser ?", dit lied van Boudewijn de Groot schoot mij onmiddellijk te binnen bij het zien en lezen van het proefschrift van Wiebe Patberg ('Weather And Rheumatoid Arthritis', 2005).
    Deze Groningse fysioloog beschrijft in een aantal opmerkelijke hoofdstukken de invloed van weersomstandigheden op de ziekte rheumatoïde arthritis (RA), veelal aangeduid als 'reuma'.
    Patberg werd zelf in 1979, op 32 jarige leeftijd, door deze ziekte getroffen. Drie jaar later begon hij het verloop van de pijn in zijn lichaam systematisch bij te houden en probeerden hij verbanden te leggen met allerlei factoren zoals voeding, weersomstandigheden en alcoholgebruik. Uit een Nederlands onderzoek onder 88 RA-patiënten, dat toen juist was gepubliceerd, bleek de gemiddelde pijnscore het hoogst aan het eind van de zomer en het laagste aan het eind van de winter. Dat duidde al op een verband met de temperatuur en het vochtgehalte van de lucht
    'Inmiddels, ruim twintig jaar verder, heeft hij al zijn ervaringen, veelal opgeschreven als korte wetenschappelijke notities, in een proefschrift gebundeld. Op de rode voorkant prijkt zijn fiets, waarmee hij probeerden zijn ziekte eruit te rijden ! Want, wat had hij ontdekt ? Koude droge lucht bleek zijn ziekteactiviteit te verminderen, terwijl warme vochtige lucht juist ongunstig was. Dus sliep hij 's nachts al zonder pyjama en met het slaapkamerraam open. Maar omdat het buiten vaak kouder en droger is dan in huis, besloot hij zich meer en meer aan het weer bloot te stellen. Daarbij bleef de jas uit, zolang de temperatuur maar boven het vriespunt lag'.
    Patberg schrijft : 'Als ik langer dan 2,5 uur per dag buiten ben, worden mijn gewrichtsklachten minder. Dat gebeurt niet direct, maar pas na een week. Als ik minder dan 2,5 uur buiten ben, gebeurt het tegenovergestelde'.
    Op grond van deze ervaringen kwam hij geleidelijk aan tot de conclusie, dat vooral de luchtvochtigheid aan de huid de bepalende factor is van de ziekteactiviteit.
    Dit werd bevestigd door de gunstige effecten, die hij onderging bij het fietsen zonder jas.
    Daarbij neemt de ventilatie aan de huid toe en daalt de luchtvochtigheid
    'De waarnemingen van Patberg zijn opmerkelijk te noemen en met het fietsen door de Groningse kou kon hij wel eens meer hebben bijgedragen aan het welbevinden van reumapatiënten dan menig medicijn'.
    Cfr. :

    21. - Reuma hulpmiddelenset
    Pijn, stijfheid en vermoeidheid zijn typische kenmerken van reuma.
    En alle drie kunnen ze problemen geven bij de meest simpele bezigheden. 
    Gelukkig zijn er steeds meer hulpmiddelen verkrijgbaar voor allerlei doeleinden, zoals aankleden, koken en werken.
    Zo hebben wij o.a. de Reumahulpmiddelenset in ons assortiment.
    De set bestaat uit drie penhouders, een bestekhouder, twee hulpmiddelen voor knopen op kleding en twee houders om verschillende knoppen te bedienen.
    De penhouder geeft de pen meer volume, waardoor een bredere grip ontstaat die kramp bij het schrijven helpt voorkomen.
    De werking van de bestekhouder is vergelijkbaar.
    De knoppenset maakt het draaien aan knoppen makkelijker en ook lichtschakelaars bedienen wordt eenvoudiger.
    De kledinghulpmiddelen maken (kleine) knopen en ritssluitingen hanteerbaar, zodat reumapatiënten zich zelf kunnen aan- en uitkleden.
    Cfr. :

    22. - Reumapatiënt heeft meer last van vocht dan kou
    © 2000 – 2007 Gezondheid NV, 02-03-05 - Bron : Rijksuniversiteit van Groningen :
    Koud mistig weer zou slecht zijn voor reumapatiënten en een warme droge zomer goed.
    Deze volkswijsheid is maar ten dele waar.
    Alleen de luchtvochtigheid vlak bij de huid is van belang.
    Daarom hebben reumapatiënten juist in de warmste zomermaanden de meeste pijnklachten.
    Dat blijkt uit onderzoek van Wieb Patberg aan de Rijksuniversiteit Groningen.
    Patberg, die zelf reumatoïde artritis heeft, deed de metingen voor een groot deel aan zijn eigen lichaam.
    Sinds 1983 houdt hij zijn gewrichtspijnscores bij, later ook de bloedbezinking (een maat voor de gewrichtsontsteking) en de hoeveelheid reumafactor in het bloed.
    Met deze unieke dataset kan hij nieuwe verbanden leggen tussen reuma en lokale weersomstandigheden als temperatuur en luchtvochtigheid.
    Een onderzoek onder 88 patiënten met reumatoïde artritis bevestigt zijn bevindingen.
    Het vergelijkend onderzoek laat zien dat reumapatiënten aan het einde van de zomer de meeste pijnklachten hebben.
    In de wintermaanden januari en februari is de gewrichtspijn het minst.
    Volgens Patberg komt dat vooral door het vochtgehalte in de lucht.
    De relatieve vochtigheid is weliswaar het hoogst in de winter, maar omdat warme lucht veel meer vocht kan bevatten, zit er ’s zomers toch veel meer water in de lucht.
    "Dat koud vochtig weer slecht zou zijn bij reuma klopt dus niet helemaal", aldus Patberg. "De stelling ‘droog is goed, ook al is het koud; nat is slecht, ook al is het warm’ is meer van toepassing."
    Door kleding, verblijf binnenshuis of airconditioning verschilt het microklimaat aan de huid vaak van het meteorologische weer.
    Dat verklaart volgens Patberg waarom verschillende onderzoeken soms tot tegengestelde conclusies komen.
    In zijn proefschrift weet hij deze tegenstrijdigheden terug te voeren op plaatselijke omstandigheden.
    Zo zou een Australisch onderzoek uitwijzen dat de gewrichtspijn in de loop van de zomer juist afneemt.
    "Dat is minder verrassend dan op het eerste gezicht lijkt", zegt Patberg. "In de warmste tijd van het jaar gebruiken veel Australiërs ventilatoren en airconditioning. Daardoor is de vochtigheid vlak bij de huid zelfs lager dan in de winter."
    Patberg raadt reumapatiënten aan meer tijd buitenshuis door te brengen, bij voorkeur zonder jas.
    Bij hemzelf werden de gewrichtsklachten minder als hij langer dan 2,5 uur per dag buiten was.
    "Over het algemeen is het buiten kouder en droger dan in huis. Door minder kleding te dragen neemt de ventilatie aan de huid bovendien toe, waardoor de luchtvochtigheid daar nog verder daalt."
    Daarnaast geeft hij het advies om ’s nachts het slaapkamerraam open te houden en geen pyjama aan te trekken.
    Cfr. :
    Cfr. ook :

    23- Reumatische aandoeningen
    Reumatoide Artritis (reuma) - Beginpagina Reuma (Medicijnen Kompassen)

    In hoeverre een reumatische aandoening tot een handicap leidt, is van veel zaken afhankelijk: het soort aandoening, de betrokken gewrichten en of een behandeling werkzaam is.
    Reumatische aandoeningen zijn niet te genezen, maar het is wel mogelijk de gevolgen ervan sterk te verminderen.
    In dit kompas vindt u allereerst informatie over de bouw en functie van de gewrichten, de verschillende soorten aandoeningen, hoe vaak ze voorkomen en de mogelijke oorzaken.
    Daarna krijgt u antwoord op de vraag hoe het ziektebeloop van de belangrijkste reumatische aandoeningen er uit ziet op de korte en de lange termijn.
    Vervolgens vindt u de mogelijkheden beschreven om klachten te verminderen en de voortschrijding van de ziekte zo veel mogelijk af te remmen.
    In een apart overzicht staan uitgebreide beschrijvingen van de beschikbare medicijnen.
    Bij elk medicijn staat informatie over de kosten en de vergoedingsmogelijkheid.
    Het overzicht bevat overigens geen homeopatische middelen en producten die onder de Warenwet vallen.
    Cfr. :

    24. - Rond reuma
    Rond Reuma' is hét kwartaalblad over reuma, een ziekte waaraan 1,6 miljoen mensen in Nederland lijden.
    Donateurs en andere belangstellenden worden op de hoogte gehouden van de laatste ontwikkelingen in reumaonderzoek.
    Zij lezen interviews met vooraanstaande specialisten, ervaringsverhalen van patiënten en nieuws van het Reumafonds.
    Het Reumafonds is de autoriteit op het gebied van reumabestrijding.
    Cfr. : 

    25. - Semex
    Textielstraat 24, 8790 Waregem – Tel. : 03 366 35 90 – Fax : 03 366 14 63 – E-mail :
    Semex is gespecialiseerd in diverse hulpmiddelen voor rolstoelgebruikers en mindervaliden.
    Semex biedt dienstverlening aan voor fysiek gehandicapten.
    U kan bij ons alle hulpmiddelen vinden die het comfort van minderinvaliden aanzienlijk verbeteren.
    Een oplossing bieden en u er op ieder tijdstip service voor verlenen dat is waar Semex naar streeft.
    Rolwagens, verpleegbedden, badkameraccessoires, tilliften, rollators, ... zijn slechts enkele van onze brede waaier hulpmiddelen.
    Semex is een zusteronderneming van 2CARE (daar vindt u misschien wat hier niet vindt) – cfr. : -.
    Beide bedrijven zijn deel van de Omega Medical divisie.
    Cfr. :

    26. - Thermo Active - Voel de warmte
    Houststraat 19, 6659 BT Wamel (gdl) – Tel. : 0487 849950
    Door de elektrisch verwarmde rugband wordt de pijn bij lage rugklachten aanzienlijk verlicht. StormRider (motorvest verwarming van voor en achterpand), bodywarmer (verwarming in de onderrug) en rugband (verwarming in de onderrug).
    Geen kou kleumen meer bij het wandelen, motorrijden, vissen, tuinieren, honden uitlaten, metselen, golven, surveilleren, timmeren, dakdekken, stratenmaken enz..
    Onze verwarmde kleding kan zowel binnen- als buitenhuis gedragen worden.
    Dankzij de speciale Li-Ion batterij is onze verwarmde kleding overal lang te gebruiken.
    Ons groeiende assortiment bestaat nu uit een verwarmde rugband een verwarmde bodywarmer en een speciaal ontwikkeld verwarmd StormRider motorvest van EXO2.
    Het productaanbod zal binnenkort uitgebreid worden met o.a. handschoenen en een verwarmde schouderwarmer, speciaal ontwikkelt door Synergeon voor ThermoActive.
    Naast de standaardproducten van EXO2 hebben wij voldoende expertise in huis om speciale producten te ontwikkelen.
    Voor het ontwikkelen van kleding hebben wij een eigen R & D afdelingen en beschikken wij over een volledig ingericht naaiatelier.
    Zo kunnen wij een totaaloplossing bieden en hebben de kwaliteit van het eindproduct geheel in eigen hand.
    Overigens laat onze verwarmde kleding zich ook prima gebruiken gedurende de andere seizoenen.
    Denk aan boot en camping, of bij vermoeidheid, de warmte zorgt dan voor ontspanning in ons drukke bestaan.
    Cfr. :

    Lees verder : Deel II


    09-05-2007 om 00:00 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Overerving en dragerschap - Animaties
    Klik op de afbeelding om de link te volgen  



    Animaties op

    Overerving en dragerschap

    Wat zijn autosomale en recessieve genen ?
    Wat is dragerschap ?

    Bart Boon, webmaster Erfocentrum

    Geslachtsgebonden overerving

    Waarom komen sommige aandoeningen alleen bij mannen en andere alleen bij vrouwen voor ?

    Sikkelcelziekte is een vorm van erfelijke bloedarmoede die vooral onder allochtonen voorkomt.

    Multifactoriële overerving
    Bij de meeste veel voorkomende aandoeningen (bijv. kanker) speelt naast erfelijkheid een groot aantal andere factoren een rol.

    Vrouwen die zwanger willen worden doen er verstandig aan foliumzuur te slikken (in vier talen).

    DNA-en chromosomenonderzoek
    Wat is het verschil tussen DNA- en chromosomenonderzoek ?
    Wat is de rol van de klinisch geneticus ?

    DNA lookup
    Spelletje waarbij wordt uitgelegd hoe DNA gebruikt kan worden om de dader van een misdrijf te vinden.

    Heb je een vraag aan de webmaster van het Erfocentrum ?
    Stuur hem dan een mailtje : -

    Cfr. : 

    06-05-2007 om 21:04 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (21 Stemmen)
    >> Reageer (3)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.IJzerstapeling & chronische vermoeidheid
    Klik op de afbeelding om de link te volgen  


    IJzerstapeling & chronische vermoeidheid

    1. - De betekenis van de hemochromatosegenmutatie voor de diagnose
    D.W. Swinkels - Nederlands Tijdschrift voor Klinische Chemie, 2002, vol. 27, no. 5 233
    Cfr. :

    2. - Diabetes soms (±1%) het gevolg van Hemochromatose (ijzerstapeling)
    Philip de Sterke, ervaringsdeskundige
    Cfr. :

    3. - Diagnostiek en behandeling van primaire hemochromatose
    DW Swinkels & JJM Marx - Ned Tijdschr Geneeskd 1999; 143: 1404-1408
    Cfr. :

    4. - Een ijzerarm dieet bij hemochromatose (vitamine C)
    IJzer is in ons lichaam aanwezig als hemoglobine, het rode pigment in ons bloed.
    Het wordt opgenomen uit voeding en opgeslagen in verschillende organen.
    Voor een goede opname van ijzer uit voeding heeft het lichaam vitamine C nodig.
    Mensen met hemochromatose kunnen van vitamine C beter niet te veel van binnenkrijgen.
    Vitamine C is voor heel veel andere lichaamsprocessen juist wel weer noodzakelijk.
    Het is dan ook niet zo dat mensen met hemochromatose minder groente en fruit zouden moeten eten.
    Zeker na een aderlating is het belangrijk om weer goed bij te tanken en daarvoor zijn 2 ons groente en 2 stuks fruit per dag heel waardevol.
    Het enige dat wordt afgeraden is om vitaminesupplementen te nemen waar vitamine C in zit.
    Vermijd ijzerrijke voeding
    Mensen met hemochromatose doen er goed aan om ijzerrijke producten te vermijden.
    Helemaal vermijden lukt niet.
    Het beste is om gevarieerd te eten en een aantal producten te vermijden.
    IJzer zit vooral in rood vlees, orgaanvlees zoals lever (en leverworst) en slachtafval.
    Weinig of geen vlees eten is daarom een aanrader.
    Veel ijzer is ook te vinden in schelpdieren, biergist, tarwezemelen, graanproducten, cacaopoeder, appelstroop en gedroogd fruit.
    Aan schelpdieren kleeft nog een tweede nadeel.
    Rauwe weekdieren bevatten soms een bacterie ('Vibrio vulnificus').
    Nadat het dier is gevangen kan deze zich vermenigvuldigen en voedselvergiftiging veroorzaken.
    Deze bacterie doet het vooral goed in een omgeving met veel ijzer.
    Mensen met hemochromatose zijn daarom extra vatbaar hiervoor.
    Maar schaal- en weekdieren die goed gekookt zijn, hebben dit gevaar niet.
    Dan blijft wel nog het nadeel dat bijvoorbeeld mosselen en oesters veel ijzer bevatten.
    IJzer in onverwachte hoek
    Tegenwoordig worden sommige bereide voedingsproducten verrijkt met extra voedingsstoffen, zoals ijzer.
    Als dat zo is, moet het op de verpakking staan.
    Zo bevatten ontbijtproducten als cornflakes bijvoorbeeld heel veel toegevoegde ijzer (1 portie bevat 100% RDA ‘recommended daily allowance’ aan ijzer).
    In de Verenigde Staten gebeurt dit veel vaker dan in Nederland, dus zo groot is dit gevaar hier niet.
    Extra ijzer kun je ook van een onverwachte hoek binnen krijgen.
    Bijvoorbeeld : ook van het koken in gietijzeren potten en pannen kun je extra ijzer binnen krijgen.
    Een wok bevat vaak ijzer.
    Hierin koken wordt daarom afgeraden.
    Een stalen pan is prima.
    En nog een tip : eet liever groene dan zwarte olijven.
    Soms zijn zwarte olijven eigenlijk groene olijven die met ijzer bijgekleurd worden.
    Dus wil je toch heel graag zwarte olijven eten, neem dan niet steeds heel veel van hetzelfde merk.
    Stel dat nu net dat ene merk voor deze werkwijze kiest, dan krijg je heel veel extra ijzer binnen.
    Drinken in combinatie met eten
    Fruit is heel gezond, ook voor mensen met hemochromatose.
    Maar het bevat veel vitamine C die de opname van ijzer stimuleert.
    Daarom wordt afgeraden om fruit of vruchtensap te nemen tijdens of bij de gewone maaltijd.
    Het ijzer uit die maaltijd wordt dan sneller opgenomen in het lichaam.
    Het is beter om fruit(sap) te nemen tussen de maaltijden door.
    Vitamine C is niet de enige stof die ijzerabsorptie door het lichaam stimuleert : alcohol doet hetzelfde en is een belasting voor de lever.
    Je kunt wel overleggen met je arts.
    Het kan zijn dat deze zegt dat het niet zo’n probleem is om net na de aderlating wel een glaasje te drinken.
    Maar dat verschilt per patient.
    En wijn kan zélf ook veel ijzer bevatten.
    Ook bij geneesmiddelen waar alcohol in zit of die nadelig kunnen zijn voor de lever kun je beter overleggen met je arts.
    De lever wordt namelijk al extra belast bij hemochromatose.
    Wel heel goed om te drinken bij het eten is zwarte thee.
    Uit onderzoek eind 1998 bleek dat mensen die tijdens de maaltijd sterke zwarte thee drinken 1/3 minder ijzer opnemen.
    Dat is een flink verschil.
    Er zitten wel weer andere nadelen aan omdat het ook de opname van andere mineralen tijdens het eten bemoeilijkt, maar af en toe flink zwarte thee tijdens het eten is dus heel zinvol.
    Ceylonthee lijkt vooralsnog het meest effectief, terwijl Japanse groene thee weer geen effect sorteert.
    Elk mens wordt aangeraden om twee liter water per dag te drinken.
    Vooral iemand die vocht kwijt raakt zoals bij een aderlating, is dit van belang.
    Drink voor en na het bloed geven voldoende.
    En vermijd veel koffie : dat onttrekt juist weer vocht aan je lichaam.
    Het blad 'IJZERwIJZER' van de patientenvereniging voor Hemochromatose – cfr. : - komt 4 keer per jaar uit en zal in 2000 nog een aantal keren artikelen wijden aan voedingsadviezen voor mensen met hemochromatose.
    Dit blad wordt toegestuurd aan leden van de vereniging.
    Cfr. :

    5. - Erfelijke ijzerstapelingsziekte maakt 50.000 Belgen ziek
    Dr. Peter Mareen -, 19-08-03
    Bron : 'Diagnose van erfelijke hemochromatose' van J. Dierick (klinisch bioloog), A. Sijs, H. Vanhouteghem, K. Demey, P. Mareen (huisarts) - Hotspot Ziekenhuis Maria Middelares Gent, juni 2002
    1 op 300 landgenoten lijdt aan erfelijke hemochromatose, een ziekte waarbij teveel ijzer wordt opgeslagen in het lichaam.
    Een frequente maar vaak miskende aandoening.
    Vroegtijdige opsporing is nochtans een noodzaak.
    Niet zeldzaam
    Erfelijke hemochromatose is de meest voorkomende erfelijke aandoening in ons land.
    Toch kennen weinig mensen de ziekte.
    Veel artsen gaan er zelfs van uit dat de kwaal zeldzaam is.
    Niets is minder waar.
    Wanneer de ziekte te laat wordt vastgesteld treedt schade aan de organen op.
    Vroegtijdige diagnose en behandeling zijn een must.
    De therapie bestaat uit aderlatingen; hierdoor wordt het overtollige ijzer afgevoerd.
    Bij erfelijke hemochromatose neemt het lichaam meer ijzer uit de voeding op dan het nodig heeft.
    Omdat het lichaam dit teveel aan ijzer niet kan afvoeren, wordt het opgeslagen in de lever en andere organen.
    Afhankelijk van de plaats waar het ijzer zich opstapelt treden symptomen op.
    Bij ijzerstapeling in de lever kan levercirrose of zelfs leverkanker ontstaan.
    Gebeurt het in de alvleesklier dan kan diabetes het gevolg zijn.
    Ook het hart en de gewrichten zijn een mogelijk doelwit van de ziekte.
    Wanneer de kwaal niet op tijd wordt behandeld heeft dit een nefaste invloed op de levensverwachting.
    Vroegtijdige diagnose is dus een noodzaak.
    Sinds de ontdekking van het hemochromatosegen in 1996, het zogenaamde HFE-gen, is het mogelijk door een moleculaire test de ziekte met zekerheid vast te stellen.
    De huisarts kan met een eenvoudig bloedonderzoek de ijzerverzadiging in het bloed bepalen.
    Is die te hoog dan moet in een gespecialiseerd genetisch centrum worden nagegaan of het HFE-gen aanwezig is.
    Vóór de ontdekking van het HFE-gen was men voor de diagnose aangewezen op een leverbiopsie.
    Hierbij wordt de lever met een dikke naald aangeprikt om een stukje weefsel voor onderzoek te bemachtigen.
    Bij hemochromatose is het biopsieweefsel overladen met ijzer.
    Bij wie erfelijke hemochromatose opsporen ?
    De mogelijkheid van erfelijke hemochromatose moet worden overwogen bij mensen die zonder andere verklaring verstoorde levertests in het bloed hebben.
    Ook bij patiënten met vermoeidheid, pijn in de rechter bovenbuik, gewrichtspijnen, impotentie, verminderde zin in vrijen, hartfalen of diabetes kan hemochromatose de boosdoener zijn.
    Bij broers, zussen en ook kinderen van een patiënt met erfelijke hemochromatose moet een genetisch onderzoek worden uitgevoerd vanaf de leeftijd van 18 jaar.
    Familieonderzoek heeft een dubbel doel.
    Patiënten met erfelijke hemochromatose worden vroegtijdig opgespoord maar ook ‘dragers' worden ontdekt.
    Dragers zijn mensen die het hemochromatosegen in hun erfelijk materiaal ‘dragen' maar de ziekte niet hebben.
    Aangezien het dragerschap in België 1/10 bedraagt, is de kans dat een drager een partner heeft die ook een gezonde drager is tamelijk hoog.
    Alle kinderen van ouders die allebei drager zijn hebben 1 kans op 4 om de ziekte te hebben.
    Partners van dragers kunnen dus best een genetisch onderzoek ondergaan.
    Cfr. :

    6. - Hemochromatose
    Cfr. : 

    7. - Hemochromatose : rust roest !
    E. Stroes, Internist AMC & J.J. Zwaginga, Hematoloog AMC/Sanquin - Stichting Sanquin
    Hereditaire hemochromatose wordt gekenmerkt door een te hoge absorptie van ijzer door de darm.
    In meer dan 90% van de gevallen van hereditaire hemochromatose is er sprake van een mutatie in het HFE-gen.
    Bij verdenking op hemochromatose verdient het aanbeveling eerst een basispakket van labonderzoek, bestaande uit ferritine, serum ijzer en totaal ijzer-bindend vermogen, aan te vragen om zich een mening te kunnen vormen over de eventuele aanwezigheid van ijzerstapeling.
    Bij een ijzerverzadiging (d.w.z. serum ijzer / totaal ijzer bindend vermogen) > 55%, liefst in combinatie met een verhoogd ferritine, dient aanvullende DNA-diagnostiek verricht te worden.
    De combinatie van een verhoogde ijzerverzadiging, een verhoogd ferritine en DNA-diagnostiek is bewijzend voor de diagnose hereditaire hemochromatose.
    De behandeling, bestaande uit wekelijks 500 ml aderlating (i.e. 200-250 mg ijzer per aderlating) dient, afhankelijk van de hoeveelheid ijzerstapeling, meestal 6 tot wel 24 maanden volgehouden te worden.
    Het streefgetal is een ferritine beneden de 50 µg/l en een ijzerverzadiging beneden de 50%.
    Hierna dienen onderhoudsaderlatingen, meestal in de orde van grootte tussen de 2 en 8 maal per jaar, te blijven plaatsvinden.
    IJzer is nodig voor vele biologische functies in ons lichaam.
    De meest bekende is de aanmaak van het hemoglobine in de rode bloedcellen.
    Door het vermogen van ijzer om zowel elektronen te doneren als ook elektronen te accepteren, participeert ijzer in een groot aantal cellulaire oxidatie – reductie reacties.
    Een ‘gevaar’ van ijzer is dat zowel de onoplosbare vorm Fe(III) na reductie door bijvoorbeeld superoxide via de Haber-Weiss reactie, als ook de oplosbare vorm Fe(II) via de Fenton reactie bij kunnen dragen tot verhoogde productie van toxische radicalen.
    Deze partikels kunnen door hun redoxpotentiaal weefselschade veroorzaken.
    Derhalve is het van groot belang dat onder normale omstandigheden de ‘vrije’ ijzerconcentratie laag blijft.
    Dit wordt gerealiseerd met behulp van ijzerbindenden eiwitten en ijzeropslag.
    Aangezien de capaciteit om ijzer uit te scheiden zeer beperkt is, dient de regulatie van de ijzervoorraad plaats te vinden op het niveau van de ijzerabsorptie.
    Bij ijzeropname worden twee fasen onderscheiden : de opname van ijzer door de darmmucosa en de overdracht van ijzer door de mucosa naar het bloed (figuur 1).
    Het feit dat de ijzerabsorptie aangepast wordt aan de ijzerstatus van het lichaam, is goed gedocumenteerd.
    Terwijl de totale hoeveelheid ijzer in het lichaam ongeveer 4 gram bedraagt en 1-2 mg ijzer verloren gaat via ontlasting en/of menstruatie, wordt dus per dag gemiddeld 1-2 mg ijzer uit het dieet geabsorbeerd.
    Hereditaire hemochromatose
    Primaire hemochromatose, ofwel erfelijke (=hereditaire) hemochromatose (HH), wordt gekenmerkt door een disproportionele toename in de absorptie van ijzer door de darm.
    Sinds medio 1970 is bekend dat HH met name geassocieerd is aan een HLA –gebied op de korte arm van chromosoom 6.
    In 1996 is deze regio nader gespecificeerd tot een kandidaat gen, HFE.
    Dit gen codeert voor een niet-klassiek MHC-klasse I eiwit met een groot extracellulair domein en een korte cytoplasmatische staart.
    Vermoedelijk zorgt het HFE-eiwit voor gefaciliteerde transferrine receptor-gemedieerde ijzeropname in de mucosa cellen.
    De afgelopen jaren zijn twee belangrijke ‘missense’ mutaties in het HFE gevonden: de cys282 tyr mutatie en de his63 asp mutatie.
    In Noord Europa kan HH in ongeveer 80-85% van de gevallen geassocieerd worden met een homozygote cys282tyr mutatie.
    De dragerfrequentie van het cys282tyr ligt in Noord Europa tussen de 8-13%, hetgeen dus HH de meest voorkomende autosomaal recessieve aandoening maakt !
    Een aanvullend gedeelte (ongeveer 5%) wordt gekenmerkt door heterozygotie voor de cys282tyr mutatie in combinatie met een his63aps heterozygotie (de zgn Compound heterozygotie).
    In de resterende 10-15% van de HH-patiënten is nog geen genetisch defect aangetoond.
    Er wordt thans ook actief gezocht naar andere causale mutaties in relevante ‘target’ genen .
    Voorbeelden hiervan zijn mutaties in het transferrine-gen, het Hemox2 gen en het transferrine-receptor 2-gen waarbij ook ijzerstapeling werd gezien.
    Mutaties in andere genen die betrokken zijn bij het ijzermetabolisme, zouden echter ook verantwoordelijk kunnen zijn voor ijzerstapeling.
    Hoe leidt de meest voorkomende mutatie in het HFE-gen nu tot verhoogde opname van ijzer door de mucosa ?
    Dit is nog zeker niet opgelost maar door de mutatie verliest het HFE-eiwit waarschijnlijk zijn functie in de transferrine-receptor gereguleerde ijzer opname in mucosacellen.
    Dit kan een relatieve ijzerdeficiëntie in de duodenale cryptcellen veroorzaken en leidt wederom tot opregulatie van het eiwit divalente metaalion transporter 1 (DMT-1, ofwel Nramp2).
    Dit eiwit is direct verantwoordelijk voor ijzerabsorbtie in de dunne darm.
    Inderdaad is bij mensen met HH een opregulatie van het DMT-1 eiwit aangetoond.
    Aangezien het teveel opgenomen ijzer het lichaam onvoldoende kan verlaten, zal het ijzer neerslaan in diverse organen.
    De belangrijkste plekken van ‘stapeling’ zijn de lever, de pancreas, gewrichten, de huid, het hart, de hypofyse en de schildklier.
    Op termijn kan stapeling in een orgaan resulteren in bijbehorende klachten (zie tabel 1).
    Het klachtenpatroon is echter meestal aspecifiek en treedt pas op na het veertigste levensjaar.
    Tevens dient rekening gehouden te worden met het feit dat bij menstruerende vrouwen en frequente bloeddonoren (door het toegenomen ijzerverlies) de symptomen vaak nog later optreden.
    Diagnostiek (screening)
    Bij klinische (atralgiën, vermoeidheid) of biochemische verdenking (bijvoorbeeld leverfunctiestoornissen) op hemochromatose zal de huisarts besluiten een basispakket van labonderzoek aan te vragen om zich een mening te kunnen vormen over de eventuele aanwezigheid van ijzerstapeling en dus HH.
    Dit basispakket bestaat primair uit: ferritine, serum ijzer en totaal ijzer-bindend vermogen.
    Bij een ijzerverzadiging (d.w.z. serum ijzer / totaal ijzer bindend vermogen) > 55%, liefst in combinatie met een verhoogd ferritine, dient aanvullende DNA-diagnostiek verricht te worden.
    De combinatie van een verhoogde ijzerverzadiging, een verhoogd ferritine en DNA-diagnostiek (d.w.z. cys282tyr homozygotie of cys282tyr heterozygotie EN his63asp heterozygotie) is bewijzend voor de diagnose hereditaire hemochromatose.
    Aangezien in Nederland en omringende landen meer dan 85% van alle HH zal voldoen aan deze criteria, kan dit diagnostische traject uitstekend worden verricht door huisartsen met goede ondersteuning, initieel door bijvoorbeeld een huisartsenlaboratorium en voor de DNA-diagnostiek bijvoorbeeld door het CLB.
    Bij resterende gevallen kan het nuttig zijn deze voor eventueel aanvullende diagnostiek door te verwijzen naar een gespecialiseerd centrum (bijvoorbeeld voor aanvullend ijzer kinetisch onderzoek in het UMC Utrecht).
    HH kan verdeeld worden in vier stadia :
    • Stadium I - Genetische predispositie (alleen diagnose op DNA-niveau)
    • Stadium II - I + ijzer stapeling (2-5 gram stapeling)
    • Stadium III - II + vroege symptomen (moeheid, gewrichtsklachten) • Stadium IV: II + orgaan schade/falen (lever/pancreas/hart).
    Om irreversibele schade te voorkomen is het essentieel de ziekte op te sporen en in een relatief vroeg stadium te starten met therapie.
    Aanvullende diagnostiek (leverbiopt)
    Vroeger werd frequent een leverbiopt verricht om met zekerheid de diagnose primaire hemochromatose te kunnen stellen.
    Tegenwoordig vindt het op indicatie plaats om de prognose van de patiënt beter te kunnen bepalen.
    Als er in het biopt sprake is van leverfibrose of zelfs levercirrose, bestaat er een sterk toegenomen kans op primair hepatocellulair carcinoom.
    Bij deze patiënten dient halfjaarlijkse follow-up te geschieden m.b.v. een lever-echo en het bepalen van een door het hepatocellulair carcinoom geproduceerd eiwit, het zogenaamde alfa foetoproteïne.
    Alhoewel er discussie bestaat over de kosten/baten analyse van het verrichten van een leverbiopt, wordt over het algemeen toch aanbevolen dit bij ‘hoog risico patiënten’ toch te verrichten (zie figuur 2).
    Zoals uit deze beslisboom blijkt, is het invasieve leverbiopt onder bepaalde condities ook te vervangen door (niet invasieve) ‘magnetic resonance imaging’ of MRI.
    In enkele centra, waaronder het AZG, is thans de ijzerkwantificatie methode met MRI gestandaardiseerd t.o.v. de histologische ijzerkwantificatie methode.
    Op specifieke indicatie kan tevens aanvullende aandacht besteed worden aan diabetes, myocard functie en functie van andere endocriene organen (schildklier, hypofyse).
    Nadat ijzerstapeling en de diagnose vastgesteld is, kan gestart worden met de behandeling, bestaande uit wekelijks 500 ml aderlating (i.e. 200-250 mg ijzer per aderlating).
    Afhankelijk van de hoeveelheid ijzerstapeling dient dit regime meestal 6 tot wel 24 maanden volgehouden te worden.
    Het streefgetal is een ferritine beneden de 50 µg/l en een ijzer verzadiging beneden de 50%.
    Nadat dit streefgetal behaald is, kan proefondervindelijk worden bepaald hoe frequent de patiënt dient te komen voor onderhoudsaderlatingen, meestal in de orde van grootte tussen de 2 en 8 maal per jaar.
    Screening hemochromatose
    De hoge prevalentie van hemochromatose (10-13% heterozygoten, 0,5% homozygoten voor de cys282tyr mutatie), gecombineerd met het vaak asymptomatisch beloop van de aandoening en dus diagnosticeren van de aandoening in een laat irreversibel stadium, roept de discussie op of niet standaard de bevolking gescreend zou moeten worden op HH.
    Uit recent onderzoek is gebleken dat bij per toeval gevonden homozygote HH-patiënten slechts een gering gedeelte daadwerkelijk symptomen ontwikkelt van HH.
    Derhalve zal verder onderzoek afgewacht moeten worden voordat de zin van bevolkingsscreening definitief overzien kan worden.
    Echter, in families met symptomatische HH is de zogenaamde penetrantie (= uiting van symptomen) > 75 %, dat wil zeggen dat driekwart van de gescreende homozygote familieleden uiteindelijk symptomatische HH zal ontwikkelen.
    Derhalve is in het laatste geval het advies de eerstegraads familieleden van een HH-patiënt met primaire hemochromatose te onderzoeken op het hebben van de betreffende mutaties (lab, DNA).
    Overige familieleden en/of familieleden van cys282tyr-dragers kunnen zich primair ‘biochemisch’ door de huisarts laten controleren.
    Alleen als bij deze verder van de patiënt afstaande familieleden weer ijzerstapeling of symptomen worden gevonden hoeft dan het DNA verder getest te worden.
    Los van een familiecontext is het raadzaam bij bepaalde chronische klachten en ziektebeelden zoals chronische vermoeidheid, gewrichtsklachten, onbegrepen parenchymateuze leverfunctiestoornissen, suikerziekte, impotentie/ libidoverlies, onvruchtbaarheid, vroege amenorroe, huidpigmentaties, premature atherosclerose, cardiomyopathie sowieso een ‘screening’ (DNA) op HH te doen.
    Hemochromatose en onderzoek
    Het feit dat bij het homozygoot aanwezig zijn van de HH cys282tyr-mutatie slechts een gering aantal mensen ook ijzerstapeling krijgt en dat in families met deze mutaties juist wel veel ijzerstapeling optreedt leidt tot nieuwe vragen.
    Het lijkt er in ieder geval op dat additionele factoren uiteindelijk het schadelijke fenotype van deze mutaties bepalen.
    Anderszins kunnen veel andere genmutaties het gecompliceerd gereguleerde ijzer absorptiemechanisme beïnvloeden.
    In onze steeds meer multiraciale maatschappij gaan wellicht juist die nog onbekende mutaties additionele verklaringen voor ijzerstapeling geven.
    In dit licht lijkt het van groot belang om van de onverklaarde ijzerstapelende patiënten een cel/ DNA bank in combinatie met relevante patiëntgegevens aan te leggen.
    Zo kan later altijd nieuw genetisch onderzoek worden gedaan.
    De afdeling Immunohematologie-diagnostiek van Sanquin op het CLB is bereid hierbij een actieve rol te spelen.
    • Hemochromatose: is de meest frequente autosomaal recessieve ziekte in Noord Europa
    • Diagnose : wordt hoofdzakelijk gesteld m.b.v. ferritine, ijzersaturatie en DNA-onderzoek.
    • Prognose : is in afwezigheid van leverschade ‘uitstekend’
    • Behandeling : aderlatingen, maar bij voorkeur in of in overleg met een gespecialiseerd centrum
    • Lever biopt : is op indicatie noodzakelijk om de prognose te bepalen bij
    - Ferritine > 1000
    - Leverenzym verhoging
    - Additionele risico factoren (alcohol/ of eerdere leverontsteking)
    • Screening : noodzakelijk bij
    - eerstegraads familie leden van homozygoten cys282tyr
    - herhaaldelijke verhoging van ijzersaturatie (>60%)
    Met de huidige kennis van de schadelijke invloed van ijzerstapeling dient in ieder geval een actieve houding ten aanzien van diagnostiek en behandeling te worden aangenomen.
    Met name bij ijzerstapeling geldt het spreekwoord: rust roest.
    (1) - Inorganic Biochemistry of Iron Metabolism (ed R Crichton), John Wiley & Sons Ltd, Chichester, pp 207-233, 2001
    (2) - Transfusion Science 23: 225-235, 2000
    (3) - NTVG 143: 1704-1708, 1999
    (4) - Annu Rev Physiol 64: 663-680, 2002
    (5) - Clin Proc 77: 522-530, 2002
    (6) - Can J Gastroenterol 16: 297-302, 2002
    (7) - Clin Chim Acta 315: 169-186, 2002
    Cfr. :!OpenPage&h=0&body=0F16B85E2CFE39DEC1256BE9004F8B03

    8. - Hemochromatose in de familie
    Universitair Medisch Centrum St Radboud, Nijmegen
    Cfr. : 

    9 - Hemochromatose Vereniging Nederland
    De Hemochromatose Vereniging Nederland is de patiëntenvereniging voor en van hemochromatose patiënten.
    De vereniging is opgericht om patiënten goed van dienst te zijn en hen optimaal te kunnen vertegenwoordigen bij artsen en overheden.
    Één van onze doelstellingen is het per kwartaal uitgeven van de nieuwsbrief "IJZERwIJZER" met nieuws en feiten over de ziekte, verhalen van patiënten enz.
    Cfr. : 
    Cfr. ook : 

    10. - Het syndroom van Goodpasture - Goedgekeurd door B. van den Berg, arts
    Het syndroom van Goodpasture is een zeldzame auto-immuunziekte die de nieren en de longen aantast.
    Bij deze ziekte ontstaat een ernstige ontsteking in de glomerulus.
    Dit is een kluwen van hele kleine bloedvaatjes (haarvaten) die zich bevindt in de nierschors.
    De ontsteking wordt veroorzaakt door de zogenaamde 'anti-GBM-antistoffen'.
    Een tweede verschijnsel van het syndroom is ijzerstapeling in de longblaasjes.
    Hierdoor wordt de longfunctie minder.
    Daarnaast ontstaat vaak bloedarmoede.
    De ziekte komt vooral voor bij jonge mannen.
    Cfr. :
    Cfr. ook :

    11. - Hoe te veel ijzer u ziek kan maken - Meer over volwassen hereditaire hemochromatose
    Volwassen hereditaire hemochromatose (hierna "HH" genoemd) is een autosomaal recessieve aandoening met een frequentie van ongeveer 1/300 (Edwards et al.).
    De carrierfrequentie in de bevolking bedraagt 1/10.
    HH is een erfelijk defect van het ijzermetabolisme waarbij het lichaam dus te veel ijzer uit een normaal dieet absorbeert.
    Het lichaam heeft geen mogelijkheid om overtollig ijzer af te voeren.
    Na een aantal jaren stapelt een uitzonderlijk hoge hoeveelheid ijzer zich in onder meer vitale organen zoals de lever op (zelfs 50 tot 100 maal het normale gehalte) en dit kan eventueel tot levercirrose en -kanker leiden.
    De stapeling van ijzer is rechtstreeks toxisch voor de weefsels en leidt tot progressieve orgaanbeschadiging.
    Verder kan deze overmatige afzetting van ijzer verantwoordelijk zijn voor onder andere hartkwalen, artritis, diabetes (brons diabetes), chronische vermoeidheid, gewrichtspijn, impotentie, onvruchtbaarheid, vroege menopauze, buikpuin, gewichtsverlies of een combinatie van deze kwalen en vroegtijdig overlijden.
    HH of ijzerstapeling is dodelijk behalve indien het vroegtijdig ontdekt en adequaat behandeld wordt.
    Naast de primaire (of genetische) vorm van hemochromatose is er nog een secondaire vorm, namelijk een verhoogd ijzergehalte verworven door inname van enorme hoeveelheden ijzersupplementen (in voeding of ijzerpillen bijvoorbeeld) of veelvuldige bloedtransfusies.
    Ook overmatig gebruik van alcohol en vitamine C (verhogen de absorptie van ijzer uit de voeding) kunnen tot ijzerstapeling leiden.
    Bepaalde vormen van bloedarmoede veroorzaken eveneens hemochromatose.
    Naast de volwassen, HFE-gen geassocieerde vorm, bestaan er nog andere erfelijk bepaalde vormen van ijzerstapelingsziekte die echter geen verband houden met mutaties in het HFE-gen (zie verder) zoals neonatale (N-HC) en juveniele hemochromatose (J-HC).
    Ijzer is nochtans nodig voor ons hemoglobine dat de zuurstof in het bloed vervoert, maar te veel ijzer in het lichaam is dodelijk omdat het de organen en weefsels aantast tot op het ogenblik dat dit overtollige ijzer op passende wijze wordt verwijderd.
    Drie tot vijf gram ijzer is voldoende voor het goed functioneren van het lichaam.
    Het teveel aan ijzer wordt opgeslagen in een proteïne, 'ferritine' genaamd.
    Het transferrine in de bloedsomloop neemt het ijzer op en verdeelt het.
    Bij HH-patiënten loopt dit systeem fout en het transferrine raakt verzadigd met ijzer en het surplus verspreidt zich naar de lever, het hart, de pancreas, de schildklier en andere organen.
    Het lichaam heeft maar 1 milligram ijzer per dag nodig om goed te functioneren en de rest wordt opgeslagen.
    In HH bereikt deze absorptie een ratio van 4 tot 5 mg per dag en er is een progressieve accumulatie van 15 tot 40 gram.
    Ongeveer de helft van het lichaamsijzer bevindt zich in het hemoglobine van de rode bloedcellen en daarnaast is de lever de belangrijkste plaats waar de voorraad lichaamsijzer wordt opgeslagen.
    Gezien ijzer een katalysator is (reageert zeer sterk met zuurstof), krijgen we een overproductie van oxyderende molecules ("hydroxyl radicals") en precies deze biochemische reactie leidt tot beschadiging van de organen (peroxydatieve beschadiging).
    De aandoening werd in 1865 ontdekt door de Franse clinicus Trousseau.
    Hij merkte op dat een vergroting van de lever samenging met suikerziekte en een donkere, bronskleurige pigmentatie van de huid .../...
    Cfr. :

    12. - Klinische en genetische aspecten van hemochromatose
    Henk Meijer, DNA-diagnostiek Maastricht & Richard Sinke, DNA-diagnostiek Utrecht 

    Hemochromatose (HC) wordt veroorzaakt door een verhoogde ijzerresorptie in de darm, waardoor een cumulatieve ijzerstapeling optreedt in vooral lever en pancreas.
    In het serum is een verhoogd ferritine, maar vooral een persistent verhoogd Fe-trensferrine-verzadiging (>60% bij mannen en >50% bij vrouwen) suggestief voor HC.
    HC is een autosomaal recessieve aandoening, gelokaliseerd op chromosoom 6p21.3, waarvan recent het genetisch defect is gekarakteriseerd.
    In Nederland zijn nog geen studies gedaan naar de prevalentie van HC, maar afgaande op een aantal buitenlandse studies, die een homozygotenfrequentie tussen de 1:2000 en 1:1000 aangeven, zouden er in Nederland ca. 20.000 HC-patiënten moeten zijn.
    Slechts een fractie van deze patiëntengroep is momenteel gediagnosticeerd.
    Dit komt met name door de grote variatie aan symptomen en het feit dat HC-patiënten jarenlang klachtenvrij kunnen zijn.
    In de volgende organen kunnen genoemde klachten solitair of in verschillende combinaties bij HC-patiënten voorkomen :
    - Tractus digestivus - Vervelend, zwaar gevoel, dan wel echte pijn rechtsboven in de buik of in de regio epigastrica; opgezette buik
    - Endocrien systeem - Polyurie/polydipsie, gewrichtsverlies, jeuk wijzend op D.M;.verlies van libido/potentie; vermindering van lichaamsbeharing; amenorroe; moeheid
    - Tractus circulatoris - Hartkloppingen; kortademigheid bij inspanning; oedeem
    - Gewrichten - Pijn, zwelling en ochtendstijfheid van met name de MCP- en PIP-gewrichten van de 2e en 3e vinger; ook de pols, elleboog, schouder, heup, knie, enkel en wervelkolom kunnen klachten veroorzaken
    - Huid - Hyperpigmentatie; icterus, spider naevi
    - Abdomen - Hepatomegalie; splenomegalie; ascites; oesofagusvarices; gastrointestinaal bloedverlies
    - Endocrien systeem - Gynaecomastie; testisatrofie; myxoedeem
    - Cardiovasculair systeem - ECG-afwijkingen PAC, PVC, AV-blok, T-golfveranderingen; decompensatio cordis; cardiomyopathie; refractaire hartritmestoornissen
    - Infecties - Ernstige infecties met sepsis en abcesvorming, met name door Yersinia en Listeria.
    Indien HC niet wordt behandeld, ontwikkelt zich in een later stadium bij de meerderheid van patiënten een levercirrose, waarvan ca. 10% ontaardt in een veelal fataal hepatoma.
    Zoals bovengenoemde symptomatologie duidelijk maakt, is het niet altijd eenvoudig om hieruit de diagnose HC af te leiden.
    In dit verband is het zeer belangrijk om een goede familieanamnese af te nemen.
    Binnen de differentiaaldiagnostiek moeten thalassemie en andere chronische ijzerstapelingsanemieën (refractaire sideroblastische anemie), alsmede levercirrose t.g.v. alcoholmisbruik worden uitgesloten.
    Bij twijfelgevallen wordt histologisch onderzoek van een leverbiopt verricht, waarbij massale hemosiderine-afzettingen in de hepatocyten meestal de uiteindelijke doorslag geeft.
    Deze invasieve ingreep is niet zonder gevaar (leverbloeding).
    De behandeling van een HC-patiënt is vrij eenvoudig.
    Acute ontijzering heeft hierbij de hoogste prioriteit.
    Dit wordt bereikt door frequent aderlaten (in ernstige gevallen tot 2 maal per week 500 ml bloed).
    Hiermee verdwijnen de meeste klachten met uitzondering van een vergevorderde levercirrose en/of hepatoma.
    Genetica Hemochromatose
    Recent is door Feder et al. (1996) de genetische oorzaak van HC ontdekt. In het HLA-H gen, 4,5 Mb telomeer van het HLA-A gen, is in 85% van de HC-chromosomen een verandering van Cys naar Tyr op positie 282 aangetoond.
    Ook een tweede verandering (His63Asp) werd aangetoond, maar hiervan is de pathologische betekenis onduidelijk.
    Mogelijk is het een marker voor een andere pathologische mutatie in het HLA-H gen.
    In een vervolgonderzoek (Jouanolle et al. 1996) bleek 92,4% van de patiënten homozygoot voor de C282Y-mutatie te zijn.
    Bekend is dat HLA-H een interactie aangaat met ß-2 microglobuline en dat muizen met een tekort aan ß-2 microglobuline ijzer stapelen.
    Gemuteerd HLA-H heeft dus een mogelijk afwijkende interactie met het ß-2 microglobuline en leidt zo tot HC.
    Homozygotie voor de C282Y-mutatie is pathognomisch voor HC, zelfs als de ferritine- en transferrinewaardes niet overtuigend hoog zijn.
    Dit kan het geval zijn bij jongere personen.
    Een leverbiopsie kan dan achterwege blijven.
    In geval van heterozygotie en met name bij personen met een dubieuze kliniek, blijven grondige differentiaaldiagnostiek, evaluatie van de ijzerhuishouding en eventuele leverbiopsie noodzakelijk.
    Verwijzing naar een klinisch genetisch centrum is geïndiceerd, zeker bij verdere vragen in de familie van de patiënt.
    De mutaties zijn vrij eenvoudig te bepalen via een PCR-reactie en een selectieve digestie met RsaI of BclI.
    In het Landelijk Overleg DNA-diagnostiek is afgesproken dat de genotypering voorlopig alleen wordt uitgevoerd in Utrecht en Maastricht, waarbij Maastricht de provincies Limburg, Noord-Brabant, Zeeland en Zuid-Holland bestrijkt en Utrecht de rest van Nederland.
    Cfr. :
    Cfr. ook :

    13. - Vitamine C is misschien schadelijk voor patienten met hemochromatose 
    ©, 22-12-06  
    De Nederlandse Vereniging voor Hemochromatose (NVH) heeft me er op gewezen dat er momenteel wetenschappers zijn die vinden dat een hoge dosis vitamine C schadelijk kan zijn voor hemochromatose patiënten.
    Er zijn echter ook wetenschappers die deze mening niet toegedaan zijn.
    Kennelijk bestaat er tussen wetenschappers een verschil van mening of een hoge dosis vitamine C schadelijk of gezond is voor patiënten met deze erfelijke ziekte.
    Hemochromatose (of in gewoon Nederlands "
    ijzerstapelingsziekte") is de meest voorkomende erfelijke ziekte waarbij men vanaf de geboorte meer ijzer uit de voeding opneemt dan het lichaam nodig heeft.
    Bij hemochromatose komen klachten voor als : chronische vermoeidheid, artralgiën en artrose (gewrichtsklachten), hartritmestoornissen, diabetes, afwijkende leverfunctiebepalingen, decompensatio cordis (hartklachten) en impotentie.
    De NVH neemt het zekere voor het onzekere en adviseert hemochromatose patiënten niet meer dan 200mg per dag aan vitamine C supplementen te gebruiken.
    In de discussie over vitamine C en hemochromatose gaat het er over of vitamine C in de cellen als anti-oxidant werkt of in het geval van een overschot aan ijzer oxidatie juist in de hand werkt.
    Dit artikel is tegen het gebruik van een hoge dosis vitamine C voor hemochromatose patiënten en dit artikel zegt dat het niet uit maakt.
    Dit laatste artikel legt uit dat vitamine C wel in de reageerbuis met ijzer vrije radicalen produceert maar niet in de menselijke cel.
    Omdat wetenschappers het kennelijk niet eens kunnen worden doen patiënten met hemochromatose er volgens mij toch goed aan om geen grote hoeveelheden vitamine C te gebruiken totdat dit aspect helder en duidelijk is geworden.
    Volg het advies van de NVH dat lijkt een veilige waarde.
    De huisarts kan d.m.v. een bloedonderzoek laten vaststellen of u deze erfelijke ijzerstapelingsziekte heeft.
    Cfr. :

    14. - Vroege opsporing van ijzerstapelingsziekte 
    'Screening for haemochromatosis'
    Den Haag : Gezondheidsraad, 07-12-99; publicatie nr 1999/21 - Aan de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, Nr. 1999/21, Den Haag, 7 december 1999 – ISBN : 90-5549-288-4
    Cfr. :

    06-05-2007 om 20:47 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (13 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het chronisch vermoeidheidssyndroom (CVS) op Radio 1
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    Radio 1

    Het chronisch vermoeidheidssyndroom (CVS)

    Ben Van Heukelom
    spreekt met

    • Prof. Dr. C.M.J.G. (Stan ) Maes
      - Universiteit Leiden -
      Hij is hoogleraar in de klinische en de gezondheidspsychologie.
      Zijn expertise ligt vooral op het terrein van gezondheidsbevordering in bedrijfssettings en scholen en op het vlak van secundaire en tertiaire preventie (m.i.v. revalidatie) van chronische ziekten (in het bijzonder hart- en vaatziekten en CARA). 
      Tel. : 071-5273746 - E-mail : 

    • Prof. Dr. Kenny De Meirleir
      Vrije Universiteit Brussel -
      Hij is internist en revalidatiearts en internationaal gerenommeerd deskundige inzake het CVS.
      In zijn laboratorium doet hij onderzoek naar de stofwisseling en permanente virale infecties. 
      Tel. : +32-2-4774600 - Fax : +32-2-4774607 - Email : 

    • Marc van Impe
      Voorzitter van het CVS-platform in België
      GSM 0475/74.38.87 - E-mail : 

    Je kan het allemaal horen op

    04-05-2007 om 18:38 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (4 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hielspoor - Fasciitis plantaris
    Klik op de afbeelding om de link te volgen  



    - Fasciitis plantaris -

    De belangrijkste oorzaak is overbelasting door continue overrekking van de peesplaat onder de voet, waarbij vaak sprake is van een reeds aanwezige platvoet of holvoet.
    Ook kan het veroorzaakt worden door het dragen van te harde zolen in de schoen.

    Als er sprake is van een standafwijking van de voet, bijv. een platvoet, zal er een corrigerende steunzool voorgeschreven worden.
    Is dit niet het geval, dan wordt geadviseerd tijdelijk een siliconen zooltje onder de hiel (heelpad) in de schoen te dragen.
    Ook kan éénmalig een injectie gegeven worden op de plaats waar de pijn zich bevindt met ontstekingsremmers, om zo de locale irritatie van de peesplaat te doen verminderen.
    In enkele gevallen met ernstige klachten wordt ook wel eens een ontlastend loopgips aangemeten.
    In uitzonderlijke gevallen kan een operatie verricht worden waarbij de aanhechting van de peesplaat aan het hielbot losgemaakt wordt, maar gezien de langdurige klachten na de ingreep en de kans op het ontwikkelen van een platvoet in de toekomst zijn wij hiermee erg terughoudend.

    Vaak bestaat de behandeling uit een combinatie van bovenstaande methoden.

    Cfr. : 


    Hielspoor is een benige uitwas (ontsteking,vergroeiing of verkalking) aan het hielbeen ter hoogte van de aanhechting van het peesblad dat onder de voet loopt.

    De kenmerkende klacht bij een hielspoor is een scherp gelokaliseerde, messcherpe pijn onder de hiel.

    Soms openbaart hielspoor zich korte tijd nadat met sporten - cfr. : - is begonnen dit hoeft echter niet altijd het geval te zijn.

    Ook een staand of lopend beroep, soms in combinatie met gewichtstoename, kan tot de aandoening hielspoor leiden.

    Plantaire fasciitis of fibromatose van de fascia plantaris (ICD-10 M72.2) is een ontsteking van de fascia (peesvlies) aan de onderkant van de voetzool.
    De fascia plantaris is de
    bindweefselband die onder de voetzool doorloopt en de bal van de voet met het hielbeen verbindt.
    Omdat de
    pijn die voortvloeit uit deze aandoening vooral in de hielstreek voorkomt spreekt men dikwijls over hielpijn.

    Fasciitis plantaris is een frequent voorkomend overbelastingsletsel van de voet. Het wordt gekenmerkt door pijn onder het hielbeen (calcaneus) en/of onder de voetzool tijdens gewichtsdragende activiteiten zoals stappen en lopen. De fascia plantaris is een soort bindweefselband die zijn oorsprong vindt op de onderzijde van het hielbeen en verloopt naar de voorvoet tot aan de eerste teenkootjes (proximale phalangen) en versmelt met de pezen van de teenbuigers.

    1. -

    Sporters met een sterke belasting op de fascie, zoals lopers en mensen die springsporten doen hebben een verhoogd risico.
    Dit is zeker het geval indien de trainingsintensiteit fel wordt opgedreven of er op onaangepaste ondergrond getraind wordt.
    Ook een trauma, zoals hard neerkomen op een platte voet, kan aanleiding geven tot fasciitis.
    Tevens is er een duidelijke correlatie met
    Verder is een slecht afrolpatroon van de voet geassocieerd met deze aandoening.

    2. -

    Fasciitis plantaris is een overbelastingsletsel.
    Veelvuldige belasting van de fascia kan leiden tot microscheurtjes wat eventueel kan leiden tot ontsteking en degeneratie van het bindweefsel (
    collageen) in de fascia.
    De term fasci-itis doet voorkomen dat we hier te maken hebben met een ontstekingsproces (de uitgang -itis wijst op een ontsteking).
    Hoewel er aanvankelijk inderdaad een ontstekingsproces plaatsvindt, wat zich o.a. uit in roodheid, zwelling en pijn, evolueert deze aandoening snel naar een degeneratief proces.
    We spreken dan van een
    tendinose in plaats van een tendinitis.
    Als de aandoening langdurig bestaat treedt er vaak een verkalking in de aanhechting van de fascie aan het hielbeen op, die de naam '
    hielspoor' draagt.
    Deze is echter niet de oorzaak van de pijn of de ziekte maar een gevolg van de ontstekingsprocessen.

    3. -

    Er is een eerder diffuse pijn onder de hiel, die eventueel kan uitbreiden naar de voetzool.
    Typisch is dat de pijn toeneemt indien men gewicht zet op de voet en dat de pijn het ergst is in het begin van de belasting, bijvoorbeeld 's morgens of indien men begint te stappen na een tijdje gezeten te hebben.
    Indien men even rondwandelt zal de pijn vaak verminderen.
    Vaak is er een specifiek pijnpunt aan de voorzijde van de hiel.

    4. -

    De aandoening is 'self-limiting' : ze gaat vanzelf over met een natuurlijk beloop van ongeveer 1 a 2 jaar.
    Een onderzoek toonde aan dat 80% van de conservatief behandelde patienten na 4 jaar geheel pijnvrij was.
    Er zijn vele behandelingen gepropageerd, wat meestal een zeker teken is dat er geen een goed werkt.
    Voor geen enkele behandeling is een sterk bewijs van effectiviteit gevonden.
    Wel zijn er enige tips die vaak een redelijk resultaat opleveren.

    Er zijn drie belangrijke pijlers waarop de conservatieve behandeling steunt, namelijk : 

    1. verminderen van de ontsteking in de acute fase,

    2. vermindering van de belasting op de fascie en

    3. het herstel van spierkracht en flexibiliteit.

    Vermindering van ontsteking kan gebeuren door een bad van ijswater te nemen of door ijs te leggen op de pijnlijke zone.
    Verder kunnen ontstekingsremmers (
    NSAID's) gebruikt worden gedurende enkele dagen.
    Eventueel kan een locale infiltratie met
    corticoïden gegeven worden indien er persisterende pijn is.
    Deze infiltraties zijn echter zeer pijnlijk en kunnen in sommige gevallen ook aanleiding geven tot scheuren van de fascia (Lemont 2003), zodat een goede indicatiestelling noodzakelijk is.
    cochrane review vond een verbetering na 1 maand, maar geen verschil zes maanden na de injecties bij mensen die wel of geen injecties hadden gehad.

    Vermindering van de belasting op de fascia kan met orthopedische aanpassingen zoals steunzolen, hielcups e.d. Demping van de kracht van het neerkomen met visceus-elastische siliconenzooltjes leidt bij sommigen tot vermindering van de pijn.
    Goede (sport)schoenen met een stevige ondersteuning van de voetboog zijn noodzakelijk.
    In erge gevallen kunnen bepaalde onderbeencasts (soort van braces) gedragen worden.
    Bij dikke mensen wordt aangeraden om af te vallen.

    Meer recent wordt ook de zogenaamde extracorporele schokgolftherapie (ESWT) gepropageerd.
    Deze behandeling kan gebeuren wanneer de klachten enkele maanden persisteren en de bovengenoemde behandelingen geen effect hebben.
    ESWT maakt gebruik van sterke geluidsgolven die de zachte weefsels binnendringen.
    Er zijn echter tegenstrijdige resultaten te vinden in de medische literatuur.
    De onderzoeken zijn grotendeels methodologisch van slechte kwaliteit.
    De enige groep waarbij in 1 onderzoek een effect is aangetoond is er een van 45 lange-afstandshardlopers.
    Twee goed opgezette onderzoeken vonden geen effectiviteit van deze behandeling.

    Een operatieve ingreep kan overwogen worden indien de pijn langer dan een jaar aanhoudt, en de conservatieve behandeling onvoldoende effect heeft.
    Er bestaan een aantal onderzoeken hierover, maar wederom geen onderzoeken met controlegroep waaruit ook een effect blijkt.
    Tot 27% van de patienten bleef ook na een operatie nog pijn houden.
    De hersteltijd was aanzienlijk, minimaal 4 maanden.

    5. -
    Diferentiële diagnose

    De diagnose van fasciitis plantaris wordt soms te snel gesteld.
    Een goed vraaggesprek met de patiënt (anamnese) is van groot belang.
    Enkele mogelijke andere oorzaken van hielpijn zijn :

    • kneuzing of ontsteking van het vetkussen onder de hiel.
      De pijn neemt dan meestal toe naarmate men meer wandelt.

    • Ziekte van Séver (eerder bij kinderen rond de 9-10 jaar)

    • compressie van de L5 of S1 zenuwwortel ter hoogte van de lage rug

    • geknelde zenuw (perifeer neurogeen entrapment) ter hoogte van de voetzool

    • stressfracturen van de voetbeentjes

    • geassocieerde hielpijn bij bepaalde reumatische aandoeningen.

    6. -

    Onderstaande oefeningen hebben een gunstige invloed bij hielspoor.
    Zij zijn van zodanige aard dat deze gemakkelijk tussen de dagelijkse bezigheden door kunnen worden gedaan.
    Forceer het niet, ga niet verder dan u denkt aan te kunnen.
    Ons advies is om deze oefeningen enige malen daags te doen.

    Strekoefening 1
    Laat uw lichaam tegen een muur leunen terwijl u één knie recht houdt en de andere buigt.
    De voet met de pijnlijke hiel het verst van de muur neerzetten.
    Deze positie afwisselen indien er sprake is van pijn aan beide hielen.
    Het achterste been is het been dat u oefent.
    Strek uw been terwijl uw voet zoveel mogelijk op de grond blijft.
    Houdt dit ongeveer 10 seconden vol.
    Daarna even ontspannen en rechtop gaan staan.
    Herhaal deze oefening 15 keer.
    Bij pijn aan beide hielen, steeds afwisselen.
    Enige malen daags herhalen.

    Strekoefening 2
    Laat uw lichaam op een tafel of stoel leunen terwijl u beide knieën buigt.
    Hurk met de voeten plat op de grond langzaam door tot het moment dat de hielen van de grond komen.
    Houdt dit ongeveer 10 seconden vol.
    Daarna gaan staan.
    Herhaal deze oefening 15 keer.
    Enige malen daags herhalen.

    Cfr. : 

    Lees ook :

    1. - Fasciïtis plantaris (hielspoor)
    © 2006 Maatschap Orthopaedie Rijnland Ziekenhuis (Vakgroep Orthopaedie)

    Bij een hielspoor, ook wel fasciïtis plantaris genoemd, is er een ontsteking aanwezig van de peesplaat onder de voet bij de aanhechting aan het hielbeen.
    Eigenlijk is een hielspoor het vergevorderde stadium van de peesplaatontsteking waarbij er uiteindelijk een benige uitwas aan de onderzijde van het hielbeen ontstaan is, die overigens op zich vaak geen klachten geeft (ook wordt wel eens een hielspoor gezien aan de achterzijde van de voet. Er is dan een botaanwas ter plaatse van de aanhechting van de Achillespees).
    De belangrijkste oorzaak is overbelasting door continue overrekking van de peesplaat onder de voet, waarbij vaak sprake is van een reeds aanwezige platvoet of holvoet.
    Ook kan het veroorzaakt worden door het dragen van te harde zolen in de schoen.
    Er is sprake van pijnklachten onder de voet, net vóór het kussentje onder het hielbot.
    De pijn treedt m.n. op bij lopen en sporten.
    Stellen van de diagnose
    Uw orthopaedisch chirurg zal een analyse doen van uw looppatroon en de voet en enkel nakijken.
    Ter plaatse van de aanhechting van de peesplaat onder de voet aan het hielbot is lokale drukpijn aanwezig.
    Een röntgenfoto draagt in principe niet bij aan het stellen van de diagnose.
    Als er sprake is van een standafwijking van de voet, bijv. een platvoet, zal er een corrigerende steunzool voorgeschreven worden.
    Is dit niet het geval, dan wordt geadviseerd tijdelijk een siliconen zooltje onder de hiel (heelpad) in de schoen te dragen.
    U krijgt hiervoor een verwijzing naar een orthopedisch instrumentmaker bij u in de buurt.
    Ook kan éénmalig een injectie gegeven worden op de plaats waar de pijn zich bevindt met ontstekingsremmers, om zo de locale irritatie van de peesplaat te doen verminderen.
    In enkele gevallen met ernstige klachten wordt ook wel eens een ontlastend loopgips aangemeten.
    In uitzonderlijke gevallen kan een operatie verricht worden waarbij de aanhechting van de peesplaat aan het hielbot losgemaakt wordt.
    Gezien de langdurige klachten na de ingreep en de kans op het ontwikkelen van een platvoet in de toekomst zijn wij hiermee erg terughoudend.
    De klacht is hardnekkig en onafhankelijk van de soort behandeling kan het herstel meerdere maanden duren, waarbij geleidelijk verbetering optreedt.
    Vaak bestaat de behandeling uit een combinatie van bovenstaande methoden.
    Cfr. : 
    Cfr. ook :

    2. - Hielpijn
    Podotherapie Groningen
    Het hielbeen (calcaneus) is een groot en stevig bot dat een belangrijke functie heeft bij het staan (het moet dan ook veel lichaamsgewicht kunnen dragen) en bij het afwikkelen van de voet tijdens het lopen.
    Het hielbeen heeft een direct gewrichtscontact met het sprongbeen (talus), dat een belangrijk onderdeel van het enkelgewricht vormt.
    Beschadigingen van het gewricht tussen hielbeen en sprongbeen, het onderste spronggewricht genoemd, leiden tot bewegingsbeperkingen van de voet bij het lopen.
    Het hielbeen heeft ook een gewrichtsvlak met een der middenvoetsbeenderen en het vormt een aanhechtingspunt voor een aantal enkelbanden en pezen in de voet.
    Klachten/blessures aan de hiel komen het meest voor op twee voorkeursplaatsen.
    Dit zijn : pijn aan de achterzijde van de hiel en pijn aan de onderzijde van de hiel .../...
    Cfr. : 
    Cfr. ook :

    3. - Hielspoor (spina calcanei)
    (c) 1999-2007, ConsuMed
    Hielsporen zijn aangroeisels van bot aan de hiel. Meestal verdwijnt hielspoor weer vanzelf.
    Mogelijke verschijnselen (o.a.) :
    Vochtophoping in de slijmbeurs onder de hielspoor, weefsel-ontsteking, kloppende pijn, aanpassing van de stand van de voet om de pijn te verminderen (hierdoor kan hielspoor verergeren).
    Mogelijke oorzaken (o.a.) :
    Overmatige belasting van het hielpot door aldaar aangehechte pezen en hechtingsbindweefsel.
    Mogelijke behandelingen (o.a.) :
    - hiel-correctie : vulkussentjes en steunzolen om de hiel te stabiliseren
    - ontsteking : plaatselijke injecties met ontsteking-remmende middelen (cfr. '
    - hielpijn : plaatselijke verdoving,
    eenvoudige pijnstillers, operatie is zelden nodig.
    Cfr. :
    Cfr. ook :

    4. - Hielspoor = plantaire fasciitis ?
    Gina Smet, cursist gespecialiseerde voetverzorging SYNTRA Midden-Vlaanderen, campus St.-Niklaas - Voetmagazine, maart 2006 - Belgische Vereniging voor Gespecialiseerde Voetverzorgers
    Het verschil tussen hielspoor en plantaire fasciitis is moeilijk aan te tonen.
    Er is bijna geen verschil.
    De symptomen zijn hetzelfde en manifesteren zich op dezelfde plaats.
    Hierdoor worden ze dikwijls met elkaar verward of zelfs gelijkbeschouwd.
    Vandaar mijn interesse om hierover mijn eindwerk te maken en alle overeenkomsten en verschillen te vergelijken en te beschrijven op theoretisch vlak en om als gespecialiseerde voetverzorgster verschillende raadgevingen te geven naar de cliënt toe.
    Een veel voorkomende klacht is een stijve en pijnlijke plaats onder de hiel.
    Dit is de plaats waar het peesblad, de fascia plantaris, onder de voet aanhecht.
    - Plantaire fasciitis
    Als deze aanhechting geïrriteerd en ontstoken raakt, wordt de blessure “
    plantaire fasciitis” genoemd.
    Het is een typische overbelastingsblessure, waarbij het peesblad, dat loopt van het hielbeen tot de tenen, onder een zeer sterke spanning staat en waarbij er kleine scheurtjes ontstaan omdat het peesblad bij elke landing van de voet sterk uitrekt.
    - Hielspoor
    Bij “
    hielspoor” is er sprake van een uitstekend stukje bot aan het hielbeen.
    Het peesblad komt door overbelasting of andere factoren onder grote spanning te staan.
    Door de sterke trekkracht kunnen er kleine scheurtjes ontstaan op de plaats waar het peesblad aan het bot aanhecht.
    Bij genezing van die aanhoudende beschadigingen, namelijk de ‘
    scheurtjes’, kan er een bot of kraakbeenspoor gevormd worden door het lichaam.
    Dit is een reactie om de aanhechting van de pees aan het bot te verstevigen.
    Op de röntgenfoto zien we een puntige exostose dat we “
    hielspoor” of “calcaneusspoor “ noemen.
    Functie van het peesblad
    De “fascia plantaris” of het peesblad bestaat uit een zeer dichte strook van weefsel die loopt van de onderkant van het os calcaneus naar het os cuboideum en de phalanges II tot V.
    Het peesblad dient als elastische steun voor de onderkant van de voet, in het bijzonder van het voetgewelf.
    Wanneer er veel druk op de voetzool wordt uitgeoefend, zodat de tenen zich spreiden en het voetgewelf weggedrukt wordt, kan “
    plantaire fasciitis” of “hielspoor” het gevolg zijn.
    Cfr. : 
    Cfr. ook : 

    5. - Hielspoor en plantaire fasciitis problemen
    Eemland  Orthopedie Techniek
    Hielspoor wordt vaak in één adem genoemd met plantaire fasciitis, maar het is niet hetzelfde.
    Wel komt het voor dat bij langdurig aanhoudende plantaire fasciitis een hielspoor ontstaat. 
    Plantaire fasciitis is één van de meest voorkomende oorzaken van een hielspoor.
    Onder een hielspoor wordt een botwoekering van het hielbot verstaan. 
    Dit ontstaat doordat er tijdens het genezingsproces door het lichaam kalk wordt afgezet op de plaats van de beschadiging.
    Door langdurig te blijven lopen met bijvoorbeeld een plantaire fasciitis zal de hielspoor problematiek toenemen.
    Aan de hielspoor zelf kan weinig worden gedaan.
    Een inlegzooltje met een gat op de plek van de hielspoor is een oplossing en wordt meestal toegepast.
    Als men eenmaal een hielspoor heeft ontwikkeld, zal deze niet snel verdwijnen.
    Ook niet door het dragen van de DENS (het afbreken van botweefsel is namelijk een zeer traag verlopend proces).
    Een hielspoor ontstaat meestal zonder pijn.
    Het is echter wel zo dat een hielspoor pijn veroorzaakt.
    Dit komt doordat een hielspoor onderliggende weefsels beknelt, vooral als de aangedane voet wordt belast.
    Cfr. : 
    In de afgelopen jaren is er veel onderzoek gedaan naar de oorzaken van plantaire fasciitis en hoe deze aandoening het beste behandeld kan worden.
    Het is nog niet duidelijk welke behandelmethode het meest effectief is.
    De nieuwste ontwikkelingen zijn gericht op het dragen van een nachtspalk.
    Eemland Orthopedie techniek B.V. heeft een nachtspalk ontwikkeld, 'DENS' genaamd, die al in meer dan honderdtachtig gevallen effectief blijkt te zijn tijdens de behandeling van plantaire fasciitis.
    Cfr. : 

    6. - Overbelasting van de peesplaat onder de voet ('Fasciïtis plantaris' / 'hielspoor'), (laatst bijgewerkt op) 07.07.2003
    Cfr. :

    7. - Pijnlijke hiel
    Copyright 1999-2007, ConsuMed
    De pijn onder de hiel, vooral bij staan, lopen en 's ochtends opstaan, zonder dat er sprake is van ontsteking of verwonding.
    Pijn aan de hiel komt betrekkelijk vaak voor, maar gaat meestal weer vanzelf over.
    Mogelijke oorzaken (o.a.) :
    - weefsel-irritatie in de voetzool (= fascia plantaris)
    - ontstoken vetkussen in de voetzool
    - bot-aangroeisel (= hielspoor).
    Mogelijke behandelingen (o.a.) :
    - strek-oefeningen
    - intapen
    - speciale binnenzool
    eenvoudige pijnstillers
    - corticosteroïd-injectie (zie:
    - operatief verwijdering van bot-aangroeisel of klieven van de peesplaat in de voetzool om de druk van het hielspoor te verminderen
    Cfr. :

    8. - Plantaire Fasciitis / Achillespeesontsteking
    Hielpijn, hielsporen, kuitkramp, verzwikte enkel, voetpijn
    Handboek Triggerpoint-therapie, (laatste wijziging) 09-03-06

    Volgens de artsen Travell en Simons zijn Myofasciale triggerpoints (kleine spierknopen) in spieren die overbelast of in slechte conditie zijn, zijn bijna altijd de ware oorzaak van pijn in onderbenen, enkels en voeten.
    Zij zeggen dit in hun veelgeprezen studie : '
    Myofascial Pain and Dysfunction : The Trigger Point Manual' - cfr. : -.
    Foutieve diagnose van Plantaire fasciitis
    Travell en Simons denken dat de diagnose Plantaire fasciitis, achillespeesontsteking - cfr. : - of hielsporen vaak worden gegeven door artsen die niet op de hoogte zijn van myofasciale pijn.
    Triggerpoints geven afgeleide pijn; dat wil zeggen dat ze pijn naar een andere plek sturen.
    De meeste artsen en andere medische professionals worden hierdoor op het verkeerde been gezet.
    De beste test om vast te stellen of er inderdaad sprake is van plantaire fasciitis is drukgeven op de voetzool.
    Als dat pijnlijk is, wordt verondersteld dat de pezen en vliezen in de onderkant van de voet waarschijnlijk ontstoken zijn.
    Slechts weinig behandelaars zijn zich ervan bewust dat je op deze plek triggerpoints vindt in de korte buiger van de tenen en de vierkante voetzoolspier.
    Deze triggerpoints zijn altijd heel pijnlijk als je er druk op uitoefent.
    Hun pijn wordt afgeleid naar de onderkant van de voet, met name naar de hiel.
    Als de pijn in de hiel niet -wat feitelijk onjuist is- plantaire fasciitis wordt genoemd, wordt deze vaak toegeschreven aan hielsporen.
    Maar men kan hielsporen hebben, zonder dat deze pijn veroorzaken.
    Het onweerlegbare bewijs dat hielsporen ongevaarlijk zijn krijg je als triggerpointtherapie een einde maakt aan de pijn.
    Triggerpoints in de scholspier (m. soleus) zijn de voornaamste oorzaak van pijn in de hiel en de therapievorm zelfmassage is onvoorstelbaar eenvoudig en werkt snel en langdurig.
    Afgeleide Pijn
    Travell en Simons wijzen erop dat de elf spieren in het onderbeen zijn feitelijk voetspieren.
    Anatomen noemen dat extrinsieke voetspieren, wat betekent dat zij de voet van buiten de voet besturen.
    De spieren binnen de voet zelf worden intrinsieke voetspieren genoemd, wat betekent dat zij de voet van binnenuit bedienen.
    De betekenis van deze feiten is dat de pijn in je voet niet noodzakelijk vanuit je voet zelf afkomstig is, maar afgeleide pijn kan zijn van triggerpoints in de spieren in de onderbenen.
    Je kunt veel tijd verdoen met het wrijven en badderen van je voeten als de pijn ergens anders vandaan komt.
    Voorbeelden van afgeleide pijn
    Als je pijn hebt in je voetboog, is de kans groot dat deze afkomstig is van triggerpoints in de kuitspier.
    Dit zijn dezelfde triggerpoints die kuitkramp veroorzaken.
    Pijn in de tenen is vaak afkomstig van triggerpoints in de lange buiger van de tenen (m. flexor digitorum longus) en de strekker van de tenen (m. extensor digitorum longus), in het onderbeen.
    De strekker van de grote teen, aan de voorkant van het onderbeen, is de meest voorkomende oorzaak van pijn in het gewricht van de grote teen.
    Als je voeten aan het eind van de dag pijn doen, heb je waarschijnlijk eerder een kuitmassage nodig dan een voetmassage...
    De voorste scheenspier, een heel diep gelegen spier in de kuit, is de ware bron van de gemeen pijnlijke pijn en stijfheid aan de achterkant van de enkel die vaak onterecht voor achillespeesontsteking wordt aangezien.
    Opmerkelijk genoeg verzwakken triggerpoints ook deze spieraan, waardoor je enkel naar binnen zakken en het lijkt alsof je platvoeten hebt.
    In de visie van Travell en Simons is "
    Tendinitis" (peesontsteking) grotendeels een vuilnisbakdiagnose, die men gebruikt als men de ware oorzaak van de pijn niet goed begrijpt.
    Pijn in of bij een pees is vrijwel altijd afgeleide pijn afkomstig van triggerpoints in de bijbehorende spier.
    Bij het onderzoek naar de oorzaken van pijn, gevoelloosheid en andere ongewone gevoelens in de onderbenen, enkels, voeten en tenen, horen triggerpoints bovenaan de checklist te staan.
    Wanneer gezondheidzorgers voldoende opleiding en ervaring hebben, kunnen zij triggerpoints gemakkelijk opsporen en behandelen.
    Maar er zijn ook manieren waarop je ze zelf effectief kunt uitschakelen.
    Hier heb je een voorbeeld uit het boek :
    De linker illustratie toont een triggerpoint in de voorste scheenbeenspier, die de meest voorkomende oorzaak is van de pijn aan de achterkant van de enkel die zo vaak foutief als achillespeesontsteking wordt gediagnosticeerd.
    Triggerpoints in de andere spieren van het onderbeen veroorzaken pijn in de tenen, voetboog, hiel en de voorkant van de enkel.
    De rechter illustratie toont de massage van de kuit met de andere knie.
    Gebruik het gewicht van je been om druk uit te oefenen.
    Het triggerpoint in de tibialis posterior ligt op onngeveer een derde omlaag vanaf de knie.
    Hij ligt heel diep, tegen de achterkant van het kuitbeen aan (het buitenste bot in het onderbeen).
    Zes tot twaalf strijkingen over het triggerpoint maken een hele behandeling, maar behandel meerdere malen per dag.
    Met 375 illustraties laat het '
    Handboek Triggerpoint-therapie' je tientallen "noodgrepen" zoals deze zien, die je kunt gebruiken in je strijd tegen de pijn.
    Dit is een voorbeeld van hoe gemakkelijk, snel en goedkoop deze '
    oorlog' kan zijn.
    In het '
    Handboek Triggerpoint-therapie' heeft de massagedocent het uitgebreide onderzoek van Travell en Simons vereenvoudigd en voor de leek toegankelijk gemaakt.
    Zijn innovatieve methode van zelfmassage verlicht plantaire fasciitis, achillespeesontsteking, hielpijn, voetpijn, teenpijn en hielsporen als triggerpoints daar de oorzaak van zijn.
    Cfr. : 

    9. - Plantar fascitiitis (hiel aansporing syndroom)
    Active Foot Support orthotics – E-mail :
    Wat is het ?
    Plantar fasciitis is een klacht waar de plantaar fascia trekt aan de periosteum (vezel membraan die de botten bedekt) bij de calcaneus (hielbeen) dit veroorzaakt ontstekingen en pijn.
    De plantaar fascia is een weefsel dat werkt als een stabilisator en schokbreker, die de integriteit van de voeten onderhoudt.
    Het begint bij het plantaar aspect (onderkant) van de calcaneus en zit vast aan de metatarsal (van de middenvoet) koppen en gaat verder in de proximale phalanges (tenen) waar het de vorming van de firbrous flexor sheath maakt tot in de tenen.
    Wat zijn de meestvoorkomende symptomen ?
    Patiënten klagen over zware pijnen in de hiel bij de achterzijde. (plantaar oppervlakte van de calcaneus) voornamelijk bij de eerste stappen van de dag, of als de voet lange tijd niet is gebruikt (bv. lange zitperiode) dus pijn na rust.
    Hoe wordt het veroorzaakt ?
    De Plantar Fascia wordt herhaaldelijk verdraaid, omdat de calcaneus in de achtervoet stabiel is terwijl de voorvoet aan het over-proneren is.
    Deze kracht zorgt ervoor dat de Plantaar Fascia gaat onsteken, omdat het zwakste deel van de Plantaar Fascia aan de periosteum (botvlies) van de calcaneus vast zit.
    Als de Plantaar Fascia constant verdraaid wordt, wordt de periosteum van de Calcaneus weg getrokken en veroorzaakt pijn en ontstekingen.
    Als dit vaak genoeg gebeurt, dan groeit de Calceneus verder naar de Plantaar Fascia toe, om zich weer vast te maken.
    Deze groei wordt genoemd : '
    De pijn wordt gevoeld in de eerste stappen die je op de dag zet, omdat tijdens de nacht, de vezels van de Plantaar Fascia band proberen om te helen door breekbare nieuwe vezels te vormen en wanneer de persoon gewicht op de voet zet, gaat het scheuren weer beginnen en wordt de pijn intensiever.
    Hoe wordt het behandeld ?
    Omdat het probleem veroorzaakt wordt door over-pronatie, kan de patiënt met Orthotics minder over-pronatie hebben en zal waarschijnlijk binnen een aantal weken minder pijn hebben en binnen enkele maanden kan een volledige genezing plaats vinden.
    Cfr. :

    10. - Shockwave therapie
    GymnaUniphy Nederland BV
    De Masterpuls MP100;Shockwave therapie is een fantastische uitbreiding op uw huidige behandel-mogelijkheden.
    De methode wordt ook wel ESWT genoemd :
    'Extracorporeal Shock Wave Therapy'.
    De therapie is effectief bij de behandeling van o.a. hielspoor, epicondylitis lateralis en achillespees tendinopathie.
    Wat is Shockwave ?
    Pneumatisch geproduceerde akoestische (geluids-)schokken worden via een kogel in de applicator (pistool) onder hoge druk het lichaam ingeleid.
    De druk in het apparaat is instelbaar van 1 tot 4 atmosfeer, deze druk zorgt voor de snelle voorwaartse beweging van de kogel in de applicator.
    De frequentie van de geluidschok is instelbaar van 1 Hz tot 15 Hz.
    De behandeling met shockwave heeft oa als effect langdurige pijnvermindering en een verbeterde doorbloeding.
    Cfr. :

    02-05-2007 om 00:32 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (38 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Borderline versus overgevoeligheid - Deel I
    Klik op de afbeelding om de link te volgen  

    Borderline versus overgevoeligheid

    Deel I

    overgevoeligheid (
    Highly Sensitive Person (HSP))

    1. - ADHD bij volwassenen én ADHD versus borderline
    Promotie Mw. drs. J.J.S. (Sandra) Kooij - 'ADHD in adults. Clinical studies on assessment and treatment' (Proefschrift) – Promotor : Prof.dr. J.K. Buitelaar - Radboud Universiteit, UMC St Radboud - Staf Concerncommunicatie – Tel. : (024) 361 35 28 - E-mail : - Laatste update : 16-11-06
    De auteur
    Sandra Kooij (Arnhem, 1958) studeerde Geneeskunde in Amsterdam.
    Van 1995 tot 2002 werkte zij als psychiater bij GGZ Delfland in Delft.
    Sinds 2002 is ze manager zorg van Programma ADHD bij volwassenen van PsyQ, een divisie van de Parnassia-groep in Den Haag.
    Tevens is ze oprichter van het ‘Kenniscentrum ADHD bij volwassenen’.
    De thesis
    ADHD blijkt niet over te gaan in de volwassenheid.
    Opvallend is dat evenveel volwassen vrouwen als mannen ADHD hebben, anders dan bij kinderen waar de stoornis vaker bij jongens wordt vastgesteld.
    Dit kan wijzen op onderdiagnostiek van ADHD bij meisjes.
    Uit onderzoek van Sandra Kooij blijkt dat volwassenen met ADHD ongeveer dezelfde kenmerken hebben als kinderen met deze stoornis.
    Dit ondersteunt de betrouwbaarheid van de diagnose ADHD op volwassen leeftijd.
    Behandeling van ADHD bij volwassenen met Ritalin blijkt veilig en effectief. Ook blijkt dat ADHD-patiënten die depressief zijn (geweest) sterk verhoogde kans hebben op een winterdepressie.
    Verder is aangetoond dat ADHD en de persoonlijkheidsstoornis borderline in hoge mate dezelfde symptomen vertonen, wat tot misdiagnostiek en onderbehandeling van ADHD kan leiden.
    ADHD-patiënten die seksueel zijn misbruikt vertonen meer kenmerken van borderline dan degenen zonder deze voorgeschiedenis.
    Ook heeft deze groep meer leer- en werkproblemen, boulimia en vertoont die meer agressief gedrag.
    Door alert te zijn op deze kenmerken kan er mogelijk beter onderscheid worden gemaakt tussen ADHD en borderline.
    Cfr. : 

    2. - ADHD en hypersensitiviteit
    Bron : Follow Up Report door Mary Jane Johnson
    ADHD en hypersensitiviteit... is er een verband ?
    Heb jij dat ook ?
    Het gevoel dat je dingen veel intenser ervaart dan de mensen om je heen ?
    Geen wonder, veel ADHD'ers zijn uiterst gevoelige mensen (Hoog Sensitieve Personen oftewel HSP's).
    Deze hypersensitieve mensen schijnen langere en meer gevoelige "antennes" te hebben die de omgevingsprikkels opvangen.
    Het resultaat hiervan is dat wat andere mensen missen, feilloos door hen wordt opgepikt.
    Je kunt verrukt zijn over een klein detail dat jij opmerkt terwijl de rest van de wereld eraan voorbijgaat, een piepklein bloempje in een grasveld.
    Tegelijkertijd voel je je overweldigd en bijzonder prikkelbaar door de impulsen die uitgaan van een grootwarenhuis of een luidruchtige bijeenkomst.
    Een minder gevoelig mens komt 's ochtends op zijn werk en begint aan zijn dagtaak, terwijl een hypersensitief mens op dezelfde werkvloer opmerkt dat "de baas met zijn verkeerde been uit bed is gestapt, een collega waarschijnlijk met ruzie van huis is gegaan en dat er een stapel boeken op een tafel ligt die er gisteren nog niet lag".
    Hij/zij zal dan eerst deze indrukken moeten verwerken voordat hij/zij aan de slag kan gaan.
    Maar er komen steeds nieuwe dingen bij... en ook die worden allemaal intens beleefd.
    Gevoeligheid kan goed zijn of lastig, afhankelijk van de omstandigheden.
    Als er een wervelwind op tilt is, bijvoorbeeld, is het aannemelijk dat een hypersensitief mens het gevaar eerder voelt aankomen.
    De kunstenaar heeft meer kans subtiele details in een schilderij aan te brengen, de muzikant zal zijn muziek werkelijk "voelen".
    En de student in het klaslokaal heeft meer kans de jonge vogeltjes in het vogelnestje buiten in de boom op te merken of afgeleid worden door het genies van een verkouden medestudent...
    Grote gevoeligheid is een eigenschap van zowel hoogbegaafde als creatieve mensen... en een groot aantal ADHD'ers beschrijft zichzelf als bijzonder gevoelig.
    De zintuigen van hypersensitieve mensen worden in onze snelle en luidruchtige samenleving steevast overprikkeld.
    Een bezoekje aan een winkelcentrum of markt betekent een regelrechte aanval op hun fijngevoeligheid.
    Dr. Aron (auteur van de boeken 'Hoog sensitieve personen - Hoe blijf je overeind als de wereld je overweldigt' - cfr. : - en 'Hoog sensitieve personen in de liefde - Hoe ga je om met relaties als de wereld je overweldigt' - cfr. : -) gelooft dat de meeste hypersensitieve mensen introvert zijn, maar zij onderscheidt ook een tweede type -waarin ik mij direct herkende -.
    Dit type hypersensitieve mensen is "zowel bijzonder nieuwsgierig als voorzichtig, moedig als angstig, snel verveeld als snel overprikkeld. Het optimale niveau van stimulering komt heel nauw bij hen. Je zou kunnen zeggen dat er een constante machtsstrijd woedt in deze mensen...".
    Van dit type mens wordt gezegd dat hun systeem een enorme behoefte heeft aan enerzijds "pauzes om bij te komen" en anderzijds "intense activeringsprikkels".
    Volgens Dr. Aron handelen hoog sensiteive mensen meer vanuit de rechterhersenhelft (minder lineair, meer creatief).
    Zij denken vaak na over hun eigen denken, zijn in staat te leren zonder zich bewust te zijn van het feit dat zij hebben geleerd (intuïtief) en worden vaak diep geraakt door de gemoedstoestand van anderen.
    Hypersensitieve mensen hebben een veel grotere kans op allergieën of overgevoeligheid voor stoffen en substanties.
    Bovendien slapen zij vaak veel minder goed.
    Dit zijn de mensen met een vaak goed ontwikkeld "zesde zintuig" : de dromers, hoogst intuïtieve artiesten of uitvinders.
    Zij zijn gewetensvol, voorzichtig en wijs !
    Wie wil zich daar nu niet in herkennen ??
    (Bron : 'Born to Explore' (BTE - cfr. : -), een onderzoek door Mary Jane Johnson).
    In '  The Difficult Child ' - cfr. : - beschrijft Dr. Stanley Turecki het moeilijke kind met een lage zintuigelijke irritatiedrempel.
    Hij beschrijft : "...ruzies of driftbuien die ontstaan doordat bepaalde kledingstukken niet goed aanvoelen; veters die steeds opnieuw moeten worden aangetrokken; merkjes in de nek van truien die moeten worden verwijderd; overmatige gevoeligheid voor geluiden, lichten of geuren. Het meisje weigerde 's winters een jas te dragen, klagend over het feit dat deze te warm zou zijn. In huis wilde zij slechts in haar ondergoed lopen. En wanneer zij in een mensenmassa terechtkwam, reageerde zij zeer extreem geïrriteerd."
    Mijn leven lang zijn er al "kleinigheden" die mij bijzonder opwinden, terwijl anderen er helemaal geen last van schijnen te hebben.
    Ik kan absoluut niet tegen kleding met elastiek rond mijn polsen en taille of etiketjes in mijn nek.
    Mijn horloge bungelt los rond mijn pols.
    Er zijn ontelbaar veel soorten voedsel die ik vermijd vanwege hun structuur, niet eens door de smaak.
    Zo hou ik bijvoorbeeld van tomatensaus op de spaghetti enz., maar ik kan absoluut geen stuk rauwe tomaat eten.
    Hetzelfde geldt voor een aantal vruchten die ik vanwege hun specifieke structuur niet weg krijg.
    Een rauwe appel vind ik lekker, maar ik ga over mijn nek van een gebakken appelschijf.
    Uit eten gaan is een ramp voor mij en mijn tafelgenoot, want ik moet precies weten wat ergens in zit, voordat ik kan eten.
    Mijn maag en darmen zijn gevoelig en reageren op ongewoon gekruid voedsel, zoals zij ook overstuur raken van stress.
    Vanaf mijn kindertijd had ik last van allergieën en ademhalingsproblemen.
    Ik ben nog steeds allergisch voor bepaalde geuren, stoffen en schimmels, hooi, bepaalde planten en bloemen, gras, bladeren, dierenharen en allerlei soorten noten (met uitzondering van pinda's, maar dat zijn dan ook geen noten)...
    Mijn huid is extreem droog en ik heb last van eczeem.
    Ondanks mijn droge huid heb ik vaak last van puistjes.
    In de zomer kan ik de zon nauwelijks velen omdat ik snel oververhit raak.
    In de winter heb ik het continu koud en de koude wind doet me pijn over mijn hele lijf.
    Ook mijn gehoor is hypersensitief en overgevoelig.
    Na een avond uit galmen de hoge tonen nog een heel etmaal door mijn hoofd.
    Het volume van radio en tv staat altijd zacht (wat anderen weer stoort, omdat zij niets kunnen horen).
    Wanneer ik een ongewoon geluid hoor, kan ik me nergens meer op concentreren totdat ik de geluidsbron heb gevonden.
    Pas daarna kan ik verder met hetgeen ik aan het doen was.
    Ik ben bovendien erg gevoelig voor aanrakingen van mensen of ik moet aangeraakt willen worden.
    Pas sinds kort ben ik in staat iemand te omhelzen en omhelst te worden door iemand, zonder dat ik het gevoel heb te stikken.
    Wanneer iemand mij te lang vasthoudt, raak ik in paniek en voel ik me haast claustrofobisch.
    Ik heb problemen met liften en voel me benauwd in een grote menigte.
    In een poging te ontdekken of deze vormen van hypersensitiviteit vaker voorkomen bij mensen met ADHD, heb ik een "niet-wetenschappelijk verantwoorde" test gedaan met 65 ADHD-volwassenen die ik heb ontmoet op een conferentie.
    Dit zijn de resultaten :
    - overgevoeligheid voor kleding (o.a. elastiek, etiketjes, wol, synthetische materialen) 44%
    - overgevoeligheid voor voedselstructuren 6%
    - allergieën 39%
    - overgevoelige huid 67%
    - overgevoeligheid voor koud en warm 56%
    - overgevoeligheid voor geluiden 50%
    - overgevoeligheid voor aanrakingen 22%
    - claustrofobie 39%
    - maagdarmproblemen 50%.
    Alle door mij ondervraagde ADHD'ers had een of meer overgevoeligheidsklachten.
    Ik was nieuwsgierig of andere ADHD-volwassenen zich ook konden herkennen in deze hypersensitiviteiten (of wellicht nog andere hadden).
    Hieronder staat een aantal van hun reacties.
    Volwassenen met een overgevoelige tastzin noemen sterke voor- en afkeur voor bepaalde soorten kleding.
    Zij kunnen vrijwel allemaal niet tegen kleding met etiketjes in de nek, knopen die de huid raken, stiksels van nylon enz.
    Sieraden (met name van koper en nikkel) en stoffen als wol en synthetische materialen op de huid irriteren hen vaak in extreme mate.
    - Karen : "Mijn schoenen moeten altijd strak om mijn voeten zitten. Wanneer zij niet strak genoeg zitten word ik gek! Ik betrap mezelf er constant op dat ik mijn veters aan het straktrekken ben, zo strak als mogelijk."
    - Diana : "Ik kan absoluut niet tegen elastiek in mijn kleding. Ook word ik gestoord van strakke mouwen (vooral niet als de naden omgezoomd zijn met nylon), hoge cols, kniekousen die afzakken, kaartjes in mijn shirts. Alles wat mijn huid raakt en niet zacht of van katoen is, is goed voor een dag lang krabben. Broeken die te strak in het kruis zitten... Ik haat panty's: ze kriebelen op mijn buik en het kruis lijkt altijd af te zakken ! Ik draag nooit mijn jas in de auto. Ik loop altijd in hetzelfde versleten, zachte vest met heel veel zakken."
    - Veronique : "Mijn vriend heeft op mijn verzoek zijn borsthaar eraf gehaald, omdat ik gek werd van het gekriebel als hij tegen me aan kwam liggen."
    - Martin : "Toen mijn vader kind was kon hij er niet tegen dat verschillende soorten voedsel elkaar raakten, zodat mijn oma voor hem een bord met compartimenten kocht. Ik moest hetzelfde doen voor mijn zoon. Vochtig of plakkerig voedsel eet hij per definitie niet. Hij wil een andere vork of lepel voor elk soort eten. Mijn smaak is zo mogelijk nog gevoeliger dan die van de familie !"
    - Alex : "Ik ga letterlijk over mijn nek van de geur van zuurkool en kaas ! Ik ben ervan overtuigd dat het moeten eten van deze dingen mijn dood zal worden !"
    - Wil : "Ik heb het vrijwel altijd koud. Het lijkt erop alsof ik een slechte bloedsomloop heb, want mijn handen en voeten lijken wel ijsklompen. Zodra de buitentemperatuur beneden de 20 graden komt, moet ik mijn huis warmstoken !"
    - Anne : "De antieke klok in de huiskamer loopt nooit, want ik word gek van het getik ervan. Wanneer hij is opgedraaid, hoor ik het getik in het hele huis ! Ik slaap altijd met oordoppen, want anders doe ik geen oog dicht. Mijn man is radeloos, want wanneer ik boven zit te werken, kan hij geen tv kijken zonder koptelefoon, omdat ik woedeuitbarstingen krijg van dit ' achtergrondgeluid'."
    - Karen : "Wanneer ik me probeer te concentreren kan ik geen geluiden uitfilteren. Terwijl ik dit typ, hoor ik de kraan in de badkamer druppen, de koelkast in de keuken aan en uit slaan, een auto buiten die startproblemen heeft en de centrifuge bij de buren."
    Diana : "Ik houd van keiharde muziek, maar alleen wanneer het mij uitkomt. Harde muziek overstemt namelijk de kakofonie van alle andere geluiden en maakt me rustiger. Ik studeer ook altijd met mijn walkman op mijn hoofd, omdat dat de enige manier is niet afgeleid te worden door andere geluiden."
    Sociale bijeenkomsten zijn een ramp voor overgevoelige mensen.
    Vrijwel allemaal ervaren zij het als zeer ongemakkelijk wanneer iemand hen plotseling aanraakt.
    Veel van hen verafschuwen het handenschudden met en kussen van aanwezigen.
    Wanneer een aanraking of omhelzing van achter komt is het effect dubbel: niet alleen is de aanraking onaangenaam, maar velen hebben ook de neiging ontzettend te schrikken.
    Zulke onverwachte aanrakingen doen een groot beroep op de zelfbeheersing de 'dader' niet te slaan of uit te schelden.
    - Martin : "Ik hou er niet van aangeraakt te worden. Zelfs een hand geven is moeilijk voor mij. Het heeft mijn vrouw jaren gekost te leren hoe dat zij me kon aanraken zonder een negatieve reactie van mij te krijgen. Het aanraken van mijn hoofd of haar is helemaal uit den boze."
    - Diana : "Alleen in een romantische bui is mijn hypersensitiviteit meer een plus dan een min..."
    - Wil : "Ik heb geen probleem met handenschudden, maar omhelzen is niet aan mij besteed. Wanneer iemand mij in zijn/haar armen wil nemen, ga ik zweten en komt er een knoop in mijn maag. Ik ben getrouwd met een vrouw die ervan houdt aangeraakt te worden, maar zelfs van haar kan ik het niet hebben dat ze me omarmt. Ik vind het verschrikkelijk, niet in laatste plaats voor mijn vrouw, maar ik heb ruimte nodig !"
    Vrijwel alle hypersensitieve mensen voelen zich oncomfortabel op drukke plaatsen, zoals in volle liften, bussen, metro's, restaurants, winkels en op markten.
    Winkelen op een zaterdagmiddag is voor hen een constant gevecht tegen woedeuitbarstingen, omdat anderen hen voor de voeten lopen of terloops aanraken.
    - Anne : "Ik heb gemerkt dat ik vooral last krijg van claustrofobie, wanneer ik ergens ben, waar ik liever niet zou zijn, zoals in een auto op een tour die langer dan een uur duurt. Ik word dan zo geïrriteerd dat er geheid ruzie ontstaat."
    Hieronder staat een samenvatting van de resultaten van het hypersensitiviteits-onderzoek dat gedaan is op de ADDA-website.
    Aan het onderzoek hebben evenveel mensen met als zonder ADHD deelgenomen.
    Bent u overgevoelig voor :
    - labels of elastiek in kleding ? - 70% 
    - het gewicht van kleding ? - 40%
    - bep. materialen (wol, synthetisch enz.) ? - 70%.
    Hebt u fijne zintuigen voor :
    - bepaalde voedselstructuren ? - 40%
    - bepaalde smaken ? - 70% .
    Bent u allergisch voor :
    - beppalde voedingsmiddelen ? - 30%
    - stof/schimmels ? - 60%
    - pollen ? - 50%
    - grassen ? - 40%
    - bloemen ? - 40%
    - dieren ? - 40%.
    Hebt u een gevoelige huid ?
    - psoriasis 10%
    - droge huid 60%
    - huiduitslag 40%
    - eczeem 40%.
    Bent u overgevoelig voor :
    - kou ? - 60%
    - warmte ? - 70%.
    Bent u overgevoelig voor geluiden ? - 70%.
    Bent u overgevoelig voor aanrakingen ? - 60%.
    Bent u claustrofobisch :
    - in liften ? - 20%
    - in mensenmassa's ? - 60%.
    Hebt u een overgevoelig maagdarmstelsel ? - 50%.
    Bent u overgevoelig voor bepaalde geuren ? - 60%.
    Hoewel dit een niet-wetenschappelijk onderzoek was, lijken de resultaten erop te wijzen dat ADHD'ers inderdaad meer last hebben van overgevoeligheid dan mensen zonder ADHD .../...
    Cfr. :

    3. - ADHD en hypersensitiviteit - Is er een verband ?
    Cfr. : 

    4. - ADHD, TS en de Borderline persoonlijkheidsstoornis
    Cfr. : 

    5. - Als je voelt wat de ander niet voelt - Interview met Susan Marletta-Hart Trouw, 9 augustus 2003
    Susan Marletta-Hart is de auteur van 'Leven met hooggevoeligheid - Van opgave tot gave' – cfr. :
    Het begrip 'hooggevoeligheid' verovert ook hier de markt van welzijn en geluk.
    Een nieuw luxeprobleem ?
    Of een serieus te nemen kwalificatie ?
    Susan Marletta-Hart is overtuigd van het laatste.
    Ze ontdekte haar eigen hooggevoeligheid en schreef er een boek over .../...
    Cfr. :

    6. - Begeleiding voor hooggevoelige mensen
    Cfr. : 

    7. - Behandelingsstrategieen bij de borderline persoonlijkheidsstoornis
    Bohn Stafleu van Loghum, 1998 (1ste druk) – ISBN10 : 9031326720 | ISBN13 : 9789031326723
    In Nederland zijn naar schatting 100.000 mensen met een borderline persoonlijkheidsstoornis.
    Het boek bevat een compact overzicht van de recente vorderingen op de terreinen van diagnostiek, psychotherapie en farmacotherapie.
    In het laatste hoofdstuk staan aanwijzingen in de vorm van beslisbomen voor differentieel-diagnostisch onderzoek en indicatiestelling voor behandeling van deze patiënten door psychiaters, psychologen in de geestelijke gezondheidszorg en hulpverleners in de verslavingszorg.
    Cfr. :

    8. - Behandelingsstrategieën bij de borderline persoonlijkheidsstoornis
    Prof. dr. W. van den Brink e.a. - Bohn Stafleu Van Loghum (1ste druk) – EAN : 9789031326723 – ISBN : 9031326720
    In Nederland zijn naar schatting 100.000 mensen met een borderline persoonlijkheidsstoornis.
    In de geestelijke gezondheidszorg gaat het daarbij in meer dan 75% van de gevallen om vrouwen, in de verslavingszorg en in de penitentiaire en forensische settings om ongeveer evenveel mannen als vrouwen.
    Naast categoriale diagnostiek wordt tegenwoordig steeds vaker gebruik gemaakt van een aanvullende multidimensionale beschrijving van de pathologie.
    Bij het behandelen van de patiënten wordt steeds vaker gebruik gemaakt van een combinatie van (ambulante) psychotherapie en farmacotherapie.
    Een klein deel van de patiënten vindt hulp via langdurige opname in een psychotherapeutische gemeenschap.
    Het boek bevat een compact overzicht van de recente vorderingen op de terreinen van diagnostiek, psychotherapie en farmacotherapie.
    In het laatste hoofdstuk staan aanwijzingen in de vorm van beslisbomen voor differentieel-diagnostisch onderzoek en indicatiestelling voor behandeling van deze patiënten door psychiaters, psychologen in de geestelijke gezondheidszorg en hulpverleners in de verslavingszorg.
    De ontwikkeling van het boek Behandelingsstrategieën bij de borderline persoonlijkheidsstoornis en de organisatie van het gelijknamige symposium zijn initiatieven van CURE & CARE development.
    CCd wil hiermee een bijdrage leveren aan de ontwikkeling van standaarden en strategieën die leiden tot kwaliteits- en efficiencyverbetering in de (geestelijke) gezondheidszorg.
    Cfr. :

    9. - Beknopte handleiding bij de diagnostische criteria van de DSM-IV-TR
    (Bureau -editie) - 3e druk
    Harcourt Assessment B.V., 2006 – ISBN10 : 9026517777 | ISBN13 : 9789026517778
    Cfr. :

    10. - Belevenissen Borderline ! - Voor Borderliners en Omstanders
    Deze website is een van de weinige op het internet die hulp bieden aan zowel mensen met Borderline als de omstanders.
    Hier kunnen borderliners en omstanders met elkaar in contact komen en heel veel informatie vinden.
    Je vind hier informatie over : wat Borderline is - hoe ga je met Borderline om als je het hebt en hoe kun je er als omstander mee om gaan - wat voor behandelingen zijn er mogelijk
    en nog veel meer.
    Er is ook een forum waar je jezelf aan kunt melden en mee kunt praten met Borderliners en Omstanders.

    11. - Borderline
    Het Trimbos-instituut
    Het meest kenmerkende van de borderline persoonlijkheidsstoornis (kortweg: BPS of borderline) zijn de sterke wisselingen in stemmingen, gedachten en gedrag.
    Mensen met borderline zijn enorm impulsief, denken vaak zwart-wit, reageren extreem.
    Relaties zijn moeilijk te onderhouden en wisselen ook sterk.
    Ook de ideeën en gedachten die ze over zichzelf hebben, wisselen sterk.
    Hoe vaak komt het voor ?
    In Nederland zijn naar schatting 100.000 mensen met borderline.
    Dit is minder dan 1%.
    Misschien zijn het er meer, omdat veel mensen met borderline behandeld worden voor bijkomende klachten als bijvoorbeeld depressie of angsten.
    Borderline wordt in zo'n situatie vaak niet herkend.
    Bij mensen die zijn opgenomen in een instelling komt borderline vaak voor.
    Onder opgenomen mensen met een verslaving heeft 5 tot 22% borderline; onder psychiatrische patiënten 6 tot 63%.
    De cijfers lopen nogal uit elkaar, omdat er verschillende methodes worden gebruikt.
    Gaat het over ?
    Lange tijd is gedacht dat borderline niet overgaat.
    Maar van de mensen die zijn opgenomen geweest in een instelling blijkt dat na 3 jaar 40% officieel geen borderline meer heeft.
    Het kan goed zijn dat iemand dan nog wel een paar borderline-verschijnselen heeft, maar officieel niet meer.
    Als mensen met borderline ouder worden, worden hun leven en hun relaties toch wat stabieler.
    Hun algemene functioneren verbetert ook.
    Ook het risico op zelfdoding neemt af.
    Cfr. :
    Cfr. ook :

    12. - Borderline - De film
    Cfr. : 

    13. - Borderline - Medicijnen
    Stichting LEVEN met Borderline
    Cfr. : 

    14. - Borderline de baas
    Een curus voor familie en partners van borderlinepatiënten.
    Cfr. : 

    15. - Borderline of Emotionele Regulatiestoornis (E.R.S.) ?
    Geestelijke gezondheid, Arnt 2004
    Het blijkt dat de medische wereld een steeds grotere afkeer krijgt van de begrippen borderline persoonlijkheidsstoornis en borderline syndroom, omdat deze te vaag en veelomvattend zijn en daarom is er een nieuwe term, die vaak wordt gebruikt voor deze persoonlijkheidsstoornis en dat is de Emotionele Regulatiestoornis (ERS).
    Het zijn dus een aantal benamingen voor dezelfde persoonlijkheidsstoornis.
    De term 'borderline'
    De term 'borderline' is dan ook eigenlijk een verzamelnaam die een aantal psychiatrische ziektebeelden vertegenwoordigt.
    Het ontstaan van de naam 'borderline' (ofwel 'grens') ligt in het feit dat borderline in eerste instantie werd gebruikt voor mensen die tussen een neurose en psychose in zaten en in geen van deze beide categorieën in te delen waren voor de psychiatrische wereld.
    De borderline-patiënt heeft vaak symptomen van beiden en was daarom moeilijk in een hokje te plaatsen.
    De negen symptomen
    Inmiddels is de omschrijving van de stoornis een stuk nauwkeuriger geworden en is er een hele beschrijving in de DSM IV over wat borderline inhoudt.
    Er zijn ook een negental symptomen benoemd, die kenmerkend zijn voor borderline :
    - Verlatingsangst - Extreme angst om verlaten te worden door partner, familie en vrienden.
    Deze angst kan zo beklemmend zijn dat zij hierdoor juist afwisselend mensen naar zich toe halen en weer afstoten uit angst om gekwetst te worden.
    - Impulsiviteit - De borderliner is zeer impulsief in zijn/haar reacties op gebeurtenissen en handelen daar ook naar.
    Achteraf gaan ze pas nadenken over hun reactie.
    'Eerst doen en dan nadenken' is een veel gehoorde uitspraak over hun handelen.
    Probeer niet het gedrag van een borderliner hierin te veranderen, want het ligt vast in zijn/haar psyche en deze poging tot hulp zal al snel worden ervaren als onbegrip omdat het simpele idee van knoop in de zakdoek nu eenmaal niet werkt.
    Stemmingswisselingen - Het humeur kan binnen een seconde omslaan van heel vrolijk naar diep verdriet (al zal deze emotie verborgen worden waar mogelijk).
    Vaak liggen flashbacks of herinneringen hieraan ten grondslag die door kleine dingen in het dagelijkse leven naar boven komen.
    In de depressieve stemming zijn alcohol en verslavende middelen een gevaar omdat deze de emoties verveelvoudigen en dan automutilatie (zelfbeschadiging) en suïcidale neigingen ten gevolg kunnen hebben.
    Gevoel van leegte - Het gevoel leeg te zijn, alleen in de wereld te staan is heel herkenbaar voor patiënten met borderline, zij voelen zich immers niet begrepen omdat de omgeving vaak heel anders reageert dan zijzelf.
    Zij beschrijven af en toe een diep gevoel van totale leegte.
    - Instabiele relaties - Vaak zijn de relaties (zowel op vriendschaps- als liefdesgebied) kortstondig en hevig.
    Reden hiervoor is het aanhalen en afstoten en de angst wéér iemand te verliezen.
    Daarnaast is het voor de borderliner vaak moeilijk om liefde te tonen, doordat zij hun emoties achter een muur hebben gestopt.
    Vertrouwen en eerlijkheid zijn zeer belangrijke gegevens voor een borderliner en een goed bedoeld leugentje om bestwil wordt dan ook opgevat als het schaden van vertrouwen en zorgt voor direct afstoten.
    - Identiteitsstoornis - Alhoewel de vraag 'wie ben ik nu eigenlijk' voor niemand ooit beantwoord zal worden, weegt deze bij de borderliner extreem zwaar, omdat zij van mensen steeds te horen krijgen dat ze 'raar' reageren.
    Hierdoor gaan zij zichzelf al snel als een buitenstaander beschouwen en de vraag onderzoeken waarom zij reageren zoals zij reageren.
    Alhoewel is aangetoond dat dit waarschijnlijk meer met de hoeveelheid serotonine in de hersenen te maken heeft dan met hun persoonlijkheid, geeft dit toch een diep gevoel van onzekerheid over de eigen identiteit.
    - Suïcidale gedragingen - In periodes van depressie of psychose (vaak na gebruik van alcohol of andere verslavende middelen) kunnen periodes optreden waarin de borderliner geen zin meer heeft in het leven, de angst om anderen pijn te doen (met name mensen in de directe omgeving) legt een zware last op de schouders van de patiënt en kan af en toe teveel worden.
    Alhoewel ook vaak een schreeuw om aandacht aanwezig is (die wel serieus genomen moet worden!), pleegt naar schatting 9% van de borderliners uiteindelijk zelfmoord.
    - Intense woede - De borderliner kan extreem kwaad reageren op onrecht (in hun ogen) en is op deze momenten niet aanspreekbaar.
    Het beste is hem/haar op deze momenten rust te gunnen, want alles wat op dat moment gezegd wordt is in zijn/haar ogen onredelijk en er zal een manier gevonden om het negatief op te vatten.
    - Dissociatie - De borderliner heeft vaak het gevoel buiten zichzelf te staan.
    Doordat zij de lijn naar hun emoties door hebben gesneden kunnen zij over zichzelf praten en ondertussen het gevoel hebben dat ze het over iemand anders hebben.
    Het bestaan van verschillende persoonlijkheden komt voor en zo kan het ook gebeuren dat ze dingen doen waar ze de volgende dag totaal geen benul van hebben.
    Over de oorzaken van de stoornis is veel geschreven en als ik probeer dit samen te vatten is er een biologische aanleg, die door ingrijpende gebeurtenissen naar boven kan komen.
    Deze (erfelijke) aanleg voor impulsiviteit ligt volgens sommige experts in het serotoninegehalte in de hersenen en heeft daarnaast enige andere vooral neurologische oorzaken.
    Deze kenmerken worden ook in één adem genoemd bij veel eetstoornissen en verslavingen en het is dan ook niet verwonderlijk dat veel borderline-patiënten hier mee te kampen hebben.
    De meeste mensen met borderline hebben een traumatisch verleden, waarbij men kan denken aan opgroeien in een ontwricht gezin, misbruik, verlies van naasten of bijvoorbeeld emotionele verwaarlozing.
    Hierdoor hebben veel borderliners te maken met een hechtingsstoornis en kunnen zij derhalve moeilijk langdurige relaties aangaan, vanwege hun angst om in de relatie teleurgesteld te worden (het gevoel 'weer' verlaten te worden zorgt ervoor dat ze moeite hebben mensen té dicht bij hun gevoelens te laten komen).
    Het gevaar dat de patiënt hierdoor in een negatieve spiraal belandt is zeer groot, omdat hij/zij juist een grote behoefte heeft aan steun en contact, maar aan de andere kant de omgeving afschrikt door de gedragingen als gevolg van deze hechtingsstoornis en de daarbij behorende hevige stemmingswisselingen.
    Als de omstanders hierdoor afgeschrikt worden en het sociale leven rond de patiënt wegvalt, wordt de kans op verval steeds groter.
    Schreeuw om aandacht
    Als een borderline-patiënt in een voor hem of haar negatieve stemming zit (verdrietig, woedend of depressief) heeft hij of zij veel aandacht nodig.
    Doordat er een twijfel is of men zelf waardevol is, is er juist op dat moment van de omgeving bevestiging nodig dat dit zeker wel het geval is.
    Dit kan veel vergen van de omstander, omdat er op dat moment geen plaats is voor zijn gevoelens maar alleen voor die van de borderliner.
    Juist aan de omgeving klampt deze zich vast en de verlatingsangst maakt het extra moeilijk voor de omstander om grenzen te stellen en op sommige momenten ruimte voor zichzelf te scheppen.
    Een borderliner die problemen uitstort vraagt om aandacht die op dat moment nodig is (ook al zal er soms gezegd worden dat het alleen om het vragen van advies gaat).
    De reden van de vraag om aandacht is het gevoel onbegrepen te zijn en erkenning van zijn/haar problemen.
    Probeer als omstander vooral niet te sussen of te zeggen dat het wel meevalt en dat er positiever tegen het leven aangekeken moet worden op zo'n moment, want dan ontstaat het gevoel niet begrepen te worden en zal de patiënt de volgende keer nog verder gaan in de vraag om aandacht om zodoende het gevoel te krijgen wél serieus genomen te worden.
    De beste weg lijkt om medeleven te tonen en te beamen hoe rot de situatie is.
    Vraag of je iets kunt doen, zodat ze zich serieus genomen voelt.
    Op het moment dat hij/zij wat rustiger wordt kun je SAMEN op zoek naar oplossingen gaan.
    Neem dus in alle gevallen de roep om aandacht WEL serieus, want anders kan de borderline-patiënt tien minuten later met opengesneden armen naast je staan.
    Helaas ken ik weinig informatie over mensen bij wie alleen praten over borderline (wat helaas vaak bij veel instanties de meest intensieve behandeling vormt) de verschijnselen heeft verminderd.
    De meest positieve geluiden doen de ronde over verschillende vormen van psychotherapie (volgens sommige onderzoeken zijn bij meer dan 50% van de mensen met een persoonlijkheidsstoornis de kenmerken na behandeling gedurende 16 maanden door een psychotherapeut verminderd aanwezig) en met name de Linehan-therapie - cfr. : - en de VERS-behandeling komen daarin regelmatig terug als behandelingen die duidelijke verbeteringen in de belevingswereld van de borderliner teweeg kunnen brengen.
    Cfr. :

    16. - Borderline Persoonlijkheidsstoornis
    Dr. Leland M. Heller : - Cfr. ook : - Vertaald door Irene Van Tol
    Dr. Heller
    : "Epilepsie werd ooit gezien als een psychiatrisch probleem, totdat de onderliggende neurologische afwijkingen werden begrepen.
    Ook bij borderliners hebben de onderzoekersmedische en neurologische afwijkingen ontdekt.
    Veel van de symptomen worden waarschijnlijk veroorzaakt door een verkeerde werking van het limbisch systeem in de hersenen.
    Naar mijn mening is de Borderline Persoonlijkheids Stoornis voornamelijk een medisch probleem.
    Het is tegenwoordig te behandelen." .../...
    Cfr. :

    17. - Borderline persoonlijkheidsstoornis - Handleiding voor training en therapie
    M.M. Linehan - Harcourt - ISBN : 9026514573
    Cfr. : 
    Cfr. ook : 

    18. - Borderline rapport
    RaDBouD, veertiendaags informatieblad van het Universitair Medsich centrum St. Radboud, jaargang 32, nr. 20, 08-12-06
    .../... Borderlinepatiënten hebben een emotieregulatiestoornis die voor een deel genetisch  is bepaald, maar bij de ontwikkeling van die stoornis speelt de omgeving een subtiele rol, want niet alle emotioneel sensitieve mensen ontwikkelen borderline .../...
    Cfr. : 

    19. -
    Cfr. :

    20. -
    Cfr. :

    21. - Borderliner - Het waargebeurde verhaal van een allesvernietigende vriendschap
    C. Kraus - Uitgeverij Arbeiderspers/Archipel – ISBN : 9063051352 – EAN : 9789063051358
    De auteur
    Caroline Kraus (1967) was 23 jaar toen zij Jane ontmoette.
    Na haar vlucht uit San Francisco is zij de filmschool in New York gaan volgen.
    Ze is auteur en freelance journalist.
    Momenteel werkt ze aan een roman en een filmscenario.
    'Borderliner' is haar debuut.
    Het boek
    Na het overlijden van haar moeder verruilt Caroline haar veilige upper-middle-class leventje aan de oostkust voor een nieuw leven in San Francisco.
    In de lokale boekhandel waar ze gaat werken, ontmoet ze Jane.
    Op het eerste gezicht lijkt ze een inspirerende en energieke jonge vrouw, die Caroline de aandacht en vriendschap geeft die ze op dat moment hard nodig heeft.
    Maar langzamerhand ontdekt ze dat achter dat open en lieve karakter van Jane nog een persoon schuilgaat: iemand die bedriegt, manipuleert en zelfs fysiek geweld gebruikt.
    Iemand die de onbedwingbare behoefte voelt alles wat mooi is kapot te maken.
    'Borderliner' is het fascinerende verhaal van een wanhopige en verslavende vriendschap.
    Met gevoel voor detail en in onsentimenteel proza legt Kraus de verborgen dynamiek en donkere kant van deze vrouwenvriendschap bloot.
    - Joyce Maynard
    , auteur van 'Thuis in de wereld' : Dit is het verhaal van een desintegrerend leven; het zou een Hitchcock kunnen zijn, maar het feit dat het werkelijk gebeurd is maakt de verschrikking van Kraus' verhaal nog heviger en de opluchting eveneens omdat we weten dat ze het overleefd heeft.
    'Borderliner' is een fantastisch debuut.
    - Hope Edelman, auteur van 'Motherless daughters' : Dit is het soort boek dat de lezer in zijn ban houdt en schrijvers inspireert.
    Verspil geen tijd met het lezen van deze aanbeveling.
    Sla het boek open en begin te lezen.
    Het geschrevene spreekt voor zich.
    Cfr. :
    Cfr. ook : 

    22. - Centrale mechanismen van viscerale hypersensitiviteit bij de mens
    Lukas Van Oudenhove, Faculteit Geneeskunde, Doctoraatsopleiding in de Medische Wetenschappen - Hoofdpromotor : Jan Tack , lid van onderzoeksgroep Afdeling Gastro-enterologie – Co-promotor : Koen Demyttenaere - © Katholieke Universiteit Leuven - Reacties op de inhoud : Christelle Maeyaert : - Laatste wijziging : 11-09-06
    Cfr. : 

    23. - Classificatie van psychische stoornissen
    De vraag naar het onderscheid tussen borderline en HSP verwijst naar de classificatie van psychische stoornissen...
    en dat is niet altijd even eenvoudig !
    Op basis van een kort ongestructureerd diagnostisch gesprek, waarin de belangrijkste klachten en het beloop worden nagevraagd, kan een diagnose worden gesteld.
    Als hulpmiddel zijn gestructureerde interviews ontwikkeld.
    De volgende diagnostische instrumenten zijn in het Nederlands beschikbaar en op kwaliteit getoetst (ICD staat voor 'International Classification of Diseases') :
    - Het Structured Clinical Interview for DSM-IV (SCID)
    Deze lijst is bedoeld voor de precieze classificatie van de belangrijkste psychische stoornissen.
    Nadeel van de SCID is de lange afnameduur: 60 tot 90 minuten.
    In de dagelijkse praktijk wordt de SCID daarom alleen toegepast in bijzondere situaties in de gespecialiseerde GGZ en bij wetenschappelijk onderzoek.
    - De Composite International Diagnostic Interview (CIDI)
    Deze lijst is bedoeld voor het classificeren van psychische stoornissen.
    Afnameduur bedraagt ongeveer 60 minuten.
    De CIDI kan worden afgenomen door getrainde leken die geen clinici zijn en wordt daarom vooral toegepast in bevolkingsstudies, zoals NEMESIS.
    - Het Mini-International Neuropsychiatric Interview (MINI)
    Deze lijst is bedoeld voor de classificatie van de belangrijkste As I psychische stoornissen volgens de DSM-IV en de ICD-10 door een klinicus.
    De MINI kan in ongeveer 15 tot 30 minuten worden afgenomen.
    De uitkomsten zijn iets globaler dan van de SCID.
    Bij een aantal patiënten is een klinisch oordeel nodig voor het identificeren en classificeren van de symptomen.
    Op het gebied van psychotische stoornissen en de bipolaire stoornis zijn de validiteit en betrouwbaarheid van de SCID beter dan de CIDI.
    Op andere gebieden ontlopen ze elkaar niet veel.[11;37]
    De interviewlijsten mogen uitsluitend afgenomen worden door mensen die een specifieke training hebben gevolgd (CIDI) en klinische ervaring hebben in de psychiatrie (SCID en MINI).
    Cfr. : 

    24. - De borderline stoornis - Crises in hechten en onthechten
    E. van Meekeren – Benecke, 1998 – ISBN10 : 9073637430 | ISBN13 : 9789073637436
    De auteur
    Erwin van Meekeren is als psychiater verbonden aan psychiatrisch Ziekenhuis Endegeest te Oegstgeest. Hij schreef voorlichtingsmateriaal over de borderlinestoornis en publiceerde in uiteenlopende vaktijdschriften. Zijn kennis over deze problematiek en zijn jarenlange praktijkervaring draagt hij over door het geven van workshops, voordrachten en trainingen. Ook is hij mede-initiatiefnemer van het Triade-overleg, een landelijk platform waarin de Cliëntenbond, St. Labyrint - In Perspectief en GGZ-instellingen zijn vertegenwoordigd.
    De laatste jaren is een groot aantal boeken en artikelen verschenen over de borderline (persoonlijkheids)stoornis.
    Het boek
    Dit boek is een waardevolle aanvulling op de bestaande literatuur.
    Het handelt namelijk in het bijzonder over de mogelijkheden en moeilijkheden in de behandeling van patiënten met een ernstige vorm van de stoornis.
    Zij zijn maatschappelijk vastgelopen in werk, opleiding en relaties, hebben veel verschillende klachten en gedragsstoornissen en doen een dringend beroep op hulpverlenende instanties.
    De auteur maakt aannemelijk dat ook deze moeilijke groep patiënten niet alleen recht heeft op een adequate behandeling, maar daarvan ook kan profiteren.
    Diverse behandelaspecten worden belicht aan de hand van talrijke praktijkvoorbeelden met steeds als rode draad hechtingsproblematiek.
    Het boek is met name bestemd voor al die hulpverleners die in hun dagelijks werk te maken krijgen met deze problematiek en op zoek zijn naar praktische en concrete adviezen in de behandeling en bejegening van deze groep patiënten.
    Het is geschreven vanuit de praktijk voor de praktijk.
    Cfr. :;sid=QIg3F8YiQME3fIAF57UJICb1NxmPxdkhW1Y=?BOL_OWNER_ID=666796872&Section=BOOK&iref=precp

    Lees verder : Deel II


    29-04-2007 om 12:32 geschreven door Jules

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (8 Stemmen)
    >> Reageer (0)

    Blog als favoriet !


    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Raadpleeg steeds je arts !
    Inhoud blog
  • Tijd om afscheid te nemen...
  • Fibromyalgie in het kort
  • Leden ME/CVS Vereniging unaniem tegen CBO-voorstel
  • Blood donation, XMRV & chronic fatigue syndrome
  • Illness duration and coping style in chronic fatigue syndrome
  • Review confirms PTSD in Gulf vets - Panel finds many reports of multisymptom illnesses
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel I
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel II
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel III
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel IV
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel V
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel VI
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel VII
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel VIII
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel IX
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel X
  • M.E. (cvs) - Richtlijnen voor psychiaters - Deel XI
  • When do symptoms become a disease ?
  • Burnout
  • Gepest ? - Zet de juiste stappen
  • Voldoet jouw werkplek aan de ARBO-normen ?
  • Chiropractie - Vrijspraak voor Simon Singh in smaadzaak
  • ME/CVS ? - Werk mee aan onderzoek naar tegemoetkoming chronisch zieken !
  • Magical Medicine - How to make a disease disappear
  • A new hypothesis of chronic fatigue syndrome - Co-conditioning theory
  • A light in the darkness - Good news ahead for XMRV ?
  • Zomertijd - Help je biologische klok
  • Beter van de bedrijfsarts
  • De invloed van economisering op het werk van artsen
  • Chronisch Vermoeidheidssyndroom (IOCOB)
  • Gezond brein, gezonde darmen
  • A retrospective review of the sleep characteristics in patients with chronic fatigue syndrome and fibromyalgia
  • Opdracht voor het volgende kabinet : afschaffing van het UWV
  • Test maakt validering pijn bij ME/CVS patienten mogelijk
  • Surprise discovery that HIV retrovirus hides in bone marrow offers new hope for eradication
  • A doctor's roadmap for dealing with the problems of ME/CFS
  • De Terug Plezant Club
  • Het retrovirus XMRV - Waar of niet waar ?
  • Being homebound with chronic fatigue syndrome - A multidimensional comparison with outpatients
  • Oplaaiende symptomen ME patient verraden ontstekingsreactie
  • UWV : 'ME/CVS is ziekte in zin van arbeidsongeschiktheid'
  • Een succesverhaal met Vistide in de strijd tegen ME/CVS - Een verhaal over herstel
  • Depressie
  • Hoe stressvol is je leven ?
  • Making the diagnosis of CFS/ME in primary care - A qualitative study
  • A new system of evaluating fibromyalgia and chronic fatigue
  • Nijmeegs onderzoek haalt CVS-doorbraak onderuit
  • Psychotherapie bij depressie overschat
  • Secrets of novel retrovirus unfolding
  • XMRV : 'missing link' bij ME/CVS ?
  • Reeves, hoofd van CDC CVS onderzoeksprogramma, gaat weg
  • Constant agony of an ME sufferer
  • Canon van de geneeskunde in Nederland
  • Dr. Frank dieet
  • Defeatism is undermining evidence that chronic fatigue syndrome can be treated
  • Cellular and molecular mechanisms of interaction between the neuroendocrine and immune systems under chronic fatigue syndrome in experiment
  • Zo zorg je voor weerstand - Houd je lichaam in optimale conditie
  • Fibromyalgie Vlaanderen Nederland - Dr. Bauer
  • Bussemaker komt terug op erkenning CVS
  • Postexertional malaise in women with chronic fatigue syndrome - Laboratioriumonderzoek bevestigt inspanningsintolerantie bij ME/CVS
  • Ze vertelden stervende dochter dat ze een leugenaar was - Interview met ME moeder Criona Wilson
  • Bijwerkingen antidepressiva erger dan gedacht
  • Bereken je BMI
  • Host range and cellular tropism of the human exogenous gammaretrovirus XMRV
  • The Brain Boosting B-12 - Hydroxocobalamin
  • Vertaling Canadese criteria ME/CVS
  • Slapeloosheid & osteopathie
  • Het Advies- en meldpunt ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid
  • Association between serum ferritin [stored iron] level and fibromyalgia syndrome
  • Dr. Mikovits XMRV Seminar (videos)
  • Zorgen voor een ander (2010) - Antwoorden op veelgestelde vragen
  • Herwin je veerkracht - Omgaan met chronische vermoeidheid en pijn
  • Je eten bepaalt je slaap
  • Dierenleed
  • ME/CVS erkend als chronische ziekte
  • Understanding fibromyalgia pain
  • Hyperalgesia in chronic fatigue syndrome
  • Wegwijzer psychische problemen
  • Positieve psychologie
  • Fietsen in de sneeuw...
  • Tips tegen de koude
  • Failure to detect the novel retrovirus XMRV in chronic fatigue syndrome
  • Nieuwe behandeling VermoeidheidCentrum zeer effectief
  • Een Zalig Kerstfeest en een gezond en voorspoedig 2010 !
  • Taming stressful thoughts
  • Burn-out - Werken tot je erbij neervalt - Deel I
  • Burn-out - Werken tot je erbij neervalt - Deel II
  • Canadese kriteria voor kinderen ook geschikt om onderscheid te maken tussen "milde" en "ernstige" gevallen
  • Stop met piekeren
  • Gedumpt, wat nu ? - Deel I
  • Gedumpt, wat nu ? - Deel II
  • Making a Difference in ME/CFS (Chronic Fatigue Syndrome) and FM
  • Psychotherapie - Van theorie tot praktijk
  • Fibromyalgie, waardevolle dagbesteding en werk - Deel I
  • Fibromyalgie, waardevolle dagbesteding en werk - Deel II
  • Fibromyalgie
  • Europees instrument spoort fibromyalgie op
  • Gezinsgeluk heeft positieve invloed op werk
  • Cognitieve gedragstherapie bij depressie
  • Nooit meer hetzelfde...
  • Rugklachten en RSI beroepsziekten nummer 1
  • SOS ! Hulp voor ouders
  • Dr. Nancy Klimas opens new Chronic Fatigue Center
  • The dramatic story of microbiologist Elaine DeFreitas' discovery
  • Fibromyalgie - Genezing is mogelijk - Gratis boek !
  • Verdedig je tegen wintervirussen
  • 7 geheimen die vrouwen verzwijgen
  • Eén op de twee Belgen krijgt ooit last van reuma
  • Wie langdurig ziek wordt heeft nood aan informatie
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel I
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel II
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel III
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel IV
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel V
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel VI
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel VII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel VIII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel IX
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel X
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XI
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XIII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XIV
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XV
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XVI
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XVII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XVIII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XIX
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XX
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXI
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXIII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXIV
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXV
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXVI
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXVII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXVIII
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXIX
  • Doe een wens... - Make a wish...
  • 7 geheimen die mannen verzwijgen
  • Snel weer aan het werk - Bedrijfsartsen op bres voor arbeidsongeschikten - Deel XXX
  • Fibromyalgie - Genezing is mogelijk - GRATIS !
  • Af en toe een geheim is juist gezond
  • FM/CVS en verzekeringen - Info voor thesis
  • Mogelijke doorbraak MS-behandeling
  • Wees een winterdepressie voor
  • Vitamine B12-tekort - Een mogelijke oorzaak van Chronische vermoeidheid ? - Deel I
  • Vitamine B12-tekort - Een mogelijke oorzaak van Chronische vermoeidheid ? - Deel II
  • The Guaifenesin Story
  • A virus linked to chronic fatigue syndrome - Dr. Nancy Klimas interviews
  • Don't wait for a cure to appear
  • Gezonde chocoladeletters van Sinterklaas
  • Oorzaken van puisten
  • Sporten beter dan pauzeren bij RSI
  • Alles voor het goeie doel !!
  • Gewoon gelukkig zijn...
  • Chronic Fatigue Syndrome - La bête noire of the Belgian Health Care System
  • Persoonlijkheidstests
  • Vaccinatie risicogroepen H1N1
  • Geopereerd Prof. Johann Bauer - Een update (Greta)
  • Weersfactoren oorzaak van hoofdpijn
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part I
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part II
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part III
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part IV
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part V
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part VI
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part VII
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part VIII
  • Infection as one possible cause of fibromyalgia - Part IX
  • Challenges to conventional thinking about mind and body
  • What is CFS and what is ME ?
  • CVS-Referentiecentra - Opheffing en sluiting
  • Heb ik voldoende ontspanning ?
  • 7 tips tegen een overactieve blaas
  • Wallen en kringen onder de ogen
  • Recovered CFS/ME Patient Goes to Washington, D.C.
  • Chronische vermoeidheid zit niet tussen de oren
  • Dr. Bauer heeft mijn leven gered
  • Has your marriage been damaged by fibromyalgia or chronic fatigue syndrome ?
  • Vijf grootste bedreigingen gezondheid
  • Onbegrepen lage rugpijn beter te behandelen
  • Je beste antistresstip
  • Sufferers of chronic fatigue see life as a balancing act
  • Te hard gewerkt...
  • Prof. Dr. Johann Brauer op mijn blog
  • Geopereerd Prof. Johann Bauer
  • Is de griepprik gevaarlijk ?
  • Griep en verkoudheid - Deel I
  • Griep en verkoudheid - Deel II
  • Support the 500 Professionals of the IACFS/ME
  • Slanker met je hartritme
  • Enzym veroorzaakt gevolgen slaaptekort
  • Now we can get down to business
  • XMRV and chronic fatigue syndrome
  • Verslaving is een behandelbare hersenziekte
  • Kopstukken filosofie - Oktober 2009
  • Gek op je werk
  • Fikse schadevergoeding om antidepressivum
  • ME/CFS patients have retrovirus (XMRV) on YouTube


    Archief per week
  • 12/04-18/04 2010
  • 05/04-11/04 2010
  • 29/03-04/04 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 08/02-14/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 25/01-31/01 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 04/01-10/01 2010
  • 28/12-03/01 2010
  • 21/12-27/12 2009
  • 14/12-20/12 2009
  • 07/12-13/12 2009
  • 30/11-06/12 2009
  • 23/11-29/11 2009
  • 16/11-22/11 2009
  • 09/11-15/11 2009
  • 02/11-08/11 2009
  • 19/10-25/10 2009
  • 12/10-18/10 2009
  • 05/10-11/10 2009
  • 28/09-04/10 2009
  • 21/09-27/09 2009
  • 14/09-20/09 2009
  • 07/09-13/09 2009
  • 31/08-06/09 2009
  • 10/08-16/08 2009
  • 27/07-02/08 2009
  • 20/07-26/07 2009
  • 06/07-12/07 2009
  • 22/06-28/06 2009
  • 15/06-21/06 2009
  • 08/06-14/06 2009
  • 01/06-07/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 18/05-24/05 2009
  • 11/05-17/05 2009
  • 04/05-10/05 2009
  • 27/04-03/05 2009
  • 20/04-26/04 2009
  • 13/04-19/04 2009
  • 30/03-05/04 2009
  • 23/03-29/03 2009
  • 16/03-22/03 2009
  • 09/03-15/03 2009
  • 02/03-08/03 2009
  • 23/02-01/03 2009
  • 16/02-22/02 2009
  • 09/02-15/02 2009
  • 02/02-08/02 2009
  • 26/01-01/02 2009
  • 19/01-25/01 2009
  • 12/01-18/01 2009
  • 05/01-11/01 2009
  • 22/12-28/12 2008
  • 15/12-21/12 2008
  • 08/12-14/12 2008
  • 01/12-07/12 2008
  • 24/11-30/11 2008
  • 17/11-23/11 2008
  • 10/11-16/11 2008
  • 03/11-09/11 2008
  • 27/10-02/11 2008
  • 20/10-26/10 2008
  • 13/10-19/10 2008
  • 06/10-12/10 2008
  • 29/09-05/10 2008
  • 22/09-28/09 2008
  • 15/09-21/09 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 01/09-07/09 2008
  • 25/08-31/08 2008
  • 18/08-24/08 2008
  • 11/08-17/08 2008
  • 04/08-10/08 2008
  • 28/07-03/08 2008
  • 21/07-27/07 2008
  • 14/07-20/07 2008
  • 30/06-06/07 2008
  • 23/06-29/06 2008
  • 16/06-22/06 2008
  • 09/06-15/06 2008
  • 02/06-08/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 19/05-25/05 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 05/05-11/05 2008
  • 28/04-04/05 2008
  • 21/04-27/04 2008
  • 14/04-20/04 2008
  • 07/04-13/04 2008
  • 31/03-06/04 2008
  • 24/03-30/03 2008
  • 17/03-23/03 2008
  • 10/03-16/03 2008
  • 03/03-09/03 2008
  • 25/02-02/03 2008
  • 18/02-24/02 2008
  • 11/02-17/02 2008
  • 04/02-10/02 2008
  • 28/01-03/02 2008
  • 21/01-27/01 2008
  • 14/01-20/01 2008
  • 07/01-13/01 2008
  • 31/12-06/01 2008
  • 24/12-30/12 2007
  • 17/12-23/12 2007
  • 10/12-16/12 2007
  • 03/12-09/12 2007
  • 26/11-02/12 2007
  • 19/11-25/11 2007
  • 12/11-18/11 2007
  • 05/11-11/11 2007
  • 29/10-04/11 2007
  • 22/10-28/10 2007
  • 15/10-21/10 2007
  • 08/10-14/10 2007
  • 01/10-07/10 2007
  • 24/09-30/09 2007
  • 17/09-23/09 2007
  • 10/09-16/09 2007
  • 03/09-09/09 2007
  • 27/08-02/09 2007
  • 20/08-26/08 2007
  • 13/08-19/08 2007
  • 06/08-12/08 2007
  • 30/07-05/08 2007
  • 23/07-29/07 2007
  • 16/07-22/07 2007
  • 09/07-15/07 2007
  • 18/06-24/06 2007
  • 11/06-17/06 2007
  • 04/06-10/06 2007
  • 28/05-03/06 2007
  • 21/05-27/05 2007
  • 14/05-20/05 2007
  • 07/05-13/05 2007
  • 30/04-06/05 2007
  • 23/04-29/04 2007
  • 16/04-22/04 2007
  • 09/04-15/04 2007
  • 02/04-08/04 2007
  • 26/03-01/04 2007
  • 19/03-25/03 2007
  • 12/03-18/03 2007
  • 05/03-11/03 2007
  • 26/02-04/03 2007
  • 19/02-25/02 2007
  • 12/02-18/02 2007
  • 05/02-11/02 2007
  • 29/01-04/02 2007
  • 22/01-28/01 2007
  • 15/01-21/01 2007
  • 08/01-14/01 2007
  • 18/12-24/12 2006
  • 11/12-17/12 2006
  • 04/12-10/12 2006
  • 27/11-03/12 2006
  • 20/11-26/11 2006
  • 13/11-19/11 2006
  • 06/11-12/11 2006
  • 30/10-05/11 2006
  • 23/10-29/10 2006
  • 16/10-22/10 2006
  • 09/10-15/10 2006
  • 02/10-08/10 2006
  • 25/09-01/10 2006
  • 18/09-24/09 2006
  • 11/09-17/09 2006
  • 04/09-10/09 2006
  • 28/08-03/09 2006
  • 07/08-13/08 2006
  • 31/07-06/08 2006
  • 24/07-30/07 2006
  • 03/07-09/07 2006
  • 26/06-02/07 2006
  • 19/06-25/06 2006
  • 12/06-18/06 2006
  • 29/05-04/06 2006
  • 22/05-28/05 2006
  • 15/05-21/05 2006
  • 08/05-14/05 2006
  • 01/05-07/05 2006
  • 24/04-30/04 2006
  • 17/04-23/04 2006
  • 10/04-16/04 2006
  • 27/03-02/04 2006
  • 20/03-26/03 2006
  • 13/03-19/03 2006
  • 06/03-12/03 2006
  • 27/02-05/03 2006
  • 20/02-26/02 2006
  • 13/02-19/02 2006
  • 06/02-12/02 2006
  • 30/01-05/02 2006
  • 23/01-29/01 2006
  • 16/01-22/01 2006
  • 09/01-15/01 2006
  • 26/12-01/01 2006
  • 19/12-25/12 2005
  • 12/12-18/12 2005
  • 05/12-11/12 2005
  • 28/11-04/12 2005
  • 21/11-27/11 2005
  • 14/11-20/11 2005
  • 07/11-13/11 2005
  • 24/10-30/10 2005
  • 17/10-23/10 2005
  • 10/10-16/10 2005
  • 03/10-09/10 2005
  • 26/09-02/10 2005
  • 19/09-25/09 2005
  • 12/09-18/09 2005
  • 05/09-11/09 2005
  • 29/08-04/09 2005
  • 22/08-28/08 2005
  • 15/08-21/08 2005
  • 08/08-14/08 2005
  • 01/08-07/08 2005
  • 25/07-31/07 2005
  • 04/07-10/07 2005
  • 27/06-03/07 2005
  • 20/06-26/06 2005
  • 13/06-19/06 2005
  • 06/06-12/06 2005
  • 30/05-05/06 2005
  • 23/05-29/05 2005
  • 16/05-22/05 2005
  • 09/05-15/05 2005
  • 02/05-08/05 2005
  • 25/04-01/05 2005
  • 18/04-24/04 2005
  • 11/04-17/04 2005
  • 29/11-05/12 1999
  • 29/12-04/01 1970


  • 12/04-18/04 2010
  • 05/04-11/04 2010
  • 29/03-04/04 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 08/02-14/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 25/01-31/01 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 04/01-10/01 2010
  • 28/12-03/01 2010
  • 21/12-27/12 2009
  • 14/12-20/12 2009
  • 07/12-13/12 2009
  • 30/11-06/12 2009
  • 23/11-29/11 2009
  • 16/11-22/11 2009
  • 09/11-15/11 2009
  • 02/11-08/11 2009
  • 19/10-25/10 2009
  • 12/10-18/10 2009
  • 05/10-11/10 2009
  • 28/09-04/10 2009
  • 21/09-27/09 2009
  • 14/09-20/09 2009
  • 07/09-13/09 2009
  • 31/08-06/09 2009
  • 10/08-16/08 2009
  • 27/07-02/08 2009
  • 20/07-26/07 2009
  • 06/07-12/07 2009
  • 22/06-28/06 2009
  • 15/06-21/06 2009
  • 08/06-14/06 2009
  • 01/06-07/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 18/05-24/05 2009
  • 11/05-17/05 2009
  • 04/05-10/05 2009
  • 27/04-03/05 2009
  • 20/04-26/04 2009
  • 13/04-19/04 2009
  • 30/03-05/04 2009
  • 23/03-29/03 2009
  • 16/03-22/03 2009
  • 09/03-15/03 2009
  • 02/03-08/03 2009
  • 23/02-01/03 2009
  • 16/02-22/02 2009
  • 09/02-15/02 2009
  • 02/02-08/02 2009
  • 26/01-01/02 2009
  • 19/01-25/01 2009
  • 12/01-18/01 2009
  • 05/01-11/01 2009
  • 22/12-28/12 2008
  • 15/12-21/12 2008
  • 08/12-14/12 2008
  • 01/12-07/12 2008
  • 24/11-30/11 2008
  • 17/11-23/11 2008
  • 10/11-16/11 2008
  • 03/11-09/11 2008
  • 27/10-02/11 2008
  • 20/10-26/10 2008
  • 13/10-19/10 2008
  • 06/10-12/10 2008
  • 29/09-05/10 2008
  • 22/09-28/09 2008
  • 15/09-21/09 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 01/09-07/09 2008
  • 25/08-31/08 2008
  • 18/08-24/08 2008
  • 11/08-17/08 2008
  • 04/08-10/08 2008
  • 28/07-03/08 2008
  • 21/07-27/07 2008
  • 14/07-20/07 2008
  • 30/06-06/07 2008
  • 23/06-29/06 2008
  • 16/06-22/06 2008
  • 09/06-15/06 2008
  • 02/06-08/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 19/05-25/05 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 05/05-11/05 2008
  • 28/04-04/05 2008
  • 21/04-27/04 2008
  • 14/04-20/04 2008
  • 07/04-13/04 2008
  • 31/03-06/04 2008
  • 24/03-30/03 2008
  • 17/03-23/03 2008
  • 10/03-16/03 2008
  • 03/03-09/03 2008
  • 25/02-02/03 2008
  • 18/02-24/02 2008
  • 11/02-17/02 2008
  • 04/02-10/02 2008
  • 28/01-03/02 2008
  • 21/01-27/01 2008
  • 14/01-20/01 2008
  • 07/01-13/01 2008
  • 31/12-06/01 2008
  • 24/12-30/12 2007
  • 17/12-23/12 2007
  • 10/12-16/12 2007
  • 03/12-09/12 2007
  • 26/11-02/12 2007
  • 19/11-25/11 2007
  • 12/11-18/11 2007
  • 05/11-11/11 2007
  • 29/10-04/11 2007
  • 22/10-28/10 2007
  • 15/10-21/10 2007
  • 08/10-14/10 2007
  • 01/10-07/10 2007
  • 24/09-30/09 2007
  • 17/09-23/09 2007
  • 10/09-16/09 2007
  • 03/09-09/09 2007
  • 27/08-02/09 2007
  • 20/08-26/08 2007
  • 13/08-19/08 2007
  • 06/08-12/08 2007
  • 30/07-05/08 2007
  • 23/07-29/07 2007
  • 16/07-22/07 2007
  • 09/07-15/07 2007
  • 18/06-24/06 2007
  • 11/06-17/06 2007
  • 04/06-10/06 2007
  • 28/05-03/06 2007
  • 21/05-27/05 2007
  • 14/05-20/05 2007
  • 07/05-13/05 2007
  • 30/04-06/05 2007
  • 23/04-29/04 2007
  • 16/04-22/04 2007
  • 09/04-15/04 2007
  • 02/04-08/04 2007
  • 26/03-01/04 2007
  • 19/03-25/03 2007
  • 12/03-18/03 2007
  • 05/03-11/03 2007
  • 26/02-04/03 2007
  • 19/02-25/02 2007
  • 12/02-18/02 2007
  • 05/02-11/02 2007
  • 29/01-04/02 2007
  • 22/01-28/01 2007
  • 15/01-21/01 2007
  • 08/01-14/01 2007
  • 18/12-24/12 2006
  • 11/12-17/12 2006
  • 04/12-10/12 2006
  • 27/11-03/12 2006
  • 20/11-26/11 2006
  • 13/11-19/11 2006
  • 06/11-12/11 2006
  • 30/10-05/11 2006
  • 23/10-29/10 2006
  • 16/10-22/10 2006
  • 09/10-15/10 2006
  • 02/10-08/10 2006
  • 25/09-01/10 2006
  • 18/09-24/09 2006
  • 11/09-17/09 2006
  • 04/09-10/09 2006
  • 28/08-03/09 2006
  • 07/08-13/08 2006
  • 31/07-06/08 2006
  • 24/07-30/07 2006
  • 03/07-09/07 2006
  • 26/06-02/07 2006
  • 19/06-25/06 2006
  • 12/06-18/06 2006
  • 29/05-04/06 2006
  • 22/05-28/05 2006
  • 15/05-21/05 2006
  • 08/05-14/05 2006
  • 01/05-07/05 2006
  • 24/04-30/04 2006
  • 17/04-23/04 2006
  • 10/04-16/04 2006
  • 27/03-02/04 2006
  • 20/03-26/03 2006
  • 13/03-19/03 2006
  • 06/03-12/03 2006
  • 27/02-05/03 2006
  • 20/02-26/02 2006
  • 13/02-19/02 2006
  • 06/02-12/02 2006
  • 30/01-05/02 2006
  • 23/01-29/01 2006
  • 16/01-22/01 2006
  • 09/01-15/01 2006
  • 26/12-01/01 2006
  • 19/12-25/12 2005
  • 12/12-18/12 2005
  • 05/12-11/12 2005
  • 28/11-04/12 2005
  • 21/11-27/11 2005
  • 14/11-20/11 2005
  • 07/11-13/11 2005
  • 24/10-30/10 2005
  • 17/10-23/10 2005
  • 10/10-16/10 2005
  • 03/10-09/10 2005
  • 26/09-02/10 2005
  • 19/09-25/09 2005
  • 12/09-18/09 2005
  • 05/09-11/09 2005
  • 29/08-04/09 2005
  • 22/08-28/08 2005
  • 15/08-21/08 2005
  • 08/08-14/08 2005
  • 01/08-07/08 2005
  • 25/07-31/07 2005
  • 04/07-10/07 2005
  • 27/06-03/07 2005
  • 20/06-26/06 2005
  • 13/06-19/06 2005
  • 06/06-12/06 2005
  • 30/05-05/06 2005
  • 23/05-29/05 2005
  • 16/05-22/05 2005
  • 09/05-15/05 2005
  • 02/05-08/05 2005
  • 25/04-01/05 2005
  • 18/04-24/04 2005
  • 11/04-17/04 2005
  • 29/11-05/12 1999
  • 29/12-04/01 1970


    Willekeurig SeniorenNet Blogs

    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!